Θεσσαλονίκη, 13 Δεκεμβρίου: «Comparing genocide and mass atrocities»

Μια διεθνής ακαδημαϊκή συνάντηση υπό τον τίτλο «Comparing genocide and mass atrocities» θα πραγματοποιηθεί στη Θεσσαλονίκη στις 13 και 14.

Η συνάντηση γίνει στη νομική σχολή, αίθουσα 112 »Κωνσταντόπουλος», 1ος όροφος…

 

Θα επιχειρηθεί η συγκριτική παρουσίαση διαφορετικών μορφών βίαιης συμπεριφοράς και η διασαφήνιση των εννοιών.

H συνάντηση -σεμινάριο για τους φοιτητές- οργανώνεται από την Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης με υπεύθυνη την καθηγήτρια Αγγελική Ζιάκα και το διεθνές Ίδρυμα Μνήμης για τη Σοά-εβραϊκό Ολοκαύτωμα (Mémorial de la Shoah ) με υπεύθυνο τον Bruno Boyer.  Θεολογική Σχολή 2ος όροφος με ώρα έναρξης 9.30 π.μ.

Τις εισαγωγικές παρεμβάσεις στο συνέδριο θα κάνουν δύο ιστορικοί: 

-Ο Yves Ternon, κορυφαίος μελετητής του Ολοκαυτώματος των Εβραίων και της γενοκτονίας των Αρμενίων,  καθηγητής της ιστορίας της ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Paris IV της Σορβόννης και 

-Ο διδάκτωρ σύγχρονης ιστορίας στο ΑΠΘ Βλάσης Αγτζίδης, ο οποίος θα παρουσιάσει το θέμα «Αναζητώντας την αρχική έμπνευση για την ‘τελική λύση'»

 Ελληνικού ενδιαφέροντος θέματα θα παρουσιάσουν:

-οι διδάσκοντες στην έδρα Ποντιακών Σπουδών ΑΠΘ Κυριάκος Χατζηκυριακίδης και Θεοδόσης Κυριακίδης με θέμα «Το ζήτημα της ελληνικής γενοκτονίας στο μικρασιατικό Πόντο».

-ο Τάσος Χατζηαναστασίου, δρ. Ιστορίας ΑΠΘ,  θα παρουσιάσει το θέμα: «Εθνικές Εκκαθαρίσεις  στα Βαλκάνια κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο: η περίπτωση της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης».

 Μαρία Καβάλα, δρ Ιστορίας παν. Κρήτης και Γιώργος Αντωνίου, υπεύθυονος Έδρας Εβραϊκών Σπουδών ΑΠΘ, «Αντισημιτισμός στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια του 19ου και 20ου αιώνα»

-Η εβραϊκή Κοινότητα Θεσσαλονίκης  «Η εκτόπιση των Θεσσαλονικιών Εβραίων»

-ο Πωλ Ισαάκ Χάγουελ.(Paul Isaac Hagouel) Dr.Electrical Engineer, University of California, Berkeley, , Member of the Greek Delegation to the International Holocaust Remembrance Alliance, «How Greece deals with its past» (Πώς αντιμετωπίζει η Ελλάδα το παρελθόν της)

Άλλα θέματα που θα παρουσιαστούν στο σεμινάριο είναι: 

Joel Kotek, Free university of Brussels, «  The genocide of the Armenians»

Nora Seni, Université Paris VIII, «The long path to recognition: a public debate for Turkey»

Adriana Escobar, EHESS, «The case of Cambodia»

Alain Blum, EHESS, «The Stalinist repressive policies.»

-Joel Kotek, Free university of Brussels, «The roots of Anti-Semitism in Europe»

Laura Fontana, Mémorial de la Shoah, «The processes of the“Final solution”

Laura Fontana, Mémorial de la Shoah, «Introduction to the Auschwitz Sonderkommando»

Mario Venezia, γιος του  Shlomo Venezia (μαρτυρία)

https://www.presspublica.gr/mia-simantiki-akadimaiki-synantisi-gia-tis-genoktonies/

—————————————————————-

To Δελτίο Τύπου που εκδόθηκε, αναφέρει τα εξής:

Το Σεμινάριο με τίτλο «Comparing Genocide and Mass atrocities» πρόκειται να υλοποιηθεί στις 13-14 Δεκεμβρίου (9πμ-5μμ) στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Το Σεμινάριο απευθύνεται αποκλειστικά σε προπτυχιακούς, μεταπτυχιακούς φοιτητές και υποψήφιους διδάκτορες των Τμημάτων Ιστορίας και Αρχαιολογίας, Πολιτικών Επιστημών, Νομικής, Δημοσιογραφίας, Θεολογίας και Εισαγωγικής Κατεύθυνσης Μουσουλμανικών Σπουδών του ΑΠΘ. Το Σεμινάριο θα πλαισιωθεί από ειδικούς επιστήμονες που θα μεταβούν στο ΑΠΘ από Πανεπιστήμια της Γαλλίας και του Βελγίου, από καθηγητές και Δρ. του ΑΠΘ, καθώς και από άλλους ειδήμονες.

Στόχος του Σεμιναρίου είναι να εξοικειώσει τους φοιτητές με τις έννοιες και τα γεγονότα του Ολοκαυτώματος, των Γενοκτονιών και των Εγκλημάτων Πολέμου με προσεγγίσεις διεπιστημονικές. Πρόκειται για μια κοινή πρωτοβουλία και συνέχεια της συνεργασίας μεταξύ του Τμήματος Θεολογίας/ΑΠΘ και του Mémorial de la Shoah/Παρίσι.

Το Σεμινάριο τελεί υπό την αιγίδα της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων και υποστηρίζεται από το Υπουργείο Εξωτερικών της Γερμανίας και την ΕΕ.

Από το Τμήμα Θεολογίας υπεύθυνοι της διοργάνωσης είναι ο Πρόεδρος του Τμήματος Θεολογίας καθηγητής Παναγιώτης Παχής, η Αν. Καθηγήτρια του Τμήματος Θεολογίας Αγγελική Ζιάκα, μέλος της Ελληνικής Αντιπροσωπείας της Διεθνούς Συμμαχίας για την Ανάμνηση του Ολοκαυτώματος (ΙHRA), και η κ. Διονυσία Χατζή, Θεολόγος και διοικητικός υπάλληλος της Γραμματείας του Τμήματος Θεολογίας. Από το Mémorial de la Shoah/Παρίσι υπεύθυνοι είναι ο κ. Bruno Boyer, Διευθυντής των Διεθνών Σχέσεων του Mémorial de la Shoah και η κ. Deimante SIDARAITE, διοικητικώς υπεύθυνη του Τομέα Διεθνών Σχέσεων.

Το Σεμινάριο θα φιλοξενηθεί στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ, Αίθουσα 112 «Κωνσταντόπουλος».

 

Advertisements

3 Σχόλια

  1. «Ακριβώς επειδή το Λάγκερ είναι ένας τεράστιος μηχανισμός που έχει σκοπό να μας αποκτηνώσει, εμείς πρέπει ν’ αντισταθούμε. Και σ’ αυτό εδώ το Λάγκερ μπορεί κανείς να επιβιώσει, αλλά γι’ αυτό θα πρέπει διαρκώς να επιθυμούμε να επιβιώσουμε, για να διηγηθούμε μετά, για να μεταδώσουμε τη μαρτυρία μας. Και για να ζήσουμε είναι απαραίτητο να προσπαθήσουμε να σώσουμε τουλάχιστον το σκελετό, τη βάση του πολιτισμού.

    Ναι, είμαστε σκλάβοι, στερημένοι κάθε δικαίωμα, εκτεθειμένοι σε κάθε προσβολή, αντιμετωπίζουμε βέβαιο θάνατο, αλλά μας έχει απομείνει ένα δικαίωμα και πρέπει να το υπερασπιστούμε με σθένος, γιατί είναι το τελευταίο: το δικαίωμα ν’ αρνηθούμε τη συγκατάθεσή μας. Και γι’ αυτό πρέπει να πλένουμε το πρόσωπο, έστω και χωρίς σαπούνι και με βρόμικο νερό και να σκουπιζόμαστε με τη ζακέτα. Να βάζουμε γράσο στα παπούτσια, όχι επειδή το επιβάλλει ο κανονισμός αλλά από αξιοπρέπεια και ευπρέπεια. Πρέπει να περπατάμε ευθείς, χωρίς να σέρνουμε τα πόδια μας, όχι χάριν της πρωσικής πειθαρχίας, αλλά για να μείνουμε ζωντανοί, για να μην πάρουμε τον δρόμο που οδηγεί στο θάνατο».

    Primo Levi, Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος [Se questo è un uomo], μετάφραση Χαρά Σαρλικιώτη, εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 2009 [α΄ έκδοση στα ιταλικά: 1947].

  2. Χιτλερισμός στη Μεσόγειο: Ο Ερντογάν επιχειρεί να κάνει στην Κύπρο ό,τι έκανε ο Αδόλφος Χίτλερ στην Τσεχοσλοβακία

    Του Μάριου Ευρυβιάδη

    Υπάρχει μόνο ένα ιστορικό προηγούμενο για τη συμπεριφορά της Τουρκίας έναντι στην Κύπρο τον 20 αίωνα. Είναι αυτό της χιτλερικής Γερμανίας των Ναζί έναντι της Τσεχοσλοβακίας στη διάρκεια του μεσοπολέμου.
    Συγκεκριμένα την κρίσιμη δεκαετία του 1930, όταν οι Ναζί του Χίτλερ κυριάρχησαν πλέον στη Γερμανία ακύρωνοτας όλες τις δημοκρατικές διαδικασίες και καταπατώντας τα δικαιώματα των μη γερμανικής καταγωγής πολιτών τους (με πρώτα θύματα τους γερμανοΕβραίους), άρχισαν να θέτουν σε εφαρμογή την γεωπολιτικο-ρατσιστική τους στρατηγική του “lebensraum”.
    Στα γερμανικά “lebensraum” σημαίνει “ζωτικός χώρος” δηλ. χώρος χωρίς τον οποίο δεν μπορείς να επιβιώσεις. Η αρχική αυτή αντίληψη των Γερμανών πως έπρεπε να αποκτήσουν και αυτοί αποικίες – “ένα χώρο κάτω από τον Ήλιο” έλεγαν- όπως και οι άλλες Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής, άρχισε στα τέλη του 19 αιώνα και κορυφώθηκε με την υιόθετηση της πλέον ως βασική ιδεολογική αρχή του χιτλερικού Ναζισμού.

    Στη καρδιά του “lebensraum” βρίσκονταν ο ρατσισμός. Ήταν δηλαδή μια επεκτατική και ρατσιστική θέαση του κόσμου. Είναι έναντι στη Τσεχοσλοβακία που η ρατσιστική και επεκτατική αυτή πολιτική των χιτλερικών ναζί πρωτοεφαρμόστηκε τον Οκτώβριο του 1938 με την επαίσχυντη για τον πολιτισμό της Ευρώπης συμφωνία του Μονάχου, που αρχικά διχοτόμησε την Τσεχοσλοβακία και τελικά της άφησε στο έλεος των βουλιμικών ορέξεων των χιτλερικών ναζί.

    Είχε προηγηθεί, τον Μάρτη του ίδιου έτους, η “προσάρτηση” (“Anschluss”) της Αυστρίας χωρίς η Αγγλία και η Γαλλία να διαμαρτυρηθούν. Και όχι μόνο. Τον Οκτώβριο αποδέχθηκαν – και πανηγυρικά μάλιστα στο Μόναχο- και την διχοτόμηση της Τσεχοσλοβακίας. Το “σκεπτικό” Άγγλων και Γάλλων τότε ήταν πως θυσιάζοντας την Τσεχοσλοβακία θα εξευμένιζαν τον Χίτλερ και θα διατηρούσαν την ειρήνη στη Ευρώπη. Και ως “τίμημα” επέτρεψαν την κατάλυση του κράτους της Τσεχοσλοβακίας από τους Ναζί. (Μια άλλη ερμηΝεία ήταν πως βασικό κίνητρο τους ήταν να τον στρέψουν κατά της Σοβιετικής Ένωσης, αλλά αυτό είναι άλλο και μεγάλο ζήτημα).
    Η πολιτική του κατευνασμού των Ναζί αποδείχθηκε καταστροφική και οδήγησε στον αιματηρό δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Ταΐζοντας το θηρίο άνοιγε περισσότερο η όρεξη του. Στα πλαίσια του “lebensraum” οι Ναζί έβλεπαν την Τσεχοσλοβακία ως ένα “μαχαίρι στη κοιλιά τους” (“a sword in their belly”) μια ορολογία που υιοθέτησαν και οι Τούρκοι για την Κύπρο και την επαναλάμβανε πυκνά συχνά ο μακαρίτης Τούρκος πρωθυπουργός Οζαλ.

    Τη δε επεκτατική στρατηγική του “lebensraum” υιοθέτησε απροκάλυπτα – χρησιμοποιώντας μάλιστα και τη ορολογία- και ο ισλαμοφασίστας και “καρτάσιης” του Ερντογάν, ο Αχμέτ Νταβούτογλου στο περιβόητο του βιβλίο “Σρατηγικό Βάθος” που δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια “φτηνή” εκδοχή του Γερμανικού “lebensraum”, αλλά ευλογημένη από τον Αλλάχ!
    Στόχος της Τουρκίας ήταν και παραμένει η κατάλυση του κυπριακού κράτους. Όπως στη περίπτωση των Ναζί με τη Τσεχοσλοβακία. Για να υλοποιήσουν της επεκτατική και ρατσιστική τους πολιτική οι χιτλερικοί ναζί χρησιμοποίησαν ως αφορμή τη ύπαρξη γερμανικής μειονότητας στη Τσεχοσλοβακία (κατάλοιπο της αυτοκρατορίας τω Αψούρβγων) που αποτελούσε περίπου 20% του πληθυσμού της χώρας. Οι γερμανικής καταγωγής πολίτες ζούσαν στη περιοχή της Σουδητίας που λίγο πολύ συνόρευε με τη Ναζιστική Γερμανία.

    Η ηγεσία των τελευταίων ήταν φανατισμένοι Ναζί και λειτουργούσαν ως πεμτοφαλαγγίτες των χιτλερικών. Θα πρέπει να υπογραμμιστεί εδώ πως η Τσεχοσλοβακία ήταν μεν αδύναμη χώρα αλλά διέθετε πολύ καλή πολεμική μηχανή και επίσης πολύ ανεπτυγμένη πολεμική βιομηχανία. Είχε επίσης και εξαιρετική αμυντική οχύρωση στα σύνορα με τη Γερμανία, ενώ ήταν και η μόνη χώρα της μέσο- Ευρώπης που διατηρούσε δημοκρατικό πολίτευμα. Αλλά μόνη της έναντι του χιτλερικού ναζισμού ήταν καταδικασμένη.
    Η Τσεχοσλοβακία του 1938 θυσιάστηκε από την Αγγλία και Γαλλία στο πλαίσιο της πολιτικής του κατευνασμού της ναζιστικής Γερμανίας. Ακολούθησε ο παγκόσμιος πόλεμος και η ήττα της ρατσιστικής και επεκτατικής πολιτικής του Ναζισμού. Μια από της συνέπεες της ήταν η πλήρης αποκατάστασης της κυριαρχίας και εδαφικής ακεραιότητας της Τσεχοσλοβακίας. Με τις δίκες της Νυρενμβέργης ο επιδρομικός πόλεμος θεσμοθετήθηκε ως το ύψιστο διεθνές έγκλημα και μαζί του άλλα συναφή εγκλήματα όπως π.χ. ο επικοισμός και η εθνοκάθαρση.

    Με τη Χάρτα του ΟΗΕ ο πόλεμος έχει προγραφεί καθώς επίσης και η απειλή και χρήση βίας στις διακρατικές σχέσεις. Όμως όλα αυτά δεν απέτρεψαν στη Τουρκία να υιοθετεί και να υλοποιεί μια χιτλερική συμπεριφορά έναντι στη Κύπρο, που σήμερα παίρνει και τη μορφή ενός τρίτου επιδρομικού Αττίλα στην ΑΟΖ της. Αντίθετα όμως με την Χιτλερική Γερμανία, η Τουρκία αδυνατεί να κατάλυσει το κυπριακό κράτος. Με την αναμενόμενη εισβολή στη ΑΟΖ οι τουρκαλλάδες και οι ενεργούμενοί τους πιστεύουν πως ότι δεν κατάφεραν το 1964 και το 1974 θα το καταφέρουν επιτέλους το 2019 με ένα συνδιασμό στρατιωτικών εκβιασμών και ψυχολογικών επιχειρήσεων.

    Όμως όπως και πριν δεν θα τα καταφέρουν γιατί κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν. Σήμερα δεν είναι 1938. Σήμερα κράτη δεν καταλύονται όση δύναμη και να στραφεί εναντίον τους. Μπορεί να υπάρξει αλλαγή καθεστώτων.Αλλά τα κράτη είναι αυθύπαρκτα. Ο μεταπολεμικός κόσμος σίγουρα δεν εξελίχθηκε όπως αναμέναμε. Αλλά δεν είναι αυτός που φαντασιώνονται οι ισλσμοφασίστες στην Άγκυρα. Το κυπριακό κράτος επιβιώνει και θα επιβιώσει με τη ιδιότητα του ως αυθύπαρκτο υποκείμενο του διακρατικού συστήματος. Και μαζί του θα επιβιώνουν και οι ελευθερίες των πολιτών του.

    ΠΗΓΗ: Το άρθρο του Μάριου Ευρυβιάδη δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα hellasjournal.com

  3. Αναζητώντας την αρχική έμπνευση για τη ναζιστική «τελική λύση»

    http://www.avgi.gr/article/10811/9583301/anazetontas-ten-archike-empneuse-gia-te-nazistike-telike-lyse-


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: