H Τhea Halo, θύμα του νεοελληνικού… συνωστισμού !!!

Στο περιοδικό ¨Έψιλον» της Ελευθεροτυπίας (29-5-2011) διαβάσαμε ένα αφιέρωμα  για το βιβλίο Not even my name”  (“Ούτε  καν το όνομά μουτης Τhea Halo, ενδεικτικό του νεοελληνικού αρνητισμού (negationnisme) και της προκατειλημμένης στάσης, κρυμμένης πίσω από μια ηθικιστική φρασεολογία που βασίζεται στην εξίσωση του αίματος και υποκριτικά ενδύεται τον αντιεθνικιστικό μανδύα.
.
Παρούσα η παλιά μέθοδος της διαστρέβλωσης των σημασιών των όρων μέσω της εξαφάνισης του πλαισίου. Έτσι, η λέξη «συνωστισμός» που υπάρχει στην ελληνική έκδοση του βιβλίου της Halo, χρησιμοποιήθηκε από το συντάκτη του κείμενου (Δημήτρης Αγγελίδης) με τρόπο τέτοιο, ώστε να αιτιολογηθεί η αντίστοιχη χρήση του όρου από την κ. Ρεπούση. Το ίδιο το βιβλίο της Halo με απίστευτη ευκολία κατατάσσεται από τον συντάκτη στην «εθνικιστική εκδοχή της ιστορίας»… γιατί δεν αναφέρεται στη «Μεγάλη Ιδέα» και στα «εγκλήματα του ελληνικού στρατού κατά των τούρκων αμάχων»…
Έτσι λοιπόν, για τους «αντιεθνικιστές» μας η Μνήμη για τη μοίρα των απόκληρων πληθυσμών -που αποφασίστηκε από το νεοτουρκικό μιλιταρισμό  στις αρχές της δεύτερης δεκαετίας του 20ου αιώνα και μεθοδικά υλοποιήθηκε από το 1914  καθορίζεται από την αυθαίρετη παραδοχή που βασίζεται στην φαντασίωση της ενιαίας μοίρας. Μιας «μοίρας» που ξεκινά από το ακρωτήριο  του Μαλέα και τελειώνει στα όρη του Καυκάσου. Τελικά οι αντιεθνικιστές μας αποδεικνύονται περισσότερο εθνικιστές στην εθνική τους πρόσληψη και από τους ίδιους τους Μεγαλοϊδεάτες εκείνης της εποχής!!!
 
Επίσης, για τον συντάκτη δεν υπάρχει καμιά Γενοκτονία στον Πόντο, ούτε στην υπόλοιπη Οθωμανική Αυτοκρατορία. Τα τραγικά γεγονότα θεωρούνται ανάλογα των αγριοτήτων που διέπραξε ο διαλυμένος ελληνικός στρατός κατά την οπισθοχώρηση του Αυγούστου του ’22... Ίσως η άποψη της τουρκικής Αριστεράς να λειτουργούσε ευεργετικά, προσφέροντας στους αρνητές μας εκείνα τα στοιχεία που τους λείπουν, ώστε να ανασυνθέσουν το ιστορικό παρελθόν χωρίς τη μυθοποιητική ματιά του νεοελληνικού pseudoαντιεθνικισμού – απολογητική εν τέλει των μεθόδων ομογενοποίησης που επέλεξε ο μιλιταριστικός τουρκικός εθνικισμός ...
.
Με αφορμή το αφιέρωμα, αλλά και την αναφορά του ονόματός μου στο κείμενο του Αγγελίδη (dangel@enet.gr), απέστειλα στο συντάκτη το εξής ηλ-μήνυμα στις 8 Ιουλίου (το οποίο φυσικά, νεοελληνικώ τω τρόπω, δεν απαντήθηκε):
.

Kύριε Αγγελίδη,

είναι αλήθεια ότι δεν αποφάσισα εύκολα να σας στείλω αυτό το μήνυμα μετά τον  τρόπο που παρουσιάσατε το βιβλίο της Θία Χάλο στις 29-5-2011, όπου αναφέρετε και μένα..

Βεβαίως κατανοώ ότι απαιτούνται ειδικές γλωσσολογικές σπουδές για να συνειδητοποιήσει κάποιος ότι κάθε όρος αποκτά σημασία αποκλειστικά και μόνο στο πλαίσιο μέσα στο οποίο χρησιμοποιείται. Ότι π.χ. η λέξη «συνωστισμός» δεν ορίζεται μονοσήμαντα, όπως ούτε και η λέξη «κατουρήθηκα» ή «τα έπαιξα» κ.λπ.

Είναι γνωστό ότι οι Έλληνες στη Σμύρνη, οι Εβραίοι στο Άουσβιτς, οι Αμπορίτζιναλς στα γκέτο τους, οι τροτσκιστές στα γκουλάγκ συνωστίστηκαν. Όχι όμως με τον τρόπο που συναντάμε το καλοκαίρι στο λιμάνι του Πειραιά ή στο υπερφορτωμένο Μετρό! Όμως εάν για την πρώτη κατηγορία χρησιμοποιήσεις τον όρο «συνωστισμός» με τρόπο που να υπονοείς ότι το πλαίσιο είναι αντίστοιχο μ’ αυτό της δεύτερης κατηγορίας, τότε υπάρχει πρόβλημα.

Βέβαια, στο συγκεκριμένο βιβλίο που αναφέρεστε («Ούτε το όνομά μου») -το οποίο σημειωτέον βραβεύτηκε και με το Βραβείο Μετάφρασης- η λέξη «συνωστισμός» περιγράφεται με εξαιρετική σαφήνεια που δίνει στον όρο το σωστό περιεχόμενο. Σε αντίθεση με τον τρόπο χρήσης του στο βιβλίο της κ. Ρεπούση.

 Any way!

Επειδή είναι γνωστός ο τρόπος με τον οποίο οι Νεοέλληνες αντιλαμβάνονται τα γεγονότα που συνέβησαν στην Ανατολή (1908-1923), επιτρέψτε μου να σας προτείνω ένα εξαιρετικό αφιέρωμα που έγινε στην εφημερίδα «Δρόμος της Αριστεράς» με τίτλο Από την Αυτοκρατορία στο έθνος-κράτος. Η Γενοκτονία στην Ανατολή”.

Η μοναδικότητα του αφιερώματος ορίζεται από τους συμμέτεχοντες, οι οποίοι είναι Τούρκοι ιστορικοί και κοινωνικοί επιστήμονες (Fikret Baskaya, Ahmet Oral, Dogan Akanli, Attila Tuygan, Taner Akçam,  Sait Çetinoğlu,  Pervin Erbil).

Επίσης, να σας προτείνω και δύο δικά μου κείμενα:

Η γενοκτονία και η άρνησή της []

Smyrna ablaze• Stories of massacre []

Επίσης δείτε:  


-Η εκδίκηση των «αυτοχθόνων» 

Σμύρνη 1922: Συνωστισμός στην παραλία!

14 Σεπτεμβρίου: Ημέρα “συνωστισμένης και ασύμμετρης” μνήμης.. 

Kεμαλισμός και νεοελληνική ιστοριογραφία

O αντιπροσφυγικός αναθεωρητισμός σε μέρη τρία


Διαβάστε το κείμενο του Δ. Αγγελίδη στο «Ε»:


 

———————————————————————————————-
———————————————————————————————-

18 comments so far

  1. Herr K. on

    Θα σου απαντήσει, μη βιάζεσαι…
    Καλό χειμώνα.

  2. […] οποίο φυσικά, νεοελληνικώ τω τρόπω, δεν απαντήθηκε): https://kars1918.wordpress.com/2011/09/06/%CF%84hea-halo/ AKPC_IDS += "5707,";Popularity: unranked [?] Μοιραστείτε […]

  3. Υπηρετούν σκοπιμότητες χωρίς να παύουν να είναι παράλογες και απαράδεκτες οι αιτιάσεις του δημοσιογράφου που θέλει να παρουσιάσει το βιβλίο της Θια Χάλο. Πρόκειται για βιβλίο προσωπικής μαρτυρίας και όχι βέβαια για δοκίμιο ιστορικής κριτικής. Πώς λοιπόν ο κύριος αυτός ζητά αναφορές στην ιδεολογία της Μεγάλης Ιδέας και πώς δικαιολογεί την απαίτησή του για σύγκριση των παθών που εξιστορούνται με τις αποδιδόμενες στον Ελληνικό Στρατό ακρότητες;

    Το τμήμα του άρθρου που επιγράφεται «Γνώμη του συντάκτη» είναι γεμάτο από επιχειρήματα, που έχοντας σαν αφορμή το συζητούμενο βιβλίο θέλουν να επιβάλουν τις γνωστές αναθεωρητικές απόψεις.

    Περιορίζομαι να επισημάνω την ύπουλη σύγχυση ανάμεσα στη διαβόητη έκφραση για τον «συνωστισμό» στην αποβάθρα της Σμύρνης, που διατυπώθηκε πριν λίγα χρόνια, και την αναφορά στα συγκεντρωμένα πλήθη που γέμιζαν την αποβάθρα της Σμύρνης (επί λέξει «crowed the quay»), όπως σε ανύποπτο χρόνο χρησιμοποιήθηκε στο βιβλίο της Χάλο. Η εννοιολογική βαρύτητα των δύο περιγραφών είναι απολύτως διαφορετική, χωρίς όμως αυτό να εμποδίζει τον συντάκτη του κειμένου να τις συγκρίνει σε απομόνωση προς τα υπόλοιπα.

  4. San Roza on

    το σημείωμα του Αποστολίδη, που απ’ ότι φαίνεται εξαπάτησε την καλοπροαίρετη Θία Χάλο αποκρύβοντας την πραγματική του πρόθεση, έδωσε τη λαβή για να χύσει τη χολή του και ένας άλλος «φιλοπρόσφυγας», σαν κι αυτούς που κάποτε ζητούσαν να φορούν οι πρόγονοί μας κίτρινο περιβραχιόνιο για να τους ξεχωρίζουν από την αρία φυλή των «γηγενών».

    ——————————————————————————————————–

    http://www.tanea.gr/vivliodromio/?aid=4641090

    Φύλακες, γρηγορείτε: πάλι ο συνωστισμός!
    ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Του Γιάννη Η. Χάρη

    «Καθώς η φωτιά χιμούσε από την καταρρακωμένη πόλη προς τη θάλασσα, οι απεγνωσμένοι Έλληνες και Αρμένιοι κάτοικοι της Σμύρνης συνωστίζονταν στην προκυμαία, εκλιπαρώντας για τη σωτηρία τους…»
    Συνωστίζονταν; Πάλι Ρεπούση;
    Όχι, η Αμερικανίδα Θία Χάλο, που καταγράφει την ιστορία της μητέρας της, με τον χαρακτηριστικό τίτλο Ούτε το όνομά μου – Γενοκτονία και επιβίωση: μια αληθινή ιστορία του Πόντου.
    Τότε; άλλη Ρεπούση;
    Όχι. Η συγγραφέας είναι υπεράνω υποψίας, ενώ το βιβλίο της συνέβαλε στην αναγνώριση της γενοκτονίας των Ποντίων από την πολιτεία της Νέας Υόρκης.
    Τότε; Μεταφραστική αδεξιότητα, όπως μας υποβάλλει το μικρό αυτό απόσπασμα; Όχι· crowded the quay, λέει το αγγλικό πρωτότυπο.
    Κι όμως, σιωπή στις τάξεις των Εθνοφυλάκων. Πού τα αναθέματα και οι καραμούζες που μας ξεκούφαιναν πριν από λίγα χρόνια, επειδή «η Ιστορία της Ρεπούση» για την Στ΄ δημοτικού έγραφε πως οι Έλληνες συνωστίζονταν στο λιμάνι της Σμύρνης. Ανέκδοτο είχε γίνει τότε η λέξη συνωστισμός, πήγαινε κι ερχόταν στα γραπτά διαφόρων, ακόμα και σε άσχετα συμφραζόμενα. Για κάποια έκθεση π.χ. του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων έγραφε ο κοσμικογράφος τού Ε της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας (20.5.07) και κυμάτιζε το εθνοπρεπές χιούμορ του: «Ούτως ή άλλως, η κανονική Βουλή δεν έχει και πολλή κίνηση συνήθως. Δεν έχει συνωστισμό, όπως είχε κάποτε η Σμύρνη το 1922»!
    Διαβάζω τώρα στο Ε της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας (29/5) εκτενή συνέντευξη της Χάλο στον Δημήτρη Αγγελίδη, και σε διακριτή στήλη, με τίτλο «Η γνώμη του συντάκτη», βρίσκω το μικρό απόσπασμα με το οποίο ξεκίνησα, μαζί με την εξήγηση για την ασυλία που κέρδισε η συγγραφέας: στο κατά τα άλλα συναρπαστικό, φαίνεται, μυθιστόρημά της δεν υπάρχει καν αναφορά στη Μεγάλη Ιδέα ενώ αποσιωπώνται οι αγριότητες της ελληνικής πλευράς εναντίον Τούρκων αμάχων.
    Είναι κοινός τόπος, το ξέρουμε κι από την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων, πως οι λέξεις σημαίνουν αυτό που θέλουμε εμείς, λένε αυτό που τις βάζουμε εμείς να λένε. Έτσι, στην περίπτωση της Ρεπούση το ρήμα συνωστίζομαι σήμαινε «εθνοπροδοσία». Στην περίπτωση της Χάλο, το ίδιο ρήμα αναβαπτίζεται, όπως φαίνεται, στην κολυμβήθρα της εθνικιστικής εκδοχής της Ιστορίας, και το ίδιο το βιβλίο μπορεί έτσι να χρησιμεύσει και σαν «σημαντικό ιστορικό εγχειρίδιο» σύμφωνα με ιστορικό μελετητή, πολέμιο της Ρεπούση.
    Πολεμικά ήθη.

  5. Βλάσης Αγτζίδης on

    San Roza ευχαριστώ για την επισήμανση.

    Διάβασα το συγκεκριμένο σχόλιο του Γ. Χάρη και στο μπλογκ του: http://yannisharis.blogspot.com/2011/07/blog-post_09.html

    Θα ήθελα να του κοινοποιήσω την επιστολή μου προς τον Αποστολίδη Δ. Aγγελίδη, καθώς και το αφιέρωμα για τη Γενοκτονία με τα κείμενα των Τούρκων ιστορικών. Δυστυχώς δεν έχει ηλεκτρονική διεύθυνση και δεν επιτρέπει ούτε και σχόλια.

    Φαίνεται ότι ο μονόλογος είναι πολύ βολικός…..

    Θα ψάξω για κάποιο μέιλ του και πιστεύω ότι κάτι θα βρώ από καλούς κοινούς φίλους.

  6. pontos & aristera on

    Για το σχετικό θεμα στα «Νέα»
    http://www.tanea.gr/vivliodromio/?aid=4641090

    έγινε συζήτηση στο facebook

    https://www.facebook.com/#!/basiliki.metatroulou/posts/168031229931062

    Παραθέτω τη συζήτηση:

    ——————————————-

    Basiliki Metatroulou
    Αψογος ο Γιάννης Χάρης!!!

    «Καθώς η φωτιά χιμούσε από την καταρρακωμένη πόλη προς τη θάλασσα, οι απεγνωσμένοι Έλληνες και Αρμένιοι κάτοικοι της Σμύρνης συνωστίζονταν στην προκυμαία, εκλιπαρώντας για τη σωτηρία τους…»
    Συνωστίζονταν; Πάλι Ρεπούση;
    Όχι, η Αμερικανίδα Θία Χάλο, που καταγράφει την ιστορία της μητέρας της, με τον χαρακτηριστικό τίτλο Ούτε το όνομά μου – Γενοκτονία και επιβίωση: μια αληθινή ιστορία του Πόντ
    Φύλακες, γρηγορείτε: πάλι ο συνωστισμός!
    http://www.tanea.gr
    ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ: ΕΛΛΑΔΑ | ΚΟΣΜΟΣ | ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ | ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ | ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ |
    Μου αρέσει!Δεν μου αρέσει · · Κοινοποιήστε · 09 Ιουλίου στις 9:55 μ.μ. · Προσωπικό Απόρρητο:Κοινοποιήθηκε στους εξής: PublicΑυτό αρέσει στο χρήστη Anastasia Sofiadou και σε 3 ακόμη.

    Γιάννης Ψινάκης ‎»Είναι κοινός τόπος, το ξέρουμε κι από την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων, πως οι λέξεις σημαίνουν αυτό που θέλουμε εμείς, λένε αυτό που τις βάζουμε εμείς να λένε.» ΜΕΓΑΛΗ ΑΛΗΘΕΙΑ!
    09 Ιουλίου στις 10:25 μ.μ. · Μου αρέσει!Δεν μου αρέσει · 1 άτομο
    Φορτώνει…

    Πόντος και Αριστερά Επιτρέψτε μου την παρέμβαση.
    Όντως άψογος ο Γιάννης Χάρης.
    Άψογη η ελαφρότητα με την οποία προσεγγίζει-επαναφέρει την συζήτηση για το περιώνυμο βιβλίο της ΣΤ΄Δημοτικού της Ρεπούση.
    Βολικό για τον Γιάννη Χάρη την οποιαδήποτε άποψη από την πολυποικιλη κριτική που ασκήθηκε να την τοποθετεί στην «εθνικιστική εκδοχή της ιστορίας».
    Πολλά θα μπορούσε να πει κανείς επ’ αυτού.
    Ας μιλήσουν όμως καλύτερα οι προοδευτικοί Τούρκοι ιστορικοί και συγγραφείς στο εξαιρετικό αφιέρωμα της εφημερίδας «Δρόμος της Αριστεράς». http://www.edromos.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=5278%3A%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%AD%CE%B8%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CF%81%CE%AC%CF%84%CE%BF%CF%82-%CE%B7-%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CE%BA%CF%84%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE&Itemid=64
    Τούρκοι ιστορικοί και συγγραφείς που την πολιτική τους επιλογή την έχουν ακριβοπληρώσει.
    Άραγε τους τοποθετεί και αυτούς ο άψογος Γιάννης Χάρης στην «εθνικιστική εκδοχή της ιστορίας» ?Δείτε περισσότερα
    09 Ιουλίου στις 11:21 μ.μ. · Μου αρέσει!Δεν μου αρέσει

    Anastasia Sofiadou Αν πω οτι λεει παπαριες,πως θα ερμηνευσει αυτην μου την λεξη/εκφραση;;;(Με συγχωρητε αγορια για την αγενεια μου!)
    10 Ιουλίου στις 12:57 π.μ. · Μου αρέσει!Δεν μου αρέσει

    Γιάννης Ψινάκης Ο Γ. Χάρης, υποθέτω, πως θέλει με το άρθρο του να τονίσει τη διαφορετική σημασία που δίνουμε,γενικά,στην ίδια λέξη.Και χρησιμοποιεί για παράδειγμα τη λέξη συνωστισμός. Για τη λέξη αυτή, στην εξιστόρηση του ίδιου γεγονότος, καταδικάσαμε κάπ…οιον και επαινέσαμε κάποιον άλλον. Προφανώς κρίναμε, ή τέλος πάντων κάποιοι έκριναν,κατά το δοκούν. Όσο για την «εθνικιστική εκδοχή της ιστορίας», κατά την ταπεινή μου γνώμη, αυτή είναι δεδομένη, και φυσικά όχι μόνο από τους Έλληνες ιστορικούς. Αυτοί που προσπαθούν να γράψουν αντικειμενικά, όπως πολύ σωστά αναφέρει ο φίλος «Πόντος και αριστερά» το ακριβοπληρώνουν… Η αντικειμενική γραφή της ιστορίας, εξ΄άλλου είναι ένα από τα βασικά γνωρίσματα της «υγιούς»-ας μου επιτραπεί η έκφραση- αριστεράς.Και όλοι μας ξέρουμε πόσο αυτό το ακριβοπλήρωσε η αριστερά. Τελειώνοντας, πιστεύω πως ακρότητες, έγιναν και από τους Έλληνες. Το λέω αυτό, εγώ, που οι παππούδες μου εκτελέστηκαν από τους Τούρκους το ΄22, που η αδελφή του πατέρα μου πέθανε -διόμιση χρόνων- στο ταξίδι της επιστροφής, που οι γονείς μου έζησαν τις δυσκολίες του Μικρασιάτη πρόσφυγα, και που πέρασα τα πρώτα παιδικά μου χρόνια σε παράγκα με κοινόχρηστες τουαλέτες στον Ταύρο.. Τώρα, μετά από αυτά, αν αγαπητή Αναστασία με χαρακτηρίσεις σαν «παπάρα», ευχαρίστως να το δεχτώ αρκεί να το δικαιολογήσεις επαρκώς. Συγγνώμη αν σας κούρασα.Δείτε περισσότερα
    10 Ιουλίου στις 10:44 μ.μ. · Μου αρέσει!Δεν μου αρέσει · 2 άτομα
    Φορτώνει…

    Πόντος και Αριστερά Βεβαίως θα είχε ένα ενδιαφέρον ένα άρθρο που αναφέρεται στην διαφορετική χρήση των λέξεων. Όμως δεν νομίζω ότι είναι αυτός ο σκοπός του άρθρου.
    Για τον απλούστατο λόγο ότι μπαίνει σε αξιολογικές κρίσεις για αυτά καθ’ αυτά τα δύο βιβλία.
    Έτ…σι, από την μια,»χαρίζει» την κριτική στο βιβλίο της Ρεπούση στους «εθνοφύλακες» που τον ξεκουφαναν με τα «αναθέματα και τις καραμούζες» , αφήνοντας ο ίδιος εξ αντιδιαστολής με τους εθνοφύλακες ένα θετικό «αρωμα» για το βιβλίο, και αποσιωπά πλήρως την κριτική που ασκήθηκε στο βιλίο από την αριστερά που υπήρξε και η κυριώτερη. Ενδεικτικά :»Άθλια κατάληξη ενός άθλιου βιβλίου»- Β. Αγγελόπουλος «Ελευθεροτυπία 7-8-11-2007, Γ. Μαργαρίτης, Φ. Μαλιγκούδης, Ε. Μπιτσάκης κλπ κλπ
    Την ίδια στιγμή από την άλλη μερια κατακρίνει το βιβλίο της Θ. Χάλοου ως σημαντικό ιστορικό εγχειρίδιο για τους ιστορικούς της εθνικιστικής εκδοχής της ιστορίας.
    Άρα είναι εμφανές ότι σκοπός του άρθρου του Γ. Χαρη δεν ήταν η διαφορετική χρήση των λέξεων αλλά να μας θυμίσει πόσο «αδικήθηκε» το βιβλίο της κας Ρεπούση.
    Ευκαιρίας δοθείσης να εκφράσω και μια δικιά μου απορία από τότε για το βιβλίο της κας Ρεπούση. Γιατί δεν υπάρχει ούτε μια λέξη για σημαντικότερο ίσως γεγονός του 20ου αιώνα. Την ρώσικη επανάσταση του 1917 . Ούτε μια λέξη…!!!
    Σχετικά με τα της Ανατολής δεν ανοίγω εδώ την κουβέντα.
    Όπως και στο προηγούμενο σχόλιο αφήνω να μιλήσουν για αυτά Τούρκοι ιστορικοί και διανοούμενοι. Τα κείμενά τους είναι άκρως διαφωτιστικά και διαλύουν στερεότυπα και ιδεοληψίες για εκείνη την εποχή.

    http://www.edromos.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=5278%3A%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%AD%CE%B8%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CF%81%CE%AC%CF%84%CE%BF%CF%82-%CE%B7-%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CE%BA%CF%84%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE&Itemid=64
    Ελπίζω να μην τους εντάσουμε και αυτούς στην ελληνική εθνικιστική εκδοχή της ιστορίας. Έτσι δεν είναι ?Δείτε περισσότερα
    11 Ιουλίου στις 1:34 π.μ. · Μου αρέσει!Δεν μου αρέσει · 1 άτομο
    Φορτώνει…

    Anastasia Sofiadou Γιαννη μου,αν και ψηνομαστε απο την ζεστη και βαριεμαι να γραφω,παρ’ολ’αυτα θα στην κανω την χαρη πριν πεσω για υπνο.Επειδη οταν εγινε η αλλαγη του σχολικου βιβλιου της Ιστοριας (το πρωτο πρωτο),γιατι μετα τον ντορο κανανε καποιες αλλαγες,τ…ο ξανατυπωσαν και πλεον τωρα διδασκονται ενα αλλο.Ο γιος μου λοιπον πηγαινε στην Στ’ταξη και ετσι ειχα την «τυχη»να το μελετησω.Δεν ελεγε λοιπον,οτι συνοστιστηκαν στο λιμανι!Αλλα λογο το οτι καποια στιγμη η Σμυρνη(στα γραφω λιγο χονδρικα και χυμα,μεχρι να φτασω στο ζουμι),καποια στιγμη λοιπον η Σμυρνη ξεπερασε σε πληθυσμο κατα πολυ,ΣΥΝΟΣΤΙΣΤΚΑΝ,οι Τουρκοι αποφασισαν να στειλουν καμποσους,πισω στην πατριδα τους την Ελλαδα!Και σχολιασα και εγραψα οτι λεει παπαριες.και αναρψτηθηκα,με βαση αυτα που γραφη για την ερμηνεια μιας λεξης,πως θα εμηνευε την δικη μου!
    Δείτε περισσότερα
    11 Ιουλίου στις 1:55 π.μ. · Μου αρέσει!Δεν μου αρέσει · 1 άτομο
    Φορτώνει…

    Anastasia Sofiadou ‎*ΣΥΝΟΣΤΙΣΤΗΚΑΝ
    11 Ιουλίου στις 1:57 π.μ. · Μου αρέσει!Δεν μου αρέσει

    Anastasia Sofiadou ‎*αναρωτηθηκα
    11 Ιουλίου στις 1:57 π.μ. · Μου αρέσει!Δεν μου αρέσει

    Anastasia Sofiadou ‎*γραφει *ερμηνευε (μπα σε καλο μου!Φταιει η νυστα,φαινεται!
    11 Ιουλίου στις 1:58 π.μ. · Μου αρέσει!Δεν μου αρέσει

    Basiliki Metatroulou Η κ. Σοφιάδου είτε δεν θυμάται καλά, είτε ψεύδεται συνειδητά.
    Ε’ιναι δε πολύ πιθανό να μην έχει δει ποτέ το βιβλίο αυτό.
    Θεωρώ ότι βρήκε χώρο εδώ για να δηλώσει την παρουσία της («παπαριές» εις διπλούν-τριπλούν) με εντελώς άκομψο τρόπο.
    Λοι…πόν.
    Το επίμαχο απόσπασμα λέει:

    Η ελληνική πλευρά αποφασίζει, παρά τις παραπάνω εξελίξεις, να προχωρήσει τις πο-
    µικές επιχειρήσεις στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας. Το καλοκαίρι του 1921 ο ελληνι-
    ς στρατός επιτίθεται µε στόχο την κατάληψη της Άγκυρας. Η πορεία του όµως ανακό-
    εται στο Σαγγάριο ποταµό, χωρίς να πετύχει το στόχο του.
    Ένα χρόνο µετά, οι τουρκικές δυνάµεις, µε ηγέτη τον Κεµάλ, επιτίθενται και αναγκά-
    υν τα ελληνικά στρατεύµατα να υποχωρήσουν προς τα παράλια. Στις 27 Αυγούστου
    922 ο τουρκικός στρατός µπαίνει στη Σµύρνη. Χιλιάδες Έλληνες συνωστίζονται στο λι-
    άνι προσπαθώντας να µπουν στα πλοία και να φύγουν για την Ελλάδα.
    Δείτε περισσότερα
    11 Ιουλίου στις 11:06 π.μ. · Μου αρέσει!Δεν μου αρέσει

    Anastasia Sofiadou Γλυκια μου Βασιλικη,πρωτα’απ’ολα καλημερα και καλη εβδομαδα.(Φανταζομαι να μου επιτρεπεις τον ενικο,αν και δεν γνωριζω την ηλικια σου).Πιστεψε με, δεν εχω καμια αναγκη,να ψαχνω να βρω χωρους για να δηλωσω την παρουσια μου.Ηταν αξιο ενδιαφερ…οντος και σχολιασμου αυτο που κοινοποιησες και αφου «εμφανιστηκε»στον τοιχο μου,λογο κοινου μας φιλου:Ποντος και Αριστερα,θελησα να γραψω την αποψη μου και αυτο που διαβασα στο βιβλιο.Μηπως το κομματι που εγραψες,ειναι απο το δευτερο που μετα απο καποιους μηνες καναν καποιες διορθωσεις;Ακομη κι αν υποθεσουμε,οτι δεν θυμαμαι καλα ή οπως ειπες δεν ανοιξα ποτε μου αυτο το βιβλιο,δεν αλλαζει κατι.Μενω στο αρχικο,αρχικο μου σχολιο.Διοτι,ναι καθε ενας απο εμας μπορει να δωσει την οποιαδηποτε ερμηνεια σε καποια λεξη.Οταν ομως αφορα ενα σχολικο βιβλιο και μαλιστα την Ιστορια,θεωρω πως πρεπει να ειμαστε πολυ προσεκτικοι.Αν λοιπον θεωρεις οτι γραφω παπαριες(και απορω γιατι εδωσες την παρεξηγημενη διασταση της λεξης)!Η παπαρα ειναι πολυ νοστιμη με γαλα και ψωμακι μεσα,αλλοι το κανουν με τσαι και αλλοι βουτιες στο ζουμακι μιας σαλατιτσας.Γιατι λοιπον αμεσως εδωσες την προστυχη πλευρα της λεξης.Βλεπεις λοιπον,πως γινονται οι παρεξηγησεις.Δεν θελω λοιπον να ενοχλησω αλλο,γιατι απ’οτι καταλαβα,διιστανται οι αποψεις μας και γινομαι δυσρεστη.Μπορεις λοιπον,να τα διαγραψεις τα σχολια μου.να εχεις μια ομορφη μερα!
    Δείτε περισσότερα
    11 Ιουλίου στις 11:29 π.μ. · Μου αρέσει!Δεν μου αρέσει · 1 άτομο
    Φορτώνει…

    Anastasia Sofiadou ‎*Να εχεις…
    11 Ιουλίου στις 11:31 π.μ. · Μου αρέσει!Δεν μου αρέσει

    Γιάννης Ψινάκης ‎@Πόντος και Αριστερά. Πραγματικά πολύ ενδιαφέροντα όσα γράφεις, αγαπητέ φίλε! Θα μελετήσω προσεκτικά τα άρθρα των Τούρκων ιστορικών και σ΄ευχαριστώ που μου δίνεις το σύνδεσμο και την ευκαιρία για να το κάνω.@Σοφιάδου Αναστασία . Πραγματικά… βράζει ο τόπος από τη ζέστη,Αναστασία. Είναι άδικο,λοιπόν, να ανεβάζουμε μόνοι μας τη θερμοκρασία, ακόμα περισσότερο. Επειδή τυχαίνει να είμαι δάσκαλος, έχω διαβάσει το κείμενο και είναι αυτό το οποίο αναφέρει η Βασιλική. Δε βάζω όμως το χέρι μου στη φωτιά αν δεν είναι το διορθωμένο. Όπως και να έχει το πράγμα, σας ευχομαι καλό απόγευμα!Δείτε περισσότερα
    11 Ιουλίου στις 4:12 μ.μ. · Μου αρέσει!Δεν μου αρέσει · 1 άτομο
    Φορτώνει…

    Basiliki Metatroulou Tο κείμενο που έβαλα είναι από το πρωτότυπο (της «Ρεπούση»), το κατηργημένο.
    11 Ιουλίου στις 7:52 μ.μ. · Μου αρέσει!Δεν μου αρέσει · 1 άτομο
    Φορτώνει…

    Anastasia Sofiadou Γιαννη μου,ειμαι ηρεμος ανθρωπος και δυσκολα «μου ανεβαινει»η θερμοκρασια.Το κειμενο στο οποιο αναφερθηκε η Βασιλικη και αναφερεσαι κι εσυ,ειναι το διορθωμενο.Στο πρωτο το οποιο αναφερομαι,ειχε επισης,(κατι με το οποιο ειχαμε γελασει απιστε…υτα με τις υπολοιπες μαμαδες της γειτονιας),ηταν που ειχαν βαλει στην ιδια σελιδα,τους παικτες της Εθνικιης,( οταν πηραμε το Ευρωπαικο),μαζι με τους ηρωες του 21′.Επειδη ομως υπαρχει και το ποσοστο να κανω εγω λαθος,πανε αλλωστε 5 χρονια απο τοτε,ζητω συγγνωμη αν αυτο εφερε αναστατωση.Η ουσια ομως ειναι, σ’αυτο που ειχα αναφερθει στο προηγουμενο σχολιο,οτι επειδη ακριβως σε μια λεξη, μπορουμε να δωσουμε πολλες ερμηνειες,καλο θα ηταν να ειμαστε πιο προσεκτικοι,οταν αυτο μαλιστα αφορα σχολικο βιβλιο και μαλιστα της Ιστοριας.Ευχομαι κι εγω καλο απογευμα και θελω να πιστευω πως δεν δυσαρεστησα την φιλη μας την Βασιλικη,γιατι οπως και να εχει δικη της δημοσιευση στον τοιχο της ηταν και εγω «μπηκα»σαν σφηνα!
    Δείτε περισσότερα
    11 Ιουλίου στις 8:01 μ.μ. · Μου αρέσει!Δεν μου αρέσει · 2 άτομα
    Φορτώνει…

    Πόντος και Αριστερά Νάσαι καλά Γιάννη και Basiliki Metatroulou επίσης…
    11 Ιουλίου στις 8:0
    9 μ.μ. · Μου αρέσει!Δεν μου αρέσει · 2 άτομα
    Φορτώνει…

    Basiliki Metatroulou Δεν συνεννοούμαστε. Το βιβλίο το απαγορευμένο της Ρεπούση το έχω μπροστά μου, και το απόσπασμα για το οποίο χύθηκαν ποταμοί μελάνης είναι αυτό ακριβώς που παρέθεσα.
    Αυτό είναι το κατηργημένο απόσπασμα, το οποίο άλλαξε (ή μάλλον ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ) …διότι το νέο βιβλίο, υπό την ομάδα των μαθητών του δεξιού καθηγητή Ιωάννη Κολιόπουλου, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΚΔΟΘΕΙ ακόμη (τα παιδιά διδάσκονται το πιο-πιο προηγούμενο βιβλίο).
    Αλλωστε η λογική και μόνον, λέει ότι στο δισέλιδο με θέμα τα γεγονότα του 1919-1922, μάλλον δεν ταιριάζει να γράψουν 5 ιστορικοί ότι «η Σμύρνη είχε πολυκοσμία τότε, είχε μαζευτεί πολύς πληθυσμός και για αυτό οι Νεότουρκοι τους έδιωξαν και επήλθε συνωστισμός».
    Είπαμε, η ομάδα της Ρεπούση έχει ακούσει τα μύρια όσα, αλλά δεν είναι δα τόοοοοσο εκτός τόπου και χρόνου.
    Τελικά διαπιστώνω (κάτι που το είχα παρατηρήσει και τότε με τη φασαρία με το βιβλίο) ότι όλοι μιλάνε για αυτό, με αφορμή τη λέξη «συνωστισμός», βούτυρο στο ψωμί των ανίδεων,
    αλλά σχεδόν κανένας δεν έχει διαβάσει το βιβλίο.
    Ουδείς.
    Και να πει κανείς ότι εν κυκλοφορεί στο διαδίκτυο;;; Κυκλοφορεί, λέμε.
    Δείτε περισσότερα
    11 Ιουλίου στις 8:18 μ.μ. · Μου αρέσει!Δεν μου αρέσει

    Basiliki Metatroulou Τελικά, μάλλον η Αναστασία μιλάει για κάτι εντελώς άλλο (αρχίζω να αμφιβάλλω τώρα και για το εάν ήταν βιβλίο Ιστορίας αυτό που είχε δει το 2006),
    διότι ξεφύλλισα όλο το βιβλίο, προς το τέλος, σελίδες 130-132 έχει πολύ λίγα για τον αθλητισμό…, κυρίως για τους Ολυμπιακούς, έχει μια φωτογραφία της Πατουλίδου, και μία σελίδα για το ποδόσφαιρο, αλλά πουθενά εκεί κοντά δεν έχει ήρωες του 1821. Οι ήρωες του 1821 βρίσκονται στο δικό τους κεφάλαιο, που είναι και αρκετά μεγάλο, και αναφέρει μάλιστα και τις γυναίκες του Αγώνα, όπως τη Δόμνα Βισβίκη, την οποία στα δικά μας χρόνια δεν την είχαμε διδαχτεί και αποτελούσε μάλλον άγνωστο πρόσωπο, πριν το βιβλίο της Ρεπούση.
    Δείτε περισσότερα
    11 Ιουλίου στις 8:31 μ.μ. · Μου αρέσει!Δεν μου αρέσει

    Basiliki Metatroulou Για τους τεμπέληδες και για αυτούς που βαριούνται να ψάξουν, ας πάνε εδώ, σελίδα 100 του βιβλίου, και σελίδα 129 για τον αθλητισμό:

    11 Ιουλίου στις 8:41 μ.μ. · Μου αρέσει!Δεν μου αρέσει

    Anastasia Sofiadou Λοιπον!Ως τεμπελα και δεν ξανα ασχολουμε,(λογο τεμπελιας,βεβαιως βεβαιως),για μενα μια ειναι η ουσια:http://palio.antibaro.gr/society/gratsia_istoria.php και επισης Καλο καλοκαιρι Βασιλικουλα μου.Εγω κατεβαζω ρολα για να ρεμβασω και να τεμπελιααααασωωωωω!!!Φιλια και καλο βραδυ!
    11 Ιουλίου στις 9:00 μ.μ. · Μου αρέσει!Δεν μου αρέσει

    Anastasia Sofiadou ΥΓ.Ξεχασα κι αυτο:http://palio.antibaro.gr/society/gratsia_istoria.php!
    11 Ιουλίου στις 9:04 μ.μ. · Μου αρέσει!Δεν μου αρέσει

  7. Τσουκάτος on

    Μα γιατί απορείτε; Ο Γιάννης Χάρης υπήρξε ένας από τους πολλούς «οργανικούς διανοούμενους» του σημιτικού εκσυγχρονισμού. Όλοι αυτοί κατασκεύασαν έξυπνα τους «εχθρούς» για να νέμονται με τις παρέες τους τα οφέλη από την άλωση της εξουσίας. Αντιτίθονταν με άπειρη εμπάθεια στους «Εθνοφύλακες» και στους «εθνικιστές» για να λειτουργήσουν ως προπέτασμα καπνού διαστρεβλώνοντας τα κριτήρια. Μετέφεραν έτσι έξυπνα αλλού τη συζήτηση και κάλυψαν τη μεγαλύτερη απάτη που έζησε η μεταπολεμική Ελλάδα-μαντάμ Σουσού με την είσοδο στο ευρώ, τη μεταφορά κεφαλαίου μέσω του Χρηματιστηρίου από τα μεσαία και χαμηλά οικονομικά στρώματα στους μεγαλοκαρχαρίες και στα λαμόγια. Ο Χάρης και ο κάθε Χάρης υπήρξε το άλτερ έγκο του Τσουκάτου, του Μαντέλη και όλων αυτών των καθικιών που θα παραμείνουν ατιμώρητοι και θα γελούν με τον ανόητο λαό.

  8. […] H Τhea Halo, θύμα του νεοελληνικού… συνωστισμού !!! Share this:Like this:LikeBe the first to like this post. […]

  9. Anagnostis on

    Τέα Χάλο (Τhea Halo), Ούτε το όνομά μου

    Βιβλίο που το αγόρασα κάπως εκβιαστικά (πλασιέ), για λόγους βιβλιοθηκονομικούς και το διάβασα για … εσωτερική κατανάλωση! Παρόλ’ αυτά, με αποζημίωσε με το παραπάνω, γιατί, πέρα από το ότι καλύπτει μια ιστορική φάση που έχει πάντα ενδιαφέρον (διωγμό Ποντίων, Ασσυρίων (!!!) και Αρμενίων), είναι ελκυστικός ο τρόπος γραφής αλλά και αξιόλογο το συγκεκριμένο πρωταγωνιστικό πρόσωπο.

    Η Thea Halo είναι αμερικανίδα υπήκοος, ποντιακής καταγωγής από μητέρα και ασσυριακής από πατέρα. Αποφάσισε να καταγράψει την ιστορία της μητέρας της, η οποία εκδιώχτηκε από ένα χωριό «που δε θυμάται ούτε τ’ όνομά του ούτε είναι πια καταγραμμένο στους χάρτες», στα πλαίσια της τακτικής των Τούρκων να ξεριζώνουν ολόκληρα χωριά και να οδηγούν τους πληθυσμούς σε θάνατο από τις κακουχίες.

    Η δομή του βιβλίου, δυσοίωνη στη αρχή ( ελεύθερη αφήγηση, μπλα μπλα, ό,τι θυμάμαι χαίρομαι), καθώς και η αναφορά στους Ασσύριους ενίσχυσαν τη δυσπιστία που είχα όταν το αγόρασα. Στη συνέχεια όμως:
    α) ξεκαθαρίζει η υπόθεση με τη μειονότητα των Ασσυρίων και την ταυτότητά τους
    β) γίνεται διάκριση μύθου και ιστορίας με πηγές και βιβλιογραφία
    γ) η υπόθεση είναι συναρπαστική από μόνη της
    δ) η δομή φαίνεται να εξυπηρετεί κάτι: περιμένεις πια με αγωνία την επιστροφή στο σήμερα, όπου η ηρωίδα μάνα επιστρέφει στη γενέθλια γη για να βρει παλιά ίχνη.

    Σ’ όλη την πορεία έχεις συμπαθήσει αυτή τη γυναίκα, όχι μόνο για τα βάσανα που πέρασε, αλλά και για τον «τρόπο» της, που δεν διαγράφεται παρά μέσα από τις επιλογές της. Έτσι, όταν η ηρωίδα αφηγήτρια (η κόρη) τελειώνει το βιβλίο, το τέλος αυτό σου (μου) αποκαλύπτει το γιατί αυτή η συγκλονιστική –έτσι κι αλλιώς- ιστορία δεν ήταν απλώς μια ιστορία (δηλαδή εκφράζει αυτό που ήδη έχει νιώσει ο αναγνώστης αλλά δεν έχει προλάβει να κατονομάσει).

    (σελ. 490):
    Και τότε κατάλαβα γιατί είχα γίνει από παιδί προστάτιδα της μητέρας μου. Κατάλαβα τι ήταν αυτό που είχε κι επιχειρούσα πάντα να προστατεύσω. Ήταν η αθωότητά της. Η γενναιοδωρία της. Η άνευ όρων αγάπη που της επέτρεπε να τα καταφέρνει σαν μητέρα μας, ανεξάρτητα από τα εμπόδια που βάζαμε εμείς ή κάποιοι άλλοι στο δρόμο της. Δεν υπήρχε τίποτα που να μη μπορείς ν’ αγαπήσεις στη μητέρα μου. Μπορούσες να χωθείς στη μεγάλη της αγκαλιά κι όλα σου τα προβλήματα να εξαφανιστούν.
    Αλλά αυτή η αθωότητα που νόμιζα ότι προστάτευα στην μητέρα μου δεν ήταν τελικά καθόλου αθωότητα. Καταλάβαινα τώρα ότι ήταν μια βαθιά εδραιωμένη γνώση του κόσμου, μια βαθιά εδραιωμένη σοφία. Η άνευ όρων αγάπη και γενναιοδωρία της μητέρας μου δε βασίζονταν στην άγνοια του κόσμου, αλλά στη βαθιά γνώση των παιχνιδιών που παίζει η μοίρα και του αβέβαιου ελέγχου που έχουμε σε όλους όσους αγαπάμε.

  10. Dostoyevsky on

    Φαίνεται ότι ο «συνωστισμός» της Ρεπούση θα στοιχειώνει τη ζωή μας, καθώς οι οπαδοί της λοβοτόμησης αυτού του λαού, νεοφιλελεύθεροι και ημιμαθείς αντιεθνικιστές, θα μηρυκάζουν τα ίδια αντιδραστικά και προσβλητικά επιχειρήματα.

    Για να καταλάβουμε την ιδεολογική απάτη, ας θυμηθούμε μια παλιά εξαιρετική αριστερή προσέγγιση του βιβλίου της Ρεπούση από τον «raskolnikov»:

    http://raskolnikovgr.blogspot.com/2009/03/blog-post_1895.html

  11. για τυχόν φιλέρευνους αναγνώστες, βλ. εδώ,

    εδώ, όπου και μια μικρή εικόνα από τα συμφραζόμενα στο αδιάβαστο βιβλίο (δυστυχώς, δεν έχω πρόχειρα τα ακόμα πιο εύγλωττα από το βιβλίο του καθηγητή),

    και εδώ

  12. [αν δεν εμφανίζονται σωστά τα λινκ που έδωσα στο προηγούμενο σχόλιο:

    http://yannisharis.blogspot.com/2007/07/blog-post_08.html

    http://yannisharis.blogspot.com/2007/07/blog-post_23.html

    http://yannisharis.blogspot.com/2007/08/blog-post_08.html

    αλλιώς, διαγράψτε το παρόν -ευχαριστώ]

  13. Βλάσης Αγτζίδης on

    H άποψή σας, έστω και ως ευφυολόγημα, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Αναπαράγω κάποια σημεία για πρακτικούς λόγους:

    «Στην αρχική διατύπωση ότι «χιλιάδες Έλληνες συνωστίζονται στο λιμάνι…» να προστεθεί, όπως απαιτούν οι επικριτές της Ιστορίας της Στ΄ δημοτικού: «…επειδή τους έσφαζαν οι Τούρκοι»· αλλά κυρίως έπειτα να προστεθεί, όπως απαιτεί πια η στοιχειωδώς αντικειμενική Ιστορία: «που με ακόμα πιο βάρβαρο τρόπο απάντησαν στις σφαγές που διέπραξαν επιτιθέμενοι στη χώρα τους οι Έλληνες»» ή »

    «…επειδή οι Τούρκοι τούς κατασφάζουν, βιάζουν γυναίκες και κατακαίγουν τα πάντα, έπειτα από την κατακτητική εκστρατεία των Ελλήνων στα βάθη της χώρας τους, όπου προέλαυναν κατασφάζοντάς τους, βιάζοντας γυναίκες και κατακαίγοντας τα πάντα…»

    Κατανοώ ότι είναι βολικό το κυρίαρχο, έως λίγο καιρό πριν, σχήμα της συλλογικής ευθύνης (καλά να πάθετε ω Πόντιοι και Σμυρνιοί αφού είστε Έλληνες και ο Έλληνας Μωραϊτης φαντάρος επιτέθηκε στην «ιερη πατρίδα» του gazi Μουσταφά Κεμάλ και κατέσφαξε άμαχους τούρκους) και της παραγνώρισης του πραγματικού ιστορικού πλαισίου που σχετίζεται κυρίως με τις ενδοοθωμανικές ταξικές αντιθέσεις και όχι με την ύστερη ελλαδο-τουρκική σύγκρουση. Όπως επίσης ότι ούτε ο ελληνισμός, με εισαγωγικά ή άνευ, είναι ενιαίος με ενιαία συμφέροντα.

    Για να μην σχολιάσω με το πόσο βρώμικη και δωσιλογική υπήρξε η ενιαία παλαιοελλαδική αντιμικρασιατική και αντιπροσφυγική οπτική (που πολιτικά εκφράστηκε εκείνα τα χρόνια με το σύνθημα «σφυρί δρεπάνι / ελιά στεφάνι») και κατηγορηθώ ως προκατειλημμένος γόνος προσφύγγων, ας αφήσουμε τον Attila Tuygan να περιγράψει την πραγματική κατάσταση:

    » Ήταν «απελευθερωτικός» ο πόλεμος;

    Συμπερασματικά, ο ισχυρισμός ότι ο Τουρκικός Εθνικοαπελευθερωτικός Πόλεμος δόθηκε κατά του ιμπεριαλισμού δεν θεμελιώνεται από πουθενά. Αντίθετα, όπως διαπιστώνει ο καθηγητής Taner Akçam, ο απελευθερωτικός πόλεμος «δεν δόθηκε κατά των εισβολέων αλλά κατά των μειονοτήτων». Τα Σωματεία Άμυνας-Δικαίου (Mudafai Hukut) που υπήρξαν η ατμομηχανή του «εθνικού αγώνα», ιδρύθηκαν καθαρά κατά της απειλής των Ρωμιών και των Αρμενίων. Στα πρώτα αυτά σωματεία που ιδρύθηκαν μετά από την ανακωχή του Μούδρου, τα τρία ήταν κατά των Αρμενίων και τα δύο κατά των Ρωμιών. Εξάλλου ο Μουσταφά Κεμάλ, τον Ιούλιο του 1919, όταν έστειλε την παραίτησή του από τη θέση του αξιωματικού στον Σουλτάνο τόνιζε ανοικτά τα εξής: «Η στρατιωτική μου ιδιότητα άρχισε να γίνεται εμπόδιο στον εθνικό αγώνα που ξεκινήσαμε για να σώσουμε την ιερή πατρίδα και το έθνος απ’ τη διάσπαση και να μη θυσιάσουμε την πατρίδα στις επιδιώξεις των Ελλήνων και των Αρμενίων».

  14. Μ.Φ. on

    «Συνωστίζονταν»: τα παραλειπόμενα μιας λέξης

    Της Μαρίνας Φράγκου*

    (Η Μαρίνα Φράγκου είναι Διδάκτωρ Ανθρωπογεωγραφίας, ομογενής από τις Η.Π.Α. που ζει στην Ελλάδα από το 1994. Για τη μετάφραση του αφηγήματος «Ούτε το όνομά μου» τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μετάφρασης από την Ελληνική Εταιρεία Μεταφραστών Λογοτεχνίας.)

    Με την παρούσα επιστολή θα ήθελα να σχολιάσω το άρθρο/παρουσίαση του συντάκτη του «Έψιλον» Δημήτρη Αγγελίδη που δημοσιεύτηκε στις 29 Μαΐου 2011 με τον τίτλο «Η ‘γιαγιά του Πόντου’ αφηγείται, η κόρη της συγγραφεί –ΟΥΤΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ». Αντιλαμβάνομαι ότι έχουν παρέλθει αρκετές εβδομάδες από τη δημοσίευση του άρθρου και ζητώ την κατανόησή σας αφού ανειλημμένες υποχρεώσεις δεν μου επέτρεψαν να ανταποκριθώ στην ανάγκη σχολιασμού νωρίτερα.

    Το θέμα, βέβαια, που πραγματεύεται η παρουσίαση του κ. Αγγελίδη δεν είναι κάποιο επίκαιρο θέμα, αλλά μάλλον ένα ζήτημα που απασχολεί τους ιστορικούς και την ελληνική κοινωνία γενικότερα εδώ και περίπου 90 έτη και όπως φαίνεται, παραμένει (μάλλον αχρείαστα) ακόμα υπό συζήτηση. Πρόκειται για την γενοκτονία των χριστιανικών πληθυσμών της Μικράς Ασίας και του Πόντου, με αφορμή το αφήγημα της Ελληνοαμερικανίδας Thea Halo «Oύτε το όνομά μου» (εκδόσεις Γκοβόστη).

    Ο κ. Αγγελίδης αφιερώνει αρκετό χώρο στη χρήση της λέξης ‘συνωστίζονταν’ στο βιβλίο της Halo, επιχειρώντας έναν άδικο παραλληλισμό με τη χρήση της ίδιας λέξης στο σχολικό βιβλίο της ιστορίας της κ. Ρεπούση. Αμφότερες οι συγγραφείς χρησιμοποίησαν τη λέξη αυτή σε κείμενα για την Καταστροφή της Σμύρνης. Ο συντάκτης εκφράζει την απορία του που η «Θία Χάλο… δεν γνώρισε την μήνιν των ευαίσθητων», όπως γνώρισε η κ. Ρεπούση. Θεωρώ ότι η επιχειρηματολογία του συντάκτη είναι άδικη και ελλιπής, και επειδή ενίοτε οι λεπτομέρειες έχουν τη σημασία τους, θα επιχειρήσω μια γλωσσολογική ανάλυση των δύο κειμένων.

    Γενικά, «η γλωσσική ικανότητα ενός ομιλητή αποτελείται από ένα σύνολο δεξιοτήτων: ακουστική κατανόηση, ανάγνωση, προφορικός λόγος και γραπτός λόγος»[1]. Όσοι έχουν ασχοληθεί με την εκμάθηση της αγγλικής γλώσσας (ή κάποιας άλλης γλώσσας), μπορεί να αναγνωρίσουν την ορολογία, listening, reading, speaking, writing. Είναι, μάλιστα, ακριβώς αυτές οι δεξιότητες που εξετάζονται στις πιστοποιήσεις γλωσσομάθειας. Οι προαναφερόμενες δεξιότητες μπορούν να βελτιωθούν με την ανάπτυξη πιο ειδικών τεχνικών. Για παράδειγμα, για την ανάγνωση (ή αλλιώς την κατανόηση κειμένου) αναπτύσσουμε είτε συνειδητά είτε εμπειρικά την ικανότητα να σκανάρουμε (scanning), να διαβάζουμε για να βρούμε το νόημα (skimming), να εντοπίζουμε τις λέξεις κλειδιά ή ακόμα να προσδιορίζουμε τη χροιά μια λέξης (connotation-θετική, αρνητική ή ουδέτερη) αναλύοντας το περιεχόμενο ολόκληρης της πρότασης ή της παραγράφου (context analysis).

    Τα πράγματα είναι απλά: μια λέξη σπάνια είναι τόσο ισχυρή ώστε και μόνο η χρήση της να παίζει καθοριστικό ρόλο στην ανάλυση κειμένου. Μεγάλο ρόλο παίζουν και οι υπόλοιπες λέξεις που τη συνοδεύουν, δηλαδή το όλο περιεχόμενο της πρότασης. Aς δούμε τη λέξη «συνωστίζονταν» σε ένα φανταστικό πλαίσιο, πλαίσιο το οποίο προσδίδει στη συγκεκριμένη λέξη σχεδόν θετική χροιά.

    «Πήγα στην συναυλία των U2. O ηλεκτρισμός στην ατμόσφαιρα ήταν απερίγραπτος. Κόσμος, κυρίως νέοι, συνωστίζονταν μπροστά στη σκηνή μήπως και μπορέσουν να πλησιάσουν περισσότερο τα είδωλα τους. Ένιωθα ότι ήμασταν όλοι μια μεγάλη παρέα».

    Ας συγκρίνουμε τώρα τα δύο επίμαχα κείμενα χρησιμοποιώντας κάποιες από τις προαναφερόμενες τεχνικές.

    Έχοντας, (επιτέλους!) τα δύο κείμενα μπροστά μας, μπορούμε να τα αναλύσουμε γλωσσολογικά:

    Λέξεις κλειδιά

    Κείμενο Ρεπούση………………………… Κείμενο Halo

    Τουρκικές δυνάμεις……………………………. φωτιά

    Επιτίθενται ………………………………………..χιμούσε

    Αναγκάζουν………………………………………απεγνωσμένοι

    Ελληνικά στρατεύματα ………………………..καταρρακωμένη

    Υποχωρήσουν ………………………………………Έλληνες

    Χιλιάδες Έλληνες……………………………………Αρμένιοι

    Συνωστίζονταν …………………………………….συνωστίζονταν

    Προσπαθώντας ………………………………………εκλιπαρώντας

    Φύγουν………………………………………………….σωτηρία

    Ελλάδα

    Όπως καταδεικνύεται, οι λέξεις που συνοδεύουν την επίμαχη λέξη «συνωστίζονταν» δημιουργούν ένα εντελώς διαφορετικό περιεχόμενο (context) και συνεπώς, προσδίδουν διαφορετικό βαθμό αρνητικής (στην προκειμένη περίπτωση) έννοιας στην ίδια τη λέξη. Ακόμα, η αντικατάσταση της λέξης ‘συνωστίζονταν’ στο κείμενο της Halo (με τη λέξη ‘βρίσκονταν’, για παράδειγμα) θα άλλαζε το γενικό νόημα ελάχιστα! Αντίθετα, στο κείμενο της Ρεπούση, λέξη ‘συνωστίζονταν’ είναι, συγκριτικά με τις υπόλοιπες λέξεις, από τις πλέον αρνητικές. Μάλιστα, στο βιβλίο της Ρεπούση, το συγκεκριμένο κεφάλαιο τελειώνει με την προαναφερόμενη παράγραφο. Αυτό είναι και το κεντρικό ζήτημα διαλόγου (και διαφωνίας) με το βιβλίο, δηλαδή το γεγονός ότι ένα τόσο τραγικό γεγονός περιγράφεται με τόσες λίγες και σχετικά…ουδέτερες λέξεις. Η επόμενη ενότητα του σχολικού βιβλίου έχει τίτλο «5. Οι τελικές ρυθμίσεις: τα σύνορα και η ανταλλαγή των πληθυσμών» και ουδεμία άλλη αναφορά στην Καταστροφή της Σμύρνης υπάρχει σε όλο το βιβλίο.

    Συνοψίζοντας τις γλωσσολογικές παρατηρήσεις μου, αναγκάζομαι να κάνω μια τελική επισήμανση. Οι περισσότεροι άνθρωποι αναπτύσσουμε πολλές από τις προαναφερόμενες δεξιότητες εμπειρικά. Αγοράζουμε μια εφημερίδα και κάνουμε skimming, διαβάζοντας μόνο τους τίτλους. Ψάχνουμε τον κατάλογο σε ένα εστιατόριο και κάνουμε scanning εντοπίζοντας μόνο τα πιάτα με κρέας, επειδή εκείνη τη μέρα έχουμε όρεξη για κάποιο κρεατικό. Καταλαβαίνουμε ότι άλλο νόημα έχει η λέξη «έφαγα» στη φράση «έφαγα πολύ χτες το βράδυ» και άλλη στη φράση «έφαγα το ξύλο της χρονιάς μου». Αυτά για τον περισσότερο κόσμο.

    Ένας δημοσιογράφος, όμως, υποχρεούται να έχει αναπτυγμένες όλες τις παραπάνω δεξιότητες. Αδυνατώ να πιστέψω ότι ο κ. Αγγελίδης πραγματικά δεν καταλαβαίνει το προφανές, δηλαδή τις γλωσσολογικές διαφορές μεταξύ των δύο κείμενων, διαφορές οι οποίες τελικά αλλάζουν και το νόημα. Εκπλήσσομαι με την προχειρότητα των επιλεκτικών αναφορών. Ξαφνιάζομαι με την εμπάθειά του όταν αναφέρεται όχι μόνο στη Thea Halo, αλλά και στον Βλάση Αγτζίδη, ενός ιστορικού που έχει ταυτιστεί με την ανάδειξη των συγκεκριμένων ζητημάτων με πλείστες διεθνείς βιβλιογραφικές αναφορές και διακρίσεις (ακόμα και από την Ακαδημία Αθηνών). Αισθάνομαι άσχημα που το αναγνωστικό κοινό του περιοδικού δεν είχε πρόσβαση σε όλα τα δεδομένα. Τα ακαδημαϊκά μου αντανακλαστικά αντιδρούν στην ευκολία με την οποία ο κ. Αγγελίδης επικαλείται διάφορες πηγές επιλεκτικά, παραλείποντας διεθνείς βιβλιογραφικές αναφορές καταξιωμένων επιστημόνων.

    Η μεγαλύτερη παράλειψη του συντάκτη είναι ένα σημαντικό γεγονός που ξεπερνά τα δικά μας σύνορα: Στις 12 Ιουλίου 2007, η Διεθνής Ένωση Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών (IAGS) αναγνώρισε με ψήφισμά της τη Γενοκτονία των Ασσυρίων και των Ελλήνων στο διάστημα 1914-1923.

    Η εκτενής ενισχυτική τεκμηρίωση για τις γενοκτονίες των Ασσυρίων και των Ελλήνων κυκλοφόρησαν στα μέλη IAGS στους μήνες πριν από την ψηφοφορία, και είναι διαθέσιμη στον ιστοχώρο http://www.genocidetext.net/iags_resolution_supportingdocumentation.htm.

    Το ψήφισμα το οποίο έλαβε το 83% των ψήφων, αναφέρεται στις πρακτικές του οθωμανικού κράτους ενάντια στις χριστιανικές μειονότητες, Αρμενίων, Ασσυρίων (Χαλδαίων, Νεστοριανών, Σύριοι, Αραμαίοι, Ιακωβίτες, Ορθόδοξοι Σύριοι), Ελλήνων (Ποντίων, Θρακών, Ιώνων), που οδήγησαν στη γενοκτονία εναντίον τους. Για τέτοια ζητήματα, θα πρέπει όλοι μας να χρησιμοποιούμε τίτλους, όπως «Η γνώμη του συντάκτη»[2] με πλείστη φειδώ. Γνώμες για λυμένα ακαδημαϊκά ζητήματα μπορούμε να έχουμε μόνο μετά από σοβαρή και μάλλον επιστημονική έρευνα.

    Kαταλήγω στο συμπέρασμα ότι, είτε ο κ. Αγγελίδης στερείται βασικών δημιοσιογραφικών και ερευνητικών δεξιοτήτων, είτε εσκεμμένα επιλέγει να παρουσιάζει ελλιπείς «γνώμες». (Η επόμενη σκέψη είναι αναπόφευκτα ποια συμφέροντα εξυπηρετεί μια τέτοια επιλογή). Σε οποιαδήποτε περίπτωση, οφείλω να θλίβομαι.

    [1] Βαρλοκώστα Σ. & Τριανταφύλλου Λ., Η Ελληνική ως Δεύτερη Γλώσσα, σελ. 12, Κέντρο Διαπολιτισμικής Αγωγής, Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθήνα 2003.

    [2] Ο κ. Αγγελίδης επιχείρησε να απαντήσει στο ερώτημα «Υπήρξε γενοκτονία των Ελλήνων στον Πόντο;» σε δισέλιδη παρουσίαση μετά την συνέντευξη με τη Thea Halo. Θεωρώ ότι η τεκμηρίωση της απάντησης που ο ίδιος δίνει στην ερώτησή του στερείται επιχειρηματολογίας και ενδελεχούς έρευνας, στοιχεία που απαιτούνται για τη διαμόρφωση ‘γνώμης’ σε ένα τόσο δύσκολο θέμα.

  15. Γιάννης on

    Τζέφρυ Ευγενίδης Middle sex, ἐκδ. Libro, 2003, σ. 82

    «… Στο μπράντι, ο πλωτάρχης Άρθουρ Μάξουελ του Ναυτικού της Αυτής Μεγαλειότητος και οι υποτελείς του έπαιρναν διαδοχικά τα κιάλια για να παρατηρήσουν την κατάσταση στην ακτή.
    “Τρομερός συνωστισμός ε;” […] “…Όσο για τους Έλληνες, ε, κοίταξέ τους μόνο. Έκαψαν συθέμελα όλη τη χώρα και τώρα συνωστίζονται εδώ πέρα ζητώντας βοήθεια. Ωραίο πούρο ε;”».

  16. […] με την έκδοση του βιβλίου-μπεστ σέλερ «Not even my name» της Thea Halo στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Halo περιγράφει τη δραματική […]


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: