Κρείττον το σιγάν κύριε Σημίτη!

Την Κυριακή που μας πέρασε (2-10-2011) βιώσαμε μια δημόσια πολυδιαφημισμένη παρέμβαση του πρ. πρωθυπουργού κ. Κ. Σημίτη δια των σελίδων της «Καθημερινής». Στη συνέντευξή του ο πρώην πρωθυπουργός τονίζει πως «πρέπει να ληφθούν έκτακτες διαδικασίες και να υπάρξει εντατική προσπάθεια για να καταφέρει η Ελλάδα να βγει από την κρίση» και επισημαίνει πως «εθελοτυφλούν όσοι πιστεύουν ότι η χώρα μας δεν διατρέχει άμεσο κίνδυνο».

Νομίζω ότι είναι εξαιρετικά μεγάλη η ενόχληση που προκαλούν οι από καθέδρας υποδείξεις του ενός από τους κατ’ εξοχήν υπεύθυνους της σημερινής ταλαιπωρίας που υφίσταται ο ελληνικός λαός.

Όταν : 

-με πλαστά στοιχεία παγίδευσε την ελληνική οικονομία στη ζώνη του ευρώ,
-ξεπούλησε πάμφθηνα μεγάλες ποσότητες από το απόθεμα χρυσού της Ελλάδας,
-ανέχτηκε τη διαφθορά του περιβάλλοντος του καθώς και
-το μεγάλο φαγοπότι των Ολυμπιακών Αγώνων.

 Παράλληλα,  συνεργούσε στο μεγάλο σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου και στην γιγαντιαίων διαστάσεων ανακατανομή του πλούτου υπέρ των εύπορων τάξεων και των διάφορων λαμογιών. Επίσης, καταργώντας το ΤΑΠΑΠ (Ταμείο Διαχείρισης Ανταλλάξιμης Περιουσίας) κατάκλεψε πονηρά την όποια Ανταλλάξιμη Περιουσία των προσφύγων του ’22 είχε διασωθεί από τη διασπάθιση,  την ίδια ώρα που αποστερούσε από τους απογόνους αυτών των προσφύγων το Δικαίωμα στη Μνήμη, απαγορεύοντας τη χρήση του νομικού όρου Γενοκτονία για να περιγραφεί το οργανωμένο σχέδιο του τουρκικού εθνικισμού, ενώ το 1998 και το 2003 εμπόδισε το Κοινοβούλιο της Αρμενίας να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία του Πόντου.


Ένα από τα αποτελέσματα της πολιτικής του που ο τόπος πληρώνει ακριβά και θα πληρώσει πολύ πιο έντονα στο μέλλον, είναι η υπογραφή της συνθήκης Δουβλίνο ΙΙ το 2003, με την οποία αποδέχτηκε τη μετατροπή της Ελλάδας σε αποθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου συσσωρεύονται χωρίς διέξοδο «λαθραίοι» άνθρωποι και ψυχές. H Eλλάδα είναι πλέον και με την υπογραφή της και  με την απόλυτη ευθύνη του Κώστα Σημίτη, το buffer state της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τώρα κατηγορεί τους εσωκομματικούς του αντιπάλους για το πραγματικό «Σύνδρομο της στρουθοκαμήλου», όταν ο ίδιος κινήθηκε διπρόσωπα με το «Σύνδρομο της Μαντάμ Σουσού», προσπαθώντας να αποπροσανατολίσει τον ελληνικό λαό, διχάζοντάς τον με πλαστά διλήμματα (εκσυγχρονισμός, ταυτότητες  κ.λπ.) για να του επιβάλλει εν τέλει τις αυταρχικές του πολιτικές και οικονομικές επιλογές.

 Εξευτέλισε παράλληλα, κάθε έννοια δημοκρατικής διαδικασίας με την ανεπανάληπτη παράδοση του δαχτυλιδιού της εξουσίας στο Γιώργο Παπανδρέου, δοξάζοντας έτσι τον απόλυτο νεποτισμό.

Εκείνη η ανεπανάληπτη διαδικασία παράδοσης του δαχτυλιδιού της εξουσίας, συνειρμικά μου έφερε στο νου τη ανάδειξη του Στάλιν σε Γενικό Γραμματέα του Κόμματος  μετά από υπόδειξη του Λένιν. Όχι βέβαια ότι ο Σημίτης και ο Παπανδρέου παραπέμπουν σε Λένιν και Στάλιν. Απλώς μας θύμισαν με τον τραγελαφικό νεοελληνικό τους τρόπο μια ολοκληρωτική δομή

Έτσι, δημοσίευσα τότε στην «Καθημερινή» ένα άρθρο με σχετικό τίτλο, το οποίο αναδημοσιεύεται στη συνέχεια :

Από τον Λένιν στον Στάλιν:

το χρίσμα και οι συνέπειές του

   

Η χρισμοδότηση προσώπων και η απόδοση σ’ αυτούς ιδιαιτέρων προνομίων, αποτελεί μέρος μιας μακράς παράδοσης στην ιστορία της Εξουσίας. Συνήθως το χρίσμα δίνεται είτε από τον υπέρτατο άρχοντα μιας χώρας στον διάδοχό του, είτε από τον ίδιο το λαό μετά από μια πετυχημένη επανάσταση κατά της προηγούμενης αρχής. Βασική προϋπόθεση βέβαια, αποτελούσε πάντα η δυνατότητα του «χρισμένου» να εδραιώσει απόλυτα τη θέση του, παρατάσσοντας κάθε φορά την αναγκαία δύναμη  για την προστασία του χρίσματος από τους ποικίλους ανταγωνιστές.


Η Ιστορία είναι γεμάτη από τέτοιου τύπου αναλήψεις της αρχής. Η απόδοση χρίσματος για τη διαδοχή στην εξουσία υπήρξε το κύριο χαρακτηριστικό των μοναρχικών και ολοκληρωτικών καθεστώτων. Σε κάποιες περιπτώσεις, η τήρηση ή μη της διαδικασίας «παράδοσης του δακτυλιδιού» καθόρισε το μέλλον του κόσμου. Για παράδειγμα, ο μη ορισμός διαδόχου στην εξουσία από τον Μέγα Αλέξανδρο οδήγησε στη διάλυση του ελληνικού κόσμου σε αλληλοσπαρασσόμενα κρατίδια και διευκόλυνε, κατά συνέπεια, την επικράτηση των Ρωμαίων. Στην αντίθετη κατεύθυνση, η χρισμοδότηση του Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Ντζουγκασβίλι -που τον γνωρίζουμε περισσότερο με το επαναστατικό του ψευδώνυμο Στάλιν- από τον Βλαδίμηρο Ίλιτς Ουλιάνωφ, το γνωστό μας Λένιν, καθόρισε δραματικά το μέλλον τόσο των συντρόφων του στο Κόμμα, όσο και της αχανούς, τότε, Σοβιετικής Ένωσης. Ακόμα και ο ίδιος ο Λένιν που έχρισε τον Στάλιν, υπήρξε τελικά θύμα της επιλογής του. Η συγκεκριμένη περίπτωση αποτελεί το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα για τις αρνητικές επιπτώσεις που μπορεί να έχει η «παράδοση του δαχτυλιδιού» και της απόλυτης εξουσίας.

Από το Γκόρι στη Μόσχα

    Ο Στάλιν καταγόταν από μια φτωχή οικογένεια Γεωργιανών. Γεννηθηκε στο Γκόρι και στάλθηκε στη θεολογική σχολή της Τιφλίδας σε μια προσπάθεια κοινωνικής ανέλιξης. Στα δεκαεννιά του χρόνια ασπάστηκε τις σοσιαλιστικές ιδέες και υπέστη διώξεις για την πολιτική του δράση. Βρέθηκε στο πλευρό του Λένιν στην εξέγερση του Οκτωβρίου του 1917 και στις δύσκολες στιγμές του εμφυλίου πολέμου. Για τη δράση του και την προσήλωση στο Κόμμα των μπολσεβίκων και το καθεστώς, ανταμείφθηκε με πλήθος αρμοδιοτήτων. Έγινε Επίτροπος του Λαού επί των εθνοτήτων, πολιτικός Επίτροπος του στρατού, υπεύθυνος της Εργατοαγροτικής Επιθεώρησης και μέλος του Πολιτικού Γραφείου από την πρώτη μέρα της σύστασής του. Η στιγμή όμως της εκτίναξης του Στάλιν στην εξουσία έγινε τον  Απρίλιο του 1922, όταν ο Λένιν αποφάσισε να παρακάμψει πλήθος σημαντικών στελεχών και να του παραδόσει την ηγεσία του Κόμματος, προτείνοντάς τον για τη θέση του Γενικού Γραμματέα.

    Ο Ισαάκ Ντόιτσερ, ένας από τους καλύτερους βιογράφους του Στάλιν γράφει για τους ανθρώπους εκείνης της εποχής: «Ο Λένιν είχε γνωρίσει τη ζωή των χωρικών από κοντά. Ο ίδιος όμως, γιος ενός επιθεωρητή σχολείων που έγινε ευγενής, ούτε ανήκε, ούτε προερχόταν απ’ αυτούς. Ο Τρότσκι είδε για πρώτη φορά τη φτώχεια και την εκμετάλλευση από το παράθυρο του σπιτιού ενός νεόπλουτου Εβραίου γαιοκτήμονα, του πατέρα του. Ο Ζηνόβιεφ, ο Κάμενεφ, ο Μπουχάριν, ο Ρακόφσκι, ο Ράντεκ, ο Λουνατσάρσκι, ο Τσιτσέριν και πολλοί άλλοι, γνώρισαν τα δεινά που ετοιμάζονταν να αγωνιστούν από ακόμα μεγαλύτερη απόσταση. Για τους περισσότερους η καπιταλιστική εκμετάλλευση, για να μη μιλήσουμε για την δουλοπαροικία, ήταν κοινωνιολογικοί όροι.»

    Ο Στάλιν βρισκόταν στον αντίποδα των παραπάνω. Ο σοσιαλισμός του ήταν ψυχρός, σταθερός και τραχύς. Στην πατρίδα του τη Γεωργία, είχε τη φήμη ότι μόνον απλουστευμένες διακρίσεις μπορούσε να κάνει. Η κατάληψη της ηγεσίας του Κόμματος με το χρίσμα του Λένιν, τον βοήθησε να αξιοποιήσει τις άλλες του αρμοδιότητες για να πετύχει τον πλήρη έλεγχο όλων των διοικητικών μηχανισμών. Το Μάιο του ’22 ο Λένιν παρουσίασε παράλυση του δεξιού μέρους του σώματος και διαταραχή στην ικανότητα ομιλίας. Όταν επανήλθε στην ενεργό δράση, πέντε μήνες αργότερα, αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι η επιλογή του δεν υπήρξε η βέλτιστη. Η πρώτη σύγκρουση του Λένιν με το νέο Γενικό Γραμματέα εκδηλώθηκε με αφορμή τη διατήρηση ή όχι από το κράτος του μονοπωλίου του εξωτερικού εμπορίου.

Η σύγκρουση Λένιν-Στάλιν

    Τον ιδιο καιρό, με αφορμή τη διαφωνία τους για το γεωργιανό ζήτημα, ξέσπασε και άλλη μια κρίση στις σχέσεις των δύο ανδρών. Σε επιστολή του προς τους μπολσεβίκους της Γεωργίας γράφει ότι για τη «συνενοχή» του Στάλιν νοιώθει «αηδιασμένος».

    Αποκορύφωμα της αντίθεσής τους υπήρξε η άσχημη συμπεριφορά του Στάλιν προς την Κρούπσκαγια, τη σύντροφο του Λένιν. Σε επεισόδιο που είχε συμβεί ο Στάλιν λούζει την Κρούπσκαγια με «αισχρές βρισιές και απειλές». Αυτή η χυδαιότητα δεν είχε προηγούμενο στις σχέσεις των ηγετών του Κόμματος με την οικογένεια του Λένιν, ο οποίος έγραψε: «Δε σκοπεύω να λησμονήσω τόσο εύκολα ότι έγινε εναντίον μου και είναι αυτονόητο ότι αυτό που έγινε εναντίον της γυναίκας μου, θεωρώ ότι έχει γίνει εναντίον μου.»

    Το Δεκέμβριο του ’22 ο Λένιν έγραψε την πολιτική του Διαθήκη: «Ο σύντροφος Στάλιν, από τη στιγμή που έγινε Γενικός Γραμματέας, συγκέντρωσε στα χέρια του απεριόριστη εξουσία… Δεν είμαι σίγουρος αν θα μπορέσει να τη χρησιμοποιήσει με περίσκεψη.» Λίγο αργότερα θα συμπληρώσει το παραπάνω κείμενο με πιο σαφείς απόψεις και προτάσεις για την απομάκρυνση του Στάλιν από τη θέση του Γενικού Γραμματέα και την αντικατάστασή του από κάποιο άλλο κομματικό στέλεχος: «Προτείνω, λοιπόν, στους συντρόφους να μελετήσουν έναν τρόπο μετάθεσης του Στάλιν απ’ αυτήν τη θέση και να διορίσουν στη θέση κάποιον άλλον…»

    Ο Ζαν Ελλενστάϊν, ένας από τους μαρξιστές ιστορικούς που μελέτησαν το σοβιετικό πείραμα γράφει: «Διαπιστώνουμε, λοιπόν, ότι ο Λένιν προτείνει να βγάλουν τον Στάλιν από τη θέση του Γενικού Γραμματέα, κι ότι ο τελευταίος είναι ο μόνος από τα ηγετικά στελέχη για τον οποίον ο Λένιν ζητά να τον μεταθέσουν. Όταν ξέρει κανείς την υπομονή του Λένιν, μπορεί να σταθμίσει τη σπουδαιότητα της τοποθέτησής του. Οπωσδήποτε δεν πρότεινε να αφαιρεθούν από τον Στάλιν όλες οι αρμοδιότητες, αλλά αυτές του Γενικού Γραμματέα του Κόμματος, συγκεκριμένα εκείνη που του είχε επιτρέψει «να συγκεντρώσει στα χέρια του μια απεριόριστη εξουσία». Εκείνο που ανησυχούσε τον Λένιν ήταν η σπουδαιότητα που είχε αποκτήσει αυτή η θέση. Η απεριόριστη εξουσία, για την οποία μιλούσε προερχόταν ακριβώς απ’ αυτή τη θέση και, βάσει αυτού και των προσωπικών ελαττωμάτων του Στάλιν, πρότεινε να του αφαιρεθεί τούτη η αρμοδιότητα.»

    Ο Λένιν όμως είχε αποδυναμωθεί πλήρως. Τόσο η εύθραυστη υγεία του, με τις διαρκείς καρδιακές προσβολές, όσο και οι μηχανισμοί που είχε ήδη δημιουργήσει ο Στάλιν, δεν θα του επιτρέψουν να ακυρώσει το χρίσμα που είχε δώσει λίγο καιρό πριν. Τους τελευταίους μήνες της ζωής του ο Λένιν τους έζησε σε απομόνωση. Ο μηχανισμός που είχε δημιουργήσει ο Στάλιν έκλεισε τον Λένιν σ’ ένα αποστειρωμένο περιβάλλον. Το Μάρτιο του 1923 ο Λένιν, στα 53 του χρόνια, αντιμετωπίζει μια ισχυρή κρίση με αποτέλεσμα την πλήρη σωματική του κατάρρευση. Πεθαίνει λίγους μήνες αργότερα, στις 21 Ιανουαρίου του 1924.

Εν κατακλείδι

    Τελικά το χρίσμα που έδωσε ο Λένιν αποδείχτηκε μοιραίο και καταστροφικό τόσο για τον ίδιο, όσο και για τη Σοβιετική Ένωση. Η απόλυτη εξουσία του Στάλιν και των πιστών του επί του Κόμματος και της χώρας θα οδηγήσει σε πρωτοφανές λουτρό αίματος. Η πλειονότητα των στελεχών του μπολσεβικισμού, καθώς και αυτών που είχαν λάβει μέρος στην Επανάσταση του ’17 θα χάσουν τη ζωή τους ως «εχθροί του λαού» και «προδότες της σοβιετικής πατρίδας». Ίδια τύχη θα έχουν οι αγρότες, οι οποίοι θα μετατραπούν βιαίως σε «εργάτες γης» και οι μικρές εθνικές ομάδες, που ο Στάλιν εκτίμησε ότι οι «μητέρες-πατρίδες» τους βρίσκονταν στον καπιταλιστικό κόσμο. Μαζί τους και χιλιάδες Έλληνες της Σοβιετικής Ένωσης -οι οποίοι επιπλέον ήταν και Μικρασιάτες πρόσφυγες- θα χάσουν τη ζωή τους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Σιβηρίας, ενώ δεκάδες χιλιάδες θα μεταφερθούν εν είδει δουλοπαροίκων στις στέππες της Κεντρικής Ασίας για να συμβάλλουν έτσι στη σοβιετική εκβιομηχάνιση.  

    Ο Ρίτσαρντ Πάιπς,  ένας από τους μελετητές της ιστορίας της Σοβιετικής Ένωσης έγραψε ότι εάν δεν αποσυρόταν οριστικά ο Λένιν το Μάρτιο του 1923: «η τελική μορφή της Σοβιετικής Ένωσης θα ήταν διαφορετική απ’ αυτήν που της έδωσε εκ των υστέρων ο Στάλιν».



23 comments so far

  1. μ. α. on

    Stern: Ευρώ αντί Τουρκίας επέλεξε ο Σημίτης
    23-06-2012 20:51:20

    178

    Συγκλονιστικές αποκαλύψεις από το περιοδικό Stern σχετικά με την είσοδο της Ελλάδας στην Ευρωζώνη και τις υπόγειες συμφωνίες Σημίτη – Σρέντερ.Στην τελευταία έκδοσή του το γερμανικό περιοδικό Stern αποκαλύπτει τα κρυφά παρασκήνια της εισόδου της Ελλάδας στο ευρώ.Bλέπετε τα χρόνια περάσανε και τώρα δε μας πειράζει να τα μάθετε.

    Σύμφωνα με το ρεπορτάζ και τα έγγραφα που φέρνει στο φώς, το 2000 η Γερμανική κυβέρνηση γνώριζε πολύ καλά οτι η Ελλάδα δεν πληρούσε τους όρους ένταξης.Η Γερμανική Κυβέρνηση διέθετε σειρά αρνητικών εισηγήσεων από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τις αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας, με προειδοποιήσεις για το μεγάλο αναλογικά εμπορικό έλλειμμα, τη μεγάλη εξάρτηση από τις κοινοτικές επιδοτήσεις, αλλά και για τους κινδύνους που απειλούν την ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας. Σημείωναν δε ότι η χώρα δεν ήταν έτοιμη για το «σοκ της εισόδου στην Ευρωζώνη». Ήταν η εποχή που η κυβέρνηση Σημίτη παραποιούσε όλα τα σχετικά οικονομικά στοιχεία (σε αγαστή συνεργασία με την Golman Sachs).

    Παρ’ όλα αυτά ο τότε Καγκελάριος Σρέντερ και η κυβέρνησή του αγνόησαν όλες τις προειδοποιήσεις και επιπλέον, καθησύχαζαν τους πάντες, λέγοντας οτι η Ελλάδα πληρεί τους όρους ένταξης.

    – Το ερώτημα φυσικά είναι γιατί ο Σρέντερ έκανε τα στραβά μάτια και τελικά επιτάχυνε την είσοδο της Ελλάδας στο ευρώ;

    Την απάντηση δίνει το περιοδικό Stern.

    Σημίτης και Σρέντερ είχαν κάνει μια συμφωνία κάτω από το τραπέζι: Ο Σρέντερ θα έκανε τα στραβά μάτια και θα έβαζε τελικά την Ελλάδα στο ευρώ και σε αντάλλαγμα ο Σημίτης υποσχέθηκε οτι η Ελλάδα θα παραιτούνταν από οποιοδήποτε δικαίωμα άσκησης βέτο για την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κάτι που άλλωστε επιθυμούσε διακαώς η Γερμανική κυβέρνηση.

    Με λίγα λόγια, ο τότε Πρωθυπουργός της Ελλάδας ξεπούλησε ένα από τα τελευταία εναπομείναντα διπλωματικά όπλα της χώρας για την πολιτική του επιβίωση.

    http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=45708&Itemid=131

  2. Ματ on

    Stern: Ευρώ αντί Τουρκίας επέλεξε ο Σημίτης
    23-06-2012

    Συγκλονιστικές αποκαλύψεις από το περιοδικό Stern σχετικά με την είσοδο της Ελλάδας στην Ευρωζώνη και τις υπόγειες συμφωνίες Σημίτη – Σρέντερ.Στην τελευταία έκδοσή του το γερμανικό περιοδικό Stern αποκαλύπτει τα κρυφά παρασκήνια της εισόδου της Ελλάδας στο ευρώ.Bλέπετε τα χρόνια περάσανε και τώρα δε μας πειράζει να τα μάθετε.

    Σύμφωνα με το ρεπορτάζ και τα έγγραφα που φέρνει στο φώς, το 2000 η Γερμανική κυβέρνηση γνώριζε πολύ καλά οτι η Ελλάδα δεν πληρούσε τους όρους ένταξης.Η Γερμανική Κυβέρνηση διέθετε σειρά αρνητικών εισηγήσεων από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τις αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας, με προειδοποιήσεις για το μεγάλο αναλογικά εμπορικό έλλειμμα, τη μεγάλη εξάρτηση από τις κοινοτικές επιδοτήσεις, αλλά και για τους κινδύνους που απειλούν την ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας. Σημείωναν δε ότι η χώρα δεν ήταν έτοιμη για το «σοκ της εισόδου στην Ευρωζώνη». Ήταν η εποχή που η κυβέρνηση Σημίτη παραποιούσε όλα τα σχετικά οικονομικά στοιχεία (σε αγαστή συνεργασία με την Golman Sachs).

    Παρ’ όλα αυτά ο τότε Καγκελάριος Σρέντερ και η κυβέρνησή του αγνόησαν όλες τις προειδοποιήσεις και επιπλέον, καθησύχαζαν τους πάντες, λέγοντας οτι η Ελλάδα πληρεί τους όρους ένταξης.

    – Το ερώτημα φυσικά είναι γιατί ο Σρέντερ έκανε τα στραβά μάτια και τελικά επιτάχυνε την είσοδο της Ελλάδας στο ευρώ;

    Την απάντηση δίνει το περιοδικό Stern.

    Σημίτης και Σρέντερ είχαν κάνει μια συμφωνία κάτω από το τραπέζι: Ο Σρέντερ θα έκανε τα στραβά μάτια και θα έβαζε τελικά την Ελλάδα στο ευρώ και σε αντάλλαγμα ο Σημίτης υποσχέθηκε οτι η Ελλάδα θα παραιτούνταν από οποιοδήποτε δικαίωμα άσκησης βέτο για την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κάτι που άλλωστε επιθυμούσε διακαώς η Γερμανική κυβέρνηση.

    Με λίγα λόγια, ο τότε Πρωθυπουργός της Ελλάδας ξεπούλησε ένα από τα τελευταία εναπομείναντα διπλωματικά όπλα της χώρας για την πολιτική του επιβίωση.

    http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=45708&Itemid=131

  3. Β... on

    New Yorker: Το «Δουβλίνο ΙΙ» η αιτία για το μεταναστευτικό στην Ελλάδα

    20/9/12

    Το αμερικανικό περιοδικό ρίχνει ευθύνες στην πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης

    Στο «Δουβλίνο II» και στην πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης που φρόντισε να ασφαλίσει τα σύνορα των χωρών του Βορρά, αφήνοντας τις χώρες του Νότου και κυρίως την Ελλάδα να αντιμετωπίσουν τα ολοένα αυξανόμενα κύματα μεταναστών, αποδίδει το αμερικανικό περιοδικό New Yorker το μεταναστευτικό πρόβλημα στη χώρας μας.

    Με τίτλο «Η άλλη ελληνική κρίση», το άρθρο που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη 19 Σεπτεμβρίου στη διαδικτυακή έκδοση του περιοδικού, αναφέρει χαρακτηριστικά ότι το «μποτιλιάρισμα» των μεταναστών που παρατηρείται στη χώρα μας «οφείλεται σε έναν σχεδιασμό της ΕΕ, που φαίνεται ότι είναι όσο λανθασμένος είναι και ο σχεδιασμός του ευρώ. Εχει τίτλο “Δουβλίνο 2″ και υπεγράφη εν μέσω της οικονομικής ευφορίας που επικρατούσε το 2003. Ορίζει ότι όσοι ζητούν άσυλο στην ΕΕ μπορούν να το κάνουν μόνο στη χώρα εισόδου τους. Η πολιτική αυτή επέτρεψε σε χώρες όπως η Γαλλία, η Γερμανία και άλλες χώρες που αποτελούν ελκυστικούς προορισμούς για τους οικονομικούς μετανάστες να φορτώσουν στην Ελλάδα το καθήκον να αστυνομεύει τα σύνορά της και να φροντίζει για τους μετανάστες, καθήκοντα που οι αδύναμες κυβερνήσεις της χώρας δεν μπορούσαν να φέρουν εις πέρας ούτε τις καλές εποχές πριν την οικονομική κρίση».

    Οπως σημειώνει ο αρθρογράφος του περιοδικού Στιβ Κολ: «Η ελληνική οικονομική κρίση αντανακλά τη συνενοχή μεταξύ των πεινασμένων για κέρδη βορειοευρωπαίων δανειστών και των απερίσκεπτων δανειοληπτών του Νότου. Ομως το μεταναστευτικό πρόβλημα είναι πιο σκοτεινό. Το ελληνικό κράτος δεν διαθέτει την ικανότητα ή την επιρροή στην Ευρώπη ώστε να διαχειριστούν σωστά τη θέση της Ελλάδας στο “Δουβλίνο II”. Και τι έκανε η Γερμανία για να βοηθήσει; Εχει στείλει αστυνομικούς που αποκαλούνται “σύμβουλοι ταξιδιωτικών εγγράφων” οι οποίοι περιπολούν τα ελληνικά αεροδρόμια και λιμάνια για “ύποπτους ταξιδιώτες”. Η υπόλοιπη Ευρώπη έχει ασφαλίσει τα σύνορά της».

    Ο Κολ αναφέρει επίσης ότι η πολιτική αυτή και η αύξηση των μεταναστών στη χώρα μας έχει σαν αποτέλεσμα την άνοδο ακροδεξιών μορφωμάτων όπως η Χρυσή Αυγή.

    «Η επικρατούσα άποψη στην ΕΕ είναι ότι η οικονομική ασφάλεια είναι πιο σημαντική από την ασφάλεια των ανθρώπων. Αγνοεί περιθωριοποιημένες ομάδες όπως παράνομους Αφρικανούς και Ασιάτες μετανάστες. Εξισώνει τις αδυναμίες του ελληνικού κράτους με την ηθική χρεοκοπία. Είναι μια άποψη που ταιριάζει στους δανειστές, όμως στους δρόμους της Αθήνας τίποτα απ όλα αυτά δεν κάνει νόημα».

    “Το Βήμα”

    http://www.tovima.gr/world/article/?aid=475752

  4. Σ.Π. on

    Ο Γ. Παπανδρέου απαντά στην κριτική Σημίτη: «Κρίνουν τώρα εκ του ασφαλούς»
    Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έκανε από το 2009 το εθνικό της καθήκον

    ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 12/11/2012 18:02

    Απάντηση στην σκληρή κριτική που του ασκεί ο Κώστας Σημίτης στο νέο του βιβλίο «Ο εκτροχιασμός» για την πολιτική που η χώρα ακολούθησε επί πρωθυπουργίας του δίνει ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου.

    Η ανακοίνωση που εξέδωσε το γραφείο του κ. Παπανδρέου αναφέρει τα εξής:

    «Για όσα προηγήθηκαν της ανάληψης διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ το 2009, τα όσα ακολούθησαν, την εκδήλωση της κρίσης, τις υπάρχουσες επιλογές, τις επιλογές και τις αποφάσεις του ιδίου και της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, που απέτρεψαν την χρεοκοπία και κράτησαν την Ελλάδα όρθια και μέσα στην Ευρωζώνη, ο Γιώργος Α. Παπανδρέου, έχει μιλήσει κατ’ επανάληψη και εντός από εκτός Ελλάδας.

    Ο ίδιος έχει μιλήσει, ως πρωταγωνιστής των εξελίξεων και έχοντας συνολική, πλήρη εικόνα και επίγνωση των δεδομένων.

    Ο Γιώργος Παπανδρέου, χάραξε και στήριξε με συνέπεια μια πολιτική, από την αρχή μέχρι σήμερα, πιστεύοντας ακράδαντα ότι, αποτελούσε έναν δύσκολο αλλά ασφαλή δρόμο για να αποφευχθεί μια καταστροφή, αλλά και για να αλλάξει οριστικά η Ελλάδα.

    Είναι θετικό ότι τώρα όλοι μπορούν να μιλούν και να κρίνουν, αν και εκ του ασφαλούς, επειδή η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έκανε από το 2009 το εθνικό της καθήκον, σηκώνοντας τα βάρη του παρελθόντος μαζί με τον Ελληνικό λαό, ώστε να αποφευχθεί μια εθνική τραγωδία.

    Οι δε βασικές πολιτικές της επιλογές, υιοθετήθηκαν τότε από πολλούς -το έχουν άραγε ξεχάσει;- που σήμερα επικρίνουν, αλλά και υιοθετήθηκαν σήμερα από πολλούς που βιώνουν την δύσκολη πραγματικότητα συμμετέχοντας τώρα στην κυβέρνηση, ενώ πριν τις απέρριπταν χωρίς συζήτηση.

    Από την αρχή της κρίσης μέχρι σήμερα, η χώρα και ο Ελληνικός λαός έχουν επιτύχει πρωτοφανή αποτελέσματα, τα οποία σήμερα αναγνωρίζουν όλο και περισσότεροι. Τιμώντας αυτές τις θυσίες καλούμαστε όλοι να συστρατευτούμε στο εθνικό έργο αλλαγής της χώρας, μακριά απο πολώσεις, αδιέξοδες αντεγκλήσεις και προσπάθειες αποφυγής ή μετάθεσης ευθυνών.

    Η Ελλάδα θα πετύχει αρκεί να ανταποκριθούν με δυναμισμό οι εταίροι μας μπροστά σε μια γενικευμένη κρίση και αμφισβήτηση του Ευρώ. Διότι όπως είχε πει δημόσια από τις αρχές της κρίσης ο Γιώργος Παπανδρέου, η Ελλάδα μπορεί να έχει τα προβλήματα της, τα οποία θαρραλέα αναγνώρισε -και έκανε και κάνει το δέον με κόπο και πόνο- όμως δεν είναι η ίδια το πρόβλημα.

    Το πρόβλημα αφορά συνολικά την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις δομές της Ευρωζώνης. Και δεν μπορεί τρία χρόνια τώρα να μεμψιμοιρεί η Ευρωπαϊκή Ένωση, επιτρέποντας να αμφισβητείται το Ευρώ απο τις αγορές, ενώ διογκώνονται οι αρνητικές συνέπειες μιας ολιγωρίας που κοστίζει ακριβά στους λαούς της.

    Έχει αποδειχθεί περίτρανα πια ότι το πρόβλημα έχει ευρωπαϊκές διαστάσεις. Η λύση πρέπει να δοθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η ίδια η Ευρώπη δεν πρέπει και δεν μπορεί να φοβάται και να υποτιμά τις δικές της δυνατότητες επίλυσης της κρίσης.

    Η Ελλάδα απέδειξε για πολλοστή φορά τις μέρες αυτές, ότι δεν φοβάται και αναλαμβάνει τις ευθύνες της.

    Τώρα είναι η ώρα της Ευρώπης.

    http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=483606

  5. DIHAD on

    Αποκάλυψη – βόμβα από τον Μαγκούφη του ΠΑΣΟΚ: Η συμμορία του Σημίτη έβγαλε στο εξωτερικό 65 δις Ευρώ από το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου!

    Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Νοεμβρίου 14, 2012

    Μία αποκάλυψη μεγατόνων έκανε ο τ. βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και πραίτορας του ΓΑΠ, Χρήστος Μαγκούφης.

    Σήμερα το πρωΐ ήταν καλεσμένος της Πόπης Τσαπανίδου λόγω της “διαμάχης” που έχει ξεσπάσει μεταξύ Σημίτη και Παπανδρέου. Ο Πόπη τον είχε καλέσει επειδή ο Μαγκούφης είχε χαρακτηρίσει παλαιότερα τον Σημίτη “πολιτικό νάνο”. Και έβγαλε λαυράκια.

    Ο Χρήστος Μαγκούφης επιβεβαίωσε με τον ηχηρότερο τρόπο αυτό που υποστηρίζουμε εδώ και χρόνια: Η κατάρρευση της Ελλάδας ήταν σχεδιασμός μίας συγκεκριμένης συμμορίας που ακόμα και σήμερα κρατά τα ηνία.

    “Από το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου, χάθηκαν 33 τρις δραχμές εκ των οποίων τα 22 τρις, σημερινής αξίας 65 δις Ευρώ, έφυγαν στο εξωτερικό”!

    Καταλαβαίνετε για τί μιλάμε; Αναλογιστείτε αυτό το ποσό σε παραγωγική ρευστότητα, να μπαίνει σε βαλίτσες κάποιων επιτήδειων και να βγαίνει ΕΚΤΟΣ ΧΩΡΑΣ! Εκείνη την περίοδο μάλιστα που η αγοραστική – επενδυτική αξία ήταν απείρως χαμηλότερη! Μιλάμε για ταφόπλακα στην ανάπτυξη και την παραγωγή.

    Και όμως, γι’ αυτό το σκάνδαλο δεν τιμωρήθηκε κανένας. Οι ένοχοι όμως είναι ακόμα εδώ. Και δεν μιλάμε μόνο για τους πολιτικούς, αφού μόνοι τους δεν θα μπορούσαν να τελέσουν αυτό το εθνικό έγκλημα.

    Υπάρχουν ακόμα οι τραπεζίτες που υπέθαλψαν, επέτρεψαν και έδωσαν μάλιστα μετοχοδάνεια στον κοσμάκη για να διογκωθεί ο τζίρος του πλιάτσικου. Αυτοί που δήλωναν ότι το χρηματιστήριο θα πάει στις 7,000 μονάδες, λίγο πριν την κατάρρευση. Αυτοί που έβγαλαν εκατομμύρια στο εξωτερικό, ως διοικητές χρεοκοπημένων κρατικών οργανισμών. Αυτοί που μετέπειτα έγιναν και πρωθυπουργοί για να ολοκληρώσουν το έργο τους με το δολοφονικό PSI…

    Υπάρχουν τα ΜΜ”Ε’ που οδηγούσαν και κάλυπταν αυτό το εθνικό έγκλημα με τις φυλλάδες τους: “Η Κλωνατέξ θα πάει στις 500,000, σίγουρη η πληροφορία”!

    Υπάρχει και η ροή του χρήματος. Ο Πανταλάκης του σκανδάλου της Γενικής Αποθηκών είναι μόνο ένα δείγμα. Για 9 τουλάχιστον χρόνια, έβγαιναν λεφτά με βαλίτσες από εισηγμένες, με το πρόσχημα αγορών Οφσορ εταιρειών που δεν είχαν κανένα ΜΑ ΚΑΝΕΝΑ περιουσιακό στοιχείο. Εάν τα ψάξετε, θα βρείτε στα διοικητικά συμβούλια αυτών των εταιρειών, βαρύγδουπα ονόματα, “ιστορικών” πολιτικών οικογενειών. Παραμένουν ατιμώρητοι.

    Τα άλλα που συμπλήρωσε ο κύριος Μαγκούφης απλώς συμπληρώνουν το κάδρο: Αποκάλεσε τον Σημίτη “εκβιαστή”, μίλησε ευθέως για ψεύτικα στοιχεία και σκανδαλώδη εισαγωγή της χώρας στην ΟΝΕ, είπε για το σκάνδαλο των Ολυμπιακών αγώνων και άλλα πολλά.

    Δυστυχώς και αυτός, τόσα χρόνια σιωπούσε και ψήφιζε τα μνημόνια που έφερνε ακριβώς η ίδια η συμμορία. Όπως λησμόνησε να μας πει, ποιός “διεφθαρμένος, απατεώνας και εκβιαστής” έκανε τον Γιώργο Παπανδρέου πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ δίνοντας του το βρώμικο δαχτυλίδι…
    http://olympia.gr/2012/11/14/%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BA%CE%AC%CE%BB%CF%85%CF%88%CE%B7-%CE%B2%CF%8C%CE%BC%CE%B2%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CF%86%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%80/

  6. apogonos on

    Η χαμένη τιμή των Ελλήνων
    Υποβλήθηκε από Apogonos την Σάβ, 24/11/2012 – 17:45.
    Του ΚΩΝ/ΝΟΥ Π. ΡΩΜΑΝΟΥ Πανεπιστήμιο Αιγαίου:

    Ο Σημίτης έδωσε και πάλι τη βασική φόρμουλα για την ανθρωπολογική μετάλλαξη των Ελλήνων όταν είπε ότι το κύριο εμπόδιο στην ανάπτυξη ήταν η ιδιαιτερότητα των Ελλήνων.

    Να παρατηρήσουμε εδώ ότι δεν αναζήτησε την αιτία της «κακοδαιμονίας» μας σε κάποιο επιμέρους συστατικό στοιχείο της ελληνικής ταυτότητας (π.χ. την Ορθοδοξία ή τον κοραϊσμό ή τον ραγιαδισμό, τον ατομικισμό κ.λπ.) το οποίο εξοβελίζοντας θα μπορούσαμε να ελπίσουμε σ’ ένα πιο θετικό μέλλον. Όχι, ολάκερη η ιδιαιτερότητα των Ελλήνων, δηλαδή ό,τι συνιστά την ελληνικότητα αυτήν καθαυτήν μπήκε στο στόχαστρο του «εκσυγχρονιστικού» λόγου. Το στοίχημα ήταν οι Έλληνες να πάψουν να είναι Έλληνες προκειμένου να… προοδεύσουν. Η πρόοδος, η ανάπτυξη, ο εκσυγχρονισμός ήταν ο προβαλλόμενος στόχος. Η ανθρωπολογική μετάλλαξη των Ελλήνων, το μέσον για την επίτευξη του στόχου αυτού.
    Από την αρχή της διακυβέρνησης Σημίτη ως σήμερα η αποελληνοποίηση της Ελλάδος έγινε στην αρχή ψιθυριστά, αργότερα φωναχτά, αλλά πάντα με συνέπεια και αμείωτη ένταση. Το μεσοδιάστημα της κυβέρνησης των συντηρητικών δεν άλλαξε τίποτα στη ροή αυτήν των πραγμάτων. Μάλιστα συνέτεινε, μπορεί να πει κανείς, στην απρόσκοπτη λειτουργία του σχεδιασμού αποδόμησης του έθνους με το να δεσμεύσει ένα πατριωτικό δυναμικό το οποίο, χωρίς τη χειραγώγηση των συντηρητικών, θα μπορούσε να είχε απειλήσει τους ανθελληνικούς σχεδιασμούς. Έτσι π.χ. η εκδηλωθείσα αντίσταση του λαού στην παραποίηση της Ιστορίας στα νέα σχολικά βιβλία των ετών 2006-2007 έσβησε πρόωρα μόλις η κυβέρνηση έκανε τον απλό ελιγμό να αποσύρει ένα και μόνο βιβλίο (από τις εκατοντάδες) από την κυκλοφορία και την αρμόδιο υπουργό από την υπηρεσία.
    Η μεθοδολογία της εθνοκτονίας με επιστημονική συνέπεια επικεντρώθηκε στους δύο κεντρικούς άξονες αναπαραγωγής μιας ανθρώπινης κοινωνίας, την παιδεία και τη δημογραφία. Με άκρα μυστικότητα επετεύχθη η αλλαγή των περιεχομένων της σχολικής παιδείας και η ιδεολογική μετατόπιση της κατεστημένης ακαδημαϊκής και πολιτικής νομενκλατούρας, με τους συμπληρωματικούς στόχους να αμφισβητηθεί η ελληνικότητα αφενός και να γίνει αποδεκτός ως τετελεσμένο γεγονός ο εποικισμός της σκόπιμα αφύλακτης χώρας από εκατομμύρια λαθρομετανάστες αφετέρου. Όπως ήταν προβλεπόμενο, η εισαγωγή σε μεγάλη κλίμακα των τελευταίων στα ελληνικά σχολεία θα έκανε επιτακτική πλέον και νόμιμη τη μετάλλαξη της εθνικής παιδείας σε πολυεθνική. (Η μαζική εισαγωγή λαθρομεταναστών στα ελληνικά σχολεία ήταν βεβαίως αντισυνταγματική εφόσον το Σύνταγμα καθορίζει ότι η Παιδεία είναι δωρεάν και υποχρεωτική για όλους τους Έλληνες – αποκλείοντας έτσι τους μη Έλληνες.) Ταυτόχρονα θα παγίωνε την εθνογραφική αλλοίωση του ελληνικού πληθυσμού προσφέροντας «πάτημα» για την ελληνοποίηση των ξένων μόλις θα έφταναν στην ηλικία των 18 ετών. Η ελληνοποίηση με τη συνακόλουθη αλλαγή του κώδικα ιθαγένειας έγινε τον Μάρτιο του 2010 από την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ ολοκληρώνοντας την προηγηθείσα νομιμοποίηση της Νέας Δημοκρατίας του τέλους του 2008 (καθεστώς του «επί μακρόν διαμένοντος»).
    Η νεοταξική αριστερόστροφη προπαγάνδα για την καλλιέργεια οικειοφοβίας, δηλαδή απομάκρυνσης από την ελληνικότητα με τη συνακόλουθη απαίτηση να αλλοτριωθούμε αγκαλιάζοντας τον «Άλλο» ως «διαφορετικότητα», αποτελεί δυστυχώς χρόνια τώρα μια θλιβερή σταθερά της καθημερινότητας του Έλληνα. Είναι η ίδια προπαγάνδα που απαντάται ως γκράφιτι των Εξαρχείων, ως ανάλυση των ΜΜΕ και ως διδακτικό περιεχόμενο των σχολικών βιβλίων. Συνοψίζεται στις παροτρύνσεις να μην είμαστε «ξενοφοβικοί» (παραβλέποντας ότι καθόλου δεν γνωρίζουμε τις προθέσεις του ξένου που μπήκε από το παράθυρο), να μην είμαστε «ρατσιστές» (δηλαδή να αδιαφορήσουμε για τους προγόνους, το γένος και τη φυλή μας) και να μην είμαστε «εθνικιστές» (δηλαδή να παραιτηθούμε από την αξίωση να έχουμε ως έθνος δικό μας κράτος-προστάτη ή ακόμα και απλώς να υπάρχουμε ως διακριτό έθνος ανάμεσα στα άλλα έθνη). Πρόκειται για προπαγάνδα επιστημονικής αποδόμησης η οποία συν τοις άλλοις κατασκευάζει ενοχικά σύνδρομα που αφορούν το ήθος και τις συλλογικές δράσεις του «κακού Έλληνα» μέσα στην ιστορία. Οι κατηγορίες είναι δανεισμένες από το παλαιό και το νεώτερο ρεπερτόριο του ανθελληνισμού. Υποθέτω ότι η πλήρης εσωτερίκευσή τους οδηγεί στην αυτοαπαξίωση του Έλληνα ως ανθρωπολογικού τύπου.
    Αυτό στη γλώσσα των κομπιούτερ στο πλαίσιο μιας «κοινωνικής μηχανικής» (social engineering) θα σήμαινε ότι η φάση του «αποπρογραμματισμού» του ιστορικού υποκειμένου Έλλην περατώθηκε πλέον επιτυχώς και τώρα μπορεί να αρχίσει η αντίστροφη διαδικασία «αναπρογραμματισμού» του εκκενωθέντος από κάθε ιστορική μνήμη ανθρώπινου πλάσματος με νέα περιεχόμενα. Με άλλα λόγια, εκεί όπου ήδη επιτεύχθηκε η παραγωγή «γυμνού» ανθρώπου μπορεί να προχωρήσει η νέα εποχή στην πειραματική κατασκευή κάποιου νεοφανούς μιγαδικού πολιτισμικοφυλετικού ανθρωπολογικού τύπου στη νοτιοανατολική Ευρώπη (πρώην Ελλάδα).
    Ίσως για την έναρξη του σχεδιαζόμενου αναπρογραμματισμού το υπουργείο Παιδείας μελετά επί του παρόντος (όπως ακούγεται) την εισαγωγή νέων σχολικών βιβλίων που θα αντικαταστήσουν τα υπάρχοντα που στόχο είχαν τον αποπρογραμματισμό. Ίσως ο αναπρογραμματισμός των –πρώην– Ελλήνων να είναι στη συνέχεια και η αποστολή των πολυάριθμων μη κυβερνητικών οργανώσεων που η νέα κυβέρνηση δεν κατήργησε παρά τα υποτιθέμενα μέτρα περιορισμού των εξόδων στη σημερινή κρίση.

    Αν επιμείνει κανείς στο ερώτημα ποιος θα είναι (επιτέλους) ο σχεδιαζόμενος από τα κέντρα εξουσίας ανθρωπολογικός τύπος του μετα-Έλληνα θα βρει ήδη σήμερα προτεινόμενες φαντασιακές ταυτότητες, οι οποίες ξαφνιάζουν με την αφέλεια που τις διακρίνει: «πολίτης μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής πολυπολιτιστικής κοινωνίας» ή «πολίτης της Γης» ή απλώς «Άνθρωπος»… Μια στοιχειώδης κριτική δείχνει ότι με τα ανοικονόμητα εκατομμύρια αφρικανών, ασιατών και βαλκάνιων λαθρομεταναστών και τα συνεπακόλουθα προβλήματα της γκετοποίησης, της εγκληματικότητας, της επιδημιολογικής μόλυνσης (450.000 κρούσματα ηπατίτιδας στην Ελλάδα! – «Ελευθεροτυπία» 19 Μαΐου 2010) και γενικότερης επαπειλούμενης κατάρρευσης των ελληνικών υποδομών, η Ελλάδα αντί να πλησιάζει, αντιθέτως συνεχώς απομακρύνεται από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο ομοιάζοντας όλο και περισσότερο με τριτοκοσμικό κρατικό μόρφωμα. Επίσης η κριτική δείχνει ότι δεν υπάρχουν διαβατήρια για «πολίτες της Γης» ούτε ελευθερία εγκατάστασης σε όποια μέρη του πλανήτη θα προσπαθήσουν να καταφύγουν άφρονες Έλληνες μετά την καταστροφή της πατρίδας τους. Τέλος «Άνθρωπος» χωρίς εθνοτικό, πολιτισμικό, θρησκευτικό, πολιτικό προσδιορισμό δεν υπάρχει, μόνο ο σκύλος, η γάτα και το όποιο ζώο είναι απλώς σκύλος και γάτα οπουδήποτε χωρίς περαιτέρω προσδιορισμό.
    «Άνθρωπος» χωρίς ιδιαιτερότητα δεν είναι παρά ένα ζώο! Προφανώς τέτοια ζώα, τέτοια ανθρώπινα μηδενικά, βδελύγματα πάνω στο πρόσωπο της Γης, θα κατασκευάσουν στην Ελλάδα οι σκοτεινοί κύριοι προγραμματιζόμενων εθνοκτονιών.
    Πραγματικά αποφάσισαν λοιπόν οι Έλληνες, θα πει κανείς, να απεμπολήσουν την ιδιαιτερότητά τους για να γίνουν πιο άνθρωποι ή πιο Ευρωπαίοι, τέλος πάντων για να εκσυγχρονισθούν και να αναπτυχθούν όπως το ήθελε ο Σημίτης; Αν πιστέψει κανείς ότι αυτοί που δέχθηκαν να μεταλλαχθούν (και δεν ήσαν προς Θεού όλοι) το έπραξαν για ιδανιστικούς αποκλειστικά λόγους, απατάται σίγουρα. Δεν ξέρει δηλαδή να διαβάζει το πραγματικό μήνυμα της εξουσίας ανάμεσα στις γραμμές των επίσημων διακηρύξεων.
    Εδώ το μήνυμα ήταν ένα και μοναδικό: Ξεχάστε αυτά που πιστεύατε ως Έλληνες και εμείς σας εγγυώμεθα υψηλή κατανάλωση και ευημερία! Ως Έλληνες δεν έχετε μέλλον στην Ελλάδα, γιατί οι ανώτερες εξουσίες έχουν άλλα σχέδια για την Ελλάδα! Ως απλές βιολογικές υπάρξεις όμως, αφημένες στα δικά μας χέρια να τις μορφώσουμε όπως καλύτερα ξέρουμε εμείς, επιτρέπουμε να επιβιώσετε και μάλιστα σε υψηλό επίπεδο. Όσοι τυχόν αρνηθούν και αντισταθούν θα αποκλεισθούν από όλες τις απολαβές, κοινωνικές, επαγγελματικές, πολιτικές. Θα ζουν με τον φόβο του κράτους και μαζί τού παρακράτους που χτυπάει εκεί όπου δεν φτάνει ο νόμος. Αν δε επιμείνουν ότι «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» θα βρουν απέναντί τους και τους συνασπισμένους «ελληνοποιημένους» αλλοδαπούς πραιτωριανούς.
    Αυτοί ήταν οι όροι του συμβολαίου που η εξουσία πρότεινε στους Έλληνες και πολλοί δελεάσθηκαν. «Η τιμή τιμή δεν έχει και χαράς τον που τη… χάνει!» σκέφτηκαν. Όμως αυτό που επέμεινε να διαχειρισθεί η εξουσία χωρίς εξαιρέσεις ήταν τα παιδιά. Τα αφελληνισμένα σχολεία περίμεναν τα ελληνόπαιδα με τον Χασάν στο ίδιο θρανίο, υλικό για μετάλλαξη. Τι θα έπρατταν άραγε οι γονείς, οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων; Θα δημιουργούσαν προβλήματα επειδή τα παιδιά τους διδάσκονταν ανθελληνικά βιβλία και θα αμφισβητούσαν τη νομιμότητα της εισαγωγής λαθρομεταναστών χωρίς τα νόμιμα δικαιολογητικά στο σχολείο που πλήρωσαν γενεές επί γενεών ελλήνων φορολογουμένων; Ή θα άφηναν ό,τι πολυτιμότερο είχαν, τα παιδάκια τους δηλαδή, τα μοναχοπαίδια τους μάλιστα (διότι δεν κάνουν πάνω από ένα παιδί) βορά στο αντεθνικό υπουργείο Παιδείας; Γνωρίζουμε δυστυχώς την απάντηση…
    Πώς όμως να ερμηνεύσει κανείς την παρούσα πτώχευση της Ελλάδας, την περικοπή μισθών και συντάξεων, την αύξηση των φόρων στα καταναλωτικά αγαθά κ.λπ., δεδομένης της ανειλημμένης υποχρέωσης της εξουσίας να ανταμείψει πλουσιοπάροχα όσους εδέχθηκαν τον αφελληνισμό τους; Η απάντηση είναι γνωστή από τα αρχαία χρόνια: Ο διάβολος δεν κρατάει τον λόγο του. Γιατί να ξοδεύεται εσαεί γι’ αυτούς που τώρα πια είναι ένα τίποτα; Αφού οι Έλληνες έχασαν οικειοθελώς την τιμή τους, να χάσουν τώρα και το… αντίτιμο. Άλλωστε δεν τα έδωσαν όλα ακόμα, ποιος ξέρει αν πιεζόμενοι δεν θα δώσουν και τα υπόλοιπα!
    Η ανυποληψία όσων ανθρώπων πρόδωσαν το λίκνο της Ευρώπης, τους προγόνους και το όνομά τους για τον Μαμμωνά δεν διέφυγε την προσοχή των Ευρωπαίων των οποίων ο παραδοσιακός φιλελληνισμός υπό το κράτος της ματαίωσης γύρισε τώρα στο εξίσου παραδοσιακό του αντίθετο, τον ανθελληνισμό.
    Έτσι η διάθεση να μας απαξιώσουν, ηθικά και διανοητικά με κάθε τρόπο μιλάει καθημερινώς μέσα από χίλια και ένα άρθρα του ευρωπαϊκού Τύπου για τη χρεοκοπημένη, ψεύτικη, αδηφάγα, πρόστυχη Ελλάδα, η οποία τώρα πρέπει να τιμωρηθεί, να ταπεινωθεί, να ματώσει με κάθε τρόπο, στο τέλος δε και να εκδιωχθεί από την Ευρώπη! Ακόμα κι έναν Τούρκο να π….. έναν τσολιά σκιτσάρισε ευρωπαίος γελοιογράφος… Όχι: τέτοιο μένος, τέτοιο διασυρμό δεν επιφυλάσσει κανείς σε δανειολήπτη που απλώς αδυνατεί να πληρώσει. Τον επιφυλάσσει μόνο σε άνθρωπο που έχασε την τιμή του.
    Αν δεν θέλει να χάσει τα πάντα, ο ελλαδικός Ελληνισμός πρέπει να κινητοποιήσει τις υγιείς δυνάμεις που διαθέτει το αρχαίο του κύτταρο για να γίνει τιμωρός των πρωταιτίων της προδοσίας και παιδαγωγός των παραστρατημένων, που όμως βαθιά μέσα τους φέρουν το φως της Ελλάδος.
    ____________________________________________________________________

  7. apogonos on

    Sent from my iPad

    Begin forwarded message:

    Όσοι έχουν γνωρίσει τον Γιάννη Στουρνάρα από κοντά συμφωνούν στο εξής: «Δεν τον λες ευφυή και για αυτόν τον λόγο δεν μπορεί ποτέ να διαχειριστεί πληροφορίες και αναλύσεις πέραν από εκείνες που του υποδεικνύουν. Επίσης ενώ έχει κάνει καλές σπουδές στα οικονομικά, δεν διαθέτει αυτό που λέμε οικονομική σκέψη».

    Ο σημερινός υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας, παρότι δείχνει να μισεί θανάσιμα τον δημόσιο τομέα, θα μπορούσε να λάβει το βραβείο του «Δημοσίου Υπαλλήλου της 30ετίας». Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι ο τεχνοκράτης και αγαπημένο παιδί του Κώστα Σημίτη, τοποθετείται εδώ και περίπου 30 χρόνια μόνο σε δημόσιες θέσεις από τις οποίες λαμβάνει παχυλούς μισθούς. Τόσο παχυλούς, ώστε μπορεί να διαμένει σε έπαυλη στην Κηφισιά, αλλά και να διαθέτει πολυτελέστατη βίλα στη Σύρο, δίπλα ακριβώς από τη βίλα του κουμπάρου του Γιάννου Παπαντωνίου.

    Και μπορεί ο Γιάννης Στουρνάρας να έχει πέσει έξω σε όλες του τις προβλέψεις, σε όλες του τις εκτιμήσεις για την ελληνική οικονομία και όχι μόνο, μπορεί να φέρει τεράστιες ευθύνες μαζί με τον Κώστα Σημίτη για το γεγονός ότι η Ελλάδα εντάχθηκε ανέτοιμη στην Οικονομική Νομισματική Ένωση, με αποτέλεσμα σήμερα η χώρα να απειλείται με την απόλυτη καταστροφή, αλλά πάντοτε φρόντιζε να κάνει σωστή διαχείριση της δικής του οικονομικής κατάστασης. Εξάλλου, πόσοι δημόσιοι υπάλληλοι ή πόσοι καθηγητές πανεπιστημίου, όπως είναι ο ίδιος, μπορούν και ζουν με πολυτελέστατο τρόπο, μπορούν και τρώνε σούσι και μπορούν ενώ φτωχοποιούν τον ελληνικό λαό να κοιμούνται ήσυχοι τα βράδια, αφού νωρίτερα συμβουλεύουν τις κόρες τους να μην αγοράσουν σπίτι στο εξωτερικό, αλλά να περιμένουν ενδεχομένως να πέσουν κι άλλο οι τιμές.

    Όμως, δεν μένει σε αυτά ο «Τσάρος» της ελληνικής οικονομίας. Ο άνθρωπος που αμφισβήτησε τις αποφάσεις της δικαιοσύνης για την αντισυνταγματικότητα του χαρατσιού, ο υπεύθυνος για το γεγονός ότι πολλές οικογένειες έχουν μείνει χωρίς θέρμανση αυτόν τον χειμώνα, ο εκτελεστής του σχεδίου αρπαγής των ιδιόκτητων οικημάτων από εδώ και πέρα, αρθρώνει το τελευταίο χρονικό διάστημα και μάλιστα με τρόπο προκλητικό, πολιτικό λόγο. Το βέβαιο είναι ότι ο Γιάννης Στουρνάρας αποτελεί μοναδική περίπτωση δημοσίου υπαλλήλου: Επαύλεις, υψηλές γνωριμίες, κουμπαριές, σούσι, αποταμιεύσεις και πολυτελής ζωή.

    Μια ζωή στο δημόσιο

    Ο Γιάννης Στουρνάρας έχει μακρά παρουσία στο ελληνικό δημόσιο. Την περίοδο 1986-1989 εργάστηκε ως ειδικός σύμβουλος του υπουργείου Οικονομικών για θέματα δημοσίων επιχειρήσεων και εισοδηματικής πολιτικής. Το γεγονός ότι το 1989 το ΠΑΣΟΚ έχασε τις εκλογές, δεν επέφερε ουσιαστικά μεγάλες μεταβολές στη σχέση του με τον δημόσιο τομέα, αφού με απόφαση του τότε διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ), Δημήτρη Χαλικιά, τοποθετήθηκε σύμβουλος σε θέματα νομισματικής πολιτικής. Με την επιστροφή του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία το 1993, ένα χρόνο μόλις μετά, το 1994 ο Γιάννης Στουρνάρας ανέλαβε το πόστο του προέδρου του ΣΟΕ, του βασικού συμβούλου του υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών. Από τη θέση του ο Γιάννος Παπαντωνίου, ο οποίος τη δεκαετία του 1970 είχε φοιτητή τον Γιάννη Στουρνάρα, κατηύθυνε, από το 1994 έως το 2001 την προσπάθεια ένταξης της Ελλάδας στην ΟΝΕ, η οποία έγινε με τέτοιο τρόπο ώστε η χώρα οδηγήθηκε στην καταστροφή. Φυσικά έβαλε το χεράκι του και ο Γιάννης Στουρνάρας αφού επί μία επταετία εκπροσωπούσε το υπουργείο στη Νομισματική Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Οπότε ο κάθε ένας μπορεί να καταλάβει, ποια είναι η μεγάλη ευθύνη του Γιάννη Στουρνάρα στην υπόθεση της καταστροφής της ελληνικής οικονομίας, η οποία σήμερα συνεπάγεται την καταστροφή ενός ολόκληρου λαού.

    Η «καταστροφή» της Εμπορικής

    Ο Γιάννης Στουρνάρας, αφού έγινε κουμπάρος με τον Γιάννο Παπαντωνίου, έβαλε ως στόχο να γίνει μέλος του «κύκλου» του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη. Όλη αυτή η παρέα, ενέταξε προφανώς για λογαριασμό των γερμανικών πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων, την χώρα μας στην ευρωζώνη. Πρόκειται για μία διαδικασία, την οποία πληρώνει πολύ ακριβά σήμερα ο ελληνικός λαός. Ο Κώστας Σημίτης εκτίμησε πολύ την προσήλωση του Γιάννη Στουρνάρα προς το πρόσωπό του και τελικά τον διόρισε στην Εμπορική Τράπεζα. Για να αντιληφθεί κανείς το … μέγεθος των ικανοτήτων του σημερινού υπουργού Οικονομικών πρέπει να γνωρίζει το εξής: Ενώ παρέλαβε την δεύτερη σε μέγεθος ελληνική τράπεζα, όταν αποχώρησε από τη θέση του Προέδρου η Εμπορική βρέθηκε στα πρόθυρα της καταστροφής, με αποτέλεσμα να πουληθεί στην γαλλική Credit Agricole. Ακόμη και σήμερα πολλοί διερωτώνται αν ο Γιάννης Στουρνάρας εκτέλεσε συνειδητά κάποιο σχέδιο καταστροφής της εμπορικής τράπεζας. Το χειρότερο είναι ότι οι ίδιοι υποψιάζονται ότι την τύχη της Εμπορικής θα έχει και η Ελλάδα.

    Το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου

    Η «φούσκα του χρηματιστηρίου» φέρει την υπογραφή της διακυβέρνησης Σημίτη. Πρόσφατα ο πρώην Δήμαρχος Αθηναίων και υπουργός της κυβέρνησης Καραμανλή Νικήτας Κακλαμάνης υπήρξε ιδιαίτερα αιχμηρός για τον Γιάννη Στουρνάρα θυμίζοντάς τον ρόλο που είχε διαδραματίσει την περίοδο που τη χώρα κυβερνούσε ο Κώστας Σημίτης: «Πρόχειρα στο μυαλό μου έχω τουλάχιστον 30 σκάνδαλα που συγκλόνισαν την Ελλάδα από το 1996 έως το 2004, με πιο χαρακτηριστικά δύο. Το «μαγείρεμα» των στοιχείων για να μπούμε στο ευρώ και το μέγα σκάνδαλο του χρηματιστηρίου. Αν κάποιοι λοιπόν έχουν επιλεκτική μνήμη, ο ελληνικός λαός δεν έχει. Θυμάται και πολύ καλά μάλιστα». Ποιος θυμάται; Μα ο Γιάννης Στουρνάρας φυσικά, ο οποίος μαζί με τον Γιάννη Παπαντωνίου είναι εκλεκτά μέλη της παρέας της Σύρου. Εξάλλου ο Γιάννης Στουρνάρας υπήρξε και συνεργάτης της χρηματιστηριακής «Κάππα» για την οποία ακούστηκαν και γράφτηκαν ουκ ολίγα αναφορικά με την περίοδο της χρηματιστηριακής φούσκας.

    Ακόμη, όμως, μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει μια ανακοίνωση του Συλλόγου Εργαζομένων της Εμπορικής Τράπεζας με ημερομηνία 2 Δεκεμβρίου 2003, όπου μπορεί ο κάθε ένας να διαβάσει ότι ο Γιάννης Στουρνάρας και η διοίκηση της Εμπορικής Τράπεζας «διέθεσαν ολόκληρο σχεδόν το τίμημα από την πώληση της Ιονικής (270 δισ.) για την κάλυψη των ζημιών από τις χρηματιστηριακές πράξεις και μείωσαν τα ίδια κεφάλαια κατά 700 εκ. ευρώ». Νωρίτερα σε άλλη ανακοίνωση με ημερομηνία 22 Νοεμβρίου 2004 αναφέρονται μεταξύ άλλων τα εξής: «Διέθεσαν ολόκληρο σχεδόν το τίμημα από την πώληση της Ιονικής (270 δισ.) για την κάλυψη των ζημιών από τις χρηματιστηριακές πράξεις και μείωσαν τα ίδια κεφάλαια κατά 700 εκ. ευρώ». Τον Απρίλιο του 2000 και ενώ η κρίση του χρηματιστηρίου είχε ξεσπάσει ήδη από το 1999 ο Γιάννης Στουρνάρας, υποτίθεται ότι είχε κινητοποιήσει τους αμυντικούς μηχανισμούς του κράτους με στόχο να επιτευχθεί η συγκράτηση της πτώσης του χρηματιστηρίου. Κάποιοι τον είχαν κατηγορήσει για χειραγώγηση.

    Η παρέα της Σύρου

    Στη Σύρο, όπου διατηρεί την εξοχική του βίλα (όπως εξάλλου ο κάθε δημόσιος υπάλληλος) ο Γιάννης Στουρνάρας ήρθε σε απευθείας επαφή με τον γαλλικό παράγοντα, ο οποίος μέχρι σήμερα στέκεται στο πλευρό του. Δίπλα στις βίλες των Παπαντωνίου και Στουρνάρα στην περιοχή τρία Λαγκόνια του νησιού, βρίσκεται άλλη μια βίλα, εκείνη της Κλοντίν Ριπέρ, πρώην συζύγου του γάλλου πρεσβευτή στην Αθήνα, Ζαν-Μορίς Ριπέρ. Καλεσμένοι της ήταν το 2010 ο Φρανσουά Ολάντ και η Βαλερί Τριερβελέρ, το σημερινό προεδρικό ζεύγος της Γαλλίας, και την παρέα ένωσε στο σπίτι του ο Γιάννος Παπαντωνίου.

    Η αλήθεια είναι ότι ο Γιάννης Στουρνάρας «είδε μπροστά» τότε και έκανε αυτό που έχει μάθει να κάνει καλύτερα: Κόλλησε σαν τσιμπούρι στην παρέα των Γάλλων, τους οποίους άρχισε στη συνέχεια να συναντά και στην Αθήνα. Άνθρωποι, οι οποίοι γνωρίζουν πρόσωπα και καταστάσεις, υποστηρίζουν ότι η διαχρονική επαφή που έχει με τους τους Γάλλους διαδραμάτισε κεντρικό ρόλο στη στρατηγική που ακολούθησε ως διοικητής της Εμπορικής Τράπεζας, με αποτέλεσμα το ελληνικό τραπεζικό ίδρυμα να περάσει στα χέρια της γαλλικής Credit Agricole. Από τότε τον συνοδεύει ένα παρατσούκλι: Κοπερφιλντ. Για ποιο λόγο; Διότι έχει τη μοναδική, μαγική ικανότητα να εξαφανίζει τράπεζες. Κάπως έτσι λένε σήμερα, ότι αν παραμείνει για πολύ καιρό ακόμη στο τιμόνι της ελληνικής οικονομίας θα εξαφανίσει και μια χώρα, την Ελλάδα.

    Οι δουλειές της συζύγου

    Όλες οι σύζυγοι των δημοσίων υπαλλήλων μπορούν να κάνουν «χρυσές δουλειές»; Μάλλον όχι. Όμως, η περίπτωση της οικογένειας Στουρνάρα είναι ξεχωριστή. Ανaδημοσιεύουμε όσα έγραφε το newsbomb.gr, το οποίο είχε στηριχθεί στις αποκαλύψεις της εφημερίδας «Παραπολιτικά» πριν από λίγο καιρό:

    «Πολυεθνικοί κολοσσοί στο χώρο του φαρμάκου οι χορηγοί της Λίνας Νικολοπούλου. Τα ιατρικά συνέδρια και οι συζητήσεις για την επιμέλεια ιατρικών εκδόσεων. Σίγουρα πολλοί θα απορούν τι σχέση μπορεί να έχει η σύζυγος του υπουργού Οικονομικών με τον χώρο των φαρμάκων και ακόμη περισσότερο πώς οι υψηλές γνωριμίες του συζύγου της αποτέλεσαν το χρήσιμο «εργαλείο» της… Η κ Λίνα Νικολοπούλου λοιπόν είναι όπως διαβάζουμε στο ρεπορτάζ της εφημερίδας «Παραπολιτικά» γενική διευθύντρια της εταιρείας Mindwork Business Solutions (που εδρεύει στην οδό Μάρκου Μπότσαρη στην Κηφισιά) και στο επίκεντρο των ενδιαφερόντων της βρίσκεται η διοργάνωση ιατρικών συνεδρίων και συζητήσεων ανά την Ελλάδα, καθώς και η επιμέλεια σχετικών εκδόσεων. Η ίδια έχει σπουδάσει Βιολογία και μάλιστα είχε φύγει για σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης μαζί με τον Γιάννη Στουρνάρα με τον οποίο από τότε διατηρούσε σχέση. Και μην νομίζετε ότι η Mindwork Business Solutions είναι μια μικρή εταιρεία η οποία απλά επιβιώνει στο χώρο αλλά πρόκειται για έναν πραγματικό κολοσσό! Μεταξύ άλλων δουλεύει συστηματικά για την προώθηση, αλλά και τη γενικότερη οργάνωση των εκδηλώσεων του «Forum για την Υγεία και τις πολιτικές Υγείας» ενώ ασχολείται καθημερινά και με τη διαχείριση της ιστοσελίδας του. Κάθε χρόνο μάλιστα πραγματοποιούνται δύο συναντήσεις, στις οποίες συμμετέχουν πολιτικοί ερευνητές, ακαδημαϊκοί επιστήμονες του υγειονομικού συστήματος καθώς και εκπρόσωποι των κοινωνικών εταίρων και μεγάλων ασφαλιστικών οργανισμών και επιχειρήσεων του υγειονομικού τομέα. Εκτός από τα οικονομικά της χώρας ο υπουργός φαίνεται πως… πονοκεφαλιάζει και για τις δουλειές της γυναίκας του εν μέσω κρίσης».

    Ο άνθρωπος που δεν έκανε καμία σωστή εκτίμηση

    Τον περασμένο Οκτώβριο το Periodista υπενθύμιζε ότι ο Γιάννης Στουρνάρας είναι ένα πρόσωπο, η παρουσία του οποίου στο υπουργείο Οικονομικών μόνο ανησυχία πρέπει να προκαλεί στον ελληνικό λαό.

    Ορίστε τι γράφαμε στις 11 Οκτωβρίου 2012:

    Ο ελληνικός λαός πρέπει να είναι ιδιαίτερα ανήσυχος για τον τρόπο με τον οποίο χειρίζεται η ελληνική κυβέρνηση τα οικονομικά ζητήματα και πρέπει να είναι ανήσυχος διότι στη θέση του «Τσάρου» της Οικονομίας βρίσκεται το αγαπημένο παιδί του Κώστα Σημίτη, Γιάννης Στουρνάρας. Ο Γιάννης Στουρνάρας είναι ένας άνθρωπος ειδικών αποστολών. Διότι είναι προφανές ότι αν η χώρα είχε, μία κυβέρνηση, η οποία θα σχηματιζόταν υπό φυσιολογικές συνθήκες, θα ήταν αδύνατον ένας πρωθυπουργός να εμπιστευόταν σε ένα πρόσωπο το οποίο έχει πέσει τόσο έξω στις εκτιμήσεις του. Κι, όμως, στην Ελλάδα του 2012, μπορεί και χειρίζεται τις οικονομικές υποθέσεις ένας τεχνοκράτης σαν τον Γιάννη Στουρνάρα. Δεν μπορεί να εξηγηθεί πως ο πρωθυπουργός ενός … κυρίαρχου κράτους εμπιστεύθηκε τον Γιάννη Στουρνάρα για μία τόσο κρίσιμη θέση. Άρα κάτι άλλο συμβαίνει. Θα υπενθυμίσουμε αρχικά το περιεχόμενο της συνέντευξης, την οποία είχε παραχωρήσει στην εφημερίδα «Τα Νέα» τον Σεπτέμβριο του 2009, όταν σημείωνε ότι η κρίση τελειώνει και ότι η ανεργία θα κορυφωθεί στο 9,5%-9,8%.

    Το ότι έπεσε έξω στις προβλέψεις του, δεν χρειάζεται να αναλυθεί περισσότερο. Άλλωστε το αποδεικνύει το γεγονός ότι στη συνέχεια έγινε … υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά, μίας κυβέρνησης ειδικού σκοπού, η οποία για να σχηματιστεί συμμάχησαν όλα τα κέντρα πολιτικής και οικονομικής εξουσίας, τα οποία απομυζούν τη χώρα μας και οδηγούν σε κοινωνική γενοκτονία τον ελληνικό λαό. Στην Ελλάδα του 2012, όπου η κυβέρνηση ξεπουλά τα πάντα, δεν χρειάζεται να έχει κανείς επάρκεια οικονομικών, ώστε να γίνει υπουργός των Οικονομικών υποθέσεων. Αρκεί να ταυτίζεται με τις θέσεις του Βερολίνου και να έχει κάνει καλές παρέες στο παρελθόν. Τότε, τον Σεπτέμβριο του 2009, ο Γιάννης Στουρνάρας μιλούσε για το θέμα της ανεργίας υποστηρίζοντας ότι είναι αναγκαίο μέτρο η επιδότηση των επιχειρηματιών. Καλό είναι να θυμηθεί κανείς τι εντόπιζε ως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα ο σημερινός υπουργός Οικονομικών: «Την έλλειψη κατανόησης της σοβαρότητας των συνεπειών βασικών προβλημάτων από το κοινό, ώστε να γίνουν αποδεκτές οι απαραίτητες λύσεις»(!!!).

    Δηλαδή ούτε λίγο, ούτε πολύ υποστήριζε ότι ο ελληνικός λαός θα έπρεπε να συναινεί στην καταστροφική για τον ίδιο πολιτική. Ταυτόχρονα, πλήρως ευθυγραμμισμένος, με τα γερμανοτραφή εγχώρια συστήματα, τα οποία απεργάζονται σενάρια αποσταθεροποίησης του πολιτικού συστήματος, πριν προσφύγει η χώρα στον μηχανισμό στήριξης, ο Γιάννης Στουρνάρας δήλωνε «η πιο ρηξικέλευθη πρόταση για την οικονομία σχετίζεται με την επίτευξη συναίνεσης για την αλλαγή του εκλογικού νόμου και την κατάργηση του σταυρού προτίμησης». Και δεν είναι μόνο τα όσα είχε δηλώσει στην εφημερίδα «Τα Νέα». Αργότερα στις 23 Ιουλίου του 2011 σε τηλεοπτική του εμφάνιση στο Mega Channel, σε ερώτηση για το πότε «βλέπει» ότι η χώρα θα γυρίσει στην ανάπτυξη, είχε απαντήσει το εξής αξιομνημόνευτο: «μέσα στον επόμενο χρόνο», δηλαδή στο έτος 2012, δηλαδή στο έτος που διανύουμε. Όπως μπορεί να διαπιστώσει ο οποιοσδήποτε, χωρίς ν είναι αναγκαίο να προσφύγει σε κάποια μαζική πληροφόρησης, μόνο σε τροχιά ανάπτυξης δεν έχει τεθεί η χώρα.

    Ο κύκλος της Οξφόρδης

    Την ιστορία την γράφουν οι παρέες , υποστηρίζουν κάποιοι. Στην περίπτωση του Γιάννη Στουρνάρα αυτό «ταιριάζει γάντι». Χαρακτηριστικά είναι τα όσα αναφέρει, μεταξύ άλλων, ένα αφιέρωμα του «Βήματος» στον σημερινό υπουργό Οικονομικών:

    «Η ακαδημαϊκή ζωή του στην Οξφόρδη ήταν μια άλλη μάχη. Ο κύριος ανταγωνιστής του στην άμιλλα της σχολής ήταν ο Τσαρλς Κόλινς, σήμερα υφυπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, με τον οποίο διατηρεί στενή επαφή. Τα χρόνια της Οξφόρδης διαμόρφωσαν τον Στουρνάρα και ήταν καθοριστικά για τη μετέπειτα πορεία του. Στο φημισμένο βρετανικό πανεπιστήμιο βρέθηκε μαζί με τη σύντροφό του από τα φοιτητικά χρόνια στην Αθήνα, τη Λίνα Νικολοπούλου. Εκείνος έκανε μεταπτυχιακό και διδακτορικό στα Οικονομικά, εκείνη διδακτορικό στη Βιολογία.

    Μόλις το ΠαΣοΚ θεσμοθέτησε τον πολιτικό γάμο, το 1981, κατέβηκαν στο Λονδίνο, μαζί με ένα φιλικό ζευγάρι, «με ένα νοικιασμένο Renault που χάλασε στον δρόμο», και παντρεύτηκαν στο προξενείο. Γύρισαν με oτοστόπ. Σήμερα έχουν δύο κόρες, τη Μυρτώ και τη Νεφέλη. Στην Οξφόρδη ο Στουρνάρας συνδέθηκε με μέλη της ελληνικής κοινότητας του πανεπιστημίου. Εκεί δίδασκε ήδη ο Λουκάς Τσούκαλης (σήμερα καθηγητής Ευρωπαϊκής Οργάνωσης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πρόεδρος του ΕΛΙΑΜΕΠ), ο οποίος έχει τελειώσει το διδακτορικό του σε ηλικία μόλις 25 ετών. Συνομήλικος, συμφοιτητής και συγκάτοικος του Στουρνάρα στην εστία ήταν ο Γιώργος Ζανιάς, πρώην υπουργός Οικονομικών και νυν πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας, ενώ ο «μικρός της παρέας» ήταν ο Ευκλείδης Τσακαλώτος. Ο καθηγητής Οικονομικών και τομεάρχης Οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ έκανε την ίδια εποχή τις προπτυχιακές σπουδές του σε έναν κύκλο σπουδών μοναδικό στην Οξφόρδη: Πολιτική Επιστήμη, Φιλοσοφία και Οικονομικά.

    “Ημασταν όλοι προοδευτικά παιδιά” θυμάται ο Τσούκαλης. «Μιλάγαμε συνέχεια πολιτικά. Ως λίγο μεγαλύτερος, είχα ίσως μια πιο ρεαλιστική αντιμετώπιση. Οι άλλοι ήταν πιο ριζοσπαστικοί. Κουβαλούσαν μια επαναστατικότητα που είχε έρθει από τα αμφιθέατρα των ελληνικών πανεπιστημίων. Η ιδεολογία της παρέας ήταν από σοσιαλδημοκρατία και πέρα προς τα Αριστερά και ο Στουρνάρας είχε το πρόβλημα πώς θα προσαρμόσει τις αριστερές ιδέες με τα παραδοσιακά οικονομικά». Η παρέα της Οξφόρδης ήταν πολυσυλλεκτική. Στις συζητήσεις συμμετείχε με τα δικά της επιχειρήματα και η Ελένη Λουρή, σήμερα υποδιοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, η οποία έκανε από το 1982 το διδακτορικό της στο φημισμένο πανεπιστήμιο».

    Ας μην ξεχνάμε ότι στο ΕΛΙΑΜΕΠ, το οποίο χειρίζεται όλους τους φακέλους της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, ξεχωριστή θέση έχει ο Αλέξης Παπαχελάς, με τον οποίο ο Γιάννης Στουρνάρας συνδέεται με ισχυρή φιλία. Εξάλλου η εφημερίδα «Καθημερινή» ταυτίζεται με τις απόψεις του κυρίου Στουρνάρα και τον έχει στηρίξει πάρα πολύ.

    Πάντως έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το εξής: Όλα τα πρόσωπα, τα οποία αναφέρονται παραπάνω κατείχαν θέσεις σε τράπεζες. Τελικά, τίποτα δεν είναι τυχαίο στη ζωή.

    Ο ταλαντούχος κύριος Στουρνάρας

    Εξαιρετικό ενδιαφέρον έχει το ρεπορτάζ της εφημερίδας «Δρόμος της Αριστεράς», η οποία πριν από καιρό έγραφε τα ακόλουθα:

    Η τοποθέτηση του κ. Ι. Στουρνάρα, ως υπουργού Οικονομίας, στην τρικομματική κυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ.-ΔΗΜΑΡ αποτελεί την επιβράβευση της συνεπούς εξυπηρέτησης πολιτικών και επιχειρηματικών συμφερόντων από το συγκεκριμένο στέλεχος. Ενώ, όμως, είναι γνωστά και έχουν σχολιασθεί, ας δούμε ορισμένα από τα χαρακτηριστικά «επιτεύγματά» του:

    1. Ως επικεφαλής του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνώμων στην κυβέρνηση Σημίτη αποδέχθηκε το κλείδωμα της ισοτιμίας μετατροπής της δραχμής σε ευρώ σε υψηλότερα επίπεδα από αυτά που προέκυπταν από την πραγματική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, εξυπηρετώντας τα γερμανικά (κυρίως) εμπορικά συμφέροντα.

    2. Ως γενικός διευθυντής του ΙΟΒΕ (δεξαμενή «σκέψης» του ΣΕΒ) υπερθεμάτισε για την υλοποίηση των μνημονίων, επιμένοντας ιδιαίτερα στις ιδιωτικοποιήσεις (δηλαδή, στο ξεπούλημα σε ντόπια και ξένα συμφέροντα της δημόσιας περιουσίας) και στο «άνοιγμα» των κλειστών επαγγελμάτων» (δηλαδή, στην απορρύθμιση και τη δημιουργία μονοπωλιακών καταστάσεων στους συγκεκριμένους κλάδους), δημοσιεύοντας μελέτη που «εκτιμούσε» ότι με το «άνοιγμα» θα επιτυγχανόταν αύξηση του ΑΕΠ κατά 13% σε 5 χρόνια. Μια μελέτη που προκάλεσε θυμηδία ακόμη και μεταξύ των υπερασπιστών των μνημονίων.

    Υπάρχει, όμως, μια «επιτυχία» του κ. Ι. Στουρνάρα που δεν προβλήθηκε όσο της άξιζε, ούτε όταν πραγματοποιήθηκε, ούτε και σήμερα. Η επιτυχία αυτή αφορά την περίοδο που ήταν πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος στην Εμπορική Τράπεζα (2000-2004). Το 1999 η Εμπορική τράπεζα πούλησε το μερίδιό της στην Ιονική Τράπεζα (αγοράστρια η Alpha Bank) έναντι του ποσού των 226 δισεκατομμυρίων δρχ. (περίπου 663 εκατ. ευρώ), παρά την αντίθεση των διεθνών συμβούλων (που είχε η ίδια προσλάβει) και πρότειναν τη συγχώνευση των δύο τραπεζών και τη δημιουργία μιας τράπεζας ισοδύναμης της Εθνικής. Η τότε διοίκηση της Εμπορικής είχε ετοιμάσει ένα επιχειρηματικό σχέδιο που θα χρηματοδοτείτο από το τίμημα πώλησης της Ιονικής και θα ισχυροποιούσε σημαντικά την τράπεζα.

    Όμως ο κ. Ι. Στουρνάρας είχε άλλα σχέδια. Όπως προκύπτει από τους ισολογισμούς των χρήσεων 2000 και 2001, τα κεφάλαια της τράπεζας που είχαν επενδυθεί σε μετοχές εισηγμένων εταιριών στο ΧΑ αυξήθηκαν από 109,2 δισ. δρχ. (320,6 εκατ. ευρώ) το 1999 σε 195,2 δισ. δρχ. (572,8 εκατ. ευρώ) το 2000 και σε 200,4 δισ. δρχ. (588,1 εκατ. ευρώ) το 2001. Είναι, άραγε, «σύμπτωση» ότι το 2000 το ΠΑΣΟΚ κέρδισε, οριακά, τις εκλογές με κύριο επιχείρημα την άνοδο του Χρηματιστηρίου; Η ζημιά θα αποκαλυφθεί το 2002 με τη ψήφιση του Ν. 2992/2002 που έδωσε τη δυνατότητα στις εισηγμένες να αποτιμούν τα χαρτοφυλάκιά τους στις τρέχουσες τιμές αγοράς και όχι, όπως γινόταν μέχρι τότε, στις τιμές κτήσης. Στον ισολογισμό της χρήσης 2002, η αποτίμηση των μετοχών έχει καταρρεύσει σε 216,4 εκατ. ευρώ (73,7 δισ. δρχ.), δηλαδή μειώθηκε κατά 63%. Όπως αναφέρουν στις παρατηρήσεις τους οι ορκωτοί ελεγκτές της τράπεζας, «ποσό 542,40 εκατ. ευρώ μεταφέρθηκαν απ’ ευθείας σε μείωση του λογ/σμού «Ειδ. Αφορολ. Αποθ.

    Από Χρεόγραφα» που περιλαμβάνεται στο λογαριασμό Ιδίων Κεφαλαίων «Αποθεματικά». Δηλαδή, μέσα σε δύο χρόνια, η διοίκηση του κ. Ι. Στουρνάρα «απώλεσε» στο ΧΑΑ το 82% του τιμήματος που εισέπραξε από την πώληση της Ιονικής τράπεζας, με αποτέλεσμα τη μείωση των ιδίων κεφαλαίων της τράπεζας από 2 δισ. ευρώ το 2001 σε 1,3 δισ. ευρώ το 2002. Ατυχείς επιχειρηματικές κινήσεις; Όχι ακριβώς. Κατά την ίδια χρήση η διοίκηση Στουρνάρα θα επιλέξει να μην αναπροσαρμόσει την αξία των ιδιόκτητων παγίων της τράπεζας (Ν. 3091/2002) ώστε να μετριάσει τη μείωση των ιδίων κεφαλαίων. Τα μειωμένα ίδια κεφάλαια της τράπεζας θα «διευκολύνουν» την είσοδο της Credit Agricole στο μετοχικό της κεφάλαιο, με αποτέλεσμα τη σταδιακή απαξίωση της Εμπορικής τράπεζας (στην οποία θα πρωταγωνιστήσει στη συνέχεια ο πολύς κ. Γ. Προβόπουλος).

    Η κατασπατάληση της δημόσιας περιουσίας, η διευκόλυνση εξαγοράς της Εμπορικής τράπεζας από το ξένο κεφάλαιο ή η εξυπηρέτηση πολιτικών σκοπιμοτήτων αποτέλεσαν τα κριτήρια για την ανάληψη της θέσης του υπουργού Οικονομίας από τον κ. Ι. Στουρνάρα;

  8. Τάκης Μίχας

    Τολμηρή Άνγκελα!

    Η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, στην προεκλογική συγκέντρωση στο Ρέντσμπουργκ της βόρειας Γερμανίας, είπε κάτι το οποίο πολλοί Ευρωπαίοι πολιτικοί ηγέτες πιστεύουν αλλά κανείς δεν το έχει διατυπώσει με τέτοια ευθύτητα: «Δεν θα έπρεπε να είχε επιτραπεί στην Ελλάδα να γίνει μέλος του ευρώ. Ο Καγκελάριος Σρέντερ δέχθηκε την Ελλάδα και αποδυνάμωσε το Σύμφωνο Σταθερότητας. Και οι δύο αποφάσεις ήσαν βασικά λανθασμένες και υπήρξαν η απαρχή για τα σημερινά μας προβλήματα.».

    Πράγματι η ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ αντιμετωπίζεται από τους περισσότερους πολιτικούς του Βορρά ως η ωρολογιακή βόμβα που σήμερα κινδυνεύει να τινάξει στον αέρα ολόκληρη την ευρωζώνη.

    Ο συλλογισμός τους είναι ότι αν το ελληνικό κράτος δεν είχε τη δυνατότητα να δανείζεται με (περίπου) επιτόκια Γερμανίας για να καλύπτει τις πελατειοκρατικές του ανάγκες η Ελλάδα δεν θα είχε φτάσει στο σημερινό σημείο. Και αυτό μπόρεσε να το κάνει μόλις έγινε μέλος της ευρωζώνης. Τότε απέκτησε την απαιτούμενη αξιοπιστία που επέτρεπε πλέον στο ελληνικό κράτος να δανείζεται με μικρά επιτόκια προκειμένου να αναπαράγει σε ολοένα διευρυμένη κλίμακα τη διαφθορά και τη σπατάλη. Και πράγματι ο Καραμανλής δεν θα είχε ποτέ τη δυνατότήτα να ανεβάσει το δημόσιο χρέος στα γνωστά αστρονομικά επίπεδα αν δεν είχε προηγηθεί η απόφαση του κ. Σημίτη να εντάξει την Ελλάδα στην ευρωζώνη ούτε φυσικά θα είχαν διεξαχθεί ποτέ οι Ολυμπιακοί της ρεμούλας.

    Μα δεν είχε η Ελλάδα πολύ σοβαρά διαρθρωτικά προβλήματα πριν από την ένταξή της στην ευρωζώνη, θα διερωτηθούν αρκετοί. Δεν θα έσκαγαν κάποτε αυτά τα προβλήματα ανεξάρτητα από το αν η χώρα είχε ενταχθεί στη νομισματική ένωση; Πιθανώς είναι άλλο όμως να αφήνεις ένα παιδάκι να παίζει με ένα νεροπίστολο (δραχμή) και άλλο να μπορεί να παίζει με τα κουμπιά εκτόξευσης πυραύλων με πυρηνικές κεφαλές (ευρώ)!

    Summary in English
    Bless you, Angela, for telling some truths about Greece which no Greek politician will ever dare to say!

    http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.kosmos&id=27181

  9. Κ.Σ. on

    ΙΣΤΑΜΕ, το μπούνκερ του ΠΑΣΟΚ
    Posted on 09/09/2013 by Po

    “ Το «συμπόσιο» αυτό, με όλα τα παλιά υλικά, απέδειξε ότι η τελευταία (και πραγματική) προσφορά του ΠαΣοΚ στον τόπο είναι να διαλυθεί, να εξαφανιστεί…”

    …………………………
    …………………………
    …………………………

    —Ο Κ. Σημίτης ο οποίος κρατούσε αποστάσεις και από την ηγεσία Βενιζέλου, έλαβε μέρος στο «συμπόσιο» προκειμένου να αποτραπεί η καταστροφή του ΠαΣοΚ και η κατάρρευση του συστήματος εξουσίας. Με την ομιλία του καταρχήν ζωγράφισε την ιστορία του «Κινήματος» με παστέλ χρώματα. Στη συνέχεια, επέρριψε ευθύνες στους άλλους, στις κυβερνήσεις Καραμανλή και ΓΑΠ. Και στο τέλος έκανε υποδείξεις σωτηρίας με αποκορύφωμα: «Να προχωρήσουµε µε θάρρος, φαντασία, συναίσθηµα ευθύνης όπως το [ΠΑΣΟΚ του] 1974». Τον πιο ακραίο λαϊκισμό του Ανδρέα και των συνεργατών του, την εγκληματική ανευθυνότητα, τα βαφτίζει «συναίσθημα ευθύνης»! Ο Τσίπρας κι ο Λαφαζάνης, μπροστά στα τερατώδη ψέματα του Ανδρέα και του ΠαΣοΚ του 1974, είναι φιλαλήθεις και ρεαλιστές. Και βέβαια ούτε λέξη για την οκταετία του ψεύτικου «Εκσυγχρονισμού», σύνθημα απολύτως ΚΕΝΟ, με το οποίο εξωράιζε την παλαιοκομματική διακυβέρνησή του. Έκανε τάχα «εκσυγχρονισμό» με «εκσυγχρονιστές» τον Άκη Τσοχατζόπουλο, τον Γιάννο Παπαντωνίου, τον Μαντέλη, τον Τσουκάτο, τον Πανταγιά, τον Νεονάκη, τον Βερελή…), τον Β. Βενιζέλο-τον-«Εκσυγχρονιστή» βεβαίως, τον Π. Ευθυμίου, εκσυγχρονιστή και ταυτοχρόνως καντηλανάφτη του Χριστόδουλου, τον εκσυγχρονιστή Παπουτσή, τον πρωτοπόρο εκσυγχρονιστή Φ. Πετσάλνικο και την εκσυγχρονίστρια Φώφη Γεννηματά, τον Ευάγγελο Γιαννόπουλο του Εκσυγχρονισμού των Σκυλάδικων, τους εθνικούς εκσυγχρονιστές-προμηθευτές και τα γνωστά εκσυγχρονιστικά διαπλεκόμενα συμφέροντα. Και μην ξεχνούμε ότι ο Άκης πήγε φυλακή για μίζες ως υπουργός της κυβέρνησης Σημίτη! Μια μεταρρύθμιση για τον εξορθολογισμό του ασφαλιστικού συστήματος επιχείρησε να κάνει ο Γιαννίτσης και την ματαίωσε το 2001 ο πρωθυπουργός του ψευδεπίγραφου εκσυγχρονισμού, αντικαθιστώντας τον με τον Ρέππα. Τέλος, ο Σημίτης δεν είπε ούτε λέξη για το μη-εκσυγχρονισμένο κράτος που παρέδωσε ο ίδιος στον Κ. Καραμανλή, αυτό που επέτρεψε στον τελευταίο να κάνει όσα ανδρεοπαπανδρεϊκά διέπραξε.
    ——Κατά τη Χαμένη Οκταετία Σημίτη, τότε που υπήρχαν οι καλύτερες και μοναδικές προϋποθέσεις για εκσυγχρονισμό της χώρας, αυτός ο Μικροϋπολογιστής προτίμησε να κάνει τα στραβά μάτια μπροστά στην απίθανη διαφθορά, γιατί τάχα είχε στην ατζέντα του μεγάλους στόχους. (Ένας απ’ αυτούς ήταν και οι Ολυμπιακοί Αγώνες – αυτός ο φάκελος της εξωφρενικής σπατάλης μήπως είναι καιρός ν’ ανοίξει;). Κυβέρνησε με υπουργικά συμβούλια που συγκροτούσαν οι «Σαράντα Κλέφτες». Χρησιμοποίησε ως εργαλείο διακυβέρνησης τη διαφθορά για να έχει στο χέρι τα άλλα στελέχη του ΠαΣοΚ. Αυτά ήταν τα πολιτικά ήθη στην σοσιαληστρική εξουσιαστική ομάδα. Κανέναν εκσυγχρονισμό δεν έκανε αυτός που κυβέρνησε με σύνθημα τον «εκσυγχρονισμό»: άλλωστε, όπως είπε, «αυτή είναι η Ελλάδα!» και δεν έκανε τίποτε για να την αλλάξει. Ούτε καν κάτι από τα πιο στοιχειώδη που σήμερα μας επιβάλουν με το ζόρι. Κι όταν είδε πως θα έχανε τις εκλογές, παρέδωσε –αξιοκρατικά!– το δαχτυλίδι της διαδοχής στον φυσικό κληρονόμο. Έκρινε ότι ήταν ο καταλληλότερος… Συνεπώς, ευθύνεται και για το ότι άνοιξε τον δρόμο στον ΓΑΠ να κυβερνήσει τη χώρα.

    http://roides.wordpress.com/2013/09/09/9aug13/

  10. Α. on

    Αυτή είναι η αλήθεια για το “γκριζάρισμα” των Ιμίων

    Imia-Simitis01-20october2013
    October 20, 2013 TOP2, Washington, Ελλάδα, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ, Τουρκία
    Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

    Η υπόθεση των Ιμίων και οι χειρισμοί που έπρεπε να γίνουν και ΔΕΝ έγιναν τον Ιανουάριο του 1996, επανήλθαν στην επικαιρότητα μετά τη σχετική αναφορά του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη στην παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Βασιλείου. Είπε ο κ. Σημίτης:

    «Στην υπόθεση των Ιμίων το 1996, η επάνοδος στη ρύθμιση που ίσχυε από τότε που τα Δωδεκάνησα έγιναν ελληνικά αποτέλεσε για τους ίδιους κύκλους προδοσία. Η Ελλάδα κατ’ αυτούς θα έπρεπε να κηρύξει πόλεμο στην Τουρκία. Σήμερα η προσοχή τους στρέφεται στην άμεση κήρυξη της ΑΟΖ. Ετσι θα εξασφαλίσουμε μεταξύ άλλων, ισχυρίζονται, και τα πετρέλαια που θα μας βοηθήσουν να ξεπεράσουμε την κρίση».

    Εκτός του ότι επιχείρησε να συνδέσει δύο εντελώς διαφορετικά θέματα, η δήλωση του πρώην πρωθυπουργού είναι πέρα για πέρα άστοχη, διότι πάνω απ’ όλα δεν καταγράφει με ακρίβεια το καθεστώς των συγκεκριμένων βραχονησίδων. Αντίθετα θολώνει τα νερά… Μέχρι την 31η Ιανουαρίου του 1996, αποτελούσαν ελληνικό έδαφος. Μετά την κρίση, που δημιούργησε η απερισκεψία Ελλήνων και Τούρκων δημοσιογράφων, είναι «αμφισβητούμενη περιοχή».

    Imia_jpg

    Δυστυχώς, αυτό ήταν το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης με τον μακαρίτη Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, ο οποίος δεν χρειάστηκε να χρησιμοποιήσει καν τις «μαγικές» διπλωματικές του ικανότητες για να αποτρέψει τον ελληνοτουρκικό πόλεμο. Πέτυχε από την πρώτη στιγμή την απομάκρυνση της ελληνικής σημαίας και απ’ εκεί και πέρα, όταν «την πήρε ο άνεμος» όπως καταγράφεται να λέει ο τότε υπουργός Εξωτερικών στον Αμερικανό ομόλογό του Κρίστοφερ, όλα τελείωσαν. Μόνο που τα Ιμια, από εκείνο το μοιραίο βράδυ, έχουν χαρακτηριστεί «γκρίζα ζώνη».

    Για του λόγου το αληθές αντιγράφω από τηλεγράφημα που απέστειλε ο τότε υπουργός Εξωτερικών (Κρίστοφερ) με την υπογραφή του Στρόουμπ Τάλμποτ στον Αμερικανό πρέσβη Νάιλς, στις 8 Φεβρουαρίου 1996, (ώρα 2.25 π.μ.). Αναφέρει με ακρίβεια τη συμφωνία μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας για τα Ιμια, η οποία είναι δεσμευτική για τις δύο χώρες:

    «Οι Τούρκοι παραπονέθηκαν ότι η Ελλάδα τοποθέτησε στρατιωτικές δυνάμεις στη νήσο Καλόλιμνο (ένα ελληνικό νησί κοντά στα Ίμια / Καρντάκ), παραβιάζοντας τη συμφωνία που επέτρεψε στις δύο πλευρές να υποχωρήσουν από το χείλος της σύγκρουσης. Η συγκεκριμένη ενέργεια δεν παραβιάζει τη συμφωνία για την ταυτόχρονη απομάκρυνση στρατιωτικών δυνάμεων και σημαιών από τα Ίμια, την αποχώρηση των πολεμικών σκαφών και τη μη επιστροφή τους».

    Αυτή είναι η συμφωνία που «γκρίζαρε» τα Ιμια. Αποτελείται από ΤΕΣΣΕΡΙΣ όρους, όχι από δύο όπως ισχυρίστηκαν τότε. Δεν επιτρέπεται η παρουσία στρατιωτικών δυνάμεων και σημαιών επί των βραχονηδίσων, απαγορεύεται η παρουσία πολεμικών πλοίων, και όλα τα παραπάνω -στρατός, σημαίες και πλοία- δεν επιστρέφουν ξανά στα Ιμια ή γύρω από αυτά…

    Οτιδήποτε άλλο λέγεται είναι παραποίηση της αλήθειας…

    Read more: http://mignatiou.com/?p=14476#ixzz2iQgHkRH6

  11. Άρης on

    «Οι καπάτσοι» – άρθρο για τον πατέρα του Σημίτη

    Στις 12 Οκτωβρίου 1944 ήταν η ημέρα που άρχισαν να αποχωρούν τα γερμανικά στρατεύματα από την Αθήνα. Ο λαός της Αθήνας, υπό τον χαρμόσυνο ήχο των καμπάνων των εκκλησιών ξεχύθηκε στους δρόμους πανηγυρίζοντας την ελευθερία του. Την ίδια ημέρα η εφημερίδα «Ριζοσπαστική Ηχώ» είχε ένα άρθρο με τίτλο «Οι Καπάτσοι». Το άρθρο αναφέρονταν στον Γεώργιο Σημίτη, πατέρα του πρώην πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Σημίτη.

    Ο Γεώργιος Σημίτης γεννήθηκε στον Πειραιά το 1899. Αφού σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, έγινε διδάκτορας το 1928 και το 1936, σε ηλικία 37 ετών εξελέγη υφηγητής του Εμπορικού Δικαίου. Κατά την διάρκεια του Μεταξικού καθεστώτος υπήρξε φιλοβασιλικός και θιασώτης της 4ης Αυγούστου, λόγω δε της φιλίας του με τον Μεταξά διορίσθηκε καθηγητής της Ανωτάτης Εμπορικής με συνοπτικές διαδικασίες. Κατά την διάρκεια της κατοχής διατέλεσε στενός συνεργάτης του αγαπημένου θείου της Μελίνας Μερκούρη, Γεωργίου Μερκούρη. Ο τελευταίος ήταν αρχηγός του μόνου πολιτικού κόμματος του οποίου η λειτουργία επετρέπετο στην κατοχή: του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος Ελλάδος. Τον Δεκέμβριο του 1943 ο Γ. Μερκούρης πέθανε αιφνίδια και ο Γ. Σημίτης έχασε τον προστάτη του. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να χάσει την θέση του στην Ανωτάτη Εμπορική ως «παρανόμως διορισθείς» και να μεταστραφεί στο ΕΑΜ, καθώς το 1944 ανέτειλε ελπιδοφόρο για το ίδιο και τους οπαδούς του.

    Ένα αποκαλυπτικό κείμενο για τον πορεία και τις μεταλλάξεις του Γ. Σημίτη μεταξύ 1936-1944 έγραψε ο πατέρας της Μελίνας Μερκούρη και αδελφός του Γεωργίου Μερκούρη στην αντιστασιακή εφημερίδα «Ριζοσπαστική Ηχώ» στις 12 Οκτωβρίου του 1944, ημέρα απελευθέρωσης των Αθηνών με τίτλο «Οι Καπάτσοι». Ιδού:

    «Διά μίαν ακόμη φορά διέλαμψε η Ελληνική κουτοπονηριά, την οποία λογιοτίζοντες και μη, ονομάζομεν αθάνατον δαιμόνιον της φυλής. Ιδού λ.χ. όκνον της μαστίζουσης τον τόπον από μίας εικοσαετίας επιτηδιοκρατίας, επεζήτησε και επέτυχε να σφηνωθεί σωρηρόν και αδιακρίτως, εις όλας σχεδόν τας ανωνύμους εταιρίας και ιδιαιτέρως τας τραπεζικάς υπο τον εύηχον τίτλον του νομικού συμβούλου, με αποτέλεσμα να εισπράττει καθόλον το διαρεύσαν μέχρι της Κατοχής, αλλά και μετ΄ αυτήν, και ημείς δεν ηξεύρωμεν πόσα κατά μήνα, πάντως όμως πολύ περισσότερα των όσων, κατά το ισόχρονον διάστημα , εισέπραξε λόγω μισθού το σύνολον των απαρτιζόντων το ανώτατον ημών δικαστήριον, τον Άρειον Πάγον, δικαστών συνυπολογιζομένων και των υπαλλήλων των. Ήδη ο κ. Γεώργιος Σημίτης αλλάζει δια μιας πορείαν. Αντιλαμβάνεται ότι το καθεστώς της εμίσθου ραστώνης, του οποίου και χτες ακόμη ήτο αυτός υπέρ πάντα άλλον ο εκλεχτός, βαίνει βιαίως προς την δύσην του. Και ο υπερεξύπνος κ. Γεώργιος Σημίτης κάμνει τι; Απλούστατα: Εγκαταλείπε οικεία θελήσει, ως αφήνει να πιστεύεται, τα οχυρά του, θέλομεν να είπωμεν τας παντοειδείς θέσεις του, και μεταπηδά εις το στρατόπεδον, όθεν, καθώς τον συμβουλεύει η αλάθητος όσφρησίς του, φαίνεται εγγίζουσα του κρατούντος οικονομικού συστήματος η ανατροπή. Γίνεται λοιπόν ο Κ. Γεώργιος Σημίτης – κρατηθείτε καλώς εις το καθισμά σας – κοινοκτήμων. Και καθόλου απίθανον, οψίας γενομένης, να τον ίδωμεν και μετ’ ου πολύ κομισσάριον, απαγγέλοντα από υψηλού βήματος το ανάθεμα του συγκεντρωμένου κεφαλαίου, δι’ όσα ανόσια και ειδεχθή εξύφανε τούτο εις βάρος του βιοπαλαίοντος λαού! Αλλά ας μένει ήσυχος ο κ. Γ Σημίτης. Η ευφυΐα εις τον τόπον μας, δεν είναι προνόμιον των ολίγων. Ποιος λίγο, ποιος πολύ, όλοι οι Έλληνες είμεθα εξ ίσου εκ της φύσεως προικισμένοι με το είδος εκείνο της εξυπνοκουταμάρας, του οποίου τόσον δα ψιλή χρήσιν έκαμεν ο κ. Γ Σημίτης κατά το πρόσφατον και το απώτερον παρελθόν. Τον γνωρίζομεν και μας γνωρίζει. Δεν μας διαφεύγουν τα πανουργήματά του, είτε φέρει την ψευδεπίφασιν του πάσχοντος αστού, είτε παρίσταται ως προσωπιδοφόρος ξένης προς τας αρχάς του ιδεολογίας.Ο κ. Γ. Σημίτης είναι κάθαρμα. Όπως καθάρματα κακού ποιού είναι και η συνομοταξία των υπερεξύπνων, όσοι αφού συνέφαγον και συνεκόπρισαν μέχρι σκασίματος επί δύο τρία έτη, εν σφιχτώ εναγκαλισμώ με τον κατακτητήν, ηνοίχθησαν εγκαίρως εις το πέλαγος δια να ευρεθούν, ως πράγματι ευρίσκονται, σήμερον επί αιγυπτιακού εδάφους ασφαλείς, ως εν τη απεράντω αφελεία των πιστεύουν, από πάσης εντεύθεν ενοχλήσεως. Και αυτοί και εκείνος – ο κ. Γ Σημίτης – και οι όμοιοι των, έχουν ανοικτήν την μερίδα των εις τα μαύρα κατάστιχα της τετραετίας. Η ημέρα της εκκαθαρίοεως δεν είναι μακράν».

    Λίγες ημέρες αργότερα, ο Γ. Σημίτης θα εισερχόταν ως «θριαμβευτής» στην απελευθερωμένη Λαμία έχοντας στο πλευρό του τον Άρη Βελουχιώτη (φώτο). Ήταν εποχή που ο πατέρας του τέως πρωθυπουργού έφερε τον βαρύτιμο τίτλο του Γενικού Διοικητή Ρούμελης. Μερικούς μήνες μετά θ’ ακολουθούσε η αποκαθήλωσή του.

  12. phorum on

    Κρύος ιδρώτας λούζει τον Σημίτη για τις μίζες!

    5/1/14

    Τον ασκό του Αιόλου άνοιξαν οι αποκαλύψεις του πρώην αναπληρωτή γενικού διευθυντή Εξοπλισμών Αντώνη Κάντα για τις μίζες από την αγορά οπλικών συστημάτων, που προκάλεσαν τεράστια ζημιά στο Ελληνικό Δημόσιο.

    Ηδη, μετά τους αντιπροσώπους και τους μεσάζοντες που κατονόμασε ο ίδιος, ο Π. Ευσταθίου αναγκάστηκε να παραδεχθεί ότι έδωσε μίζες 3.000.000 ευρώ για τα υποβρύχια και το οπλικό σύστημα ASRAD, αναφέροντας συνολικά 10 υψηλόβαθμα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων. Η καμπάνα, εν όψει της επόμενης φάσης, χτυπά για τα πολιτικά πρόσωπα και κυρίως για τον Κώστα Σημίτη, τον οποίο (όσο κι αν επιχειρείται να παραμείνει στο απυρόβλητο) έχει αρχίσει να λούζει κρύος ιδρώτας…

    Τα πρόσωπα
    Προς το παρόν επικίνδυνα στενεύει ο κλοιός για τον πρώην υπουργό Εθνικής Αμυνας (και διάδοχο του Άκη Τσοχατζόπουλου) Γιάννο Παπαντωνίου, αλλά και -τουλάχιστον σε πολιτικό επίπεδο- για τους υπουργούς που τον διαδέχτηκαν, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται ο πρόεδρος της Βουλής Ευάγγελος Μεϊμαράκης και ο αντιπρόεδρος και υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Βενιζέλος. Εστω κι αν οι ίδιοι δεν είχαν εμπλοκή στις αποφάσεις για την προμήθεια συγκεκριμένων οπλικών συστημάτων, εκ των πραγμάτων έρχεται στο επίκεντρο η διαχείριση που έκαναν χωρίς να καταφέρουν να λύσουν τα συσσωρευμένα προβλήματα, με αποτέλεσμα να ζημιωθεί το Ελληνικό Δημόσιο. Στο στόχαστρο των εισαγγελικών Αρχών βρίσκονται ακόμη οι πρώην υπουργοί Εθνικής Αμυνας Σπήλιος Σπηλιωτόπουλος και Πάνος Μπεγλίτης. Οι εισαγγελικές Αρχές εμφανίζονται προβληματισμένες σε ό,τι αφορά τα πολιτικά πρόσωπα λόγω της παραγραφής που προβλέπει ο νόμος περί ευθύνης υπουργών, αν και η περίπτωση Τζοχατζόπουλου απέδειξε ότι, όταν προκύπτει θέμα ξεπλύματος μαύρου χρήματος, αυτά τα στεγανά σπάνε.

    Ο κ. Σημίτης είχε την πολυτέλεια να «κρύβεται» όσο η υπόθεση με τις μίζες περιστρεφόταν μόνο γύρω από τον κ. Τσοχατζόπουλο. Τώρα που έρχονται όμως στο φως ολοένα και περισσότερα (συγκλονιστικά!) στοιχεία για τη διακίνηση δισεκατομμυρίων επί της δικής του περιόδου, η σιωπή για τον πρώην πρωθυπουργό δεν είναι χρυσός, αλλά -αν μη τι άλλο- ένδειξη ενοχής και ευθύνης.
    Το μεγάλο «πάρτι» με τις μίζες ξεκίνησε λίγο καιρό μετά την κρίση των Ιμίων, όταν επί πρωθυπουργίας του κ. Σημίτη αποφασίστηκαν οι αγορές-μαμούθ στον χώρο των εξοπλισμών. Σε πρώτη φάση υπουργός Εθνικής Αμυνας ήταν ο Α. Τσοχατζόπουλος και σε δεύτερη ο Γ. Παπαντωνίου, ενώ ένα ολόκληρο σύστημα διαπλοκής στα χαμηλότερα επίπεδα προωθούσε (αντί μεγάλων «δώρων», όπως αποδεικνύεται) την υλοποίηση των προγραμμάτων.

    Μέχρι τώρα ο κ. Σημίτης έχει προσπαθήσει να οχυρωθεί πίσω από τον ισχυρισμό ότι το ΚΥΣΕΑ και ο ίδιος ως πρωθυπουργός επιλαμβάνονταν μόνο σε πολιτικό επίπεδο των προμηθειών των εξοπλιστικών και δεν μπορούσαν να έχουν γνώση ούτε να υποψιάζονται τι συμβαίνει «κάτω από τη μύτη» τους. Ωστόσο, οι επί σειρά ετών απίστευτες διαδρομές ατελείωτου μαύρου χρήματος με τη συμμετοχή δεκάδων προσώπων (πολιτικοί, στρατιωτικοί και επιχειρηματίες), που κυκλοφορούσαν ελεύθερα στα υπουργεία και στους κυβερνητικούς προθαλάμους, καθιστούν τουλάχιστον αφελή αυτή την υπερασπιστική γραμμή και -εφόσον σε κάθε περίπτωση ισχύει- αναδεικνύουν νέα ερωτήματα για τις ικανότητες και τις δυνατότητες που στην πραγματικότητα (και σε αντίθεση με τους μύθους που καλλιέργησε η διαπλοκή) διέθετε ως πρωθυπουργός ο κ. Σημίτης.

    Ακόμη κι αν δεν «γνώριζε», ο κ. Σημίτης είναι πολλαπλά υπόλογος, διότι -υπό το φως των δεδομένων που τώρα αποκαλύπτονται- αποδεικνύεται η ευθύνη του για τη «μοιρασιά» εξουσίας που έκανε από το 1996 με τον κ. Α. Τσοχατζόπουλο. Στα πολιτικά παρασκήνια αποτελεί κοινό μυστικό εδώ και χρόνια η ομολογία του πρώην πρωθυπουργού ότι είχε έλθει σε συμφωνία με τον βασικό εσωκομματικό αντίπαλό του, ο οποίος έλεγχε περίπου το 40% του ΠΑΣΟΚ, και του είχε «εκχωρήσει» τον χώρο της Εθνικής Αμυνας και των εξοπλισμών προκειμένου να μην του δημιουργεί προβλήματα εντός του κόμματος και της κυβέρνησης. Ηταν μια συμφωνία -με σικέ, κατά καιρούς, αντιπαραθέσεις- για την πολιτική και προσωπική επιβίωση, έως το 2004, αμφοτέρων, την οποία ωστόσο πλήρωσαν, όπως αποδεικνύεται τώρα, με εκατοντάδες εκατομμύρια μιζών και ένα ασυγκράτητο όργιο διαφθοράς η ελληνική κοινωνία και οικονομία.

    «Τα ήξερε όλα»
    Μένει να ερευνηθεί ποιος ήταν ο ακριβής και ο πλήρης ρόλος του κ. Σημίτη στα εξοπλιστικά. Η απολογία Κάντα υπήρξε ως προς αυτό αποκαλυπτική, καθώς προέκυψε ότι η προμήθεια των μαχητικών F-16 επιβλήθηκε (με τη θερμή υποστήριξη του Κων. Μητσοτάκη) από τον κ. Σημίτη, μολονότι ο κ. Τσοχατζόπουλος, ως αρμόδιος υπουργός, ήθελε τα F-15. Το εύλογο συμπέρασμα είναι, λοιπόν, ότι ο τότε πρωθυπουργός, όταν είχε τους δικούς του λόγους (κι ενώ το πάρτι με τις μίζες υπογείως βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη), παρενέβαινε και όριζε εκείνος τις αποφάσεις…
    Ηδη στον απόηχο των τελευταίων εξελίξεων το καθεστώς «ασυλίας» για τον κ. Σημίτη έσπασε με τη δήλωση του βουλευτή Γ. Μιχελογιαννάκη, ο οποίος ζήτησε (την ώρα που και ο επίσημος ΣΥΡΙΖΑ σιωπά) την άμεση εξέταση του πρώην πρωθυπουργού από τις εισαγγελικές Αρχές, θεωρώντας «αδιανόητο, με όλα αυτά τα πρόσωπα που εμπλέκονται από το 1996 έως το 2002, να μη γνώριζε τίποτα».

    Kυριακάτικη Δημοκρατία

    http://www.anixneuseis.gr/?p=84349

  13. Μαρία on

    Ο Σημίτης έβγαλε «άχρηστους» όλους τους Έλληνες

    Δευτέρα 10 Μαρτίου 2014

    Ο κύριος «Ισχυρή Ελλάδα» ξαναχτυπάει με άρθρο του. Ο Κώστας Σημίτης στρέφεται κατά της ελληνικής παραγωγικής βάσης και κατά των δημοσίων υπαλλήλων. Δεν βρήκε ούτε λέξη να γράψει για τη διαπλοκή και τις μίζες των «συντρόφων» του που «κατακρεούργησαν» το δημόσιο χρήμα.
    Κάθε φορά που ο Κώστας Σημίτης τοποθετείται για θέματα που αφορούν την Ελλάδα και επηρεάζουν δραματικά τον ελληνικό λαό, δεκάδες ερωτήματα γεννώνται γύρω από τις προθέσεις του και τα μηνύματα που θέλει να περάσει, αφού τα κείμενά του βρίθουν σχολίων και παρατηρήσεων που αγγίζουν το όριο της κινδυνολογίας, χωρίς ωστόσο να καταθέτει προτάσεις για την επίλυση της κρίσης.
    Ένα ακόμα ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι πάντα ο ίδιος παρουσιάζεται αμέτοχος για όλα αυτά που συμβαίνουν, ενώ βεβαίως απουσιάζει εντελώς η ευαισθησία και η συμπόνια για τους σκληρά δοκιμαζόμενους πολίτες της Ελλάδας.
    Ο πρώην πρωθυπουργός χωρίς κανένα ίχνος αυτοκριτικής σε άρθρο του στην εφημερίδα Έθνος μας είπε ούτε λίγο ούτε πολύ ότι ολόκληρη η παραγωγική βάση της χώρας απαρτίζεται από άχρηστους. Εξαπέλυσε μια ανοίκεια επίθεση κατά των ελληνικών προϊόντων και κατά της παραγωγικής βάσης γράφοντας χαρακτηριστικά ότι «η ποιότητα των ελληνικών προϊόντων είναι χαμηλή, οι τεχνολογικές γνώσεις ανεπαρκείς, το κόστος παραγωγής υψηλό».

    Ο κ. Σημίτης τόνισε ότι το οικονομικό μοντέλο στην Ελλάδα κατέρρευσε λόγω των αιτημάτων που είχαν – όπως γράφει – διάφορες συντεχνίες και κοινωνικές ομάδες. Προφανώς ο κ. Σημίτης ξέχασε ότι σε αυτή την κατάρρευση έπαιξαν ρόλο και οι μίζες εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ που έβαζαν στην τσέπη τους για πάνω από 20 χρόνια οι ορδές των ανεπάγγελτων «συντρόφων» του που κατέλαβαν θέσεις εξουσίας στον κρατικό μηχανισμό και κατασπαταλούσαν το δημόσιο χρήμα.
    Δεν βρήκε ούτε λέξη να γράψει για τις μίζες των εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ που πηγαινο-ερχόντουσαν στα υπουργικά γραφεία και στα κομματικά ταμεία για να παίρνουν τις δουλειές με απευθείας αναθέσεις ξένες εταιρείες και μεγαλοεργολάβοι του δημοσίου. Για όλους αυτούς και για το εκδοτικό και οικονομικό κατεστημένο που στήριξε επί σειρά ετών τις επιλογές των κυβερνήσεων του ο κ. Σημίτης δεν βρήκε ούτε μια πρόταση να γράψει στο δισέλιδο άρθρο του.

    Προχωρώντας ένα βήμα ακόμα παραπέρα και πάνω στην ίδια λογική με τον Γιώργο Παπανδρέου και τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου που κατηγορούσαν τους Έλληνες – στα διεθνή φόρα – ως τεμπέληδες, ο κ. Σημίτης είπε ότι το ελληνικό κράτος είναι αναποτελεσματικό λόγω του χαμηλού επίπεδου των γνώσεων και των ικανοτήτων των δημοσίων υπαλλήλων. Εμμέσως πλήν σαφώς ο πρώην πρωθυπουργός λέει με τη σειρά του ότι είναι άχρηστοι και ανίκανοι όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι!

    Για το μείζον πρόβλημα της ανεργίας ο κ. Σημίτης θεωρεί ότι αυτό οφείλεται στο μεγάλο αριθμό αυτοαπασχολούμενων και μεσαζόντων και όχι βεβαίως στο γεγονός ότι επί πρωθυπουργίας του έκλεισαν οι μεγαλύτερες ελληνικές βιομηχανικές και παραγωγικές μονάδες της χώρας εξαιτίας της εξαντλητικής φορολογίας που επέβαλε με αποτέλεσμα να επέλθει η πλήρης αποβιομηχανοποίηση της χώρας και να γιγαντωθεί η εισαγωγή ξένων προϊόντων από μεγάλες πολυεθνικές εταιρίες του εξωτερικού.

    ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΤΗΣ Ε.Ε. !

    Το κερασάκι στην τούρτα ο κ. Σημίτης μας το άφησε για το τέλος του άρθρου του στο οποίο ισχυρίζεται ότι είναι απαραίτητη η θεσμοθέτηση ενός υπουργείου Οικονομικών της Ε.Ε.!Και επειδή καμία παρέμβαση του δεν πρέπει να θεωρείται τυχαία, ο πρώην πρωθυπουργός ανοίγει με αυτή την τοποθέτηση δύο θέματα:
    1ον Προφανώς με τον τρόπο αυτό μας λέει ευθέως ότι πρέπει όλοι στην Ευρώπη να δεχθούμε την γερμανική παντοκρατορία αφού το σχέδιο μιας γερμανικής Ευρώπης είναι σε εξέλιξη.
    2ον. Με το άρθρο αυτό ο πάντα πρόθυμος στις επιταγές των διεθνών χρηματοοικονομικών κέντρων κ. Σημίτης αυτοπροτείνεται για τη θέση αυτή κι όποιος κατάλαβε κατάλαβε.

    Υ.Γ. Καλό θα ήταν ο κύριος «Ισχυρή Ελλάδα» εκτός από το να γράφει άρθρα, αραιά και που, να γνωστοποιήσει στον ελληνικό λαό αν υπάρχει περίπτωση να προσέλθει αυτοβούλως στην ελληνική Δικαιοσύνη και να καταθέσει τι γνωρίζει για τις μίζες των εκατομμυρίων ευρώ που αφορούν τις υποθέσεις που χειρίστηκε ο Άκης Τσοχατζόπουλος. Ή μήπως δεν γνωρίζει κάτι επ’ αυτών των ζητημάτων παρά το γεγονός ότι προήδρευε στα Κυβερνητικά Συμβούλια (ΚΥΣΕΑ) στα οποία πάρθηκαν οι αποφάσεις για τα εξοπλιστικά.
    Εξίσου καλό θα ήταν να ενημερώσει την ελληνική δικαιοσύνη αν γνώριζε κάτι για τις μίζες των γερμανικών εταιρειών που «αλώνιζαν» στην Ελλάδα και για τα χρήματα που έμπαιναν στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ. Ή μήπως ούτε για αυτά γνώριζε κάτι ο κ. Σημίτης;

    Σε αντίθετη περίπτωση φτάνει να ξεκαθαρίσει ότι ο ίδιος ήταν πρωθυπουργός, διοικούσε «θεωρητικά» τη χώρα και κάτω από τη μύτη του λειτουργούσε ένα σάπιο σύστημα που έκανε πάρτι με εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ.

    Read more: http://www.newsbomb.gr/politikh/story/415311/o-simitis-evgale-ahristoys-oloys-toy-ellines#ixzz2vjQ5EGbR

  14. anti-Simitis on

    ………..
    Την περίοδο της άνθισης των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων ακούστηκε μία μόνο ηχηρή διαφωνία και πολλές φήμες. Η διαφωνία ήταν του πρώην βουλευτή του ΠΑΣΟΚ και αρμόδιου υφυπουργού για την οικονομική διπλωματία, Γ. Ζαφειρόπουλου. Παρότι τυπικά η διαχείριση των πόρων για τις ΜΚΟ συμπεριλαμβάνονταν στις αρμοδιότητές του, στην πράξη τις αποφάσεις τις έπαιρνε ο συνεργάτης του υπουργού Άλεξ Ρόντος. Ο κ.Ζαφειρόπουλος είχε πολλές ενστάσεις και για το που δίνονται τα χρήματα και για το «γιατί» δίνονται τα χρήματα. Ο Άλεξ Ρόντος φρόντισε να χρηματοδοτήσει από τα κονδύλια του ελληνικού ΥΠΕΞ –όπως φαίνεται και στην επίσημη λίστα- και τη δική του ΜΚΟ στην οποία δραστηριοποιούνταν εδώ και πολλά χρόνια: την ΙΟCC. Η συγκεκριμένη οργάνωση μάλιστα έγινε και το όχημα για να βρεθεί μετά το βομβαρδισμό της Σερβίας δίπλα στον πατριάρχης Παύλο. Στη λίστα χρηματοδότησης βρίσκεται με το όνομα «Διεθνής ανθρωπιστικός οργανισμός ορθοδόξων».

    Οι ΜΚΟ και η διαφωνία του με τον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Παπανδρέου ήταν η αιτία για να πει στο τέλος του 2001 ο Γ. Ζαφειρόπουλος «ή ταν ή επί τας». Ο τότε πρωθυπουργός επέλεξε «επί τας» και έτσι ο φανατικότερος Σημιτικός της κυβέρνησης βρέθηκε εκτός νυμφώνα. Το θέμα είχε θορυβήσει τότε το ελληνικό κοινοβούλιο και κάποιοι ζήτησαν εξηγήσεις, κυρίως από το κόμμα του Συνασπισμού. Όταν ζήτησαν και έλαβαν μία πρόχειρη λίστα με κάποιες χρηματοδοτήσεις μερικοί αναρωτήθηκαν φωναχτά: «Τι είναι όλα αυτά τα εκατομμύρια για «εκπαιδευτική δράση σε θέματα εκδημοκρατισμού στα Βαλκάνια;»
    « Και τι είδους εκπαιδευτική δράση, ποιας κατεύθυνσης;» προκάλεσαν αρκετοί το Άλεξ Ρόντο να μιλήσει, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.
    Η δημιουργία ορισμένων χειραγωγούμενων ΜΚΟ- ανάμεσα στις άλλες- προκειμένου να κάνουν πολιτικό παιχνίδι οι ηγεσίες είναι σύνηθες .
    ……………
    ……………

    Πως φύτρωσαν ξαφνικά το 2001 οι ΜΚΟ που έπαιρναν ανεξέλεγκτα λεφτά
    Posted on February 17, 2014 by vassilikisiouti
    Ένα (πολύ) παλιό ρεπορτάζ

    της Βασιλικής Σιούτη

    http://vassilikisiouti.wordpress.com/2014/02/17/%CF%80%CF%89%CF%82-%CF%86%CF%8D%CF%84%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CE%BE%CE%B1%CF%86%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CF%84%CE%BF-2001-%CE%BF%CE%B9-%CE%BC%CE%BA%CE%BF-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%AD%CF%80%CE%B1/

  15. Τετάρτη 30/07/14 – 17:13

    Οι Γερμανοί αποκαλύπτουν τη μεγάλη απάτη του Σημίτη με τα υποβρύχια που γέρνουν

    ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ εφημερίδες αποκαλύπτουν τις βρώμικες συναλλαγές του Κώστα Σημίτη με το γερμανικό κατεστημένο, τις οποίες ο ελληνικός λαός πλήρωσε με δισεκατομμύρια ευρώ.

    Χαρακτηριστικό στην κατεύθυνση αυτή, είναι το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της Suddeutsche Zeitung, που καρφώνει στην κυριολεξία τον πρώην πρωθυπουργό της Ελλάδας, για την παραγγελία των τεσσάρων μπαταρισμένων υποβρυχίων, που έγινε αποκλειστικά και μόνο για να σωθεί από την κατάρρευση ο γερμανικός όμιλος της HDW, που έχει έδρα στο Κίελο, που ήταν κρίσιμη εκλογική περιφέρεια για τους Σοσιαλδημοκράτες. Η γερμανική εφημερίδα, καταγγέλλει ευθέως τους γερμανούς αξιωματούχους, για βρώμικη συναλλαγή με τον Κ. Σημίτη, την οποία βέβαια πλήρωσε με αίμα ο έλληνας φορολογούμενος.

    Η γερμανική εφημερίδα, καταγγέλλει ευθέως τους γερμανούς αξιωματούχους, για βρώμικη συναλλαγή με τον Κ. Σημίτη, την οποία βέβαια πλήρωσε με αίμα ο έλληνας φορολογούμενος. Η γερμανική κυβέρνηση, απαίτησε και άλλες παραγγελίες εξοπλιστικών, προκειμένου να βάλει την Ελλάδα από το παράθυρο στο ευρώ, μια εξέλιξη που την πλήρωσε ο ελληνικός λαός με τη χρεοκοπία της χώρας και την καταλήστευση του λαού μας.

    Οι αποκαλύψεις του γερμανικού τύπου, θα πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο μεγάλης εισαγγελικής έρευνας, για να διαπιστωθεί πόσες συναλλαγές έκανε ο Σημίτης με τη γερμανική κυβέρνηση κάτω από το τραπέζι και πόσο στοίχισαν αυτές στον έλληνα φορολογούμενο.
    Γιατί στη διάρκεια της οκταετίας Σημίτη η Siemens, η HDW, η Κράους Μαφάι, η Χόχτιφ και μια σειρά ακόμα γερμανικοί κολοσσοί, είχαν το μονοπώλιο στις κρατικές συμβάσεις και στα εξοπλιστικά, παρά το γεγονός ότι τιμολογούσαν σχεδόν στο τριπλάσιο για τις… υπηρεσίες που προσέφεραν. Το σύνολο των συμβάσεων με τις γερμανικές εταιρείες είναι χαριστικές.

    Απ΄ την εκχώρηση του αεροδρομίου στην Χόχτιφ, από τα έργα του ΟΣΕ που έπαιρνε η Siemens, από το περιβόητο G4Ι για το οποίο πληρώσαμε 350 εκατομμύρια ευρώ χωρίς να λειτουργήσει και χωρίς ποτέ να έχει βάλει κανείς την υπογραφή του για να το παραλάβει. Την περίοδο Σημίτη, η Ελλάδα αγόραζε κατά εκατοντάδες τα τεθωρακισμένα από την Κράους Μαφάι και χάριζε συμβάσεις για τον ηλεκτρονικό πόλεμο.
    Ένα έργο που πληρώθηκε με εκατοντάδες εκατομμύρια και ποτέ δεν παραδόθηκε.

    Οι γερμανοί είναι αυτοί που πίεσαν τη σημερινή κυβέρνηση, να σταματήσει τη δικαστική έρευνα για τα εξοπλιστικά, γιατί μέσα από αυτή το ελληνικό δημόσιο, θα μπορούσε να διεκδικήσει επιστροφές δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ για τη βλάβη που έχει υποστεί.

    Οι γερμανοί πιέζουν να σταματήσει η δικαστική έρευνα για να μην καούν και οι αχυράνθρωποί τους στο πολιτικό σύστημα και ειδικά ο Γιάννος Παπαντωνίου και ο Κώστας Σημίτης.

    Η περίπτωση Παπαντωνίου που εξασφάλισε ασυλία από το δικαστικό σύστημα, παρά το γεγονός ότι βρέθηκαν εκατομμύρια ευρώ στο λογαριασμό της γυναίκας του και ένα δύο φορές κατάθεσε ψέματα στον ανακριτή, είναι χαρακτηριστική της γερμανικής κατοχής σε όλα τα επίπεδα.

    «Αγοράσαμε υποβρύχια
    για να μπούμε στο ευρώ»

    H γερμανική εφημερίδα Süddeutsche Zeitung φιλοξενεί στο «σαλόνι» της ένα ολοσέλιδο ρεπορτάζ παρουσιάζοντας τον Αλέξανδρο Αβατάγγελο «σύμβουλο», όπως αυτοσυστήνεται.
    Ο Αλέξανδρος Αβατάγγελος, ο οποίος είχε προφυλακιστεί στον Κορυδαλλό και βγήκε με εγγύηση 500.000 ευρώ φέρεται να έχει εμπλακεί στην υπόθεση της αγοράς υποβρυχίων από τη γερμανική εταιρεία HDW στο Κίελο. Ξεκίνησε την καριέρα του ως ψυχολόγος στο Βέλγιο και αργότερα μεταπήδησε στα εξοπλιστικά για χάρη «του παιχνιδιού και της περιπέτειας», όπως λέει.

    Ο Αλέξανδρος Αβατάγγελος μιλάει στην εφημερίδα για μια περίοδο που έρεε πολύ χρήμα στην αγορά όπλων. «Μέχρι την αλλαγή της χιλιετίας οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις διέθεταν πολλά χρήματα για εξοπλιστικά προγράμματα και η Ελλάδα πριν από τη βαθιά οικονομική της κρίση ήταν ένας ιδιαίτερα καλός πελάτης. Η ελληνική κυβέρνηση αγόραζε πολύ και ευχαρίστως σε ιδιαίτερα υψηλές τιμές. Οι αποφάσεις σπάνια είχαν να κάνουν με τα πλεονεκτήματα ενός οπλικού συστήματος. Στη συμφωνία των υποβρυχίων, για παράδειγμα, η δουλειά του Αβατάγγελου ήταν την παραγγελία να την πάρει το ναυπηγείο του Κιέλου και όχι ο κατά πολύ φθηνότερος γαλλικός ανταγωνιστής».

    Όπως προσθέτει η Süddeutsche Zeitung: «Δεν υπήρχε πραγματικός διαγωνισμός, λέει ο Αβατάγγελος. ‘Η αγορά όπλων είναι πάντα πολιτική απόφαση: H Ελλάδα αγόρασε υποβρύχια για να μπούμε στο ευρώ. Το 80% πήγε για αυτό το σκοπό. Στην Αθήνα τότε στην κυβέρνηση ήταν ο σοσιαλιστής Κώστας Σημίτης και στο Βερολίνο ο σοσιαλδημοκράτης Γκέρχαρντ Σρέντερ. ‘Η παραγγελία των υποβρυχίων ήταν σημαντική για την HDW και για την εκλογική περιφέρεια του SPD στο βορρά’ λέει ο Έλληνας. Ο Αβατάγγελος δεν θεωρεί αυτή τη στάση αξιοκατάκριτη ‘και ο Σημίτης έκανε το σωστό’. Η Ελλάδα σύμφωνα με το σύμβουλο ‘έσωσε τότε την ΗDW, η οποία δεν θα υπήρχε πια χωρίς εμάς’. Με παρόμοιο τρόπο μιλούσαν και οι μάνατζερ της HDW στους ανακριτές στην Γερμανία. Ισχυρίζονταν ότι ‘σαν Γερμανός δεν μπορείς να κάνεις δουλειές στην Ελλάδα’. Εννοούσαν χωρίς διαμεσολαβητή, χωρίς ‘σύμβουλο’.»

    http://www.kontranews.gr/politiki/item/13516-germanoi-apati-simitis

  16. Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2014
    Λεηλασία στα όρια εθνικής προδοσίας. Βαριές ευθύνες στον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη
    ΕΞΟΠΛΙΣΤΙΚΑ: ΒΑΡΙΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΣΤΟΝ ΠΡΩΗΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΚΩΣΤΑ ΣΗΜΙΤΗ

    Εγγραφο-καταπέλτης που φωτίζει την εγκληματική αδιαφορία Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ και που κραυγάζει ότι η διάθεση πιστώσεων, είτε από τον προϋπολογισμό είτε μέσω δανείων, θα προκαλέσει σεισμό για τα επόμενα χρόνια

    «Εχω δύο μεγάλους εχθρούς, το Στρατό των Νοτίων μπροστά μου και το Στρατό των Τραπεζιτών πίσω μου. Από τους δύο…
    αυτούς εχθρούς ο χειρότερος είναι πίσω μου», ανέφερε ο Αβραάμ Λίνκολν κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου.

    Αν στη θέση του Λίνκολν τοποθετήσουμε τον ελληνικό λαό κατά την περίοδο 1996-2011 τότε θα έχουμε μία σαφή εικόνα του πεδίου μάχης των εξοπλισμών.

    Δίνω μια προέκταση επταετίας στη θρυλική εποχή των ΣημιτοΑκοΓιάννων, γιατί οι ακολουθήσαντες Ε. Μεϊμαράκης και Ε. Βενιζέλος έπραξαν τα χειρότερα των πρώτων! Εγκατέλειψαν πλήρως το υλικό, ουδεμία ρήτρα επέβαλαν σε λωποδύτες και ασύδοτους προμηθευτές της προηγούμενης περιόδου, έθαψαν, κυριολεκτικά, τα κραυγαλέα σκάνδαλα των «συναδέλφων».

    Ο ένας εχθρός, λοιπόν, ήταν το αδελφάτο της κλεπτομανούς συντεχνίας των πολιτικών, κατά τον Γ. Βότση, και των παρακεντέδων τους, καθώς και των βαρόνων των οπλικών συστημάτων, εσωτερικού και εξωτερικού, που είχαν επιτεθεί λυσσαλέα κατά της οικονομίας της χώρας ληστεύοντάς την, υπό το πρόσχημα ενίσχυσης της άμυνάς της και αποκατάστασης της εθνικής υπερηφάνειας που είχε τρωθεί στο φιάσκο των Ιμίων, λόγω ανεπάρκειας και ανικανότητας, πάλι, των πολιτικών.

    Το οικονομικό κατεστημένο

    Ο δεύτερος εχθρός ήταν οι τραπεζίτες και γενικότερα το οικονομικό-βιομηχανικό κατεστημένο ξένων προμηθευτριών χωρών, που μας πάσαραν δάνεια και εξοπλισμούς σε συνεργασία με τους πρώτους. Και οι δύο στρατοί, κατά Λίνκολν, συνεργάζονταν αρμονικά με στόχο τον ίδιο: το γονάτισμα της χώρας.

    Πριν κλείσω την παράγραφο, θα υπενθυμίσω ότι οι εξοπλισμοί ήταν ένας τομέας της απάτης και παρακμής. Μιλάμε για ένα ποσόν που δεν υπερβαίνει τα 32-35 δισ. ευρώ. Προηγούνται στην απάτη και στην απόληψη δανείων οι Ολυμπιακοί, τα δημόσια έργα, οι «πολιτιστικές» εκδηλώσεις, όπως π.χ. Θεσσαλονίκη-Πολιτιστική Πρωτεύουσα, κ.λπ.

    Οι κυβερνήσεις της εποχής που αναφερόμαστε διέθεταν δύο ανύπαρκτους, ανεπαρκείς, αδιάφορους πρωθυπουργούς, τους Κων. Σημίτη και Κων. Καραμανλή. Ιδιαίτερα ο πρώτος ήταν ισοπεδωμένος από υπουργούς-βαρόνους, ιδιαίτερα αυτούς της Αμυνας, και δεν ήταν σε θέση ούτε να ελέγξει ούτε ν’ αντισταθεί στις απαιτήσεις διάθεσης πιστώσεων, κυρίως από δάνεια, ούτε στη βουλιμία τους. Γνώριζε τα πάντα (έχω στοιχεία να το αποδείξω) αλλά σιωπούσε!

    Σε άλλες εποχές, στο σκάνδαλο Κοσκωτά, ο αείμνηστος Κίτσος Τεγόπουλος είχε δημοσιεύσει στην «Ελευθεροτυπία», για το δεξί χέρι του Ανδρέα Παπανδρέου, Μένιο Κουτσόγιωργα, ένα συγκλονιστικό άρθρο με τίτλο: Συνένοχος ή Βλαξ; Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να δημοσιευθεί επί εποχής Σημίτη. Δεν δημοσιεύθηκε, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ίσχυε…

    Οι υπουργοί Αμυνας ζητούσαν, απαιτούσαν, όπως προείπα, τεράστιες πιστώσεις, εν ονόματι της σωτηρίας της πατρίδος, και ο περιδεής Σημίτης έδινε εντολή σύναψης δανείων, ενώ γνώριζε, οπωσδήποτε, ότι βουλιάζει περισσότερο τη χώρα.

    Ο Κων. Καραμανλής ενώ, προ των εκλογών, απειλούσε, λάβρος, ότι θα στείλει τους «νταβατζήδες» στη φυλακή, μετά τις εκλογές λούφαξε και κήρυξε την… αμνηστία. Από νταβατζηδοκτόνος κατάντησε σκανδαλοθάπτης. Πέραν αυτού, ουδέν ενδιαφέρον έδειξε για τη συντήρηση του υλικού, το οποίο είχε χρυσοπληρωθεί αλλά υπολειτουργούσε. Δεν θα ασχοληθώ με το θλιβερό δίδυμο Γ. Παπανδρέου-Ε. Βενιζέλου. Εκανε ό,τι μπορούσε να σπρώξει ακόμη περισσότερο την άμυνα στο βάραθρο.

    Ο πατριωτισμός είναι το καταφύγιο των απατεώνων, ανέφερε ο Αγγλος πολιτικός Σάμιουελ Τζόνσον.

    Οι ξένες τράπεζες γιατί μας δάνειζαν, ιδιαίτερα οι γερμανικές, στις οποίες είχε μεγάλη αδυναμία το σημιτικό σύστημα;

    Γιατί υπήρχε συνεννόηση να πραγματοποιεί προμήθειες πολεμικού υλικού από συμπατριώτες τους, οπότε το κέρδος ήταν διπλό.

    Η χορήγηση δανείων σε ένα κράτος ήδη χρεοκοπημένο διευκόλυνε τα μακροπρόθεσμα σχέδιά τους να το «γδάρουν» και να το ισοπεδώσουν, εξασφαλίζοντας τεράστια κέρδη, για να το μετατρέψουν τελικά σε προτεκτοράτο τους.

    Επιπλέον οι δανειστές γνώριζαν καλά το ποιόν της πολιτικής ελίτ που δάνειζαν. Τους πληροφορούσαν οι προμηθευτές, ο Χριστοφοράκος και άλλοι εγχώριοι πράκτορές τους. Μιζολάτρες, κλεπτομανείς. Με τις εξαιρέσεις τους βέβαια. Υπήρχαν και υπάρχουν σήμερα, λίγοι βέβαια, που ανθίστανται αλλά υπάρχουν. Ο έγκυρος αρθρογράφος-καθηγητής Χρ. Γιανναράς σημειώνει στην «Καθημερινή» (25.5.14):

    «Οι δανειστές και οι Ευρωπαίοι Ηγέτες αποκλείεται ν’ αγνοούσαν την έκταση λωποδυσίας του κοινωνικού χρήματος και των δανείων στην κομματοκρατούμενη Ελλάδα, τους Επώνυμους και διεθνώς διασυρμένους, που με νομικό εφεύρημα την έγκαιρη «παραγραφή» (πιο πρόστυχο τέχνασμα δεν μπορούσε να διανοηθεί πολιτικό σύστημα) οι λωποδύτες πολιτικοί κατέκλεβαν τη Χώρα και προχωρούσαν στη διαπλοκή με κλέφτες εργολήπτες, προμηθευτές του Δημοσίου, εκδότες, καναλάρχες».

    Κι αυτά με το παραπλανητικό και απατηλό σύνθημα «ενδυνάμωση της αποτροπής, να έχουμε ψηλά το κεφάλι!… Για την πατρίδα, ρε γαμώτο». Ο Γιάννης Σμπώκος δηλώνει στα «Νέα» (12.7.99): «Νιώθω υπερήφανος για την αμυντική θωράκιση της χώρας… ούτε κουνούπι δεν περνά από την αντιαεροπορική ομπρέλα που στήσαμε».

    Το τι περνάει και δεν περνάει, το απολαμβάνουμε σήμερα…

    «Τρία πουλάκια κάθονταν και ρώταγαν τον Σμπώκο…» είναι ο τίτλος άρθρου του Γρ. Ρουμπάνη στην «Ελευθεροτυπία» (4.12.04). Εν τούτοις υπήρχαν άνθρωποι και υπηρεσίες που εξέπεμπαν το σήμα κινδύνου, προειδοποιούσαν. Σε ώτα μη ακουόντων και σαρκαζόντων.

    Σας παρουσιάζω ένα έγγραφο-καταπέλτη προς το υπουργείο Αμυνας (που ζητούσε πίστωση για προμήθεια οπλικών συστημάτων) του Γενικού Λογιστηρίου/Διεύθυνση Δημοσίου Χρέους, με υπογραφή τού τότε γενικού γραμματέα Ιωάννη Κουσουλάκου.

    Σας αφήνω να το απολαύσετε. Επισημαίνω μόνο την τελευταία παράγραφο που κραυγάζει ότι η διάθεση πιστώσεων είτε από τον προϋπολογισμό είτε μέσω δανειοδότησης θα προκαλέσει ΣΕΙΣΜΟ για τα επόμενα έτη.

    Δεν υπήρχαν άλλα περιθώρια

    Το έγγραφο έχει ημερομηνία 13 Φεβρουαρίου 2002. Ο τότε υπουργός Αμυνας, και προ ολίγου Οικονομικών (δηλαδή, γνώριζε πλήρως την κατάσταση και το χάος που είχε προκαλέσει στην Οικονομία το όργιο Τσοχατζόπουλου), με το γνωστό (cheese-smile) χαμόγελό του αγνόησε την προειδοποίηση και προχώρησε ακάθεκτος σε πραγματοποίηση αμφιλεγόμενων και υπερκοστολογημένων προμηθειών. Μόνο στο επόμενο έτος 2003 έσπασε τα ρεκόρ: 5,5 δισ. ευρώ!

    Το πιο ανησυχητικό, όμως, είναι ότι η κατάσταση αυτή περιγράφεται στις αρχές Φεβρουαρίου, όπου είχε υλοποιηθεί το Ενιαίο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Ανάπτυξης και Εκσυγχρονισμού (ΕΜΠΑΕ) 1996-2001, το οποίο είχε προϋπολογισθεί σε 3 τρισ. δρχ. περίπου και ξεπέρασε τα 5 τρισ. δρχ. και μόλις είχε αρχίσει η υλοποίηση του ΕΜΠΑΕ 2002-2007.

    Σε αυτή τη χρονική στιγμή το υπουργείο Οικονομικών προειδοποιεί το υπουργείο Εθνικής Αμυνας ότι για τα επόμενα χρόνια δεν υπάρχουν δυνατότητες για χρηματοδότηση εξοπλιστικών προγραμμάτων. Παρ’ όλ’ αυτά το δεύτερο συνεχίζει ακάθεκτο και βουλιμικό την πολιτική των προμηθειών. Αμέσως μετά εξαγγέλθηκε η προμήθεια του νέου άρματος μάχης, του μεταγωγικού αεροσκάφους και του συστήματος αυτοπροστασίας των αεροσκαφών κ.ά., ενώ βρίσκονταν και σε εξέλιξη οι συμβάσεις για τα υποβρύχια και τα περιπολικά ανοιχτής θαλάσσης.

    Για το υπόψη έγγραφο υπάρχουν και κάποια δευτερεύοντα σχόλια, όπως: Πώς υπογράφονται συμβάσεις προμήθειας στρατιωτικού υλικού, μείζονος σημασίας και αξίας, χωρίς προηγουμένως να εξασφαλιστούν οι πηγές χρηματοδότησης; Δεν έκαναν σχετική πρόβλεψη στον Προϋπολογισμό και γιατί δεν αποτύπωσαν τα πραγματικά στοιχεία;

    Ποια η διαδικασία για την εξασφάλιση αυτών των δανείων και τους όρους που τα διέπουν;

    Επισυνάπτεται το έγγραφο

    Λίγο νωρίτερα (21.8.96) ο έντιμος Αλέκος Παπαδόπουλος είχε προειδοποιήσει τον Σημίτη ότι έχει χαθεί το «πηδάλιο» και η χώρα οδηγείται σε οικονομικό Βατερλό. Αργότερα (19.12.04) ο ίδιος σε επιστολή του στον Γιώργο Παπανδρέου αποκάλυπτε ότι το έλλειμμα, επί διακυβέρνησης «συνετού» Σημίτη, από 5% επί του ΑΕΠ που ήταν το 1996 είχε εκτιναχθεί στο 42,5% το 2004! Μας έφαγαν οι παντός είδους σπατάλες και ληστείες, ιδιαίτερα σε Αμυνα, Ολυμπιακά έργα κ.λπ.

    Το κόλπο των αντισταθμιστικών
    Παράλληλα με τους εξοπλισμούς υπήρξε το φαγοπότι των Αντισταθμιστικών Ωφελημάτων (Α.Ω.), των λεγομένων OFFSETS, που συνεχίζεται και σήμερα. Το «κόλπο» άρχισε να εφαρμόζεται επιτυχώς από τον περίγυρο του, κατά Γιάννη Τριάντη, Μεγάλου Αντιφατικού, δηλαδή του Ανδρέα Παπανδρέου, κατά την αγορά του αιώνα (1985). Τα Α.Ω. χρησιμοποιήθηκαν ως επιχείρημα, μαζί με τη δήθεν ανεξαρτησία των πηγών, για την ανορθόδοξο μέθοδο προμήθειας που επιβάρυνε το κόστος κατά δεκάδες εκατομμύρια δολάρια.

    Οι λεγόμενοι Οφσετάδες λήστευσαν και ληστεύουν το κράτος πλουτίζοντες σε συνεργασία με εξωνυμένους πολιτικούς, στρατιωτικούς και υπαλλήλους του ΥΕΘΑ.

    Αρκεί ν’ αναφέρω ότι από την αρμόδια Υπηρεσία (Γεν. Διεύθυνση Εξοπλισμών) ένας γενικός είναι ήδη κατάδικος, ένας προφυλακισμένος και δύο υπόδικοι, όπως και δεκάδες υπάλληλοι.

    Εν τούτοις η Υπηρεσία αυτή συνεχίζει και σήμερα, ελεγχόμενη από τον κ. Ε. Βενιζέλο, το θεάρεστο έργο της.

    Πρόσφατα αποστρατευθείς αρχηγός Επιτελείου μού εκμυστηρεύθηκε ότι σε έρευνα που έχει κάνει είδε έκπληκτος ότι ενώ οι εταιρείες υπερκοστολογούσαν το υλικό τους κατά 15%-20%, με την υποχρέωση να παραχωρήσουν πλούσια OFFSETS για τη χειμαζόμενη εγχώρια Αμυντική Βιομηχανία, τελικά ο όγκος τους δεν ξεπερνούσε τα 2%-5%. Τα υπόλοιπα κατασπαράσσονταν από τα εγχώρια τρωκτικά.

    Η στενή συνεργασία πολιτικών αντιπροσώπων-Ελλήνων αξιωματούχων στην πώληση υλικών και συμφωνίας OFFSET τούς καθιστούσε, τελικά, «ομόρρυθμο εταιρεία» με αντικειμενικό σκοπό το κέρδος.

    Η ποιότητα, η πληρότητα, το κόστος, η αναγκαιότης του υλικού ήταν δευτερεύοντα.

    Ορθώς ο γνωστός δημοσιογράφος Αθ. Ελις σχολίασε («Κ», 10.3.2011): «Οι μίζες στα εξοπλιστικά και η διασπάθιση αμυντικών πόρων είχαν ως αποτέλεσμα να πληγεί η αμυντική θωράκιση της χώρας. Οι ενέργειες αυτές εγγίζουν τα όρια εθνικής προδοσίας….».

    Για τις απάτες στα Α.Ω. μπορεί να γραφούν τόμοι…

    ΑΡΘΡΟ Του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΦΡΑΓΚΟΥ*
    *υπ/γος ε.α., αναλυτής Αμυντικών Θεμάτων, συγγραφέας – DEA Σορβόνης στα Αμυντικά

    Ηταν αναγκαίοι οι εξοπλισμοί;

    Σήμερα επιχειρείται μια μικροκάθαρση από ένα σμήνος εντίμων δικαστών. Λίγα πράγματα, εφ’ όσον τα μεγάλα εγκλήματα έχουν παραγραφεί με το κατάπτυστο, βενιζελείου επίνευσης, άρθρο 86 του Συντάγματος. Τα πάντα έχουν κουκουλωθεί με τις ευλογίες του Συντάγματος και του Κοινοβουλίου

    Οι Ελληνες, όπως αντιμετωπίζουμε σήμερα την Αμυνά μας, βρισκόμαστε σε συλλογική αναζήτηση της ιστορικής ευθανασίας, ανέφερε ο Π. Κονδύλης (Θεωρία Πολέμου, 1996)

    Μετά το φιάσκο των Ιμίων, ο τότε πρωθυπουργός Κων. Σημίτης, πελιδνός και κάθιδρος, δήλωσε από του βήματος της Βουλής: «Υπήρξε έλλειμμα δυνάμεως». Κατ’ αρχήν, προ του ελλείμματος, υπήρξε ανευθυνότης χειρισμών, ανεπάρκεια ικανοτήτων και έλλειψη βούλησης-υπευθυνότητος της πολιτικοστρατιωτικής ηγεσίας της εποχής. Στους πολιτικούς περιλαμβάνω τους δύο ΥΠΕΞ Κάρολο Παπούλια και Θ. Πάγκαλο και τον ΥΕΘΑ Γερ. Αρσένη. Η στρατιωτική ηγεσία, 100% κομματική, είχε προέλθει από ανακλήσεις αποστράτων. Της κρίσης, όπως θυμάστε, προηγήθηκε η διάλυση του κράτους από την αυλή της Μιμής. Για να μην ξεχνιόμαστε… Τι έπρεπε να προηγηθεί της αναδιοργάνωσης; Ο έλεγχος αυτών που προκάλεσαν το έλλειμμα. Ο Σημίτης δεν τόλμησε ν’ αγγίξει κανέναν. Φοβόταν, έτρεμε μήπως ανατραπεί από τον κομματικό μηχανισμό.

    Ηταν λοιπόν αναγκαίοι οι εξοπλισμοί; Ναι, επιλεγμένοι και ελεγχόμενοι, ώστε να υπηρετούν την αποτροπή και όχι τις τσέπες των τρωκτικών. Θα μπορούσαμε με πολύ λιγότερες δαπάνες να έχουμε την επιθυμητή, αξιόπιστη άμυνα. Ο Σημίτης, λοιπόν, για να καλύψει το έλλειμμα κάλεσε δύο «ειδικούς», τον Τσοχατζόπουλο, που δεν είχε υπηρετήσει καν τη θητεία του, και τον Σμπώκο, γνωστό για τις επιδόσεις του σε άλλα υπουργεία, ιδιαίτερα αυτό της Γεωργίας. Τους διέθεσε τον πακτωλό και ησύχασε. Συνέχισε, αργότερα, με τον Γ. Παπαντωνίου, της αυτής νοοτροπίας.

    Τα λοιπά είναι γνωστά: Αξιόλογα και αξιόπιστα υλικά, μερικώς, συνοδευόμενα από πληθώρα αμφιλεγόμενων, ακατάλληλων και μη αναγκαίων. Ολα, σχεδόν, υπερκοστολογημένα. Αλλα, «γουρούνι στο σακί», δηλαδή εμφανισθέντα πρώτη φορά στις αγορές -και μας τα φόρτωναν για να πειραματιστούν.

    Οι ευθύνες

    Σήμερα επιχειρείται μια μικροκάθαρση από ένα σμήνος εντίμων δικαστών. Λίγα πράγματα, εφ’ όσον τα μεγάλα εγκλήματα έχουν παραγραφεί με το κατάπτυστο, βενιζελείου επίνευσης, άρθρο 86 του Συντάγματος. Τα πάντα έχουν κουκουλωθεί με τις ευλογίες του Συντάγματος και του Κοινοβουλίου (Πυροβόλα SUZANA, ραντάρ TPQ-37, TOR-Μ1 κ.ά.).

    Οφείλουν, το πρώτο, να προσέλθουν σε ανάκριση οι πρώην πρωθυπουργοί Κων. Σημίτης και Κων. Καραμανλής. Ο δεύτερος κατήγγειλε τον πρώτο ως αρχιερέα της διαπλοκής και τελικά κατάντησε ο ίδιος καρδινάλιός της.

    Ο κ. Σημίτης επέτρεπε το όργιο των εξοπλιστικών σκανδάλων (και όχι μόνο) και ο δεύτερος το άφησε ατιμώρητο. Κουκούλωσε τα πάντα.

    Τα εμφανισθέντα μέχρι σήμερα σκάνδαλα αποτελούν μόνο την κορυφή του παγόβουνου.

    Η ατιμωρησία είναι το λιπαντικό της διαφθοράς. Ουδείς έλαβε το μάθημα. Οι εμπλακέντες στα σκάνδαλα χλευάζουν, λοιδορούν τους πάντες και απολαμβάνουν τα κλοπιμαία…

    Και η Αμυνα;

    «Ενα κράτος για να είναι ελεύθερο πρέπει να είναι το ίδιο ισχυρό όσο οι γείτονές του» αναφέρει ο Θουκυδίδης.

    Οι ανεξέλεγκτοι εξοπλισμοί των «οικονομισαρίων» δεν ενίσχυσαν, τελικά, αλλά εξασθένησαν την Αμυνα.

    Αν αποδεχθούμε τη βασική αρχή του Σολωμού «Εθνικό είναι το αληθινό», θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι το άνοιγμα της ψαλίδας επιχειρησιακού δυναμικού (του ελλείμματος, κατά Σημίτη) με τη γείτονα έχει μεγαλώσει. Θα πω, με όλη την ευθύνη των λόγων μου, επικίνδυνα. Και για την κατάσταση αυτή είναι απολύτως υπεύθυνοι οι αρμόδιοι πολιτικοί από το 1996 και εντεύθεν. Θα πρέπει να λογοδοτήσουν… Και για κάτι άλλο, πιο σοβαρό. Πέραν από τις λωποδυσίες και την απαξίωση του υλικού, φρόντισαν να εξοντώσουν και το φρόνημα των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, καταληστεύοντες τις απολαβές τους για να καλύψουν τις αρπαχτές τους.

    Συμβαίνει, όμως, το αντίθετο. Εχουν αποθρασυνθεί και κυνηγούν πάλι την Εξουσία, ασύδοτοι και ακόρεστοι, για να «ολοκληρώσουν» το έργο τους. Δυστυχώς, υπάρχουν ακόμη πρωταγωνιστές της σύγχρονης πολιτικής ζωής που αντί να διεκδικούν πάλι μερίδιο της Εξουσίας και να καταλαμβάνουν περίοπτες θέσεις έπρεπε να βρίσκονται, από χρόνια, στις φυλακές…

    Θα κλείσω με έναν αφορισμό του Β. Σόιμπλε: «Οι πολιτικές ελίτ της Ελλάδος θυσίασαν την οικονομία της χώρας για τα δικά τους βραχυπρόθεσμα συμφέροντα και για τα συμφέροντα συγκεκριμένων ομάδων». Τους σιχάθηκαν ακόμη και τα αφεντικά τους…

    από Ελευθεροτυπία, 22 Ιουνίου 2014, σελ. 16. 17
    http://greki-gr.blogspot.gr/2014/06/blog-post_7660.html

  17. εροτυπία, Κυριακή 5 Οκτωβρίου 2014

    ΕΞΟΠΛΙΣΤΙΚΑ: ΤΟ ΚΟΛΠΟ ΤΗΣ ΜΕΤΟΝΟΜΑΣΙΑΣ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΩΝ ΑΕΡΟΣΚΑΦΩΝ ΣΕ ΑΜΦΙΒΙΑ
    Ο ηγούμενος, οι καλόγεροι και το ψάρι
    (βλέπε Σημίτης, ΚΥΣΕΑ, προμήθεια)
    Του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΦΡΑΓΚΟΥ υποστράτηγου ε.α., αναλυτή Αμυντικών Θεμάτων, συγγραφέα-DEA Σορβόνης στα Αμυντικά
    Ο κ. Κων. Σημίτης, με πρόφαση τον εκσυγχρονισμό, δοξάστηκε και στηρίχθηκε όσο κανείς άλλος πρωθυπουργός, από αυτούς που αργότερα ο Καραμανλής αποκάλεσε νταβατζήδες. Γρ. Ρουμπάνης, «Ελευθεροτυπία», 10.3.07
    Το έγγραφο που αποδεικνύει πώς τα πυροσβεστικά βαφτίστηκαν αμφίβια, για να προχωρήσει η δουλειά
    Το έγγραφο που αποδεικνύει πώς τα πυροσβεστικά βαφτίστηκαν αμφίβια, για να προχωρήσει η δουλειά
    Συμπληρώνω απλά, ότι από τον τίτλο λείπει ο «οικονόμος» του μοναστηριού, έμπιστος του Σημίτη, και ότι επί Καραμανλή οι νταβατζήδες συνέχισαν τη δράση τους ανενόχλητοι. Θα έχετε, σίγουρα, ακούσει περί του μοναστηριακού «κόλπου» της προσευχής του ηγούμενου, σε περίοδο νηστείας, ώστε το κρέας να μετατραπεί σε ψάρι, οπότε η βρώση του δεν θα συνεπάγετο αμαρτία. Κάτι τέτοιο συνέβη στην κυβέρνηση του Κ. Σημίτη (Οκτώβριος 1998), με την προμήθεια των πυροσβεστικών αεροσκαφών Bombardier – Canadair CL-415. Το θέμα, όπως τόσα άλλα, θα είχε ξεχαστεί, αν δεν το έφερνε στην επιφάνεια μια πρόσφατη δίκη στο Διαιτητικό Δικαστήριο του Παρισιού, μεταξύ ελληνικού ΥΕΘΑ και Bombardier, για την προμήθεια… Ας της ρίξουμε μια ματιά.

    Η λαμπροτέρα Ακική ημέρα

    Οταν το ημερολόγιο δείχνει 9 Οκτωβρίου, από την ιστορική, παραπάνω, ημερομηνία και εντεύθεν, στο εκκλησάκι του Αγ. Ιακώβου Αλφαίου, κάπου στον Αλφειό της Αρκαδίας, γίνεται πανηγυρική λειτουργία μετ’ αρτοκλασίας, οργανωμένη από κλειστό κύκλο ζάπλουτων βαρόνων, νταβατζήδων, πολιτικών, λαμογιών κ.λπ. Γιατί; Διότι την 9η.10.98 εγκρίθηκαν από το ΚΥΣΕΑ οι πλέον χρυσοφόρες συμβάσεις εξοπλιστικών, όλες με Απ’ ευθείας ανάθεση (υποβρύχια, αντιαεροπορικά Patriot, αντιαεροπορικά TOR-Μ1 και Crotale, πυροσβεστικά αεροσκάφη CL-415, εκπαιδευτικά αεροσκάφη κ.λπ.). Πολλές δεκάδες δισ. ευρώ, μεγάλο ποσοστό των οποίων εισήλθαν στα θυλάκια των «ευγενών». Αφήνουμε όλα τα άλλα και περνάμε στα πυροσβεστικά.

    Τα πυροσβεστικά Α/Φ CL-415

    Αν η φύση έδωσε στον Υπουργό,/ κ. Κ. Παγκράτη, έν μόνο στόμα/ ίνα τρώγει, παρέσχεν αυτώ δύο χείρας/ ίνα δωροδοκείται. Εμμ. Ροΐδης

    Θα αρχίσω με κάτι το αναμφισβήτητο, για να είμαι δίκαιος. Η χώρα είχε ανάγκη ενίσχυσης της δυνατότητας πυρόσβεσης. Στον Π.Υ. 1998 του υπουργείου Δημόσιας Τάξης, στον οποίο υπαγόταν ο τομέας Πυρόσβεσης, υπήρχε πρόβλεψη αγοράς πέντε (5) πυροσβεστικών Canadair CL-415.

    Ο «οικονόμος» επιθύμησε να γίνει η προμήθεια χωρίς καθυστέρηση. Μερίμνησε, επίσης, για εξασφάλιση πιστώσεων, ώστε τα Canadair να γίνουν από πέντε (5), δέκα (10). Προέκυψε, όμως, ένα πρόβλημα πρακτικής. Το υπ. Δημόσιας Τάξης ήταν εντελώς ανέτοιμο και χωρίς εμπειρίες, ώστε να αναλάβει το έργο. Και σε αυτό βρέθηκε λύση από τους ενδιαφερομένους. Στο ΥΕΘΑ υπήρχε, ήδη, επώνυμο «μαγαζί», η Γενική Διεύθυνση Εξοπλισμών, που έκανε θαύματα. Προμήθειες στο τσακ μπαμ… Οργανωμένα πράγματα. Τα πέντε (5) Α/Φ, που έγιναν δέκα (10), «πέταξαν» από την Κατεχάκη (Υ.Δ.Τ.) στη ΓΔΕ. Δεν απέμενε παρά μια πανηγυρική συνεδρίαση αυτού του ανυπόληπτου Οργάνου, που λεγόταν ΚΥΣΕΑ, για να τελειώνουμε.

    Προέκυψε, όμως, ένα άλλο πρόβλημα, πιο σοβαρό από το πρώτο. Κάποιος παρατήρησε ότι τα πυροσβεστικά δεν είναι πολεμικό υλικό, οπότε το ΚΥΣΕΑ είναι αναρμόδιο. Πάλι, όμως, έκανε το θαύμα της η εφευρετικότητα των λαμογιών. Εύκολα πράγματα. Εκαναν ό,τι οι καλόγεροι για το κρέας, που το ονόμασαν ψάρι! Τα πυροσβεστικά ονομάστηκαν αμφίβια Α/Φ, δηλαδή Ερευνας-Διάσωσης. Παραθέτω, ως έχει, την απόφαση (Νο 1/11.10.98), για του λόγου το αληθές:

    (…)

    γ. Αμφίβια Αεροσκάφη CL-415

    (1) Τροποποιείται η υπ’ αρ. 2 απόφαση ΚΥΣΕΑ (24.07.98) ως προς τον αριθμό των Α/Φ και εγκρίνει την απόκτηση δέκα (10) αμφίβιων Α/Φ CL-415 από την καναδική Bombardier κ.λπ.

    Να εξασφαλισθούν Αντισταθμιστικά Ωφελήματα.

    Κόστος προγράμματος 260 εκατ. $.

    Μια ιδιαίτερη περίπτωση

    «Τον μηδέν τώνδε μετέχοντα ουκ απράγμονα αλλ’ αχρείον ονομάζομεν» (Θουκυδίδης, Επιτάφιος).

    Μέλος του ΚΥΣΕΑ ήταν και ο πολιτικά ανεύθυνος κόθορνος Γ. Παπανδρέου, ως αναπληρωτής ΥΠΕΞ. Ποτέ, μα ποτέ δεν πάτησε το πόδι του εκεί. Απλά υποτονθόριζε στους αυλικούς του: «Δεν πατάω εγώ σε αυτόν τον βόθρο…». Δεν τολμούσε να παραστεί και να διαμαρτυρηθεί.

    Το ψάρι… βρόμισε μετά 15ετία

    Οπως είδατε παραπάνω, συμφωνήθηκαν Αντισταθμιστικά Ωφελήματα (ΑΩ). Γενικότερα, τα ΑΩ υπήρξαν μια απάτη. Φρούδες υποσχέσεις, άθλιες μεθοδεύσεις «συνεταίρων» πωλητών-αγοραστών, που αντί να καταλήγουν στην ενίσχυση της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, όδευαν στις τσέπες των συναλλασσομένων. Δεκάδες δισ. ― μαύρου χρήματος, που διακινείται ακόμη και σήμερα. Ενα μέρος ΑΩ δόθηκε από την Bombardier στον Ελληνα επιχειρηματία-κατασκευαστή κ. Βάλιακα. Κάπου (δεν γνωρίζω λεπτομέρειες) διαφώνησαν. Προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη. Η υπόθεση «τράβηξε» χρονικά. Το ΓΕΑ, από τον Π.Υ. του οποίου πληρώθηκαν τα πυροσβεστικά, προσέφυγε, μετά 10 χρόνια, στο Διαιτητικό Δικαστήριο του Παρισιού, για να ζητήσει κατάπτωση της εγγυητικής επιστολής της Bombardier, λόγω ασυνέπειάς της.

    Εδώ οι πληροφορίες μου είναι ασαφείς. (Το κράτος δεν ομιλεί, τηρεί σιγήν.) Λέγεται ότι η Ελλάδα δεν έστειλε καν δικηγόρους για να στηρίξουν την προσφυγή. Οι Καναδοί, που γενικά φέρθηκαν εντελώς αρνητικά στην υπόθεση, προέβαλαν το επιχείρημα ότι δεν οφείλουν ΑΩ, γιατί το υλικό δεν είναι πολεμικό. (Κακοπιστία α’ μεγέθους, αφού τα είχαν υποσχεθεί. Αν δεν έδιναν ΑΩ, θα όφειλαν να μας τα πουλήσουν φθηνότερα, όπως έκαναν στην Ιταλία.)

    Και το τελευταίο, το χείριστο: ένα ύποπτο έγγραφο

    Η Γενική Διεύθυνση Εξοπλισμών (ΓΔΑΕΕ) είναι υπηρεσία του υπουργείου Αμυνας και, εννοείται, υπηρετεί τα ελληνικά συμφέροντα. Σήμερα τελεί υπό ιδιότυπο καθεστώς. Αποτελεί βιλαέτι, ντομίνιο του Ευάγ. Βενιζέλου στο ΥΕΘΑ. Το εξουσιάζει από το 2009 που κατείχε το θώκο και το ελέγχει απόλυτα με τον προϊστάμενό του, γεν. διευθυντή, πτέραρχο ε.α., Δ. Γεωργιόπουλο. Γιατί; Ο Βενιζέλος το γνωρίζει… Ενώ, λοιπόν, η διαμάχη ΓΕΑ και κακόπιστης Bombardier βρίσκεται στην αποκορύφωσή της, ο κ. Γεωργιόπουλος στέλνει επιστολή στην Bombardier, με την οποία… διακηρύσσει ότι το υλικό δεν είναι πολεμικό! Δηλαδή παίρνει αναφανδόν το μέρος της και όχι αυτό του ΓΕΑ. Γράφει επί λέξει: «…and by no means can be classified as military aircraft…».

    Το έγγραφο αυτό αποκαλύφθηκε προ 5 μηνών από το περιοδικό «Η-D» και προκάλεσε σάλο. Στα ερωτήματα που διατυπώθησαν (Είναι γνήσιο το έγγραφο; Ποιος έδωσε εντολή στον Γεωργιόπουλο να το στείλει; Το κείμενο είναι εμπνεύσεως πτεράρχου; Τι ακριβώς συμβαίνει;) ουδείς απάντησε.

    Στις 3.9.14 το έγκυρο ιντερνοκανάλι On Alert παρουσίασε 15 καυτά και δυσώδη θέματα ΑΩ. Στο τελευταίο σημειώνει: «Κάποιος θυμήθηκε την Bombardier και όλοι έγνεψαν με συγκατάβαση. Αραγε δεν γνώριζαν ότι, στη συγκεκριμένη υπόθεση, γενικός διευθυντής Εξοπλισμών συνομολόγησε τους ισχυρισμούς των αντιδίκων του Ελληνικού Δημοσίου ή μήπως ξέχασαν τι κατέθεσαν πρόσωπα των οποίων τα έξοδα μετάβασης στο Διαιτητικό Δικαστήριο πλήρωσε το Δημόσιο (η χρεοκοπημένη Ελλάς), για να καταθέσουν ως μάρτυρες ποιου άραγε; Αυτά…

    http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=450584

  18. Η θορυβώδης ευρωκουστωδία και στο βάθος… Σημίτης!

    Απρίλιος 26, 2015

    Βαγγέλης Δεληπέτρος

    Καιρό είχαμε να τον ακούσουμε, παρ’ ότι βλέπαμε τους δικούς του ανθρώπους, λ.χ. τον Τάσο Γιαννίτση, να κανοναρχούν τον επικεφαλής του Ποταμιού, ή τους σιωπηλούς μέχρι χτες σαν τον δήμαρχο Καμίνη, να γίνονται πλέον λαλίστατοι μέχρι παρεξηγήσεως.

    Αλλά, όπως φαίνεται, ο πρωθυπουργός των συμβάσεων του 2004, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ που δεν γνώριζε τίποτε για τις βαλίτσες με το μαύρο χρήμα που έμπαζε στη Χαριλάου Τρικούπη ο «στρατηγός» του Θόδωρος Τσουκάτος, ο παραχωρήσας το δαχτυλίδι στον Γιώργο Παπανδρέου για να μη φάει το χαστούκι στις κάλπες, ο βλέπω τα μνημόνια να υπογράφονται και κάνω μόκο, ο κάποτε «καταλληλότερος» Κώστας Σημίτης είναι σαν την… Ελλάδα: Μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει και ξανά προς τη δόξα τραβά!
    Οπότε… ξαναμιλά, με άρθρο του στην «Καθημερινή», όπου αναρωτιέται «αν η κυβέρνηση θέλει ή όχι μια λύση σε συνεργασία με την ευρωζώνη» ή «μήπως προτιμά ένα αδιέξοδο που θα της επιτρέψει να χαράξει τη δική της διέξοδο;»

    Κατά τον κ. Σημίτη, που δεν αφήνει στο απυρόβλητο τις προηγούμενες κυβερνήσεις, με εξαίρεση προφανώς τη δική του, «το πρόβλημα της χώρας είναι ότι πορεύεται χωρίς σχέδιο και συγκεκριμένες επιδιώξεις, ευκαιριακά, με συνεχείς αντιπαλότητες, με φαντασιώσεις και ανερμάτιστα ιδεολογήματα».

    Έτσι ο πρωθυπουργός του «εκσυγχρονισμού», που μπορεί να μην ήταν ανερμάτιστος αλλά ήταν σίγουρα ψευδώνυμος, καθώς μέσα από το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου οδήγησε στην πρώτη μεγάλη αναδιανομή πλούτου υπέρ των ολίγων και μέσα από τα σκάνδαλα των εξοπλισμών και των εργολαβιών του Δημοσίου, στην οργάνωση του πολιτικού προσωπικού και στο στήσιμο των (τραπεζικών και άλλων) μηχανισμών που υλοποίησαν τα μνημόνια, εκτιμά ότι «οριστική λύση αυτή τηστιγμή δεν είναι πιθανή» και ότι οι εταίροι «θα επιμείνουν ή όποια αλλαγή των συμβάσεων να είναι βαθμιαία» και «θα υποχωρούν στο μέτρο που θα αποκτούν τη βεβαιότητα ότι θα τηρήσουμε τις υποσχέσεις μας».

    Μπορούμε βέβαια να αναρωτηθούμε ποιες ακριβώς υποσχέσεις τήρησε ο ίδιος όταν ήταν στο τιμόνι της χώρας και σε ποιους άραγε τις είχε δώσει, αν και επ’ αυτού όλα κατατείνουν πως πάντοτε «συνομιλητές» του ήταν αυτοί τους οποίους αποκαλούν εταίρους, ενώ οι εκτός ευρωδεσμεύσεων συνήθως τους λέμε δανειστές.

    Ακόμη και αυτός πάντως, λόγω της ευρύτατης λαϊκής στήριξης στη νέα κυβέρνηση και λόγω των πανθομολογουμένων καταστροφικών συνεπειών των μνημονίων, αναγκάζεται, για να ισορροπήσει, να κρατά κάποιες αποστάσεις από τους εταίρους/δανειστές και την πολιτική τους. Όπως αναφέρει:

    «Η απαραίτητη συμφωνία δεν μπορεί να επιτευχθεί ούτε με τη συνέχιση της λιτότητας ούτε με την άρνηση δέσμευσης για την πρόληψη μιας νέας συσσώρευσης ελλειμμάτων… Οι ιδεολογικές επικλήσεις, οι θορυβώδεις αρνήσεις και οι θεατρικοί θυμοί, είτε από τη μια είτε από την άλλη πλευρά, δεν βοηθούν».

    Γι’ αυτό ακριβώς δεν «βοηθούν» και τα άρθρα σαν κι αυτό που έγραψε ο Κώστας Σημίτης, καθώς δεν χρειαζόμαστε ούτε «επαγγελματικές» συμβουλές, ούτε προσχηματική «έγνοια» για τη χώρα και τους ανθρώπους της.

    Χρειαζόμαστε ουσιαστικό κοινωνικό διάλογο για το τι μπορεί να σημαίνει παραγωγική ανασυγκρότηση, ανάπτυξη, πολιτική ανοιχτών οριζόντων, και ακόμα για το τι σημαίνει τακτική και στρατηγική για μια χώρα σαν τη δική μας, στην εσχατιά της Ευρώπης και της Μεσογείου και στην αρχή του «κρυμμένου» μεγάλου κόσμου της Ανατολής.

    http://www.enetpress.gr/el/politiki/arthra/i-thoryvodis-evrokoustodia-kai-sto-vathos-simitis.html

  19. Κ. on

    ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Αρνήθηκε να πληρώσει μαύρο σουάπ του Σημίτη στην Deutsche Bank ο Βαρουφάκης! Να γιατί του επιτέθηκαν οι μπράβοι των Βρυξελλών!

    ΟΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΡΑΜΠΟΥΚΙΣΜΟΣ, ΝΑ ΨΑΧΝΕΤΕ ΤΟ ΧΡΗΜΑ…

    Εντέλει η μαζική επίθεση που δέχθηκε ο Γιάννης Βαρουφάκης από τους μπράβους των Βρυξελλών αλλά και τα ντόπια υποκείμενα τους, είχε μια απλή, απλούστατη εξήγηση που ουτε ο ίδιος την κατάλαβε αμέσως.

    Όλα ξεκίνησαν από τις συζητήσεις των τεχνικών κλιμακίων σχετικά με την ρευστότητα και τις υποχρεώσεις του Ελληνικού δημοσίου, όπου πρόεκυψε κάτι που έχει αποκαλύψει το Ολυμπία εδώ και καιρό: Η πληρωμή τόκων για ένα μαύρο σουάπ που είχε συνάψει ο Σημίτης ΑΠ’ ΕΥΘΕΙΑΣ με την Deutsche Bank για να εξοφληθούν Γερμανοί προμηθευτές του δημοσίου το 1999. Το σουάπ αυτό είχε μεταφερθεί νύχτα σε υποκατάστημα της Γερμανικής τράπεζας εκτός Ευρώπης και τα τοκοχρεωλύσια ερχόντουσαν με την μορφή «φιρμανιού» απ’ ευθείας στο Ελληνικό υπουργείο οικονομικών. Όπου βέβαια το πλήρωναν χωρίς κανέναν έλεγχο, οι συνεργατες του Σημίτη, που όλως τυχαίως μονοπωλούσαν από το 2009 και μετά την καρέκλα. Ήτοι, Παπακωνσταντίνου, Βενιζέλος, Στουρνάρας, Χαρδούβελης. Χωρίς να περνά από κανέναν ελεγκτικό μηχανισμό, στην κυριολεξία κατω από την μυτη της ΕΕ. Όπως ακριβώς έγινε με τα σουάπς της Goldman Sachs.

    Μολις έγινε αντιληπτό από τους «θεσμούς» ότι οι εν λόγω υποχρεώσεις δεν θα πληρωνόντουσαν, αμέσως έπεσε «σύρμα» στην Γερμανία. Και εκεί άρχισαν πρώτα οι εκβιαστικές δηλώσεις Σόιμπλε για να ακολουθήσει το πρωτοφανές νταβατζηλίκι στον Βαρουφάκη, που πραγματικά θύμισε μπράβους τοκογλύφων.

    Αυτή ήταν η αιτία, αφού το χρέος του Σημίτη μπορεί να εξοφληθεί νύχτα μόνον από Σαμαροβενιζέλους ή πανικόβλητους πολιτικούς. Και φυσικά από τους νεοφασίστες του Ποταμιού, που αποτελούν την πρωτη επιλογή των τοκογλύφων για συγκυβερνηση, ώστε να καλυφθούν τα εγκλήματα Σημίτη.

    http://newsnea.gr/%CE%BD%CE%B5%CE%B1/%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CF%85%CF%88%CE%B7-%CE%B1%CF%81%CE%BD%CE%AE%CE%B8%CE%B7%CE%BA%CE%B5-%CE%BD%CE%B1-%CF%80%CE%BB%CE%B7%CF%81%CF%8E%CF%83%CE%B5%CE%B9-%CE%BC%CE%B1%CF%8D%CF%81%CE%BF-%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%AC%CF%80-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%AF%CF%84%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-deutsche-bank-%CE%BF-%CE%B2%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%86%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82-%CE%BD%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CF%84%CE%AF

  20. ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ Ο ΣΗΜΙΤΗΣ ΝΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ; ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ;

    Μα ο Παπαγεωργοπουλος γιατι ειναι ΙΣΟΒΙΑ; Γιατι αποδείχθηκε οτι επι δημαρχίας του, έκαναν φτερά κάτι εκατομμυρια, χωρις όμως ποτέ ο ίδιος να ταυτιστεί με μίζα.
    Πως ειναι δυνατόν λοιπόν ο Σημιτης που εξαφάνισε 83 δις σε σκανδαλώδη εξοπλιστικά, να κυκλοφορεί ακόμα ελεύθερος; Όταν μαλιστα αποδεικνύεται οτι το κομμα του πηρε μίζες καθώς και πρωτοκλασάτοι υπουργοί του;

    Πως είναι δυνατόν μετά την σημερινή του δήλωση να ειναι ακόμα ελεύθερος; Επειδή εκβιάζουν τον Άκη με την γυναίκα του και το παιδί του και δεν ανοίγει το στόμα του;

    ΜΙΛΑ ΡΕ ΑΚΗ. ΜΙΛΑ.

    by olympia.gr

    http://newsnea.gr/%CE%BD%CE%B5%CE%B1/%CF%80%CF%89%CF%83-%CE%B5%CE%B9%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%B4%CF%85%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BF-%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%B9%CF%84%CE%B7%CF%83-%CE%BD%CE%B1-%CE%BA%CF%85%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%B5%CE%B9-%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%85%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%83-%CF%80%CF%89%CF%83-%CE%B5%CE%B9%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%B4%CF%85%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BD

  21. Ηufer on

    ΝΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Η ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ ΣΗΜΙΤΗ. ΚΛΕΙΣΤΕ ΦΥΛΑΚΗ ΤΟΝ ΦΥΛΑΡΧΟ ΤΩΝ ΜΙΖΑΔΟΡΩΝ!

    Μίζες από την Siemens; Σημίτης.

    Μίζες από το χρηματιστήριο στην λίστα Λαγκάρντ; Σημίτης.

    Υποβρύχια, Leopard, βαγόνια, ψηφιακές συμβάσεις, σουάπς και άλλα διαπιστωμένα εγκλήματα;

    Σημίτης.

    Και αυτός ο άνθρωπος όχι μόνον είναι ελεύθερος, αλλά ο… υπουργός οικονομικών τον παρουσιάζει ως «χρυσή πενταετία».

    Αντί να σαπίζει στην φυλακή όπως θα γινόταν σε κάθε πολιτισμένο, κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος.

    ΝΤΡΟΠΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ.

    http://olympia.gr/2013/12/22/%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%B7-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CE%B1-%CE%B7-%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BC%CF%89%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%B9%CE%B1-%CF%83%CE%B7%CE%BC/

  22. Ηufer on

    ………………
    Ας θυμηθούμε λοιπόν τι έκανε για την Ελλάδα ο Κώστας Σημίτης. Πόσο διαστρέβλωσε την αλήθεια και πόσο εξαπάτησε τους Έλληνες ; Ποια είναι τα βασικά σημεία που χαρακτηρίζουν τα έργα και τις ημέρες του ως πρωθυπουργός ;

    1. Ο Σημίτης έβαλε την Ελλάδα στην Ευρωζώνη με πλάγια μέσα και ψευδή στοιχεία, με τη βοήθεια της Goldman Sachs και των swaps.

    «Σύμφωνα με τα κριτήρια της αυστηρής οικονομικής πολιτικής που επέβαλε η Συνθήκη του Μάαστριχτ έπρεπε το ετήσιο δημόσιο έλλειμμα της χώρας να μην υπερβαίνει το 3% του ΑΕΠ και το συνολικό δημόσιο χρέος το 60% του ΑΕΠ. Αυτά τα νούμερα όμως δεν έβγαιναν με τίποτα για την Ελλάδα. Η κυβέρνηση Σημίτη, αντί να περιορίσει την παραοικονομία και τη διαφθορά, προτίμησε να αποκρύψει με… «δημιουργική λογιστική!» ένα μέρος του χρέους της χώρας, με τη βοήθεια της διαβόητης αμερικανικής επενδυτικής Τράπεζας, Goldman Sachs.
    Η κυβέρνηση είχε το 2001 ένα δάνειο 10 δις ευρώ σε γεν που ήθελε να το παρουσιάσει μικρότερο για να μην φανεί το συνολικό δημόσιο χρέος. Η «δημιουργική» πρόταση της Goldman Sachs ήταν να μετατραπεί το δάνειο αυτό από γεν σε ευρώ, με βάση όχι τις τρέχουσες ισοτιμίες, όπως έπρεπε, αλλά με κάποιες παλιότερες ισοτιμίες που το εμφάνιζαν μειωμένο κατά 2,8 δισ. ευρώ. H διαφορά αυτών των 2,8 δισ. θα ήταν ένα έμμεσο δάνειο της Goldman Sachs στην Ελλάδα, σαν ένα ακόμα swap, το οποίο όμως δε θα φαινόταν στο συνολικό χρέος της Ελλάδας. Οι ετήσιες δόσεις αυτού του swap προς την Goldman Sachs ορίστηκαν στα 360 εκατ. ευρώ, συν τον πληθωρισμό, με χρονολογία αποπληρωμής το 2019». Είναι χαρακτηριστικό ότι το πρακτορείο Bloomberg προσέφυγε στη Δικαιοσύνη κατά της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ζητώντας να δώσει στη δημοσιότητα τις εκθέσεις για το πώς χρησιμοποίησε η Ελλάδα τα swaps για να αποκρύψει το έλλειμμα!
    http://www.cna.gr/stories/to-elliniko-xreos-kai-i-istoria-tou/
    http://www.enet.gr/?id=244030

    2. H Ελλάδα ποτέ δεν είχε δοκιμαστεί στην πράξη ως προς τη δυνατότητά της να αντέξει οικονομικά χωρίς τη δυνατότητα υποτίμησης του νομίσματός της. Με την ένταξή της στην ευρωζώνη απαγορευόταν δια παντός η περαιτέρω υποτίμηση του εθνικού νομίσματος. Ο Σημίτης όφειλε να εξετάσει -και δεν το έκανε- αν η Ελλάδα πληρούσε τη δυνατότητα ένταξης στην ευρωζώνη, με το δεδομένο ότι δεν θα υπάρχει πια η δυνατότητα υποτίμησης εθνικού νομίσματος. Πήρε ένα υψηλό ρίσκο χωρίς να σκεφτεί αλλά και να ενδιαφερθεί ουσιαστικά για τις συνέπειες αυτού του εγχειρήματος ενώ θα έπρεπε να είχε προηγηθεί της ένταξης της Ελλάδας στην ευρωζώνη, μία περίοδος 5-10 ετών όπου θα δοκιμάζονταν πειραματικά η ισοτιμία της δραχμής έναντι του τότε ecu.

    3. Σύμφωνα με τον οικονομολόγο Π. Παναγιώτου: «Στο θέμα της ισοτιμίας που θα επιλέγονταν ως η τελική για να συνδέσει αμετάκλητα τη δραχμή με το ευρώ δεν υπήρξε η σωστή προετοιμασία. Ως γνωστό, η ισοτιμία δραχμής-ευρώ καθορίστηκε στο «εργαστήριο» από την Ευρωπαϊκή Ένωση σε ένα πρωτοφανές νομισματικό πείραμα, για το οποίο δεν υπήρχε καμία δυνατότητα διαβεβαίωσης ότι εξήγε το σωστό αποτέλεσμα. Αν η ισοτιμία δραχμής-ευρώ εξάγονταν μετά από μία περίοδο πραγματικής πειραματικής σύνδεσης τότε θα μπορούσε να είναι εντελώς διαφορετική απ’ αυτήν στην οποία κατέληξε το θεωρητικό πείραμα. Έτσι, ήταν αδύνατο για την κυβέρνηση Σημίτη να γνωρίζει αν πράγματι η ισοτιμία που επιλέχθηκε ήταν η σωστή ή αν θα έπρεπε να είναι, για παράδειγμα, κατά 5%-10% ή 15% χαμηλότερη».
    http://tvxs.gr/news/synergates/i-peripeteia-tis-draxmis-kai-i-germania-toy-panoy-panagiotoy

    4. Και ενώ οι άλλες χώρες που θα εντάσσονταν στην ευρωζώνη διαπραγματεύονταν σκληρά την ισοτιμία εθνικού νομίσματος-ευρώ, ο Σημίτης ανατίμησε αυθαίρετα τη δραχμή, με συνέπεια η ισοτιμία δραχμής να κλείσει 1 ευρώ προς 340,75 δραχμές. Αυτό προς στιγμήν έδωσε μία ψεύτικη ευφορία στους Έλληνες αφού αυξήθηκε η καταναλωτική τους δύναμη. Το τραγικό όμως είναι ότι με την πράξη του αυτή το χρέος αυξήθηκε σε δυσθεώρητα μεγέθη! (το 75% του χρέους ήταν μέχρι εκείνη τη στιγμή σε δραχμές και εν μια νυκτί μετατράπηκε σε ευρώ).
    (ενημέρωση από τον έγκριτο οικονομολόγο Νίκο Ιγγλέση)

    Δείτε τα στοιχεία όπως τα παραθέτει στο ΒΗΜΑ ο Διονύσης Σταμπόγλης: Στις 15 Δεκεμβρίου 1999 η ελληνική κυβέρνηση υποβάλλει το Επικαιροποιημένο Πρόγραμμα Σύγκλισης της ελληνικής οικονομίας και στις 15 Ιανουαρίου 2000 οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με τη συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Νομισματικής Επιτροπής αποφασίζει την ανατίμηση της κεντρικής ισοτιμίας της δραχμής κατά 3,5%! Με την απόφαση αυτή η ισοτιμία από 353 δρχ. /ευρώ καθορίζεται στις 340,750 δρχ.
    http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=178058

    5. Ο Σημίτης ήταν ο αίτιος της ραγδαίας επιδείνωσης της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας και ενώ τώρα μας διατυμπανίζει ότι θέλει να λέει την αλήθεια, έστω κι αν είναι δυσάρεστος, τότε είπε ψέματα για τα οικονομικά στοιχεία της Ελλάδας και στους Έλληνες και στους Ευρωπαίους. Και το εντυπωσιακό είναι ότι… αυτός ο άνθρωπος παρουσιάζεται ως σωτήρας της χώρας. Ο Σημίτης αποσιώπησε εντέχνως τους κινδύνους του ευρώ και πρόβαλε υπερβολικά τις θετικές του συνέπειες με μεθόδους χειραγώγησης του λαού. Έδωσε στους Έλληνες ψεύτικες υποσχέσεις ότι το ευρώ θα μας φέρει πλούτο και ευημερία και παρουσίασε την ΟΝΕ ως οικονομικό παράδεισο, γη της επαγγελίας.

    6. Επί πρωθυπουργίας Σημίτη, το 2003, ο Υπ. Εξωτερικών Γιώργος Παπανδρέου, υπέγραψε το Δουβλίνο ΙΙ, άλλη μία ταφόπλακα για την Ελλάδα. Το σημαίνει Δουβλίνο ΙΙ ; Ότι υπεύθυνη χώρα για το αν θα δοθεί άσυλο στον αιτούντα, είναι η χώρα στην οποία θα εισέλθει για πρώτη φορά. Μετανάστες οι οποίοι εισέρχονται στην Ελλάδα και κατόπιν μεταβαίνουν σε άλλη χώρα για να αιτηθούν άσυλο, θα πρέπει σύμφωνα με τον κανονισμό Δουβλίνο ΙΙ, να επιστρέφουν στην Ελλάδα.
    Συμπέρασμα: η Ελλάδα με το Δουβλίνο ΙΙ έγινε η αποθήκη ψυχών της Ευρώπης.

    7. Ένα άλλο «κόλπο γκρόσο» του Σημίτη ήταν το μεγάλο σκάνδαλο του χρηματιστηρίου. Το Σεπτέμβριο του 1999 ο δείκτης του χρηματιστηρίου έδειχνε περίπου 6.500 μονάδες. Το Σεπτέμβριο του 2002 είχε κατρακυλήσει κάτω από τις 2.000 μονάδες. Μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα, η συνολική απώλεια της κεφαλαιοποίησης της Σοφοκλέους ανήλθε στο αστρονομικό ποσόν των 136 δισ. ευρώ (46,3 τρισ. δραχμές)! Το Δεκέμβριο του 2002 ο Σημίτης δήλωνε στον ελληνικό λαό: «Εμείς νοιαζόμαστε για τους επενδυτές του Χρηματιστηρίου. Θέλουμε να βλέπουμε τους επενδυτές που τοποθετούν το περίσσευμά τους στο Χρηματιστήριο να αμείβονται».

    8. Την ίδια ακριβώς περίοδο, 1999-2003 τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων παίχτηκαν στον τζόγο του χρηματιστηρίου και κατέληξαν στις τσέπες ξένων και ντόπιων κερδοσκόπων. Οι υπαίτιοι δεν παραπέμφθηκαν ποτέ σε δίκη ενώ οι ασφαλισμένοι και οι συνταξιούχοι θα καλούνταν να ματώσουν.

    Το Φεβρουάριο του 2000 και ενώ ο δείκτης του ΧΑ είχε ξεπεράσει τις 5.300 μονάδες, ο Γιάννος Παπαντωνίου έκανε δηλώσεις για το ασφαλιστικό, λέγοντας πως οι μεταρρυθμίσεις του θα ήταν «πολύ ηπιότερες από αυτές που εσυζητούντο πριν από 5-10 χρόνια». Και τούτο οφειλόταν στη βελτίωση της οικονομικής κατάστασης των Ταμείων! Όπως ο ίδιος εξήγησε, «η άνοδος του Χρηματιστηρίου συνέβαλε στην εξυγίανση των Ταμείων, που έχουν μετοχές σε τράπεζες και άλλους οργανισμούς, των οποίων η κεφαλαιοποίηση αυξήθηκε πολύ.»

    Είναι χαρακτηριστικό ότι στην τριετία 1999-2002 η ζημιά των ασφαλιστικών ταμείων ξεπέρασε τα 10 δισ. ευρώ και ενώ το χρηματιστήριο δεν είχε ακόμη πιάσει πάτο.

    9. Τον Ιούνιο του 2003 αποκαλύφθηκε για τους δύο στενούς συνεργάτες του Σημίτη, τον Στέφανο Μανίκα, υπουργό επικρατείας και τον Μιχάλη Νεονάκη, βουλευτή και μέλος του εκτελεστικού γραφείου του ΠΑΣΟΚ ότι φέρεται να πραγματοποίησαν χρηματιστηριακές συναλλαγές αντιστοίχως κατά την περίοδο 1998-2000: 1,5 εκατ. ευρώ ο Μανίκας και 64 εκατ. ευρώ ο Νεονάκης! Που βρίσκονται τώρα αυτοί οι δύο «σύντροφοι»; Γιατί χάθηκαν από προσώπου γης ενώ ο λαός τρώει τις σάρκες του ;

    10. Και να μην ξεχάσουμε τον Θόδωρο Τσουκάτο, τον στενό συνεργάτη του Σημίτη. Ο Τσουκάτος, «ως ταμίας του ΠΑΣΟΚ», είχε παραδεχθεί από τον Ιούνιο του 2008 ότι πήρε από τη Siemens, έπειτα από συνεννόηση με τον Χριστοφοράκο -τον τότε ισχυρό άνδρα της Siemens Ελλάς- 1 εκατ. μάρκα και ότι τα πήγε στο ταμείο του ΠΑΣΟΚ!

    11. Ο Σημίτης συνεχίζει να μιλά για μεταρρυθμίσεις στο δημόσιο. Επί πρωθυπουργίας του όμως οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων αυξήθηκαν κατά 50%. Επί πρωθυπουργίας του μονιμοποιήθηκαν χιλιάδες συμβασιούχοι που μπήκαν στο δημόσιο από το παράθυρο. Επί πρωθυπουργίας του χορηγήθηκε το ΕΚΑΣ για την ενίσχυση των μικροσυνταξιούχων, προκαλώντας απίθανες αδικίες. Ένας συνταξιούχος του ΙΚΑ με 15 χρόνια ασφάλισης λάμβανε μεγαλύτερη σύνταξη από κάποιον με πολλαπλάσια χρόνια σύνταξης, που δεν δικαιούνταν όμως το ΕΚΑΣ. Επί πρωθυπουργίας του, έγιναν τραγικές υποχωρήσεις στους συνδικαλιστές και τις συντεχνίες μην αφήνοντας τον Γιαννίτση να προχωρήσει το ασφαλιστικό.
    http://newpost.gr/blogs/thanos-pasxalhs/509242/esy-k-shmith-ti-eprakses-kai-twra-noytheteis

    Αυτές ήταν οι καθοριστικές για τη χώρα, «μεταρρυθμίσεις» του Κώστα Σημίτη. Και τώρα θέλοντας να αφανίσει και το τελευταίο προπύργιο της Ελλάδας μάς κουνά το δάχτυλο και μας συμβουλεύει για μείωση των αμυντικών δαπανών!
    Ειρωνεύεται εμμέσως και «αδειάζει» τεχνηέντως τους βασικούς μας πυλώνες, την ιστορία, την παράδοση και τη θρησκεία γιατί δεν μπόρεσε ποτέ να δεχθεί την αξία του έθνους-κράτους. Αντιθέτως ήταν από τους βασικούς συντελεστές της αποδόμησης και καταστροφής του έθνους-κράτους Ελλάδα.

    Η γνώση είναι η δύναμή μας. Στο χέρι μας είναι να μην αφήσουμε άλλο τους πολιτικούς να σκυλεύουν το άψυχο σώμα της χώρας μας. Στο χέρι μας είναι να κλείσουμε τα αυτιά μας στις σειρήνες-τα ατελείωτα ψέματά τους και να καταδικάσουμε το πολιτικό σύστημα. Να απαιτήσουμε την παραπομπή στη δικαιοσύνη των υπευθύνων για την καταστροφή της χώρας και να τους αφαιρέσουμε την απολαβή προνομίων τους. Η χώρα δεν αντέχει άλλο. Τα περιθώρια στένεψαν δραματικά.

    http://ithesis.gr/slider/o-apodomitis-tis-elladas-kostas-simitis/


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: