Δύο κείμενα για τη μουσουλμανική μειονοτητα της Δυτικής Θράκης

Mε αφορμή τον πρόσφατο νόμο για την συνταξιοδότηση των θρησκευτικών ηγετών (μουφτήδων) που ασκούν και διοικητικά καθήκοντα -λόγω της εφαρμογής του ισλαμικού νόμου (σαρία) για όσους μειονοτικούς δεν επιθυμούν να προσφύγουν στην αστική δικαιοσύνη- δημιουργήθηκε μεγάλη σύγχυση στους πολίτες. Είτε από άγνοια, είτε από αφέλεια, είτε από έντεχνη παραπληροφόρηση. 
Ακριβώς γι αυτό αναδημοσιεύω δύο πολύ σημαντικά  κείμενα. 

Το πρώτο είναι του Άγγελου Συρίγου και αφορά το ζήτημα του πρόσφατου νόμου, της αντικατάστασης των γερόντων μουφτήδων και την πολιτικη της Άγκυρας. Ο Άγγελος Συρίγος είναι αναπληρωτής καθηγητής διεθνούς δικαίου και εξωτερικής πολιτικής στο Πάντειο πανεπιστήμιο. Έχει επανειλημμένως ασχοληθεί με τα ελληνοτουρκικά, το προσφυγικό και το μεταναστευτικό ζήτημα από θέσεις ευθύνης.


Το δεύτερο είναι του Αριστείδη Σ. Καλογερόπουλου-Στρατή και αφορά την ιστορία της μειονότητας και τις συνθήκες ζωής της. Ο συγγραφέας είναι Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Γενεύης, τ. σύμβουλος Τύπου της ελληνικής πρεσβείας στην Αγκυρα, τ. γενικός γραμματέας Ευρωπαϊκών Υποθέσεων ΥΠΕΞ.

Τι συμβαίνει με τους μουφτήδες – Η «βίαιη» συνταξιοδότηση

Άγγελος Συρίγος

Η Τουρκία εδώ και χρόνια επιμένει στην εκλογή των μουφτήδων για λόγους που αναλύονται σε άλλο σημείο. Την ίδια θέση υιοθετεί σημαντικό τμήμα του ΣΥΡΙΖΑ. Οι τοπικές οργανώσεις του στη Θράκη έχουν κυκλοφορήσει επανειλημένως φυλλάδια με τις θέσεις τους για τη μειονότητα όπου αναφέρονται ρητώς σε «δικαίωμα εκλογής μουφτή». Από το Νοέμβριο του 2017 είχαμε τα εξής επιπλέον δεδομένα:

  • Νοέμβριος 2017: ο Τούρκος αντιπρόεδρος Χακάν Τσαβούσογλου συναντήθηκε κατ’ ιδίαν με τον υπουργό Παιδείας Κώστα Γαβρόγλου, χωρίς παρουσία εκπροσώπου του υπουργείου Εξωτερικών. Φαίνεται ότι ένα από τα αντικείμενα συζητήσεως ήταν και το θέμα των μουφτήδων.
  • Δεκέμβριος 2017: Κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα ο Ερντογάν χαρακτήρισε ενώπιον του Έλληνα πρωθυπουργού τον διορισμό ή την εκλογή του «αρχιμουφτή» (όπως τον ονόμασε) ως «σοβαρή πληγή».
  • Δεκέμβριος 2017 & Απρίλιος 2018: Ο Έλληνας υπουργός Παιδείας αναφέρθηκε σε «ορθολογικοποίηση της εκλογής μουφτήδων» και «προσδιορισμό ειδικού εκλεκτορικού σώματος» για την εκλογή μουφτήδων. Τον Απρίλιο χαρακτήρισε ως «ανοιχτό ζήτημα» τον τρόπο ανάδειξης των μουφτήδων στη Θράκη
  • Ιούλιος 2018: Μετά τη συνάντηση Τσίπρα-Ερντογάν στη σύνοδο του ΝΑΤΟ τον Ιούλιο του 2018 ο Τούρκος πρόεδρος δήλωσε ότι: «Συζητήσαμε και το θέμα της Δυτικής Θράκης… Αν θέλει ο Θεός θα γίνει το θέμα του εκλεγμένου Μουφτή. Ο Αλέξης Τσίπρας, μας λέει, ότι θα περάσουμε σε νέο σύστημα, θα καταργήσουμε τον διορισμό του μουφτή. Ας πούμε πως στο θέμα αυτό άναψε ‘’πράσινο φως’’, όμως δεν μπορούμε να πούμε πως τελείωσε η δουλειά».

Η εύθραυστη κυβερνητική πλειοψηφία βασίζεται πλέον σε 152 βουλευτές. Σε αυτούς περιλαμβάνονται και τρεις μειονοτικοί. Οι δύο εξ αυτών έχουν δείξει αξιοπιστία και σοβαρότητα κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Δυστυχώς, ο τρίτος εξ αυτών δεν έχει δείξει την ίδια ανεξαρτησία. Συνοδεύει πάντα τον ψευδομουφτή της εκλογικής του περιφέρειας και κατά καιρούς εμφανίζεται ως ο διαμεσολαβητής μεταξύ της Τουρκίας και του ελληνικού κράτους με προνομιακή πρόσβαση στο μέγαρο Μαξίμου.

Η μοναδική διαφορετική φωνή επί του θέματος ακουγόταν από τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά που κατηγορηματικά διέψευδε ότι το θέμα της αναδείξεως των μουφτήδων ήταν προς συζήτηση με την Τουρκία. Σε πολλά θέματα, όμως, η γνώμη του υπουργού Εξωτερικών είναι αποκλίνουσα από τις απόψεις του παλαιού μικρού ΣΥΡΙΖΑ. Επιπλέον, το θέμα τυπικώς υπάγεται στην αρμοδιότητα του υπουργείου Παιδείας.

Έπρεπε να γίνει τώρα η αλλαγή;

Από όσα λέγονταν και γράφονταν, ήταν σαφές ότι θα υπήρχαν εξελίξεις στο θέμα των μουφτήδων μέσα στο καλοκαίρι. Η τροπολογία του νόμου 1920/1991 που τελικώς κατατέθηκε στη Βουλή, δεν δημιουργεί πρόβλημα. Αναφέρεται αποκλειστικώς στην ηλικία συνταξιοδοτήσεως των μουφτήδων. Αντιθέτως, θα υπήρχε σοβαρό θέμα εάν γινόταν προσπάθεια αλλαγής του τρόπου επιλογής του μουφτή.

Ένα βασικό ερώτημα που έχει ακουσθεί είναι σχετικά με την καταλληλότητα της χρονικής στιγμής για αλλαγή των δύο μουφτήδων. Για τον μουφτή Ξάνθης άργησε πολύ να γίνει η αλλαγή. Έπρεπε να είχε αντικατασταθεί πριν πολλά χρόνια. Επιπλέον, πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν ότι η προβεβηκυία ηλικία και των δύο μουφτήδων καθιστούσε αυτή την αλλαγή απαραίτητη για να μη βρεθεί το ελληνικό κράτος να τρέχει πίσω από τις εξελίξεις σε περίπτωση που δεν ήσαν σε θέση να ασκήσουν τα καθήκοντά τους. Κάτι τέτοιο άλλωστε είχε συμβεί το 1985 και το 1990 όταν απεβίωσαν οι δύο μουφτήδες Κομοτηνής και Ξάνθης.

Μετά τη συνταξιοδότησή των δύο μουφτήδων, το υπουργείο Παιδείας είχε δύο δυνατότητες που προσδιορίζονται από το νόμο 1920/1991: να προχωρήσει σε επιλογή νέου μουφτή βάσει των ισχυουσών διατάξεων με την ενδεκαμελή επιτροπή να διατυπώνει την άποψή της για τα προσόντα και την καταλληλότητα των υποψηφίων, ή να ορίσει τοποτηρητές. Το υπουργείο επέλεξε τη λύση των τοποτηρητών.

Απόφοιτοι αραβικών ιδρυμάτων

Όσον αφορά τα πρόσωπα που επελέγησαν και οι δύο τοποτηρητές είναι απόφοιτοι αραβικών πανεπιστημίων. Ο ένας από το φημισμένο πανεπιστήμιο Αλ Αζχάρ της Αιγύπτου και ο άλλος από το πανεπιστήμιο της Μεδίνας. Είναι σημαντικό ότι δεν είναι απόφοιτοι τουρκικών θεολογικών σχολών.

Ειδικότερα ο τοποτηρητής της Μουφτείας Ξάνθης έχει συγκρουσθεί στο παρελθόν πολύ έντονα με το προξενείο. Είχε, μάλιστα, υποβάλει μήνυση κατά του προξένου και των οργάνων του που τον είχαν απειλήσει μέσα στο τέμενος που διηύθυνε την προσευχή. Ο τοποτηρητής της Μουφτείας Κομοτηνής είναι διδάκτωρ της ισλαμικής θεολογίας. Δεν εμφανίζεται να έχει απ’ ευθείας δεσμούς με την Τουρκία, δεν είχε οποιαδήποτε πολιτική εμπλοκή στο παρελθόν και θεωρείται άνθρωπος θρησκευόμενος.

Οι δύο τοποτηρητές έχουν να αντιμετωπίσουν σοβαρά εμπόδια στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα. Σε αυτή τη δύσκολη περίοδο θα πρέπει, όσοι επιθυμούν να εξομαλυνθεί η κατάσταση με τους μουφτήδες, να δείξουν υπομονή και κατανόηση. Οι δύο τοποτηρητές θα έχουν τους μηχανισμούς του προξενείου να τους διαβάλουν και να προσπαθούν να τους καταστήσουν κοινωνικά αποσυνάγωγους. Ας μην έχουν και τον ελληνικό Τύπο να τους περιμένει σε κάθε στραβοπάτημα, που σίγουρα θα υπάρξει. Και οι δύο έχουν τη δυνατότητα στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα ως τοποτηρητές να δείξουν τις ικανότητές τους και την αξία τους και να αποδείξουν ότι είναι σωστοί σύμβουλοι των πιστών μουσουλμάνων.

Η εξέλιξη του θέματος μέχρι τώρα δεν σημαίνει ότι έχει κλείσει και το θέμα του τρόπου επιλογής του μουφτή. Τα δύο πρόσωπα που ορίσθηκαν είναι τοποτηρητές. Ήδη κυβερνητικοί βουλευτές επισημαίνουν ότι οι τοποτηρητές είναι μία προσωρινή λύση και ότι σύντομα θα υπάρξει και αλλαγή του σχετικού νόμου που θα επιτρέπει την εκλογή. Αυτό σημαίνει ότι θα υπάρξει και επόμενος γύρος και το θέμα απαιτεί εγρήγορση και προσοχή.

https://slpress.gr/idees/ti-symvainei-me-toys-moyftides-i-quot-viaii-quot-syntaxiodotisi/

 

Δυτική Θράκη, μειονότητες και ανθρώπινα δικαιώματα

ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ Σ. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ – ΣΤΡΑΤΗΣ*

 

Το θέμα της μουσουλμανικής μειονότητας στη Δυτική Θράκη επανέρχεται σχεδόν μόνιμα πλέον στην επικαιρότητα και με την πιο πρόσφατη αναφορά στην Αθήνα του Τούρκου προέδρου. Το θέμα των μειονοτήτων στην Ελλάδα και την Τουρκία έχει ως αφετηρία τη Συνθήκη της Λωζάννης, η οποία εξαίρεσε από την ανταλλαγή των πληθυσμών του «Ελληνες» που ζούσαν σε Κωνσταντινούπολη, Ιμβρο και Τένεδο και τους «μουσουλμάνους» που ζούσαν στη Δυτική Θράκη. Εκτοτε και μέχρι πολύ πρόσφατα ουδέποτε ανέκυψε κάποιο σοβαρό θέμα με τη μειονότητα της Δυτικής Θράκης πλην κάποιων εξαιρέσεων τη δεκαετία του 1990. Κανένα μέτρο αντιποίνων εναντίον της μουσουλμανικής μειονότητας. Καμία ελληνική κυβέρνηση (με βάση την αρχή της αμοιβαιότητας που προβλέπει το άρθρο 45 της Συνθήκης της Λωζάννης), ορθώς πράττοντας, δεν έκανε αντίποινα εναντίον ατόμων και πληθυσμών, που απαγορεύονται από το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και το διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η Ελλάδα, κράτος δικαίου, δεν διανοήθηκε, παρά τις συνεχείς πιέσεις και διωγμούς των Ελλήνων της Τουρκίας και παρά την παραβίαση σημαντικών εδαφικών διατάξεων της Συνθήκης της Λωζάννης στην Ιμβρο και στην Τένεδο, να «τιμωρήσει» ανθρώπινες υπάρξεις και μάλιστα υπηκόους της απέναντι σε μια καταπιεστική πολιτική, ακόμη και αν τα θύματα της πολιτικής αυτής ήταν άτομα ελληνικής προέλευσης. Φθάσαμε έτσι στην ανατροπή της πληθυσμιακής αριθμητικής ισορροπίας μεταξύ των μειονοτικών πληθυσμών στις δύο χώρες, βασικό χαρακτηριστικό του πνεύματος της Λωζάννης.

Η Τουρκία, μη έχοντας ουσιαστικά πλέον ελληνικό στοιχείο να χρησιμοποιήσει ως μοχλό πίεσης, πλην ενδεχομένως του Οικουμενικού Πατριαρχείου για το οποίο όμως προκαλούνται αντιδράσεις από τη Δύση και την παγκόσμια κοινή γνώμη, άρχισε τα τελευταία χρόνια, διαμέσου κυρίως εθνικιστικών οργανώσεων που πολλές φορές ξεφεύγουν του ελέγχου του επισήμου κράτους, να χρησιμοποιεί τη μουσουλμανική μειονότητα της Δυτικής Θράκης. Η νέα αυτή τακτική συνέπεσε χρονικά και με μια γενικότερη αλλαγή προσέγγισης της τουρκικής πολιτικής απέναντι στον λεγόμενο «παντουρανισμό». Το «εθνικό συμβόλαιο» του Ατατούρκ, ότι η Τουρκία ασχολείται μόνο με τους «Τούρκους» που βρίσκονται μέσα στα γεωπολιτικά της σύνορα, υποχώρησε σιγά σιγά μπροστά στην αντίληψη που θεωρεί «αλύτρωτους αδελφούς» τους «Τούρκους» που ζουν σε ξένες χώρες…

Η Συνθήκη της Λωζάννης, που υπεγράφη την 30ή Ιανουαρίου 1923, κατοχυρώνει ορισμένα δικαιώματα για τους, μουσουλμάνους στο θρήσκευμα, Ελληνες πολίτες που ζουν στη Δυτική Θράκη. Θέματα που περιέχονται σε διεθνείς συμφωνίες ή που οφείλουν τη νομική ύπαρξή τους στο διεθνές δίκαιο δεν μπορεί από τη φύση τους να έχουν μόνο εσωτερικό χαρακτήρα. Για τον λόγο αυτό εξάλλου το υπουργείο Εξωτερικών είναι συναρμόδιο με άλλα υπουργεία για τη μειονότητα.

Το ότι οι μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης είναι Ελληνες πολίτες δεν αποκλείει ότι ορισμένα από τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους κατοχυρώνονται από συγκεκριμένους κανόνες του διεθνούς δικαίου. Το ίδιο ισχύει για την ελληνική μειονότητα της Τουρκίας. Εκδήλωση όμως ενδιαφέροντος για τις μειονότητες δεν σημαίνει αναγκαστικά παρέμβαση στα εσωτερικά. Ωστόσο, το προφητικό άρθρο 27 της Συνθήκης της Λωζάννης απαγορεύει ρητά οποιαδήποτε «τουρκική επέμβαση» στον πολιτικό, διοικητικό και δικαστικό τομέα της Δυτικής Θράκης.

Ας προσέχουν λοιπόν οι ανώτατοι πολιτειακοί, κυρίως, και κυβερνητικοί παράγοντες της γείτονος, να μην παρασυρθούν σε περιπέτειες από γνωστά εξτρεμιστικά και εθνικιστικά στοιχεία που τους περιβάλλουν και ας δοθεί και από τις δύο όχθες η πρέπουσα προσοχή στο ζήτημα, επειδή τα θέματα μειονοτήτων αφορούν στην πλατιά μορφή τους τα «ανθρώπινα δικαιώματα», για τα οποία, άσχετα με το πολιτικό τους υπόβαθρο, η ευρωπαϊκή και διεθνής κοινή γνώμη είναι πολύ ευαισθητοποιημένη, ενώ παράλληλα στην εποχή μας τα θέματα των εθνοτήτων λαμβάνουν νέες διεθνοπολιτικές διαστάσεις.

 

http://www.kathimerini.gr/940543/opinion/epikairothta/politikh/dytikh-8rakh-meionothtes-kai-an8rwpina-dikaiwmata

 

Advertisements

2 Σχόλια

  1. Δημήτρης Σπάθας on

    Μήπως το θέμα της εκλογής μουφτήδων έχει ουσιαστικά διευθετηθεί ύστερα από την παραχώρηση της απελευθέρωσης των δύο ελλήνων στρατιωτικών;

  2. Δεύτερο Κόσοβο σχεδιάζει η Τουρκία στη Θράκη
    Αναστάσιος Λαυρέντζος
    Αναστάσιος Λαυρέντζος 6 Μαρτίου 2019454
    Δεύτερο Κόσοβο σχεδιάζει η Τουρκία στη Θράκη, Αναστάσιος Λαυρέντζος
    FacebookTwitterLinkedInEmailPrintShares
    Όσες φορές η ελληνική Θράκη έρχεται στο επίκεντρο της ειδησεογραφίας, αυτό συνήθως γίνεται εξαιτίας των δηλώσεων ή της επίσκεψης σε αυτή κάποιου Τούρκου πολιτικού. Μέσα από αυτές τις σποραδικές αναφορές ο μέσος Έλληνας έχει μια μάλλον θολή εντύπωση για το τι συμβαίνει στην Θράκη. Στο πλαίσιο λοιπόν των γενικότερων εξελίξεων είναι ενδιαφέρον να αναρωτηθούμε: τι ακριβώς συμβαίνει στη Θράκη; Τι επιδιώκει η τουρκική πολιτική στην περιοχή και τι έχει επιτύχει όλα αυτά τα χρόνια;

    Η «ιδιαιτερότητα» της Θράκης έγκειται στο ότι διαθέτει μια ευάριθμη μουσουλμανική μειονότητα. Η ύπαρξη μουσουλμανικών πληθυσμών στην περιοχή είναι αποτέλεσμα των ρυθμίσεων της Συνθήκης της Λωζάνης, η οποία από την ανταλλαγή πληθυσμών που η ίδια επέβαλε, εξαίρεσε αμοιβαία τους μουσουλμάνους της Θράκης και τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου. Σημειώνουμε ότι αναφερόμαστε σε «μουσουλμάνους της Θράκης» διότι οι σχετικοί πληθυσμοί που παρέμειναν στην περιοχή ήταν εξαρχής ετερογενείς, διακρινόμενοι σε τουρκόφωνους, Πομάκους και Αθίγγανους.

    Αντίστοιχα μιλάμε για «Έλληνες της Τουρκίας», όχι από μεροληψία, αλλά διότι οι «Ρωμιοί» που έμειναν στην Τουρκία είχαν θρησκευτική και γλωσσική ομοιογένεια, διέθεταν θεσμούς (Πατριαρχείο), σημαντικά εκπαιδευτικά ιδρύματα και είχαν βαθιές ιστορικές αναφορές. Επί πλέον, από τους Ελληνορθόδοξους που κρίθηκαν μη ανταλλάξιμοι, οι 30.000 ήταν Έλληνες υπήκοοι, κάτοικοι Κωνσταντινουπόλεως και οι 8.200 ήταν Έλληνες κάτοικοι των νησιών Ίμβρου και Τενέδου.

    Υπενθυμίζουμε ότι τα ελληνικά νησιά Ίμβρος και Τένεδος, παραχωρήθηκαν με τη Συνθήκη της Λωζάνης στην Τουρκία για λόγους ασφαλείας των Στενών. Αυτό ωστόσο έγινε με τη ρητή απαίτηση (Άρθρο 14) ότι οι πληθυσμοί τους θα διατηρούσαν την αυτονομία τους. Η δέσμευση αυτή ποτέ δεν τηρήθηκε από την Τουρκία, η οποία με σειρά ενεργειών πέτυχε τον εξανδραποδισμό των ελληνικών πληθυσμών και από τα δύο αυτά νησιά.

    Οι τουρκικές επιδιώξεις
    Πριν ακόμη υπογραφεί η Συνθήκη της Λωζάνης, η Τουρκία έθεσε ως στόχο την ανατροπή της. Η επιδίωξη αυτή στο ένα σκέλος της σήμαινε την εκδίωξη της ελληνικής ομογένειας από την Τουρκία. Στο άλλο σκέλος της σήμαινε την χρησιμοποίηση της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης ως εργαλείου υπονόμευσης της ελληνικής κυριαρχίας στην περιοχή.

    Τις προθέσεις της για τη Θράκη η Τουρκία μας τις δήλωσε ρητώς ήδη από το 1920 στον εθνικό όρκο (Misak-I Milli): «Σκοπός μας είναι η Δυτική Θράκη να παραμείνει στα τουρκικά χέρια, σαν ενιαίο σύνολο, και σε κατάλληλο χρόνο και ευκαιρία να ενωθεί με τη Μητέρα Πατρίδα. Εμείς δεν μπορούμε να αποδεχτούμε την απαλλοτρίωση του τουρκικού αυτού τμήματος. Οι αδελφοί μας της Δυτικής Θράκης, σε πρώτο βήμα, πρέπει να αγωνιστούν για να κερδίσουν την αυτονομία της Δυτικής Θράκης» .

    Ο εξανδραποδισμός της ελληνικής ομογένειας από την Τουρκία ξεκίνησε πριν ακόμη υπογραφεί η Συνθήκη της Λωζάνης. Μέσω της απαίτησης για αριθμητική ισορροπία των μη ανταλλάξιμων πληθυσμών, η τουρκική πολιτική πέτυχε οι 280 χιλιάδες Έλληνες που είχαν απομείνει το 1924 στην Τουρκία να μειωθούν σε μόλις 111 χιλιάδες. Στη συνέχεια θα ακολουθούσε ο διωγμός της ελληνικής ομογένειας σε κάθε ευκαιρία (φόρος verlik vergisi, απαγόρευση λειτουργίας ελληνικών συλλόγων, αποκλεισμός Ελλήνων υπηκόων από την άσκηση συγκεκριμένων επαγγελμάτων κλπ).

    Το αποκορύφωμα αυτών των πρακτικών ήταν το βίαιο πογκρόμ των «Σεπτεμβριανών» (1955) και οι αθρόες απελάσεις Ελλήνων από το 1964 και μετά. Αντίστοιχους διωγμούς υπέστησαν και οι Έλληνες της Ίμβρου και της Τενέδου, οι οποίοι μετά τις απαλλοτριώσεις των περιουσιών τους και την ίδρυση ανοικτής αγροτικής φυλακής για βαρυποινίτες στην Ίμβρο υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τις πατρογονικές τους εστίες. Σήμερα η ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης έχει πρακτικά εξαλειφθεί και τα ελληνικά νησιά Ίμβρος και Τένεδος έχουν πλήρως εκτουρκιστεί.

    Επόμενος στόχος: κοσοβοποίηση της Θράκης
    Οι διακηρύξεις και τα πεπραγμένα της τουρκικής πολιτικής στη Θράκη δείχνουν ότι οι στρατηγικοί της στόχοι είναι:

    Ο μετασχηματισμός των μουσουλμανικών πληθυσμών της Θράκης σε τουρκική εθνική μειονότητα και η χρησιμοποίησή της ως εργαλείο πολιτικής στο πλαίσιο της συνολικής αμφισβήτησης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων ανατολικά του 25ου γεωγραφικού μεσημβρινού.
    Η σταδιακή αποδόμηση της ελληνικής κυριαρχίας στη Θράκη και η δημιουργία προϋποθέσεων που θα καταστήσουν εφικτή τη μελλοντική της απόσχιση κατά το πρότυπο του Κοσσυφοπεδίου ή με εφαρμογή των πρακτικών που ακολουθήθηκαν στην Κύπρο.
    Προκειμένου η τουρκική πολιτική να υλοποιήσει τους παραπάνω στόχους, «χτίζει» μέσω των μηχανισμών που διαθέτει στη Θράκη παράλληλες δομές, οι οποίες αφορούν όλες τις πτυχές της κοινωνικής, οικονομικής και θρησκευτικής ζωής της μουσουλμανικής μειονότητας. Μέσω αυτών των ενεργειών επιδιώκει:

    Να ποδηγετήσει την κοινωνική ζωή της μειονότητας μέσω της ίδρυσης και λειτουργίας πολυάριθμων «τουρκικών συλλόγων».
    Να ελέγξει την οικονομική ζωή της μειονότητας μέσω της λειτουργίας στην περιοχή της τουρκικής Ziraat Bank.
    Να περιχαρακώσει μορφωτικά και γλωσσικά τη μειονότητα μέσω της μειονοτικής εκπαίδευσης η οποία βασίζεται σε ένα εκπαιδευτικά παρωχημένο μειονοτικό σχολείο-γκέτο.
    Να ελέγξει τη θρησκευτική ζωή της μειονότητας με την πραξικοπηματική ανακήρυξη παράτυπων Μουφτήδων («ψευδομουφτήδες») δίπλα στους νόμιμους Μουφτήδες που ορίζει η ελληνική πολιτεία.
    Να ομογενοποιήσει πολιτισμικά τη μειονότητα καταπιέζοντας και ποδηγετώντας τις μειονότητες εντός της, είτε είναι θρησκευτικές (Αλεβίτες) είτε είναι εθνοτικές (Πομάκοι, Αθίγγανοι).
    Να προβάλλει μέσω διαφόρων ενώσεων «Τούρκων Δυτικής Θράκης» σε χώρες της ΕΕ (Γερμανία) την εικόνα μιας τουρκικής μειονότητας που καταπιέζεται από την Ελλάδα.
    Να ασκήσει επιρροή μέσω των αυτοδιοικητικών δομών και να μεγιστοποιήσει τον αριθμό μειονοτικών βουλευτών στην ελληνική Βουλή. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα των εκλογών του 2015 στον νομό Ροδόπης, όπου και οι τρεις έδρες καταλήφθηκαν από μουσουλμάνους βουλευτές, με συνέπεια το χριστιανικό στοιχείο της περιοχής να μείνει χωρίς εκπροσώπηση. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα των επιλογών λίστας συγκεκριμένων κομμάτων και της προσεκτικής κατανομής των μειονοτικών ψήφων.
    Δημογραφικές μεταβολές
    Βασικό ρόλο στις περαιτέρω εξελίξεις θα παίξουν οι δημογραφικές μεταβολές στη Θράκη. Σχετικά αναφέρεται ότι ο ρυθμός γεννήσεων της μουσουλμανικής μειονότητας είναι ελαφρά υψηλότερος από εκείνον της χριστιανικής πλειονότητας. Αυτό σε ένα βάθος χρόνου οδηγεί σε ανατροπή των σημερινών συσχετισμών. Οι κυριότερες ανατροπές όμως θα συμβούν νωρίτερα, εξαιτίας πληθυσμιακών μετακινήσεων.

    Για παράδειγμα, η οικονομική κρίση ωθεί τον χριστιανικό πληθυσμό στη μετανάστευση. Από την άλλη πλευρά η εγκατάσταση επιχειρήσεων τουρκικών συμφερόντων στη Θράκη, δίνει στους μουσουλμανικούς πληθυσμούς της νότιας Βουλγαρίας (μέλος της ΕΕ) δυνατότητες απασχόλησης και εγκατάστασης στη Θράκη. Σημαντικό ρόλο επίσης μπορούν να παίξουν και οι μεταναστευτικές ροές που περνούν από τον Έβρο στην Θράκη. Στον βαθμό που έστω και ένα μικρό ποσοστό παράνομων μεταναστών (στην πλειονότητά τους μουσουλμάνοι) θα παρέμενε στη Θράκη, αυτό θα μπορούσε να αλλάξει άρδην τους πληθυσμιακούς συσχετισμούς.

    Εν τω μεταξύ η Τουρκία συνεχίζει με μικρά βήματα να προωθεί τους στόχους της στη Θράκη. Το πιο πρόσφατο επίτευγμά της ήταν η προσχώρηση της σημερινής ελληνικής κυβέρνησης στην τουρκική απαίτηση για λειτουργία δίγλωσσων και όχι ελληνόγλωσσων νηπιαγωγείων στη Θράκη. Με αυτό τον τρόπο χάθηκε ίσως η τελευταία ευκαιρία των μουσουλμανοπαίδων να εξοικειωθούν με τα ελληνικά πριν ξεκινήσουν το σχολείο, στοιχείο ιδιαίτερα σημαντικό για τη γνωστική τους εξέλιξη.

    Το επόμενο και πολύ σημαντικό βήμα είναι η απαίτηση της Τουρκίας για εκλογή Μουφτήδων στη Θράκη. Σημειώνεται ότι το φαινομενικά δημοκρατικό αυτό αίτημα συνιστά μια καταχρηστική απαίτηση, αφού πουθενά στον μουσουλμανικό κόσμο δεν εκλέγονται Μουφτήδες, ούτε και στην ίδια την Τουρκία. Στη Θράκη βεβαίως μια τέτοια κίνηση θα είχε τεράστια πολιτική σημασία, αφού «εκλεγμένοι» θρησκευτικοί ηγέτες θα αποτελούσαν εργαλείο ύψιστης χρησιμότητας για τις μετέπειτα τουρκικές μεθοδεύσεις στην περιοχή.

    https://slpress.gr/ethnika/deytero-kosovo-schediazei-i-toyrkia-sti-thraki/


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: