Μια συνέντευξη για τους Έλληνες και το Ισλάμ


 

Την Τετάρτη 4 Απριλίου, δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή μια συνέντευξη μου στο δημοσιογράφο Νίκο Ευσταθίου, υπό τον τίτλο: «Οσα γνωρίζουμε για την Ανατολή προήλθαν από βίωμα»,  με αφορμή την έκδοση του νέου μου βιβλίου:

 

Παρακάτω θα διαβάστε ολοκληρωμένες τις απαντήσεις:

 

KAΘΗΜΕΡΙΝΗ: ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Νίκου Ευσταθίου

 

Συνάντηση Ελληνισμού και Ισλάμ:

-Ποια είναι η ιδιαίτερη ιστορική σχέση του Ελληνισμού με το Ισλάμ, συγκριτικά με την υπόλοιπη Δύση;

Oι Έλληνες και η Ελλάδα ιστορικά βρέθηκαν στο σύνορο των δύο κόσμων, του χριστιανικού και του ισλαμικού από την εποχή που οι Άραβες βγήκαν από την Αραβική Χερσόνησσο και μετατράπηκαν σε παγόσμια δύναμη. Οι Έλληνες υπήρξαν οργανικό τμήμα της Ανατολής σε μια διαρκή έντονη σχέση με το Ισλάμ από τον 7ο αιώνα μ.Χ.

Οι Άραβες καταλαμβάνουν τις Συρακούσες

Η ελληνική εμπειρία είναι μοναδική στον χώρο του δυτικού κόσμου, εφόσον είναι γνωστό ότι ο Ευρωπαίος λόγιος προσέγγιζε και προσεγγίζει το αντικείμενο «Ισλάμ» από μια υπεροπτική θέση, που του την εξασφάλιζε η κυριαρχία και η αποικιοκρατία. Όπως γράφει ο Edward Said: «τα περισσότερα απ’ όσα γνωρίζει η Δύση για τον μη-δυτικό κόσμο τα έμαθε μέσα στο πλαίσιο της αποικιοκρατίας».  Με δυό λόγια, η ευρωπαϊκή γνώση για την Ανατολή ιστορικά χρησιμοποιήθηκε για την υποδούλωσή της, ενώ η ελληνική γνώση προήλθε από την ώσμωση και το βίωμα. Όλα αυτά κάνουν μοναδική την ελληνική περίπτωση μέσα στον δυτικό χώρο.

– Πως έχει καταγραφεί ο Ελληνισμός από την πλευρά του μουσουλμανικού κόσμου;

Ο αραβικός μουσουλμανικός κόσμος πρωτοσυνάντησε τους Έλληνες μέσα από τους Βυζαντινούς, τους Ρωμαίους-Ρωμιούς, με τους οποίους πολέμησε για οκτώ αιώνες.  Τους ξεχώριζαν  από τους υπόλοιπους Δυτικούς και έτρεφαν γι αυτούς μεγάλη εκτίμηση.  Τους Βυζαντινούς al-Rum τους θεωρούσαν πολιτισμένους, ενώ τους Φράγκους al-Ifranj βάρβαρους και απολίτιστους. Γενικά, όμως, οι λόγιοι εκτιμούσαν το Βυζάντιο για τη διατήρηση της αρχαίας ελληνικής γνώσης και γραμματείας

Βέβαια και στα ιερά τους κείμενα υπάρχει μια θετική περιγραφή. Το 30ο κεφάλαιο  του Κορανίου ο Μωάμεθ τους το αφιερώνει στους ar-Rum ή al-Rum (Ρωμαίοι-Ρωμιοί) και προβλέπει τη νίκη τους κατά των πολυθεϊστών Περσών. Σε αυτό πρέπει να προστεθεί και η εγκωμιαστική γνώμη των μουσουλμάνων λογίων για τους αρχαίους Έλληνες (Yunan).

Ο μουσουλμανικός στόλος πλέει προς την Κρήτη

Εξάλλου, κατά την πρώτη περίοδο της επέκτασης του Ισλάμ οι Άραβες και οι Έλληνες, καθώς και οι ελληνομαθείς, συνυπήρξαν στις περιοχές που κατακτήθηκαν. Κατ’ αρχάς, η διοίκηση παρέμεινε στα χέρια των «ιθαγενών» και η επίσημη γλώσσα ήταν η ελληνική ή η παχλεβί (μεσαιωνική περσική).  Έχει αναγνωριστεί ότι οι Άραβες επηρεάστηκαν άμεσα στην αρχιτεκτονική, στα τεχνικά επαγγέλματα και στις καλές τέχνες. Είναι δεδομένο ότι οι Βυζαντινοί επηρέασαν αποφασιστικά την ισλαμική τέχνη, τόσο στην εποχή των Ουμαγιαδών όσο και στην αρχή της εποχής των Αβασιδών.

Αυτά οφείλονται στο γεγονός ότι το Ισλάμ -που προήλθε και εξέφρασε την αραβική έρημο και τους ανθρώπους της- αναμορφώθηκε οικειοποιούμενο στοιχεία των παλιών πολιτισμών. Ο εξισλαμισμός των κατακτημένων πληθυσμών, που φυλετικά ήταν ξένοι προς τους Άραβες, έθεσε τις βάσεις για τη δημιουργία του μουσουλμανικού πολιτισμού. O αραβικός ισλαμικός κόσμος δημιουργήθηκε σε μια περιοχή όπου είχαν αναπτυχθεί σημαντικοί πολιτισμοί, με κύριο χαρακτηριστικό την ελληνική παιδεία, η οποία είχε μεταδοθεί ακόμα και σε απομακρυσμένες περιοχές της Ασίας και της βόρειας Αφρικής.

– Κατά την γνώμη σας, ποιες παρερμηνείες του Ισλάμ προκύπτουν από την σύγχυση της έννοιας του “Τούρκου” και του “Μουσουλμάνου” – όπως αυτές δημιουργήθηκαν κατά την διάρκεια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και του συστήματος των “millet”;

Η μεγάλη τομή στην ιστορία του Ισλάμ θα γίνει με την εμφάνιση και τον εξισλαμισμό των τουρκικών ομάδων. Οι πρώτοι Τούρκοι ήρθαν στο Ισλαμικό Χαλιφάτο ως σκλάβοι των Αράβων αλλά και πολεμιστές. Με τη μαζική τους είσοδο στον ισλαμικό κόσμο θα εξισλαμιστούν πρωτίστως και στη συνέχεια θα κυριαρχήσουν. Έτσι το τουρκομανικό Ισλάμ (από το οποίο προήλθαν οι Σελτζούκοι και αργότερα οι Οθωμανοί), αφού πρώτα κατέστρεψε την αροαβοϊσλαμική πολιτιστική αναγέννηση –είτε με τους Μαμελούκους της Αιγύπτου, είτε καταλαμβάνοντας τη Βαγδάτη– στη συνέχεια κατέλαβε τα εδάφη του Βυζαντίου τα οποία ήταν κατά κύριο λόγο χριστιανικά και ελληνόφωνα.  

Η συνάντηση των Ελλήνων με το τουρκομανικό Ισλάμ ήταν τόσο καταλυτική και απόλυτη από τον 11ο αιώνα, που στη λαϊκή αντίληψη ο όρος «Τούρκος» ταυτίστηκε με τον όρο «Ισλάμ». Χαρακτηριστικά είναι τα περιστατικά που αναφέρονται στους εξισλαμισμούς στην Κρήτη, όπου μετά την οθωμανική κατάκτηση παρατηρήθηκε αθρόα τάση εισδοχής στο Ισλάμ. Επειδή η προσέλευση ήταν μαζική, οι ιμάμηδες αρκούνταν στη φράση «Άιντε, Τούρκος» για να επισημοποιήσουν τον εξισλαμισμό.  Η ταύτιση αυτή ήταν τόσο καθολική, ώστε ακόμα και ο σημαντικός διαφωτιστής και διανοούμενος Ρήγας Φεραίος την αναπαράγει στον Θούριο: «Να σφάξωμεν τους λύκους, που στον ζυγόν βαστούν / και Χριστιανούς και Τούρκους, σκληρά τους τυραννούν». Η παράδοση της θρησκευτικής χρήσης των εθνικών όρων είναι βαθιά ριζωμένη στη λαϊκή αντίληψη. Χαρακτηριστική είναι η χρήση από τον Κοσμά τον Αιτωλό: «…όσοι αδικήσατε Χριστιανούς, ή Εβραίους, ή Τούρκους». 

Το θρησκευτικό στοιχείο ήταν πολύ έντονο, ακόμα και σε νεότερες εποχές, όπου φαινομενικά ο εθνικισμός αποτελούσε την κυρίαρχη δύναμη.

Το σήμερα:

– Ποιος είναι ο ρόλος της ιστορίας στην ανάλυση του σύγχρονου φαινομένου του Ισλάμ, της θρησκευτικής τρομοκρατίας και της Ισλαμοφοβίας στην Δύση;

H γνώση του Ισλάμ, ως θρησκείας που επιχειρεί να έχει έναν πολιτικό ρόλο στα παγκόσμια πράγματα, και ο διάλογος με τους φορείς του φαντάζουν ως μια θετική στάση στον μεταδιπολικό κόσμο των έντονων περιφερειακών συγκρούσεων. Ειδικά για τους Έλληνες, η ανάπτυξη μιας αυτόνομης έρευνας και οι πρωτοβουλίες για διάλογο έχουν μεγάλη σημασία, εφόσον η Ελλάδα συνεχίζει να βρίσκεται στο σύνορο των δύο κόσμων, έστω και αν τα όρια δεν είναι συμπαγή και αδιάβατα. Ο ρόλος της αυτόνομης ελληνικής έρευνας είναι ιδιαίτερα σημαντικός, γιατί ο ελληνικός κόσμος έζησε για εκατοντάδες χρόνια μαζί με τον ισλαμικό και η ματιά του για τον κόσμο αυτό δεν προέρχεται εκ του μακρόθεν, αλλά από την άμεση βίωση. Το Ισλάμ για τους Έλληνες –όπως και για τους Αρμένιους– δεν είναι ένας μακρινός πολιτισμός, αλλά ένας «άλλος» πολιτισμός, που λειτούργησε ως το πολιτικό και κοινωνικό τους πλαίσιο για εκατοντάδες χρόνια. Ακριβώς γι’ αυτό η πλειονότητα των γεωπολιτικών περιπετειών του –έως και πρόσφατα– έχουν λίγο έως πολύ την οσμή της χριστιανο-μουσουλμανικής αντιπαράθεσης, παρά την επικάλυψη απ’ τα σύγχρονα εθνικά στερεότυπα.

Κατά συνέπεια, ο Έλληνας ερευνητής, που δεν θέλει απλώς να αναπαράγει τη δυτική οριενταλιστική ανάλυση, έχει τη δυνατότητα να λειτουργήσει με έναν ξεχωριστό τρόπο και να ανακαλύψει εκείνες τις γέφυρες που ομαλοποιούν τις σχέσεις και τοποθετούν τη θρησκευτική πίστη στο χώρο των μεταφυσικών και πνευματικών αναζητήσεων.  Έναν τρόπο που τον εξασφαλίζει η μακρόχρονη συμβίωση του ελληνικού κόσμου με τον ισλαμικό και η άμεση βίωση των βασικών αντιλήψεων και των πρακτικών που ακολουθεί.  Εξάλλου, για μισό περίπου αιώνα –και έως το κίνημα των Νεότουρκων του 1908- στην μεταρρυθμισμένη με το Τανζιμάτ Οθωμανική Αυτοκρατορία, έγινε κατορθωτό να συνυπάρχουν ομαλά οι διαφορετικές θρησκευτικές κοινότητες.

– Πως μπορεί η διαδραστική συνάντηση των Ελλήνων και των Αράβων να συμβάλει στην επικοινωνία και τον διάλογο με το σύγχρονο Ισλάμ; Ποια θα μπορούσε να είναι η συμβολή του ελληνικού ερευνητικού κόσμου;

Ανεξάρτητα από τις παλιές σχέσεις του αραβικού με τον ελληνικό κόσμο, είναι σημαντικό το γεγονός  ότι οι Έλληνες δεν υπήρξαν ποτέ αποικιοκράτες. Αντιθέτως τα εδάφη τους ήταν αποικιοκρατούμενα από την εποχή της τουρκομανικής εισβολής και κατάκτησης. Αυτό το γεγονός δημιουργεί μια κοινότητα ιστορικής εμπειρίας με τους Άραβες, πολύ μεγαλύτερη από αυτή που υπάρχει με τους υπόλοιπους Δυτικούς.

Επίσης, η συνάντηση του ελληνισμού με τον μουσουλμανικό κόσμο δημιούργησε ενδιάμεσες μορφές που δεν μπόρεσαν να εκφραστούν πολιτικά, όμως τα ίχνη τους παραμένουν ακόμα ορατά. Τέτοια ίχνη είναι η υπαρκτές ακόμα ελληνόγλωσσες μουσουλμανικές κοινότητες  στην  Τουρκία, είτε γηγενών (στην περιοχή του Πόντου), είτε επήλυδων, λόγω της Συνθήκης της Λωζάννης (Κρητικοί, Γιαννιώτες, Μακεδόνες-Βαλλαάδες), είτε μεταναστών (Κύπριοι).  Είναι γνωστό ότι πολλές φορές η ανάμνηση της μη τουρκικής καταγωγής οδηγεί σε συμπεριφορές παράδοξες. Είτε επιστροφής στην παλιά ταυτότητα των προγόνων,  είτε ισχυροποίησης της ισλαμικής πίστης ως αντίβαρου στην εθνική ανασφάλεια.  Όλα αυτά κάνουν μοναδική την ελληνική περίπτωση.

Θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντική η ανάπτυξη των σπουδών που σχετίζονται με τα όσα κοινά παρήγαγε η ελληνο-μουσουλμανική συνάντηση. Ο ρόλος της αυτόνομης ελληνικής έρευνας είναι ιδιαίτερα σημαντικός, γιατί ο ελληνικός κόσμος έζησε για εκατοντάδες χρόνια μαζί με τον ισλαμικό και η ματιά του για τον κόσμο αυτό δεν προέρχεται εκ του μακρόθεν, αλλά από την άμεση βίωση. Το Ισλάμ για τους Έλληνες –όπως και για τους Αρμένιους– δεν είναι ένας μακρινός πολιτισμός, αλλά ένας «άλλος» πολιτισμός, που λειτούργησε ως το πολιτικό και κοινωνικό τους πλαίσιο για εκατοντάδες χρόνια.

– Πιστεύετε πως η ιδιαίτερη σχέση του ελληνισμού με τον μουσουλμανικό κόσμο διατηρήθηκε στην πάροδο του χρόνου και εξακολουθεί να έχει ισχύ;

Η ιδιαίτερη σχέση διατηρήθηκε μόνο στις διασπορικές ελληνικές κοινότητες που ζούσαν σε μουσουλμανικές χώρες. Γενικά, η επαφή χάθηκε και επισκιάστηκε από την αντιπαλότητα, η οποία έλαβε τη μορφή των ελληνο-τουρκικών συγκρούσεων.

Όμως, ο ελληνικός κόσμος κατάφερε –έστω και με τα κατά καιρούς  προβλήματα– να συνυπάρξει με ένα τμήμα του παλιού οθωμανικού πληθυσμού σε περιοχές της ελληνικής Θράκης, σε εποχές έθνους-κράτους και με κυριαρχία ελληνική. Η συγκεκριμένη αυτή περίπτωση  ίσως επιβεβαιώνει τη θέση του Ernest Gellner ότι η δυτική μορφή του κράτους έχει τη δυνατότητα να συνυπάρξει με τη μουσουλμανική κοινότητα (Ούμα) χωρίς προβλήματα. 

Το θέμα σήμερα σχετίζεται με τη δυνατότητα ομαλής συμβίωσης στις δυτικές κοινωνίες -και στην Ελλάδα- με τους νέους πληθυσμούς που εγκαθίστανται  είτε ως μετανάστες, είτε ως πρόσφυγες. Πώς αυτοί οι πληθυσμοί θα ενταχθούν ομαλά και θα αποδεχτούν τις μεγάλες δημοκρατικές κατακτήσεις της Δύσης, όπως η ισότητα των φύλων και ο αποκλειστικά κοσμικός χαρακτήρας των πολιτειακών μορφωμάτων.

Άρα είναι αναγκαία η πλήρης κατανόηση του ισλαμικού φαινομένου από ιστορικής και κοινωνικής πλευράς, ώστε να διαμορφωθούν τέτοιες διαδικασίες που θα επιτρέψουν την ομαλή συμβίωση. Μέσω των μηχανισμών αναπαραγωγής της γνώσης, μέσα από την καλλιέργεια στερεοτύπων, μέσα από την αταλάντευτη υποστήριξη των κατακτήσεων του Διαφωτισμού και της κοινωνίας των πολιτών, μέσα από την εκπαιδευτική διαδικασία και τμήματα ισλαμικών σπουδών στις θεολογικές σχολές, μέσα από την ανάπτυξη του διαθρησκευτικού και διαπολιτισμικού διαλόγου, θα πρέπει να ενθαρρύνουν και να ενισχύσουν την «άλλη ανάγνωση», διαμορφώνοντας παράλληλα ένα πεδίο επικοινωνίας και διαλόγου με τις προοδευτικές δυνάμεις που δρουν στον χώρο του Ισλάμ και αντιτίθενται στις φονταμενταλιστικές του ερμηνείες.

 

 

Advertisements

3 Σχόλια

  1. Kοstikaς on

    Από μια τριχιά κρέμεται η επιβίωση της Δύσης

    Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

    Για τις ανάγκες του νέου μου βιβλίου για το Αζερμπαϊτζάν, συνομίλησα προ καιρού με ένα μετριοπαθή αλλά πιστό μουσουλμάνο της κοινότητας του Αμπού Μπεκρ, στο Μπακού, που δεν μάσησε τα λόγια του:

    «Εδώ στο Αζερμπαϊτζάν έχουμε εξασφαλίσει μια πραγματική όαση μετριοπάθειας και ηρεμίας. Τα πράγματα όμως δεν είναι παντού και για πάντα έτσι. Εσείς στη Δύση» μου σημείωσε με έμφαση, «κρίνετε τα πράγματα μέσα από τις δικές σας θρησκευτικές και πολιτιστικές αξίες και αντιλήψεις. Γι’ αυτό και συνήθως δεν καταλαβαίνετε τι ακριβώς συμβαίνει».

    «Μα αντιδρούμε με ανθρωπισμό και με στήριγμα την ανοχή» του αντέτεινα.

    «Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα σας» αποκρίθηκε. «Οι μουσουλμάνοι στη Δύση δεν ενσωματώνονται στον δικό σας τρόπο ζωής και στις δικές σας αξίες και αρχές. Κι αντιδρούν με τον δικό τους τρόπο, διατηρώντας άσβεστες και τις αντιλήψεις άλλα και το μίσος που τους πλημμυρίζει. Εσείς σκέφτεστε ανθρωπισμό, λχ με τους πρόσφυγες, κι εισπράττετε τρομοκρατική βαρβαρότητα και φόνους. Απλά και μόνο επειδή είσαστε Δυτικοί και όχι μουσουλμάνοι. Οφείλετε να κατανοήσετε κάποιες θεμελιώδεις ισλαμικές αρχές. Που δεν μπορεί να τις απεκδυθεί κανένας αφοσιωμένος στις παραδόσεις μουσουλμάνος, όπου κι αν βρίσκεται. Λ.χ. η αρχή της «μετακίνησης» (χαιζίρια). Σύμφωνα με το Κοράνι και πολλά «χαντίντ» (πράξεις κι ερμηνείας των εφαρμογής των κανόνων) αποτελεί ιερή υποχρέωση για κάθε πιστό η μετεγκατάσταση σε κομμάτια γης που δεν είναι, καθ’ όλον η εν μέρει, ελεγχόμενα από το Ισλάμ. Με βάση τις εντολές της «ντα’ ουα», που αποτελούν ένα είδος ισλαμικής επιταγής, όλοι αυτοί οφείλουν να εργασθούν για την διάδοση του μηνύματος του Ισλάμ και την εγκαθίδρυση ενός ισλαμικού κράτους».

    «Εννοείς δηλαδή πως η ροή μεταναστών ή προσφύγων γίνεται βάσει σχεδίου για την εσωτερική υπονόμευση των δυτικο- χριστιανικών χωρών;»

    «Αυτό που λέω είναι πως, ανεξαρτήτως προθέσεων, οι γραφές καθοδηγούν τον πιστό μουσουλμάνο σε τέτοια συμπεριφορά. Όλοι οφείλουν, με τον ένα η τον άλλο τρόπο, να ενταχθούν, αυτοί και ο κόσμος στον οποίο ζουν, στο ‘Νταρ αλ Ισλαμ’ -στον κόσμο δηλ. του Θεού. Ενόσω εσείς επιμένετε και ομιλείτε για ανθρωπισμό, υποδοχή προσφύγων με τρόπο ανοικτό και με στόχο την ομαλή αφομοίωση, αυτοί θα συνεχίσουν να δουλεύουν για την σταδιακή επιβολή της Σαρία (ισλαμικού νόμου) και την καθυπόταξη των καφίρων (άπιστων). Σε εποχές εντάσεων μάλιστα αυτός ο στόχος μπορεί να πάρει την μορφή τρομοκρατικών κινήσεων και ένοπλων συγκρούσεων. Όλος ο κόσμος αποτελεί δυνάμει προέκταση της εξουσίας του Ισλάμ. Η τζιχάντ (ο αγώνας) για την επιβολή του μπορεί να πάρει (καί να νομιμοποιείται γι’ αυτό) κάθε μορφή».

    Δυστυχώς η Δύση έχει τα μάτια κλειστά. Αντιδρώντας με την λογική και τον φιλελεύθερό της ανθρωπισμό υπογράφει την θανατική της καταδίκη. Οι φρικαλεότητες στο Παρίσι δεν αποτελούν παρά το ξεκίνημα μιάς σειράς τέτοιων αποτρόπαιων πράξεων. Εκκολάπτουμε μόνοι μας το φίδι που ετοιμάζεται να μας θανατώσει. Θα συνιστούσα δύο εντυπωσιακά (γαλλικά αλλά μεταφρασμένα στα ελληνικά) βιβλία. Τον «Γερμανό Μουζαχεντίν» και την Υποταγή που περιγράφουν γλαφυρότατα όσα συμβαίνουν στις δυτικές ισλαμοκρατούμενες γειτονιές. Και προδιαγράφουν μάλλον έντονα ανησυχητικές προοπτικές.

    Το πρόβλημα είναι το ίδιο το Ισλάμ κι όχι απλά οι τρομοκράτες. Θα σημειώσω μερικά πράγματα για να θεμελιώσω την άποψή μου.

    Έχετε διαπιστώσει καμία κινητοποίηση «μετριοπαθών» μουσουλμάνων σε ολόκληρο τον Δυτικό κόσμο εναντίον των φρικαλεοτήτων που διαπράττουν οι φανατικοί; Δεν σας προβληματίζει αυτή η περίεργη σιωπή;

    Γιατί η ροή των προσφύγων από τις εμπόλεμες περιοχές προς την Δύση πήρε τέτοια μεγάλη ένταση τους τελευταίους μήνες; Ο πόλεμος στην Συρία ξεκίνησε το 2010 – 2011. Γιατί τώρα; Μήπως συνδέεται με την δήλωση του ηγέτη του Ισλαμικού Χαλιφάτου τον Φεβρουάριο του 2015 πως «θα πλημμυρίσουμε την Δύση με μετανάστες ώστε να κυριαρχήσουμε στις κοινωνίες αυτές από μέσα» περνώντας το κυρίαρχο μήνυμα του Ισλάμ;

    Είναι υποχρεωμένοι ή όχι όλοι οι μουσουλμάνοι να ακολουθήσουν, μόλις υπάρξει ανάγκη, το μήνυμα του Μωάμεθ (μέσα από το Κοράνι και τα Χαντίντ [ιερές διδασκαλίες]) για μετακίνηση (Al Hijra) ώστε να καταληφθούν πλημμυρισμένες από μέσα περιοχές των απίστων;

    Οφείλουν να δείχνουν υποταγμένοι και υπάκουοι μέχρι να είναι σε θέση να κινητοποιηθούν και να εφαρμόσουν την Σαρία; Ηδη σε περιοχές που έχουν σημαντικά μεγάλους αριθμούς απαιτούν αλλαγές στις τοπικές συνήθειες και πρακτικές (στο Ντύσσελντορφ πέτυχαν μόλις την περασμένη εβδομάδα την κατάργηση στα σχολεία της χριστιανικής γιορτής του Αγίου Μαρτίνου και την μετονομασία της σε γιορτή του φωτός, στο Μόναχο ζήτησαν τον Οκτώβριο κατάργηση του Octoberfest διότι γυναίκες πίνουν δημόσια μπύρα, στο Montgomery County των ΗΠΑ απαίτησαν -και πέτυχαν- από τριετίας την κατάργηση του Χριστουγεννιάτικου δένδρου ενώ σε περιοχές της Γαλλίας απαιτούν να εξαιρούνται μουσουλμάνοι στα σουπερμάρκετ από τον χειρισμό ποτών και χοιρινού για εξυπηρέτηση πελατών.

    Γιατί ουδείς πρόσφυγας από Συρία, Ερυθραία και Αφγανιστάν δεν μετακινείται στις εύπορες μουσουλμανικές χώρες της Αραβίας και του Κόλπου. Και μετακινούνται όλοι μαζικά προς την Ευρώπη. Έχουν μετακινηθεί μοναχά σε Τουρκία, Ιορδανία, Λίβανο και Αίγυπτο. Όπου οικονομικά είναι αδύνατη η συντήρησή τους κι έτσι στοιβάζονται σε στρατόπεδα με στόχο την μετακίνησή τους μετά… προς την Ευρώπη!!!

    Η Ευρώπη επιμένει να πιστεύει πως θα λύσει όλα της τα προβλήματα «αγοράζοντας» την έξοδό της από την όποια κρίση. Με την λογική και νοοτροπία αυτή δεν έκανε τίποτα μετά τις σφαγές στην Μαδρίτη, το Λονδίνο και τις προηγούμενες εγκληματικές ενέργειες στο Παρίσι. Γεμίζοντας με μουσουλμάνους, που βαθιά όλοι τους πιστεύουν στην μελλοντική κυριαρχία του Ισλάμ, κι ανεξάρτητα τρόπων υποδοχής τους το ζήτημα της εσωτερικής υπονόμευσης εξακολουθεί να υπάρχει.

    Οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να δώσουν λύση. Όπως δεν έδωσαν μέχρι τώρα. Μόνο αν προσχωρήσουμε στην Ρωσική λογική αντιμετώπισης του Χαλιφάτου -χτυπήματα δηλ από το έδαφος- θα μπορέσει να γίνει κάτι. Η Ρωσική λογική είναι ξεκάθαρη. Χρησιμοποίηση των δυνάμεων του Ασσάντ -που είναι Αλεβίτες και δεν έχουν πρόβλημα να εντοπίσουν και να τσακίσουν τους Σουνίτες του ISIS- και Ιρανούς (πάλι Σιίτες) και Σιιτικές πολιτοφυλακές από το Ιράκ για να επιτευχθεί η αντίδραση στα κελεύσματα των Σαλαφιστών κι η εξολόθρευση των βάρβαρων φονιάδων του Χαλιφάτου.

    Διπλωματικά θα πρέπει να απαιτήσουμε (σαν Ελλάδα) από εταίρους και ΝΑΤΟ την υποχρέωση των συμμαχικών χωρών να κόψουν κάθε βοήθεια και οικονομική σχέση με χώρες που είτε δεν δέχονται επιστροφή μεταναστών στα εδάφη τους (λχ Πακιστάν, Μπανγκλαντές, Σομαλία, Ερυθραία κλπ) είτε διακοπή κάθε (οικονομικής κυρίως) σχέσης με χώρες ενίσχυσης των ακραίων (Κατάρ, Σαουδική Αραβία, Εμιράτα).

    Οι ηγέτες της Ευρώπης ανησυχούν ακόμη για το αν έχουμε οργανωμένες καλές υποδομές να δεχθούμε τους πρόσφυγες!!! Ουδείς ανησυχεί για το αύριο. Ποιες είναι οι προοπτικές ή και οι στόχοι αυτών των ανθρώπων. Η Δημοκρατία δεν θα κινδυνεύσει από την οργή μας. Συνθλίβεται από την περιφρόνηση των αρχών της και την εμμονή των μεταναστευτικών φύλων να επιβάλουν τις δικές τους αξίες κι αρχές. Αντί να ενσωματώνονται στην κουλτούρα της Ευρώπης οι μετανάστες / πρόσφυγες, απαιτούν να ενσωματωθεί η ευρωπαϊκή κουλτούρα στην δική τους! Και στις περιπτώσεις που η Ευρώπη αντιδρά, στο όνομα του Άλλαχ γίνονται εγκλήματα εναντίον απλών ανθρώπων.

    Η πρωταρχική υποχρέωση κάθε έθνους απέναντι στην ιστορία και τους νεκρούς του είναι ο πόλεμος για την υπεράσπιση του εαυτού του – με στόχο την κατανίκηση του εχθρού του μέχρι την τελική ολοκληρωτική επιτυχία. Η Δύση όμως εξακολουθεί να αρνείται να αντιδράσει έτσι. Κι ακούγονται φωνές για δικές της ευθύνες απέναντι στις εξελίξεις. Ποιες ευθύνες. Πότε είχε η Γερμανία, η Σουηδία, η Νορβηγία, η Δανία, η Ισπανία και τόσοι άλλοι αποικίες στη Μέση Ανατολή. Για να μην ξεχνάμε, αν πάμε ιστορικά όσο πίσω πηγαίνουν οι μουσουλμάνοι, πως δώσαμε μάχες και στην Ανδαλουσία, και στο Πουατιέ της Γαλλίας , και στον Τάρανδα και στη Βουδαπέστη και στη Βιέννη για να αποκρούσουμε τις κατακτητικές στρατιές του Ισλάμ.

    Η σωτηρία της Δύσης κρέμεται πλέον στην κυριολεξία από μια τριχιά. Και δεν φαίνεται να το συνειδητοποιεί. Ο Γιούνκερ δείχνει έτοιμος να τσιμπήσει το μαγουλάκι του Αλ Μπαγκντατί, αν τον συναντούσε!! Με το πορτοφόλι έτοιμο μάλιστα, για να τον στηρίξει αν χρειασθεί και οικονομικά…

    Ζούμε πλέον από τις αναθυμιάσεις των επιτευγμάτων των προγόνων μας, κι αυτωνών που πολέμησαν και πέθαναν στο βωμό της ελευθερίας και των ατομικών δικαιωμάτων.

    Η τριχιά όμως πλέον αδυνατίζει. Κι ο χρόνος τελειώνει…

  2. Kοstikaς on

    Panos Terz • 2 days ago
    Μωαμεθανικός Μυστικισμός

    Ο θεολογικός μυστικισμός παίζει και στην ισλαμική θρησκεία έναν σημαντικό ρόλο και δη σε μερικές περιπτώσεις με ισχυρές πολιτικές εκφάνσεις.

    Πολύ ενδιαφέρον είναι αυτό που γράφει ένας από τους μεγαλύτερους μωαμεθανούς μυστικιστές Al Dshunaid , ο οποίος διατυπώνει την ακόλουθη άποψη : Μέσω της αυταπάρνησης και της αφοσίωσης στον Θεό, είναι εφικτό να υπερβεί „η οδός της αγάπης’“ την αυστηρότητα του Θεού.

    Αλλά οι υπεύθυνοι ιεράρχες αντέδρασαν σε τέτοιες αντιλήψεις δρακόντεια : Σταύρωσαν τον Πέρση Al-Halladsh και θανάτωσαν το 1191 ύστερα από διαταγή του Salah Adin έναν άλλον μεγάλο μυστικιστή, τον Suhraward ως αιρετικό. Ένας εκπρόσωπος του μυστικιστικού πανθεϊσμού, ο Ibn Arabi (13oς αι.) έχει επισημάνει την απόλυτη εσωτερικότητα του Θεού, ο οποίος αφομοιώνει αυτούς που αγαπούν το σύμπαν και τους ανθρώπους.

    Μία ιδιαίτερη έκφανση του ισλαμικού Μ. είναι ο Σουφισμός ( Τασαβούφ ), από την αραβική λέξη σουφ ( μαλλί, ιμάτιο). Σκοπός του είναι η απόκτηση άμεσης γνώσης του θεού, κάτι που δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσω της διαμεσολάβησης ενός ιερέως ή γενικά μέσω του Κορανίου.

    Πρόκειται συγκεκριμένα για την Αδελφότητα των Δερβισών (από το περσικό Darwesh ), οι οποίοι προσπαθούσαν να επιτύχουν την Ενωση με τον Θεό μέσω της εκστάσεως δια ειδικού χορού του βαθμιαίως επιταχυνομένου στριφογυρίσματος και θρησκευτικών ασμάτων.
    Κάποτε όμως τους έχει και αυτούς τιμωρήσει η επίσημη μουσουλμανική εκκλησία (14).
    Ο εμπεδωτής του Σουφισμού Mevlana Celaleddin Rumi απότην Κόνυα (Ικόνιο, (13oς αι. ) έχει μεταξύ άλλων εκφέρει την γνώμη, ότι δέον να καούν
    «όλα τα εγώ στο πυρ του Θείου». Σύμφωνα με την θεωρητική τοποθέτηση των σουφιστών πρέπει αυτός που επιθυμεί να είναι ένα με τον Θεό (Φάνα), να έχει σε αυτόν απόλυτη εμπιστοσύνη (tawwakul) και πέραν τούτου να ακολουθήσει την οδό ( Ταρίγκα ) για να βρεθεί στην μυστικιστική κατάσταση ( Χαλ ). Τρεις συγκεκριμένες προϋποθέσεις είναι απαραίτητες : φόβος ή κάθαρση, αγάπη ή θυσία και γνώση.

    ————–

    Αντίβλαξ Panos Terz • 19 hours ago
    Ο Μυστικισμός συνυπάρχει όπου υπάρχει ειλικρινής αναζήτηση του Θεού από τον άνθρωπο υπό μερικές βέβαια προϋποθέσεις που αναφέρατε (σε γενικές γραμμές «φόβος ή κάθαρση, αγάπη ή θυσία και γνώση»). Και οι Προτεστάντες και οι Καθολικοί είχαν και έχουν Μυστικιστές όπως και οι Βουδιστές, Ινδουιστές και άλλοι. Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι φιγουρατζήδες.

    Στον επίσημο, επικρατούντα Μωαμεθανισμό, οι Μυστικιστές αποτελούν καταδιωκόμενη μειοψηφία αιρετικών με φοβερούς διωγμούς, παραδείγματα των οποίων αναφέρατε και σεις. Δεν ισχύει καθόλου το ίδιο στην Ορθοδοξία και μάλιστα στην επίσημη, όπου πολλοί από τους ανθρώπους αυτούς ανακηρύχθηκαν Άγιοι.

    ——-

    Πανσέληνος Panos Terz • a day ago
    Η παράδοση αναφέρει πως στην Πόλη κατά την εξόδιο ακολουθία του Πέτρου Πελοποννήσιου, καταπληκτικού μουσικού ταλέντου της βυζαντινής και γενικότερα της μουσικής (μπορούσε να θυμάται τέλεια οτιδήποτε άκουγε «άπαξ»), εμφανίστηκαν από σεβασμό προς το πρόσωπο του, Δερβίσηδες «μοναχοί», οι οποίοι έπαιξαν πέριξ του μνήματος μουσικούς δρόμους του Πελοποννήσιου με τα «Νέυ» τους.

    Πάντως, ο μοναχισμός της ανατολικής Εκκλησίας, εμφανίστηκε πολύ νωρίς (3ο αιώνα ίσως και νωρίτερα), ουδέποτε διώχθηκε ως αίρεση και μάλιστα η «μυστική» νηπτική Θεολογία θεωρείται ξεχωριστή Θεολογική σχολή ισάξια και ισόκυρη σε θέση και σημαντικότητα με αυτή των υπόλοιπων πατέρων.

    4
    •Reply•Share ›
    Avatar
    Panos Terz Πανσέληνος • 16 hours ago
    Ο μοναχισμός της ανατολικής Εκκλησίας έχει τις ρίζες του στην Αίγυπτο.

    http://www.kathimerini.gr/982866/opinion/epikairothta/politikh/agaphte-xrhsto-giannara


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: