Τα ελληνικά μνημεία στην Τουρκία

Παρακάτω αναδημοσιεύω στα αγγλικά και στα ελληνικά ένα κείμενό μου για τα ελληνικά μνημεία στην Τουρκία, που είχε δημοσιευτεί παλιότερα στην «Καθημερινή«.

Ο τίτλος που υπήρχε στην εφημερίδα («Ελληνικά μνημεία, άλλα θύματα του τουρκισμού») ήταν ιδέα των επιμελητών της εφημερίδας. Ο αρχικός, δικός μου, τίτλος ήταν : «Τα ελληνικά μνημεία στην Τουρκία«. 

Την μετάφραση στα αγγλικά την έκανε η κ. Eleni Bomis με πρωτοβουλία του Hellenic Electronic Center (ΗΕC).

 

Hellenic monuments, other victims at the hands of Turkishism


Even dances and costumes are presented as Turkish

By Vlasis Agtzidis*

 The relation of Turkish nationalism with the already existing civilizations was problematic from the moment of its appearance.  Even the ottoman civilization had to be excluded and in its place to have developed a new pure Turkish one, which would link the central Asian center descent with the European perspective.  This position was developed in an exemplary way by Ziya Gökalp (1876-1924), who is considered the father of Turkish nationalism.  For Turkish nationalists, the “ Beginnings of Turkishism, by Ziya Gökalp , is what the Communist Manifesto is for Communists.  Gökalp, therefore, considers that the ottoman civilization is deeply influenced by the “roman” and constitutes a continuation of it.   And for exactly this reason it would have to be abandoned and destroyed.  The first victim of Turkish nationalism is the ottoman language and the introduction of the latin alphabet.  In this manner, the muslum world of Anatolia was severed definitely from the exceptionally rich ottoman and islamic literacy. 


Monuments and identity crisis

The identity crisis which torments the contemporary Turkish society does not go unnoticed by the ones studying the particularities of this land.  Just as the gigantic effort made by the turkish bureaucracy for the appropriation of the cultural wealth of the nations which pre-existed Turks and Islam , and who were at some moment annihilated or expelled,  does not go unnoticed .  Monuments, dances, costumes are presented publicly as Turkish.  The ruins of ancient Hellenic cities , as Ephessus, Pergamus, and others, the Christian monuments of Saint Sophia of Konstantinoupolis, the excavated temples of Cappadocia and of Panagia Soumela of Trebizont, and even the most famous of Hellenic dances , the Pontian …Sera, are presented to the international public as Turkish.  Certainly, this dance –which the Turks name ‘Horon’ that is ‘ the dance ’- as well as the pontian lyre, constitute today’s form of expression of tens of thousands of Hellenic speaking people, muslim and krupto-christian, as well as Georgian speaking Lazo of North Turkey.

For thousands of years before the appearance of Islam and Turks, the geographical region which the Turkish democracy occupies today, and was a region of activity and Hellenic expression-but also of other peoples who survived until today, such as the Armenian, the Kurds, the Assyrian-Chaldeans.  On the shoreline regions of western and north Asia Minor, Hellenes existed from the second millennium B.C., while Ionia, Pontus, Cappadocia, as well as eastern Thrace, were basically regions of their activity after the Alexandrian years.  Until the appearance of Islam, and the confinement of the Hellenic world by the Arabs and Turkman invaders, the Asia Minor peninsula was a greek speaking region in its greater part.  The final domination by the ottoman islam transformed the religious character of the region and increased the percentages of the Turkish speaking.

When Turkish nationalism attempted in the beginning of the 20th century to transform the ottoman region,  which was multinational and of many religions, to a ….turkish one , using islam, it met the unspoken reality.  A great part of the population belonged to different national groups who had as their religion christianity and had a most deep relationship with the area.  Using the neo-turkish program of 1911 as a basis, genocide and expulsion were selected for these populations.  The monuments, however, remained as unerring witnesses of a very different societal situation, which existed until recently, and of its exceptionally painful ‘regulation’.

In the decades which followed ’22, the feeling that the Hellenic monuments-ancient, byzantine and post byzantine-put the ‘new Order’ to continual doubt was intense, both to the military establishment which supervised absolutely the geographical region which it occupied, as well as to the kemalic state bureaucracy.    It must be noted that the Hellenic monuments which exist in Turkey are more in number and more impressive-with exception to the Parthenon-than those which exist on the Greek lands.  For these reasons, the official policy targeted the complete cultural Turkization of the land which Turkish nationalism occupied following the Hellenic-Turkish war of 1919-1922.

In an initial phase, cultural Turkization meant the disappearance or degradation – at a better version-of all those elements which reminded one that a great part of the lands of the Turkish democracy constitute the other nations’ birthday land .  In this way, in general lines, the Hellenic antiquities were degraded, the byzantine monuments-excluding those which had been transformed to mosques- were permitted to collapse, the more recent monuments being deliberately destroyed.

The Turkish policy regarding the Hellenic monuments changed during the decade of the 80’s.  The political appropriation replaced the previous negative or indifferent position of the government and society.  The fear facing a greek liberation disappeared and the feelings of guilt  for the annihilation of indigenous nations stopped to disturb the subsequent Turkish generations.  Methodically, the Turkish state began to change the history of the place:   creating the impression to the new generations and to the numerous tourists that all these monuments were created by various Anatolian peoples who have been lost today and who are represented today by their successors, the Turks.  On the official titles of the historic sites, as well as to the corresponding books, it is mentioned that the ancient monuments were created by the Lydian, Pisidian, or Lycian or Paphlagonian, who were replaced by the Persians and then by the Romans.  Despite the fact that the historic sites are Hellenic and the corresponding museums are full of Hellenic findings and inscriptions, there is absolutely no mention to their real identity.  The word “Hellen”, “Υunan”, “Greek” are completely absent.  Naturally, the same also stands for the Hellenic monuments of the Christian period. 

At the international level, the new rapprochement began with a timid, in the beginning, presentation of the antiquities in the politically Turkish environment.  Characteristic was the use of the impressive interior area of Saint Irene in the City for a fashion show a few years ago.  The political appropriation of the monuments, but also of the images of the Hellenic civilization of Ionia and of the rest of Asia Minor began gradually to become the property of the Turkish people.  The first mass expression of this new stand was the claiming of the sculptures of Pergamus which are found in Berlin.  The sculptures were displayed as Turkish elegians.  Mayors of the region and societal unions with the support of the government organized demonstrations and moved the Turkish immigrants for the claiming of the “ return of the sculptures to their homeland”.   The whole attempt –for those who knew that the descendants of those who created the sculptures were annihilated with the most violent way on September 1922 and that those who survived  took shelter as refugees to the Balkans-had the elements of a nightmarish farce.

1.700 χρόνια-old αρχαία ψηφιδωτά που βρέθηκαν στην Τουρκία Αμάσεια-ψηφιδωτό-300 μ.Χ.

A small example-being in parallel both characteristic and graphic-of the unbelievable ideologies being dispersed into Turkish society, is found on the wine label of Trakya (that is Thrace), which is sold in western Turkey.  On this totally classical artistic label,   a nymph sits on a barrel surrounded by vineyards and bunches of grapes.  It’s just that to the right and left of the nymph are, instead of lions, two grey wolves.  It must be noted that the grey wolf constitutes the symbol of pan-turkishism, and designates the  “Kizil Elma” (“red apple”), that is the ancient Turkish central Asian birthplace.  This is exactly the method of the Turkish state:   to cultivate the faith that the Hellenic monuments of Asia Minor belong and contain the ancient Turkish civilization.

* Mr. Vlasis Agtzidis is a Professor of Modern History


[To κρασί αυτό παράγεται στην περιοχή Tekirdag δηλαδή στην  πάλαι ποτέ δικιά μας Ραιδεστό (Ανατολική Θράκη)]


——————–

Ελληνικά μνημεία, άλλα θύματα του τουρκισμού

Ακόμα και χοροί και ενδυμασίες παρουσιάζονται ως τουρκικά

Του Βλαση Αγτζιδη*

Η σχέση του τουρκικού εθνικισμού με τους προϋπάρχοντες πολιτισμούς ήταν προβληματική από τη στιγμή της εμφάνισής του. Ακόμη και ο οθωμανικός πολιτισμός έπρεπε να εξοβελιστεί και στη θέση του να αναπτυχθεί ένας καινούργιος αμιγώς τουρκικός, που θα συνέδεε την κεντροασιατική καταγωγή με την ευρωπαϊκή προοπτική. Αυτή η θέση αναπτύχθηκε υποδειγματικά από τον Ziya Cžkalp (1876-1924), που θεωρείται ο πατέρας του τουρκικού εθνικισμού. Για τους Τούρκους εθνικιστές, οι «Αρχές του Τουρκισμού», του Ζιγιά Γκιοκάλπ, είναι ό,τι το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» για τους κομμουνιστές. Ο Γκιοκάλπ, λοιπόν, θεωρεί ότι ο οθωμανικός πολιτισμός είναι βαθύτατα επηρεασμένος και αποτελεί συνέχεια του «ρωμαίικου». Και ακριβώς γι’ αυτό τον λόγο θα έπρεπε να εγκαταλειφθεί και να καταστραφεί. Το πρώτο θύμα του τουρκικού εθνικισμού ήταν η οθωμανική γλώσσα και η εισαγωγή του λατινικού αλφάβητου. Με τον τρόπο αυτό, ο μουσουλμανικός κόσμος της Ανατολής αποκόπηκε οριστικά από την εξαιρετικά πλούσια οθωμανική και ισλαμική γραμματεία.

Μνημεία και κρίση ταυτότητας

Η κρίση ταυτότητας που μαστίζει τη σύγχρονη τουρκική κοινωνία δεν περνά απαρατήρητη στους μελετητές της ιδιόμορφης αυτής χώρας. Οπως δεν περνά απαρατήρητη και η γιγάντια προσπάθεια που καταβάλλει η κρατική γραφειοκρατία για οικειοποίηση του πολιτισμικού πλούτου των εθνών που προϋπήρχαν των Τούρκων και του Ισλάμ, και κάποια στιγμή εξοντώθηκαν ή εκδιώχθηκαν. Μνημεία, χοροί, ενδυμασίες παρουσιάζονται δημοσίως ως τουρκικά. Τα ερείπια των αρχαίων ελληνικών πόλεων, όπως της Εφέσου, της Περγάμου και άλλων, τα ελληνικά χριστιανικά μνημεία της Αγίας Σοφίας της Κωνσταντινούπολης, των υπόσκαφων ναών της Καππαδοκίας και της Παναγίας Σουμελά της Τραπεζούντας, ακόμα και ο διασημότερος των ελληνικών χορών, ο ποντιακός πυρρίχιος Σέρα, παρουσιάζονται στο διεθνές κοινό ως τουρκικά. Βέβαια, ο χορός αυτός –που οι Τούρκοι τον ονομάζουν «Horon», δηλαδή «(τον) χορόν»– όπως και η ποντιακή λύρα, αποτελούν σημερινές μορφές έκφρασης των δεκάδων χιλιάδων ελληνόφωνων, μουσουλμάνων και κρυπτοχριστιανών, καθώς και των γεωργιανόφωνων Λαζών της Βόρειας Τουρκίας.

Για χιλιάδες χρόνια πριν από την εμφάνιση του Ισλάμ και των Τούρκων, ο γεωγραφικός χώρος που καταλαμβάνει σήμερα η τουρκική δημοκρατία υπήρξε χώρος δράσης, δημιουργίας και έκφρασης των Ελλήνων – αλλά και άλλων λαών που επιβιώνουν μέχρι σήμερα, όπως οι Αρμένιοι, οι Κούρδοι, οι Ασσυροχαλδαίοι. Στις παράλιες περιοχές της δυτικής και βόρειας Μικράς Ασίας, Ελληνες υπήρχαν από τη δεύτερη χιλιετία π.Χ. ενώ η Ιωνία, ο Πόντος, η Καππαδοκία, καθώς και η Ανατολική Θράκη υπήρξαν βασικοί χώροι δραστηριοποίησής τους μετά τους αλεξανδρινούς χρόνους. Μέχρι την εμφάνιση του Ισλάμ και τον περιορισμό του ελληνικού κόσμου από Αραβες και Τουρκομάνους εισβολείς, η μικρασιατική χερσόνησος υπήρξε ελληνόφωνη περιοχή στο μεγαλύτερο μέρος της. Η τελική κυριαρχία του οθωμανικού Ισλάμ μετέβαλε τον θρησκευτικό χαρακτήρα της περιοχής και αύξησε τα ποσοστά τουρκοφωνίας.

Οταν ο τουρκικός εθνικισμός αποπειράθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα να μετατρέψει τον πολυεθνικό και πολυθρησκευτικό οθωμανικό χώρο σε αμιγώς τουρκικό, χρησιμοποιώντας το Ισλάμ, συνάντησε την αμείλικτη πραγματικότητα. Μεγάλο μέρος του πληθυσμού ανήκε σε διαφορετικές εθνικές ομάδες που είχαν ως θρησκεία τον χριστιανισμό και είχε βαθύτατη σχέση με τον τόπο. Σχέση που αποδεικνυόταν πλήρως από τα μνημεία που είχε δημιουργήσει. Με βάση το νεοτουρκικό πρόγραμμα του 1911, για τους πληθυσμούς αυτούς επελέγη η γενοκτονία και η εκδίωξη. Απέμειναν όμως τα μνημεία, ως αδιάψευστοι μάρτυρες μιας πολύ διαφορετικής κοινωνικής κατάστασης που υπήρχε μέχρι πρόσφατα και μιας εξαιρετικά οδυνηρής «τακτοποίησής της».

Στις δεκαετίες που ακολούθησαν το ’22, το συναίσθημα ότι τα ελληνικά μνημεία –αρχαία, βυζαντινά και νεότερα– έθεταν σε διαρκή αμφιβήτηση τη «Νέα Τάξη» ήταν έντονο, τόσο στο στρατιωτικό κατεστημένο που ήλεγχε απολύτως τον γεωγραφικό χώρο που κατέκτησε, όσο και στην κεμαλική κρατική γραφειοκρατία. Πρέπει να σημειωθεί ότι τα ελληνικά μνημεία που υπάρχουν στην Τουρκία είναι περισσότερα και εντυπωσιακότερα –με την εξαίρεση του Παρθενώνα– από αυτά που υπάρχουν στα ελλαδικά εδάφη. Γι’ αυτούς τους λόγους, η επίσημη πολιτική στόχευε στον πλήρη πολιτιστικό εκτουρκισμό του εδάφους που κατέλαβε ο τουρκικός εθνικισμός με τον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1919-1922.

 Σε πρώτη φάση, πολιτιστικός εκτουρκισμός σήμαινε εξαφάνιση ή υποβάθμιση –στην καλύτερη εκδοχή– όλων εκείνων των στοιχείων που θύμιζαν ότι μεγάλο μέρος των εδαφών της τουρκικής δημοκρατίας αποτελούσε γενέθλιο έδαφος άλλων εθνών. Ετσι, σε γενικές γραμμές, οι ελληνικές αρχαιότητες υποβαθμίστηκαν, τα βυζαντινά μνημεία –πλην όσων είχαν μετατραπεί σε τεμένη– αφέθηκαν να καταρρεύσουν, τα νεότερα μνημεία καταστράφηκαν συνειδητά.

Η τουρκική πολιτική απέναντι στα ελληνικά μνημεία άλλαξε κατά τη δεκαετία του ’80. Η πολιτική οικειοποίησης αντικατέστησε την προηγούμενη αρνητική ή αδιάφορη στάση του κράτους και της κοινωνίας. Ο φόβος απέναντι στον ελληνικό αλυτρωτισμό εξαφανίστηκε και τα συναισθήματα ενοχής για την εξόντωση των γηγενών εθνών έπαψαν να ταλανίζουν τις επόμενες τουρκικές γενιές. Μεθοδικά άρχισε το τουρκικό κράτος να προσπαθεί να αλλάξει την ιστορία της περιοχής. Να δημιουργήσει την εντύπωση στις νέες γενιές και τους πολυάριθμους τουρίστες ότι όλα αυτά τα μνημεία τα δημιούργησαν οι διάφοροι ανατολικοί λαοί, που έχουν χαθεί σήμερα και τους οποίους εκπροσωπούν οι κληρονόμοι τους, οι Τούρκοι. Στις επίσημες επιγραφές στους ιστορικούς χώρους, όπως και στα αντίστοιχα βιβλία αναφέρεται ότι τα αρχαία μνημεία τα δημιούργησαν οι Λυδοί ή οι Πισίδες ή οι Λύκιοι ή οι Παφλαγόνες, τους οποίους αντικατέστησαν οι Πέρσες και στη συνέχεια οι Ρωμαίοι. Παρότι οι ιστορικοί χώροι είναι ελληνικοί και τα αντίστοιχα μουσεία είναι γεμάτα με ελληνικά ευρήματα και επιγραφές, δεν υπάρχει καμία απολύτως αναφορά στην πραγματική ταυτότητά τους. Η λέξη «Ελληνας», «Γιουνάν» ή «Γκρικ» απουσιάζουν παντελώς. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για τα ελληνικά μνημεία της χριστιανικής εποχής.

Σε διεθνές επίπεδο η νέα προσέγγιση άρχισε με τη δειλή, στην αρχή, προβολή των αρχαιοτήτων στο πλαίσιο της τουριστικής πολιτικής. Χαρακτηριστική υπήρξε η χρήση του εντυπωσιακού εσωτερικού χώρου της Αγίας Ειρήνης στην Πόλη για επίδειξη μόδας πριν από μερικά χρόνια. Η πολιτική οικειοποίησης των μνημείων, αλλά και των μορφών, του ελληνικού πολιτισμού της Ιωνίας και της υπόλοιπης Μικράς Ασίας άρχισε βαθμιαία να γίνεται κτήμα του τουρκικού λαού. Πρώτη μαζική έκφραση της νέας στάσης υπήρξε η διεκδίκηση των γλυπτών της Περγάμου που βρίσκονταν στο Βερολίνο. Τα γλυπτά προβλήθηκαν ως τα τουρκικά ελγίνεια. Δήμοι της περιοχής και κοινωνικές ενώσεις με τη στήριξη του κράτους οργάνωσαν διαμαρτυρίες και κινητοποίησαν τους Τούρκους μετανάστες για τη διεκδίκηση της «επιστροφής των γλυπτών στην πατρίδα». Η όλη απόπειρα –για όσους ήξεραν ότι οι απόγονοι των δημιουργών των γλυπτών εξοντώθηκαν με τον πιο άγριο τρόπο τον Σεπτέμβριο του ’22 και οι επιζήσαντες κατέφυγαν πρόσφυγες στα Βαλκάνια– είχε τα στοιχεία μιας εφιαλτικής φάρσας.

Μικρό παράδειγμα –χαρακτηριστικό και γραφικό παράλληλα– των απίστευτων ιδεολογημάτων που διαχύθηκαν στην τουρκική κοινωνία, βρίσκεται στην ετικέτα του κρασιού Trakya (δηλαδή Θράκη), που πουλιέται στη δυτική Τουρκία. Στην άκρως κλασικής τεχνοτροπίας ετικέτα αυτή, πάνω σε ένα βαρέλι κάθεται μια νύμφη περιτριγυρισμένη από κληματαριές και τσαμπιά σταφυλιών. Μόνο που δεξιά και αριστερά της νύμφης υπάρχουν, αντί για λέοντες, δύο γκρίζοι λύκοι. Να σημειωθεί ότι ο γκρίζος λύκος αποτελεί το σύμβολο του παντουρκισμού και δηλοί την «κόκκινη μηλιά», δηλαδή την αρχαία τουρκική κεντροασιατική κοιτίδα. Αυτή ακριβώς είναι και η μεθόδευση του τουρκικού κράτους: να καλλιεργήσει την πίστη ότι τα ελληνικά μνημεία της Μικράς Ασίας ανήκουν και συγκροτούν τον αρχαίο τουρκικό πολιτισμό.

* Ο κ. Βλάσης Αγτζίδης είναι διδάκτωρ Σύγχρονης Ιστορίας.

 

79 comments so far

  1. […] kars1918.wordpress.com Like this:LikeBe the first to like this post. Κατηγορίες:Uncategorized Ετικέτες:Ακροδεξιά, Γενοκτονία στην Ανατολή, Κεμαλισμός, Μικρά Ασία, Μνήμες, Μνημεία, Ρατσισμός, Τουρκία Σχόλια (0) Trackbacks (0) Γράψτε ένα σχόλιο Παράθεση […]

  2. […] Πηγή: https://kars1918.wordpress.com/2011/10/12/hellenic-monuments/ Share this:TwitterFacebookStumbleUponPrintEmailMoreRedditDiggLike this:LikeBe the first to like this post. Αναρτήθηκε στις Εθνικά, Ιστορία. Αφήστε Σχόλιο » « Μηνύματα σε μπουκάλι στην ψηφιακή εποχή ! Εγκαίνια νέας μονάδας της Friesland στην Πάτρα » Blog στο WordPress.com. Theme: Garland by Stefan Nagtegaal and Steven Wittens. Fonts on this blog. […]

  3. Βλάσης Αγτζίδης on

    ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΣ ΗΡΑΚΛΗΣ¨

    09/10/2011 από TourkikaNea.gr

    Ο ¨Κουρασμένος Ηρακλής¨ αύριο στο σπίτι του

    Το μισό του αγάλματος ¨Κουρασμένος Ηρακλής¨ που ήρθε από τις ΗΠΑ με το αεροπλάνο με το οποίο ήρθε ο πρωθυπουργός Ερντογάν, στάλθηκε στο μουσείο της Αττάλειας, και αφού εκεί ολοκληρώθηκαν οι εργασίες συνένωσης του με το υπόλοιπο μισό, αύριο θα φιλοξενήσει πλέον επισκέπτες.

    Στην ανακοίνωση που έκανε ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Ιμπραήμ Ατζάρ ανέφερε πως ολοκληρώθηκαν στο μουσείο της Αττάλειας οι εργασίες συνένωσης και συντήρησης του πάνω μέρους του αγάλματος του Ηρακλή –επονομαζόμενου και ως ο κουρασμένος Ηρακλής¨ που είχε έρθει από τις ΗΠΑ. Ο Ατζάρ ανέφερε ότι επίσης περατώθηκαν οι εργασίες σχετικά με τον εκθεσιακό χώρο του αγάλματος. Είπε πως ¨Θα εκτεθεί στο πλέον εκλεκτό σημείο του μουσείου της Αττάλειας και τα εγκαίνια θα γίνουν από τον κύριο υπουργό μας Ερτουγρούλ Γκιουνάι¨.

    Ο Ατζάρ ανέφερε ότι μετά από πολλές προσπάθειες του υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού Ερτουγρούλ Γκιουνάι το άγαλμα παραλήφθηκε από το μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστόνης και με το αεροπλάνο του πρωθυπουργού Ερντογάν ήρθε στην Αττάλεια και λέει πως ¨Μας τίμησε το γεγονός πως ο πρωθυπουργός πήρε στο αεροπλάνο του το έργο τέχνης και το έφερε. Η χώρα μας στηρίζει το παρελθόν της. Αυτό αποτελεί μια έκφραση ισχύος¨.

    Ο Ατζάρ υπογράμμισε πως ένα σημαντικό έργο επιστρέφει στα εδάφη του και είπε πως υπάρχουν και άλλα έργα που λαθραία έφυγαν από την Αττάλεια και εκτίθενται στο εξωτερικό. Ο Ατζάρ ανέφερε πως η Τουρκία στηρίζει την ιστορία της και είπε πως ¨Τα μνημεία που εμφανίστηκαν σε αυτά τα εδάφη πρέπει να εκτίθενται σε αυτά τα εδάφη¨.

    Το άγαλμα του ¨Κουρασμένου Ηρακλή ¨ που είχε φύγει λαθραία από την Αρχαίο Πόλη της Περγάμου εντοπίστηκε ότι εκτίθετο στο μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστόνης, και 31 χρόνια αργότερα παραλήφθηκε από τις ΗΠΑ και στις 25 Σεπτεμβρίου μεταφέρθηκε στην Τουρκία με το αεροπλάνο του πρωθυπουργού Ερντογάν.

    Εφ. Χουριέτ 8-10-2011

    ———————–

    Turkey on the offensive to repatriate antiquities – restitution or blackmail?

    OCTOBER 1, 2012

    The top half of the “Weary Herakles” statue recently returned to Turkey by the Museum of Fine Arts, Boston.

    Efforts by Turkish officials to repatriate antiquities they claim are looted have gotten more aggressive and some museums are crying foul. According to a front page New York Times article, museums that refuse to return artifacts claimed by Turkey will be cut off from any future loans for exhibitions. Turkey asserts 1906 as the cut off date for the export of antiquities, rather than the generally accepted Unesco convention date of 1970. Given how effective Italy has been in repatriating illegally excavated works from The Getty, the Metropolitan Museum of Art and other institutions, this move by Turkish officials should come as no surprise to the museum community. What remains to be seen is how many more countries will pursue similar efforts.

    http://nordonart.wordpress.com/2012/10/01/turkey-on-the-offensive-to-repatriate-antiquities-restitution-or-blackmail/

  4. Βλάσης Αγτζίδης on

    ΟΥΤΕ ΜΕ ΔΥΝΑΜΙΤΗ ΔΕΝ ΕΠΕΦΤΕ ΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ…

    16/10/2011 ΑΠΌ TOURKIKANEA.GR

    Το Μπόντρουμ θα ξαναβρεί την εκκλησία του

    Θα κατασκευαστεί ξανά στο Μπόντρουμ η εκκλησία του Αγίου Νικολάου που είχε κατεδαφιστεί την δεκαετία του 1960 για να κατασκευαστεί αγορά. Ο δήμαρχος Μεχμέτ Κοτζαντόν που πέρασε την απόφαση με ομοφωνία από το δημοτικό συμβούλιο, είναι αποφασισμένος να την κατασκευάσει σύντομα.
    Ο επικεφαλής του δήμου του Μπόντρουμ είναι από την παλιά οικογένεια των Κοτζαντόν. Και το επώνυμο του είναι Κοτζαντόν. Θα μπουρούσε να είναι και ¨Μεγαλόκαρδος¨. Όταν ενθουσιάζεται μιλά με εκείνη την γλυκιά προφορά του Μπόντρουμ και λέει : ¨Θα το γκρεμίσω εκείνο το άσχημο κτίριο ! Θα κάνω ξανά την ιστορική εκκλησία των παιδικών μου χρόνων ! ¨
    Πρώτα μια επεξήγηση : Το 1923 με την ανταλλαγή πληθυσμών οι Έλληνες φεύγουν. Και αφήνουν πίσω τους μια πολύ όμορφη εκκλησία αφιερωμένη στον προστάτη των ψαράδων τον Άγιο Νικόλαο. Εκεί πρώτα το μετέτρεψαν σε σινεμά. Υπήρχαν όμως και αυτοί που το ήθελαν για αποθήκη σφουγγαριών. Βγαίνει ένας εξ αυτών και λέει : ¨Δεν είναι σωστό εδώ να παίζονται έργα χωρίς να έχει κατεδαφιστεί το ιερό και χωρίς να έχει σταματήσει να είναι εκκλησία¨. Το ιερό κατεδαφίζεται και το κτίριο γίνεται αποθήκη.Δεν μένει όμως ούτε σε εκείνη την κατάσταση. Οι καταγγελίες προς την Άγκυρα προκάλεσαν τις πιέσεις προς τον τότε δήμαρχο Ντερβίς Μπέι : ¨Επειγόντως εξαφάνισε το, διαφορετικά θα το κάνουμε εμείς¨. Διότι οι τουρίστες που άρχισαν να έρχονται ένας ένας τραβάνε φωτογραφίες και όλοι οι εθνικιστές κατάλαβαν πως στόχος τους είναι να ιδρύσουν εδώ ένα ελληνικό κράτος. Ο Ντερβίς Μπέι-πρόσφυγας από την Κρήτη, με την ηλικιωμένη μητέρα του να μιλά ελληνικά, πώς να γκρεμίσει την εκκλησία ;
    Εντέλει έρχεται ένας επιστήμονας υπάλληλος και γράφει αναφορά στην οποία έλεγε πως ¨Δεν υπάρχει κάποια ιστορική ιδιαιτερότητα. Κατασκευάστηκε από κάποιον ονόματι Νικόλαο. Υπάρχει κίνδυνος κατάρρευσης¨. Το υπουργείο χωριών αγοράζει έναντι 10 χιλιάδων λιρών την εκκλησία από τον δήμο. Την παραδίδει στο υπουργείο εθνικής Παιδείας. Το ενδιαφέρον είναι ότι όταν μη μπορώντας με κασμάδες και φτυάρια να κατεδαφίσουν το ¨ετοιμόρροπο¨ κτίριο του έβαλαν δυναμίτη. Όταν όμως παρά το ότι έσπασαν τα κτίρια όλων των γύρω σπιτιών πάλι δεν κατεδαφίστηκε έχτισαν αυτό το σημερινό κτίριο-τέρας πάνω στα απομεινάρια του πρώτου ορόφου, αυτό είναι σήμερα η απομίμηση της σκεπαστής αγοράς, το Πολιτιστικό Κέντρο.
    …………………..
    Δήμαρχε για ποιο λόγο είστε τόσο αποφασιστικός, τι θα την κάνετε αυτήν την εκκλησία ;
    Τουρισμό θα την κάνω ! Η μόνη πηγή εσόδων του Μπόντρουμ είναι ο τουρισμός. Είμαστε υποχρεωμένοι να αναζητήσουμε κάθε μορφή εναλλακτικού τουρισμού στο Μπόντρουμ. Εμείς αναλάβαμε καθήκοντα με σύνθημα ¨12 μήνες τουρισμός¨. Κοιτάξτε είμαστε στα μέσα Οκτωβρίου, και βλέπετε πόσοι τουρίστες υπάρχουν στους δρόμους της πόλης.
    ……………………
    Εφ. Ακσάμ 13-10-2011

  5. Βλάσης Αγτζίδης on

    The copies of the Lion of Knidos and a statue of Demeter are displayed in Knidos as the original statues are at the British Museum. AA photos

    http://www.hurriyetdailynews.com/n.php?n=herakles-gives-hope-to-knidos-2011-10-17

    Herakles gives hope to Knidos

    Monday, October 17, 2011

    MUĞLA – Anatolia News Agency

    The return of the Weary Herakles statue from a US museum has raised hopes that other smuggled artifacts might be repatriated to Turkey. Officials in Datça are currently asking that the Lion of Knidos and the Demeter statues displayed at the British Museum be returned

    The copies of the Lion of Knidos and a statue of Demeter are displayed in Knidos as the original statues are at the British Museum. AA photos

    The return to Turkey of the top half of the Roman statue Weary Herakles after years of wrangling has raised hopes among officials in Datça that two priceless local artifacts might also be repatriated from the British Museum in London.

    Officials have begun a campaign to bring back the Lion of Knidos and a statue of Demeter, which were taken from the ancient city of Knidos in the Aegean province of Muğla’s Datça district to England nearly 150 years ago on a war ship by British officer and archaeologist Sir Charles Newton with special permission from Ottoman officials.

    An application has been made to the Turkish Culture and Tourism Ministry to bring back the Knidos statues, Datça Mayor Şener Tokcan recently told Anatolia news agency.

    The recent return of the top half of the 1,800-year-old Weary Herakles from the United States had given them hope, he said, adding that he had conducted talks with ministry officials after Weary Herakles was returned to Turkey.

    Noting that officials told him that they would also work to repatriate the Knidos artifacts, Tokan said: “It will be very hard to take them back since they were taken with special permission. But we believe that we will succeed in getting them back by appealing to public opinion.”

    As such, Tokcan said they would accelerate a campaign titled “Datça wants its statue back.”

    Osman Akın, the press director for Professional Tourist Guides and for Datça’s mayor, said the original Lion of Knidos was displayed at the main entrance to the British Museum.

    “The fact that the lion is on display at the main entrance of the museum shows that it is a very important historical artifact,” he said, adding that Newton also went to Bodrum and unethically smuggled the remains of Halicarnassus to England.

    Copies of statues created

    The eight-ton lion statue dated back to 2000 B.C., the press officer said, adding that it was built as a celebratory piece following a local triumph against the Spartan fleet in 394 B.C. He said the statue was placed on a hill 1.5 kilometer east of the ancient city.

    It was designed for all ships to see, he said, adding that features like the expression on the lion’s face, eyeholes and its position were planned in consideration of the sunlight in the area. It was put on a ship with the help of the region’s people over 10 weeks, he said. “Most damage to the statute occurred during this process.”

    Copies of the Knidos statues have been created for people to remember that the statues belonged to Knidos, Akın said, adding that the copies had been placed in two parts of a local marina.

    Monday, October 17, 2011

  6. Βλάσης Αγτζίδης on

    Ancient-era skulls, bones discovered in old church

    Friday, October 21, 2011

    KONYA – Anatolia News Agency

    Konya’s Sille village and its Hagia Elena Church have again yielded impressive excavation finds with the latest discovery of bones thought to be from the 17th or 18th century that were unearthed during renovations.

    Excavations are currently taking place in the church and surrounding areas, but there were also unlicensed excavations in the area that had caused damage. AA Photo.

    Workers conducting a restoration at Hagia Elena Church in the Central Anatolian province of Konya’s Sille village have discovered centuries-old human bones, including skulls, in cave-based tombs.

    Konya Museum Manager Yusuf Benli said the bones were from the 17th or 18th century. “Currently, we are not sure where and when those people lived and how they came here.”

    The area still requires extensive analysis by experts, Benli said. “We still do not have enough information about this place and about those remains.”

    Benli said the finding of the remains had resulted in a new excavation project in the area.

    Legal and illegal excavations

    The discovery of the remains in the cave revealed that the area was damaged, as well as the remains themselves, Benli said.

    Excavations are currently taking place in the church and surrounding areas, but Benli said there were also unlicensed excavations in the area that had caused damage to the district. Benli said the latest find of bones had been “damaged because of unlicensed excavations.”

    During the current excavation process, Benli said they had witnessed the damages of the illegal activities. “We have seen some remains and some pieces of clothing that are from the 1960s. This evidence shows us that the region was damaged and was secretly excavated,” added Benli.

    The new excavation and cleaning work started under the title of “History will not remain history,” said Benli, adding that the work in the area aimed to protect and save the remains in the rock churches. “We hope that with excavations and restorations, this area will be presented better.”

    Konya’s Selçuklu Municipality is investing in restoration works in the area to boost tourism, he added.

    Restoration of the Hagia Elena Church is expected to be completed by June 2012.

    History of the Hagia Elena Church

    Following its restoration, Konya’s Hagia Elena Church is now open to worship and ceremonies, and there are plans to make the church an open public museum, according to the local municipality.

    The church features many ancient remains originating from Christian culture and is one of the first centers of Christian worship in the area.

    The church in Sille is seven kilometers from central Konya, and the area has 5,000 years of history. Greeks and Turks lived together in Sille until 1924.

    The church was built for the Byzantium emperor’s mother Helena, and she rested there while on pilgrimage.

    Friday, October 21, 2011

    http://www.hurriyetdailynews.com/n.php?n=ancient-era-skulls-bones-discovered-in-old-church-2011-10-21

  7. Zoe on

    Ορχάν Κεμάλ Τζενγκίζ που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Radikal» με τίτλο «Ιστανμπούλ-Κωνσταντινούπολη»:

    «Όταν μια χώρα αποκτήσει πλήρη συνείδηση, δεν θα έχει φανατικούς εθνικιστές.

    Μια χώρα με αυτοπεποίθηση και εμπιστοσύνη στον εαυτό της δεν αρνείται το ιστορικό παρελθόν της.

    Όταν ήμουν μικρός ζούσαμε στη Μάνισα σε ένα «ελληνικό σπίτι». Διέφερε από τα γειτονικά σπίτια γιατί ήταν ψηλοτάβανο, είχε σιδερένια κάγκελα στα παράθυρα

    και σιδερένια εξώπορτα. Αργότερα, όταν πηγαίναμε διακοπές στον Τσεσμέ

    θυμάμαι τις Ελληνίδες που έρχονταν εκεί σαν τουρίστριες να αγκαλιάζουν τους τοίχους των σπιτιών και να κλαίνε . Η μητέρα μου έβλεπε τις γυναίκες αυτές και έκλεγε κι εκείνη. Για πολλά χρόνια δεν μπόρεσα να καταλάβω το νόημα εκείνων των δακρύων.

    Οι μη Μουσουλμάνοι που εξανεμίστηκαν, συνέχισαν να αποτελούν ένα κομμάτι της ζωής μας σαν γρουσούζικα φαντάσματα που δεν μπορέσαμε να διώξουμε ποτέ από τη χώρα μας, τα ερείπια των σπιτιών, των ναών και των άλλων μνημείων τους. Άφησαν μικρά αξιομνημόνευτα ίχνη σε ολόκληρη τη χώρα, παρόλο ότι σβήστηκαν με επιδεξιότητα όλα τα ονόματα και οι επιγραφές τους και δεν αναφέρεται το παραμικρό για αυτούς τα βιβλία της ιστορίας μας.

    Όταν μεγάλωσα και άρχισα να ασχολούμαι με τα ζητήματα της χώρας κατάλαβα ότι το θέμα αυτό ήταν πολύ μεγαλύτερο από αυτό που διαισθανόμουν σαν παιδί.

    Ήταν ένας «κοινωνικός σεισμός». Εάν διατηρούσαμε τα ίδια πληθυσμιακά ποσοστά με αυτά που ίσχυαν πριν το 1915, σήμερα, θα ζούσαν στην Τουρκία 18 εκ. μη Μουσουλμάνοι. Προσπαθήστε να φανταστείτε την Τουρκία με 18 εκ.

    Έλληνες, Αρμένιους και Εβραίους. Τι χώρα θα ήμασταν τότε;

    Σίγουρα θα είχαμε μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Θα είχαμε στην Εθνοσυνέλευση μας μη Μουσουλμάνους βουλευτές. Δεν θα υπήρχε κουρδικό πρόβλημα. Και δεν θα ήμασταν ένας λαός που έχασε τη μνήμη του, όπως είμαστε τώρα.

    Για παράδειγμα δεν θα υψώναμε πανό που θα έγραφε «Ιστανμπούλ από το 1453» σε ποδοσφαιρικό αγώνα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Το περιστατικό αυτό μου το διηγήθηκε ο φίλος μου Μπεκίρ Μπεράτ Όζιπεκ: «Με το πανό αυτό στην πραγματικότητα δηλώσαμε ότι δεν αισθανόμαστε ότι η πόλη αυτή μας ανήκει.

    Τους λέμε ότι η πόλη αυτή είναι δική σας αλλά εμείς την κατακτήσαμε».

    Δεν μπορώ να σκεφτώ καμιά καλύτερη διατύπωση που να εκφράζει ορθότερα την ψυχολογική κατάσταση που συναντάμε στους δρόμους της Πόλης που δεν θέλει με κανένα τρόπο να βγάλει στην επιφάνεια τα απομεινάρια του Βυζαντίου.

    Εάν δεν διώχναμε τους μη Μουσουλμάνους και μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε με ειλικρίνεια και εντιμότητα αυτές τις σκοτεινές σελίδες της ιστορίας μας, ίσως να μην αισθανόμασταν κανένα εμπόδιο για να βάλουμε κάτω από την πινακίδα Ιστανμπούλ και τη λέξη Κωνσταντινούπολη. Θα βρίσκαμε το θάρρος να λειτουργήσουμε την Αγία Σοφία ως εκκλησία και ως τζαμί . Θα μνημονεύαμε με ευγνωμοσύνη τους Αρμένιους αρχιτέκτονες της Πόλης. Θα σκύβαμε ευλαβικά το κεφάλι μπροστά στον μεγάλο μάστορα Μιμάρ Σινάν και θα τον αποκαλούσαμε με το σωστό του όνομα Αρμέν Σινανγιάν. Θα διαλογιζόμασταν εκστατικά κάτω από αυτό τον θόλο των αναμεμιγμένων θρησκειών και εθνοτήτων.

    Εάν δεν ήμασταν τόσο κομπλεξικοί δεν θα συζητούσαμε για την οικουμενικότητα του Πατριάρχη που σεβάστηκε και τίμησε ο Πορθητής. Θα νιώθαμε υπερήφανοι επειδή βρίσκεται η έδρα και ο προκαθήμενος του δεύτερου μεγαλύτερου Χριστιανικού δόγματος στη χώρα μας.

    Εάν νιώθαμε πραγματική εμπιστοσύνη στον εαυτό μας δεν θα απαρνιόμασταν την ιστορία μας. Θα νιώθαμε υπερήφανοι για τον Ισλαμισμό και τον Χριστιανισμό της χώρας. Δεν θα αγαπούσαμε την Πόλη μόνο για τη φυσική της ομορφιά, αλλά θα αγνοούσαμε το ιστορικό παρελθόν της. Η αγάπη μας δεν θα έμοιαζε με αυτήν που αισθάνεται ένας βάρβαρος άνδρας μόνο για το κορμί μιας καλλιεργημένης, μορφωμένης γυναίκας».

    http://www.elzoni.gr/html/ent/332/ent.13332.asp

  8. Βλάσης Αγτζίδης on

    Marble column pieces journey from the deep to Bodrum museum

    Thursday, August 13, 2009

    CHRIS DRUM BERKAYA

    BODRUM – Hürriyet Daily News

    First located by the Texas university’s Institute of Nautical Archaeology and Bodrum Museum survey teams in the early 90s, a shipwreck site near the Çeşme peninsula was immediately marked as unique. Recently, three marble column pieces were raised to the surface after more than 2,000 years underwater and delivered to the Bodrum Museum of Underwater Archaeology

    Divers prepare a marble column piece from the Kızılburun shipwreck for removal from the site. Photo courtesy of Don Frey, Institute of Nautical Archaeology

    The unmistakable smell of objects long lost at sea wafted from the truck standing in front of Bodrum Castle on Wednesday morning. The truck had arrived in the early hours of the morning after its long journey down from Ceşme Harbor, where it had been loaded with 30 tons of enormous marble pieces excavated from an ancient shipwreck off the remote rocky cape at Kızılburun.

    Emre Savaş, an archaeologist from the Bodrum Museum of Underwater Archaeology who accompanied the transport, said the six pieces from the excavation include two column drums weighing seven tons each and a column capital that had been excavated at a depth of 46 meters. They were first pulled from the seabed by a boat-mounted crane before beginning the 4-hour trip back to Ceşme Harbor and then onto the truck.

    On their journey south, the column pieces actually passed near the ancient site of Claros, thought to have been their original destination 2,000 years ago.

    The logistical exercise was completed once the pieces were deposited at the castle grounds. Now begins a long conservation process that will see the removal of encrustation built up over two millennia.

    The excavation is attracting worldwide attention. It has been featured on the front cover of the of the current issue of “Archaeology,” the Archaeological Institute of America’s magazine, with a photo from the excavation, and has been noted as one of the 10 most interesting underwater excavations worldwide. The Turkish magazine “Aktuel Arkeoloji” has also featured the excavation.

    Since 2005, a team of Turkish and American archaeologists from the Institute of Nautical Archaeology at Texas A&M University has been excavating the remains of an ancient stone carrier that sunk in the 1st century B.C. off Kızılburun, which lies along the Karaburun peninsula, southeast of Çeşme, to a depth of 45 to 48 meters.

    First located by INA-Bodrum Museum survey teams in the early 90s, the shipwreck site was immediately marked as unique. Unlike the vast majority of ancient Mediterranean shipwrecks, which are characterized by the presence of piles of two-handled clay transport jars called amphorae, the ship that sank at Kızılburun was transporting a stone cargo made up of eight massive marble column drums and a roughly-worked capital in the Doric style. Viewed underwater neatly lined up just as they were originally loaded on the carrier, they were an impressive sight. Stacked together, these nine pieces would have comprised one monumental column almost 10 meters tall; their impressive size suggests that the column parts were destined for the façade of an ancient temple.

    In 2006, the excavation team began moving the enormous marble column drums away from the shipwreck so that they could recover and study any surviving timbers of the ship’s wooden hull. This week, three of the marble column pieces were raised to the surface after more than 2,000 years under water and delivered to the Bodrum Museum of Underwater Archaeology, where they will spend the next few years being cleaned and conserved for ongoing research.

    Excavation director Professor Deborah Carlson explained the importance of these three pieces. She said that each of the eight drums in its cargo weighed about seven tons, so had to be raised in small groups. One of three pieces is the Doric capital that sat on top of the column shaft. The other two are the largest and smallest column drums. No two of the eight column drums from the Kızılburun shipwreck are exactly the same size – but all of them vary only slightly in diameter.

    The largest drum has four small rectangular protrusions or “feet.” These feet are the bosses designed to facilitate the final positioning of the drum by sliding it along a stone foundation; their presence confirms not only that this drum was designed to be on the bottom, but also that the ship was definitely transporting a column of the Doric order, since Doric columns sat directly atop the foundation course and not atop a base like Ionic and Corinthian columns.

    Other artifacts from the ship’s cargo include two large marble basins with separate pedestal bases, and one dozen grave stelai without inscriptions. The Excavation of these large marble blocks has revealed the remains of several bronze buckets or pots, ceramic wine jugs, drinking cups, plates, oil lamps, and transport amphorae from different cities around the Mediterranean and Black seas. Another unusual find is a terracotta herm – whose name comes from the Greek god Hermes, protector of travelers and merchants. In the ancient world herms had a magical, protective function, and it may be that the Kızılburun herm served as the ship’s patron icon.

    One of the most intriguing questions about the Kızılburun shipwreck concerns the final destination of the marble column, particularly because Doric architecture on a monumental scale is rare in the first century B.C. Isotopic analysis has shown that the Kızılburun marbles were quarried on Marmara Island, and archaeological director Carlson thinks that the column may have been destined for the Temple of Apollo at Claros. She has been working with archaeologists at Claros and they are expected in Bodrum in the next few days to see the Kızılburun drums on land for the first time.

    The Institute of Nautical Archaeology has been excavating shipwrecks in Turkey for almost 50 years. Artifacts from all INA excavations are stored in the Bodrum Museum of Underwater Archaeology. Museum visitors can see hulls, cargoes and personal items from the Bronze Age shipwreck at Uluburun (1300 B.C.), the Classical Greek shipwreck at Tektaş Burnu (425 B.C.), the Byzantine ship at Yassı Ada (A.D. 625) and the Medieval “Glass” Wreck at Serçe Limanı (A.D. 1025).

    Thursday, August 13, 2009

  9. Βλάσης Αγτζίδης on

    Ancient temple unearthed in western Turkey

    Monday, August 9, 2010

    TEKİRDAĞ – Anatolia News Agency

    Ongoing excavations at the Heraion-Teikhos ancient city in the western province of Tekirdağ have unearthed a temple at the city’s acropolis. The temple, belonging to the ancient Thracian civilization, was thought to have disappeared in a fire that occurred in 2 BC. The continuing work at the temple has revealed many interesting artworks thus far, the excavation chairwoman says

    Many important pieces of art have reportedly been unearthed in the northwestern province of Tekirdağ in a temple previously thought to have been destroyed in a fire in 2 B.C.

    The ongoing excavations in the pantheon of the ancient city of Heraion-Teikhos in Tekirdağ’s Karaevlialtı district started this year at the beginning of August, according to the excavation chairwoman, Professor Neşe Atik from Ahi Evran University’s archaeology department.

    The excavations, which have been conducted since 2000, have unearthed the ancient Thracian civilization for the first time, Atik said, adding that a team of 40 people, including workers, students, archaeologists and anthropologists, was carrying out the work.

    She said that they were working to uncover the temple at the acropolis (the highest hill) of the city. “According to the data we have, we thought that the temple burned down in a fire. We have so far removed statues of gods including Kybele, Eros and Aphrodite as well as bronze coins, amphora and similar pieces from the temple,” she said.

    This year’s excavations are continuing in the northeastern part of the city, the professor added, noting that they had found a square tower with two-and-a-half-meter-deep walls, resembling city walls, during the first excavations and had started to uncover the tower. “The tower is a solemn structure. It should be a part of a gate in the northeast. But we have not found the city walls that are connected to this tower. We understand that the walls were built for defense, because this tower is huge,” Atik said, adding that the acropolis covered an area of 300 meters and was surrounded by city walls.

    “It is possible to see the continuation of these walls on the coast. Some part of the hill is under protection, just like the tower,” she said.

    Dogs killed for good luck

    In just one week of work, the temple has yielded very interesting pieces of art, Atik said, noting that dogs were blessed animals in the Thracian civilization. “Dogs were sacrificed for good luck in this period. We saw light yellow spots in the earth when we first started the excavations. And then we found oblation valleys. We found the head of a bull last year, too,” she said, noting that the temple had three different phases.

    “According to our research, there had been a holy place here since the 6th century. This magnificent temple was built in the 2nd century,” Atik said. “This temple sheltered many cultures.”

    Atik said previous excavations showed that there were different tumulus graves in the northwest part of the acropolis, and they wanted to unearth these graves. “These are extraordinary graves. In this year’s project we want to open one or two undisturbed graves. In this way, we will be able to prove that the Thracian men were buried with their wives, because according to the historian Herodotus, Thracian men had many wives,” she said. “When they died, their wives wanted to be buried with them. A council chose among these wives and these women were buried with their men. But this information has never been confirmed. We need to excavate an undisturbed grave to get definite information.”

    The excavations will continue for one month and the area should be set aside to allow the work to continue, Atik added.

    Support sought for excavation

    Stating that archaeological excavations need a lot of money and patience, Atik said they continued working with the support of the Tekirdağ Governor’s Office.

    “The Ministry of Culture and Tourism allocated us 30,000 Turkish Liras for this excavation. We have received half of this money so far. It is impossible for us to continue with this amount,” Atik said. “Other archaeologists have the same problem as me. Since we don’t have a chance to show our daily expenditures like cleaning and eating in an official document, we have a big problem. We need support to reveal our history.” (!!!)

    Monday, August 9, 2010

    http://www.hurriyetdailynews.com/n.php?n=0804133943030-2010-08-04

  10. Rumi on

    Αναπαλαιώνεται το κάστρο της Τροχαλής

    Η Τροχαλή (Turhal, Τουρχάλ), που βρίσκεται στο νομό Τοκάτης, είναι μια ιστορική πόλη, η οποία μάλιστα, κατά την παράδοση, φιλοξένησε για κάποιο διάστημα τους θησαυρούς των Μιθριδατών.

    Οι τοπικές αρχές αποφάσισαν πρόσφατα να αναπαλαιώσουν το κάστρο της κωμόπολης, για να ενισχύσουν τον τουρισμό και να καταστεί η περιοχή επίκεντρο του ενδιαφέροντος των επισκεπτών του νομού. Τα έργα αναμένεται να ολοκληρωθούν το 2012.

  11. Rumi on

    Έργα για την τουριστική αναβάθμιση της Κοιλάδας της Κρώμνης

    Με βάση το σχέδιο «Η Αργυρούπολις, επί του Δρόμου των Πολιτισμών», που προετοίμασαν οι τοπικές αρχές, προβλέπεται η κατασκευή έργων που θα αναδείξουν την Κοιλάδα της Κρώμνης, η οποία θεωρείται μια περιοχή με μεγάλη ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά.

    Στην Κοιλάδα της Κρώμνης υπάρχουν 34 εκκλησίες, 33 παρεκκλήσια, 2 μοναστήρια, 5 κάστρα, 50 ιστορικές κρήνες και αρκετά άλλα κτίσματα από την εποχή που κατοικούσαν στην περιοχή οι Έλληνες. Ο Διευθυντής Τουρισμού της Νομαρχίας Αργυρούπολης Τεμέλ Γιαλτσίν, αναφερόμενος στο θέμα, είπε: «Η Κοιλάδα της Κρώμνης, που παραμένει κρυμμένη ανάμεσα στα όρη του Ανατολικού Πόντου, ήταν σημείο τομής και συνάντησης πλούσιων μεταλλείων, αρχαίων δρόμων, εθνών, θρησκειών και πολιτισμών. Στην περιοχή αυτή υπάρχουν ακόμα κτίσματα με τοπική λαξευμένη πέτρα, χαρακτηριστικό της αρχιτεκτονικής μιας άλλης εποχής. Έχουμε εξετάσει τα μνημεία αυτά και τα άλλα σημεία ενδιαφέροντος και έχουμε σχεδιάσει ένα δίκτυο σταθμών παρατήρησης και δρόμων που θα τους διασυνδέουν, δίνοντας τη δυνατότητα στον επισκέπτη να απολαύσει την ομορφιά των μνημείων και του τοπίου.

    Σήμερα στην Κοιλάδα της Κρώμνης κατοικούν 288 άτομα, τη στιγμή που από το 16ο μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα ζούσαν εδώ μόνιμα από 6 μέχρι 25 χιλιάδες άτομα».

    Ο Γιαλτσίν δήλωσε ότι η Νομαρχία θα καταβάλλει προσπάθειες για την τοπική και διεθνή προβολή της Κοιλάδας της Κρώμνης, για την προσέλκυση επισκεπτών, που θα βοηθήσουν την οικονομία της περιοχής.

  12. Rumi on

    Γκρεμίζονται τα ελληνικά σπίτια του Καρς

    Τα σπίτια της ελληνικής γειτονιάς έχουν αφεθεί στην τύχη τους, αφού έχουν χαρακτηριστεί ως διατηρητέα και οι ιδιοκτήτες τους δεν έχουν τη δυνατότητα να τα αναπαλαιώσουν. Έτσι, μαζί με τα σπίτια, χάνεται και μια σελίδα της ιστορίας της πρωτεύουσας του Κυβερνείου του Καρς, που φιλοξένησε περί τους 80.000 Έλληνες από το 1878 μέχρι το 1918-1920.

    Τα σπίτια της ελληνικής γειτονιάς του Καρς, που βρισκόταν στην πλαγιά του ιστορικού κάστρου της πόλης.

  13. Βλάσης Αγτζίδης on

    Irish Film Festival in Kas.
    Written By: editor – Oct• 22•11

    Very soon the first ever Irish film festival ever to take place in Turkey will take in the Antalya town of Kas!

    A selection of Irish feature films and shorts will be shown in the ancient theatre between 11 – 13 November and all are welcome to attend for free. The selection of films will reflect the best in Irish cinema over the last few decades and the organisers – an Irish TV producer, Kate Fennell, along with Kas Culture House and Kas Municipality – hope that this will give a Turkish and foreign audience the opportunity to become more acquainted with various aspects of Irish culture and history.

    There is already a shared history between Turkey and Ireland which dates back to the 3rd century BC when the Celts, ancestors of the Irish, settled in the Central Anatolian highlands for more than five centuries. They gave the name Galatia to the region, and, apparently, were gradually absorbed into the local population.

    ‘I’ve lived in Kas for nearly a year now’, says festival director, Kate Fennell, ‘and I find that there are many similarities between the Turks and us. I’m not at all surprised to find out that we’ve been here before! It’s exciting to be bringing one’s culture here for locals to experience. I think they’ll enjoy it and I hope it leads to more collaborations in the future.’

    Over the three days of the 11th, 12th and 13th of November, there will be two screenings per day in the atmospheric Ancient Theatre. One at 5pm and one at 8pm. The organisers advise people to bring warm clothes and as Kate says ‘pray for no rain!’

    The films shown will include the award-winning ‘The Wind That Shakes the Barley’, about Ireland’s struggle for freedom; the contemporary love story ‘Once’ which offers a glance at modern Dublin; ‘In the Name of the Father’ about the Troubles in Northern Ireland, starring Daniel Day Lewis, an Irish language feature film, Poitin’ about small-time smugglers on the west coast of Ireland, and a selection of the best Irish short movies over the last ten years. There will be Irish music played in various bars and restaurants in Ka? throughout the weekend which will add to the festive atmosphere.

    The films will be screened in English with Turkish subtitles excepting Poitín, which will be subtitled in both English and Turkish. The director, Bob Quinn, a renowned film and documentary maker from Ireland, will travel to Kas for the festival and will give an illuminating talk about the ancient cultural connections he has documented between the maritime cultures of North Africa and Asia and the island of Ireland.

    More info: http://www.conamara.org

    More information about the festival at: http://www.kasirishfilmfestival.com Facebook: Kas Irlanda Film Fest?vali

  14. Βλάσης Αγτζίδης on

    Lycian Way – Kaş Theatre
    Written on May 2, 2011 by Bougainville Travel in Kaş, Turkey, Lycia

    Lycian Way Hellenistic Theatre Renovation Site

    Restoration of the Ancient Lycian (Hellenistic) Theatre on the outskirts of Kaş, Turkey, was finished in September, 2011. We posted a series of photos as the restoration progressed on our Facebook photo album. We were taken on a short tour of the restoration area by Peter Talloen who, along with his wife Nurçin Alp are practicing archaeologists who have participated in several digs around Turkey.

    Peter says that archaeologists know this is a Hellenistic theatre dated stylistically to the 1st quarter of the 1st century BCE; it is identified as Hellenistic on the basis of 3 elements: its horseshoe-shaped auditorium (or koilon in Greek), its round orchestra which was used by the choir, and its separate scene-building area called a skene; which included the stage and changing rooms. This was generally two levels and separate from the auditorium and was where actors changed costumes or masks and made scenery changes.

    Lycian Way Hellenistic Theatre Sea View

    It is known that the theatre had already undergone some repairs in antiquity. For instance in the aftermath of the earthquake of 141 CE which caused havoc throughout Lycia; for the repairs to its public monuments the city of Antiphellos had received 5000 denarii, a fortune in those times, from the benefactor Opramoas of Rhodiapolis – near present-day Kumluca. According to Peter, ancient Antephellos (present day Kaş, Turkey) must have been a rich city by ancient standards because of the size of the theatre. As the city gained prominence through trading via its seaport, it gained wealth and importance to the people in the region. Theatre performances were usually events accompanied or surrounded by a festival of sorts whereby people, often from far away, came to create a bazaar atmosphere.

    Lycian Way Hellenistic Theatre Stage Area

    The crew on the site have dug out around the base of the theatre on several sides exposing the rock foundation. The workers have found shards of ceramic material under the earth at the foundation level. These finds (ie ceramics, coins etc) from the soundings that have now been made around the building as part of the restoration activity should allow the accuracy of this stylistic date to be checked. The soundings have exposed the bedrock which was cut to create a level surface on which the foundation stones of the theatre were placed.

    Lycian Way Hellenistic Theatre rock foundation

    The project workers originally sorted and numbered the blocks of stone which were put back into their proper place during the restoration. In addition there are areas where the original stone blocks had come apart due to earthquakes and weathering. Although some of the blocks from the upper two rows may be placed back, most of them are lost because they were reused in later construction; the current restoration mainly involves blocks from the remaining 26 rows which have become unstable due to seismic activity.

    Lycian Way Hellenistic Theatre wall stones

    Peter Talloen was born in Assebroek, Belgium but currently lives in Çukurbağ Village, a few kilometres outside of Kaş, Turkey with his wife Nurçin Alp and their daughter Piraye. Peter earned his Doctor in Archaeology from Catholic University of Louvain Belgium in 2003. His dissertation was on the Cult in Pisidia. “Religious Practice in Southwestern Asia Minor from the Hellenistic until the Early Byzantine Period“.

    Lycian Way Hellenistic Theatre Peter Talloen

    His current position is as an Honorary Research Fellow attached to the Centre for Late Antique Archaeology at the University of Kent (England) under the direction of Dr. Luke Lavan, and he is the Beale-Osborne post-doctoral fellow of the British Institute of Archaeology at Ankara. The purpose of this fellowship is to publish research done in the course of doctoral level study regarding ancient Religious Practices in Pisidia. He occasionally travels to Ankara to assist the British Institute in its research about southwest Anatolia from the early Hellenistic to early Byzantine era.

    For further information about Kaş, Lycian Coast Ancient Sites, or other activities contact:
    Bougainville Travel, Adventure, Hotels, and Diving
    Ibrahim Serin Cad. No. 10, Kas/ Antalya 07580, Turkey.
    website: http://www.bougainville-turkey.com/contact/

  15. Βλάσης Αγτζίδης on


    The exact copies of artifacts that have been found during the excavations at the Claros area.

    http://www.hurriyetdailynews.com/n.php?n=first-replica-archeopark-opens-in-southern-city-2011-09-14

    First replica archeopark opens in southern city

    Wednesday, September 14, 2011

    İZMİR – Anatolia News Agency

    The Claros ancient site, which was the prophecy center of Colophon, one of the 12 Ionic cities, opens as an archeopark, where visitors can see the replicas of artifacts unearthed during excavations at the ancient site

    An archeopark featuring copies of artwork unearthed during excavations carried out at the Claros Prophecy Center in İzmir’s Menderes district opened Tuesday at the ancient site.

    İzmir Gov. Cihat Kıraç said at the opening ceremony that diggings at the ancient Claros site had kicked off nearly 100 years ago and were continued by Turkish excavation teams. He said 21 excavation projects were still continuing in İzmir, with those in the Bergama, Ephesus and Aliağa being carried out by foreigners and the others by Turks.

    “I have a complaint that excavations started in Claros 100 years ago but only 15 percent of the city has so far been unearthed. I expect excavations to be completed as soon as possible. The İzmir Chamber of Commerce supports agora excavations. The İzmir Development Agency [İZKA] provides remarkable support in many fields and contributes to the city’s economy. More than 210,000 artifacts are being kept in depots,” he said. “Here, I want to highlight our need for an Aegean Civilizations Center.”

    Aegean University Rector Professor Candeğer Yılmaz said the Claros Moulage Archeopark project was realized in collaboration with the university, local administration and the Governor’s Office.

    He said archaeology did not attract enough attention in Turkey. “Archaeology does not mean to dig graves but it is a scientific branch. It gives information about the past and shapes the future. This is why we need to display artifacts not in glass cases in museums but in their real environment. Tourists should leave their hotel rooms and go to every corner in the country. In this way we can show our culture and reach our goals.” Menderes District Gov. Tahsin Kurtbeyoğlu said the archeopark project was launched in July 2010 and cost 305,000 Turkish Liras. “Seventy-five percent of its cost is covered by İZKA and 25 percent by the District Governor’s Office.

    The head of excavations, Professor Nuran Şahin, said the Claros Moulage Arkeopark project was the first of its type in

    Turkey and the copies of artworks displayed in museums would be exhibited in the park.

    Claros ancient site

    According to ancient documents, Claros was established in the 13th century near Ahmetbeyli in İzmir’s Menderes district and it was a prophecy center for Colophon, one of the 12 Ionic cities. The Temple of Apollo at the site was a very important center of prophecy as in Delphi and Didyma. A sacred cave near the Claros Temple of Apollo, which was an important place both in the Hellenistic and Roman eras, suggests there was a Cybele cult in earlier periods in the region.

    The first excavations in the area started in 1904 and then continued from 1950-1961 and 1988-1997. The latest excavations were started again in 2001 by a Turkish team and it was decided that the ancient site should be transformed into the Moulage Arkeopark in 2010.

    Wednesday, September 14, 2011

  16. Βλάσης Αγτζίδης on

    http://www.hurriyetdailynews.com/n.php?n=turkey8217s-largest-mosaic-discovered-on-the-med-2011-10-14

    Turkey’s largest mosaic discovered on the Med

    Friday, October 14, 2011

    HATAY- Anatolia News Agency

    Drilling work at a construction site in Hatay has unearthed ancient works including an 850-square-meter mosaic. Said to be Turkey’s largest, the mosaic will be exhibited in a new hotel at the site along with other discoveries

    Thanks to the artifacts discovered, Hatay will have another museum, according to mayor Lütfü Savaş. The hotel will display the precious works when it opens. AA photo

    Archaeological treasures, including a large mosaic, have been found during drilling at a construction site for a new hotel in the southern province of Hatay. The mosaic found during the drilling is 850 square meters and estimated to be the largest mosaic discovered in Turkey. As a result of the discovered artifacts the construction project will now only employ man power and the hotel will display the precious works when it opens.

    Antakya Municipal Mayor Lütfü Savaş, deputy manager Faik Selçuk Kızılkaya and Hatay Museum manager Nalan Yastı evaluated the latest discoveries at the hotel construction site on the Hatay-Reyhanlı road. The construction project belongs to businessman Necmi Asfuroğlu.

    Thanks to the artifacts discovered the city will have another museum, Mayor Savaş said, adding that the construction works are still continuing. The hotel will also contribute to employment in the city in Hatay. The hotel will consist of two parts. There will be a museum in the basement. This will contribute to the cultural heritage of the city, according to Savaş.

    “The excavations and discovery of ancient artifacts under the soil are very important, exhibiting them in the museum is vital for the city’s cultural background,” he said, adding that Hatay will gain a new museum thanks to the drilling process. There are further attempts to building another hotel in Hatay, he said, adding that he is positive about those initiatives.

    After the discovery amid the drilling, the Hatay Museum started a six-month rescue excavation project in July 2010, Hatay Museum manager Nalan Yastı said. The necessary documents about the excavation were sent to the Adana Culture and Environment Protection Association, she said, adding that the association agreed to exhibit the valuable artifacts in the hotel, which is currently under construction.

    Construction continues

    An ancient glass artisan workshop, walls from the Hellenistic era and the largest mosaic have been found.

    The construction of the hotel is still continuing under the protection and controls of museum officials, said Yastı. The officials constantly control the drilling process and preserve the new artifacts unearthed, she added. The 850-square-meter mosaic is not damaged and in very good condition, she said, adding that it is the first time a mosaic like this has been unearthed in Turkey.

    There was also a 3,000-square-meter marble floor discovered during the drilling process, she said, adding that the construction process never damaged the artifacts.

    Businessman Necmi Asfuroğlu who owns the construction project said they did not want to damage the artifacts discovered during construction. There will be a 17,000-square-meter museum to exhibit those artifacts, he added. The hotel, on the other hand, will have 200 rooms.

    “We avoid using any kind of construction machines in order not to damage ancient artifacts on the site,” he said, adding that they are working with man power.

    “Our aim is to finish both museum and hotel in 2013 April,” he said. Currently, there are 90 people working on the hotel’s construction. The hotel and the museum were estimated to cost $60 million.

    Friday, October 14, 2011

  17. Βλάσης Αγτζίδης on

    Το πρώτο ναμάζι στην Αγία Σοφιά-Νίκαιας Βιθυνίας-Iznik

    Δείτε την τελετή στον ιστοχώρο της Hurriyet (video)

    http://webtv.hurriyet.com.tr/2/24062/0/1/ayasofya-camisinde-ilk-namaz.aspx

    —————————–

    Ο Πρόεδρος της Κοινότητας Νεοχωρίου και εκπρόσωπος των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων στο Ανώτατο Συμβούλιο της Γενικής Διεύθυνσης Βακουφίων κ. Παντελής (Λάκης) Βίγκας, απαντώντας σε ερώτηση της εφημερίδας Real News, για την μετατροπή σε τζαμί της Αγίας Σοφίας στη Νίκαια, είπε τα εξής:

    «Αγγίζει όλους τους χριστιανούς. Πρόκειται για ένα μνημείο μεγάλης θρησκευτικής εμβέλειας, του οποίου η διαχρονική παρουσία τεκμηριώνει την πολυπολιτισμική διάσταση του τόπου. Καλό θα ήταν τέτοιου είδους μνημεία να μη χρησιμοποιούνται με τρόπο που να προκαλούν τις θρησκευτικές συνειδήσεις. Θα μπορούσε να αξιοποιηθεί – όπως τόσα άλλα χριστιανικά μνημεία – ως μουσείο».

    Τις ίδιες μέρες με την δήλωση του κ. Βίγκα και ο Αντιπρόεδρος της Τουρκικής κυβέρνησης και αρμόδιος για την Γενική Διεύθυνση Βακουφίων, κ. Μπουλέντ Αρίντς, έκανε δηλώσεις σχετικά με την μετατροπή της Αγίας Σοφίας Νίκαιας σε τζαμί. Οι δηλώσεις του κ. Αρίντς, έχουν ιδιαίτερη αξία για την κατανόηση του τρόπου που σκέπτεται ένα από τα βασικά ηγετικά στελέχη του κυβερνητικού κόμματος.

    Ο κ. Αρίντς μεταξύ άλλων είπε:
    «Είναι πολύ σημαντικό γεγονός ότι ένας τόπος λατρείας, ο οποίος στα αρχεία είναι καταγεγραμμένος ως τζαμί, μετά την ολοκλήρωση της ανακαίνισης του λειτουργεί ξανά ως τόπος λατρείας. Είθε, εάν υπάρχουν και άλλοι παρόμοιοι χώροι, να τους αποδώσουμε στην θρησκευτική λατρεία. Αυτό είναι το καθήκον μας. Είτε το ονομάσουμε Ορχάν τζαμί (σ.σ. από το όνομα του κατακτητή της Νίκαιας), είτε όπως ονομάζεται από τον λαό Αγιασόφια τζαμί, ποια είναι η θέση του (κτιρίου) μέσα στην ιστορία; Από πολύ παλιά αρχεία είναι γνωστό ότι το 787, δηλαδή 7 αιώνες πριν την ίδρυση του Οθωμανικού κράτους, εδώ ήταν εκκλησία. Ναι, τότε υπήρχαν Χριστιανοί κι εδώ ήταν εκκλησία. Το 1330 – 1331 ο μεγάλος χάνος Ορχάν εκπορθεί την Προύσσα και την Νίκαια. Τότε υπήρχε αυτό που λέγεται «δίκαιο εκπόρθησης». Η εκκλησία μετατρέπεται σε τζαμί και ο Ορχάν γκαζή το δωρίζει στο ίδρυμα (βακούφι) του για να προσκυνούν εδώ επί χιλιάδες χρόνια οι μουσουλμάνοι. Από τότε έχουν περάσει 680 – 700 χρόνια. Άρα πάνε 700 χρόνια αφότου ο Ορχάν γκαζή πήρε την Νίκαια και μετέτρεψε τον χώρο σε τζαμί. Τότε υπήρχε αυτό το δίκαιο στις εκπορθήσεις. Και η εκκλησία και το τζαμί είναι τόποι λατρείας του Θεού. Πολλά δικά μας τζαμιά στα Βαλκάνια, σε άλλες χώρες, δυστυχώς έχουν πάψει πλέον να λειτουργούν ως τζαμί.
    Το ίδρυμα (βακούφι) του Ορχάν γκαζή βρίσκεται στα χέρια της Γενικής Διεύθυνσης Βακουφίων. Ο Ορχάν γκαζή λέει, αυτό το κτίριο το δώρισα και το αφιέρωσα ως τζαμί. Δεν είναι δυνατό να αποχαρακτηριστεί από τζαμί. Εάν αποχαρακτηριστεί, ο Θεός να φυλάξει υπάρχει μία κατάρα που δεν θέλω να την επαναλάβω. Διότι στα βακούφια υπάρχει μία ευχή και μία κατάρα. Οι ευχές πάνε στον δωρητή, όμως για όποιον εκτρέψει το δωρηθέν από τον σκοπό που δωρήθηκε υπάρχει μία κατάρα που λέει, η κατάρα των αγγέλων του Θεού και όλων των ανθρώπων να πέσει σε αυτούς που πρόδωσαν τον σκοπό του δωρητή. Αυτό αναγράφεται σε όλα τα δωρητήρια των βακουφίων. Διότι και στον Χριστιανικό κόσμο υπάρχουν παρόμοιες δωρεές στους πιστούς. Για όποιο σκοπό δωρήθηκε μόνο γι΄ αυτόν μπορεί να χρησιμοποιηθεί».

    Παράλληλα με τα παραπάνω να υπενθυμίσουμε ότι είχε προκαλέσει ιδιαίτερη εντύπωση όταν πριν από λίγους μήνες, ο Οικουμ. Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος είχε λειτουργήσει στα Αλάτσατα σε μια πρώην εκκλησία η οποία μετά το 1922, μετατράπηκε σε τζαμί. Μάλλον το τζαμί / πρώην εκκλησία, δεν διέπεται από το «δίκαιο της εκπόρθησης».

    Γρηγόρης Κεσίσογλου

  18. Βλάσης Αγτζίδης on

    2,500-year-old sacred site unearthed

    Wednesday, August 26, 2009

    BODRUM – Anatolia News Agency

    Archaeologists work in the remains of a church unearhed in the ancient city of Myndos. AA photo

    Archaeologists have unearthed the remains of a 2,500-year-old sacred area on Tavşan Island off the Mediterranean town of Bodrum.

    Professor Mustafa Şahin, head of the excavations in the ancient city of Myndos, told reporters on Wednesday that he and his team unearthed ruins of a church, graveyard and a temple in the site.

    The floor of the church is covered with mosaics, and the team will focus on strengthening the church floor starting Sept. 10, he said. Şahin noted that there were approximately six skeletons in each of the graves near the church.

    He added that excavations on the ancient city of Myndos began in 2004.

    There were many churches in the ancient city of Myndos, which functioned as a bishopric center in the Byzantium or early Christianity periods, according to Şahin.

    “The most important reason for this was the city’s location; Myndos was on the pilgrimage route that connected Europe to Jerusalem. It was one of the destinations pilgrims who traveled by sea stopped at. These findings are also very important if Tavşan Island will serve as a faith tourism destination in the near future,” he said.

    Wednesday, August 26, 2009

    http://www.hurriyetdailynews.com/n.php?n=0826114750372-2009-08-26

  19. Βλάσης Αγτζίδης on

    http://www.hurriyetdailynews.com/n.php?n=ancient-church-discovered-in-western-turkey-2011-01-31

    Ancient church discovered in western Turkey

    Monday, January 31, 2011

    ISTANBUL – Daily News with wires

    Culture Minister Eruğrul Günay (L) visits the ancient city of Laodicea in the Aegean province of Denizli. AA photo

    An ancient church mentioned in the Bible has been discovered in western Turkey, according to the head of the excavation.

    Culture and Tourism Minister Ertuğrul Günay visited the ancient city of Laodicea on Sunday in Denizli province and was briefed by Professor Celal Şimşek, head of the excavation team. The professor said they have discovered the Laodicea Church, one of the seven mentioned in the Bible. Şimşek said the church from the fourth century A.D. was found by underground radar search, a system they have tried this year for the first time. “The major part of the church, which is built on an area of 2,000 square meters, has kept its original [status].”

    Minister Günay said he is very excited about the discovery, adding that archeology in Turkey developed greatly recently and the ministry is supporting academics fully. The minister said the excavations have been running nonstop since the site was transferred to the municipality of Denizli. “This summer we may invite the foreign press and organize a gathering after important steps are taken for renovation and the building is fully unearthed.” The minister said the church added to the already present historical richness of the ancient city and said he was happy that important sites other than Ephesus are coming into the spotlight. According to the minister, the baptismal pool at the Laodicea Church is even more exciting than the one at Hagia Sophia in Istanbul.

    At a very early period, the city of Laodicea became one of the chief seats of Christianity, and the see of a bishop. Laodicea receives passing mention in the epistle to the Colossians and is one of the seven churches of Asia mentioned in the Book of Revelations. The Laodicean church is thought to have been founded by the Colossian Epaphras, a Christian preacher who spread the Gospel to his fellow Colossian citizens.

    Monday, January 31, 2011

  20. Βλάσης Αγτζίδης on

    «gallery.alaturka» !!!!!!!!!!!!!

    Φωτογραφίες από ελληνικές αρχαιότητες των αιγαιακών περιοχών

    http://gallery.alaturka.info/de/tuerkei-photos/tuerkische-aegaeis

  21. Ανδρέας Ζ. on

    Ακόμα και η Κατεχόμενη Κύπρος έχει ενσωματωθεί στην τουρκική κληρονομιά, προς αποθέωση του πολιτιστικού ιμεπριλασμού και προς ντροπή του σύγχρονου ελληνισμού:

    http://gallery.alaturka.info/de/tuerkei-photos/nordzypern

  22. Βλάσης Αγτζίδης on

    Bodrum Underwater Archaeology Museum breaks tourist record

    Tuesday, November 8, 2011

    BODRUM – Doğan News Agency (DHA)

    The Underwater Archaeology Museum, one of the most popular venues for tourists visiting the Aegean holiday resort town of Bodrum, receives plenty of visitors, even in winter. The museum will add two more rooms of underwater discoveries in the next few months

    Bodrum Underwater Archaeology Museum, known as the only underwater museum in Europe, attracts great attention from tourists even at the end of the tourist season.

    The museum, visited by more than 300,000 people a year, has 13 display rooms where the world’s oldest sunken wrecks are exhibited. Two more display rooms will be added to the existing ones this year.

    Featuring thousands of historical works of art, ship wrecks and artifacts including the treasures of Queen Nefertiti, the museum is a very important one for Turkey’s culture tourism industry.

    Located in the harbor of the Aegean province of Muğla’s popular holiday resort town of Bodrum, the Bodrum Underwater Archaeology Museum was visited by 300,000 tourists in the first 10 months of the year, spending nearly 2 million Turkish liras.

    The 2,400-year-old Carian Princess room and the room of 3,500-year-old Uluburun sunken ship, which is the world’s oldest surviving sunken ship, draws the greatest amount of interest from visitors. Among the other popular specimens are the Eastern Rome sunken room, Glass sunken room, Early Bronze Age sunken room, English Tower, German Tower, Turkish Bath, dungeon and amphorae.

    The removal of the wrecks and artifacts from the water and their conservation are explained to visitors by experts via slide shows.

    The museum is flooded with people in summer and even winter from Greek Kos, Leros, Kalimnos, Patmos and Rhodes islands. It was reported that nearly 30,000 tourists came to Bodrum by boat to visit the museum.

    Visitors of the museum are welcomed by warriors and janissaries carrying axes, swords and shields in the entrance of the Bodrum Castle. It is said that this is highly surprising for tourists.

    The museum’s deputy director, Erhan Özcan, said interest in the museum increased every year. He said it was a very important historical area not only for tourists but also for Turkish and foreign archaeology students.

    “The museum has become the focus of interest for world-famous documentary channels,” Özcan said. “Forty television channels from 35 countries including National Geographic, Japon NHK, Discovery and the History Channel have filmed the museum over the last three years. Thanks to this, millions of people have the chance to closely know Bodrum and the museum. We also earn money thanks to tourists visiting the museum and make our promotion that is worth millions of dollars. This is why we will open the Miken Room and Knidos Frescos Room to the benefit of cultural tourism in the next few months.”

    Tuesday, November 8, 2011

  23. Βλάσης Αγτζίδης on

    http://www.cnnturk.com/2011/guncel/11/02/kirmizigulun.filminde.tarihi.ev.yakildi/635441.0/index.html

    Kırmızıgül’ün filminde tarihi ev yakıldı

    —————————

    Σάλος έχει ξεσπάσει μετά από δημοσιεύματα στον τουρκικό τύπο ότι έκαψαν ελληνικό σπίτι στην Καππαδοκία στα πλαίσια ...
    των γυρισμάτων ενός νέου τουρκικού σήριαλ.
    Σύμφωνα με το δημοσίευμα της εφημερίδας Νετγκαζέτε κατά την διάρκεια γυρισμάτων στην Καππαδοκία για το σίριαλ «Η ζωή συνεχίζεται» που θα έρθει στις οθόνες τις επόμενες μέρες, κάηκε ένα ιστορικό ελληνικό σπίτι στην κωμόπολη Μουσταφάπασα της περιοχής Ουργούπ για τις ανάγκες του σεναρίου.
    Ο Μουσταφά Καγιά, ιστορικός ερευνητής του ιδρύματος ÇEKÜL του Ούργουπ ανέφερε πως δεν είναι κατανοητό για χάρη της τηλεθέασης να τηρούμε τέτοια στάση ενάντια στις ιστορικές αξίες και είπε : «Βλέπουμε να γίνεται προσπάθεια να εξαφανιστούνε οι ιστορικές μας αξίες από καλλιτέχνες από τους οποίους περιμένουμε να παίξουν ενεργό ρόλο στην διαφύλαξη τους. Στο παρελθόν για χάρη ενός σίριαλ της ιδιωτικής τηλεόρασης που γυριζόταν στο χωριό Τζεμίλ του Ούργουπ, είχαν κάψει πολλά λάστιχα μέσα σε μια εκκλησία. Κανείς δεν πρέπει να επιτρέπει χάριν οποιονδήποτε προσδοκιών τηλεθέασης να θυσιάζονται κτίρια που αντανακλούνε το ιστορικό μας παρελθόν.»
    Δεν είναι όμως η μοναδική περίπτωση που σπίτι καίγεται για τις ανάγκες ενός σήριαλ. Η επιτροπή του Συμβουλίου Διαφύλαξης Πολιτιστικής και Φυσικής Κληρονομιάς Καππαδοκίας άρχισε έρευνες για το κάψιμο ενός ιστορικού σπιτιού για τις ανάγκες του σίριαλ «Μέγεθος».
    Στο θέμα αναφέρθηκε και το Cnn Turk το οποίο έχει αναλυτικό άρθρο για το γεγονός και απάντηση των παραγωγών του σήριαλ:

    Μετά το σάλο από τα δημοσιεύματα η εταιρεία παραγωγής έβγαλε ανακοίνωση στην οποία αναφέρει ότι πράγματι πραγματοποιήθηκαν γυρίσματα στο συγκεκριμένο σπίτι με την άδεια του ιδιοκτήτη που το νοίκιασε γι αυτό το λόγο αλλά σε καμία περίπτωση δεν ήθελαν να προκαλέσουν ζημιά. Πρόσθεσαν μάλιστα πως η εικόνα του καψίματος δημιουργήθηκε με ειδικά εφέ και η μεγάλη φωτιά που θα φανεί στο επεισόδιο του σήριαλ θα γίνει με εφέ που θα χρησιμοποιηθούν στο μοντάζ.

  24. Βλάσης Αγτζίδης on

    Xanthos excavations turned over to Turkish archaeologists

    Tuesday, July 26, 2011
    KAŞ, Antalya –

    A Turkish archaeology team has taken over excavations in the ancient city of Xanthos due to the slow progress under the guidance of French teams. The ancient site has been on the UNESCO World Heritage List since 1988

    Ancient city of Xanthos in the Mediterranean province of Antalya
    Turkish archaeologists will now be responsible for a dig at the ancient city of Xanthos in the Mediterranean province of Antalya due to the slow pace of excavations under French teams that have been working at the site for 60 years.

    Bordeaux University has passed on the excavations to a team under the guidance of Professor Burhan Varkıvanç, head of the Archaeology Department at Akdeniz University in Antalya.

    Turkish scientists have already begun excavations at Xanthos, which had historical significance as the Lycian capital in the 2nd century BC. Akdeniz University’s 23-member team will conduct excavations at the site for two months, said Varkıvanç, adding that the untouched mosaics of the ancient city would be repaired and that the site would soon be cleared.

    British archaeologists initiated the first excavations in the ancient city between 1838 and 1842. Many sculptures, reliefs and architectural pieces, such as the Monument of Harpy, the Tomb of Payava, and the Nereid Monument were loaded onto ships and taken to England.

    The excavations in the republican period were conducted by the French universities of Paris and Sorbonne in 1950. After an interval, the excavations were resumed by a Bordeaux University team under Jacques de Caurtils’ direction in 1990.

    Although the French carried out the excavations for 60 years, their alleged lack of progress caused reactions in Turkey. The Turkish Culture and Tourism Ministry inquired about taking over the excavation last year, but the process was delayed following a request by the French Foreign Ministry.

    Center of culture and

    commerce

    Xanthos was the name of the Lycian civilization’s capital city and the river on which the city was situated. Throughout history, Xanthos was a valuable city for other civilizations to conquer as it was the Lycian center of culture and commerce; the Persians, Macedonians, Greeks and Romans all invaded the city and occupied adjacent territory.

    Today, the site of Xanthos overlooks the village of Kınık. Once over 500 meters long, the Roman Kemer Bridge crossed the upper reaches of the river near the present-day village of Kemer.

    The site has been listed as a UNESCO World Heritage Site since 1988, and a Roman theater and the findings on the west side of the theater still attract visitors. Only the duplication of a few of Xanthos’ monuments with hieroglyphics and other works of art can be seen in the region; the original sculptures, monuments, works and other remnants are exhibited at the British Museum.

    Xanthos was mentioned by numerous ancient Greek and Roman writers. Strabo notes Xanthos as the largest city in Lycia. Both Herodotus and Appian describe the conquest of the city by Harpagus on behalf of the Persian Empire, in approximately 540 BC.

    According to Heredotus, the Persians met and defeated a small Lycian army in the flatlands to the north of Xanthos. After the encounter, the Lycians retreated into the city, which was besieged by Hapargus. The Lycians destroyed their own Xanthos acropolis, killed their wives, children, and slaves, and then proceeded on a suicidal attack against the superior Persian troops. Thus, the entire population of Xanthos perished, except for 80 families who were absent during the siege.

    Tuesday, July 26, 2011

    http://www.hurriyetdailynews.com/n.php?n=xanthos-excavations-turned-over-to-turkish-archaeologists-2011-07-26

  25. Βλάσης Αγτζίδης on

    Jesus’ apostle’s tomb unearthed in Turkey

    Wednesday, July 27, 2011

    An Italian professor has announced the apparent discovery of the tomb of St. Philip, one of Jesus Christ’s apostles, at the ancient city of Hierapolis in the Aegean province of Denizli.

    The discovery of the grave of the biblical saint, who was killed by the Romans 2,000 years ago, will attract immense attention around the world, said Francesco D’Andria. St. Philip, one of the 12 apostles, came to Hierapolis 2,000 years ago to spread the Christianity before being killed by the Romans, the professor said.

    D’Andria has been leading archeological excavations at the ancient city for 32 years.

    “Until recently, we thought the grave of St. Philip was on Martyrs’ Hill, but we discovered no traces of him in the geophysical research conducted in that area. A month ago, we discovered the remnants of an unknown church, 40 meters away from the St. Philip Church on Martyrs’ Hill. And in that church we discovered the grave of St. Philip,” said D’Andria.

    D’Andria and his team have not opened the grave but are planning to do so soon.

    “St. Philip is considered a martyr. In fact, the church built in his name on the Martyrs’ Hill is, for this reason, also called Martyrion, despite the fact there were no traces of the grave of St. Philip. As we were cleaning out the new church we discovered a month ago, we finally found the grave. With close examination, we determined that the grave had been moved from its previous location in the St. Philip Church to this new church in the fifth century, during the Byzantine era. We are extremely happy and proud to have discovered the grave of a saint whose name appears in the bible – this surely is an important discovery for religious tourism, archaeology and Christendom,” the professor said.

    Wednesday, July 27, 2011

  26. Βλάσης Αγτζίδης on

    Η εκκλησία και το μοναστήρι του νησιού της Καμαριανής!

    http://lenoxsthesaurus.blogspot.com/2008/11/kameriye-adasi.html






    Historic Byzantine church to be restored

    A historic church believed to belong to the late Byzantine period and situated on Kameriye Island, two miles offshore of Selimiye village in southwestern Muğla province’s Marmaris district, is to be restored. The “Broken Church,” as villagers call it, is a frequent destination for private yachts and daily tour boats. The Marmaris Chamber of Commerce applied to restore the Orthodox church and the Culture and Tourism and Environment ministries responded positively. Procedures should be completed by the month of November, officials said, and restoration work could start in December. MARMARİS – Doğan News Agency (DHA)

    Giant aquarium to be built in Antalya

    The bid for a giant aquarium to be built in Olbia Canyon in the Mediterranean province of Antalya was won by Okyanus Akvaryum Company, for an annual lease of 661,000 Turkish Liras. The aquarium will be built by the built-operate-transfer model. It will cover approximately 30,000 square meters, with 10,000 square meters of closed space. The company will have rights to operate the aquarium for 25 years. Apart from the lease, the winning company will also pay 3 percent of the revenue to the Antalya Metropolitan Municipality. ANTALYA- Anatolia News Agency

    SunExpress schedules new flights to and from İzmir

    In the summer timetable of SunExpress, an İzmir-based private Turkish airline, flights between German cities and İzmir will be increased by 22 percent compared to the previous year, SunExpress Deputy General Manager Hacı Say has said. İzmir is now better known in those countries with high tourism spending rates, he said. Apart from the expanded flights from German cities, a new Scandinavian route has been added to the timetable. In addition to Oslo and Stockholm flights, flights from Helsinki to İzmir will also be introduced this summer, he said. İZMİR – Anatolia News Agency

    http://www.hurriyetdailynews.com/n.php?n=0209171122635-2011-02-09

  27. mr Ζ on

    Νέο ηχηρό χαστούκι στην Τουρκία από τις ΗΠΑ

    15 Δεκεμβρίου 2011

    Ηχηρό χαστούκι δέχτηκε η Τουρκία στην Βουλή των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών την Τρίτη που μας πέρασε, καθώς με δύο ψήφους υπέρ και έναν κατά πέρασε το νομοσχέδιο που καλεί την Άγκυρα να «διασφαλίσει την Χριστιανική κληρονομιά και να επιστρέψει τις εκκλησιαστικές περιουσίες που στο παρελθόν είχε κατασχέσει». Η εξέλιξη αυτή αποτελεί μία σημαντική επιτυχία του Αρμενικού κατά πρώτο λόγο αλλά και του Ελληνικού λόμπυ στην Ουάσινγκτον που εδώ και χρόνια κινούνται προς την κατεύθυνση αυτή με επιμονή.

    Το νομοσχέδιο υπ αριθμόν 306 της Βουλής των Αντιπροσώπων πρωτοπαρουσιάστηκε τον Ιούνιο του 2011 με την ονομασία «επιστροφή των Εκκλησιών» ενώ στην ψηφοφορία της Τρίτης έλαβε την θετική ψήφο δύο Kαλιφορνέζων Βουλευτών του Ρεπουμπλικανού Εντ Ρόυς και του Δημοκρατικού Χάουαρντ Μπέρμαν. Η αρνητική ψήφος ήρθε από τον Βουλευτή Γουίτφιλντ, που με σθένος πολέμησε το νομοσχέδιο καθώς ο Ρεπουμπλικανός πολιτικός είναι συμπρόεδρος της Αμερικανο-Τουρκικής Επιτροπής Φιλίας της Βουλής των Αντιπροσώπων.

    To πρώτο κείμενο που πέρασε ως προσχέδιο τον Ιούλιο του 2011, εκτός από την ανάγκη να επιστραφούν οι εκκλησίες, τα νοσοκομεία, τα σχολεία των μειονοτήτων τόνιζε και την ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος των θρησκευτικών ελευθεριών ενώ έκανε λόγο και για τα εγκλήματα που διεπράχθησαν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η τελευταία παράγραφος τελικά διεγράφηκε από το κείμενο της περασμενης Τρίτης που πέρασε από την αρμόδια Επιτροπή, καθώς κάτι τέτοιο θα αποτελούσε μία άτυπη αναγνώριση της Αρμενικής Γενοκτονίας.

    Η Τουρκική Κυβέρνηση με την σειρά της εξέφρασε την ενόχληση και απογοήτευσή της για την εξέλιξη αυτή, όμως ταυτόχρονα προσπάθησε να υποβαθμίσει την σημασία του νομοσχεδίου επισημαίνοντας ότι δεν εκφράζει το σύνολο του Κογκρέσσου.

    Κατά την αγόρευσή τους οι Βουλευτές Μπέρμαν και Τζόυς υπογράμμισαν ότι υπάρχει αύξηση στις περιπτώσεις παραβιάσεων των θρησκευτικών ελευθεριών στην Τουρκία και ότι η κίνηση της Άγκυρας να επιστρέψει περιουσίες στους Χριστιανούς, είναι ασαφής και με καθυστέρηση.

    Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ήδη Σύνδεσμοι και Οργανισμοί Τούρκων που ζουν στην Αμερική έχουν ετοιμάσει επιστολές διαμαρτυρίας προς την Αμερικανική Κυβέρνηση λέγοντας ότι «αυτή η πρόκληση είναι αποτέλεσμα της αρρωστημένης προσπάθειας των Αρμενίων να αναγνωρίσουν την υποτιθέμενη γενοκτονία»

    Για να υιοθετηθεί πλήρως το νομοσχέδιο θα πρέπει να περάσει και από το Αμερικάνικο Κογκρέσο.

    http://www.sigmalive.com/news/politics/447505

  28. Βλάσης Αγτζίδης on

    Την επιστροφή ελληνικών αγαλμάτων από το Λούβρο ζητά η Τουρκία

    30/11/2009 –

    Είναι γνωστότατος σε όλους τους Έλληνες ο άγονος αγώνας των πολιτικών της χώρας προκειμένου να επιστραφούν στην χώρα μας τα γλυπτά και τα μάρμαρα του Παρθενώνα, αλλά και πλήθος άλλων διάσημων αρχαιοτήτων τα οποία κλάπηκαν από την Ελλάδα κατά τους προηγούμενους αιώνες.

    Παρά τις «προσπάθειες» που έχουν καταβληθεί, δεν κατέστη δυνατό να επιστραφεί σχεδόν τίποτε στην Ελλάδα, αλλά το γεγονός αυτό δεν αποθάρρυνε διόλου τους Τούρκους, οι οποίοι απαιτούν την επιστροφή ελληνικών αρχαιοτήτων στην Τουρκία!!!

    Την επιστροφή δύο αγαλμάτων, του Δία και του Απόλλωνα, ζητά με επιστολή του από το μουσείο του Λούβρου, ο δήμαρχος της Σμύρνης, Αζίζ Κοτσάογλου, σύμφωνα με σημερινά δημοσιεύματα του τουρκικού τύπου.
    Όπως έγινε γνωστό ο δήμαρχος της Σμύρνης, με επιστολή του προς το μουσείο του Λούβρου, διεκδικεί τα δύο μαρμάρινα αγάλματα που εκτίθενται στο μουσείο και ανευρέθησαν στο τέλος του 17ου αιώνα στα περίχωρα της Σμύρνης.

    Επίσης στην επιστολή του ο Αζίζ Κοτσάογλου, επισημαίνει ότι τα έργα αυτά πρέπει να εκτεθούν σε ένα μουσείο αιγαιακών πολιτισμών το οποίο θα ιδρύσει η πόλη και καλεί το Λούβρο σε «μακρόπνοη συνεργασία» για το θέμα.
    Το άγαλμα του Δία είναι ύψους 2,34 μέτρων, ενώ του Απόλλωνα 2,16 μέτρων, σύμφωνα με τη Hurriyet.
    Σημειώνεται ότι τα αγάλματα έφθασαν στη Γαλλία και παρουσιάσθηκαν στον Λουδοβίκο XIV. Σήμερα εκτίθενται στο τμήμα ελληνικών, ετρουσκικών και ρωμαϊκών αρχαιοτήτων του μουσείου του Λούβρου…

  29. Βλάσης Αγτζίδης on

    TurkiyeAntikYerlesimler.pps

    ————————————————————

    Ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών σχετικά με την κατάσταση ελληνικών και χριστιανικών μνημείων στην Τουρκία

    Επικαιρότητα – Ειδήσεις – Ανακοινώσεις
    Τετάρτη, 08 Φεβρουάριος 2012
    Με λύπη πληροφορηθήκαμε ότι ελληνικά και χριστιανικά μνημεία στην Τουρκία, δεν τυγχάνουν της απαραίτητης μέριμνας για την προστασία τους.

    Συγκεκριμένα, πρόσφατα είδαν το φως της δημοσιότητας περιπτώσεις συστηματικής σύλησης της νεκρόπολης και υπόσκαφων τάφων σε βυζαντινό νεκροταφείο της περιοχής Τσατάλτζα, κοντά στην Κωνσταντινούπολη, λόγω πλημμελούς προστασίας του μνημείου, παρά το γεγονός ότι έχει χαρακτηριστεί ως πρώτης τάξεως προστατευόμενος χώρος.

    Αντίστοιχη περίπτωση αποτελεί και η κατεδάφιση των τειχών του Μεγάλου Βυζαντινού Ανακτόρου (Ιερόν Παλάτιον) στην περιοχή Σουλτάναχμετ, προκειμένου να ανεγερθεί ξενοδοχείο, παρά το γεγονός ότι και ο συγκεκριμένος ιστορικός χώρος είχε χαρακτηριστεί πρώτης τάξεως προστατευόμενος χώρος.

    Εξ άλλου, η πρόσφατη μετατροπή σε τέμενος, του ιστορικού ναού της Αγίας Σοφίας της Νίκαιας, ο οποίος λειτουργούσε ως μουσείο, προκάλεσε προβληματισμό σε όλο τον χριστιανικό κόσμο, καθώς συνδέεται στενά με κορυφαίες στιγμές της ιστορίας του, και συγκριμένα με την πρώτη και έβδομη Οικουμενικές Συνόδους.

    Πιστεύουμε ότι τα πολιτιστικά μνημεία που έχει κληροδοτήσει η ιστορία και η γεωγραφία, ανεξαρτήτως εθνικής ή θρησκευτικής ταυτότητας, πρέπει να τυγχάνουν προστασίας και να επιδεικνύεται ο απαραίτητος σεβασμός. Αποτελεί πάνω από όλα χρέος έναντι των επερχόμενων γενεών.

    Ελπίζουμε ότι οι τουρκικές Αρχές θα επιληφθούν των θεμάτων αυτών, προβαίνοντας στις απαραίτητες ενέργειες για την προστασία και την ανάδειξη των πολυάριθμων ελληνικών και χριστιανικών μνημείων, που βρίσκονται στην επικράτεια της χώρας.

    http://www1.mfa.gr/epikairotita/eidiseis-anakoinoseis/anakoinose-tou-upourgeiou-exoterikon-skhetika-me-ten-katastase-ellenikon-kai-khristianikon-mnemeion-sten-tourkia.html

  30. Βλάσης Αγτζίδης on

    Κατεδάφισαν οι Τούρκοι μέρος του Μεγάλου Βυζαντινού Ανακτόρου!
    Ήταν προστατευόμενο μνημείο

    08/02/2012

    Πράγματα αδιανόητα για μια χώρα που φιλοδοξεί να παρουσιαστεί σαν πρότυπο δημοκρατίας και ηγέτιδα δύναμη στον μουσουλμανικό κόσμο συμβαίνουν στην Τουρκία.

    Το Δεκέμβριο του 2011, όπως έγινε γνωστό από δημοσιεύματα στον τουρκικό τύπο, καταστράφηκαν τμήματα του τείχους του Μεγάλου Βυζαντινού Ανακτόρου της Κωνσταντινούπολης για να οικοδομηθεί πενταόροφο ξενοδοχείο, ενώ οι υπεύθυνοι θέλοντας να κρύψουν το βανδαλισμό τοποθέτησαν ένα ξύλινο… παραβάν μπροστά από το γκρεμισμένο τείχος!

    Κατόπιν παραπόνων που διατύπωσαν ιδιοκτήτες παρακείμενων καταστημάτων, στις 14 Δεκεμβρίου του 2011 ειδικοί του Αρχαιολογικού Μουσείου Κωνσταντινούπολης μετέβησαν στο συγκεκριμένο χώρο και αντίκρισαν ένα θέαμα που τους σόκαρε: Ο χώρος είχε απομονωθεί με ένα πανύψηλο τοίχος από ψευδοδοκούς, έτσι ώστε να μη μπορεί κανείς να δει τι γίνεται στο εσωτερικό του. Εκεί, είχαν αποκαλυφθεί τα κτίσματα του Βυζαντινού ανακτόρου, αλλά η σκαπάνη είχε προλάβει να γκρεμίσει έναν τοίχο του, πάχους 4 μέτρων και ύψους 10 μέτρων. Οι Τούρκοι αρχαιολόγοι επέστησαν την προσοχή στα συνεργεία ότι αυτό που έκαναν ήταν παράνομο και έπρεπε να σταματήσει, όμως εκείνοι συνέχισαν τις εργασίες. Την επόμενη μέρα, υπεβλήθη αναφορά τόσο στην 4η Επιτροπή Προστασίας, όσο και στο δήμο του Φατίχ. Ωστόσο, η απόφαση απαγόρευσης εκδόθηκε έναν μήνα μετά, στις 18 Ιανουαρίου 2012. Στο μεταξύ το υπό ανέγερση κτίσμα είχε προχωρήσει κατά πέντε ορόφους και είχε φτάσει στη φάση τοποθέτησης της στέγης!

    Σύμφωνα με σημερινά δημοσιεύματα στον τουρκικό τύπο, ο δήμος του Φατίχ ισχυρίστηκε ότι οι δημοσιευθείσες φωτογραφίες δεν ανήκουν στην συγκεκριμένη οικοδομή, γεγονός που έδωσε αφορμή στο Αρχαιολογικό Μουσείο να υποβάλει έκθεση στο υπουργείο Τουρισμού και Πολιτισμού της Τουρκίας. Σε αυτή συμπεριλαμβάνονται φωτογραφίες που απεικονίζουν θολωτές εισόδους μεταξύ των κτισμάτων του Ανακτόρου να έχουν εγκλωβιστεί στο μπετόν των θεμελίων του υπό ανέγερση ξενοδοχείου! Στο δημοσίευμα οι αρχαιολόγοι σημειώνουν ότι χάθηκε «μέσα από τα χέρια» τους ένα εξαιρετικά σημαντικό ιστορικό κτίσμα και επιμένουν ότι οι υπαίτιοι πρέπει να τιμωρηθούν.

    Σήμερα, με μια σκληρή ανακοίνωση, το υπουργείο των Εξωτερικών ζητά από την Άγκυρα να διασφαλίσει την προστασία των πολυάριθμων ελληνικών και χριστιανικών μνημείων εντός της τουρκικής επικράτειας.

    Μάλιστα, το υπουργείο των Εξωτερικών αποκαλύπτει ότι πρόσφατα αποκαλύφθηκαν περιπτώσεις συστηματικής σύλησης της νεκρόπολης και υπόσκαφων τάφων σε βυζαντινό νεκροταφείο της περιοχής Τσατάλτζα, κοντά στην Κωνσταντινούπολη, λόγω πλημμελούς προστασίας του μνημείου, παρά το γεγονός ότι έχει χαρακτηριστεί ως πρώτης τάξεως προστατευόμενος χώρος.

    Η κατεδάφιση τμήματος των τειχών του Μεγάλου Βυζαντινού Ανακτόρου (Ιερόν Παλάτιον) στην περιοχή Σουλτάναχμετ, προκειμένου να ανεγερθεί ξενοδοχείο, παρά το γεγονός ότι και ο συγκεκριμένος ιστορικός χώρος είχε χαρακτηριστεί πρώτης τάξεως προστατευόμενος χώρος, είναι ακόμη ένα περιστατικό που δείχνει τις πραγματικές διαθέσεις του τουρκικού κράτους απέναντι στα ελληνικά πολιτιστικά μνημεία.

    Δεν θα πρέπει να λησμονείται ότι προσφάτως ο ιστορικός ναός της Αγίας Σοφίας της Νίκαιας, ο οποίος λειτουργούσε ως μουσείο, μετατράπηκε σε τέμενος, γεγονός που προκάλεσε προβληματισμό σε όλο τον χριστιανικό κόσμο, καθώς ο ναός της Αγίας Σοφίας συνδέεται στενά με κορυφαίες στιγμές της ιστορίας του χριστιανισμού και συγκριμένα με την πρώτη και έβδομη Οικουμενικές Συνόδους.

    «Πιστεύουμε ότι τα πολιτιστικά μνημεία που έχει κληροδοτήσει η ιστορία και η γεωγραφία, ανεξαρτήτως εθνικής ή θρησκευτικής ταυτότητας, πρέπει να τυγχάνουν προστασίας και να επιδεικνύεται ο απαραίτητος σεβασμός. Αποτελεί πάνω από όλα χρέος έναντι των επερχόμενων γενεών», τονίζεται στην ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών και προστίθεται: «Ελπίζουμε ότι οι τουρκικές Αρχές θα επιληφθούν των θεμάτων αυτών, προβαίνοντας στις απαραίτητες ενέργειες για την προστασία και την ανάδειξη των πολυάριθμων ελληνικών και χριστιανικών μνημείων, που βρίσκονται στην επικράτεια της χώρας».

    Πρέπει να επισημανθεί ότι όταν κατεδαφίστηκαν τα τείχη του Μεγάλου Βυζαντινού Ανακτόρου, κανένας Τούρκος αρμόδιος δεν μίλησε για το θέμα, πλην του προέδρου του Συνδέσμου Αρχαιολόγων Νετζμί Κουρούλ.
    Ο κ. Κουρούλ είχε χαρακτηρίσει βανδαλισμό την κατεδάφιση μέρους του Μεγάλου Βυζαντινού Ανακτόρου. «Πώς μπορεί να γίνει αυτό το πράγμα. Πού είναι ο Δήμος; Είναι περίεργο που δεν το είδε κανείς. Θα πρέπει να πρόκειται για κάποιον που έχει ισχυρό υποστηρικτή.

    Τι θρασύτητα είναι αυτή ενώ ο σχετικός υπ. αρ. 2863 Νόμος προβλέπει για αυτές τις περιπτώσεις ποινή φυλάκισης; Νόμος υπάρχει αλλά στα χαρτιά. Δεν υπάρχει εφαρμοστής του Νόμου. Το ξενοδοχείο Four Seasons παλαιότερα κατασκευάστηκε πάνω σε βυζαντινό ανάκτορο. Φαίνεται ότι έχουν ενθαρρυνθεί από αυτό», είχε σημειώσει ο πρόεδρος του Συνδέσμου Τούρκων Αρχαιολόγων.

  31. Mατσουκάτες on

    Έκκληση των Βυζαντινολόγων της Τουρκίας προς τους υπευθύνους και τους κατοίκους για την προστασία της ιστορίας της Κωνσταντινούπολης (Istanbul)
    21 Φεβρουαρίου 2012
    Έκκληση των Βυζαντινολόγων της Τουρκίας προς τους υπευθύνους και τους κατοίκους για την προστασία της ιστορίας της Κωνσταντινούπολης (Istanbul)
    Εκφράζουμε τη βαθιά μας ανησυχία ως διδακτικό προσωπικό και ειδικοί της Βυζαντινής ιστορίας, τέχνης, αρχιτεκτονικής και αρχαιολογίας όπως επίσης και από ενδιαφέρον για την πόλη, για τις εξελίξεις σχετικά με την κατασκευή στο οικόπεδο επί των οδών Küçükayasofya Caddesi και Şifa Hamamı στην περιοχή του Sultanahmet στην Κωνσταντινούπολη (Istanbul). Τα κτήρια που βρίσκονται στο οικοδομικό τετράγωνο 98 στην περιοχή Sultanahmet και συγκεκριμένα στα σημεία 22-32-33 κατεδαφίστηκαν πριν λίγους μήνες και στα θεμέλια τους ανακαλύφθηκαν τείχη που ανήκουν στη Βυζαντινή και Προβυζαντινή περίοδο. Αν και η συνταχθείσα από ειδικούς του Αρχαιολογικού Μουσείου Κωνσταντινούπολης αναφορά κατεδάφισης με ημερομηνία 15 Δεκεμβρίου 2011 παρεδόθη εγκαίρως στις αρμόδιες αρχές, από τις αρχές Φεβρουαρίου 2012 άρχισε κατασκευή ενός πενταόροφου κτηρίου στον εν λόγω χώρο. Στις 18 Ιανουαρίου 2012, δηλαδή ένα μήνα περίπου μετά, το θέμα της κατεδάφισης πέρασε ως 4ο στην ημερήσια διάταξη της Επιτροπής Προστασίας και, όπως ισχυρίζονται οι υπεύθυνοι του Δήμου Fatih, αν και διενήργησαν επανειλημμένως ελέγχους και το εργοτάξιο σφραγίστηκε δύο φορές, η ανέγερση του κτηρίου συνεχίστηκε. Αν και η απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού και του Δήμου Fatih, με ημερομηνία 8 Φεβρουαρίου 2012, για κατεδάφιση της νεοαναγειρόμενης οικοδομής είναι σωστή, παρ’ όλα αυτά δεν θα επαναφέρει τα τείχη που καταστράφηκαν. Στο μέλλον, η πρωθύστερη προβολή της σημασίας ενός θέματος αντί για την προσπάθεια επίλυσης κατόπιν εορτής θα εμποδίσει την καταστροφή κι άλλων ιστορικών έργων.

    Τα υπόγεια και υπέργεια μνημεία της Ρωμαϊκής, Βυζαντινής και Οθωμανικής περιόδου που βρίσκονται στην παλιά πόλη δεν ανήκουν μόνο στην Τουρκία. Όπως φαίνεται από την παρουσία τους στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς είναι σημαντικά για όλο τον κόσμο. Ιδιαιτέρως η περιοχή του Sultanahmet πρέπει να προστατευθεί περισσότερο επειδή φιλοξενεί έργα που αντιπροσωπεύουν τα θρησκευτικά και πολιτικά κέντρα της Βυζαντινής και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Όλες οι οικοδομικές δραστηριότητες σ’ αυτή την περιοχή πρέπει να επιθεωρούνται με την ενεργή συμμετοχή και την επιστημονική συμβολή των τοπικών αρχών, των μουσείων, των επιτροπών προστασίας και των ακαδημαϊκών. Η ιστορική κληρονομιά της Κωνσταντινούπολης (Istanbul) δεν πρέπει να πέσει θύμα της απληστίας των ανθρώπων και της αδιαφορίας των αρχών.

    Με εκτίμηση.

    Ειδικοί Βυζαντινής ιστορίας, τέχνης, αρχιτεκτονικής και αρχαιολογίας.

    Ali Tirali, Doktora Öğr., EHESS-Boğaziçi Üniversitesi
    Anestis Vasilakeris, Dr., Boğaziçi Üniversitesi
    Ayça Tiryaki, Yard. Doç. Dr., İstanbul Üniversitesi
    Aygül Ağır, Doç. Dr., İstanbul Teknik Üniversitesi
    Ayla Ödekan, Prof. Dr., İstanbul Teknik Üniversitesi
    Ayşın Özügül, Yard. Doç. Dr., Uludağ Üniversitesi
    Bedia Yelda Uçkan, Prof. Dr., Anadolu Üniversitesi
    Birsel Küçüksipahioğlu, Doç. Dr., İstanbul Üniversitesi
    Buket Coşkuner, Dr.
    Buket Kitapçı Bayrı, Öğr. Gör. Dr., Bilgi Üniversitesi
    Dirk Krausmüller, Yard. Doç. Dr., Mardin Artuklu Üniversitesi
    Ebru Altan, Doç. Dr., İstanbul Üniversitesi
    Ebru Parman, Prof. Dr., Anadolu Üniversitesi
    Ece Turnator, Doktora Öğr., Harvard Üniversitesi
    Elif Keser-Kayaalp, Yard. Doç. Dr., Mardin Artuklu Üniversitesi
    Elmon Hançer, Dr.
    Engin Akyürek, Prof. Dr., İstanbul Üniveritesi
    Esra Güzel Erdoğan, Öğr. Gör. Dr., Marmara Üniversitesi
    Fahriye Bayram, Doç. Dr., Pamukkale Üniversitesi
    Ferda Barut, Öğr. Gör., Kapadokya Meslek Yüksek Okulu
    Feride İmrana Altun, Doktora Öğr., Ege Üniversitesi
    Feridun Özgümüş, Doç. Dr., İstanbul Üniversitesi
    Filiz İnan, Öğr. Gör. Dr., Uludağ Üniversitesi
    Gökçen Kurtuluş Öztaşkın, Öğr. Gör., Pamukkale Üniversitesi
    Günder Varinlioğlu, Dr., Dumbarton Oaks Araştırma Kütüphanesi
    Koray Durak, Yard. Doç. Dr., Boğaziçi Üniversitesi
    Kutlu Akalın, Dr.
    Lale Doğer, Yard. Doç. Dr., Ege Üniversitesi
    Melda Ermiş, Ar. Gör. Dr., İstanbul Üniversitesi
    Merih Danalı, Doktora Öğr., Harvard Üniversitesi
    Meryem Acara Eser, Dr., Cumhuriyet Üniversitesi
    Mete Mimiroğlu, Doktora Öğr., Selçuk Üniversitesi
    Metin Ahunbay, Prof. Dr., İstanbul Teknik Üniversitesi
    Mine Kadiroğlu-Leube, Prof. Dr. Anadolu ve Çevresinde ORTAÇAĞ’ın editörü
    Muradiye Öztaşkın, Öğr. Gör., Pamukkale Üniversitesi
    Mustafa Daş, Doç. Dr., Dokuz Eylül Üniversitesi
    Nevra Necipoğlu, Prof. Dr., Boğaziçi Üniversitesi
    Nilgün Elam, Öğr. Gör. Dr., Anadolu Üniversitesi
    Nilüfer Peker, Öğr. Gör. Dr., Başkent Üniversitesi
    Nirva Yanıkbaca, Doktora Öğr., İstanbul Üniversitesi
    Örgü Dalgıç, Dr., Amerikan Katolik Üniversitesi
    Paul Magdalino, Prof. Dr., Koç Üniversitesi
    Scott Redford, Prof. Dr., Koç Üniversitesi
    Sema Doğan, Prof. Dr., Hacettepe Üniversitesi
    Suna Çağaptay, Yard. Doç. Dr., Bahçeşehir Üniversitesi
    Şahin Kılıç, Ar. Gör. Dr., Uludağ Üniversitesi
    Turhan Kaçar, Prof. Dr., Pamukkale Üniversitesi
    Yalçın Mergen, Öğr. Gör. Dr., Dokuz Eylül Üniversitesi
    Yaman Dalanay, Doktora Öğr., Oxford Üniversitesi
    Yasemin Bağcı, Doktora Öğr., Amsterdam&Leiden Üniversitesi
    Zeliha Demirel Gökalp, Yard. Doç. Dr., Anadolu Üniversitesi
    Zeynep Ahunbay, Prof. Dr., İstanbul Teknik Üniversitesi

  32. Βλάσης Αγτζίδης on

    Ο Ηρόδοτος και ο Ιπποκράτης ήταν αρχαίοι κάτοικοι του Αιγαίου…

    Στην πόλη Μούγλα, στις ακτές του Αιγαίου, αναγέρθηκε άγαλμα του ιδρυτή της ιατρικής επιστήμης, Ιπποκράτη, γράφει το τούρκικο δημοσίευμα της πόλης αυτής.
    Τα αποκαλυπτήρια του αγάλματος έγιναν χθες στα πλαίσια των « έργων των θεματικών πάρκων» του δήμου Μούγλας.

    Μιλώντας κατά την τελετή των αποκαλυπτηρίων ο δήμαρχος Osman Gürün τόνισε ότι ο Ιπποκράτης ως γιατρός, από το 460 π.Χ. έθεσε τα θεμέλια των ιατρικών κανόνων και επεσήμανε τη σημασία του επαγγέλματος της ιατρικής επιστήμης που εμπνέεται από την ευθύνη και την ηθική.

    Ο Δήμαρχος υπογράμμισε ότι μετά το άγαλμα του Ηροδότου που αναγέρθηκε σε άλλο πάρκο, σήμερα, αποκαλύπτεται το άγαλμα του Ιπποκράτη, για να αναδειχθούν οι άνθρωποι του Αιγαίου που από την αρχαιότητα έδειξαν στον κόσμο τις οικουμενικές αξίες.

    Ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου της Μούγλας, Naki Bradley, στην ομιλία του τόνισε ότι με την τιμή στον Ιπποκράτη τιμούμε έναν γιατρό που πριν από 2400 χρόνια έθεσε τις αξίες του ιατρικού επαγγέλματος και ότι ο όρκος του Ιπποκράτη τονίζει τις ηθικές αξίες του επαγγέλματος αυτού.

    Στο δημοσίευμα δεν αναφέρεται ότι ο Ηρόδοτος και ο Ιπποκράτης ήταν Έλληνες, και παρουσιάζονται ως κάτοικοι της περιοχής του Αιγαίου κατά την περίοδο της αρχαιότητας…

  33. Βλάσης Αγτζίδης on

    Turkey on the offensive to repatriate antiquities – restitution or blackmail?
    OCTOBER 1, 2012

    The top half of the “Weary Herakles” statue recently returned to Turkey by the Museum of Fine Arts, Boston.

    Efforts by Turkish officials to repatriate antiquities they claim are looted have gotten more aggressive and some museums are crying foul. According to a front page New York Times article, museums that refuse to return artifacts claimed by Turkey will be cut off from any future loans for exhibitions. Turkey asserts 1906 as the cut off date for the export of antiquities, rather than the generally accepted Unesco convention date of 1970. Given how effective Italy has been in repatriating illegally excavated works from The Getty, the Metropolitan Museum of Art and other institutions, this move by Turkish officials should come as no surprise to the museum community. What remains to be seen is how many more countries will pursue similar efforts.

  34. Βλάσης Αγτζίδης on

    Turkey turns to human rights law to reclaim British Museum sculptures
    Campaigners are going to European court in attempt to repatriate artefacts created for the Mausoleum of Halicarnassus

    Two marble statues from the Mausoleum of Halicarnassus. Photograph: The Trustees of the British Museum
    Human rights legislation that has overturned the convictions of terrorists and rapists could now rob the British Museum of sculptures created for one of the seven wonders of the ancient world.

    A Turkish challenge in the European court of human rights will be a test case for the repatriation of art from one nation to another, a potential disaster for the world’s museums.

    Despite criticism of their own country’s human rights record, Turkish campaigners are turning to human rights law – a dramatic move to reclaim sculptures that once adorned the Mausoleum of Halicarnassus, an ancient wonder along with sites such as the hanging gardens of Babylon and Egypt’s pyramids.

    Greek sculptors in 350BC created a 40-metre-high monument, crowned by a colossal four-horse chariot on a stepped pyramid. A magnificent horse’s head is among sculptures acquired by the British Museum in the mid-19th century, which campaigners want returned to their original site – Bodrum in south-west Turkey.

    An Istanbul lawyer, Remzi Kazmaz, told the Observer that a lawsuit will be filed at the European court on 30 January and that 30 lawyers are acting on behalf of the town of Bodrum as well as district and provincial governors, the Turkish ministry of culture and other bodies.

    Kazmaz said: «We thank the British authorities and the British Museum for accommodating and preserving our historical and cultural heritage for the last years. However, the time has come for these assets to be returned to their place of origin … Preparations for formal requests are taking place now.»

    A petition with 118,000 signatures has been organised and the Strasbourg court will be shown a documentary on how Turkey lost its ancient treasure.

    Kazmaz said: «We do not believe that the artefacts were removed legally.»

    But he declined to elaborate on the planned legal arguments: «The lawsuit is a sensitive subject so, while I can confirm that the information you have is correct, we have to be understandably cautious».

    Gwendolen Morgan, a human rights lawyer with Bindmans LLP, suggested that «the most likely line of attack» will be a breach by the UK of article 1, 1st protocol of the European convention of human rights, which states: «Every natural or legal person is entitled to the peaceful enjoyment of his possessions.»

    She said: «I suspect they’ll use the litigation to ramp up the moral pressure on the British government … So it’s quite a powerful campaigning tool … How this case will be interpreted by the European court of human rights will also be informed by the domestic law in force in the 1850s in the Ottoman empire when the mausoleum was taken by the British Museum.»

    She joked: «I must go to the British Museum again soon before they [the sculptures] vanish.»

    Norman Palmer, a leading QC specialising in cultural property law, said: «I have not heard of it [human rights] being used to raise a claim for the specific restitution of particular tangible objects … This would be a novel claim.»

    The case will be keenly watched by Greece, which is seeking the return of the Parthenon marbles, and Nigeria, which wants the Benin bronzes back, and other nations seeking the repatriation of cultural artefacts.

    A senior source in Greece said: «Greece will be following this with interest.»

    The mausoleum – built for Mausolus, king of Caria – is believed to have collapsed after a medieval earthquake. Some of its sculptures were taken by crusaders to their castle at Bodrum, from where they were recovered in 1846 by the British smbassador at Constantinople and presented to the British Museum. Others were retrieved in the 1850s during site excavations by the museum.

    A British Museum spokeswoman said: «We have not heard anything about the legal case … so we can’t comment.» But, she added: «These pieces were acquired during the course of two British initiatives, both with firmans – legal permits issued by the Ottoman authorities – that granted permission for the excavation of the site and removal of the material from the site … to the British Museum.»

    Turkey is also pursuing claims against other institutions worldwide, including the Getty Museum in Los Angeles.

    http://www.guardian.co.uk/culture/2012/dec/08/turkey-british-museum-sculptures-rights

  35. G.P. on

    Ένα σκάνδαλο:

    «ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΦΗΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ ΤΟΥ ΜΑΥΣΩΛΕΙΟΥ»

    http://panosz.wordpress.com/2012/12/22/trt-2/

  36. Βλάσης Αγτζίδης on

    Turkey wages ‘cultural war’ in pursuit of its archaeological treasures

    Ankara accused of blackmailing museums into returning artefacts while allowing excavation sites to be destroyed

    Constanze Letsch in Istanbul and Kate Connolly in Berlin
    guardian.co.uk, Monday 21 January 2013 19.16 GMT


    The Sidamara sarcophagus from Konya in the Archaeological Museum at the Topkapi Palace in Istanbul. A 5,000-year-old burial ground in Konya was recently covered in concrete and transformed into a recreational area. Photograph: Imagebroker/Alamy

    Turkey has been accused of cultural chauvinism and attempting to blackmail some of the world’s most important museums in the wake of its demands for the return of thousands of archaeological treasures.

    According to cultural chiefs in Berlin, Paris and New York, Turkey has threatened to bar foreign archaeologists from excavation sites in the country by not renewing their digging permits if governments refuse to return artefacts that Ankara says were unlawfully removed from Turkish soil. It has also threatened to halt the lending of its treasures to foreign museums, they say.

    The government in Ankara, emboldened by the country’s growing diplomatic and economic clout, has repeatedly said that the retrieval of the artefacts is part of a policy it intends to pursue for years, if necessary, calling it a «cultural war». However, it denies withholding permits as a form of leverage.

    But the German Archaeological Institute, founded in 1829 and responsible for some of Turkey’s most important excavation sites, says it has already felt the wrath of the Turkish authorities, after they threatened to withdraw excavation permits unless a huge 3,300-year-old Hittite sphinx was returned. When the sphinx arrived back in Turkey to much fanfare last year, permits for reconditioning and restoration work were renewed but those for digging remained outstanding.

    Hermann Parzinger, president of the Prussian Cultural Heritage Foundation in Berlin, which among other collections oversees the city’s Pergamon Museum, has accused Turkey of «playing a nasty game of politics» and of «threatening the future» of scientific work and other collaborations.

    «The Turks are engaging in a rather aggressive style of politics,» he said. «They are trying to blackmail us and others by pushing foreign archaeologists out. Their new tactic is to accuse us of not investing enough in the infrastructure of the digs.»

    Since the return of the sphinx – which Parzinger insists Germany did as a gesture of goodwill despite being under no legal obligation to do so – Turkey has demanded that three further objects be handed over by the Pergamon. They are the more than 2,000-year-old marble torso from the old fisherman statue found in Hadrianic baths of Aphrodisias, a medieval gravestone and parts of a 13th-century mihrab (prayer niche) from Konya. «All the artefacts were acquired legally more than a century ago and we are under no legal obligation to return them,» Parzinger said.

    Turkey is also in dispute with the Louvre in Paris, which has refused requests to return objects. Ankara retaliated two years ago with a ban on French archaeologists digging in Turkey.

    Turkish officials are also at loggerheads with the Norbert Schimmel collection at the Metropolitan Museum of Art in New York over 18 objects they claim were illegally excavated, as well as with the British Museum in London over the Samsat Stele, a basalt slab from the 1st century BC.

    Ankara says it only wants back what rightfully belongs to Turkey. Ertugrul Gunay, culture and tourism minister, said 4,067 artefacts were returned from 2002 to 2012. He said Ankara’s demands coincided with a new-found pride in the country’s cultural heritage.

    «Our museum inventory is now on a par with that of European museums,» he said recently.

    «The times when we simply exhibited artefacts in cupboards is over. We have caught up … what we have taken back is only a very small part of what we will take back.» He added that over the past five years, Turkey had «spent more on history» than any other European country.

    Turkey is gearing itself up for the opening in 2023 – the centenary of the founding of the Turkish Republic – of the 2.5-hectare Museum of Civilisations in Ankara, which is due to showcase many of Turkey’s best cultural treasures.

    But archaeologists working in Turkey point to what they say is a sharp contradiction between the government’s zealous attempts to retrieve artefacts, and its apparent negligence towards valuable excavation sites that are the talk of the archaeological world.

    Among the most prominent is Allianoi, a Roman bath and spa complex in Izmir province, which was flooded in February 2011 on the orders of the government after the Yortanli dam was constructed.

    «Allianoi was destroyed despite our efforts to save the baths. The government preferred profit over the preservation of such an important heritage site,» said Ahmet Yaras, an archaeologist at Thrace University. Yaras, who spearheaded the efforts to save the archaeological site, has been refused a digging permit for the past three years. He added: «It feels like I’m being punished by the Turkish government because I tried to save Allianoi.»

    The eastern garrison town of Zeugma from 300BC is another historical site lost to the waters of a large dam project. Hasankeyf, a bronze-age town on the banks of the Tigris, is awaiting a similar fate.

    In the central Anatolian town of Konya, the 5,000-year-old Askar Hoyuk burial ground was recently covered over with concrete and turned into a recreational area.

    At Yenikapi, where a Byzantine harbour and 8,000-year-old human remains were found, the Turkish prime minister, Recep Tayyip Erdogan, recently outraged the archaeological community by ordering the excavation there to come to a rapid end as it was holding up construction of the prestigious Marmaray tunnel underneath the Bosphorus, which is aimed at easing traffic congestion in Istanbul.

    A Turkish archaeologist, who did not want to be named, said he was heartbroken that the government appeared to be destroying sites at the same time as battling for the return of artefacts. «I don’t understand the attitude of the government,» he said. «This contradiction is truly mind-boggling.

    «Of course, [the Turkish government] has the right to demand the return of certain artefacts, but they should never try to do this by threatening foreign excavation sites,» he added. «One thing should not be confused with the other.»

    Asked if he felt Turkey had if not a moral claim then a legal one on the return of certain treasures, Parzinger said: «You have to understand that it was right at the time to bring these objects [to Germany] in order to protect them, but the times have since changed.»

    The Pergamon altar, which is one of the most popular tourist attractions in Berlin, was narrowly saved from destruction in the 1860s by the German engineer, architect and archaeologist Carl Humann.

    «Many believe that the Pergamon altar stood in the Anatolian sun until the Germans dragged it away,» said Parzinger. «But the truth is that Humann had watched in horror as reliefs were being loaded into lime kilns … on the basis of contracts made according to the law governing antiques at the time, it was arranged for the reliefs to be brought to Berlin and so it was saved.» He said that while the Turkish authorities had discussed requesting the return of the altar, Berlin had never received an official request.

  37. X on

    Ayasofya’ nın gizlemleri

    http://www.sabah.com.tr/fotohaber/kultur_sanat/ayasofyanin_gizemleri

    —————————————————————————————

    Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΤΡΟΜΑΖΕΙ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ

    Από την πρώτη στιγμή που η Κωνσταντινούπολη έπεσε στους Οθωμανούς και ο Μωάμεθ ο Φατίχ εισήρθε καβάλα στο άσπρο άλογό του στην Αγία Σοφία, (όπου επί αρκετή ώρα, σύμφωνα με τουρκικές πηγές, έμεινε ακίνητος να κοιτάζει με έκσταση τον Παντοκράτορα στον τρούλο ενώ η εντυπωσιακή αυτή σκηνή έχει αποθανατιστεί και σε μια τουρκική ιστορική κινηματογραφική ταινία), ο μεγάλος αυτός ναός της Ορθοδοξίας έγινε το επίκεντρο διαφόρων μύθων και θρύλων που κυκλοφορούσαν ανάμεσα στους κατακτητές προκαλώντας ένα έντονο δέος για το μεγαλούργημα αυτό της Ορθοδοξίας που τώρα το είχαν περικυκλώσει οι τέσσερις οθωμανικοί μιναρέδες. Τα τελευταία χρόνια όμως ορισμένα γεγονότα με επίκεντρο την Αγία Σοφία και με αποκορύφωμα την απροσδόκητη εμφάνιση το καλοκαίρι του 2008 του Άγγελου στον Τρούλο, έχουν δημιουργήσει στους Τούρκους ένα έντονο κλίμα καχυποψίας και φόβου για τα μελλούμενα.

    Παράλληλα επανήλθαν στην επιφάνεια όλοι εκείνοι οι θρύλοι που κατά καιρούς είχαν συγκλονίσει και είχαν προκαλέσει στους μουσουλμάνους μια χαρακτηριστική φοβία για την εκ νέου ανάδυση της ορθόδοξης χριστιανικής ταυτότητας του ναού και τις κοσμογονικές συνέπειες αυτού του συγκλονιστικού γεγονότος, παρά του ότι λειτουργούσε μέχρι το 1934 σαν μουσουλμανικό τέμενος

    . Έτσι τον περασμένο Ιανουάριο, (20/1/2012), η μεγάλης κυκλοφορίας τουρκική εφημερίδα, Σαμπάχ, παρουσίασε ένα πραγματικά καταπληκτικό αφιέρωμα για τα «Μυστήρια της Αγίας Σοφίας», (Ayasofya’ nın gizlemleri), όπου αποτυπώνεται με γλαφυρό τρόπο αυτό το κλίμα φοβίας που έχει καταβάλει τελευταία τους Τούρκους για τα όσα υπάρχουν κρυμμένα μέσα στον Ιερό Ναό και τα όσα προμηνύονται να συμβούν τα επόμενα χρόνια.

    Το πρώτο σημαντικό στοιχείο από αυτό το αφιέρωμα, είναι μια αδιόρατη φοβία που διακρίνεται από τους Τούρκους στους κρυμμένους σταυρούς, συμβολικούς και μη, που υπάρχουν στο εσωτερικό του ναού, αλλά και στην κάτοψη όπως αυτή μπορεί κάποιος να την διακρίνει από ψηλά. Έτσι μεγάλο δέος παρατηρείται για τον λεγόμενο, (όπως τον αναφέρουν χαρακτηριστικά οι Τούρκοι ), «Σταυρό του αποστόλου αγίου Ανδρέα», ο οποίος όπως είναι γνωστό είναι ο ιδρυτής της εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης.

    Σύμφωνα λοιπόν με την Σαμπάχ, στην οροφή του ναού υπάρχει ο Σταυρός του Αγίου Ανδρέα σε διαγώνιο μορφή, ένα σημαντικό σύμβολο που όχι μόνο δεν χάθηκε στους αιώνες της οθωμανικής κατοχής αλλά δεσπόζει με όλη την συμβολική σημασία του. Παράλληλα και ο «Σταυρός του Ιουστινιανού» τρομάζει τους Τούρκους καθώς οι θρύλοι αναφέρουν για ένα πανάρχαιο κειμήλιο που βρίσκεται μυστικό στην Αγία Σοφία και μάλιστα προέρχεται από την Αίγυπτο και έχει τρομακτική δύναμη. Γενικότερα η κατασκευή του μεγάλου αυτού ορθοδόξου αρχιτεκτονικού αριστουργήματος, σύμφωνα με τις ίδιες τις τουρκικές πηγές, βασίστηκε στο χριστιανικό σύμβολο του Σταυρού και το γεγονός αυτό εμπνέει το δέος αλλά και μια αδιόρατη φοβία για την μελλοντική επάνοδο της Αγίας Σοφίας στον φυσικό της κάτοχο, δηλαδή στην Ελληνορθόδοξη λατρεία. Αλλά εκτός από τους σταυρούς, οι Τούρκοι αναφέρουν και άλλα μυστήρια και τρομακτικά για τους ίδιους που υπάρχουν στο εσωτερικό του ναού.

    Έτσι, όπως αναφέρει ο θρύλος, είναι γνωστό ότι μετά την μετατροπή του ναού σε μουσουλμανικό τέμενος κτίστηκε το γνωστό Μιχράμπ, (το μουσουλμανικό σημείο της προσευχής), που εμφανίστηκε στην ανατολική πλευρά του ναού προς την κατεύθυνση της Μέκκας. Αλλά το ενδιαφέρον είναι ότι σύμφωνα με τους τουρκικούς θρύλους μπροστά από το Μιχράμπ βρίσκεται θαμμένο ένα φέρετρο κατασκευασμένο από επίχρυσο μπρούντζο. Στο φέρετρο αυτό κείτεται η σωρός της βασίλισσας Σοφίας, (προφανώς γίνεται ταύτιση με την αγία Σοφία). Αυτή η βασίλισσα Σοφία και το φέρετρό της συνδέεται, σύμφωνα με τους τουρκικούς θρύλους, με μια «εντολή» που έχει περάσει δια μέσω των αιώνων μέχρι σήμερα. Η εντολή αυτή αναφέρει ότι δεν πρέπει κανένας να πειράξει αυτό το φέρετρο ούτε καν να το ακουμπήσει. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, τότε, σύμφωνα με τον θρύλο αυτό, θα προκληθεί η «έγερση» της βασίλισσας Σοφίας και τότε ένας τρομακτικός θόρυβος θα τραντάξει όλο το οικοδόμημα του ναού προκαλώντας σεισμικά εσχατολογικά γεγονότα που τρομάζουν τους Τούρκους. Αλλά ο θρύλος της βασίλισσας Σοφίας έχει και συνέχεια

    Σύμφωνα λοιπόν με τις τουρκικές αναφορές, το φέρετρο αυτό προστατεύουν τέσσερις αρχάγγελοι που βρίσκονται πάνω στον Θόλο του ναού. Οι αρχάγγελοι αυτοί, όπως αναφέρουν και πιστεύουν οι Τούρκοι, είναι οι Τζεμπραΐλ, Μιχαήλ, Ισραφήλ και Αζραήλ. Σύμφωνα πάντα με τους Τούρκους, ο Τζεμπραήλ προστατεύει τους βυζαντινούς αυτοκράτορες, ο Μιχαήλ τον ναό από τις εχθρικές επιθέσεις, ενώ οι Τζεμπραήλ και Ισραφήλ ήταν οι αγγελιοφόροι των γεγονότων από τις πολεμικές επιχειρήσεις στους βυζαντινούς αυτοκράτορες. Και οι τέσσερις αυτοί αρχάγγελοι έχουν ταχτεί μετά την πτώση της Πόλης να προφυλάσσουν το φέρετρο της βασίλισσας Σοφίας από τον κίνδυνο κάποιος βέβηλος να το ανοίξει και να επέλθει η Δευτέρα Παρουσία.

    Ένας άλλος σημαντικός μύθος που αναφέρουν οι μουσουλμάνοι είναι ο θρύλος του «Κρυμμένου Πατριάρχη» που μοιάζει με τον ελληνικό θρύλο για τον κρυμμένο παπά. Όπως αναφέρει η τουρκική παράδοση, στο νότιο μέρος του ναού υπάρχει ένας στενός διάδρομος που οδηγεί σε μια παμπάλαια αραχνιασμένη και πολύ μυστήρια πύλη για την οποία ο θρύλος την αναφέρει σαν την «Κλειστή Πύλη»

    . Σύμφωνα με τις τουρκικές αναφορές, όταν ο Μωάμεθ ο Φατίχ μπήκε στην Κωνσταντινούπολη ο τελευταίος ελληνορθόδοξος Πατριάρχης μαζί με τους συνοδούς του τελούσε στο σημείο αυτό Θεία Λειτουργία. Μόλις οι οθωμανικές ορδές εισέβαλαν στον ναό, ο Πατριάρχης και όλη η συνοδεία του εισήλθε μέσα στην πύλη αυτή η οποία έκλεισε και από τότε χάθηκαν ενώ η πύλη έμεινε ερμητικά κλειστή και κανένας δεν τόλμησε ποτέ να την ανοίξει. Κάθε χρόνο στην Ανάσταση των ορθόδοξων χριστιανών μπροστά από την πύλη αυτή, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η Σαμπάχ, εμφανίζονται…. κόκκινα αυγά!!!

    Ο θρύλος συμπληρώνεται από την προφητεία που φοβίζει τους Τούρκους, ότι όταν η πύλη αυτή ανοίξει, στον ναό θα ακουστούν ξανά οι χριστιανικές ελληνορθόδοξες ψαλμωδίες γι’ αυτό και τρομάζουν και μόνο στην ιδέα του ανοίγματος αυτής της μυστήριας πύλης. Η τουρκική εφημερίδα αναφέρει και το μυστήριο του υπογείου τούνελ που υπάρχει σε κεντρικό σημείο στο εσωτερικό του ναού. Όπως αναφέρεται, από το σημείο αυτό υπάρχει μια δίοδος που οδηγεί σε ένα μεγάλο τούνελ. Το τούνελ αυτό, όπως υποστηρίζει η τουρκική εφημερίδα, οδηγεί μέχρι τα Πριγκιποννήσια και μάλιστα μέχρι την νήσο Πρώτη. Το μυστήριο για τους Τούρκους είναι το πώς κατασκευάστηκε αυτό το τούνελ και τι ρόλο έπαιξε στην μακρά ιστορία του ναού.

    Μυστήριο για τους Τούρκους είναι και το μεγάλο αποτύπωμα από πέλμα κάποιου μεγάλου ζώου, ίσως ελέφαντα, που υπάρχει στην νοτιοδυτική πλευρά του θόλου ενώ και εδώ έχουν διαδοθεί κάποιες εσχατολογικές ιστορίες. Σύμφωνα με τους Τούρκους το αποτύπωμα αυτό είναι από το άλογο του Μωάμεθ του Πορθητή, αλλά το ερώτημα είναι πώς το άλογο πάτησε στο σημείο αυτό που βρίσκεται ψηλά προς τον θόλο. Μεγάλο δέος δημιουργεί στους Τούρκους, όπως αναφέρει η Σαμπάχ και τα διάφορα μωσαϊκά που έχουν αναδυθεί με όλη την μεγαλοπρέπειά τους τις τελευταίες δεκαετίες μέσα στο ιερό ναό της Αγίας Σοφίας της Κωνσταντινούπολης, παρά του ότι η μουσουλμανική θρησκεία θεωρεί σαν αμάρτημα την απεικόνιση προσώπων που σχετίζονται με θρησκευτικά γεγονότα. Ιδιαίτερο δέος τους προκαλεί το γνωστό μωσαϊκό που απεικονίζει τον Ιησού έχοντας την Παναγία και τον Ιωάννη τον Βαπτιστή στα δεξιά και αριστερά Του. Οι Τούρκοι το έχουν ονομάσει χαρακτηριστικά το «Μωσαϊκό της Αποκάλυψης» και ο συμβολισμός αυτός ανάγει στην εσχατολογική σημασία του που είναι έντονη στους μουσουλμάνους Τούρκους. Επίσης ξεχωριστή αναφορά γίνεται και για τα μωσαϊκά που αναπαριστάνε γνωστούς βυζαντινούς αυτοκράτορες, όπως τον Ιωάννη τον Κομνηνό με τον Ιησού Χριστό και τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο τον Μονομάχο με την αυτοκράτειρα Ζωή.

    Όλες αυτές οι απεικονίσεις προκαλούν έντονο δέος, καθώς όλη αυτή η ελληνορθόδοξη χριστιανική μεγαλοπρέπεια και η εσωτερική δύναμη που αναδύουν αυτά τα ψηφιδωτά, έχουν γεννήσει διάφορους θρύλους για τους εσχατολογικούς τους συμβολισμούς. Οι συμβολισμοί αυτοί σχετίζονται με τις τουρκικές φοβίες για την επάνοδο στην επιφάνεια και στην εξουσία της αγίας Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με την ευλογία του ίδιου του Ιησού Χριστού.

    http://www.inews.gr/0/i-agia-sofia-tromazei-tous-tourkous-1.htm

  38. Βλάσης Αγτζίδης on

    Lego accused of racism with Star Wars set

    Lego has been accused of racism by the Turkish community over a Star Wars model that supposedly resembles one of Istanbul’s most revered mosques.


    The anger was provoked by «Jabba’s Palace», a model from Lego’s Star Wars product range based on the series of Star Wars films Photo: HANDOUT

    By Matthew Day, Warsaw3:18PM GMT 23 Jan 2013

    Austria’s Turkish community said the model was based on Hagia Sophia mosque in Istanbul and that the accompanying figures depicted Asians and Orientals as people with “deceitful and criminal personalities.”
    The Turkish Cultural Community of Austria released a statement calling for Lego to apologise for affronting religious and cultural feelings.

    The anger was provoked by “Jabba’s Palace”, a model of the home of Jabba the Hutt from Lego’s Star Wars product range based on the blockbusting series of science fiction films.
    Jabba is the large slug-like creature who holds Han Solo captive in the film Return of the Jedi, and his palace is the setting for several crucial scenes, including using Princess Leia as his slave.
    Jabba’s domed home and accompanying watchtower bear, according to the statement, an unwanted resemblance to Istanbul’s great Hagia Sophia, and another mosque in Beirut.

    Related Articles
    ‘Lego Page 3 model’ hits them where it hurts 01 Nov 2012
    Space dive immortalised in Lego 15 Oct 2012
    Bond’s DB5 built by Lego men 13 Oct 2012
    Lego builds on growth 01 Mar 2012

    Istanbul’s great Hagia Sophia Mosque

    A picture posted on the Cultural Community’s website includes the box for Jabba’s Palace with arrows pointing out similarities to a picture of the Hagia Sofia mosque.
    A converted Christian basilica and famed for its massive domed roof, the Hagia Sofia is one of the most famous mosques in the world and served Istanbul’s Muslim community for over 500 years before becoming a museum in 1943. It is also regarded as one of the finest, and largest examples, of Byzantine architecture.
    The Jabba case came to light after an Austrian Turk complained to the organisation after his sister had bought his son the box set.

    Austria’s Turkish community also took issue with the figures that went with the palace, including Jabba.
    “The terrorist Jabba the Hutt likes to smoke a hookah and have his victims killed,” said the statement posted on the organisation’s website.
    “It is clear that the ugly figure of Jabba and the whole scene smacks of racial prejudice and vulgar insinuations against Asians and Orientals as people with deceitful and criminal personalities.”
    The crimes associated with the figures, the statements adds, include terrorism, slavery, murder and human sacrifice.
    Taking into account that many of the Lego figures carry weapons, the Turkish organisation also urged parents “not to buy toys of war or toys of discrimination” as the model goes against the “peaceful coexistence of different cultures in Europe”.

    As an indication of the anger felt over Jabba’s Palace, the organisation said it was considering taking legal action against Lego for inciting racial hatred and insulting human dignity.
    Katharina Sasse, a public relations manager working on behalf of Lego, denied any link between Jabba’s Palace and the mosque.

    “The Lego Star Wars product Jabba´s Palace does not reflect any actually existing buildings, people, or the mentioned mosque,” she said. “The Lego mini-figures are all modelled on characters from the movie.
    “We regret that the product has caused the members of the Turkish cultural community to come to a wrong interpretation, but point out that when designing the product only the fictional content of the Star Wars saga were referred to.”

  39. Γ.Α. on

    Eρώτηση στη Βουλή για τη διάσωση και προστασία των μνημείων του Ελληνικού Πολιτισμού στη Τουρκία

    Ερώτηση κατέθεσαν στη Βουλή ο Πρόεδρος του Πανελλήνιου Άρματος Πολιτών και Βουλευτής Β” Αθήνας κ. Γ. Δημαράς και ο Βουλευτής Α” Θεσσαλονίκης κ. Γ. Αβραμίδης

    Προς: Υπουργό Εξωτερικών
    Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και αθλητισμού.

    Θέμα: « Ενέργειες για την διάσωση και προστασία των μνημείων του Ελληνικού πολιτισμού
    στην Τουρκία».

    Κύριοι Υπουργοί,

    στα πλαίσια μιας διαχρονικής προπαγανδιστικής προσπάθειας, τουρκικοί κύκλοι, προσπαθούν να παρουσιάσουν τα ελληνικά μνημεία ως κοινή κληρονομιά των ανατολικών λαών, ενώ είναι γνωστό ότι τα μνημεία αυτά ήταν οργανικό συστατικό του μικρασιατικού οικοσυστήματος πριν αυτό καταστραφεί από τις γενοκτονίες και ένας βασικός ιστός ήταν αυτός που συνέδεε τις ελληνικές αρχαιότητες με τον ζωντανό ελληνικό πληθυσμό.Να αρχίσουμε επί τέλους τον διάλογο σε σχέση με την Μικρά Ασία, τις ιστορικές εκκρεμότητες και τις προοπτικές που ανοίγονται. Έναν διάλογο που πρέπει να οδηγήσει στην επεξεργασία πολιτικής για το μεγάλο ζήτημα των ελληνικών μνημείων, τα οποία υφίστανται βάναυσες συμπεριφορές είτε με τη φυσική καταστροφή, είτε με το σφετερισμό.

    Να συντηρήσουμε την ιστορική μνήμη των ελληνικών μικρασιατικών πληθυσμών μέσα από την συνειδητοποίηση των εσωτερικών ιστών που υπήρχαν στην Ιωνία και στον Πόντο.

    Ερωτάστε κύριοι Υπουργοί:
    1. Υπάρχει στρατηγικό σχέδιο της ελληνικής Πολιτείας για την οργάνωση σε παγκόσμιο επίπεδο της διάσωσης, προστασίας της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και των ελληνικών μνημείων της Μικράς Ασίας, αρχαίων, μεσαιωνικών και νεότερων;
    2. Μέχρι τότε θα πρέπει να καταγγέλλουμε κάθε προσπάθεια παραχάραξης της ιστορίας και διεκδίκησης της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς καθώς και να αναζητούμε τα κοινά πολιτισμικά στοιχεία που μας συνδέουν με το λαό της Τουρκίας;
    3. Υπάρχει η πολιτική βούληση να χρησιμοποιήσουμε τους πολιτικούς και πολιτιστικούς θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τον σκοπό αυτό;
    4. Υπήρχε στην ατζέντα των πρόσφατων επαφών της κυβέρνησης στην Τουρκία το θέμα της προστασίας των ελληνικών μνημείων ;

  40. Hagia Sophia mosque conversion under fire

    The Order of St. Andrew the Apostle Archons of the Ecumenical Patriarchate released a statement criticizing the possible reconversion of the Hagia Sophia Museum in Istanbul into a mosque.

    The statement said that there was a possibility of the “church-turned-mosque-turned-museum” in Istanbul being reconverted into a mosque, as two previous cases of Hagia Sophia churches that were recently in İznik and Trabzon.

    “There are now indications that certain factions are endeavoring to cultivate in popular opinion the notion that Haghia Sophia of Istanbul, the symbol of Christian faith, should be turned into a mosque,” said the statement released by the Order of St. Andrew the Apostle that was written by Nikolaos Manginas.

    The statement recalled that a Turkish citizen had submitted an application a few months ago to the National Assembly for the conversion of the Hagia Sophia into a mosque.

    The Ecumenical Patriarchate also criticized an article published in the official magazine of Turkish Airlines, Skylife, in August 2013, which was titled, “Hagia Sophia: The Sultans’ Mosque,” and which mentioned the return of the museum into its former “spiritual aura,” referring to its days of serving as a mosque.

    The statement further said said that the article presented the history from a one-sided point of view and that it was not acceptable.

    “The selective presentation of the Church’s true history, a history that transformed nations and cultures, is unacceptable,” the Ecumenical Patriarchate added.

    http://www.hurriyetdailynews.com/hagia-sophia-mosque-conversion-under-fire.aspx?pageID=238&nID=53859&NewsCatID=341

  41. Αμασεια on

    Αρχαίο ψηφιδωτό, 1.700 ετών, βρέθηκε στην Τουρκία

    Ειδικοί ισχυρίζονται ότι το ψηφιδωτό που βρίσκεται σε περιοχή περίπου 80 τετραγωνικών μέτρων, ανήκει στη Ρωμαϊκή Περίοδο.

    1700 year-old ancient mosaic found in Turkey
    Local experts claim the mosaic which is lying on around 80 square-meter area belongs to ancient Roman Period.

    1700 year-old ancient mosaic accidentally was discovered in Turkish central Anatolian province of Amasya. Local experts claim the mosaic which is lying on around 80 square-meter area belongs to ancient Roman Period and most probably is the remains of municipality or assembly building’s floor.
    Amasya Governor Halil Comaktekin said that they are not planning to replace the mosaic but they will take all necessary precautions to protect the mosaic and to gain it for the Tourism of the city.
    Speaking to Cihan reporter Director of Amasya History Museum Celal Ozdemir stated that it is the second mosaic that was unveiled in Amasya and stressed the benefits they will gain for the tourism and the history of the city.
    Amasya stands in the mountains above the Black Sea coast, in a narrow valley along the banks of the Yesilirmak River. Amasya is one of the provinces in north-central Anatolia Turkey which is distinct for its natural setup and historical values. It was the home of the geographer Strabon. Located in a narrow cleft of the Yesilirmak (Iris) river, it has a past of 7,500 years during which many civilizations left remains. Its location in a steep valley makes the city a mountain stronghold, easy to defend, and thus Amasya has had a long and prominent history. It was hosted to the Hittites, Phrygians, Cimmerians, Lydia, Persia, Rome, Byzantine, Danishmend, Seljuq Empire, Ilkhanate and Ottoman civilizations between the Antic Age to present days.

    http://www.worldbulletin.net/?aType=haber&ArticleID=121836

  42. The Monastery of Stoudios in Istanbul will be converted into a mosque. DAILY NEWS photo, Emrah GÜREL
    ————-

    Istanbul monastery to become mosque

    ISTANBUL – Hürriyet Daily News

    Vercihan Ziflioğlu

    The largest Byzantium monastery in Istanbul will be converted into a mosque after its restoration next year.

    The Monastery of Stoudios, also known as the İmrahor Monument, will be turned into a mosque and be titled İmrahor İlyas Bey Mosque. The renovation of the mosque, which forms part of the Hagia Sophia Museum, will follow the same fate as that of Hagia Sophia churches in Trabzon and İznik, which had been already turned into mosques.

    “I wouldn’t like to speak as a member of a council but my personal opinion is that cultural heritage shouldn’t be reflected as an antagonistic heritage. If we reflect it like this, it will damage societies on a macro level,” said Laki Vingas, acting as representatives of the Directorate General of Foundations.

    Vingas added that the issue creates grief within society, and it was not only the Greek community’s problem.

    “Cultural heritage is universal heritages, meaning that they are humanity’s common heritage,” he said.

    İmrahor’s conversion into a mosque came at a time debate continues as to whether to reopen Hagia Sophia as a place of worship. Most recently, Deputy Prime Minister Bülent Arınç has expressed his hope to see the Hagia Sophia to be used as a mosque.

    Vingas said: “My personal view is that when you are trying to create a new vision you should be careful not to create new problems for the future.”

    The Monastery, which dates back to the fifth century, was the most important monastery of Istanbul during the Byzantium era, also serving as the center of Byzantine intelligentsia. The basilica was converted to a mosque, during the period of Ottoman Sultan Bayezid II. After two major fires in the 18th and 19th centuries, the monastery was mostly destroyed. In 1946, it was turned into a museum in line with a ministerial cabinet decision.
    November/26/2013

    http://www.hurriyetdailynews.com/istanbul-monastery-to-become-mosque.aspx?pageID=238&nID=58526&NewsCatID=341

  43. Stand up for Hagia Sophia
    WEDNESDAY, NOVEMBER 20, 2013 | GEORGIA LOGOTHETIS |

    A few days ago, deputy prime minister of Turkey Bulent Arinc stood next to Hagia Sophia and made a shocking declaration: he declared to his audience that “[w]e currently stand next to the Hagia Sophia Mosque […] we are looking at a sad Hagia Sophia, but hopefully we will see it smiling again soon.”

    The Greek government has released a response:

    “The repeated statements from Turkish officials regarding the conversion of Byzantine Christian churches into mosques are an insult to the religious sensibilities of millions of Christians and are actions that are anachronistic and incomprehensible from a state that declares it wants to participate as a full member in the European Union, a fundamental principle of which is respect for religious freedom. Byzantine Christian churches are an intrinsic element of world cultural and religious heritage, and they should receive the necessary respect and protection.”

    Of course, the Turkish government couldn’t care less about the reaction of Greeks or Christians. The movement within Turkey to turn Hagia Sophia into a mosque has gained steam as of late, and earlier this year, a petition was submitted to a parliamentary commission to accomplish the conversion.

    (photo by Nicholas Maginas)
    (photo by Nicholas Maginas)

    Less than two weeks ago, a bill was introduced in Turkish parliament to convert Hagia Sophia into a mosque, laughably claiming that its conversion into the museum it is today was somehow “illegal.” This is what the bill’s sponsor had to say about the matter:

    “This bill has been prepared aiming to open the Hagia Sophia – which is the symbol of the Conquest of Istanbul and which has been resounding with the sounds of the call to prayer for 481 years – as a mosque for prayers.”

    And there you have it. For millions around the world, Hagia Sophia symbolizes the history of Christianity, the glorious grandeur of Byzantine architecture, or the stunning ability of man to sculpt faith into a creation that stirs the hearts of onlookers to this very day.

    For the bill’s sponsor and many others in Turkey? Hagia Sophia is simply “the symbol of the Conquest of Istanbul,” a passive representation of the height of Ottoman power. For them, Hagia Sophia has no intrinsic value but is instead a means to an end. Its conversation into a mosque would be yet another “conquest,” a victorious notch in the proverbial belt of an re-ascendent Ottomanism.

    The «Blue Mosque» – located just a over a kilometer away from Hagia Sophia.
    The “Blue Mosque” – located just a over a kilometer away from Hagia Sophia.

    After all, it’s not like the city needs another mosque. Just one kilometer away from Hagia Sophia is Turkey’s famous Blue Mosque, completed in 1616 and still used to this day as a mosque for prayers.

    Still, the relentless pursuit of converting historical Christian sites to mosques marches on in Turkey. One other Hagia Sophia, a smaller church-turned-museum in Trabzon, Turkey, has already been turned into a mosque this year. A court ruled that its conversion into a museum was “illegal.” It’s a case that sets a dangerous precedent.
    We need your help to stand up for Hagia Sophia. Add your voice to the international petition in opposition to converting Hagia Sophia into a mosque:

    http://hellenicleaders.com/HagiaSophia

  44. Εκθεση για τον ελληνορθόδοξο πολιτισμό της Σύλλης στο Σύλλογο Ιμβρίων

    Sylli_Naos_Arch_Michail1

    Ο Σύλλογος Ιμβρίων σας προσκαλεί στα εγκαίνια της έκθεσης με τίτλο “Oh my God, Sille” (Amanın Sille!), που θα πραγματοποιηθούν από τον Πρέσβη της Τουρκίας στην Αθήνα κ. KerimUras, τη Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου 2013, και ώρα 18.30 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Συλλόγου Ιμβρίων (Ελευθερίου Βενιζέλου 80, Νέα Σμύρνη).

    Η Έκθεση έχει αντικείμενο την παρουσίαση των ιστορικών εκκλησιών και της Ελληνορθόδοξης πολιτιστικής κληρονομιάς της Σύλλης (SİLLE) της Λυκαονίας, και θα διαρκέσει από τις 2 μέχρι τις 3 Δεκεμβρίου 2013. Έχει ενταχθεί στο Πρόγραμμα «Νέα Γενιά σε Δράση» (“YouthinAction”) της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Ευρωπαϊκής Ένωσης της Τουρκικής Δημοκρατίας, της Τουρκικής Πρεσβείας στην Αθήνα και του Γενικού Προξενείου της Τουρκίας Αθηνών – Πειραιώς. Υλοποιείται σε συνεργασία με το Δήμο Ικονίου (Konya), το Κέντρο Νέων “Kılıçarslan” και την Ένωση Συλλαίων με έδρα την Αθήνα.

    Ο Σύλλογος Ιμβρίων μετέχει στη δράση παραχωρώντας αφιλοκερδώς την αίθουσα και τις υποδομές του, θέλοντας να συμβάλει στην ανάδειξη των χριστιανικών μνημείων της Μικράς Ασίας και στην προαγωγή της αλληλογνωριμίας μεταξύ των νέων και της ελληνοτουρκικής φιλίας.

    —————————————
    (σ. Β.Α.) Ο ίδιος ναός στη Βικιπαιδεία παρουσιάζεται ως Ναός της Αγίας Ελένης

    http://en.wikipedia.org/wiki/Sille_(village)

    The inscription in Karamanli Turkish on the entrance of the former Greek Orthodox church of Agia Eleni.

    • Ο Μέγιστος και περικαλλής ναός του Αρχαγγέλου Μιχαήλ ,κτίσμα επιβλητικό για τα μέτρα της περιοχής, σώζεται ακέραιος μέχρι σήμερα . Πολύ πρόσφατα τελείωσε και η αναπαλαίωση του .Εσφαλμένα ονομάζεται από τους Τούρκους ,της Αγίας Ελένης . Από μία επτάστιχη καραμανλίδικη επιγραφή στο υπέρθυρο του ναού .
      Σύμφωνα μάλιστα με την τοπική παράδοση , τον είχε θεμελιώσει ο ίδιος ο Μέγας Κωνσταντίνος.

      Από το βιβλίο του ΤΆΚΗ Α. ΣΑΛΚΙΤΖΟΓΛΟΥ η Σύλλη του Ικονίου.

  45. «Κτίσις«, Aμάσεια Πόντου

  46. http://www.byzans.dk/
    Johannes Koder (President of the AIEB): letter concerning the problem of the installation of mosques in Byzantine churches, to the President Erdogan, the Prime Minister, the Deputy Prime Minister and the Minister of Culture of the Turkish Republic, as well as to Unesco and the Council of Europe

    http://www.byzans.dk/pdf/erdogan.pdf

  47. Στην Σανλιούρφα της Ανατολικής Τουρκίας ( Η Αντιόχεια ή Έδεσσα ή Αντιόχεια «η επί Καλλιρρόης και Ασφαλίτιδος λίμνης»[1], στην Οσροηνή [2], υπήρξε επί αιώνες πρωτεύουσα της Μεσοποταμίας. Κατά πιθανότερες μαρτυρίες την Αντιόχεια αυτή έκτισε ο Σέλευκος Α’ ο Νικάτωρ (305/4 π.Χ.) επί της προγενεστέρας Εδέσσης που είχε κτίσει ο Μέγας Αλέξανδρος ίσως το 331 π.Χ. )

    Οι Αμαζόνες της Έδεσσας της Φρυγίας

    Ο στρατηγός του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Σέλευκος Νικάτωρ Ι, ίδρυσε την πόλη Έδεσσα στον παλαιό οικισμό Ούρφα της Φρυγίας, όπου μεγαλούργησε κάτω από τη δυναστεία των Σελευκιδών από 312 έως το 132 π.Χ., γράφει η τούρκικη επίσημη ιστοσελίδα της σημερινής πόλης Σανλιούρφα- αρχαίας Έδεσσας.

    Ο πόλη εμπλουτίσθηκε με την ελληνική παράδοση και τα πολιτιστικά ελληνικά στοιχεία, όπως είναι τα περίφημα ψηφιδωτά της που ήρθαν στο φως από τους αρχαιολόγους.

    Τα ψηφιδωτά τα οποία είναι αξιοθαύμαστα, έχουν παραστάσεις από τις Αμαζόνες, τις γυναίκες πολεμίστριες της αρχαιότητας.

    Υπάρχουν απαράμιλλές παραστάσεις της βασίλισσας των Αμαζόνων Ιππολύτης, της Αντιόπης, της Πενθεσίλειας, της Μελανίπης, που είναι έφιππες και παρίστανται σε σκηνή κυνηγιού, όπου από πάνω τους φέρουν τα ονόματά τους γραμμένα στα ελληνικά, σημειώνει το δημοσίευμα.

    Στα ψηφιδωτά υπάρχουν ακόμη παραστάσεις του θεού Άρη και του Ηρακλή με τις Αμαζόνες.

    Τέτοια σημαντικά στοιχεία της ελληνικής μυθολογίας, όπως είναι οι Αμαζόνες της Έδεσσας δεν υπάρχουν πουθενά και αποτελούν πολιτιστική κληρονομιά για την σύγχρονη πόλη Σανλιούρφα, σημειώνει το δημοσίευμα.

    http://www.mikres-ekdoseis.gr/2014/01/blog-post_12.html#more

  48. Capt. Evangelos Rigors on

    … The Turks have said they want to make Hagia Sophia a Mosque.
    ————————————————————————————————-

    I received the following from Mr. Ted Karakostas. (One man’s army).

    From: Theodore G Karakostas
    Date: March 5, 2014 at 7:09:44 GMT+2
    To: Evangelos Rigos
    Subject: UNESCO and Hagia Sophia

    Dear Ms. Janssen,

    My name is Theodore G. Karakostas and I have been writing to the New York Office of UNESCO for some time, with regard
    to the issue of the Turkish Government’s announced plans to convert the Greek Orthodox CATHEDRAL into a Mosque. This
    announcement followed on the heels of the actual conversion of Greek Orthodox/Byzantine Churches in Nicea (Iznik) and Trebizond
    into Mosques. I am aware that the Great Church (as we Greeks call it) is on UNESCO’s World Heritage List.

    I have been writing and calling in order to obtain information as to what UNESCO plans to do about this outrage, and have
    been told that this is not the task of the NY office of UNESCO. Fair enough, but while being told this I was also assured that
    someone would contact me, and to date no one has. As such, I respectfully request contact information as to who I can
    correspond with in order to initiate a dialogue on this matter. I am asking for nothing that is unreasonable, and my request is
    based strictly on democratic principles of openness and accountability.

    My last exchange with the NY office of UNESCO was profoundly unpleasant and it appears to me the individual with whom I
    spoke seemed to be entirely unfamiliar with the significance of the Hagia Sophia Cathedral. As I pointed out the theological
    and religious significance of the site, the person with whom I spoke seemed to disparage the Christian aspect of Hagia Sophia
    by minimizing UNESCO’s interests in Hagia Sophia as a Church, and placing greater emphasis on the Great Church as a
    treasure for humanity.

    These assertions I found to be profoundly offensive and insulting. Certainly, as a Greek Orthodox believer and theological
    student I am pleased that people throughout the world have been exposed to the beauty and wonder of Hagia Sophia. Indeed,
    there is something quite positive in people from all nations witnessing the miracle of Saint Justinian (who was a Greek Orthodox
    theologian as well as an Emperor) and his beautiful vision in establishing a Cathedral that was in fact named for Jesus Christ
    himself.

    However, Hagia Sophia was not meant to be a tourist attraction, nor was it intended to serve as an art gallery. The beautiful
    mosaics and Iconography that adorn the Great Church are intended to convey the miracle of the Incarnation in which God
    became Man. Hagia Sophia can never be identified with anything except Greek Orthodox theology and worship. As such,
    Orthodox Christians throughout the world are within their rights to demand that Turkey be pressured to cease and desist
    from interfering with the Great Church.

    UNESCO has a great deal of responsibility to publicly condemn the Turkish government’s announced plans. I was told
    over the phone that UNESCO sent the Turkish authorities a letter. Has such a letter been made public? In addition to
    asking that the Christian origins of Hagia Sophia be fully respected and acknowledged now and in the future, I respectfully
    ask that UNESCO respect Hagia Sophia as place of martyrdom where Greek Orthodox faithful were either murdered in
    cold blood, or taken away as slaves during the Fall of Constantinople in 1453. This is a national shrine for Greeks, and the
    fact that there is no memorial for the Christians that died during the Fall of the City is an outrage, and a distortion of history
    at the service of Turkey’s authoritarian and bloody governments.

    During the twentieth century, Turkish governments pursued a policy of racial and religious extermination (i.e Genocide)
    toward the Armenian, Assyrian, and Greek Christian populations. Turkey’s racist polices have never ceased and this
    can be seen by the current mistreatment and oppression of Christians within Turkey, as well as in Turkish occupied Cyprus
    where Turkish forces ethnically cleansed over 200,000 Greek Cypriots and have destroyed over five hundred Greek and
    Armenian Churches. I might like to ask in addition what has UNESCO done to condemn Turkey’s treatment of Churches
    and Hellenic Monuments in occupied Cyprus?

    The person I spoke to on the phone said something to the effect that UNESCO preserves sites that are for humanity.
    Enabling the Turkish regime does a disservice to humanity and permitting the Turks to take Churches and Shrines
    built and once used by populations who were exterminated is an insult to humanity. The fact that there are no
    monuments for the Armenian, Assyrian, and Greek victims of Turkish Genocide is an affront to humanity.

    I respectfully ask that UNESCO in the name of ethics and in the name of respect for the religious and cultural rights
    of Christian populations in Turkey actively oppose the Turkish Government’s plans to convert Hagia Sophia, and that
    UNESCO more carefully respect the memory of Christians who lived under Turkish rule and who can no longer speak for
    themselves.

    Most Respectfully,

    Theodore G. Karakostas

  49. Ομέρ on

    Οσοι πήραν στα χέρια τους το πρόγραμμα του θεσμού της «Πολιτιστικής Ανοιξης» στο Μπαχρέιν και γνωρίζουν έστω τα στοιχειώδη από ιστορία, μάλλον θα έμειναν με το στόμα ανοιχτό.

    Κι αυτό γιατί εκεί μέσα προβάλλεται η παράσταση μίας διάσημης τουρκικής ομάδας χορού η οποία παρουσιάζεται με έναν ανορθόδοξο τρόπο…

    Η ομάδα «Fire of Anatolia» θα χορέψει το έργο «Τροία» στο πλαίσιο του θεσμού της Πολιτιστικής Ανοιξης στο Μπαχρέιν και όπως αναφέρει το σχετικό δελτίο Τύπου πρόκειται για το έπος του μεγάλου ποιητή της Ανατολίας (!) Ομήρου.

    Γράφουν αναλυτικά οι υπεύθυνοι της «Πολιτιστικής Άνοιξης στο Μπαχρέιν» στο πρόγραμμα για να παρουσιάσουν την εκδήλωση: «Το σόου αποτυπώνει το μύθο της Τροίας, όπως τον έχει γράψει ο ποιητής της Ανατολίας Ομηρος στο αριστούργημά του Ιλιάδα».

    Ενδιαφέρον έχει και η ιστοσελίδα του θεσμού στο Facebook καθώς μέσα περιγράφουν τον Τρωικό Πόλεμο ως… ανατολική μυθολογία. Περιττό να αναφέρουμε ότι η λέξη Ελλάδα απουσιάζει παντελώς από οπουδήποτε, παρά το γεγονός ότι ο θεσμός δείχνει μία ιδιαίτερη αδυναμία στην ελληνική μυθολογία.

    http://news.gr.msn.com/%CE%B5%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%BD-%CF%84%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%BA%CE%BF-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BF%CE%BC%CE%B7%CF%81%CE%BF

  50. Abandoned church-mosque in Istanbul’s old city turned into makeshift refuge

    Serdar KORUCU
    ISTANBUL / Radikal


    The structure was built as a church by Istanbul’s Byzantine rulers around 800 years ago, but was converted into a mosque at the time of Fatih Sultan Mehmet.

    The church-mosque of Vefa, also known as the Molla Gürani mosque, has become the latest victim of the authorities’ failure to preserve historical buildings in Istanbul’s old city, as the structure was badly worn down by families taking refuge inside the ramshackle complex.

    The Byzantine structure, located in the Vefa neighborhood within the UNESCO world heritage site of the old city, has decayed and been abandoned, despite an initiative announced in 2010 for the building’s restoration.

    According to daily Radikal, people occupying the mosque have converted the interior of the structure into a makeshift home, at the same time erasing hundreds of years of history.

    Many of the columns and adornments have been covered by either coats of plaster and paint or carpets, while cement has been poured into doorways. The floor of a room that was historically used by the priests has been covered with tiles in order to be used as a restroom.

    The report also says a prefabricated house has been built in the vestibule area of the church, while the second floor was converted so as to allow another family to live there. Another shanty construction was built in the structure’s garden.

    The structure was built as a church by Istanbul’s Byzantine rulers around 800 years ago, but was converted into a mosque at the time of Fatih Sultan Mehmet and named after the Sultan’s preceptor, Molla Gürani.

    Turkey’s Directorate of Foundations had announced a restoration project for 2011, which eventually never materialized.

    Historian İlber Ortaylı has argued that the structure should be converted into a museum, like the Hagia Sophia, which is also a church-mosque.

    http://www.hurriyetdailynews.com/abandoned-church-mosque-in-istanbuls-old-city-turned-into-makeshift-refuge.aspx?pageID=238&nID=64798&NewsCatID=341

  51. Goddess statue found in illegal excavations
    KÜTAHYA – Doğan News Agency

    The statue is assumed to be in the image of the Greek
    goddess Demeter.


    The statue is assumed to be in the image of the Greek goddess Demeter.
    A Greek statue has been found during an illegal excavation in the western province of Kütahya’s Simav district. The statue, which is 610 kg in weight and 2.8 meters in height, is assumed to be in the image of the goddess Demeter, mentioned in Greek mythology.

    Two people, Ramazan Ç., 26, and İsmail G.,62, who were allegedly carrying out illegal excavations in the area where the statue was found, were taken into custody by the gendarmerie.

    The head of the statue was not in the area during the raid, but it was later found in a house in the Hisarardı neighborhood in the city center. The altar of the statue was also seized during the operation.
    The statue is thought to be the figure Demeter, known as “one of the wives of Zeus, the goddess of agriculture, abundance, seasons and motherly love.”

    The suspects were sent to court after giving their testimony to the gendarmerie.

  52. Β on

    5/05/2014 09:40
    TURKEY
    Motion to transform Hagia Sophia into a mosque: Conquest of Constantinople a national holiday and the rise of Erdogan
    by NaT da Polis
    The ruling AKP party’s infamous project to regain Turkish Muslims votes and presidency for Erdogan. The Ecumenical Patriarchate refuses to «barter» for opening of Halki Theological School. West only concerned with gas pipelines; in Turkey no one dares to voice any criticism.

    Istanbul ( AsiaNews) – A little-known independent deputy from the Burdur district, Hami Yildirim, has filed a motion in the Turkish parliament to transform the Istanbul Hagia Sophia museum into a mosque. The Hagia Sophia is known to all as an architectural masterpiece, a symbol of united Christendom, built by Emperor Justinian in 537 AD.

    The news was broken by Haber Turk and so far has not been denied. On the contrary, there are other worrying signs: a few days ago, Prime Minister Recep Tayyip Erdogan expressed his desire to celebrate an Islamic function in Santa Sofia on 29 May, the day that commemorates the conquest of Constantinople by Mehmet II.

    The motion of the unknown Yildirim will have to go through a series of stages: approval in parliament, where Erdogan’s party, the AKP, holds the majority (325 seats out of 550); publication in the Official Gazette; entry into force following the ratification of the Premier.

    It is interesting to note that the resolution is being proposed exactly 80 years after Kemal Ataturk’s decision in 1934 that turned the Hagia Sophia into a museum: almost a symbol of change in Turkey, from a secular country to Muslim country. And in fact, the reasons expressed in the motion are historical in nature and centered on the conquest of Constantinople by the Conqueror Mohammed II, who – as Yildirim states in his motion – was the first to pray according to Islamic rituals, after the conquest of the city, May 29, 1453.

    This anniversary is becoming increasingly popular in Turkey, celebrated as a success, even though the newspaper Sabah notes that the event recalls, «that we are strangers in this land».

    According to sources in Istanbul Muslim leaders and personalities from around the world will be invited to celebrations for the transformation of the church into a mosque. According to the same sources, the Hagia Sophia will have a dual role of mosque (for the prayer of nazim and Kurban Bayram and seker) and museum. In short, like the Blue Mosque in Istanbul.

    The news, of course, is quite worrying. Moreover it is indicative of the general climate and current political situation that exists in Turkey, which is also by no means reassuring. Erdogan ‘s arrogance seems to know no limits. Having averted damage in the last elections – dogged by the scandals of widespread corruption which erupted on December 17 last and involved families of AKP members and that of the Prime Minister – he has now set his sights on the presidency, ahead of the August elections.

    These elections will be by direct universal suffrage. However, Erdogan does not seem to enough votes. Going on the figures from the last vote, he is short by 5% . This is why he finds himself having to appeal to the lowest levels of Turkish society who have always identified being Turkish with Islam.

    Another important fact that strikes the observer is the following: in the history of Turkish political affairs, it is no coincidence that every time an important motion is tabled, it is always made ​​by a little-known and independent deputy, to be able to probe the possible internal and external reactions to the motion presented.

    The «external reactions», are those of the western world in general and the «Christian» world in particular, who are familiar with the geopolitical and strategic importance of Turkey, a veritable hub of gas pipelines from various sources , which have become even more important today in attempts to limit Russian dominance.

    To help swallow the bitter pill of the Hagia Sophia’s transformation into a mosque, the AKP government is preparing to offer the reopening of the Halki Theological School unjustly closed in 1971 by the Turkish government, a highly acclaimed «trade» by Western politicians.

    However, the Ecumenical Patriarchate has always opposed this option. Indeed, the Ecumenical Patriarch Bartholomew has always opposed the transformation of Hagia Sophia into a mosque.

    Regarding internal reactions, any comment is now banned in Turkey. In this part of the world silence is a must.

    http://www.asianews.it/news-en/Motion-to-transform-Hagia-Sophia-into-a-mosque:-Conquest-of-Constantinople-a-national-holiday-and-the-rise-of-Erdogan-30984.html

  53. Sub Categories: » HOMEPAGE / TURKEY/ LOCAL Wednesday,August 27 2014, Your time is 2:24:59 AM

    Historical Greek building in Turkey converted into Islamic religious school
    BALIKESİR

    The building was constructed by its former Greek inhabitants as a school in 1879, before being turned into a school for fishermen.

    The building was constructed by its former Greek inhabitants as a school in 1879, before being turned into a school for fishermen.
    A historic building in the coastal Marmara town of Erdek that was used as a Greek school in the 19th century has been converted into an imam-hatip high school, a religious vocational school, after remaining idle for five years.

    Erdek Turizm, a local newspaper, noted that the local authority of cultural heritage and the provincial authorities had approved the decision regarding the building, which was renovated in 2012.

    Locals told the Hürriyet Daily News that efforts were continuing to open the facility this school year, which starts next month. Some also raised concerns that the historic identity of the building might be lost.

    The building was constructed by the former Greek inhabitants as a school in 1879 before being turned into a school for fishermen.

    It was used as a hospital during World War I, offering treatment to many soldiers injured at the Battle of Gallipoli.

    The building, which was then turned into a normal school, served as the Atatürk Primary School until 2007, before being emptied.

    İmam-hatip schools are currently a hot topic in Turkey, with a new regulation practically forcing families to register their kids in high schools focused on religious education if they fail to qualify for other more secular institutions.

    A crowd gathered in Istanbul’s Kadıköy district Aug. 25 to protest against the transformation of one local high school into a specialist imam-hatip school.

    http://www.hurriyetdailynews.com/historical-greek-building-in-turkey-converted-into-islamic-religious-school-.aspx?pageID=238&nID=70929&NewsCatID=341

  54. Ταξιάρχης Συγής ανάμεσα Τρίγλια και Μουδανιά στη μαρτυρική Βιθυνία…

  55. http://www.bbc.com/travel/slideshow/20141211-father-christmas-mediterranean-island-escape

    A flurry of activity
    The discovery prompted a team of archaeologists to descend upon the island, undertaking extensive excavations of the ruins and placing special attention on Church 3, a basilica decorated with mosaics depicting floral and animal motifs and housing several tombs. Researchers surmise that Church 3 was the hub of religious activity on the island, the basilica having seemingly been designed to accommodate visitation by large numbers of pilgrims. They also concluded that the church was dedicated to St Nicholas – his name had been painted on one side of the basilica – and that the saint was buried here in the 4th Century, on the island’s highest point.
    It is believed that Gemile Adasi was abandoned in the 7th Century when it was threatened by an Arab fleet, at which point the bones of St Nicholas were transported to the town of Myra. The saint’s bones now rest in Bari, Italy, after having been stolen from Myra in 1087 by Italian merchants. (Pfeist.net)

  56. Μία μαρμάρινη κεφαλή του θεού Ερμή, 2.000 ετών, κατασχέθηκε στην Τουρκία στο πλαίσιο επιχείρησης των αρχών για την εξάρθρωση κυκλώματος αρχαιοκαπηλίας.

    Εντοπίστηκαν και κατασχέθηκαν, επίσης, τρία δαχτυλίδια, μία ενεπίγραφη μαρμάρινη πλάκα, νομίσματα, ιστορικά βιβλία και αρκετά άλλα πολύτιμα αντικείμενα.

    Σύμφωνα με τουρκικά μέσα ενημέρωσης, τρεις μήνες προετοίμαζαν οι αρχές την επιχείρηση και πριν λίγες ημέρες πραγματοποίησαν εφόδους σε σπίτια, σε διάφορες επαρχίες της χώρας.

    Η μαρμάρινη κεφαλή ήταν ανάμεσα στα αντικείμενα που εντοπίστηκαν στη Σεβάστεια.

    Πληροφορίες αναφέρουν πως πριν τρία χρόνια κάποιοι επιχείρησαν να την πουλήσουν στο εξωτερικό, έναντι ενός εκατομμυρίου δολαρίων. Η αστυνομία ενημερώθηκε, αλλά οι έρευνες για τον εντοπισμό της κεφαλής δεν απέδωσαν καρπούς.

    Καθηγητές στο Πανεπιστήμιο Τζουμχουριέτ επιβεβαίωσαν ότι η μαρμάρινη κεφαλή είναι αυθεντικό έργο, αλλά δεν θέλησαν να κάνουν οποιοδήποτε άλλο σχόλιο προτού ολοκληρωθεί η μελέτη των κατασχεθέντων αντικειμένων.

    Στο πλαίσιο της επιχείρησης προσήχθησαν 14 ύποπτοι, εκ των οποίων οι δέκα αφέθηκαν ελεύθεροι μετά την απολογία τους.

    http://www.koutipandoras.gr/article/131650/entopistike-marmarini-kefali-toy-ermi-2000-eton

  57. Δέος έχει προκαλέσει την Τουρκία μια εξόχως σημαδιακή ανακάλυψη στην βυζαντινή πόλη της Ιεράπολης, στην δυτική Μικρά Ασία, όπου έχει βρεθεί η εκκλησία και ο τάφος του αποστόλου Φίλιππα. Πρόκειται για μια μαρμάρινη πλακά όπου αναγράφεται στην ελληνική γλώσσα η σημαδιακή ευχή-προσευχή, «ΜΝΗΣΘΗΤΗ ΚΑΙ ΤΩ CΩ ΔΟΥΛΟ CΟΥ», που στα τουρκικά αποδόθηκε ως, «Tanrım beni koru», δηλαδή, «Θεέ μου προστάτεψε με»!

    Σύμφωνα με δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Taraf, στην περιοχή του Pamukkale, στην επαρχία του Denizli, στις ανασκαφές που γίνονται υπό την αιγίδα της UNESCO στην βυζαντινή πόλη της Hierapolis, βρέθηκε η εκκλησία του αγίου αποστόλου Φίλιππα. Εντός της εκκλησίας αυτής οι Τούρκοι ανέσυραν μια περίτεχνη μαρμάρινη πλακέτα που ανέγραφε στην ελληνική γλώσσα την ευχή, «ΜΝΗΣΘΗΤΗ ΚΕ ΤΩ CΩ ΔΟΥΛΟ CΟΥ». Η εκκλησία αυτή του αγίου Φίλιππου στην Hierapoli, όπως αναφέρουν οι Τούρκοι, βρέθηκε δίπλα από το μνήμα του αγίου Αποστόλου του Ιησού Χριστού που πιστεύεται ότι έζησε και δίδαξε τον χριστιανισμό στην περιοχή αυτή της Μικράς Ασίας, όπου και εκοιμήθη. Μετά την ανακάλυψη αυτής της εκκλησίας, άρχισαν οι έρευνες για κάποια ιερά αντικείμενα του ιστορικού αυτού ναού που πιστεύεται ότι ήταν θαμμένα εκεί. Πολύ σύντομα οι έρευνες έφεραν στο φως της δημοσιότητας ένα χαρακτηριστικό χριστιανικό δημιούργημα της εποχής εκείνης στην ελληνική γλώσσα. Το θαυμαστό αυτό δημιούργημα που προκάλεσε το δέος όπως αναφέρεται στου Τούρκους και στους άλλους ερευνητές, ήταν αυτή η μαρμάρινη πλάκα με την πολυ σημαδιακή ελληνική επιγραφή.

    Όπως ανέφερε στο τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων, DHA, ο Ιταλός επικεφαλής των ερευνών που διευθύνει η OYNESCO, Francesco D” Andria, από το 2011 οι ανασκαφές ανακάλυψαν τον τάφο του αποστόλου Φιλίππου. Ακριβώς δίπλα από το ιστορικό αυτό μνημείο όπου συνεχίστηκαν οι ανασκαφές, η σκαπάνη έφερε στο φως μια ελληνορθόδοξη εκκλησία που η κατασκευή της ανάγεται στον έκτο αιώνα γι” αυτό και η ιστορική της άξια είναι πολύ μεγάλη. Στην εκκλησία αυτή βρέθηκε επίσης και ένας μεγάλος σταυρός καθώς και ο θρόνος του αρχιεπισκόπου που χοροστατούσε στις θειες λειτουργίες. Εκεί οι εργάτες ανακάλυψαν την μαρμάρινη αυτή επιγραφή με την ελληνορθόδοξη χριστιανική ευχή που προκάλεσε το δέος στους ερευνητές γι αυτό και προβλήθηκε δημόσια στον τουρκικό τύπο.

    Το γεγονός αυτής της νέας ανακάλυψης αυτής της σημαδικής ελληνοχριστιανικής επιγραφής έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά αλλεπάλληλων ιστορικών ανακαλύψεων από τους Τούρκους, όλες με καθαρά ελληνορθόδοξο χριστιανικό περιεχόμενο, που δείχνουν πως το ιστορικό ελληνορθόδοξο Βυζάντιο, ή καλύτερα η ιστορική Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, δηλαδή η Ρωμιοσύνη, «ανθίζει» ξανά με πραγματικά απροσδόκητο τρόπο στην πατρώα της γη, προκαλώντας σε πολλές περιπτώσεις το δέος των ίδιων των σημερινών κατοίκων της Μικράς Ασίας.

    Αποκαλύψεις όπως η χαμένη επισκοπή της κεντρικής Μικράς Ασίας, η χαμένη δεκάτη Πριγκιποννήσος που ήταν το μνημείο του πατριάρχη Μέγα Φωτίου, η δεύτερη «Παναγίας Σουμελά» κοντά στην Άγκυρα, το κελί του αποστόλου Παύλου και η έδρα της πρώτης ομάδας των οπαδών του στο Ικόνιο, το αγίο «Μαρτυρίο» της Νίκαιας, είναι μερικά μόνο από αυτά τα συγκλονιστικά γεγονότα που φέρνουν ξανά στην επιφάνεια την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, (Βυζάντιο), προκαλώντας κυριολεκτιά μεγάλο δέος στην Τουρκία. Σε όλα αυτά προστέθηκε και αυτή η εληνοχριστιανική επιγραφή με το πολύ σημαδιακό της μήνυμα.
    ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ

  58. ΒΑΦΤΙΣΤΗΡΙ ΣΤΗΝ ΝΙΚΑΙΑ ΤΗΣ ΒΙΘΥΝΙΑΣ

    Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

    Μια από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις για τον χριστιανισμό γενικότερα και ειδικά για τον χριστιανισμό της Μικράς Ασίας λένε πως ανακάλυψαν οι Τούρκοι στην ιστορική πόλη της Νίκαιας, όπου όπως είναι γνωστό έγινε η δεύτερη και η έβδομη οικουμενική σύνοδος. Η ανακάλυψη αυτή αφορά τον ιστορικό ελληνορθόδοξο ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στα ερείπια του οποίου και μετά από εντατικές ανασκαφές ανακαλύφθηκε ένα ιστορικό βαφτιστήρι με αγίασμα. Το πιο σημαντικό όμως εύρημα, όπως αναφέρεται, που έχει εκπλήξει και τους Τούρκους είναι το μαυσωλείο του μαρτυρίου, το «Μαρτύριο» που βρίσκονταν μέσα στον ναό. Να σημειωθεί ότι και γι αυτό η ανακάλυψη αυτή αποκτά ξεχωριστή ιστορική σημασία, πολύ λίγα παρόμοια «Μαρτύρια» με βαφτιστήρια σώζονται σήμερα όπως αυτό του Πανάγιου Τάφου στα Ιεροσόλυμα στην ροτόντα του αγίου Στεφάνου στην Ρώμη και στον ναό του αγίου Δημητρίου στην Θεσσαλονίκη.

    Τα «Μαρτυρία» αυτά είχαν μεγάλη σημασία καθώς ήταν οι τάφοι των μαρτύρων της πίστεως. Είχαν πολύ μεγάλη αξία για την χριστιανική τέχνη και ήταν και υπέργεια όπως τα γνωστά χριστιανικά μαυσωλεία συνήθως υπό μορφή ροτόντας και υπόγεια όπως αυτό της Νίκαιας. Από τα μέσα του 4ου αιώνα όταν άρχισε ή μετακομιδή των ιερών λειψάνων στις πόλεις και ό τεμαχισμός αυτών άρχισαν να ανεγείρονται και μεγάλοι ναοί προς τιμήν των μαρτύρων ενώ τα ιερά λείψανα τοποθετούνταν στο ιερό βήμα και πιο συχνά κάτω από το θυσιαστήριο. Βραδύτερα επικράτησε η συνήθεια το θυσιαστήριο να εξαγιάζεται δια των ιερών λειψάνων όπως αναφέρει και η Αποκάλυψη του Ιωάννου, «ύποκάτω του θυσιαστηρίου αί ψυχαί τών έσφαγμένων δια τον λόγον του Θεού και δια την μαρτυρίαν». «Μαρτύρια» υπήρχαν και σαν αυτοτελή ναοί αλλά και εντειχισμένα μέσα σε μεγάλους ναούς όπου είχαν ανακομισθεί ιερά λείψανα μαρτύρων.

    Σύμφωνα με τις δηλώσεις του Τούρκου καθηγητή της αρχαιολογίας του πανεπιστημίου του Uludağ, Mustafa Şahin, το ιστορικό αυτό μνημείο του «Μαρτυρίου» που έχει ξεχωριστή σημασία για την ελληνορθόδοξη χριστιανική θρησκεία, ανάγεται στον έκτο αιώνα και μέχρι σήμερα βρίσκονταν καλά κρυμμένο κάτω από τα ερείπια του ιερού ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου της Νίκαιας. Ο ναός αυτός που θεωρείται από τα πρώτα δείγματα σταυροειδούς μετά τρούλου, εδώ και λίγο καιρό έχει γίνει το επίκεντρο μεγάλης έρευνας και ανασκαφών από ειδικούς Τούρκους επιστήμονες οι οποίοι κατανοώντας την μεγάλη ιστορική αλλά και θρησκευτική του σημασία, (!!!), προχώρησαν στα έργα αυτά που έφεραν στο φως δυο μεγάλες αποκαλύψεις. Όπως μεταδίδει τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων, DHA, κατά την διάρκεια των ερευνών ανακαλύφθηκε μια εσωτερική σκάλα με ένδεκα σκαλοπάτια που οδηγούσε σε ένα χώρο όπου βρίσκονταν το ιστορικό αγίασμα και το βαφτιστήρι. Περίπου 40 μέτρα πιο πέρα και μέσα στον περίβολο του ιστορικού ναού της Κοιμήσεως που σήμερα φαντάζει σαν ένα ερείπιο ανακαλύφθηκε ο χώρος που ήταν το ιερό μαυσωλείο του «Μαρτυρίου», δηλαδή ο τόπος που ήταν αφιερωμένος στους μάρτυρες του χριστιανισμού με τα ιερά λείψανα, ένα ειδικό σημείο με μεγάλη θρησκευτική αξία ειδικά για την πρώτη χριστιανική περίοδο.

    Παράλληλα οι ανασκαφές έφεραν το φως και το μέρος όπου πιστεύεται πως έχει ταφεί ο γνωστός αυτοκράτορας της Νίκαιας, Θεόδωρος Λάσκαρης, ο ανανεωτής της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας σε μια πολύ δύσκολη περίοδο με την τότε κατάληψη και βεβήλωση της Πόλης από τους σταυροφόρους. Ο τάφος αυτός βρίσκονταν ακριβώς δίπλα στην ιστορική εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου της Νίκαιας. Οι έρευνες όμως συνεχίστηκαν και έφεραν στο φως και κάποια θαυμαστά ψηφιδωτά της πρώτης χριστιανικής περιόδου μεγάλης θρησκευτικής αλλά και αρχαιολογικής αξίας. Οι Τούρκοι αναφέρουν ότι τα ψηφιδωτά αυτά ήταν ένα μεγάλο δώρο του ίδιου του πρώτου αυτοκράτορα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, δηλαδή του αγίου Κωνσταντίνου προς τον πατριάρχη Νικηφόρο και απεικονίζουν σκηνές από την Κοίμηση της Θεοτόκου στην οποία ήταν αφιερωμένος και ο ναός.

    Όπως αναφέρεται οι έρευνες και οι ανασκαφές θα συνεχιστούν μέχρι να φέρουν στο φως όλο το περίγραμμα του ιστορικού και συνάμα ιερού αυτού χώρου και του μαυσωλείου του «Μαρτυρίου». Από τους Τούρκους πιστεύεται ότι η ανακάλυψη αυτή θα δώσει μεγάλη ιστορική αξία στην περιοχή της Νίκαιας, İznik στα τουρκικά και στον ιερό ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου ενώ θα στρέψει το ενδιαφέρων πολλών ερευνητών καθώς και πολλών προσκυνητών για να έρθουν και να δουν το μεγάλης θρησκευτικής αξίας αυτό εύρημα καθώς και να προσκυνήσουν το ιερό άγιασμα και το βαφτιστήρι του ναού.

  59. Churches in Turkey on the Verge of Extinction

    by Uzay Bulut
    April 19, 2015 at 5:00 am
    http://www.gatestoneinstitute.org/5584/turkey-churches

    One of the common features of the Ottoman Empire and modern Turkey seems to be their intolerance of churches.

    «Turkey is not converting churches into mosques because there is a need for more mosques… The message conveyed … is that Turkey is an Islamic state and no other religion is tolerated.» — Constantine Tzanos, author.

    The physical devastation of the Christian Armenians was followed by a cultural devastation. Countless Christian churches and schools have been destroyed or turned into mosques, storehouses or stables, among other things.

    «Christians are certainly seen as second-class citizens. A real citizen is a Muslim, and those who aren’t Muslim are seen as suspicious.» — Walter Flick, Scholar, International Society for Human Rights.

    Sadly, Turkey, a NATO member since 1952 and supposedly a candidate for membership in the European Union, has largely succeeded in destroying the entire Christian cultural heritage of Asia Minor.

    While Eastern Orthodox Christians recently celebrated their Easter holy week, a historic church in Istanbul — the once magnificent Christian city of Constantinople — is witnessing yet another abuse at the hands of its current authorities.

    «The historic Istanbul cathedral and museum, Hagia Sophia, witnessed its first Quran recitation under its roof after 85 years Saturday,» reported the state-run Anatolian News Agency of Turkey. «The Religious Affairs Directorate launched the exhibition «Love of Prophet,» as part of commemorations of the birth of Islamic Prophet Muhammad.»

    The Hagia Sophia in Istanbul, once the grandest cathedral in the Christian world. (Image source: Antoine Taveneaux/Wikimedia Commons)
    Even though Christians are a tiny minority in Turkey today, Christianity has a long history in Asia Minor, the birthplace of many Christian Apostles and Saints, including Paul of Tarsus, Timothy, Nicholas of Myra, and Polycarp of Smyrna.

    All of the first seven Ecumenical Councils were held in what is today Turkey. Two out of the five centers (Patriarchates) of the ancient Pentarchy — Constantinople (Istanbul) and Antioch (Antakya) — are also situated there. Antioch was the place where, for the first time, the followers of Jesus were called «Christians.»

    Turkey is also home to the Seven Churches of Asia, where were sent the Revelations to John. During the centuries that followed, countless churches were established throughout the region.

    One of them, Hagia Sophia, was once the grandest cathedral in the Christian world — until the fall of Constantinople to the Ottomans on May 29, 1453, followed by a three days of unbridled pillage.[1]

    Hagia Sophia was not exempt. Pillagers made their way to the Hagia Sophia and battered down its doors. Trapped in the church, congregants and refugees became spoils to be divided among the Ottoman invaders.

    The historian Steven Runciman writes in The Fall of Constantinople, 1453:

    «They slew everyone that they met in the streets, men, women and children without discrimination. The blood ran in rivers down the steep streets from the heights of Petra towards the Golden Horn. But soon the lust for slaughter was assuaged. The soldiers realized that captives and precious objects would bring them greater profit.»[2]

    After the fall of the city, the Hagia Sophia Church was converted into a mosque.

    A mosque with the name Hagia Sophia (in Greek Ἁγία Σοφία, «Holy Wisdom») is possible if the church is brought under the control of an Islamic theocracy. It is like having a mosque called «the Armenian Mosque of the Holy Cross».

    In the 1930s, the Turkish government made it into a museum. But turning a church into a museum is also not a trait of a truly democratic state. One of the common features of the Ottoman Empire and modern Turkey seems to be their intolerance of churches.

    In 2013, Turkey’s Deputy Prime Minister, Bulent Arinc, expressed his hope to see the Hagia Sophia Museum be used as a mosque, and even referred to it as the «Hagia Sophia Mosque.»

    «Turkey is not converting churches into mosques because there is a need for more mosques, and Turkey does not have the resources to build them,» wrote Constantine Tzanos. «The message conveyed by those in Turkey who have achieved the conversion of Christian churches into mosques and demand the conversion of Hagia Sofia is that Turkey is an Islamic state and no other religion is tolerated.»

    In November 2014, Pope Francis paid the fourth ever visit of a Pope to Turkey. Turkish Foreign Ministry Spokesperson Tanju Bilgic told reporters that during the trip, the issue of an «alliance of civilizations, dialogue between cultures, xenophobia, the fight against racism and political developments in the region» would be on the agenda.

    The agenda of Pope Francis should actually have included the churches of Turkey that have been destroyed, damaged or converted into many things, including stables — like the historical Armenian Gregoryan Church in the province of Izmir (Smyrna). «Some citizens put their cows and horses inside the church, while the inhabitants of the neighborhood complain that the church has been turned into a site of drug addicts and alcoholics,» reported the newspaper Milliyet.

    Another victim of Turkey’s intolerance of churches, the Agios Theodoros Byzantine Church in Istanbul, was first converted into a mosque during the rule of the Ottoman Sultan Mehmed II; it was named after Mollah Gurani, the fourth Sheikh-ul-Islam (the authority that governed religious affairs of the Muslims in the Ottoman Empire).

    It was reported in March 2014 that the entrance area of the former church-mosque has become a «house,» and its upper story turned into a «flat.» A shanty has been built inside its garden. The priest’s room is now a toilet.

    Centuries later, the habits of Ottoman Turks seem not to have changed.

    Today, Turkey has less Christians as a percentage of its population than any of its neighbors — less than Syria, Iraq and Iran. The greatest cause of this was the Assyrian, Armenian and Greek slaughters or genocides between 1915 and 1923.

    At least 2.5 million indigenous Christians of Asia Minor were killed — either massacred outright, or victims of deportations, slave labor or death marches. Many of them died in concentration camps of diseases or starvation.

    Many Greeks who survived the slaughter were driven from their homes in Asia Minor in the 1923 forcible population exchange between Turkey and Greece.

    The physical devastation was followed by a cultural devastation. Throughout the history of the Turkish Republic, countless Christian churches and schools have been destroyed or turned into mosques, storehouses and stables, among other things.

    The columnist Raffi Bedrosyan reported in the Armenian Weekly that

    «There are only 34 churches and 18 schools left in Turkey today, mostly in Istanbul, with about less than 3,000 students in these schools.»

    «Recent research pegs the number of Armenian churches in Turkey before 1915 at around 2,300. The number of schools before 1915 is estimated at nearly 700, with 82,000 students. These numbers are only for churches and schools under the jurisdiction of the Istanbul Armenian Patriarchate and the Apostolic Church, and therefore do not include the numerous churches and schools belonging to the Protestant and Catholic Armenian parishes.»

    Walter Flick, a scholar with the International Society for Human Rights in Germany, says that the Christian minority in Turkey does not enjoy the same rights as the Muslim majority.

    «Turkey has almost 80 million inhabitants,» he said. «There are only around 120,000 Christians, which is less than 1 percent of the population. Christians are certainly seen as second-class citizens. A real citizen is Muslim, and those who aren’t Muslim are seen as suspicious.»

    According to a 2014 survey, 89% of the Turkish population said that what defines a nation is belonging to a certain religion. Among the 38 countries that participated in the question of if belonging to a specific religion [Islam] is important in defining the concept of a nation, Turkey, with 89% of its population agreeing, ranked number one in the world. [3]

    «In some ways, Ankara’s policies against Turkey’s Christian citizens have added a modern veneer and sophisticated brutality to Ottoman norms and practices,» wrote political scientist Dr. Elizabeth H. Prodromou and historian Dr. Alexandros K. Kyrou. «In the words of an anonymous Church hierarch in Turkey fearful for the life of his flock, Christians in Turkey are an endangered species.»

    On April 4, 1949, the signers of the North Atlantic Treaty Organization (NATO) in Washington D.C. announced: «The Parties to this Treaty reaffirm their faith in the purposes and principles of the Charter of the United Nations and their desire to live in peace with all peoples and all governments. They are determined to safeguard the freedom, common heritage and civilisation of their peoples, founded on the principles of democracy, individual liberty and the rule of law. They seek to promote stability and well-being in the North Atlantic area. They are resolved to unite their efforts for collective defence and for the preservation of peace and security.»

    Being part of the European Union and NATO requires respecting the Jewish, Christian, Hellenic and secular humanist values that have characterized Western Civilization, and contributed to civil rights, democracy, philosophy and science, from which everyone can benefit.

    Sadly, Turkey, a NATO member since 1952 and reportedly a candidate for membership in the European Union, has largely succeeded in destroying the entire Christian cultural heritage of Asia Minor.

    All this is reminiscent of what ISIS and other jihadist armies have been doing in the Middle East. In Turkey, the remaining Christian population, the grandchildren of genocide survivors, are still exposed to discrimination. The old habits of Ottoman Turks do not seem to die.

    Uzay Bulut, born a Muslim, is a Turkish journalist based in Ankara.

    [1] Runciman, Steven (1965). The Fall of Constantinople, 1453. Cambridge: Cambridge University Press.

    [2] Ibid.

    [3] In 2014, Professor Ersin Kalaycioglu of Sabanci University and Professor Ali ‎Carkoglu of Koc University conducted a survey, «Nationalism in Turkey and ‎in the world,» based on interviews with Turkish citizens ‎above the age of 18 in 64 cities across Turkey. «So according to [Turkish] citizens in the streets, a Turk is the one who is a Muslim,» said Prof. Carkoglu.

    http://www.gatestoneinstitute.org/5584/turkey-churches

  60. ————————————————————————————————————————————————–
    Aya Elenia Kilisesi Orthodox Church, Sille, Konya, Turkey




    —————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–
    St. Nicholas Church Demre / Antalya


    —————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

    Gelebec St Nikolaos Church


    ————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–
    Alahan Manastırı


    —————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————
    Aya Elena Kilisesi


    —————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-
    Akdamar Ermeni Kilisesi


    ——————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————
    Ayia Maria (Kanlı Meryem Kilisesi)


    ——————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-
    Aya Yorgi Kilisesi, Büyükada | Tanıtım Filmi


    ————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–
    Ermeni Kilisesi

    —————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

  61. Β.Α. on

    04.06.15

    ΟΙ ΙΣΛΑΜΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΟΣΜΙΚΟΙ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΑΝΤΙΜΑΧΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ
    ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ

    Στην πρόθεση φανατικών Ισλαμιστών της Τουρκίας να μετατρέψουν την
    εκκλησία –μουσείο σήμερα- της Αγίας Σοφίας σε τζαμί αναφέρεται
    εκτενέστατο άρθρο του Owen Matthews (σε συνεργασία με την Sila Alici)
    στο NEWSWEEK με τίτλο «Islamists and Secularists Battle Over Turkey’s
    Hagia Sophia Museum» κάνοντας εκτενή μνεία στις αντιδράσεις που
    εγείρει η πρόταση εντός και εκτός Τουρκίας.

    Η Αγία Σοφία που είχε μετατραπεί σε τζαμί μετά την πτώση της
    Κωνσταντινούπολης, το 1453, και έγινε μουσείο από τον Μουσταφά Κεμάλ,
    το 1935, καθίσταται εκ νέου σύμβολο, αυτή τη φορά της διαμάχης μεταξύ
    των ισλαμιστών και των κοσμικών. Υπερδραστήριοι συντηρητικοί,
    ισλαμιστές ακτιβιστές, με ορισμένους να έχουν σχέσεις με το κυβερνών
    κόμμα ΑΚΡ, ασκούν πιέσεις στην κυβέρνηση για την απόδοση του χώρου στο
    Ισλάμ.

    Όπως επισημαίνεται, μεταξύ άλλων, η μετατροπή της Αγίας Σοφίας θα
    αποτελούσε το ισχυρότερο έως τώρα σύμβολο της απομάκρυνσης της
    Τουρκίας από τη Δύση και της στροφής της προς το Ισλάμ. Η εκστρατεία
    για την μετατροπή του χώρου ενισχύεται ολοένα περισσότερο. Μετά τις
    δηλώσεις του Πάπα Φραγκίσκου, τον Απρίλιο, όπου χαρακτήρισε τις
    μαζικές εξοντώσεις Αρμενίων από τους Οθωμανούς το 1915 ως την «πρώτη
    γενοκτονία του 20ου αιώνα» ο μεγάλος μουφτής της Άγκυρας, καθηγητής,
    Mefail Hizli, πρόβλεψε ότι οι δηλώσεις του Πάπα το μόνο που κάνουν
    είναι να επισπεύδουν την μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, ενώ τον
    κατήγγειλε ως σύγχρονο σταυροφόρο.

    Ο πολιτιστικός πόλεμος στην Τουρκία θα κορυφωθεί στις 7 Ιουνίου, στις
    βουλευτικές εκλογές, οι οποίες θα καθορίσουν εάν θα υπάρξει αναθεώρηση
    του τουρκικού Συντάγματος και μετατροπή της Δημοκρατίας σε Προεδρική.
    Μια τέτοια κίνηση θα απέδιδε στον ολοένα πιο αυταρχικό Ερντογάν ακόμη
    πιο πολλές εξουσίες. Εάν το κόμμα του κερδίσει μια πλειοψηφία άνω του
    66% τότε θα μπορέσει να αλλάξει το Σύνταγμα. Το πιο πιθανό ωστόσο
    είναι ότι το ΑΚΡ θα σημειώσει πτώση.

    Κατά τη διάρκεια των 13 ετών του στην εξουσία ο Ερντογάν κατήργησε την
    απαγόρευση για τις μαντήλες των γυναικών στα πανεπιστήμια, ήρε τις
    απαγορεύσεις για τα θρησκευτικά σχολεία, ενώ άσκησε περιορισμούς στη
    χρήση του αλκοόλ. Πριν από μία δεκαετία η Τουρκία πάσχιζε να ενταχθεί
    στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ σήμερα η διπλωματίας της επικεντρώνεται
    κυρίως στον μουσουλμανικό κόσμο.

    Ο Ερντογάν μέχρι σήμερα δεν έχει στηρίξει δημόσια την μετατροπή της
    Αγίας Σοφίας, αλλά πολλοί Τούρκοι, συμπεριλαμβανομένου του αναπληρωτή
    Π/Θ και συνιδρυτή του ΑΚΡ, Bülent Arinç, «στο τζαμί της Αγίας Σοφίας»,
    καθώς η μετατροπή του μνημείου αποτελεί λογικό επακόλουθο της
    αναπόφευκτης ισλαμοποίησης της Τουρκικής Δημοκρατίας. «Η Αγία Σοφία
    αποτελεί σύμβολο του ισλαμικού κόσμου και σύμβολο της κατάκτησης της
    Κωνσταντινούπολης. Χωρίς αυτήν η κατάκτηση μένει ανολοκλήρωτη»
    σημειώνει ο Salih Turan, επικεφαλής της Ένωσης Νέων της Ανατολής.

    Είναι εμφανές ότι η εκστρατεία για την μετατροπή της Αγίας Σοφίας δεν
    έχει μόνο ισλαμικό χαρακτήρα αλλά και εθνικιστικό. Η κυβέρνηση
    Ερντογάν δεν ανέτρεψε μόνο την αποστροφή της Δημοκρατίας προς το
    Ισλάμ, αλλά εξύμνησε επίσης τον Μωάμεθ τον Πορθητή και το οθωμανικό
    παρελθόν.

    Η διαμάχη για την Αγία Σοφία αποτελεί καθρέφτη όχι μόνο του τουρκικού
    ισλαμισμού και εθνικισμού αλλά και της διευρυνόμενης διαίρεσης μεταξύ
    των πολιτιστικών αξιών της συντηρητικής Ανατολής, της εκλογικής βάσης
    δηλαδή του ΑΚΡ, και της άθεης, κοσμοπολίτικης Κωνσταντινούπολης.
    Ενδεικτικό αυτών είναι τα γεγονότα στο Gezi Park.

    Η διαμάχη αναδεικνύει μια ακόμη εξέλιξη, τον αυξανόμενο αυταρχισμό και
    αδιαλλαξία στην Τουρκία έναντι των διαφωνούντων. Τον περασμένο Μάιο,
    μετά την παρουσίαση νομοσχεδίου για την μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε
    τζαμί, που πρότεινε ο διαφωνών βουλευτής του ΑΚΡ, Hami Yildirim, μια
    ομάδα Τούρκων και ξένων ακαδημαϊκών απεύθυνε ανοιχτή επιστολή στην
    κυβέρνηση χαρακτηρίζοντας την πρόταση «ανάλγητη» και «παραπλανητική»,
    την οποία προσυπέγραψαν 1.200 ειδικοί στον τομέα των οθωμανικών και
    βυζαντινών σπουδών από όλο τον κόσμο. Έκτοτε, όπως δηλώνει ένας από
    τους αρχικούς συγγράψαντες της επιστολής, που ζήτησε την διατήρηση της
    ανωνυμίας του «υφίσταμαι απειλές και αισχρές ανώνυμες επιστολές».

    «Υπάρχει μια κουλτούρα του φόβου για όποιον μιλάει σχετικά με το μη
    μουσουλμανικό παρελθόν αυτής της χώρας. Οι άνθρωποι αυτοί φοβούνται
    ότι το χριστιανικό παρελθόν θα παρεισφρήσει στην ικανότητα του λαού να
    είναι καλοί Μουσουλμάνοι» δηλώνει ένας διάσημος βυζαντινολόγος. Πολλοί
    από όσους υπέγραψαν την επιστολή βρέθηκαν αντιμέτωποι με την εμπλοκή
    στις προαγωγές τους, ενώ άλλοι αντικαταστάθηκαν από άλλους
    ακαδημαϊκούς. Όπως επεσήμανε ένας εξ αυτών «έχουμε καταδικαστεί στη
    σιωπή. Οι επιθέσεις αυτές έχουν γίνει ο κανόνας».

    Η διαμάχη έφερε επίσης του συντηρητικούς Τούρκους πολιτικούς και
    κληρικούς αντιμέτωπους με την παγκόσμια κοινότητα των αρχαιολόγων και
    των μουσείων, όπως και με την UNESCO, η οποία έχει κατατάξει την Αγία
    Σοφία στα μνημεία παγκόσμιας. Το μουσείο αποτελεί το μνημείο με τις
    περισσότερες επισκέψεις στην Τουρκία, ενώ το επισκέφθηκαν, το 2012,
    3,3 εκ. τουρίστες. Όπως επισημαίνει ο Eastmond του Courtauld Institute
    «το οικοδόμημα σήμερα είναι ανοιχτό σε όλους ανεξάρτητα από τη
    θρησκεία ή το φίλο τους. Εάν μετατραπεί σε τζαμί θα υπάρχει
    διαφορετική πρόσβαση για τους άνδρες και τις γυναίκες. Όταν
    μετατράπηκε σε μουσείο αντιπροσωπεύονταν τόσο η χριστιανική, όσο και η
    μουσουλμανική πλευρά της Αγίας Σοφίας».

    Η ριζοσπαστική αυτή αλλαγή έναντι των χριστιανικών μνημείων έχει ήδη
    οδηγήσει στη μετατροπή της Αγίας Σοφίας της Τραπεζούντας, που χτίσθηκε
    τον 12ο αιώνα, σε τζαμί, το 2013, όπως και την εκκλησία της Αγίας
    Σοφίας στην πόλη Iznik.

    «Το κεντρικό στοιχείο αυτών των μνημείων είναι βυζαντινό. Σχεδιάστηκαν
    και κατασκευάστηκαν στους βυζαντινούς χρόνους, ενώ υπάρχουν
    αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά που χάνονται όταν μετατρέπονται σε
    τζαμιά. Πρόκειται για έναν τρόπο αρχιτεκτονικής παραμόρφωσης της
    αυθεντικότητας των οικοδομημάτων», δήλωσε ένας ακαδημαϊκός με έδρα την
    Κωνσταντινούπολη, ο οποίος ζήτησε την διατήρηση της ανωνυμίας τους
    εξαιτίας του φόβου αντιποίνων.

    Η Επιτροπή Διεθνούς Θρησκευτικής Ελευθερίας των ΗΠΑ, μια διακομματική
    συμβουλευτική επιτροπή που ιδρύθηκε από το Κογκρέσο, προειδοποίησε ότι
    «το άνοιγμα της Αγίας Σοφίας ως τζαμιού θα αποτελούσε μια διχαστική
    και προκλητική κίνηση» η οποία θα απειλούσε τη διεθνή θέση της
    Τουρκίας και θα έφερνε εκ νέου στο προσκήνιο τις διαμαρτυρίες για την
    κακομεταχείριση των Αρμενίων και Ελλήνων Χριστιανών του προηγούμενου
    αιώνα.

    Ακόμη και αυτοί που μάχονται για την μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε
    τζαμί αναγνωρίζουν ότι η εκστρατεία τους έχει συμβολικό χαρακτήρα,
    καθώς δεν λείπουν οι χώροι μουσουλμανικής λατρείας στην Τουρκία. Η
    Κωνσταντινούπολη διαθέτει 3.000 τζαμιά, ενώ το μεγάλο τζαμί του
    Σουλτάν Αχμέτ, του 17ου αιώνα, είναι σχεδόν άδειο από πιστούς.

    Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος της Κωνσταντινούπολης και
    Πατριάρχης όλων των ορθόδοξων εκκλησιών, διαθέτει ένα ποίμνιο μεταξύ
    της μειούμενης ελληνορθόδοξης κοινότητας της Κωνσταντινούπολης, μόλις
    5.000 ατόμων. Είναι ωστόσο ο επικεφαλής της Ελληνικής Διασποράς η
    οποία ξεπερνά τις 300.000, ενώ θεωρεί ότι η ιδιοκτησία της Αγίας
    Σοφίας ανήκει δικαιωματικά στο Πατριαρχείο. «Η βασιλική της Αγίας
    Σοφίας χτίσθηκε ως μαρτυρία της χριστιανικής πίστης και εάν πρόκειται
    να ξαναλειτουργήσει δεν μπορεί παρά να είναι χριστιανική» δήλωσε στις
    αρχές του χρόνου προς τους δημοσιογράφους.

    Κάποιοι Τούρκοι σχολιαστές πρότειναν την κοινή λειτουργία της Αγίας
    Σοφίας ως εκκλησίας και ως τζαμιού.

    Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το κόμμα του Ερνογάν θα σημειώσει πτώση
    στις επικείμενες εκλογές και ίσως υποχρεωθεί για πρώτη φορά να
    συμμετάσχει σε κυβέρνηση συνεργασίας. Το αίτημα ωστόσο συντηρητικών
    πιστών για την μετατροπή της Αγίας Σοφίας ενδεχομένως θα συνεχισθεί
    και αυτό μέχρι να πάθει η Τουρκία να δέχεται το παρελθόν της το οποίο
    σημαίνει να θέσει ένα όριο μεταξύ της καταστολής του Ισλάμ, την οποία
    έκανε ο Ατατούρκ, και της προώθησής του ενάντια σε όλους τους άλλους
    πολιτισμούς. Όπως γράφει και ο μπλόγκερ, Nervana Mahmoud, «δεν
    μπορούμε να αλλάξουμε την ιστορία, αλλά μόνο να μάθουμε από αυτήν».

    http://www.newsweek.com/2015/06/12/battle-over-hagia-sophia-338091.html

  62. Μια παλιά συζήτηση (2006) με mahno-pontiac και λοιπούς, για τα μνημεία, την Τουρκία και τον… Παρθενώνα!!!

    https://athens.indymedia.org/post/604025/

  63. Κομμάτι από ταφόπλακα από τη ρωμαϊκή περίοδο με ελληνική γραφή, βρέθηκε στον τάφο ενός μουσουλμάνου δικαστή, στον κήπο ενός τεμένους σε χωριό στην Κασταμονή του Πόντου!

    Η ταφόπλακα, η οποία χωρίζεται σε τρία ξεχωριστά τμήματα, έχει διαπιστωθεί ότι είναι 1.800 ετών από τους αρχαιολόγους. Εξετάσεις από τα γραπτά στην πέτρα δείχνουν ότι τοποθετήθηκε για μια ρωμαία γυναίκα που πέθανε το 213 μ.Χ. στην Πομπηϊούπολη, πρωτεύουσα της πολιτείας της αρχαίας Παφλαγονίας κατά την περίοδο αυτή.

    Στην ταφόπλακα είναι γραμμένα τα παρακάτω: «Εγώ είμαι η Ιουλία, η μητέρα σας. Σας θυμάμαι με υπερηφάνεια. Είμαι Λούλος, ο γιος σου. Αγαπήθηκες από μένα με τον πιο γλυκό τρόπο. Σε αποκαλούσα μητέρα όσο ήσουν ζωντανή, τώρα είσαι νεκρή. Η μνήμη σου θα μείνει για πάντα ζωντανή.

    Εδώ να σημειωθεί πως η εφημερίδα Hurriyet, δεν αναφέρει πουθενά ότι η γραφή είναι ελληνική…
    http://www.pontos-news.gr/article/7147/romaiki-tafoplaka-stin-kastamoni-toy-pontoy

  64. Β.Α. on

    http://www.hurriyetdailynews.com/last-byzantine-church-in-ankara-close-to-disappearing.aspx?PageID=238&NID=94901&NewsCatID=375

    Last Byzantine church in Ankara close to disappearing
    ANKARA
    The Orthodox church of Saint Clement, which was built at least 1,000 years ago in Ankara and is the only Byzantine-era structure in the city, has almost disappeared among office buildings

    Print Page Send to friend »
    TweetleShare on Facebook
    Last Byzantine church in Ankara close to disappearing
    The only structure from the Byzantine era in Ankara, the Saint Clement Church, is about to disappear amid the city’s continuing urban sprawl.

    The structure, which is among office buildings in the Altındağ district, can be visited only with the permission of the owners of the offices and by walking down the fire escape stairs.

    The church, which was registered with a decision of the High Council of Immovable Heritage Items and Movements (GEEAYK) on April 12, 1980, is now fighting to survive.

    According to an article on the archaeology website Arkeofili, Ankara, whose known history dates back 1,000 years ago at least, has been home to many civilizations, including the Byzantines.

    But the church, the last remnant from the Byzantine era in the city, appears set to disappear from the pages of history.

    Although it is a very important cultural artifact, the Saint Clement Church is in ruins due to neglect and requires serious attention. The church is located between Denizciler Avenue and Çıkrıkçılar Slope in the Ulus neighborhood, behind the old courthouse building.

    Saint Clement, an Ankara bishop who worked to spread Christianity, was born in Ankara in 283. He was killed by the Emperor Diocletian (284-305), who was known for his massacres of Christians, in 303. He was later declared a saint by the Orthodox Church, while a church was built in his name in the Byzantine era.

    Many historians have different views about the history of the Saint Clement Church. The church is generally believed to have been built between the fourth and ninth centuries. It is known that at the time of the Ottoman Sultan Murad II, a mosque and madrasah were built on top of Saint Clement’s by Ahmed Bin Hızır Yeğen Bey. In a fire in 1917, the two structures were completely burned, but the structure’s minaret survived for some time before also being removed in 1925.

    The Arabic inscription of the mosque, which was discovered during the construction of the courthouse, is now at the Ethnography Museum.

    The church, which is mentioned in a book titled “Tarih İçinde Ankara” (Ankara within History), published by the Ankara Metropolitan Municipality, has previously been described as a Byzantine-era sanctuary.

    Today, only the interior façade of a wall and marble blocks from the church have survived.

    ————————————

    http://www.lepetitjournal.com/istanbul/accueil/la-turquie-en-bref/237715-ankara-la-derniere-eglise-byzantine-de-la-capitale-sur-le-point-de-disparaitre

    ANKARA – La dernière église byzantine de la capitale sur le point de disparaître?
    Print Email
    A l’abri du regard des passants, l’église orthodoxe Saint-Clément, unique vestige de l’époque byzantine d’Ankara, tombe aujourd’hui en ruines, selon le constat du site spécialisé Arkeofili.
    En plein cœur de la capitale, dans le quartier historique d’Ulus, les dernières traces de cet édifice dissimulées par les bâtiments modernes prouvent que les lieux millénaires ne sont pas toujours les plus touristiques. De l’église Saint-Clément ne subsistent en effet qu’une portion de mur et un bloc de marbre, sur lequel on peut deviner une croix latine.
    Cette église orthodoxe porte le nom de Clément d’Ancyre (Ankara), martyr sous l’empereur romain Dioclétien. Elle fait partie des “églises à croix inscrite”, une architecture typique de l’empire byzantin que l’on retrouve notamment à Sainte-Sophie d’Istanbul, ancienne basilique devenue mosquée puis musée. La date de sa construction fait débat parmi les historiens et archéologues, qui la situent entre le Vème et le IXème siècle. Dans un article (“The Church of ‘St. Clement’: A Lost Cultural Heritage of Byzantine Ankara”), la docteure en archéologie Ufuk Serin estime que l’église aurait été érigée au milieu du IXème siècle sur un lieu de culte chrétien préexistant.
    Le quotidien Hürriyet rapporte que l’église Saint-Clément est classée par le Haut Conseil des œuvres et monuments immobiliers anciens (GEEAYK). Le temps et le manque d’entretien menacent pourtant d’effacer cette église du patrimoine de la Turquie.
    Noémie Peycelon (www.lepetitjournal.com/Istanbul) jeudi 11 février 2016

  65. Why Turkey’s Historic Churches Are Being Turned Into Mosques
    Christians in Turkey have become a tiny minority. The few remaining Christian churches in Anatolia are also on the path to total annihilation.

    BY UZAY BULUT Mon, May 9, 2016

    Christians in Turkey have – throughout the centuries — been turned into a tiny, dwindling minority. The remaining few Christian churches in Anatolia are also on the path to total annihilation.

    Hagia Sophia in Trabzon: Church-mosque-museum and now mosque again

    The Hagia Sophia, Greek for “Holy Wisdom,” was one of the many historic Orthodox churches located in the city of Trabzon. Watch this short video by the marine archaeologist Susan Langley to see the unique etchings on the walls of the former church:

    The third and youngest of the Hagia Sophia’s in Turkey, the church was first converted to a mosque during the Ottoman rule. In 1964, it was turned into a museum. Since 2013, however, it was converted into a mosque.

    Christian symbols in the church have been damaged or destroyed. Nails have been pounded into the walls in order to hang curtains inside the new “mosque” to create a separate section for women. The frescos on the ceiling have been veiled with wooden curtains and the mosaics on the floors have been covered with a carpet.

    Frescos like these in the Hagia Sophia have been covered up since the church was converted into a mosque.
    Frescos like these in the Hagia Sophia have been covered up since the church was converted into a mosque.

    Some walls have been painted green. A toilet and ferroconcrete structures have been built around the former church.

    You can see photos of the new Haghia Sophia “mosque” by clicking here.

    Watch this video to see the transformation of the church-museum into a mosque:

    The city of Trabzon (or “Trapezus” in Greek), is located in the ancient land of Pontos, in the north-eastern Black Sea region of Turkey. The first Greek settlements appeared in the region as early as 800 BC. Many renowned Greek philosophers, such as Diogenes and Strabo, were born and raised in Pontos, which means “sea” in Greek.

    The region is also central to the Christian faith. Pontos and its inhabitants are mentioned thrice in the New Testament. The Pontic (Pontian) people were some of the very first converts to Christianity. Trabzon had its own bishop as early as the First Council of Nicaea in AD 325.

    “Trabzon,” wrote the historian Sam Topalidis, “was the ancient capital of the Greek-speaking Komnenos Byzantine Kingdom (1204–1461) within the Pontos—the northeast portion of Anatolia adjacent the Black Sea. It survived until 1461, eight years after the fall of Byzantine Constantinople when both localities fell to the Ottoman Turks.”

    The Ottoman Sultan Mehmed II invaded and captured the city after a month-long siege and took its ruler and his family into captivity.[i]

    A forgotten genocide: Pontic Greek genocide

    Pontos was first invaded by Seljuk Turks in the 1070s and 1080s, and then by the Ottoman imperial army. The demographics as well as the culture of the region have ever since been totally changed.

    “During the following two centuries of Ottoman rule, the 16th and 17th centuries, Greek communities in Asia Minor resisted constant pressures to convert to Islam,” reported the Pontian Greek Society of Chicago.

    “Most managed to preserve their religion, ethnic traditions, and culture. During the 17th and 18th centuries, however, thousands of Greeks were forced to convert to Islam, among them 250,000 Pontian Greeks. Thousands of Greeks fled to Christian Russia to escape Turkish persecution, particularly following the numerous Russian-Turkish wars in the 19th century.»

    The gravest mass murders of Christians took place during the latest stage of the Ottoman Empire as well as the founding phase of the Republic of Turkey.

    The main organizer of the Christian genocide was the Ottoman Committee of Union and Progress (CUP) whose aim was to achieve the “Turkification” of Anatolia by eliminating Christian communities.

    In 2007, the International Association of Genocide Scholars (IAGS) declared:

    “Be it resolved that it is the conviction of the International Association of Genocide Scholars that the Ottoman campaign against Christian minorities of the Empire between 1914 and 1923 constituted a genocide against Armenians, Assyrians, and Pontian and Anatolian Greeks.”

    “These atrocities,” according to the Pontian Greek Society of Chicago, “include the burning of hundreds of villages and the murder of their inhabitants, particularly in the Pontus region. In September of 1921, this campaign of terror and extermination resulted in the arrest and execution of hundreds of prominent Pontian Greeks on trumped-up charges of treason.

    “As a consequence of the deliberate and systematic policy of ‘Turkey for the Turks,’ approximately 2.5 million Armenians, Assyrians, and Greeks were murdered or were victims of the ‘white death.’ This term was used to describe all deaths that resulted from lack of food, disease, and exposure to the elements during the deportations and death marches.”

    “The Pontians had suffered a lot throughout their history of nearly 3,000 years,” wrote the author Olga Balytnikova-Rakitianskaia. “But the genocide was the most terrible of their misfortunes, for it deprived the Greeks of the Black Sea not only of their friends and relatives, but also of their native land.”

    The final stage of the end of the Greek Orthodox civilization of Pontos was during the 1923 compulsory exchange of populations between the states of Greece and Turkey. As a result of this forced population exchange conducted in the aftermath of the genocide, Anatolian and Pontic Greeks were forcibly removed from their homeland.

    In extreme panic and fear of their lives, the majority of Greeks had already fled before the signing of the convention, according to the researcher Aris Tsilfidis.

    “The Convention concerning the Exchange of Populations between Greece and Turkey which was signed on the 1st of May 1923 was conducted in order to save the remaining 189,916 Greeks from further persecution and death at the hand of the Turks.”

    Even 93 years later, the very few remaining traces of Christianity in Turkey are still being systematically eradicated by state authorities. Apparently, even the supposed “secular” constitution of the country has not enabled many historic churches in the country to remain churches.

    Today, Trabzon is one of the cities with the highest number of mosques in Turkey. According to the statistics of Turkey’s Presidency of Religious Affairs (Diyanet), the city had 1,952 mosques in the year 2014, which means there is no shortage of mosques in the city.

    The systematic conversions of historic churches or church-museums into mosques, therefore, speak volumes about the level of tolerance, religious freedom and pluralism in Turkey.

    Meanwhile, the Islamic State (ISIS) has also been busy converting historic churches into mosques in their self-declared Islamic caliphate.

    In 2015, the Chaldean Churches of St. Joseph and of St. Ephrem in Mosul, for instance, were turned into mosques by ISIS terrorists.

    Nuri Kino, president and founder of “A Demand For Action,” told Newsweek the church conversion is proof of the Islamic State’s intentions with Iraqi Christians.

    «A year ago they said, ‘Convert, pay or die.’ Then it turned out to be a lie, that even if you pay, you will not be able to stay,» Kino said.

    «If they changed a church to a mosque it is further proof of their cleansing, something that many call a genocide,» he added. «They destroy our artifacts, our churches, and try to erase us in any way they can.»

    The intentions of Turkey and the Islamic State (ISIS) — in terms of their treatment of Christians and churches — appear to be quite similar, with one exception: The Islamic State is a rogue regime; Turkey is a NATO member and a candidate for EU membership.

    [i] “Trebizond: The Last Greek Empire of the Byzantine Era, 1204-1461”, by William Miller, Publisher: Argonaut Inc. 1969.

    http://www.clarionproject.org/analysis/why-turkeys-historic-churches-are-being-turned-mosques#

  66. Old Byzantine Church Found in Underground City in Turkey

    By Philip Chrysopoulos – Feb 1, 2016

    A 1,500-year-old underground Byzantine church has been discovered in Turkey with unseen before frescoes depicting Jesus.

    The church was found in the world’s largest known underground city in the Cappadocia region of central Turkey.

    The frescoes have been described as depicting Jesus rising into the sky, what the Bible calls the Ascension. There are also ones showing Jesus destroying evil in the Final Judgement. Other frescoes depict the apostles, saints and prophets.

    Archaeologists suggest the church could be more than 1,500 years old and that it still holds many secrets that can be revealed, as only the roof and the uppermost parts of the wall have been uncovered.

    The discovery was made during the raising of an urban housing project in the city of Nevşehir.

    “We know that such frescoes have so far never been seen in any other church,” said Hasan Ünver, mayor of Nevşehir. “It was built underground and has original frescoes that have survived to this day. This place is even bigger than the other historical churches in Cappadocia.”

    “It is reported that some of the frescoes here are unique. There are exciting depictions like fish falling from the hand of Jesus Christ, him rising up into the sky, and the bad souls being killed. When the church is completely revealed, Cappadocia could become an even bigger pilgrimage center of Orthodoxy,”Ünver said.

    Excavations will continue in the spring. When it was first discovered, the church was filled with earth, and pieces of the paintings had to be collected separately. Lead researcher of the church and underground city, Semih İstanbulluoğlu, said: “The structure was found a short time ago. The frescoes on the walls will return to their original look after restoration and cleaning work.”

    – See more at: http://eu.greekreporter.com/2016/02/01/old-byzantine-church-found-in-underground-city-in-turkey/#sthash.1gB7CSkE.dpuf

  67. Aigai Antik Kenti’nde 2 Bin 200 Yıllık Sponsorluğun Belgesi Bulundu

    Manisa’nın Yunusemre İlçesi’nde bulunan Aigai Antik Kenti’nin meclis binasında sürdürülen kazılarda halk tarafından onurlandırılan bir aileye ait isimler keşfedildi. Meclis binasının yapımına destek olduğu anlaşılan aile bireylerinin isimleri bir heykelin kaidesinde bulundu. Ayrıca kaidede, ‘Hayırsever (euregetes) Antiphanes ve Diaphenes halk tarafından onurlandırıldı’ ifadesi yer alıyor.

    Yunusemre ilçesine bağlı Yuntdağı bölgesindeki Antik Aigai Kenti’nde sürdürülen kazı çalışmalarında gün yüzüne çıkarılan eserlerde, sponsorluğun tarihinin 2 bin 200 yıl öncesine kadar gittiği ortaya çıktı. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölümü Öğretim Üyesi ve Kazı Heyeti Başkanı Yrd. Doç. Dr. Yusuf Sezgin, AA muhabirine yaptığı açıklamada, Antik 12 İyon kentinden Aigai’nin, M.Ö. 1100 yıllarından sonra Yunanistan’dan gelip kuzeybatı Anadolu kıyılarına yerleşen Aioller tarafından kurulduğunu anlattı.

    Aigai’de 2004 yılında başlayan kazılarda onbinlerce parçanın gün yüzüne çıkarıldığını dile getiren Sezgin, bulunan seramik eserlerin kazı evinde restore edildikten sonra sergilenmek üzere Manisa Müzesine teslim edildiğini anımsattı. Dönemin özelliklerini yansıtan, 2 bin 200 yıl önce yaşayan insanların günlük hayatta kullandığı eserlerin toprak üstüne çıkarıldığını dile getiren Sezgin, kentin mezarlık alanında yürüttükleri kazı ve yüzey araştırmalarında çok önemli verilere de ulaştıklarını söyledi.

    Geçen yıl başladıkları “NekroPergEol” projesi kapsamında Fransa, İtalya ve Almanya’daki değişik üniversitelerden gelen bilim adamları ile ortak yürüttüklerini çalışmada önemli mezarlar ve buluntularla karşılaştıklarını belirten Sezgin, bu çerçevede kent tarihinin M.Ö. 8 yüzyıla kadar gittiğini tespit ettiklerini dile getirdi.

    Sponsorluk tarihine ışık tutan bulgular
    Aigai’deki kazılarda dönemin zenginlerinden olduğunu değerlendirdikleri aileye ait heykel bulduklarını hatırlatan Sezgin, şunları söyledi: “Heykele ait mermerden 6 metrelik bir de kaide vardı. Kazı heyeti olarak bu eserleri titizlikle inceledik ve bazı bulgulara ulaştık. Kaidede, o dönemin zengin ailelerinden 6 kişinin ismi vardı. Bunlar aynı aileye ait. Yazıda, ‘Hayırsever (euregetes) Antiphanes ve Diaphenes halk tarafından onurlandırıldı’ şeklinde bir ibareye rastladık. O dönemde kolay kolay hiç kimsenin bu şekilde heykeli yapılmaz. Mermerdeki ifadeden, heykeli yapılan ailenin antik kentin meclis binası inşaasına katkı sağladığını anlıyoruz. Anlaşıldığı kadarıyla aile o dönemde yaşanan maddi sıkıntıyı bir şekilde gidermişler. Antik dönemde bu tür destekler mutlaka onurlandırılır. Bu sponsorluğu yapan ailenin 6 kişilik bir aile olduğunu biliyoruz. Bütün isimleri de elimizde. Kent, sponsor olan bu aileyi onurlandırmış ve her birinin heykelleri meclis binasına dikilmiş. Kazılarda ortaya çıkardığımız meclis binasındaki heykellerden, sponsorluğun tarihinin 2 bin 200 yıl öncesine kadar gittiğini tespit ettik.”

    Sezgin, heykeli yapan heykeltraşın da Bergamalı olduğunu belirlediklerine işaret etti. Heykellerin üzerindeki antik Grekçe “Menestratus Hippiyu Pergammenos Epeue” imzasına rastladıklarını ifade eden Sezgin, “Bu imzayı iki heykelin üzerinde gördük. Bu da bize dönemin en önemli heykeltraşlarının yetiştiği Bergama’dan gelen sanatçı, bu ailenin heykelini yapmış.” diye konuştu.

    09.09.2016 Anadolu Ajansı

    http://arkeolojihaber.net/2016/09/11/aigai-antik-kentinde-2-bin-200-yillik-sponsorlugun-belgesi-bulundu/

  68. Sunken Byzantine Basilica
    AddThis Social Bookmark Button Share
    Print Email
    Lake Iznik, Turkey

    By ERIC A. POWELL
    Monday, December 15, 2014

    Top-Ten-Byzantine-Basilica(Mustafa Sahin/Uludag University)The remains of a basilica dating to the fifth century lurked unnoticed under the waters of Lake Iznik just off the shore of the ancient city of Nicaea until they were spotted during an aerial survey.Only 100 miles from Istanbul, the ancient city of Nicaea, on the shores of Turkey’s Lake Iznik, is not remote or unknown. So archaeologist Mustafa Sahin was in for a shock when a routine aerial survey of the lake revealed traces of a fifth-century basilica. “I did not believe my eyes when I saw it under the helicopter,” says Sahin. “I thought to myself, ‘How did nobody notice these ruins before?’” The site is now slated to become an underwater archaeological museum.

    http://www.archaeology.org/issues/161-1501/features/2789-turkey-submerged-byzantine-basilica

  69. Ελληνικό σταυρόλεξο 2.500 χρόνων βρέθηκε στη Σμύρνη

    Απεικόνιση σταυρόλεξου με ελληνική γραμματοσειρά ανακαλύφθηκε στα τοιχώματα μίας βασιλικής στην Αγορά της Σμύρνης, κοντά στην περιοχή Ικίτζεσμελικ.

    «Μοιάζει με ακροστιχίδα. Οι ίδιες λέξεις υπάρχουν και στις δύο πλευρές, σε πέντε στήλες από αριστερά προς τα δεξιά. Η λέξη «λόγος» στο κέντρο του σταυρόλεξου εικάζεται ότι χρησιμοποιήθηκε από τους Χριστιανούς για να επικοινωνούν μεταξύ τους την εποχή των μεγάλων διωγμών. Πιστεύουμε ότι πρόκειται για ένα παζλ γιατί υπάρχουν διαχωριστικά μπροστά από τις τοιχογραφίες, οι οποίες απεικονίζουν τις ζωές των ανθρώπων που εργάζονταν εδώ, ενώ οι απεικονίσεις αυτές είναι παρόμοιες με εκείνες της Πομπηίας», δήλωσε ο επικεφαλής των ανασκαφών, Ακίν Ερσόϊ.

    Η αρχαία πόλη στην οποία βρίσκεται η βασιλική, χρονολογείται γύρω στα 2.000 με 2.500 χρόνια και είναι γνωστή για τις τοιχογραφίες της.
    Σύμφωνα με τον Ακίν Ερσόϊ, στη διάρκεια των ανασκαφών έχει ήδη ανακαλυφθεί μία πλούσια συλλογή που αναπαριστά αντικείμενα, μεταξύ των οποίων περίπου 3.000 επιστολές, απεικονίσεις φύλλων, ζώων, καθώς και αναφορές για ποινές.

    Στη διάρκεια των ανασκαφών έχουν επίσης βρεθεί στοιχεία νηολόγησης πλοίων, λεπτομερείς καταγραφές για την πανίδα, ζωγραφικές αναπαραστάσεις μονομάχων, καθώς και στίχοι ερωτικών ποιημάτων.

    «Είναι δύσκολο να βγάλεις νόημα από το παζλ, λέει ο Ερσόϊ, ενώ υπάρχουν και πολλά ονόματα τα οποία πιθανόν, σύμφωνα με τους ερευνητές, να ανήκουν στους Χριστιανούς που κρύβονταν εδώ από τους διώκτες τους».

    ΑΠΕ-ΜΠΕ

  70. Γ.Λ. on

    ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΜΑΣ ΚΑΡΔΙΑΣ …
    Προς τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν

    του Λεωνίδα Κουμάκη, μέλους ΙΗΑ.

    Ο ψευτο – σουλτάνος της Άγκυρας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει πρόσφατα καθιερώσει μια επαναλαμβανόμενη και συνεχή αναφορά στα «σύνορα της καρδιάς των Τούρκων», όπως τα καταλαβαίνει ο ίδιος, που δεν ταυτίζονται βέβαια με τα σημερινά φυσικά σύνορα της Τουρκίας προκειμένου να στριμωχτούν σε αυτά και όλες οι νέο-οθωμανικές φαντασιώσεις του. Αυτοδιαφημίζεται μάλιστα, πως τάχα, παραδίδει και «μαθήματα ιστορίας».
    Εμείς βέβαια γνωρίζουμε πολύ καλά πως αντί για «μαθήματα ιστορίας» παραδίδει μαθήματα επικίνδυνου λαϊκισμού σε ανιστόρητους και αμόρφωτους ανατολίτες. Γιατί κάθε μορφωμένος άνθρωπος, Τούρκος ή Έλληνας, ασφαλώς και γελάει όταν ακούει τον σύγχρονο Τσαουσέσκου της Τουρκίας να αναφέρεται στα Ελληνικά νησιά του Αιγαίου ισχυριζόμενος πως «Σε αυτά τα νησιά έχουμε την ιστορία μας, τα μνημεία μας, τα τζαμιά μας!».

    Όλοι οι στοιχειωδώς μορφωμένοι άνθρωποι σε ολόκληρο τον πλανήτη, γνωρίζουν πως το Αιγαίο πέλαγος, από την χαραυγή της ιστορίας ήταν και παραμένει Ελληνικό. Οι περιστασιακοί κατακτητές ποτέ δεν μπόρεσαν, ούτε πρόκειται να μπορέσουν ποτέ στο μέλλον, αυτό να το αλλάξουν.
    Μήπως, μια και ο κύριος Ερντογάν δείχνει να ενδιαφέρεται για την ιστορία, πρέπει να του θυμίσουμε πως η λέξη Αιγαίο, σύμφωνα με την αθάνατη Ελληνική μυθολογία που μελετάει ολόκληρος ο πλανήτης εδώ και χιλιάδες χρόνια, προέρχεται από τον πατέρα του Θησέα και βασιλιά της Αθήνας Αιγέα ο οποίος έπεσε και πνίγηκε στα νερά του πελάγους από το ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο;

    Να του θυμίσουμε πως εδώ και 3.000 τουλάχιστον χρόνια πρωτοελληνικοί λαοί όπως Ίωνες, Αχαιοί, Αιολείς και άλλοι, μετέτρεψαν την Μικρά Ασία σε χώρο πολιτικής και πολιτισμικής ανάπτυξης του Ελληνισμού;
    Να του θυμίζουμε πως τα τετελεσμένα βίας και γενοκτονίας στα οποία είναι συνηθισμένοι οι πρόγονοι του και δυστυχώς αρκετοί σύγχρονοι του όπως ο ίδιος προσωπικά, δεν αλλοιώνουν ούτε κατ΄ ελάχιστο την πραγματική ιστορία που μοιάζει με την ραδιενέργεια: Εκεί που πιστεύεις πως έσβησε, πως ξεχάστηκε, εκείνη παραμένει ζωντανή και πανίσχυρη!

    Αν ο ψευτο – σουλτάνος της Άγκυρας ψάχνει απεγνωσμένα «αποδείξεις» για τον αχαλίνωτο επεκτατισμό του στα τζαμιά που έχτισαν πρόσκαιροι κατακτητές σε ελάχιστα από τα 6.000 νησιά και βραχονησίδες που βρίσκονται στον Ελλαδικό χώρο, τι πρέπει να πούμε εμείς για το μνημείο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, τον ναό της Αγίας του Θεού Σοφίας που χτίστηκε στην Πόλη του Κωνσταντίνου δέκα ολόκληρους αιώνες πριν εμφανιστούν οι Σελτσούκοι κατακτητές;

    Τι θα πρέπει να πούμε για τον Βυζαντινό Ναό της Αγίας Σοφίας στην Νίκαια της Βιθυνίας όπου πραγματοποιήθηκαν η πρώτη Οικουμενική Σύνοδος στις 20 Μαΐου του 325 και η όγδοη Οικουμενική Σύνοδος το έτος 787;
    Τι θα πρέπει να πούμε για τον ναό της Αγίας Σοφίας της Τραπεζούντος, η οποία χτίστηκε μεταξύ 1238 και 1263 από τον Μανουήλ Α με ανεκτίμητη και μοναδική ψηφιδωτή και γλυπτή διακόσμηση;

    Τι θα πρέπει να πούμε για την Ιερά Μονή Παναγίας Σουμελά, το σύμβολο του Ποντιακού Ελληνισμού εδώ και δεκαεπτά σχεδόν αιώνες, την οποία ίδρυσαν το 386 οι Αθηναίοι μοναχοί Βαρνάβας και Σοφρώνιος σε απάτητες βουνοκορφές του Πόντου;

    Τι θα πρέπει να πούμε για το ιερό της Άρτεμις στην Έφεσο, ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου, τα ερείπια του οποίου θαυμάζουν σήμερα πλήθη που συρρέουν από ολόκληρο τον κόσμο;
    Τι θα πρέπει να πούμε για την Καππαδοκία η οποία από τον πρώτο αιώνα π.Χ. αποτελούσε κέντρο του Ελληνισμού; Να θυμηθούμε μήπως την Νικομήδεια της αρχαίας Βιθυνίας, όπου καταγράφεται Ελληνική παρουσία από το 712 π.Χ.; Ή μήπως την Σμύρνη, από τις αρχαιότερες πόλεις της Μεσογείου, η οποία κατοικήθηκε από Ελληνικούς πληθυσμούς εδώ και χιλιάδες χρόνια – μέχρι πρόσφατα;

    Μήπως να θυμηθούμε την Αλικαρνασσό, την Προύσα, το Ικόνιο ή την Ανατολική Θράκη στην οποία ο Ελληνικός μύθος της Ηρώς και του Λέανδρου λαμβάνει χώρα στην αρχαία πόλη της Σηστού εδώ και χιλιάδες χρόνια;

    Τι θα πρέπει άραγε να πούμε για την μαρτυρική Κύπρο, το νησί της Αφροδίτης, καθαρά Ελληνικό από την εποχή του Τρωικού πολέμου; Μήπως άραγε να σας θυμίσουμε πως νοιώθουν οι Τουρκόφωνοι Κύπριοι από τα «αγαθά» που έφερε η επιδρομή σας στο μαρτυρικό νησί;
    Τι θα πρέπει να πούμε για την Ίμβρο και την Τένεδο με Ελληνικό πληθυσμό που ξεπερνούσε το 90% όταν σας παραδόθηκαν σαν «δώρο» με την Συνθήκη της Λωζάνης που δεν σας αρέσει σήμερα;

    Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α: Πρέπει επιτέλους να κατανοήσετε πως στα σπλάχνα ολόκληρης της σημερινής Τουρκίας βρίσκονται παντού σπαρμένα αδιάψευστα τεκμήρια Ελληνικού πολιτισμού που άνθησε χιλιάδες χρόνια πριν εμφανιστούν στην περιοχή οι κατακτητές – πρόγονοι σας.
    Για ποια ιστορία λοιπόν μας μιλάτε Κύριε Ερντογάν; Για την ιστορία των γενοκτονιών, των σφαγών, της βίας και της απληστίας για πλιάτσικο; Γιατί αυτή ακριβώς είναι η αυθεντική σας ιστορία!

    Ε, λοιπόν είναι ώρα να μάθετε και τα σύνορα της δικής μας καρδιάς.
    Πρώτα όμως προσπαθήστε να αντιληφθείτε, όσο δύσκολο και αν σας φαίνεται, πως τα σύνορα του διαχρονικού Ελληνισμού, από την εποχή της αρχαιότητας μέχρι σήμερα, δεν έχουν κανένα απολύτως γεωγραφικό όριο. Γιατί το Ελληνικό πνεύμα αγκάλιαζε, αγκαλιάζει και θα αγκαλιάζει πάντοτε κάθε μορφωμένο άνθρωπο, σε κάθε γωνιά του πλανήτη μας.
    Όσον αφορά τα γεωγραφικά σύνορα του σημερινού Ελληνισμού, αν σας δίνουν την εντύπωση μιας εύκολης λείας για το πλιάτσικο που φαίνεται να ονειρεύεστε, ξανασκεφτείτε το καλά.

    Γιατί θα πρέπει να γνωρίζετε πως τα σύνορα της καρδιάς των Ελλήνων πάντοτε θα φθάνουν μέχρι την Κόκκινη Μηλιά, τον τόπο που θα ξαναβρεθείτε κάποτε, γιατί όπως λένε οι παραδόσεις μας, και πάλι με χρόνους, με καιρούς, πάλι δικά μας θά ῾ναι!

    ΠΗΓΗ : International Hellenic Association

  71. http://shareably.net/zeugma-ancient-greek-mosaics-unearthed/?utm_source=wimp&utm_medium=facebook&utm_campaign=unique

    Imagine the thrill of unearthing three ancient greek mosaics dating back 2,220 years ago. Back in 2014, Professor Kutalmış Görkay of Ankara University and his team of archeologists discovered three ancient greek mosaics in the Turkish city of Zeugma near the border of Syria.

    zeugma1
    Share Source: My Modern Met
    For some context, back in 2007, Zeugma was expecting a flood due to constructions of a dam. The archeologist team feared that they would lose the ancient treasures of Zeugma to this flood and immediately began their expeditions.

    Upon their search for ancient treasures, they stumbled upon three ancient greek mosaics belonging to the 2nd century BC. The mosaics, shockingly, were uncovered in almost pristine condition. Although the Zeugma city is now 80 percent underwater, the team continues their searches in hopes of unveiling hidden artifacts.

    Here are some of the gorgeous artifacts discovered.

    zeugma2
    Share Source: My Modern Met
    Above is a mosaic of the Nine Muses: Clio, Euterpe, Thalia, Melpomene, Terpsichore, Erato, Polymnia, Ourania, and Calliope. Back in the renaissance days, the Nine muses were an inspiration to artists since they were the first ones to discover many art forms. Many artists did art works on the nine Muse as a dedication and recognition of their importance.

    zeugma4
    Share Source: My Modern Met
    Pictured above, Oceanus- the divine personification of the sea and his sister, Tethys- the embodiment of the waters of the world.

    According to Professor Görkay, back in the 2nd century BC, many homes had mosaics in them. Mosaics in homes held a social aspect. Guests often times would admire the works of arts while drinking and chatting with the home owners. Subject matters were taken into consideration and put into specific rooms. E.g. a bedroom perhaps may have a mosaic that portrayed lovers such as Eros and Telete.

    zeugma3
    Share Source: My Modern Met
    The mosaic above, Thalia- the muse of comedy and idyllic poetry is beautifully intact.

    Experts commented on Thalia’s face saying how the mosaic required special pieces of glass that is used specifically for this mosaic’s face alone. The mosaic of Thalia is vivid as it is aesthetically pleasing. A wonder piece of art discovered by the archeologists.

    zeugma6
    Share Source: My Modern Met
    In the mosaic above, a well known Greek God, Poseidon- God of the sea.

    For a little history about the city of Zeugma, back in the early BCs the city was very important due to its location. The city being geographically located on the borders between the Greco-Roman world and the Persian Empire, it acted as a bridge which everyone had to cross.

    Eventually as the Roman empire started to decline, so did the Zeugma city. As Zeugma finally fell in AD 253 when Sassanids from Persia attacked the city, the city has been forgotten until the recent expeditions unveiling the buried treasures.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: