Για το νεοναζιστικό εξτρεμισμό με αφορμή τη σφαγή στη Νέα Ζηλανδία

Mε αφορμή την δολοφονική επίθεση κατά άμαχων και άοπλων πιστών (κυρίως Πακιστανών και Μπαγκλαντεζιανών) σε 2 τζαμιά στη Νέα Ζηλανδία, και το μανιφέστο του ψυχάκια Αγγλοσάξονα νεο-Ναζί, που θεωρούσε εαυτόν εκφραστή του Δυτικού κόσμου και της Λευκής Φυλής έχουμε να σχολιάσουμε τα εξής:

 

New Zealand.2
.

 
Το Ισλάμ, ο τουρκικός εθνικισμός και η δημιουργία της σύγχρονης Τουρκίας ήταν ώριμη επιλογή του Δυτικού Λευκού Κόσμου. Οι παππούδες του δολοφόνου -με την πολιτική έννοια- ήταν αυτοί που ανέχθηκαν και βολεύτηκαν με τις Γενοκτονίες που διέπραξαν οι Νεότουρκοι και οι Κεμαλικοί κατά των μη μουσουλμανικών ομάδων. Και κάποιοι από αυτούς τους ενίσχυσαν (Ιταλοί και Γάλλοι πρωτίστως)
 
Και αν πάμε ακόμα πιο πίσω, οι Δυτικοί πρόγονοί του ήταν αυτοί που το 1204 κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη και διέλυσαν έτσι το ανατολικό προπύργιο της Ευρώπης που αντιστεκόταν στην τουρκο-ισλαμική εισβολή.
 

Και όσον αφορά τα ιδεολογικά, μάλλον έχει ξεχάσει ο Νεοναζί δολοφόνος ότι οι αυθεντικοί Ναζί δεν είχαν παρόμοια άποψη, εφόσον θεωρούσαν τους Τούρκους Άριους, τους ‘Ελληνες και Αρμένιους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας «Εβραίους της Ανατολής» και «ανθεκτικά ζιζάνια» που έπρεπε να εξοντωθούν και τον Μουσταφά Κεμάλ «Πατερούλη» του εθνικοσοσιαλισμού:

http://www.avgi.gr/article/10811/9583301/anazetontas-ten-archike-empneuse-gia-te-nazistike-telike-lyse-

 

Θρησκευτικά ή ρατσιστικά τα κίνητρα;

Σε κάποιες αναρτήσεις για το δολοφόνο της Νέας Ζηλανδίας χρησιμοποιήθηκε η λανθασμένη -έως και ρατσιστική- έκφραση «ο λευκός χριστιανός δολοφόνος»..…

Νομίζω ότι ο προσδιορισμός του θα έπρεπε να είναι: »ο Νεοναζί δολοφόνος» ή «ο ακροδεξιός δολοφόνος» και όχι το μάλλον ιδεολογικά προκατειλημμένο «ο λευκός χριστιανός δολοφόνος». Κατά τον τύπο της περιγραφής των «ισλαμιστών δολοφόνων» και όχι των «μουσουλμάνων δολοφόνων» που θα μεταβίβαζε υπό τύπον συλλογικής ευθύνης την παράνοια του ισλαμιστικού εξτρεμισμού στα εκατοντάδες εκατομμύρια των ειρηνικών μουσουλμάνων… …

Αποτέλεσμα εικόνας για ΜπρέιβικΈχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον το μανιφέστο του δολοφόνου. Προφανώς βρίσκεται στην ίδια ιδεολογική γραμμή με τον Μπρέιβικ. Προσπαθεί να κωδικοποιήσει την Λευκή ιδεολογία που περισσότερο σχέση έχει με τα νεοπαγανιστικά ρεύματα. Η τελική του έκφραση είναι «θα τα πούμε στη Βαλχαλα». Τον χριστιανισμό τον δέχεται μόνο ως μια από τις βάσεις τις ευρωπαϊκής ταυτότητας και όχι ως θεολογική άποψη. Η άποψή του είναι καθαρά εθνικιστική-νεοναζιστική…


Μήπως δικαιώνεται ο Χάντιγκτον;
Αρκετοί σχολιαστές της επίθεσης στη Ν. Ζηλανδία θυμήθηκαν τον Χάντιγκτον, ο οποίος πριν 35 χρόνια
είχε διατυπώσει την άποψη ότι μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ η ανθρωπότητα μπαίνει στη διαδικασία των πλανητικών συγκρούσεων στη βάση της διαίρεσής της σε διαφορετικά πολιτισμικά σύνολα. 

 Δεν φαίνεται να συμβαίνει κάτι τέτοιο, παρόλη την εμφάνιση της ισλαμιστικής και ακροδεξιάς «λευκής»τρομοκρατίας. Την καλύτερη απόδειξη για το άτοπο των θέσεων του Χάντιγκτον δίνει η ίδια η πραγματικότητα:  ο καλύτερος σύμμαχος της Αμερικής σήμερα είναι η σκοταδιστική Σαουδική Αραβία, η οποια με τη σειρά της είναι θανάσιμος εχθρός της θεοκρατικής Περσίας,. Και κοντά μας, η ερντογανική Τουρκία γλυκοκοιτάζει τη ρωσική αρκούδα. .

Όπως έγραψε σε άρθρο στη γαλλική εφημερίδα Le Monde ο Εντουαρντ Σαΐντ: «Η θεωρία της Σύγκρουσης Πολιτισμών είναι ένα τέχνασμα, όπως και εκείνο του Πολέμου των Κόσμων, της περίφημης ραδιοφωνικής εκπομπής του Ορσον Ουέλς, η οποία είχε τρομοκρατήσει τους Αμερικανούς τη δεκαετία του 1930. Η θεωρία είναι αποτελεσματικότερη για την ενίσχυση της αμυντικής αλαζονείας, παρά για την ενδυνάμωση της κριτικής αντίληψης για την εκπληκτική πολυμορφία του σύγχρονου πολιτισμού.»

Πώς εμφανίστηκε το εξτρεμιστικό Ισλάμ
Εάν θεωρήσουμε ότι η το σύγχρονο νεοναζιστικό-εξτρεμιστικό κίνημα οφείλει την ύπαρξή του στην αντίδραση προς την ισλαμιστική τρομοκρατία, θα πρέπει να εξετάσουμε το πώς προήλθε αυτή η πολιτικοποίηση του Ισλαμ.  

Είναι σήμερα γνωστό ότι η πολιτικοποίηση του Ισλάμ  ξεκίνησε κατά τη δεκαετία του ’80. Αυτή η πολιτικοποίηση οδήγησε στην Αλ Κάιντα, στον ISIS και γενικά στην ισλαμιστική τρομοκρατία. Μέσα από τις διαθέσιμες πηγές προκύπτει ότι η έμπνευση και η κινητήρια δύναμη  προήλεθε από τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες.  Ξεκίνησε ως ένα αντικομμουνιστικό πρότζεκτ της CIA την περίοδο του αφγανικού πολέμου για να καταπολεμήσει τη σοβιετική εισβολή και για να υπονομεύσει στη συνέχεια το εσωτερικό της ΕΣΣΔ (το δεύτερο δεν πρόλαβε να το κάνει γιατί η Σοβιετική Αυτοκρατορία κατέρρευσε). Αυτά τα έχω συμπεριλάβει στο βιβλίο μου για το Ισλάμ: https://kars1918.wordpress.com/2017/12/30/islam-4/

 

5.2. O Solon didaskei se arbes mathites. Apo -Epilogi apofthegmaton
Advertisements

1 comment so far

  1. Πως η σβάστικα κατέληξε σύμβολο των ναζί

    . 2019

    Το αρχαίο σταυροειδές σύμβολο, η σβάστικα, που ο Σλήμαν ανακάλυψε στην Τροία, ήταν διαδεδομένη στον Ινδοευρωπαϊκό χώρο ήδη από την αρχαιότητα. Το πέρασμα του χρόνου ωστόσο, δεν κατάφερε να την απαλλάξει από την αρνητική -εφιαλτική, επί της ουσίας- νοηματοδότηση που του έδωσαν οι ναζί. Πώς όμως, οικειοποιήθηκαν το σύμβολο; Στις 15 Σεπτεμβρίου του 1935 ο Αδόλφος Χίτλερ υιοθετεί τη σβάστικα ως επίσημο σύμβολο της Ναζιστικής Γερμανίας. Η ιστορία όμως αρχίζει πολύ πριν…

    Όταν ο Γερμανός αρχαιολόγος Ερρίκος Σλήμαν (1822 – 1890) ταξίδεψε στην Ιθάκη το 1868, στη σκέψη του κυριαρχούσε μία και μόνη σκέψη: Η ανακάλυψη της Τροίας. Ο Σλήμαν ήταν πεπεισμένος ότι η ομηρική «Ιλιάδα» δεν είναι παρά ένας χάρτης που θα του αποκάλυπτε τη θέση αρχαίων πόλεων.

    Κάπως έτσι άρχισε τις ανασκαφές για το παλάτι του Οδυσσέα. Στην Ιθάκη έφερε στην επιφάνεια περί τις 20 τεφροδόχους, ένα θυσιαστικό εγχειρίδιο, ένα πήλινο ειδώλιο αρχαίας θεάς και άλλα μικρότερης σημασίας ευρήματα, αλλά όχι το ανάκτορο του Οδυσσέα. Και πάντα προς αναζήτηση της Τροίας, έφυγε για την Τουρκία.

    Τα επόμενα χρόνια, ο Γερμανός επιχειρηματίας, ο οποίος έκανε την περιουσία του εμπορευόμενος πρώτες ύλες για την παραγωγή πυρομαχικών, «συμβουλευόταν» τον Όμηρο για τα πάντα, από τα τοπικά έθιμα μέχρι τη θεραπεία ασθενειών.

    Μπορείτε να διαβάσετε σχετικά:
    Ναζισμός και κουλτούρα του Λιονέλ Ρισάρ
    Ναζισμός: Το ολοκαύτωμα των αξιών των Αγάθη Γεωργιάδου και Βασιλική Δεμερτζή
    Όχι εγώ: ο ναζισμός μέσα από τα μάτια ενός παιδιού του Γιόαχιμ Φεστ
    Συνεχίζοντας τις ανασκαφές που είχε ξεκινήσει ο Βρετανός αρχαιολόγος Frank Calvert στον λόφο Χισαρλίκ στη σημερινή βορειοδυτική Τουρκία, ο 49χρονος τότε Σλήμαν βρήκε μεταξύ άλλων, αυτό που νόμιζε ότι ήταν ο «Θησαυρός του Πριάμου», τον οποίο έστειλε αμέσως στη Γερμανία. Στην πραγματικότητα τα ευρήματα ήταν προγενέστερα του πολιτισμού της Τροίας κατά 1250 χρόνια.

    Όμως, κατά τις ανασκαφές ο Σλήμαν βρήκε και κάτι άλλο: Τη σβάστικα. Το σύμβολο που έμελε να διαμορφώσει τη νεότερη παγκόσμια ιστορία. Για την ακρίβεια, βρήκε τουλάχιστον 1.800 παραλλαγές του ίδιου συμβόλου.

    Το αρχαίο σταυροειδές σύμβολο που ο Σλήμαν ανακάλυψε στην Τροία, ήταν διαδεδομένο στον Ινδοευρωπαϊκό χώρο ήδη από την αρχαιότητα.

    Όπως γράφει το smithsonianmag.com, καθώς τα κατορθώματα του γίνονταν διάσημα, οι αρχαιολογικές ανακαλύψεις αποκτούσαν και μια άλλη, επιπλέον διάσταση: Έγιναν αφήγημα εθνικής ταυτότητας, που σταδιακά συνδέθηκε με το κύμα εθνικισμού που κατακυρίευσε τη Γερμανία.

    «Τα ευρήματα που αποκάλυψε ο Σλήμαν στην Τροία αποκτούν για εμάς διπλό ενδιαφέρον», έγραφε ο Βρετανός γλωσσολόγος Archibald Sayce το 1896. «Μας πηγαίνουν πίσω στη φυλή των Αρίων, στο τέλος της Εποχής του Λίθου».

    Αρχικά, ο όρος «Aryan» χρησιμοποιήθηκε προκειμένου να οριοθετήσει την ινδοευρωπαϊκή γλωσσική ομάδα, όχι ως φυλετική ταξινόμηση.

    Οι μελετητές της γλωσσολογίας που έκανε τότε τα πρώτα της βήματα, παρατήρησαν ομοιότητες μεταξύ της γερμανικής, της ρωμαϊκής και των σανσκριτικών.

    Το ολοένα αυξανόμενο ενδιαφέρον για την ευγονική και τη «φυλετική καθαρότητα» ωστόσο, οδήγησε στη διαστροφή του λόγου, άρα και του όρου «Aryan», ο οποίος χρησιμοποιήθηκε από ένα σημείο και μετά για να περιγράψει τη διαδρομή μιας υποτίθεται αρχαίας, κυρίαρχης, καθαρής φυλετικά ταυτότητας απευθείας μέχρι τη σύγχρονη Γερμανία.

    Όπως έγραφε η Washington Post σε ένα δημοσίευμα για την άνοδο του ναζισμού αρκετά χρόνια πριν από την έναρξη του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου, «[Aryanism]… επρόκειτο για μια διαμάχη μελετητών πάνω στην ύπαρξη μιας αγνής και αμόλυντης Αρίας φυλής σε κάποιο στάδιο της ιστορίας».

    Τον 19ο αιώνα ο Γάλλος αριστοκράτης Arthur de Gobineau -και άλλοι- συνέδεσαν τους μυθικούς Άριους με τους Γερμανούς, οι οποίοι ήταν οι ανώτεροι απόγονοι των πρώιμων ανθρώπων, προορισμένοι τώρα να οδηγήσουν τον κόσμο στην πρόοδο μέσω της κατάκτησης των γειτόνων τους.

    Ξαφνικά, τα αρχαιολογικά ευρήματα του Σλήμαν στην Τουρκία, απέκτησαν ένα βαθύτερο, ιδεολογικό περιεχόμενο.

    Για τους εθνικιστές, το «καθαρό σύμβολο των Αρίων» που αποκαλύφθηκε από τον Σλήμαν δεν ήταν πια ένα αρχαιολογικό μυστήριο, αλλά ένα τεκμήριο της ανωτερότητας τους.

    Οι γερμανικές εθνικιστικές ομάδες όπως το Reichshammerbund (μια αντισημιτική ομάδα του 1912) και οι Βαυαροί Freikorps (παραστρατιωτικοί που ήθελαν να ανατρέψουν τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης) χρησιμοποίησαν τη σβάστικα ως σύμβολο της «πρόσφατα ανακαλυφθείσας» ταυτότητάς τους ως κυρίαρχη φυλή.

    Λίγη σημασία είχε ότι παραδοσιακά σήμαινε καλή τύχη ή ότι βρισκόταν παντού, από μνημεία αφιερωμένα στην ελληνική θεά Άρτεμη μέχρι παραστάσεις του Βράχμα και του Βούδα και σε τοποθεσίες ιθαγενών Αμερικανών ή, ότι ουδείς ήταν στην πραγματικότητα βέβαιος για την προέλευσή του.

    «Όταν ο Σλήμαν ανακάλυψε μοτίβα που έμοιαζαν με σβάστικα σε θραύσματα κεραμικής στην Τροία, θεωρήθηκε απόδειξη φυλετικής συνέχειας, μία απόδειξη ότι οι κάτοικοι του τόπου εκείνου ήταν ανέκαθεν Άριοι», γράφει ο ανθρωπολόγος Gwendolyn Leick.

    «Η σύνδεση σβάστικας και ινδοευρωπαϊκής προέλευσης ήταν αδύνατο να απορριφθεί. Επέτρεψε την προβολή εθνικιστικών μηνυμάτων και συσχετισμών σε ένα παγκόσμιο σύμβολο, το οποίο ως εκ τούτου χρησίμευσε ως το διακριτικό όριο μεταξύ της μη-αρίας ή μάλλον της μη γερμανικής και της γερμανικής ταυτότητας ».

    Καθώς η σβάστικα συνυφαινόταν όλο και περισσότερο με τον γερμανικό εθνικισμό, η επιρροή του Αδόλφου Χίτλερ μεγάλωνε, οπότε και υιοθέτησε τον αγκυλωτό σταυρό ως σύμβολο του ναζιστικού κόμματος το 1920.

    «Τον προσέλκυσε επειδή χρησιμοποιούνταν ήδη από άλλες εθνικιστικές ομάδες» λέει ο Steven Heller, συγγραφέας των βιβλίων «Τhe Swastika: Symbol Beyond Redemption?» και «Iron Fists: Branding the 20th-Century Totalitarian State».

    «Νομίζω επίσης, ότι κατάλαβε ενστικτωδώς ότι έπρεπε να υπάρχει ένα σύμβολο τόσο ισχυρό όσο το σφυρί και το δρεπάνι, που ήταν ο μεγάλος εχθρός του».

    Για να εδραιώσει περαιτέρω τη σβάστικα ως σύμβολο της ναζιστικής εξουσίας, ο Γκέμπελες, (υπουργός προπαγάνδας του Χίτλερ) εξέδωσε διάταγμα στις 19 Μαΐου 1933 με το οποίο απαγόρευσε τη μη εξουσιοδοτημένη εμπορική χρήση του αγκυλωτού σταυρού.

    Η σβάστικα συνδέθηκε επίσης με την προπαγανδιστική ταινία της Λένι Ρίφενσταλ «Triumph of the Will», γράφει ο ιστορικός Malcolm Quinn.

    «Όταν ο Χίτλερ απουσιάζει… τη θέση του παίρνει η σβάστικα, η οποία, όπως και η εικόνα του Φύρερ, συμβολίζει το σημείο μετάβασης στη νέα προσωπική και εθνική ταυτότητα». Η συνέχεια είναι γνωστή – η σβάστικα μπήκε παντού, πάνω σε στολές, σημαίες και βέβαια, κυριάρχησε στις ναζιστικές συγκεντρώσεις και παρελάσεις.

    https://tvxs.gr/news/istoria/o-anthropos-poy-pige-ti-sbastika-sti-germania


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: