Για την επέτειο του Εθνικού ΔΙΧΑΣΜΟΥ

105 χρόνια από την έναρξη του μοιραίου ΕΘΝΙΚΟΎ ΔΙΧΑΣΜΟΥ (21-2-1915)…… 

.
…. Με απόλυτη ευθύνη των φιλο-γερμανικών δυνάμεων που απέτρεψαν τη συμμετοχή της Ελλάδας στην Εκστρατεία της Καλλίπολης με κύριο στόχο την προστασία της συμμάχου της Γερμανίας…
.
Ήδη όμως οι Νεότουρκοι «σύμμαχοι του Κάϊζερ» είχαν ξεκινήσει τις Γενοκτονίες των μη μουσουλμανικών κοινοτήτων…
.
Το θέμα αυτό παραμένει έως σήμερα στο περιθώριο των ιστοριογραφικών ανησυχιών, παρότι η σπουδαιότητά του είναι εξαιρετικά μεγάλη. Mπορούμε να πούμε ότι oι αιτίες για την υποβάθμιση αυτή είναι η ποιότητα και το βάθος που έχει η ιστορική έρευνα στην Ελλάδα, καθώς και η κυριαρχία στερεοτύπων στον πολιτικό λόγο.
Όλα αυτά σχετίζονται με το ιδεολογικό σκηνικό που διαμορφώθηκε μετά την ήττα του 1922, καθώς και η απόλυτη κυριαρχία των πολιτικών απογόνων των υπεύθυνων για τη Μικρασιατική Ήττα από το 1932 (επιστροφή του Λαϊκού Κόμματος στην εξουσία με τον Τσαλδάρη, έως και το τέλος της Δικτατορίας το 1974). Παράλλλα, και η κυρίαρχη εκδοχή της Αριστεράς προερχόταν από εκείνη τη ντεφετιστική εκδοχή (ΣΕΚΕ) που είχε ταυτιστεί προ των εκλογών του Νοεμβρίου του 1920 με την αντιπολεμική και αντιμικρασιατική Δεξιά. 
.
Διαβάστε το κείμενο:
Ποιος φοβάται την προσφυγική Μνήμη; 
.
Στις σύγχρονες συζητήσεις για το θέμα, οι φορείς αυτής της αρνητικής κληρονομιάς χρησιμοποιούν ως επιχείρημα (και έχουν καταφερει να το διαχύσουν ευρύτερα) ότι η εκστρατεία της Καλλίπολης ήταν χαμένη υπόθεση εξαρχής. Κάτι που αποτελεί εντελώς ανιστορικη υπόθεση… Γιατι η συγκεκριμένη μάχη ανήκει σε εκέινη την κατηγορία των μαχών που η εξέλιξή τους κρίθηκε από ασταθμητους παράγοντες. Και ένας από τους ασταθμητους ήταν η κυριαρχία των πολιτικών φίλο-γερμανικών δυνάμεων (άρα και φιλο-οθωμανικων) εκείνη την εποχή στην Ελλάδα.
.

Επίσης υποβαθμίζεται το γεγονός ότι ακόμα και σε περίπτωση ήττας, τα πλεονεκτήματα που αποκτούσε η Ελλάδα ήταν ασύγκριτα. Τότε, εξαιτίας της ελληνικής (φιλογερμανικής και φιλοτουρκικής) ουδετερότητας, το κενό καλύφθηκε από τους Ιταλούς

και την ιμπεριαλιστική τους επιδίωξη για mare nostrum…

Τις συνέπειες τις ζήσαμε μετά το 1920, με τη Μικρασιατικήξ Καταστροφή….

.
Για όλα αυτά δείτε δύο παλιότερες αναρτήσεις:
.

Προς την εκστρατεία της Καλλίπολης (Α’ μέρος)

Η μάχη της Καλλίπολης (Β΄μέρος)

 

Στιγμιότυπο από συμμαχική επίθεση στην Καλλίπολη
.
Μαζικός τάφος Αρμενίων από τη Γενοκτονίας του 1915 που ανευρέθη
μετά το Τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και την ήττα των Νεότουρκων
.
Η ηγεσία των Νεότουρκων που είχε συμμαχήσει με τους Γερμανούς και
είχε προκαλέσει τις Γενοκτονίες από το 1914

4 Σχόλια

  1. ENA ΑΓΝΩΣΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΟ ΘΥΜΗΣΕ Ο κ. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ
    ————————————————————————————————-

    «Σε αυτήν την εκστρατεία της Καλλίπολης πρέπει να αναδείξουμε και τους 1.000 περίπου Μικρασιάτες πολεμιστές αλλά και Λέσβιους που πολέμησαν ανεπίσημα.
    Ένα ολόκληρο τάγμα από Μικρασιάτες πολεμιστές ορκισμένοι για εκδίκηση από τις σφαγές και τους διωγμούς που είχαν υποστεί αυτοί και οι οικογένειες τους το 1914 και το 1915, Ίωνες και Αιολείς οι περισσότεροι, στρατολογούνται από τον λοχαγό Τζήμα στην Μυτιλήνη και μεταφέρονται στη νήσο Λήμνο.

    Το τάγμα τους ονομάστηκε «Πρώτο Τάγμα των κυνηγών της Ανατολής».
    Τη σημαία του τάγματος που φτιάχτηκε από Μικρασιάτισσες προσφυγοπούλες που είχαν καταφύγει στη Λέσβο την είχε ευλογήσει ο Μητροπολίτης Μυτιλήνης.

    Ήταν οι πρώτοι‼️ που αποβιβάστηκαν στη χερσόνησο της Καλλίπολης στο βάθος του κόλπου Ξηρός.
    Τρεις μήνες πολεμούσαν και σκότωναν τούρκους και τους γερμανούς συμμάχους τους οι Μικρασιάτες πολεμιστές.
    Έπειτα επιβιβάστηκαν στα εδάφη της μικρασιατικής Αιολίας και συνέχισαν και εκεί τις δολιοφθορές κατά των τούρκων.

    Πηγές και μαρτυρίες αδιαμφισβήτητες υπάρχουν πολλές.

    (1) Ο Ασημάκης Πανσέληνος και ο Δημήτριος Κωφού για τους Πρόσφυγες του Πρώτου Διωγμού το 1914 στη Μυτιλήνη
    28 Αυγούστου 2014
    https://mikrasiatis.gr/%CE%BF-%CE%B1%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%83%CE%AD%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%AE%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82/

    (2) «Εγκυκλοπαίδεια Ιστορία του Νέου Ελληνισμού 1770 2000, 6ος Τόμος Τα Νέα» σελίδα 96

    (3) Η αρχοντοπούλα της Σμύρνης ή αι τελευταίαι ημέραι της Ανατολής : Παντελή Ι. Καψή, εκδ. Γεώργιος Χατζηδιαμαντής.
    Date of publication 1927. Σελίδες 87,88,89

    (4) ΔΑΚΡΥΣΜΕΝΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑ 1919-1922: ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΤΑΡΑΞΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΖΑΝΑΚΑΡΗΣ Ι. ΒΑΣΙΛΗΣ
    Είναι η μαρτυρία του Μικρασιάτη πολεμιστή από τις Κυδωνίες/Αϊβαλί Καλογήρου Μανούσου του Ιωάννου και της Τριανταφυλλιάς. Σελίδες 15-20

  2. ΑΣΗΜΆΚΗς ΠΑΝΣΈΛΗΝΟΣ » ….Στην εκστρατεία της Καλλίπολης, Μυτιληνιοί και Αϊβαλιώτες λαθρέμποροι πήγαν αντάρτες εθελοντές. Κι όταν στα βορινά του νησιού ακουγότανε, που και που, κανονίδι, να βαρά το Τσανάκ Καλέ, οι καρδιές των ανθρώπων χτυπούσανε για την Πόλη…. »

    https://mikrasiatis.gr/%CE%BF-%CE%B1%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%83%CE%AD%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%AE%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82/

  3. 6.500 Έλληνες στρατιώτες στο Γκέρλιτς

    Μια παράξενη ιστορία ελληνικής παρουσίας στη Γερμανία του μεσοπολέμου…

    Αρχές αυτής της εβδομάδας παρουσιάστηκε στους χώρους του Ινστιτούτου Goethe στην Αθήνα ένα ντοκιμαντέρ του βερολινέζου σκηνοθέτη Κώστα Τουμπέκη που πραγματεύεται την ιστορία χιλιάδων Ελλήνων στρατιωτών που βρέθηκαν εθελοντικά κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου στη Γερμανία. Πρόκειται για μία από τις πιο παράξενες ιστορίες αυτού του πολέμου και ίσως η πιο παράλογη στην ιστορία του Ελληνικού Στρατού. Ο αρχηγός του 4ο Σώματος Στρατού στη Βόρεια Ελλάδα συνάπτει το Σεπτέμβριο του 1916 μια ειδική συμφωνία με τη διοίκηση του γερμανικού στρατού: βάσει αυτής 6.500 Έλληνες στρατιώτες θα μεταφερθούν κατόπιν στο Γκέρλιτς της Ανατολικής Γερμανίας και θα παραμείνουν εκεί καθ΄ όλη τη διάρκεια του πολέμου.

    Ακριβώς 90 χρόνια αργότερα, στο νεκροταφείο του Γκέρλιτς, τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση για εκείνους τους Έλληνες στρατιώτες που είχαν έρθει και άφησαν την τελευταία τους πνοή σε αυτήν τη συνοριακή πόλη. Παρόντες ένας Πολωνός ορθόδοξος ιερέας από την γειτονική πολωνική πόλη Ζγκορζέλετς, ο δήμαρχος του Γκέρλιτς, ο Έλληνας πρόξενος από τη Λειψία, καθώς και απόγονοι των Ελλήνων στρατιωτών. Ανάμεσα στους τελευταίους η Δώρα Ρομέρο-Θεοφιλίδου που λέει για τον πατέρα της ότι “εδώ στο Γκέρλιτς γνώρισε τη Γερμανίδα μητέρα μου που ζούσε με την αδελφή της. Ο πατέρας μου επέστρεψε στην Ελλάδα μετά το τέλος του πολέμου και όταν κατέβηκε η μητέρα μου το 1921 παντρεύτηκαν στην Αθήνα.”

    Δεν είναι γνωστό πόσοι από τους Έλληνες αξιωματικούς και στρατιώτες πήραν μαζί τους τις Γερμανίδες αρραβωνιαστικιές και συζύγους τους όταν μετά το τέλος του πολέμου επέστρεψαν στην πατρίδα τους. Βέβαιο είναι πάντως ότι περισσότεροι από 200 Έλληνες εγκαταστάθηκαν οριστικά στο Γκέρλιτς. Άλλοι έπιασαν δουλειά, άλλοι άνοιξαν δικές τους επιχειρήσεις και όλοι τους έκαναν οικογένειες. Οι Ρωμιοί, θα πει ο διευθυντής του δημοτικού αρχείου του Γκέρλιτς, Σίγκφριντ Χόχε, εντυπωσίαζαν καθώς “ήταν γοητευτικοί νεαροί άνδρες. Στην ελληνική εφημερίδα που εξέδιδαν διαβάζουμε αγγελίες γάμου και ανακοινώσεις δεσμών.

    Με άλλα λόγια οι Έλληνες εργένηδες ήταν περιζήτητοι στο γυναικείο πληθυσμό του Γκέρλιτς.” Οι πλειοψηφία των Ελλήνων στρατιωτών επέστρεψε όμως το Φεβρουάριο του 1919 στην πατρίδα. Εδώ στρατωνίζονται ξανά. Αυτή τη φορά χωρίς τις ανέσεις του Γκέρλιτς. Στην Ελλάδα οι του Γκέρλιτς αντιμετωπίζουν την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας επειδή παραδόθηκαν το 1916 σε ξένη δύναμη σε περίοδο μάλιστα που είχε κατακτήσει ελληνικά εδάφη. Πιο συγκεκριμένα: Στις αρχές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου η Ελλάδα τηρούσε μια ουδέτερη στάση. Η Γαλλία και η Αγγλία πίεζαν όμως την Αθήνα να συνταχθεί στο πλευρό τους.

    Για αυτόν το λόγο είχαν αποκλείσει την Ελλάδα από τη θάλασσα, ενώ στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης είχε αγκυροβολήσει συμμαχικός στόλος. Το ίδιο διάστημα γερμανοβουλγαρικά στρατεύματα είχαν εισβάλει στη Θράκη και στη Μακεδονία όπου έδρευε το 4ο Σώμα Στρατού. Ο διοικητής του σώματος, συνταγματάρχης Ιωάννης Χατζόπουλος, δεν αντιμετωπίζει τους εισβολείς. Αρχίζει, όπως διευκρινίζει ο ταγματάρχης Παναγιώτης Κωνσταντόπουλος από το Ιστορικό Αρχείο Στρατού, πολλαπλές επαφές και διαπραγματεύσεις για να μεταφέρει τους άνδρες του εκτός Μακεδονίας, “τόσο με το ελληνικό Γενικό Επιτελείο Στρατού και την κυβέρνηση, τόσο με τον Άγγλο το Ναύαρχο, τόσο με τον στρατιωτικό μας ακόλουθο στη Σόφια, αλλά και με τον Γερμανό αρχηγό στρατού φον Χίντενμπουργκ, ο οποίος δέχτηκε να παραδοθεί το 4ο Σώμα Στρατού στους Γερμανούς, να μη χαρακτηρισθούν ως αιχμάλωτοι πολέμου και να φύγουν με τον οπλισμό τους και να πάνε στη Γερμανία.”

    Οι Άγγλοι, στους οποίους επίσης είχε απευθυνθεί ο Χατζόπουλος, του είχαν προτείνει να μεταφέρουν το 4ο Σώμα Στρατού από την Καβάλα με πλοία στη Θεσσαλονίκη. Ο βασιλικός όμως ταγματάρχης επ΄ ουδενί ήθελε να ενισχύσει τους συμμάχους που βρισκόταν σε σύγκρουση με τον βασιλιά Κωνσταντίνο Α΄. Για αυτό το λόγο προτίμησε την πρόταση του Γερμανού στρατάρχη Πάουλ φον Χίντενμπουργκ.

    Ο Χατζόπουλος ποτέ πια δεν επέστρεψε στην Ελλάδα. Το 1918 πεθαίνει και θάβεται στο νεκροταφείο του Γκέρλιτς. Η κατηγορία όμως της προδοσίας που του έχει απαγγελθεί εξακολουθεί να βαραίνει τους απογόνους του.

    Η ανιψιά του Κατερίνα Μιχαλοπούλου-Χατζοπούλου τον δικαιολογεί: «Πίστευε ότι πηγαίνοντας στο Γκέρλιτς είχε την ευκαιρία να σώσει από κακουχίες και ταλαιπωρίες ένα ολόκληρο στράτευμα. Ήταν πιστός στα ιδεώδη του. Ήταν οπαδός και πιστός εις τον βασιλέα ο οποίος του ανέθεσε αυτή την αποστολή την οποία αυτός εξετέλεσε όπως νόμιζε καλύτερα.” Ανάλογες απόψεις εκφράζουν και οι απόγονοι που βρέθηκαν στο μνημόσυνο στο Γκέρλιτς. Ως τώρα το θέμα αποσιωπούνταν. Η ταινία του Κώστα Τουμπέκη, που σύντομα θα παρουσιαστεί και στην ΕΡΤ, δίνει την ευκαιρία να ξεκινήσει μια νέα συζήτηση για τα ιστορικά γεγονότα.
    Βερολίνο, Παναγιώτης Κουπαράνης

    https://www.dw.com/el/6500-%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B5%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B3%CE%BA%CE%AD%CF%81%CE%BB%CE%B9%CF%84%CF%82/a-2605590?fbclid=IwAR34jezUBC6uvSvlXom3olOpEHEoaluHvPcfhvlCa0eaysFXGNbHRUQg9AA

  4. Ανδρέας on

    Μια βλάχικη μαρτυρία για τις βουλγαρικές διώξεις του 1917,απι τις περιοχές που οι μοναρχικοί παρεδωσαν στους Βουλγαρους
    ————-

    Από κ. Μιχάλης Μήσιος

    . ΜΝΗΜΕΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΤΟΥ 1917.

    Από το θέρος του 1917 πέρασαν 104 ολόκληρα χρόνια. Όμως και σήμερα η αναφορά και μόνο στην περίοδο αυτή φέρνει στη μνήμη τις βουλγαρικές διώξεις στην ευρύτερη περιοχή των Σερρών και το βαρύ τίμημα που πλήρωσαν, μαζί με το υπόλοιπο Ελληνικό στοιχείο και οι Βλάχοι, ιδιαίτερα από τα χωριά Καλύβια του Λαϊλιά, Ραχοβίτσα και Χιονοχώρι.
    Μικρό παιδί άκουγα συχνά τους γεροντότερους, όταν η συζήτηση αφορούσε την βουλγαρική κατοχή, να λένε την φράση «Ντεβετνάισι-ι-σιέ». Κατόπιν έμαθα ότι πρόκειται για βουλγαρική φράση που θα πει ¨δεκαεννέα και έξη¨. Είναι οι περίφημες 19 βουλγαρικές και 6 βασιλικές βουρδουλιές !!!! Αυτή ήταν η τρομερή τιμωρία σε όσους συλλαμβάνονταν στη διάρκεια της βουλγαρικής κατοχής. Η φράση έμεινε παροιμιώδης.
    Ο πατέρας μου Στέργιος (λαλα-Στέργιος) από το χωριό Ραχοβίτσα ήταν ένας από αυτούς που έζησε από κοντά την δραματική αυτή περίοδο. Στα 90 του διατηρούσε ακόμα ζωντανές τις παιδικές μνήμες από τις εφιαλτικές στιγμές της εποχής εκείνης. Να πως μου τις περιέγραφε:
    «Το καλοκαίρι του 1917 έξω από το χωριό μου την Ραχοβίτσα {σημερινός παραθεριστικός οικισμός ‘’Ν. Ελβετία‘’}, είδα τους Βούλγαρους στρατιώτες να παίρνουν όμηρο τον πατέρα μου Γιάννη μαζί και όλο το κοπάδι του. Άφησαν μόνο δύο κατσίκες για να μη πεθάνουμε της πείνας. Μετά ένα χρόνο ο πατέρας επέστρεψε με τα πόδια από την Βουλγαρία αλλά εξασθενημένος και ταλαιπωρημένος από την πολύμηνη ομηρία δεν άντεξε και πέθανε σε ένα μήνα.
    Εκείνη την χρονιά το σύνολο των ανδρών (άνω των 14 ετών) από τα χωριά Καλύβια του Λαϊλιά, Ραχοβίτσα και Χιονοχώρι συνελήφθη από τις βουλγαρικές αρχές κατοχής και προωθήθηκε στο εσωτερικό της Βουλγαρίας προκειμένου να απασχοληθεί σε καταναγκαστικά έργα. Οι περιουσίες τους (χιλιάδες γιδοπρόβατα στα βουνά Μενοίκιο «Μπόζντάγ» και Λαϊλιάς) λεηλατήθηκαν από το βουλγαρικό στρατό και από τις διάφορες ληστρικές ομάδες. Μια από αυτές τις ληστρικές ομάδες «βουλγαροκομιτατζήδων» ένα χρόνο νωρίτερα έξω από το χωριό Ραχοβίτσα σκότωσε σε ενέδρα τον μεγάλο μας αδελφό Μιχάλη. Από τότε και μέχρι σήμερα η θέση αυτή ονομάζεται «λα γρουάπα αλ Μήσιου» (το μνήμα του Μήσιου).
    Πολλοί από τους Βλάχους ομήρους, σκληροτράχηλοι από την φύση τους και εξοικειωμένοι με την δύσκολη ζωή στα βουνά, κατάφεραν να δραπετεύσουν και μετά από πολυήμερη περιπλάνηση στα βουλγαρικά βουνά να επιστρέψουν πεζή στην Ελλάδα. Οι υπόλοιπο, όσοι βέβαια άντεξαν την πείνα και τις κακουχίες, επέστρεψαν στην πατρίδα ρακένδυτοι και άρρωστοι με την συνθηκολόγηση του 1919.»

    Μέχρι στις μέρες μας σώζεται το τοπικό βλάχικο δημοτικό τραγούδι που αναφέρεται ακριβώς στα τραγικά γεγονότα της ομηρίας του θέρους του 1917.
    Του άνλου ατσέλου ντιτ μιντιτούρα
    σιάπτι στάνι κουμάντα αλ Κόλα
    Ίγκιτσι νίλι ντι νουμάλι
    τούτα βιάρα φούρα γκίνι
    Τρέιλι τζαλι ντι Σουνκέτρου
    Ντι λα στάνια ατσια ντιτ κιάρι
    Ντι λου βίνιι σι ούνα κάρτι
    κάρτι άλμπα σι γράμμα λάϊ.
    Λιάου Κόλα διουβασιάου
    Κόλα τσι τζατσι κάρτια
    κάρτια τζατσι Ντιμιρσιάρου .
    Ντιμιρσιάρου σι ιξουρίι
    ιξουρίι του Βουργαρίι

    Απόδοση στα Ελληνικά

    Στου πολέμου τη χρονιά
    επτά στάνες του Νικόλα
    είκοσι χιλιάδες πρόβατα.
    όλο το καλοκαίρι πέρασαν καλά.
    τρεις μέρες πριν των Αγίων Αποστόλων (Σουνκέτρου)
    από τη στάνη απ’ τ’ ανήλιο,
    τους ήρθε ένα χαρτί.
    χαρτί λευκό μα μαύρη γραφή
    Πάρε Κόλα (Νικόλα) διάβασέ το
    Κόλα τι λέει το χαρτί
    το χαρτί λέει Σιδηρόκαστρο
    Σιδηρόκαστρο και μετά εξορία
    εξορία στην Βουλγαρία.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: