Η Μάχη της Κοκκινιάς στις 7 Μαρτίου του 1944

Στις 7 Μαρτίου 1944 έγινε η Μάχη της Κοκκινιάς.

74 χρόνια έχουν περάσει από τη μέρα που η Αντίσταση έδωσε τη μάχη κατά των κατοχικών στρατευμάτων και των συνεργατών τους.

Η απάντηση των Ναζιστών κατακτητών (και των ελληνόφωνων συνεργατών τους) ήταν η μαζική εκκαθάριση της προσφυγικής αυτής περιοχής με το μπλόκο. Ένα γεγονός που έμεινε στην ιστορία ως το Μπλόκο της Κοκκινιάς.

O Aντώνης Πολυχρονιάδης πρόσφυγας από το Βαϊνδίρι της Μικράς Ασίας -θείος της γυναίκας μου- συνελήφθη στο μπλόκο της Κοκκινιάς και πέθανε στο Μαουτχάουζεν, ένα από τα σκληρά στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Γερμανία. Ένας άλλος θείος, ο Γιώργος Κούρτογλου, πρώτος ξάδελφος της γιαγιάς μου Ειρήνης από το Μουραντιέ Μαγνησίας Μικράς Ασίας συνελήφθη και αυτός και στάλθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης αλλά κατάφερε να επιστρέψει ζωντανός, Ο θείος-Γιώργος μου έδωσε την υπέρτατη χαρά να επισκεφτώ μαζί του το γενέθλιο μικρασιατικό τόπο.

Στη φωτογραφία ο Αντώνης Πολυχρονιάδης με την αδελφή του
Σεβαστή Πολυχρονιάδη-Τσιναροπούλου

Ας μην ξεχάσουμε ποτέ τα θύματα του ναζισμού καθώς και τη μεγαλειώδη Εθνική Αντίσταση και ας ορθώσουμε ένα τείχος μνήμης στους νοσταλγούς του ναζισμού.

Παρακάτω άλλη μια φωτογραφία του Αντώνη με τον αδελφό του Ισάκη (εκ του Ισαάκ)…… Δυστυχώς δεν έχω μια ενιαία όλων των αδελφών: Ελισάβετ, Ελένη, Θανάσης, Αντώνης, Σεβαστή, Δήμητρα και Ισάκης. Και τα επτά αδέλφια είχαν γεννηθεί στο Βαϊνδίρι της Μικράς Ασίας. Η οικογένεια κατάφερε να γλυτώσει τη σφαγή του Σεπτέμβρη του ’22 και να εγκατασταθεί σε περιοχές του Πειραιά. 

Με την άφιξή τους στον Πειραιά, η οικογένεια Πολυχρονιάδη βρήκε προσωρινό καταφύγιο στο εργοστάσιο ΚΟΠΗ (το εργοστάσιο αυτό παραγωγής στρατιωτικού υλικού προσπάθησαν να ανατινάξουν οι Γερμανοί κατά την αποχώρησή τους τον Οκτώβριο του 1944). Τρεις μέρες μετά την άφιξή τους στον Πειραιά, πέθανε ο πατέρας τους Διαμαντής. Η καρδιά του δεν άντεξε το υπερβολικό σοκ της βιαστικής φυγής από το Βαϊνδίρι για να γλυτώσουν από τους αιμοβόρους τσέτες, την σφαγή της Σμύρνης και την οριστική έξοδο προς την Ελλάδα. 

Οι παράπλευρες απώλειες του μπλόκου της Κοκκινιάς

Όταν αναφερόμαστε στις συνέπειες του μπλόκου, συνήθως αναφέρουμε τους εκτελεσμένους και τους ομήρους που στάλθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Γερμανία. Αυτό που δεν έχει καταγραφεί είναι  οι ψυχολογικές συνέπειες που άφησε αυτή η βάρβαρη πράξη σε όσους έμειναν πίσω. Θύμα υπήρξε και η μητέρα του Αντώνη, η Αναστασία.

Η Αναστασία, μητέρα των παιδιών πέθανε την περίοδο των Δεκεμβριανών από τον καϋμό της -ότι κι να σημαίνει αυτό- για την αιχμαλωσία του Αντώνη. Κάθε μέρα έβγαινε στην αυλόπορτα περιμένοντας το γυρισμό του γιού της. 

—————————————————–
———————
—–

Για τη Μάχη της Κοκκινιάς
(από τη Μηχανή του Χρόνου)

Τον Μάρτιο του 1944 στην Κοκκινιά στη Νίκαια, δόθηκε μια σκληρή μάχη μεταξύ των Ναζί και δυνάμεων του ΕΛΑΣ. Οι κατακτητές ενισχύθηκαν στην εκκαθαριστική επιχείρηση με ταγματασφαλίτες και γερμανοτσολιάδες. Στο πλευρό των ΕΛΑΣιτών βρέθηκαν μέλη της ΕΠΟΝ, αλλά και πολλοί κάτοικοι της περιοχής. Οι συγκρούσεις ξεκίνησαν στις 4 Μαρτίου και τερματίστηκαν στις 8 με την υποχώρηση των κατοχικών δυνάμεων.

Η μάχη

Τις πρώτες δύο ημέρες  οι ΕΛΑΣίτες αναχαίτισαν τις επιθέσεις. Οι επιδρομείς οπισθοχώρησαν και σκορπίστηκαν στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά. Ο λαός της Κοκκινιάς που βρισκόταν στους δρόμους πραγματοποιώντας συλλαλητήριο κατά της κατοχικής τρομοκρατίας, πανηγύρισε την υποχώρηση των Γερμανών. Την τρίτη ημέρα της μάχης, οι Γερμανοί μαζί με τους συνεργάτες τους, κατάφεραν να πλησιάσουν στο κέντρο της Κοκκινιάς, αλλά και πάλι δεν κατάφεραν να απωθήσουν τον ΕΛΑΣ. Αυτή τη φορά είχαν να αντιμετωπίσουν και το λαό που μπλόκαρε την είσοδό τους με μαζική πανεργατική απεργία. Η 7η Μαρτίου ήταν η πιο δύσκολη μέρα για τους ΕΛΑΣίτες, καθώς οι μάχες είχαν κορυφωθεί, αλλά τα πυρομαχικά τελείωναν.

Σε κάθε στενό της προσφυγούπολης του Πειραιά, γίνονταν συγκρούσεις. Μέχρι τις 11 το πρωί η αντίσταση του ΕΛΑΣ είχε αρχίσει να κάμπτεται, αλλά το μεσημέρι πάρθηκε η απόφαση για αντίποινα. Οι υπερασπιστές της Κοκκινιάς αποφάσισαν να πολεμήσουν ακόμα και με τα χέρια! Οι Γερμανοί αιφνιδιάστηκαν, καθώς ήταν σίγουροι ότι σύντομα θα επικρατούσαν. Πολλοί από αυτούς οχυρώθηκαν στο σχολείο που υπήρχε πάνω από τον Αη Γιώργη της Νίκαιας. Ο ΕΛΑΣ είχε καταφέρει να τρομοκρατήσει τους κατακτητές, όχι όμως χωρίς απώλειες.

 8η Μαρτίου, η ημέρα οπισθοχώρησης των Γερμανών

Οι Γερμανοί και οι συνεργάτες τους πέρασαν το βράδυ της 7ης Μαρτίου, κλεισμένοι στο σχολείο. Όταν ξημέρωσε άρχισαν να κάνουν εφόδους σε σπίτια αναζητώντας αγωνιστές του ΕΛΑΣ. Το μεσημέρι εκτέλεσαν τρία άτομα στην πλατεία Αγίων Αναργύρων. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας οι επιδρομείς της Κοκκινιάς άρχισαν να αποχωρούν σταδιακά. Μαζί τους όμως πήραν και 300 αιχμαλώτους που τους μετέφεραν στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου. Άποψη της παλιάς Κοκκινιάς. όπου οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ αντιμετώπισαν τους Ναζί ακόμα και με τα χέρια. Ο λαός ξεχύθηκε στους δρόμους για να γιορτάσει την οπισθοχώρηση των Γερμανών, αλλά και να ζητήσει εκδίκηση για όσους αιχμαλωτίστηκαν.

Άποψη της παλιάς Κοκκινιάς. όπου οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ αντιμετώπισαν τους Ναζί ακόμα και με τα χέρια

Άποψη της παλιάς Κοκκινιάς. όπου οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ αντιμετώπισαν τους Ναζί
α
κόμα και με τα χέρια….

Οι Γερμανοί απάντησαν με βασανιστήρια και εκτελέσεις. Από τους 300 Κοκκινιώτες που αιχμαλωτίστηκαν, οι 37 στήθηκαν στο απόσπασμα στα νταμάρια του Χαϊδαρίου. Η Κοκκινιώτες στην απελευθέρωση. Για λίγους μήνες η Κοκκινιά έζησε ήσυχα, καθώς οι Γερμανοί δεν τολμούσαν να εμφανιστούν. Μετά τη μάχη και την υποχώρηση της 8ης Μαρτίου, οι κατακτητές δεν πλησίαζαν την περιοχή, έως τον Αύγουστο του 1944. Τότε έβαψαν και πάλι τα χέρια τους με το αίμα των Ελλήνων, στο γνωστό «Μπλόκο της Κοκκινιάς». Τότε 2.500 Γερμανοί, μέλη των Ταγμάτων Ασφαλείας και το μηχανοκίνητο τμήμα της Αστυνομίας Πόλεων κύκλωσαν την περιοχή και οδήγησαν όλο τον ανδρικό πληθυσμό, ηλικίας από 14 ως 60 ετών, στην πλατεία της Οσίας Ξένης (σημερινή Πλατεία 17ης Αυγούστου 1944). Έλληνες προδότες με κουκούλες έδειχναν στους Γερμανούς τους αντιστασιακούς και τα ηγετικά στελέχη του ΕΑΜ. Στην συνέχεια ανακρίθηκαν, βασανίστηκαν και εκτελέστηκαν. Συνολικά τα θύματα του «Μπλόκου» ανέρχονται σε 315. Οι υπόλοιποι 6.000 άνδρες οδηγήθηκαν στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου. Από αυτούς, οι 1200 μεταφέρθηκαν σε γερμανικά στρατόπεδα. Οι περισσότεροι εκτελέστηκαν ή πέθαναν από τις κακουχίες….

Οι Κοκκινιώτες στην απελευθέρωση….

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/i-thriliki-machi-tis-kokkinias-opou-o-elas-polemise-germanous-ke-tagmatasfalites-otan-teliosan-ta-piromachika-edosan-maches-akoma-ke-me-ta-cheria-ektelestikan-i-37-apo-tous-300-ellines-echmalotous/

No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: