Διαφωνίες σχετικά με τον East-Med

H προσπάθεια των τριών κρατών της Ανατολικής Μεσογείου να συνεργαστούν για την αξιοποίηση των φυσικών τους πόρων οδήγησε στην υπογραφή μιας τριμερούς συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ. Βασικό κίνητρο υπήρξε σαφώς η αποφυγή μιας οποιασδήποτε εκβιαστικής πολιτικης εκ μέρους της Τουρκίας, από τα εδάφη της οποίας πιθανότατα θα μπορούσε να περάσει ένας συμφερότερος αγωγός.
.
Όμως η ιμπεριαλιστική πολιτική της Τουρκίας, που φαίνεται να λαμβάνει μόνιμα χαρακτηριστικά, οδήγησε τις υπόλοιπες χώρες στην επεξεργασία εναλλακτικών -έστω και ακριβότερων- σχεδίων, τα οποία επίσης φέρουν και ένα ισχυρό πολιτικό μήνυμα.
.

Τι είναι ο East Med;

O East Med είναι μια εναλλακτική οδός μεταφοράς φυσικού αερίου που υπάρχει στο κοίτασμα «Λεβιάθαν» στην ΑΟΖ του Ισραήλ, καθώς και στα κοιτάσματα που βρίσκονται στην ΑΟΖ της Κύπρου, και όσα θα βρεθούν στην ελλαδική ΑΟΖ, στο Νότο της Κρήτης. Η άλλη εκδοχή για την αξιοποίηση των κοιτασμάτων του Ισραήλ και της Κύπρου θα ήταν η διοχέτευση των πλεοναζουσών ποσοτήτων αερίου τους σε αγωγό, που θα διέρχεται από την Τουρκία. Αυτό όμως δημιουργεί μεγάλο σκεπτικισμό, γιατί θέτει υπό οικονομική ομηρία τις χώρες-παραγωγούς.

Το μήκος του αγωγού θα είναι περί τα 1.872 χιλιόμετρα, εκ των οποίων τα 537 χερσαία και τα υπόλοιπα υποθαλάσσια. Μέσω αυτού του αγωγού θα μπορούν να μεταφερθούν 20 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου το χρόνο.

Το κόστος της επένδυσης υπολογίζεται μεταξύ 7 και 11 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η πραγματοποίηση του έργου θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τα κοιτάσματα της ελλαδικής ΑΟΖ. Δηλαδή εάν νοτίως της Κρήτης βρεθούν εκείνες οι ποσότητες αερίου ώστε να τον «γεμίζουν». Φυσικά, μια άλλη παράμετρος αποτελούν οι διεθνείς τιμές πώλησης του φυσικού αερίου.

Ο αγωγός, μέσω της Πελοποννήσου θα διασχίζει τη Δυτική Ελλάδα. Στην περιοχή της Θεσπρωτίας θα συνδεθεί με τον αγωγό IGI – Poseidon, ο οποίος καταλήγει στο Οτράντο της Ιταλίας.

 Με τη διακρατική συμφωνία δημιουργίας του East Med μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ δηλώνονται οι ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου που αμφισβητούνται από την αναθεωρητική Τουρκία, τόσο εμπράκτως στην νότια θαλάσσια περιοχή της Κύπρου, όσο και της Ελλάδας με τη συμφωνία Λιβύης-Τουρκίας. Δημιουργείται έτσι μια γεωπολιτική πραγματικότητα που επιβεβαιώνει τα όσα παράγει το διεθνές δίκαιο και βάζει φραγμό στον τουρκικό ιμπεριαλισμό. Ενός καινοφανούς ιμπεριαλισμού που βασίζεται αφενός στην ύπαρξη ενός εξωστρεφούς καπιταλισμού και αφετέρου στην ιδεολογική νομιμοποιητική βάση που δίνει η ισλαμιστική και αυτοκρατορική ιδεολογία του Ερντογάν, συντιθέμενη με την πλέον σκληρή εκδοχή του εθνικιστικού κεμαλικού Βαθέος Κράτους.

 

Οι σκεπτικιστές και η αντίκρουση της λογικής τους

 

Η υιοθέτηση μιας τέτοιας πολιτικής μη εξάρτησης από τα όποια τουρκικά συμφέροντα, προκάλεσε τον σκεπτικισμό και την αντίδραση κάποιων εγχώριων διανοουμένων, όπως ο ιστορικός ΑΝΤΩΝΗΣ ΛΙΑΚΟΣ, ο οποίος σε ανάρτησή του έγραψε:  «δεν μπορεί να αποκλειστεί η Τουρκία από τα όποια κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου, …είναι έωλη και τυχοδιωκτική η συμμαχία Ελλάδας-Κύπρου (που έχει ιδιαίτερες ευθύνες)-Ισραήλ και Αιγύπτου…».

.

Το πολιτικό ενδιαφέρον που έχει αυτή η τοποθέτηση είναι ότι επί της ουσίας ο Αντ. Λιάκος καταγγέλει και αντιτίθεται στην πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, στον  οποίο επιχειρεί να ενταχθεί μέσω της «Προοδευτικής Συμμαχίας» Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ συναίνεσε απολύτως στην εξέλιξη αυτή και χαιρέτισε την  υπογραφή της σύμβασης για τον αγωγό EastMed. Στην ανακοίνωση του ανέφερε: «Καλωσορίζουμε την υπογραφή της Διακρατικής Συμφωνίας Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, για τον Αγωγό EastMed, έργο που συνεισφέρει καθοριστικά στην αναβάθμιση της θέσης της Ελλάδας, ως ενεργειακού κόμβου στην περιοχή και την ενίσχυση του γεωπολιτικού της ρόλου.» Μια θέση που σαφέστατα και χωρίς περιστροφές ο Αντώνης Λιάκος θεωρεί ότι είναι «έωλη και τυχοδιωκτική»…
.

Στη συνέχεια αναδημοσιεύω από το διαδίκτυο το σχόλιο του Λιάκου και τρεις κριτικές απαντήσεις, καθώς και την τοποθέτηση του Παύλου Πολάκη, που εκφράζει την επίσημη θέση του ΣΥΡΙΖΑ. Η πρώτη απάντηση είναι η δική μου, η δεύτερη του Κώστα Δουζίνα, που απηχεί επίσης (με ευγενικότερο τρόπο) την κεντρική θέση του ΣΥΡΙΖΑ και η τρίτη του Μάνου Στεφανίδη, ενός πανεπιστημιακού δασκάλου και σημαντικού κριτικού τέχνης.
.
Για όσους δίνουν σημασία στη σημειολογία των κειμένων, να αναφέρουμε ότι ο Αντ. Λιάκος χρησιμοποιεί ως τίτλο το  «Η Ευγενής Μας Τύφλωσις¨, δάνειο από το αντίστοιχο βιβλίο του Γιάννη Γιαννουλόπουλου, θέλοντας με τον τρόπο αυτό να υποσημειώσει ότι η Συμφωνία Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ και η απόφαση για τον East-Med, παραπεμπουν στην (υποτιθέμενη) εθνικιστική ιδεολογία που επέφερε τις μεγάλες ελληνικές ήττες και καταστροφές (1897, 1922).
.
.

Σχόλιο Αντ. Λιάκου
—————————–
.

Η ευγενής μας τύφλωσις

Φοβάμαι ότι η σημερινή μέρα της υπογραφής του αγωγού East-Med  θα αποδειχθεί μοιραία. Πρέπει να απευχηθούμε την πραγματοποίησή του..
.
Με την συμφωνία των πολιτικών δυνάμεων στην υλοποίησή του, ακούγεται ως αιρετική και περιθωριακή φωνή κάθε αντίθετη άποψη, που λέει ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί η Τουρκία από τα όποια κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου,   ότι είναι έωλη και τυχοδιωκτική η συμμαχία Ελλάδας-Κύπρου (που έχει ιδιαίτερες ευθύνες)-Ισραήλ και Αιγύπτου, και ότι μπλέκουμε σε διαμάχες που   η Ελλάδα, δεν μπορεί να ελέγξει.

.
Επιτρέψτε μου, αλλά τη θεωρώ πολιτική αυτοχειριασμού. Ελλάδα και Τουρκία, και από τη γεωγραφία και από την ιστορία είναι καταδικασμένες να ζουν μαζί, να διαπραγματεύονται, να λύνουν τις διαφορές τους και να συνεργάζονται. Όχι να βγάζει η μία τα μάτια της άλλης. Οπότε το έκαναν  το πλήρωσαν ακριβά εκατέρωθεν.

.
.

Σχόλιο Βλ. Αγτζίδη
—————————–

.
«δεν μπορεί να αποκλειστεί η Τουρκία από τα όποια κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου, …είναι έωλη και τυχοδιωκτική η συμμαχία Ελλάδας-Κύπρου (που έχει ιδιαίτερες ευθύνες)-Ισραήλ και Αιγύπτου...».
.
Aυτή είναι η πρόσφατη θέση του Αντώνη ΛΙΑΚΟΥ για τα ελληνοτουρκικά και την επίσης πρόσφατη υπογραφή του συμφώνου μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου και Ισραήλ για τη δημιουργία του Eastmed.
.
Μια θέση που ελάχιστα απέχει από την άποψη της τουρκικής διπλωματίας και προφανώς βρίσκεται στο ακριβώς αντίθετο σημείο από την επίσημη θέση του ΣΥΡΙΖΑ, όπου ευελπιστεί να ενταχθεί μέσω της λεγόμενης «Προοδευτικής Συμμαχίας».
.
Σίγουρα δεν είναι μια θέση που προέρχεται από την ΕΑΜική παράδοση.
.
Ιστορικά περισσότερο θα μπορούσε να εντοπιστεί η απαρχή της στο ντεφετισμό (που έφτασε στα όρια του δωσιλογισμού)  του Πουλιόπουλου και του Γιωτόπουλου (που αρνήθηκε την ανάγκη Εθνικής Αντίστασης στους Γερμανούς κατακτητές)…
.
Για τις θέσεις αυτές εκπλήσσονται ίσως μόνον όσοι αγνοούν την πορεία του συγκεκριμένου ρεύματος ιδεών -που σήμερα στεγάζει τους Αρνητές της Γενοκτονίας και είναι υπεύθυνο της εκχώρησης του προσφυγικού κινήματος Ιστορικής Μνήμης στη Δεξιά. Ένα ρεύμα που προέρχεται από τη σημιτική περίοδο -την πλέον διεφθαρμένη εποχή της πολιτικής ζωής της Ελλάδας. Να σημειώσουμε ότι ο ίδιος ο  Αντ. Λιάκος, διατέλεσε πρόεδρος του Ομίλου Προβληματισμού για τον Εκσυγχρονισμό της Κοινωνίας (ΟΠΕΚ), που ίδρυσε ο Σημίτης και προσωπικά τον έθεσε επικεφαλής, εκτιμώντας τις απόψεις του αυτές.
.
Αυτή η θέση μου θύμισε άλλη μια παλιότερη «σοφή ιδέα» του Αντώνη Λιάκου, όταν εν μέσω της κρίσης επιζητούσε έναν ΝΕΟΤΟΥΡΚΟ για να σώσει την Ελλάδα.
(Διαβάστε: Νεότουρκοι, Μικρασιάτες και «Μεταμοντέρνοι»: Ιδεολογικές συγκρούσεις του καιρού μας)
.
Άραγε ένας ιστορικός του λιακικού μεγέθους δεν γνώριζε ότι οι Νεότουρκοι ήταν ένα ακροδεξιό, ρατσιστικό μιλιταριστικό ρεύμα που έπνιξε στο αίμα τις μειονότητες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας;;;
.
.
Σχόλιο Κώστα Δουζίνα

————————————
.

Ο Εast-Med δεν είναι «όχι» στην Τουρκία, αλλά στον Ερντογάν

.

Θυμάμαι όταν στο πλαίσιο της τριμερούς συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ, και σε συζητήσεις για τον East-Med, η ισραηλινή πλευρά επεξεργαζόταν στο σχέδιο αγωγού μέσω Τουρκίας ως οικονομικά και τεχνικά πιο ενδεδειγμένο. Για την ελληνική πλευρά το βασικό κριτήριο ήταν πολιτικό. Η εξάρτηση μεγάλου μέρους της ενεργειακής ασφάλειας της ευρύτερης περιοχής από την Τουρκία του Ερντογάν θα διακινδύνευε όχι μόνο τα ελληνικά συμφέροντα, αλλά και τη σταθερότητα στη δύσκολη γειτονιά μας. Η «αρχή της προφύλαξης» απαιτούσε να υποστηρίξουμε την κατασκευή του East-Med.
.
Γι’ αυτό και συμφωνώ απόλυτα με την υπογραφή της συμφωνίας και τη συνέχεια της προσπάθειας για να γίνει ο αγωγός βιώσιμος. Για τον ίδιο λόγο θεωρώ τις κριτικές, όπως του φίλου Αντώνη Λιάκου, προβληματικές. Γιατί, αιρετικές ή μη, δίνουν μόνο μία διάσταση του ζητήματος.
 ·
Όλοι θέλουμε τον διάλογο με την Τουρκία. Και όλοι καταλαβαίνουμε ότι πρέπει να ζήσουμε με τους γείτονες μας. Όμως τι γίνεται όταν ο ένας δεν συνεργάζεται και δεν συζητάει; Τι κάνουμε όταν ο γείτονας με τον οποίο είμαστε καταδικασμένοι να συνυπάρχουμε έχει επεκτατικές διαθέσεις τις οποίες δεν διστάζει να υλοποιήσει (δες Κύπρος, Συρία, Λιβύη);
Κατανοώ βέβαια την ανησυχία για τον εθνικισμό του περίκλειστου και απειλούμενου έθνους, που συνδυάζει αυξημένα κονδύλια για εξοπλισμούς και μειωμένα για κοινωνικές πολιτικές: «Νόμος και τάξη» εσωτερικά, «σκαντζόχοιρος με F35» διεθνώς.
 · 
Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν οφείλει η Ελλάδα να επιδιώξει συμφωνίες με άλλα κράτη που οδηγούν σε ενεργειακή ασφάλεια και ενδυνάμωση της στρατηγικής μας θέσης έναντι μιας χώρας που συνεχώς απειλεί κράτη και λαούς της περιοχής και έχει δείξει ότι το εννοεί.
.
Για να το πω και αλλιώς. Οι καταδικασμένοι να ζουν μαζί, ίσως πρέπει να αρχίσουν να βλέπουν και τρίτους. Για το καλό τους, αλλά και για το καλό της σχέσης τους.
.
.

Σχόλιο Μάνου Στεφανίδη
——————————

.
Όχι πάλι, κ. Λιάκο!
.
Παλιός φίλος μού θυμίζει το αγωνιστικό παρελθόν του Αντώνη Λιάκου κατά τη διάρκεια της δικτατορίας ενώ συγχρόνως επιτίθεται στους κανίβαλους – όπως τους ονομάζει – οι οποίοι ξεσκίζουν τον γνωστό καθηγητή, τ. Πρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας, του ΕΛΙΑΜΕΠ κλπ. κάθε φορά που ο ίδιος καταθέτει σε δημόσιο διάλογο τις συνήθως αιρετικές, και πάντως προκλητικά αντίθετες προς το λαϊκό αίσθημα, απόψεις του. Όπως για παράδειγμα την υπεράσπιση των δικαιωμάτων της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο και την καταγγελία (!) της συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ ως καταστροφικής!

Προσωπικά θεωρώ ότι ο κ. Λιάκος έχει ασφαλώς το δικαίωμα να διατυπώνει όποια θέση επιθυμεί, ακόμα και την πλέον ανιστόρητη αν και πανεπιστημιακός ιστορικός ο ίδιος, επίσης όμως θεωρώ απαραίτητη την απάντηση ή και την σύγκρουση με απόψεις που σαφώς προσβάλλουν όχι μόνο τον κοινό νου αλλά και την αλήθεια την ίδια.
.
Εκτός και αν ο δεύτερος σύζυγός της Μυρσίνης Ζορμπά – υπενθυμίζω ότι ο πρώτος, ο αείμνηστος Δάντης Χρυσικός ήταν επίσης φυλακισμένος από τη Χούντα αλλά ποτέ δεν έκανε χρήση αυτών των περγαμηνών στον μετέπειτα πολιτικό του βίο – διεκδικεί το αλάθητο ή αποτελεί την ενσάρκωση του Αγίου Πνεύματος της αριστεράς μια και είναι των Θεοφανείων αύριο.
.
Εν ολίγοις θεωρώ απαράδεκτο αυτή την κρίσιμη εθνικά στιγμή, αυτή την ώρα που η τουρκική προκλητικότητα αγγίζει το ζενίθ και που η χώρα μας εγκλωβίζεται από μία επιθετική πολιτική πρωτοφανούς κυνισμού και στην Κύπρο και στο Αιγαίο και στη Θράκη – έως και την Λιβύη  – να υπάρχουν άνθρωποι με δημόσιο λόγο οι οποίοι να υπερασπίζονται (!) τα δικαιώματά της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο προωθώντας το πνεύμα ενός ανεπίτρεπτου ενδοτισμού και υιοθετώντας με δήθεν μετριοπαθείς παρεμβάσεις αλλά πρωτίστως με ασύγγνωστη επιπολαιότητα, τα επιχειρήματα της άλλης πλευράς.
.
Το ιστορικό λάθος του ιστορικού Αντώνη Λιάκου  έγκειται στο ότι επιλέγει την πιο λανθασμένη στιγμή – ακολουθώντας μιαν ψευδο realpolitik – να μιλήσει με το στόμα των Στρατοκρατών της Άγκυρας και εναντίον παγίων, ελληνικών συμφερόντων.
.
Προσφέροντας κατ’ ουσίαν διπλωματικά όπλα και απροσδόκητη επιχειρηματολογία στην άλλη πλευρά.  Τη στιγμή μάλιστα που δοκιμαζόμαστε δραματικά σε όλα τα επίπεδα.

.
Κύριε Λιάκο, έλεος! Ξέρω πως η λέξη «έθνος» ή το επίθετο «εθνικός» σάς προκαλούν αλλεργία. Όπως επίσης και η αναφορά στα κείμενα των αείμνηστων Νίκου Σβορώνου ή Παναγιώτη Κονδύλη. Όμως αυτή την στιγμή
.
κ. Λιάκο, ως έθνος, δεν έχουμε ανάγκη των επιχειρημάτων της άλλης πλευράς αλλά οφείλουμε να στηρίξουμε παντού, στα δημόσια φόρα, στα διεθνή κέντρα αποφάσεων τις πάγιες ελληνικές θέσεις.
.
 Ο ανατολικός αγωγός που προκύπτει από την συνεργασία Ελλάδος, Κύπρου και Ισραήλ είναι πρωτίστως ένα διπλωματικό επιχείρημα το οποίο αναβαθμίζει την Ελλάδα γεωπολιτικά. Είναι μέγιστο, αποτρεπτικό – αμυντικό όπλο! Και δίνει στη χώρα μας τη δυνατότητα όχι να εξασφαλίσει οικονομικά οφέλη αλλά να διασφαλίσει καίρια, εθνικά της συμφέροντα. Δεν είναι δυνατόν, εσείς ειδικά, να μην το βλέπετε! Ασφαλώς και επιθυμούμε διάλογο με τη γείτονα. Όχι όμως υπό το καθεστώς εκβιασμών ή τετελεσμένων. Η Τουρκία αμφισβητεί όλες τις προϋπάρχουσες συνθήκες με πρώτη την Συνθήκη της Λωζάνης. Κι εσείς επιμένετε σε πασιφιστικές διακηρύξεις. Λες και δεν είναι πάγια πολιτική της εδώ πλευράς η αποφυγή των προκλήσεων και ο κατευνασμός. Έτσι φτάσαμε στα Ίμια και στις κόκκινες ζώνες του Αιγαίου. Κι εσείς προτείνετε στα σοβαρά να αναγνωρίσουμε και περαιτέρω δικαιώματα της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο!
.
 Όμως κ. Λιάκο, δεν είναι η Ελλάδα που δημιουργεί τετελεσμένα στο Αιγαίο, που αμφισβητεί συμφωνίες και συνθήκες, που παραβιάζει τον εθνικό, εναέριο χώρο και που προκαλεί καθημερινά μία χώρα που πρόταση την ειρηνική συμβίωση και την αποφυγή εχθροπραξιών. Δεν είναι η Ελλάδα που θεωρεί casus belli την νόμιμη εφαρμογή των 12 μιλίων, που αμφισβητεί την υφαλοκρηπίδα των ακριτικών μας νησιών – τα οποία όμως είναι η ραχοκοκαλιά της χώρας – και που έχει εισβάλει εδώ και μισόν αιώνα καταλαμβάνοντας τη μισή Κύπρο αντίθετα σε οποιοδήποτε διεθνές δίκαιο, σε δεκάδες αποφάσεων ή ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών κλπ.
.
Αν η Τουρκία έχει δικαιώματα στα κοιτάσματα της ανατολικής Μεσογείου, αυτό ας το κρίνει το δίκαιο που ισχύει σε όλο τον πλανήτη, τα ανάλογα, διεθνή δικαστήρια και οι διακρατικές συμφωνίες. Κι όχι βέβαια η πολιτική των κανονιοφόρων ή οι ιταμοί εκβιασμοί. Όχι οι παραβιάσεις της εθνικής κυριαρχίας και τα γεωτρύπανα που ενεργοποιούνται στην κυπριακή ΑΟΖ ή που απειλούν τις νότιες ακτές της Κρήτης. Σήμερα η Τουρκία επειδή αισθάνεται παντοδύναμη λόγω της δεδομένης(;) ελληνικής υποχωριτικότητας, λειτουργεί ως διεθνής τρομοκράτης και αυτό που δεν πρέπει κανείς να της παράσχει αυτή την στιγμή, είναι νομιμοποίηση, μέσω δήθεν επιστημονικών επιχειρημάτων, όλης αυτής της πειρατικής τακτικής… Η Λιβύη και η Συρία είναι τα πιο πρόσφατα παραδείγματα. Κι εσείς κ. Λιάκο, κατά το σύνηθες, το διαπράξατε μία ακόμη φορά.
.
ΥΓ. «Defeat – ism: Το να ηττάσαι χωρίς να δίνεις μάχες. Και βέβαια μάχη δεν σημαίνει κατ’ ανάγκην πολεμική σύρραξη…»
.
 Είναι νομίζω φυσικό επειδή γνωρίζω κάποιες δεκαετίες και τη Μυρσίνη Ζορμπά και τον Αντώνη Λιάκο και επειδή ήμουν στενός φίλος του Δάντη Χρυσικού, το κείμενο μου να έχει έναν πιο προσωπικό χαρακτήρα. Αυτό που εν τέλει υποστηρίζω είναι ότι ο κ. Λιάκος επιδιώκει πολιτικό ρόλο πάση θυσία. Η υπουργοποίηση της γυναίκας του δεν τού έφτανε παρότι ακόμα και σήμερα το Υπουργείο Πολιτισμού διοικούν προστατευόμενοι και προστατευόμενες του συζύγου της τέως υπουργού. Εξ ου και οι συνεχείς παρεμβάσεις του ακόμη και κόντρα στις επίσημες θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ.
.
.
Η τοποθέτηση Π. Πολάκη
——————————————
Όσον αφορά την πολιτική αντίκρουση των απόψεων του  Αντώνη Λιάκο, απο την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, τον ρόλο ανέλαβε ο  Παύλος Πολάκης, βουλευτής Χανίων, ο οποίος του απάντησε ως εξής:
.

East-Med paulos-polakis«Επειδή κάποιοι νόμιζαν πως τους ενόχλησε η τοποθέτηση μου για το Σημίτη ειδικώς …. Το πράγμα είναι πολύ βαθύτερο!!!

ΚΑΙ ΝΑΙ ΔΙΑΦΩΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΔΙΑΦΩΝΟΥΜΕ!!!

Η συμφωνία που υπεγράφη σήμερα (και είναι έργο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη προσωπικά) είναι κίνηση διαφύλαξης των εθνικών μας συμφερόντων και Ανάπτυξης της χώρας που αφήνει εκτός την Τουρκία και τους σχεδιασμούς της Γερμανίας που μας «φόρεσε» 9 χρόνια μνημόνια !!! Όποιος δεν το καταλαβαίνει ή η ανάλυση του πάσχει ή ηθελημένα (ή άθελα για να μη γίνω πολύ σκληρός ακόμα) εξυπηρετεί μια λογική που μπορεί το 2003 να είχε μια βάση αλλά τώρα ΣΤΕΡΕΙΤΑΙ ΠΛΗΡΩΣ!!!! και ο νοών νοείτω».

.
H αναφορά του Παύλου Πολάκη στην παλιότερη τοποθέτησή του για το Σημίτη και τις αντιδράσεις που δέχτηκε, αφορά την τότε δηλωση των τριών υπερασπιστών της πολιτικής Σημίτη, των Αντώνη Λιάκου, Νίκου Μπίστη και Παναγιώτη Παναγιώτου. Γιατί ο Πολάκης, με αφορμή μια δημόσια παρέμβαση του Σημίτη για τα ελληνοτουρκικά έγραψε χαρακτηριστικά με το γνωστό του ύφος:
.

«Σημίτη, άει κρύψου σε καμία τρύπα που έχεις και άποψη για τα εθνικά. Με τη στάση σου «γκριζαρίστηκαν» τα Ίμία. Εσύ έδωσε τον Οτσαλάν στους Τούρκους. Εσύ έκανες «νόμο κίνησης» της ελληνικής κοινωνίας τη μίζα και το μαύρο χρήμα. Εσύ έφαγες τα λεφτά του κοσμάκη στο Χρηματιστήριο. Εσύ έστησες το πάρτι των Ολυμπιακών του 2004 με την Αγγελοπούλου. Από σένα και τον Κοσμίδη ξεκίνησε το 1997 το μεγάλο πάρτι με τη φαρμακευτική δαπάνη«.

Και αναρωτήθηκε «αν ο κ. Σημίτης έχει το θράσος και μιλάει ακόμη«.

«Ο «εκσυγχρονισμός» σου ήταν σάπιος και οδήγησε, μαζί με αυτά που έκανε ο Καραμανλής μετά, στη χρεωκοπία της χώρας» συνέχισε.

«Τι θέλεις να θυμίσεις στο Κυριάκο Μητσοτάκη πως επί των ημερών σου διορίστηκε μέσω Καρατζά στην εθνική τράπεζα, για να βάλεις υποψηφιότητα για πρόεδρος; Άει πιες το τσάι σου, αρκετά πρόσφερες σ’ αυτόν τον τόπο, δεν χρειάζονται άλλα…».

 

Οι τρείς υποστηρικτές του Σημίτη  έγραψαν την εξής απάντηση στις 15-12-2019 : 

Δήλωση Αντώνη Λιάκου, Νίκου Μπίστη, Παναγιώτη Παναγιώτου .
Ειναι δικαίωμα του Παύλου Πολάκη να κρίνει και να επικρίνει την διακυβέρνηση Σημίτη. Ακόμα και όταν  άθελα του -όπως πιστεύουμε – η κριτική του  στα εθνικά θέματα ταυτίζεται με αναχρονιστικές και εθνικιστικές προσεγγίσεις. Όταν ομως η κριτική μετατρέπεται σε προσωπικό λίβελο και εκτρέπεται σε απαράδεκτους χαρακτηρισμούς βλάπτει σοβαρά την υπόθεση της ανασυγκρότησης της σύγχρονης Αριστεράς. Το ύφος στην πολιτική αντιπαράθεση πρέπει να συμβαδίζει με το ήθος της Αριστεράς. Αυτή είναι απαίτηση του κόσμου που ακολουθεί τον ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία .
.

Περί της ντεφετιστικής επιρροής:
.

Σε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση που έγινε με αφορμή την δική μου τοποθέτηση, ένας από τους συνομιλητές αμφισβήτησε την ορθότητα της άποψής μου: «Σίγουρα δεν είναι μια θέση που προέρχεται από την ΕΑΜική παράδοση. Ιστορικά περισσότερο θα μπορούσε να εντοπιστεί η απαρχή της στο ντεφετισμό (που έφτασε στα όρια του δωσιλογισμού)  του Πουλιόπουλου και του Γιωτόπουλου (που αρνήθηκε την ανάγκη Εθνικής Αντίστασης στους Γερμανούς κατακτητές)…«
.
Ο συνομιλητής θεώρησε ότι είναι ακραίο να θεωρείται ο παραδοσιακός ντεφετισμός των Πουλιόπουλου-Γιωτόπουλου ως αφετηρία που ερμηνεύει την ιδεολογικοπολιτική προέλευση της συγκεκριμένης τοποθέτησης του Αντωνη Λιάκου. 
.
Του απάντησα ως εξής: 
.
«...Επειδή συζητάμε κάτι πολύ συγκεκριμένο εδώ, ίσως λόγω ειδικότητας να μπορέσετε να μου λύσετε μια απορία…
Πως γίνεται και ένας καλός ιστορικός όπως ο Αντ. Λιάκος, να έχει μια άποψη για την Τουρκία και τον τουρκικό εθνικισμό που βρίσκεται στον αντίποδα της ιστορικής πραγματικότητας…
.
-Λίγο πολύ να θεωρεί λογικές και μάλλον φυσικές τις διαδικασίες συγκρότησης του τουρκικού έθνους-κράτους (και γι αυτό αντιτίθεται στην έκφραση της μνήμης των προσφύγων του 1922 και των Αρμενίων).
-Να μην κατανοεί ότι πάνω στα ερείπια της Οθ. Αυτοκρατορία ήταν φυσικό κάθε εθνότητα να αποκτήσει την πολιτική της αυτοδιαχείρηση,
-ότι η κοινωνική δύναμη που δημιούργησε τη σύγχρονη Τουρκία δεν ήταν οι αστοί, αλλά οι μιλιταριστες γραφειοκρατες που σφραγισαν την ποιότητα του κράτους εξ αρχής.
-Ότι η πρωταρχική συσσώρευση πλούτου της τουρκικής αστικής τάξης που δημιουργήθηκε κάτω από τις προστευτικές φτερούγες του στρατού, ήταν η λεηλασία των αρμενικων και ελληνικών περιουσιών
κ. λπ.
Να σημειώσω ότι όλα τα παραπάνω έχουν μελετηθεί και αποδειχθεί από Τούρκους μη εθνικιστές ιστορικούς.. 
.
Η δικιά μου ερμηνεία (περί ντεφετιστικής παραδοσης που μάλλον σας ενόχλησε) βασίζεται στην πολιτική καταγωγή του Λιάκου από τον τροτσκιστικο χώρο. Και είναι γνωστό ότι η παιδική ηλικία διαμορφώνει εικόνες και στερεότυπα που ακολουθούν τον άνθρωπο στον βίο του όλο… Αυτός ο χώρος διεκδικεί και τον Πουλιοπουλο και τον Γιωτόπουλο..Τυχαιο;;; Ποιος ξέρει!!»
.
[για όλα αυτά τα ιστορικά θέματα μπορείτε να διαβάσετε το κείμενο: «Από την Oθωμανική Αυτοκρατορία στο έθνος-κράτος (1908-1923)»
https://kars1918.wordpress.com/2013/07/04/1908-1923-2/
Μπρεχτ

2 Σχόλια

  1. Η αποθέωση του δωσιλογισμού από τον Αγγ. Καλοδουκα

    Παιχνίδια με τη φωτιά
    Η υπογραφή της αρχικής συμφωνίας για τον αγωγό East Med στην Αθήνα φέρνει στην επιφάνεια με δραματικό τρόπο την παράνοια των διακρατικών ανταγωνισμών. Το χειρότερο είναι ότι αποδεικνύεται για άλλη μια φορά, ότι τα κόμματα εξουσίας ευθυγραμμίζονται στο όνομα του «εθνικού συμφέροντος» παρά και ενάντια σε κάθε ορθολογισμό.
    Και εξηγούμαι. Προσέξτε τα δεδομένα.
    Ι.
    Η Ελλάδα έχει μπει σε ένα στρατιωτικό ανταγωνισμό με την Τουρκία με πρόθεση για νέες εξοπλιστικές κούρσες και «απάντηση» σε κάθε οπλικό σύστημα της Τουρκία. Αυτή η παρανοϊκή πρόθεση συμβαίνει όταν τα οικονομικά, στρατιωτικά και διπλωματικά δεδομένα είναι συντριπτικά σε βάρος της Ελλάδας. Με βάση το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) η Τουρκία βρίσκεται στη 13η θέση παγκόσμια, η Ελλάδα στην 54η θέση! Σε στρατιωτική δύναμη πυρός η Τουρκία βρίσκεται στην 9η θέση, η Ελλάδα στην 28η. Διπλωματικά είναι ξεκάθαρο ότι κανένας από τους «συμμάχους» της Ελλάδας δεν πρόκειται να σπεύσει υπέρ της σε θερμό επεισόδιο με την Τουρκία.
    ΙΙ.
    Ο ίδιος ο αγωγός East Med είναι σχεδόν ανέκδοτο, περισσότερο ένα γεωπολιτικό παίγνιο μεταξύ ανεγκέφαλων γερακιών διπλωματών παρά μια υπαρκτή δυνατότητα άσκησης πίεσης στην Τουρκία. Το έργο ακόμα και τεχνικά είναι εξαιρετικά δύσκολο να πραγματοποιηθεί. Η κατασκευή του θα απαιτούσε 6 δισεκατομμύρια ευρώ με τις πλέον αισιόδοξες εκτιμήσεις, αλλά το πραγματικό του κόστος μπορεί ακόμη και να διπλασιαστεί! Επιπλέον, λόγω των μικρών ποσοτήτων που θα μπορούσε να μεταφέρει, θα λειτουργεί κυρίως ως συμπλήρωμα. Χειρότερα, ο East Med έρχεται σε άμεσο ανταγωνισμό με άλλα ενεργειακά πρότζεκτ, κυρίως συμφερόντων Ρωσίας.
    Ιδού λοιπόν σε ποια κατάσταση βρισκόμαστε: ένας υποτιθέμενος ανύπαρκτος αγωγός σε παιχνίδια με τη φωτιά. Η Αθήνα παίζει πόκερ με έναν αντίπαλο κατά πολύ πιο ισχυρό, με τις ΗΠΑ να έχουν ξεκάθαρα δηλώσει ότι δεν θα επέμβουν σε περίπτωση θερμού επεισοδίου με την Τουρκία και μια Ε.Ε. που νίπτει τας χείρας της λέγοντας «βρείτε τα μεταξύ σας».
    ΙΙΙ.
    Η τυχοδιωκτική εξωτερική πολιτική των κομμάτων εξουσίας, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, που εφάρμοσαν με συνέπεια εδώ και χρόνια, ταύτισαν τα συμφέροντα της Αθήνας με το εγκληματικό καθεστώς του Ισραήλ και του μαύρου χρήματος και των offshore εταιρειών της Νότιας Κύπρου. Σήμερα, μετά τη δολοφονία του Σουλεϊμανί από τις ΗΠΑ, ο Νετανιάχου έφυγε εσπευσμένα για Ισραήλ από την Αθήνα. Ένα καμπανάκι για το τι περιμένει την Αθήνα όταν συνασπίζεται με δολοφόνους. Η Αθήνα κινδυνεύει να γίνει μέρος του προβλήματος στο καζάνι που βράζει και λέγεται Ανατολική Μεσόγειος. Μιας πυρακτωμένης περιοχής, από την κόλαση της Λιβύης μέχρι το Ιράν.
    Όσο για την Αριστερά, κατόρθωσε να γίνει μέρος του προβλήματος με την εθνικόφρονα πολιτική της. Στο ΣΥΡΙΖΑ ξεγυμνώθηκαν οι αντιφάσεις στην εξωτερική πολιτική, μεταφέρθηκαν στο γενικότερο εσωκομματικό ιδεολογικό πεδίο. Οι κεντροαριστεροί Λιάκος, Μπίστης και Παναγιώτου είναι «δεξιοί» και «αριστεροί» είναι όσοι συντάσσονται με την παράνοια του East Med; Οι υπερπατριωτικές θέσεις του ΚΚΕ είναι μήπως η «σωστή αριστερή πολιτική»;
    O tempora o mores…

  2. «….Σε τελική ανάλυση με τις μεθοδεύσεις της Αγκυρας όλοι κερδίζουν, μόνο η Ελλάς χάνει και όπως είδαμε και με τη διάσκεψη του Βερολίνου κανείς δεν τη θεωρεί απαραίτητη ή αρκούντως σοβαρή για να λαμβάνη μέρος σε συναντήσεις που αφορούν στην ευρύτερη περιοχή της.

    Αυτό να το προσέξουν και όσοι φανερά ή πλαγίως μιλούν για την ανάγκη “εκπτώσεων” εκ μέρους της Ελλάδος.

    Μπορεί προσωρινώς να κατευνάση την τουρκική εκεκτατικότητα, αλλά ανοίγει τους Ασκούς του Αιόλου σε σχέση με τις άλλες χώρες. Από το πολύ κόψε στο τέλος θα συζητάμε αν και η Πελοπόννησος έχη ΑΟΖ! …»

    https://www.neohellenika.com/2020/01/16/%CE%B4%CE%B9%CE%AC%CF%83%CE%BA%CE%B5%CF%88%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B2%CE%B5%CF%81%CE%BF%CE%BB%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%85-%CF%83%CE%BF%CE%B2%CE%B1%CF%81%CE%AC-%CF%80%CE%B1%CE%AF%CE%B3%CE%BD%CE%B9/


Γράψτε απάντηση στο Βλάσης Αγτζίδης Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: