Ένα σχόλιο για την επίσκεψη Ερντογάν

Ένα από τα πλέον αμφιλεγόμενα θέματα της περιόδου που πέρασε υπήρξε η επίσκεψη Ερντογάν. Μια επίσκεψη που έγινε σε ένα διεθνές πλαίσιο που ταχύτατα αλλάζει και μια Ελλάδα που αντιμετωπίζει μεγάλα προβλήματα που σχετίζονται τόσο με την οικονομική κρίση όσο και με το προσφυγικό-μεταναστευτικό.

Παράλληλα οι ελληνοτουρκικές σχέσεις για πολύ καιρό είναι παγωμένες, ενώ η Τουρκία αποτελεί έναν εν δυνάμει στρατηγικό εχθρό για την ελληνική πλευρά. Η οικονομική ισχύς της Τουρκίας, η εμφάνιση μιας  εξωστρεφούς αστικής τάξης μαζί με την ύπαρξη ενός πολιτικού σκηνικού που βασίζεται σε δύο σκληρά ανταγωνιζόμενους πόλους (ισλαμιστές και κεμαλικούς), δημιουργεί ένα περιβάλλον αρνητικό για τα ελληνικά συμφέροντα.  

Παράλληλα, η Τουρκία επιχειρεί τη δική της έξοδο στον πλανήτη με την καθιέρωσή της ως μεγάλη δύναμη που έχει στρατιωτικά και πολιτικά την ικανότητα να ελέγχει την περιοχή της Εγγύς Ανατολής. Ήδη διαφοροποιείται αισθητά από την Δύση στο μεσανατολικό πρόβλημα επιχειρώντας να παρέμβει αποφασιστικά στην διαμόρφωση της επόμενης μέρας μετά το τέλος της συριακής κρίσης. Ο Ερντογάν, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016, έχει πάρει πρωτοβουλίες πρωτοφανείς στην ιστορία της τουρκικής δημοκρατίας. Η προσέγγιση με τη Ρωσία του Πούτιν, η προμήθεια των S-400 και η διαμόρφωση μιας περίεργης  τρόικας Ρωσίας – Ιράν – Τουρκίας, αναδεικνύουν τη χώρα αυτή σε σημαντική δύναμη.  Έτσι, αυτό το πάλαι ποτέ προκεχωρημένο φυλάκιο των Αμερικανών στην Εγγύς Ανατολή -και παλιότερα στο μαλακό υπογάστριο της πρώην ΕΣΣΔ- διαμορφώνει μια δικιά του ατζέντα εξωτερικής πολιτικής που ιδεολογικά βασίζεται σε ένα παράδοξο μείγμα ισλαμικής υπεροψίας και κεμαλικής αυθαιρεσίας.

Τα ανοιχτά μέτωπα και η ανάγκη επικοινωνίας

Στην φάση αυτή των εξελίξεων η Ελλάδα με την Τουρκία έχουν πολλά ανοιχτά μέτωπα. Από την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας έως τα όρια της ΑΟΖ. Για την Τουρκία τα μέτωπα με την Ελλάδα είναι περισσότερα. Ένα από τα ζητήματα που θέτουν είναι αυτό της μουσουλμανικής μειονότητας –διεθνές ισοδύναμο της ελληνικής μειονότητας της Κωνσταντινούπολης, Ίμβρου και Τενέδου-  που όλες οι πολιτικές δυνάμεις της Τουρκίας (ισλαμιστικές ή κεμαλικές) επιχειρούν να την μετατρέψουν σε στρατηγική μειονότητα-δούρειο ίππο. Δυστυχώς, το στόχο αυτό της τουρκοποίησης και της δομικής εξάρτησης, ευνόησε η ελλαδική πλευρά από την εποχή του στρατηγού Παπάγου και της Βασίλισσας Φρειδερίκης έως την εποχή των Σημίτη-Παπανδρέου.

Σημαντικό ζήτημα που ίσως στο μέλλον θα γίνει σημαντικότερο είναι αυτό που απορρέει από την καινοφανή θεωρία των γκρίζων ζωνών στο Αιγαίο. Η θεωρία ότι υπάρχουν αρκετά «ορφανά» νησιά και νησίδες στο Αιγαίο, είναι προς το παρόν ένα εύκολο χαρτί για εσωτερική κατανάλωση, παρότι με βάση αυτή δημιουργήθηκε το ζήτημα των Ιμίων. Το πιο επικίνδυνο όμως για το μέλλον είναι ότι εντάσσεται δυναμικά στο συλλογικό υποσυνείδητο τόσο της τουρκικής ελίτ όσο και του λαού που είναι συνηθισμένος να ταυτίζεται με τον ακραίο εθνικισμό των ηγετών του. Επίσης, μια νέα διαφορά με την Τουρκία είναι η μετακίνηση πληθυσμών από τις ζώνες πολέμου προς την Ευρώπη μέσω της Ελλάδας. Και σε μεγάλο βαθμό τη στρόφιγγα των ροών την κρατά η Τουρκία.

Όλα αυτά τα γεγονότα επιτάσσουν την δημιουργία διαύλων επικοινωνίας με την τουρκική ηγεσία. Νομίζω ότι σ’ αυτό το πλαίσιο έγινε και η πρόσφατη επίσκεψη Ερντογάν στην Ελλάδα. Στα θετικά καταγράφεται το ξεκαθάρισμα της ελληνικής θέσης ότι καμιά επαναδιαπραγμάτευση της Συνθήκης της Λωζάννης δεν είναι δυνατή, καθώς και η δήλωση του Τούρκου προέδρου ότι δεν υπάρχει καμιά διεκδίκηση ελληνικού εδάφους, καθώς και η αναγνώριση ότι υπάρχουν τρεις συνιστώσες μουσουλμανικές εθνοτικές ομάδες (Τούρκοι, Πομάκοι, Τσιγγάνοι) στην Ελληνική Θράκη. Τις θετικές αυτές διαπιστώσεις αποδεικνύουν δύο γεγονότα: Η δυσαρέσκεια ακραίων εθνικιστικών κύκλων της μειονότητας για την παραδοχή αυτή, καθώς και η επίθεση που δέχτηκε ο Ερντογάν από τον κεμαλιστή Κιλιντζάρογλου, γιατί δεν έθεσε ζήτημα κυριαρχίας στα «αμφισβητούμενα» από την Τουρκία νησιά του Αιγαίου.

Βεβαίως, η αποτίμηση μιας επίσκεψης δεν μπορεί να γίνει με βάση τις δημόσιες εκτιμήσεις και αντιπαραθέσεις. Εάν υπάρχει θετικό αποτέλεσμα θα φανεί σύντομα με τη συμπεριφορά της Τουρκίας στο προσφυγικό-μεταναστευτικό. Όπως σύντομα θα φανεί εάν η Ελλάδαμπορεί να διαδραματίσει ένα μεσολαβητικό ρόλο μεταξύ των ΗΠΑ και της Ε.Ε. από τη μια πλευρά και της Τουρκίας από την άλλη.  Σίγουρα η διαμόρφωση γραμμών επικοινωνίας μεταξύ δύο ανταγωνιστικών κρατών είναι κάτι που λειτουργεί θετικά.

Ένα άλλο θέμα, που χρήσει όμως ιδιαίτερης διαπραγμάτευσης, είναι η αδυναμία –μάλλον πρωτοφανής ανικανότητα- του οργανωμένου ποντιακού χώρου να θέσει σοβαρά και εγκαίρως τα μεγάλα ζητήματα που τον αφορούν και να επιδιώξει με έναν κάποιο τρόπο να συμπεριληφθούν στην ατζέντα της ελληνικής διπλωματίας.

http://www.huffingtonpost.gr/entry/yia-ten-episkepse-erntoyan-sten-ellada_gr_5a38e9f2e4b0c65287ac0689?utm_hp_ref=gr-homepage

Advertisements

8 Σχόλια

  1. Baskın Oran

    Can simitleri: Emlakçı Trump’ın Kudüs’ü, “siyaset hukukçusu” Erdoğan’ın Lozan’ı

    Yatacak yeri zaten yoktu, şimdi hiç yok. Trump, “Kudüs” deyip benzin döktü Ortadoğu’da Yahudi-Arap ilişkilerinin üzerine.

    Erdoğan da, “Lozan” deyip, Yakındoğu’da Türk-Yunan ilişkilerinin üzerine. İleride hayırlısıyla yatacak yeri olacak inşallah.

    İkisi de neden şimdi, durup dururken? Çünkü, ikisinin de derdi şu anda aynı: Dışarıya taşıp, içerideki boğucu eleştiri ortamından sıyrılmak.

    Farkları derseniz, bir hukuk profesörü olan Yunan cumhurbaşkanına, “Ben hukuk profesörü değilim ama siyaset hukukunu iyi bilirim” diye belirttiği gibi, Erdoğan’ın amaçları Trump’tan daha “gelişmiş”:

    a) Bir süredir yapmakta olduğu gibi, Lozan’a saldırıp, bu antlaşmayı 1923’te yapan CHP’ye bir daha vurmak;

    b) İçte gerginlik ortamını ve dolayısıyla AKP seçmenini ayakta tutmak;

    c) Zarrab davasını ve Man adasını unutturmak;

    ç) Hani, “ya tutarsa” diye, Kudüs belasını fırsat bilip İslam liderliğine oynamak.

    ***

    Eğer ki, ‘Sen kötü niyetlisin, partimizin genel başkanı ve ülkemizin cumhurbaşkanı Erdoğan’ın komşumuz Yunanistan’a gidip Lozan’ı konuşması bir diplomasi girişimidir’ diyorsanız, niye olmasın, o açıdan düşünelim ve bakalım oraya niye gitmiş olabilir:

    1) Pratikten başlarsak: “Kaçan FETÖ’cüleri almaya gitti”. Bu değil. Çünkü Yunanlılar bunu önceden kesip atmışlardı, konunun artık Yunan yargısına gittiğini söyleyerek.

    Diplomaside imkansız şeyin üzerinde ısrar edilmez. Oysa Erdoğan, adamların FETÖ’cüleri verecekleri varsa bile vermemelerini sağlayacak bişey söyledi: “Yargıyı devreden çıkartın!”. Bu, size meşhur deyimi hatırlatmış olabilir: “Kişiyi nasıl bilirsin demişler, kendim gibi, demiş”.

    ***

    2) “Lozan’ı konuşalım, anlaşalım demeye gitti”. Bu hiç değil. Çünkü Erdoğan Atina’ya anlaşmaya değil, anlaşmamaya gitti ki gerginlik dışarıdan da beslensin. En azından 2 açıdan:

    Birincisi, Yunanistan’a değil, esas B. Trakya’ya gitti; Türk azınlığın yaşadığı B. Trakya’ya. Peki, bu size neyi hatırlattı? Batı’dan Ankara’ya bir insan hakları heyeti gelip de Diyarbakır’a geçmek isteyince Ankara nasıl safi sinir kesilir, onu.

    İkincisi, adamlar bin kere “Lozan’da biz değişecek bişey görmüyoruz” dedikleri halde kalkıp gitti. Üstelik, Lozan’ı tam 8 ülke imzaladı; onlara da mı gidilecek sırayla?

    Dahası, Lozan’ı bu 8 ülkeyi ikna ederek de değiştirmek mümkün değil çünkü antlaşma “objektif statü” getiriyor. Objektif statü demek, imzacılar dışındaki devletler de hak ve yükümlülük açısından antlaşma hükümlerine dahildir, demek. Zira Lozan, tüm ticari gemilere “zararsız serbest geçiş” getiriyor Boğazlar’da ve Ege’de.

    Bir de, Allah gerçekten selamet versin, Reis şöyle demiş ki, orada benim boğazım kurudu: “Lozan pekala güncellenebilir; biz anayasayı bile değiştiriyoruz!” (http://t24.com.tr/haber/erdogan-lozan-pekala-guncellenebilir-biz-anayasayi-bile-degistiriyoruz,509192?utm_medium=social&utm_content=sharebutton)

    ***

    3) B. Trakya demişken oradan devam edelim. “B. Trakyalıların haklarını savunmaya gitti”.

    Hemen söyleyeyim: Yunanistan azınlık hakları açısından katiyen matah bir ülke değildir. B. Trakya azınlığının müftü sorunu, dernek açma ve adlarında “Türk” sıfatı kullanma sorunu, ruhsatlar sorunu, adlarını bile duymamış olabileceğiniz 19. Madde sorunu, Dikaça sorunu… Bağışlamanızı dileyerek ilave edeyim, Türkiye’de sadece B. Trakya’ya odaklanmış tek bilimsel eser 1986’dan beri hâlâ benimki olduğu için bu konuda konuşma hakkına sahip kişilerden biriyim.

    Ama, bu insanların çektiği, esas olarak, Türkiye’nin Rum azınlığa ediverdikleri yüzündendir. “Katırlar tepişir, otlar ezilir”. Yunanistan B. Trakyalılara sürüyle kötülük etti, ama bizim gibi ne “Vatandaş Yunanca Konuş!” diye para cezası kesti, ne “20 Kur’a Askerlik” uyguladı, ne “Varlık Vergisi” getirip mahvetti, ne “6-7 Eylül” pogromunda 1955’in parasıyla 1 milyarlık tahribat yaptı. Ama dürüst olalım, biz bunları ve daha nicelerini 1923’ten itibaren yaptık; saymakla bitmez.

    Belki şunu sayarsak daha kolay olur: 1923’te Yunanistan’daki Müslüman-Türk sayısı 120.000 idi, Almanya’ya ve Türkiye’ye o kadar göçe rağmen şimdi de bu sayı aynı. Ama Türkiye’de aynı sayıda Rum vardı, şimdi 2.000’in altına düştüler ve çoğunun “bir ayağı çukurda”.

    Devam edelim: Azınlık meselesi her ülkede en nazik meseledir ve bu yüzden de kapalı kapılar ardında müzakereyle çözülür. 65 yıldır ilk defa gidip de, iç tribünlere oynayacağım diye nümayiş yaparak çözülmez.

    Bir an için hayal edin: Bugün Erdoğan’ın Gümülcine’de yaptığını, İstanbul’da 120.000 Rum yaşarken Yunan cumhurbaşkanı Taksim’e gelip yapmış olsaydı? Nitekim, Türkçe olarak “Erdoğan gidecek ama siz kalacaksınız” fotokopilerinin her yere atıldığını okumuş olmalısınız.

    Türkiye’deki seçmen oylarına selam çakmak uğruna ne hakkımız var B. Trakyalı insanlarımıza bunları yaşatmaya? Tek ortak paydası Batı ve Kürt düşmanlığı olan AKP+MHP+Ulusalcılar+Ergenekoncular koalisyonunu yemleyeceğim diye bu insanlara böyle kıymaya?

    ***

    Maddi hatalara ise hiç girmeyelim, çıkamayız: Müftülük meselesi Lozan’da yok! 1913 Atina Antlaşması’nın 3 numaralı protokolünde var!

    Sonra, nedir o, “Yunanistan soydaşlarımdan asimile olmalarını istememelidir” lafı? Ortadoğu ve Balkanlarda dini çoğunluğun dininden farklı olan azınlığın asimile edilebildiği nerede yazıyor?

    Biz Türkler Boşnakları, Pomakları ve sürüyle Kürd’ü İslam sayesinde asimile ettik. Ama Gayrimüslimleri? Onları asimile edemeyeceğimiz içindir ki hep etno-dinsel temizlik yaptık; Yunanistan da B. Trakya’da hep aynı havada oldu. Her biri bol maaşlı 36 adet başdanışmandan bir tanesi bile asimilasyonun anlamını Reis’in kulağına söylemez mi? Ayrıca, lisan-ı münasiple demez mi, efendim biz asimile edilecek Rum bırakmadık, diye?

    Sonra, Ruhban Okulu’nu 1971’den beri kapalı tutuyoruz, Atina’ya cami yapılmadan açmam diyoruz. “Her türlü okul” açma hakkı Lozan Md. 40’ta var ama Atina’ya cami nerede yazıyor? Ermeni patriğini hâlâ seçtirmiyoruz. En basitinden, tüm dünya kabul ediyor, “laik devlet” olarak Fener’in dinsel unvanı olan ekümenikliğine de karışıyoruz.

    Tamam, doğrudur, “laik” ulus-devlet’in özellikle 1925’ten beri Gayrimüslimlere yaptığı zulmü dinci AKP olarak yapmadın. Ama 65 yıldan sonra B. Trakya’ya giderek, Trump “Kudüs” deyip Filistinlilerin sırtından geçinirken, “Lozan” deyip B. Trakyalıları alet etmek dinimize sığıyor mu?

    ***

    4) Kaldı, “Ege sorunlarını halletmeye gitti”. Öyle olsa, Ege’de en haklı olduğumuz konu gündeme getirilirdi, adı bile anılmadı: Yunanistan’ın karasuları 6 mil, hava sahası 10 mil. Böyle başka ülke yok. “İt dalaşları” da bu 4 milden çıkıyor zaten.

    “Yunanistan’ın işgal ettiği adalarımız”a gelince, bu bizim mağduriyet simidimiz. Bunlar, mülkiyet durumları hiçbir antlaşmada belirlenmemiş adacık ve kayalıklar. Türkiye bunlara resmen “gri alanlar” diyor. Ama Dışişleri bile bazen saçını başını yoluyor, çünkü mesela Mayıs 96’daki bir NATO toplantısında Genelkurmay bunlardan Gavdos (Keçi) adasının gri alan olduğunu söyledi. Gavdos nerede, biliyor musunuz? Girit’in güneybatısında!

    Ama AKP’ye kusur bulamıyorum, çünkü bu “18 adamız Yunan işgali altında” zavallılığını en çok yapan, CHP.

    Bitirelim:

    1) Cumhurbaşkanımız Yunanistan’a niye gitti? Mecburen dönünüz, yazının başındaki a, b, c, ç şıklarına;

    2) Bu Türk Dış Politikası (TDP) ise, ben de Napolyon’um. Bu, sadece Erdoğan’ın dış politikası ve TDP’ye korkunç zarar veriyor

    http://t24.com.tr/yazarlar/baskin-oran/can-simitleri-emlakci-trumpin-kudusu-siyaset-hukukcusu-erdoganin-lozani,18726

    —————————
    (πρώην)Σύμβουλος του Ερντογάν ζητά “συγγνώμη από τους Αρμένιους” και εξηγεί το ταξίδι στη Θράκη!

    Της ΛΙΑΝΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ

    Ο γνωστός καθηγητής Μπασκίν Οράν με άρθρο του στην Ιστοσελίδα T24 αναλύει διεξοδικά την επίσκεψη Ερντογαν στην Ελλάδα. Ο καθηγητής θεωρείται ειδικός στα θέματα Μειονοτήτων και ανήκει στην ομάδα των Τούρκων διανοουμένων που ξεκίνησαν την εκστρατεία “Ζητάμε συγνώμη από τους Αρμενίους”.

    Αξίζει να αναφέρουμε ότι διετέλεσε, για ένα μικρό χρονικό διάστημα , σύμβουλος του Ερντογάν για τα μειονοτικά θέματα στην πρώτη πρωθυπουργική του θητεία, αλλά εκδιώχτηκε ταχύτατα από τη θέση αυτή.
    Το άρθρο του είναι καταλυτικό για τα μειονοτικά και την επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα. Θα μπορούσε να το χαρακτηρίσει κανείς λόγω της ιδιότητας του αρθρογράφου και ένα μάθημα διπλωματίας. Παραθέτουμε ένα σημαντικό μέρος του δημοσιεύματος, το οποίο μπορεί άνετα να αξιοποιηθεί από την ελληνική διπλωματία σαν όπλο στις τουρκικές επιδιώξεις.

    «Ο Τράμπ μίλησε για την Ιερουσαλήμ κι έριξε βενζίνη στις Αραβο-Ισραηλινές σχέσεις στην Μέση Ανατολή.

    Ο Ερντογάν μίλησε για τη Λοζάνη. Γιατί το έκαναν; Επειδή και οι δυο αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα. Θέλουν να στρέψουν στο εξωτερικό τις φοβερές κριτικές που τους πνίγουν στο εσωτερικό των χωρών τους.
    Η διαφορά τους βρίσκεται μόνο στην φράση ¨Δεν είμαι καθηγητής Δικαίου αλλά γνωρίζω καλά το Δίκαιο της πολιτικής¨. Οι στόχοι του Ερντογάν είναι ευρύτεροι του Τραμπ. Ο Τούρκος Πρόεδρος με τις συνεχείς επιθέσεις του στη Λοζάνη , επιδιώκει:

    Α) Να πλήξει το CHP (Κόμμα του Κεμάλ) που υπέγραψε τη Συνθήκη το 1923.

    Β) Να προκαλέσει ένταση στο εσωτερικό για να κρατά σε εγρήγορση τους ψηφοφόρους του.

    Γ) Να ξεχαστεί η δίκη Ζαρράμπ και οι καταθέσεις στα Νησιά Μαν

    Δ) Να το παίξει, αν του βγει, ηγέτης του Ισλάμ , με την υπόθεση της Ιερουσαλήμ.

    Εάν νομίζεται ότι είμαι κακοπροαίρετος και ότι η επίσκεψη του Προέδρου στην Ελλάδα ήταν μια διπλωματική πράξη ας δούμε το ζήτημα από την δική σας σκοπιά: Γιατί πήγε στην Ελλάδα;

    1-Πρακτικά πήγε στην Ελλάδα για να ζητήσει την επιστροφή των οπαδών του Χότζα που διέφυγαν εκεί. Δεν πήγε όμως για αυτό. Γνώριζε ότι οι Έλληνες του το ξέκοψαν από την αρχή.”Την υπόθεση την ανέλαβε η ελληνική Δικαιοσύνη.”
    Στην διπλωματία δεν επιμένεις για θέματα που είναι αδύνατον να πραγματοποιηθούν.

    2-Πήγε να συζητήσει για να πετύχει μια συμφωνία για την Συνθήκη της Λοζάνης. Αυτό είναι αδύνατο. Γιατί πήγε στην Ελλάδα όχι για να συμφωνήσει, αλλά για να διαφωνήσει και να τροφοδοτήσει από το εξωτερικό την ένταση στο εσωτερικό για δυο τουλάχιστον λόγους :

    α- Δεν επισκέφθηκε την Ελλάδα, αλλά τη Δ.Θράκη, όπου ζει η τουρκική Μειονότητα. Τι σας θυμίζει αυτό; Τη νευρικότητα που προκαλεί στην Άγκυρα κάθε επίσκεψη από τη Δύση για να διερευνήσει τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Ντιγιαρμπακίρ.

    Β-Παρ’όλο ότι του είπαν ,δεν βρίσκουμε κανένα λόγο αναθεώρησης της Συνθήκης σηκώθηκε και πήγε να το συζητήσει. Η αναθεώρηση προϋποθέτει τη συμφωνία άλλων οκτώ χωρών που είναι δύσκολο να επιτευχθεί. Επιπλέον, η Λοζάνη καθορίζει κι ένα αντικειμενικό καθεστώς που δεσμεύει ως προς τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις ακόμα και τις χώρες που δεν την υπέγραψαν. Για παράδειγμα ορίζει την αβλαβή διέλευση όλων των εμπορικών πλοίων από τα Στενά.

    Ο ηγέτης μας όμως δήλωσε στην Αθήνα ότι “η Συνθήκη μπορεί να επικαιροποιηθεί. Εμείς αλλάζουμε ακόμα και το Σύνταγμα μας”.

    3-Μια και αναφέρθηκα στη Δ.Θράκη ας συνεχίσω. Πήγε να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των τούρκων της Δ.Θράκης; Θέλω να τονίσω εξ αρχής ότι γνωρίζω τι καπνό φουμάρει η Ελλάδα στο ζήτημα των δικαιωμάτων της Μειονότητας. Υπάρχει το πρόβλημα της εκλογής των μουφτήδων, της απαγόρευσης της χρήσης του όρου τουρκική στην επωνυμία σωματείων, τις δυσκολίες στην έκδοση αδειών, το ζήτημα του άρθρου 19 που ίσως δεν έχετε ακούσει ποτέ, το ΔΙΚΑΤΣΑ κ.α .Σας ζητώ συγνώμη αλλά πρέπει να τονίσω ότι είμαι ένας από αυτούς που δικαιούνται να μιλήσουν για το θέμα αυτό , αφού το μοναδικό επιστημονικό βιβλίο που κυκλοφορεί στην Τουρκία για τη Δ.Θράκη από το 1986 είναι δικό μου.

    Ο λόγος , όμως, που υφίστανται αυτά τα δεινά οι άνθρωποι στην Δ.Θράκη, είναι αυτά που κάναμε εμείς στην ελληνική Μειονότητα που ζει στη χώρα μας. Η Ελλάδα έκανε πολλά κακά στη Δ.Θράκη, όχι βέβαια σαν αυτά που κάναμε εμείς: Δεν τους επέβαλε πρόστιμο λέγοντας “συμπολίτη μίλα ελληνικά”, δεν επιστράτευσε όλους τους άνδρες 20-40 ετών να τους οδηγήσει σε τάγματα εργασίας, ούτε τους κατέστρεψε με το βαρλίκι (ληστρικός φόρος περιουσίας), ούτε διέπραξε Πογκρόμ σαν αυτό της 6ης-7ης Σεπτεμβρίου που προκάλεσε ζημιές ενός δις με την αξία της εποχής.( Σημ. Δυστυχώς δεν αναφέρει τις δολοφονίες και τους βιασμούς, αλλά μόνο την οικονομική πλευρά των τραγικών γεγονότων).

    Ας είμαστε , όμως , έντιμοι. Είναι αμέτρητα αυτά που κάναμε στους Έλληνες μετά το 1923. Αυτό μπορεί να γίνει πιο εύκολα κατανοητό αν αναλογιστούμε ότι στη Δ.Θράκη ζούσαν 120.000 ομοεθνείς μας το 1923. Ο αριθμός αυτός παραμένει ίδιος ακόμα και σήμερα παρά το κύμα μετανάστευσης στην Γερμανία. Αλλά ,οι Έλληνες που ζούσαν στην Τουρκία το 1923 και ήταν 120.00 έχουν μείνει σήμερα λιγότεροι από 2000 και αυτοί είναι με το ένα πόδι στο λάκκο.

    Τα θέματα που αφορούν Μειονότητες είναι ευαίσθητα σε κάθε χώρα, για αυτό το λόγο συζητιούνται πίσω από κλειστές πόρτες. Δεν πας μετά από 65 χρόνια να το λύσεις με διαδηλώσεις.

    Σκεφθείτε για μια στιγμή τι θα συνέβαινε αν έκανε ο Πρόεδρος της Ελλάδος στην πλατεία Ταξίμ, αυτά που έκανε ο Ερντογάν στη Θράκη, όταν φυσικά οι Έλληνες ήταν 120.000 . Θα έχετε ενημερωθεί βέβαια για τις φωτοτυπίες που σκορπίστηκαν με τη φράση ¨Ο Ερντογάν θα φύγει, αλλά εσείς θα μείνετε¨ γραμμένη στα τουρκικά .

    Τι λόγους είχαμε για μερικούς ψήφους να εξαναγκάσουμε τους ανθρώπους μας να ζήσουν τέτοια πράγματα; Γιατί θυσιάζετε τους ανθρώπους αυτούς για να τροφοδοτήσετε τον συνασπισμό ΑΚΡ- ΜΗΡ (Γκρίζοι Λύκοι)-Εθνικιστών με μίσος έναντι των κοινών εχθρών τους που είναι η Δύση και οι Κούρδοι;
    Ας μην αναφερθώ καθόλου στα λάθη που έγιναν ως προς τα άρθρα της Συνθήκης:

    Το ζήτημα της εκλογής των μουφτήδων δεν συμπεριλαμβάνεται στην Λοζάνη, αλλά στο υπ΄αριθμ 3 Πρωτόκολλο της Συνθήκης των Αθηνών του 1913.

    Επίσης τι σήμαινε η φράση ¨Η Ελλάδα δεν πρέπει να επιδιώκει την αφομοίωση των ομοεθνών μας¨; Πού αναγράφεται η δυνατότητα αφομοίωσης πολιτών διαφορετικού θρησκευτικού δόγματος στα Βαλκάνια ή στη Μέση Ανατολή;

    Εμείς αφομοιώσαμε χάρη στο Ισλάμ τους Βόσνιους, τους Πομάκους και του Κούρδους , αλλά όχι τους μη Μουσουλμάνους. Ακριβώς επειδή δεν τους αφομοιώσαμε κάναμε εθνοκαθάρσεις.

    Ένας από τους 36 ακριβοπληρωμένους συμβούλους του δεν μπορούσε να του ψιθυρίσει στο αφτί το νόημα της λέξης αφομοίωση;

    Εάν θα μιλούσαμε τη γλώσσα της αλήθειας θα έπρεπε να πούμε δεν αφήσαμε Έλληνες για να μπορέσουμε να τους αφομοιώσουμε..

    Κρατάμε κλειστή τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης από το 1971. Δεν θα την ανοίξουμε, λέτε, αν δεν λειτουργήσει τζαμί στην Αθήνα. Η λειτουργία Σχολείων κατοχυρώνεται στο άρθρο 40 της Συνθήκης. Σε ποιο άρθρο αναφέρεται το τζαμί της Αθήνας;

    Δεν επιτρέπουμε ακόμα την εκλογή Αρμένιου Πατριάρχη… Παρεμβαίνουμε και στον θρησκευτικό τίτλο Οικουμενικός του Πατριάρχη, ο οποίος αναγνωρίζεται από όλο τον κόσμο.

    Ναι , έχει δίκαιο. Το ΑΚΡ δεν έδειξε την απανθρωπιά που επέδειξε το ¨κοσμικό ¨κράτος έναντι των μη Μουσουλμάνων πολιτών. Αρμόζει, όμως στην θρησκεία μας, να αναφέρετε στην Λοζάνη και να μεταχειρίζεται σαν όργανο του την Μειονότητα μας , την οποία επισκέφθηκε μετά από 65 χρόνια;

    4- Πήγε για να συζητήσει τα προβλήματα του Αιγαίου. Θα μπορούσε να θέσει ένα ζήτημα στο οποίο έχουμε απόλυτα δίκαιο, αλλά δεν το έκανε. Η Ελλάδα έχει χωρικά ύδατα 6 μίλια και εναέριο χώρο 10μίλια. Αυτό δεν υπάρχει σε καμία άλλη χώρα. Οι αερομαχίες γίνονται σε αυτά τα 4 μιλια.
    Όσον αφορά τα “νησιά που κατέλαβε η Ελλάδα”, αυτό είναι το σωσίβιο του καταντήματος μας. Πρόκειται για βραχονησίδες και βράχους που το καθεστώς τους δεν προσδιορίζεται με καμία συνθήκη. Παρ’ όλα αυτά η Τουρκία μιλά για “γκρίζες ζώνες”. Για το ζήτημα αυτό τραβάνε πολλές φορές τα μαλλιά τους στο υπουργείο των εξωτερικών. Ο Γενικός Επιτελάρχης σε μια Σύνοδο του ΝΑΤΟ το 1996 παρουσίασε την Γαύδο ως γκρίζα περιοχή. Ξέρετε που βρίσκεται η Γαύδος; Νοτιοδυτικά της Κρήτης.

    Το ΑΚΡ δεν βρίσκει κανένα σφάλμα στα ΄18 Νησιά¨ που ισχυρίζεται το CHP ότι κατέλαβε η Ελλάδα την εποχή της διακυβέρνησης του Ερντογάν.

    Τέλος,

    1-Η απάντηση στο ερώτημα γιατί πήγε στην Ελλάδα βρίσκεται στις παραγράφους α,β,γ και δ.

    2-Εάν αυτή είναι άσκηση τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, τότε εγώ είμαι Ναπολέων.

    Αυτή είναι μια άσκηση εξωτερικής πολιτικής του Ερντογάν, η οποία προκαλεί τεράστια ζημιά στη τουρκική διπλωματία».

    http://www.militaire.gr/%CF%83%CF%8D%CE%BC%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CF%81%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%AC%CE%BD-%CE%B6%CE%B7%CF%84%CE%AC-%CF%83%CF%85%CE%B3%CE%B3%CE%BD%CF%8E%CE%BC%CE%B7/

  2. 2 σπουδαία μαθήματα από την Ελλάδα που ακόμα δεν καταλαβαίνουμε
    ———————————————————————

    Baskın Oran

    Yunanistan’ın bize verdiği ve bizim hâlâ anlamadığımız 2 büyük ders

    Birinci dersi Yunanistan 1923’ten beri veriyordu, daha önemli olan ikincisini geçtiğimiz günlerde verdi.

    Birinci ders şu ki, Lozan’ı imzaladığımızın daha ikinci yılında biz Md. 42/1’yi ihlal ettik ve bu ihlali şu anda da sürdürüyoruz. Yunanistan ise, ülkesindeki Müslüman-Türk azınlık için bu önemli maddeyi/hakkı günümüze kadar titizlikle uyguladı.

    Madde şöyle: “Türk hükümeti, aile statüleri ile kişisel statüleri konusunda, Gayrimüslim azınlıkların gelenek ve göreneklerinin uygulanması için bütün tedbirleri almayı kabul eder”. Md. 45 de, Yunanistan’ın aynı şeyi kendi ülkesindeki Müslüman azınlıklara uygulayacağını söylüyor.

    Md. 42/1’i Türkçeye kısaca tercüme edeyim: ‘Türkiye’deki Gayrimüslimlerin dinî nikahı resmen de geçerlidir’. Bu madde, azınlıklara bir “pozitif hak” getiriyor. Hemen hatırlatayım: Pozitif haklar çoğunluğa verilmez, sadece azınlıklara verilir. Yazının sonunda tekrar döneceğiz buraya, çünkü Yunanistan’ın verdiği ikinci ders de bu.

    ***

    Türkiye, 1925 sonunda Gayrimüslimlere ilan etti: ‘Önümüzdeki yıl Medeni Kanun çıkıyor, artık Kilise nikahınız resmî nikah yerine geçmez. Lozan’daki hakkınızdan feragat edeceksiniz ve nikahınızı belediyelerde kıydıracaksınız. İsteyen, sonra gider kilisede de tören yapar’.

    Türkiye’nin bunu demeye hakkı yoktu. Çünkü azınlık bireyleri veya cemaatleri, Lozan gibi 8 devletin imzaladığı bir uluslararası antlaşma hükmünden feragat edemezler. Zaten Lozan Md. 37 açık açık ilan etmiş: Bu koruma hükümleri, “(…) hiçbir kanun (…) ve hiçbir resmî işlem[in]” ortadan kaldıramayacağı bir haklar bütünüdür.

    Sonuç şöyle oldu: Museviler bu Lozan ihlaline hemen uydular. Ermeniler epey direndikten sonra uydular. Rumlar ise çok direndikten sonra uydular çünkü Rum cemaat liderleri ve gazetecileri tutuklanmışlar ve “feragat” olmadan tahliye edilmemişlerdi.

    ***

    Bizim aksimize, Yunanistan bu Md. 42/1’i hiç ihlal etmedi ve İslam aile hukukunu azınlığa aynen uyguladı:

    1) Evlenme,

    2) Boşanma,

    3) Çocukların velayeti,

    4) Miras.

    Zaten ikinci ders dediğim de bu sonuncu konudan çıktı. Şöyle:

    Gümülcine’den Hatice Molla Salih ile kocası aralarında konuşuyorlar: ‘Çocuğumuz yok. Hangimiz ölürse mallarımız diğerine kalsın, akrabalarımız akbaba gibi gelip malımıza çökmesin’. Çünkü şeriat hukukuna göre miras sadece çocuklara ve eşe değil, bol miktarda kardeşlere de gidiyor.

    Sonuç olarak, gidip noterde vasiyetname düzenliyorlar 2003’te.

    44 yıllık evliliğin ardından, koca 2008’de ölüyor. Akrabalar hemen zuhur ediyor. Hatice Hanım (67) vasiyetname sayesinde bidayet ve istinaf mahkemelerinde kazanıyor, ama Yargıtay bozuyor: ‘Sen B. Trakya’da Müslümansın, sorduk müftülüğünüze, noterde yaptığınız vasiyetname Lozan Md. 42/1’in işaret ettiği İslam hukukuna göre geçersiz. Mirası şeriata göre paylaşacaksınız”.

    İç süreç tamamlanmamış ama, davayı açalı 8 yıl olmuş, bu süre hesaba katılınca Hatice Hanım AİHM’ye başvuruyor. Orada kesin kazanacak, çünkü hem kendisine bir seçme hakkı tanınmamış, hem de bireyin iradesini tanımayan şeriat hukuku AİHM’nin uyguladığı AİHS’ye taban tabana zıt.

    Sonucun ne olacağını gören Başbakan Çipras, yeni yasa çıkarılacağını açıklıyor 24 Kasım’da: Artık, isteyen miras dağıtımında medeni hukuku seçtiğini vasiyetnameyle belirtecek, isteyen de, yine yazılı olarak şeriatı tercih edecek ve bu beyanını istediği zaman değiştirebilecek. Bugüne kadar yapılmış vasiyetnameler de geçerli olacak. (Olayı ayrıntılı biçimde, B. Trakya’daki Azınlıkça dergisinden okuyabilirsiniz.

    ***

    Şu anda azınlıktan bazı kişiler, Çipras’ın bu çok gecikmiş olmakla birlikte çok çağdaş girişimine karşı çıkıyorlar. Hem AKP’ye ve onun politikasını mecburen uygulayan T.C. Gümülcine Başkonsolosluğuna yaranacaklar, hem de müftülüklere. Üstelik, bu içine kapanık toplumda İslam’a da selam çakmış olacaklar. Ama esas acı olan, ‘Lozan’ı ve azınlık haklarını savunuyoruz’ argümanını kullanmaları.

    (Müftülük demişken, Gümülcine seçilmiş (gayriresmî) müftüsü İbrahim Şerif, vaktiyle, karısının erkek kardeşlerine de miras payı tanıyan şeriat hükümlerine yargıda itiraz etmiş, mirasın medeni kanuna göre paylaştırılmasını talep etmiş. Azınlıktan herkesin ağzında).

    B. Trakya’da çıkan gazetelerden Millet manşet atıyor: “Çipras baklayı çıkardı: Azınlık haklarına tecavüz başlıyor.” Habere göre, “azınlığın önde gelen hukukçularından” Ercan Ahmet şöyle demiş: “Neyin müjdesini veriyor Çipras? Zaten azınlık bireyleri şer’î hukuk veya medeni hukuk arasında seçim yapabilmekte.” Bu “önde gelen hukukçu” herhalde Yunan Yargıtayı kararını henüz duymamış.

    Rodop ili milletvekili İlhan Ahmet kalkıyor, “Şer’î hukukun hükümetin tasarrufuyla tek taraflı olarak kaldırılması mümkün değildir” diyor. Oysa, kaldırılan hak filan yok, aksine, getirilen ek hak var: Seçme hakkı.

    Ama daha ilginci, Hatice Hanım’ın açıp da bidayet ile istinaf aşamalarında kazandığı davayı Yargıtay’a götüren Avukat Ayhan Şakir’in söyledikleri: “Azınlıkla anlaşmadan yasanın çıkması Lozan’a aykırıdır”. Avukat olmuş ama yukarıda anlattıklarımı, yani uluslararası hukuku duymamış.

    Belki de duymuş da işine gelmiyor. Çünkü B. Trakyalılar anlatıyorlar: Kendisinin annesi ile teyzesi, Hatice Hanım’ın ölen kocasının kız kardeşleri imiş. Yani şeriat uygulanırsa mirasa girecekler, vasiyetname uygulanırsa giremeyecekler.

    Tabii, kendisini en rahatsız eden şey de, Çipras’ın hazırladığı yeni yasada, bugüne kadar yapılmış vasiyetnamelerin geçerli olacağı.

    ***

    Yunanistan’ın bugünkü Türkiye’ye verdiği ikinci ve esas ders, tekrar etmek gerekirse, şu:

    İnsanlığın asırlar boyu çabalayıp ulaştığı çağdaş hukuk düzenine istisna, sadece AZINLIĞA hak tanınacaksa getirilebilir. Bu “pozitif hak”a demokrasi denir. Bu haklar ÇOĞUNLUĞA tanınırsa, buna “paralel hukuk” denir ve çok-hukukluluk korkunç bir bataklıktır.

    Hıristiyan Yunanistan’ın B. Trakya yöresinde Müslüman azınlığa seçme hakkı tanındı. Ama Türkiye’de tanınan “müftülük nikahı” bir seçme hakkı değil çünkü yüzde 99 Müslüman bir ülkenin taşrasında kolaysa Medeni Hukuk’u seç.

    Kaldı ki, şimdi bu “kahir ekseriyet”i gerekçe gösterecek AKP iktidarı daha nerelere yürüyecek ve de yürüyor:

    Topun ağzında, Cumaları mesai saatlerini namaz’a göre değiştirmek var. Ardından, Pazar yerine Cuma’nın tatil günü yapılması gelecek. Şimdiden, Cuma günü indirim yapmaya kalkan AVM’lere “Kara Cuma” diye saldırı başladı.

    Ardından, mahkemeyle boşanmayı “Boş Ol!”a dönüştürüş gelecek ki, bunun fetvasını Diyanet resmen verdi bile.

    Tabii, bu arada Türkiye’deki Gayrimüslim azınlığa 1925 sonunda nikah konusunda getirilen yasak aynen devam etmekte, oysa ilk müftülük resmî nikahına bizzat Cumhurbaşkanı Erdoğan şahitlik etti.

    ***

    Son dakika haberi: Diyanet İşleri Başkanlığı Din İşleri Yüksek Kurulu telefon, faks, mektup, SMS ve internet ile eşlerin boşanabileceğini belirtti.

    Bu haber çok önemli. Çünkü böylece telefon, faks ve internetin; Diyanet’in bu fetvasının sonunda kaynak gösterilen İbn Kudame (1147-1223) ve İbn Abidin (1784-1846) zamanında, ve tabii, Müslümanlarca icat edildiğini öğrenmiş

    http://t24.com.tr/yazarlar/baskin-oran/yunanistanin-bize-verdigi-ve-bizim-hala-anlamadigimiz-2-buyuk-ders,18680

  3. ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ
    Επικίνδυνος σπινθήρας
    ΠΟΛΙΤΙΚΗ 03.01.2018 :

    Ο χειρισμός των θεμάτων εθνικής ασφάλειας πρέπει πάντοτε να μένει μακριά από συνθήματα και παρορμήσεις. Η υπόθεση των οκτώ Τούρκων στρατιωτικών είναι πάρα πολύ σοβαρή. Για κάποιον, ανεξήγητο, λόγο ο Τούρκος πρόεδρος την έχει πάρει πολύ προσωπικά. Εμπειροι παρατηρητές των ελληνοτουρκικών σχέσεων θεωρούν ότι πρόκειται για «σπινθήρα» που μπορεί πραγματικά να οδηγήσει τις δύο χώρες σε σύγκρουση.

    Με βάση τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, οι οκτώ δεν έπρεπε να είχαν πατήσει ποτέ το πόδι τους σε ελληνικό έδαφος. Οσο σκληρό και αν ακούγεται, η ελληνική κυβέρνηση έπρεπε να είχε λάβει τα μέτρα της από την πρώτη στιγμή για να αποτραπεί κάτι τέτοιο.

    Τώρα η κυβέρνηση έχει μπλέξει άσχημα. Προσπαθεί να ηρεμήσει την Αγκυρα γνωρίζοντας πως δεν έχει πολλές επιλογές, γιατί η ελληνική Δικαιοσύνη δεν είναι η τουρκική και η Ελλάδα οφείλει να σεβαστεί ευρωπαϊκούς κανόνες.

    Καταλαβαίνει τώρα η κυβέρνηση από πρώτο χέρι πόσο επικίνδυνη και αδιέξοδη ήταν η αντιπολίτευση που έκανε σε ανάλογα ζητήματα. Είναι πολύ εύκολο να
    είσαι ανθρωπιστής, δικαιωματιστής ή οτιδήποτε άλλο όταν είσαι έξω από τον χορό. Οταν αντιλαμβάνεσαι ότι παίζεις με την τύχη της χώρας, τα πράγματα σοβαρεύουν.

    Σημαντικό θα ήταν όμως να κατεβάσουμε όλοι τους τόνους σε αυτό το ζήτημα. Οι κατηγορίες περί «προδοσίας» ουδέποτε έβγαλαν σε καλό. Αντιθέτως, βάζουν τη χώρα στη γωνία και της στερούν τη δυνατότητα λεπτών χειρισμών.

    Ολα δείχνουν ότι το 2018 θα είναι μια εξαιρετικά δύσκολη χρονιά για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Στην Τουρκία έχουν καταστεί αντικείμενο εσωτερικής πολιτικής αντιπαράθεσης, γεγονός πάντοτε επικίνδυνο. Οι γκρίζες ζώνες ξαναβγαίνουν στην επιφάνεια. Θα χρειαστεί σύνεση και νηφαλιότητα για να αποφύγουμε αρνητικά σενάρια σε ένα σκηνικό διεθνούς αβεβαιότητας, όπου είναι δύσκολο να ξέρει κανείς ποιος θα του σταθεί και ποιος όχι.

    http://www.kathimerini.gr./941658/opinion/epikairothta/politikh/epikindynos-spin8hras

  4. Ο «νέος ύμνος» της Τουρκίας παρουσιάστηκε στον πρόεδρο της χώρας Ρ.Τ. Ερντογάν στις 10 Απριλίου από την οθωμανική στρατιωτική μπάντα. Η παρουσίαση έγινε κατά τη διάρκεια εγκαινίων του νέου τουρκικού «στρατηγικού ερευνητικού κέντρου» στο προάστιο Gölbaşı της Άγκυρας και συνθέτης και στιχουργός του ύμνου είναι ο πρώην πολιτικός Hasan Celal Güzel.
    Τι το περίεργο θα μπορούσε να πει κανείς μέχρι εδώ.

    Το περίεργο δεν είναι τίποτα άλλο από το ότι ο νέος αυτός ύμνος είναι αφενός μια πραγματική «ωδή» στον Ρ.Τ. Ερντογάν και αφετέρου στους στίχους του αποτυπώνεται ο μεγαλοϊδεατισμός της Τουρκίας, μεγαλοϊδεατισμός ο οποίος μπορεί μεν να αγγίζει τα όρια του γελοίου, είναι όμως επικίνδυνος για χώρες που βρίσκονται σε μια τεράστια εσωτερική σύγχυση στο εσωτερικό και ταυτόχρονη συρρίκνωση σε όλα τα μεγέθη (δημογραφικό, οικονομία, ένοπλες δυνάμεις) που την διακρίνουν όπως η Ελλάδα.

    «Ο αγώνας για μια νέα Τουρκία είναι το δικό μας κόκκινο μήλο» είπε ο Ερντογάν αναφερόμενος στους στίχους του ύμνου. Το «κόκκινο μήλο» είναι η «μυθική» τοποθεσία της τουρκικής γης κάπου στην κεντρική Ασία σύμβολο του παντουρκιμού.

    Οι στίχοι του Güzel θεοποιούν τον Ερντογάν και μάλιστα πρώτο από άλλες ιστορικές φιγούρες οι οποίες αναφέρονται στον «ύμνο» όπως ο Αττίλας ο Ούνος, ο Oghuz Khagan, ο Αλπ Αρσλάν ή ο ιδρυτής της οθωμανικής Αυτοκρατορίας Οσμάν Α΄ κ.α.

    «Δύο χιλιάδες και είκοσι τρία γινόμαστε 100 ετών
    Στόχος μας πάλι μια μεγάλη Τουρκία
    Είμαστε στην κούρσα για να γίνουμε παγκόσμια δύναμη
    Η νέα Τουρκία είναι το δικό μας «κόκκινο μήλο»
    Ο αρχηγός μας είναι ο Ρ.Τ. Ερντογάν
    Αντλεί τη δύναμή του από τον Αλλάχ
    Δύο χιλιάδες και εβδομήντα ένα, γινόμαστε χιλίων ετών
    Στόχος μας να γίνουμε υπερδύναμη
    Διασφαλίζουμε την ειρήνη στο σπίτι μας και την ειρήνη στον κόσμο
    Η Νέα Τουρκία είναι το δικό μας «κόκκινο μήλο»
    Ο αρχηγός μας είναι ο Ρ.Τ. Ερντογάν
    Αντλεί τη δύναμή του από το έθνος
    Atilla, Ouzhan, Gazi Alparslan
    Osman Gazi, Fatih, Yavuz, Süleyman
    Επίσης αναπαύεται εν ειρήνη Abdülhamid Han
    Ο Gazi Ataturk είναι αυτός που ίδρυσε το τουρκικό κράτος
    Ο άνθρωπος του έθνους είναι ο Ερντογάν
    Αντλεί τη δύναμή του από το λαό
    Αυτός ο νέος αιώνας θα είναι ο αιώνας των Τούρκων
    Θα διαδώσουμε το όνομα του Αλλάχ
    Χωρίς να παρεκκλίνουμε από τις διδαχές (σημ. ή το δρόμο) του προφήτη
    Θα κτίσουμε τη Νέα Τουρκία
    Ο αρχηγός μας είναι ο Ερντογάν
    Αντλεί τη δύναμή του από το έθνος
    Ιδρυτής της δημοκρατίας είναι ο μάρτυρας Μεντερές
    Ο Τουργκούτ Οζάλ μας οδήγησε στη νέα εποχή
    Ο τουρκικός λαός είναι πιστός σε εσένα Ερντογάν
    Είσαι ο τελευταίος κρίκος της χρυσής αλυσίδας
    Ο πρόεδρός μας είναι ο Ρ.Τ. Ερντογάν
    Αντλεί τη δύναμή του πάντα από τον αγαπημένο του λαό
    Ένα έθνος, μια σημαία, μια πατρίδα που μας ανήκει
    Ένα κράτος η Τουρκία ανήκει στο έθνος μας
    Για αδελφοσύνη, ανεξαρτησία, ισότητα
    Στόχος μας μια νέα Μεγάλη Τουρκία
    Αρχηγός μας ο Ερντογάν
    Αντλεί τη δύναμή του πάντα από τον Αλλάχ».

    http://yiorgosthalassis.blogspot.com/2015/04/blog-post_349.html

  5. : http://hellasjournal.com/2018/03/i-pligomeni-aoz-anichti-epistoli-pros-ton-proedro-tis-tourkias-tagip-erntogan/

    Αγαπητέ Πρόεδρε Ερντογάν,
    Αυτός είναι ο Αμερικανικός χάρτης που δείχνει την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) του κράτους σας. Αυτές οι τρεις λέξεις, Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, αποτελούν τον μεγάλο σας εφιάλτη, από τότε που αναλάβατε την εξουσία.

    Ο εφιάλτης, βέβαια, πρωτοεμφανίστηκε το 1982 , όταν κυβερνούσε την Τουρκία ο Ναύαρχος Σαίμ Μπουλέντ Ουλουσού. Θυμάμαι ακόμα (διότι ήμουν παρών στην αίθουσα ως μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας) την Παρασκευή 30 Απριλίου 1982 στη Νέα Υόρκη που καταψηφίσατε τη νέα Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας. Τότε, η δικιά σας κυβέρνηση πανικοβλήθηκε ενώ η δική μου καθυστέρησε να αντιληφθεί την αξία της ΑΟΖ. Η Σύμβαση του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) αναφέρει ρητά (άρθρο 121, παράγραφος 2) ότι όλα τα νησιά διαθέτουν ΑΟΖ και ότι η ΑΟΖ ενός νησιού καθορίζεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που καθορίζεται και για τις ηπειρωτικές περιοχές. Επομένως, η χώρα σας δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει για την ΑΟΖ τα ίδια επιχειρήματα που προβάλλει για την υφαλοκρηπίδα των νησιών του Αιγαίου, ότι, δηλαδή, τα νησιά μας δεν διαθέτουν υφαλοκρηπίδα ή ότι «κάθονται» πάνω στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας, γιατί η ΑΟΖ δεν έχει κανένα γεωλογικό «παρελθόν». Άλλωστε, η νέα Σύμβαση έχει καταργήσει τη γεωλογική έννοια της υφαλοκρηπίδας και έτσι η Τουρκία έχει απωλέσει και αυτό το επιχείρημα.

    ……. Εσείς προσωπικά αργήσατε να αντιληφθείτε την αξία της ΑΟΖ και έτσι δεν πήρατε χαμπάρι την ανακήρυξη της ΑΟΖ από την Κυπριακή Δημοκρατία το 2004. Το φάντασμα του Τάσσου Παπαδόπουλου συνεχίζει να σας βασανίζει μέχρι σήμερα, αλλά η σημερινή κυβέρνηση της Κύπρου δεν έχει βρει ακόμα τον σωστό βηματισμό της. Όταν γίνονται θαλάσσιες οριοθετήσεις πρέπει ταυτόχρονα και να μπορούν να προστατευτούν. Όπως γνωρίζετε καλύτερα από μένα, η Κύπρος δεν διαθέτει ικανές ναυτικές και αεροπορικές δυνάμεις και πρέπει να συνάψει συμμαχίες που θα μπορέσουν, ουσιαστικά να την βοηθήσουν

    Ήρθατε πρόσφατα στην Αθήνα και πείσατε τον Έλληνα Πρωθυπουργό να μη μιλήσει για ΑΟΖ, αλλά να συνεχίσετε να συζητείτε μαζί του το ξεπερασμένο θέμα της υφαλοκρηπίδας, που δεν οδηγεί πουθενά.

    …… Θέλω, επίσης, να γνωρίζετε ότι ο παρακάτω χάρτης που αρχίσατε να κυκλοφορείτε από το 2008, είναι εντελώς παράνομος και παραβιάζει το Σύνταγμα των Θαλασσών και Ωκεανών που δημιούργησε το UNCLOS το 1982. )
    ……
    Ακόμα και η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν τολμά να σας καταστήσει σαφές ότι εάν δεν προσχωρήσετε στην UNCLOS), δεν μπορείτε να γίνεται πλήρες μέλος της.
    …..

    Υποθέτω ότι αντιλαμβάνεστε ότι οι Ρώσοι έχουν κάποια δικαιολογία για την στάση τους διότι, μέχρι σήμερα δεν αποτελούσαν ένα σημαντικό παίκτη στη γεωπολιτική σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου. Τα συμφέροντά τους είναι εκ διαμέτρου αντίθετα από αυτά της ΕΕ και επιθυμούν το φυσικό αέριο από Ισραήλ, Αίγυπτο και Κύπρο να διέρχεται μέσω της πατρίδας σας και όχι μέσω της δικής μου με προορισμό την Ευρώπη. Φαίνεται όμως ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση παίζει ένα ανόητο παιχνίδι και ομιλεί με μισόλογα για την προτίμησή της υπέρ του αγωγού EastMed, που θα μεταφέρει το φυσικό αέριο μέσω Κρήτης στην ηπειρωτική Ελλάδα και στη συνέχεια στην Ιταλία, αλλά τώρα στην πιο κρίσιμη περίοδο αρνείται να προσφέρει μια ισχυρή υποστήριξη στην Κύπρο, που είναι πλήρες μέλος της. Αυτό που διακυβεύεται σήμερα είναι η ικανότητα της ΕΕ να δρα ως γεωπολιτικός παίκτης που αντιλαμβάνεται τις προκλήσεις της εποχής και δυστυχώς η ουσιαστική έλλειψη εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής αποτελεί την αχίλλειο πτέρνα της Ευρώπης. Παρακολουθήσαμε επιπλέον και το θλιβερό κατάντημα της φίλης Ιταλίας, που αποδείχτηκε κατώτερη των περιστάσεων, όταν απέφυγε να στείλει πολεμικά της πλοία για να υπερασπιστεί το ανυπεράσπιστο ερευνητικό γεωτρύπανό της και επέτρεψε στην Τουρκία να το εκδιώξει από την κυπριακή ΑΟΖ, που αποτελεί και ΑΟΖ της ΕΕ. Αναμένουμε με ενδιαφέρον την αντίδραση των ΗΠΑ, όταν θα φτάσουν στο οικόπεδο 10 της κυπριακής ΑΟΖ τα ερευνητικά γεωτρύπανα της ExxonMobil.

    ……Στην Ελλάδα βέβαια έχουμε και την ατυχία να μην διαθέτουμε σήμερα ανάμεσά μας έναν ηγέτη του διαμετρήματος του Ανδρέα Παπανδρέου. Είμαι σίγουρος ότι το γνωρίζετε καλά αυτό το όνομα και θα το γνωρίζατε ακόμα καλύτερα, εάν ζούσε ο Τουργκούτ Οζάλ και σας διηγούνταν τι συνέβη το 1987. Μετά την ελληνοτουρκική κρίση του «Χόρα» το 1976, η επόμενη κρίση στο Αιγαίο εκδηλώθηκε τον Μάρτιο του 1987. Το ερευνητικό πλοίο ήταν ακριβώς το ίδιο, αλλά με διαφορετικό όνομα (Σισμίκ) και με πιο εξελιγμένα μέσα. Οι Τούρκοι το έβγαλαν στον Αιγαίο με το πρόσχημα ότι κάνει έρευνες για πετρέλαιο και την υφαλοκρηπίδα και τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης παρουσίασαν χάρτες με την πορεία που θα ακολουθούσε, Σαμοθράκη, Ίμβρος και Λήμνος. Στην Ελλάδα προκλήθηκε ένταση και η πολεμική μηχανή κινητοποιήθηκε άμεσα. Ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου έδωσε εντολή στα πολεμικά πλοία να αναλάβουν θέση μάχης. Στο διάγγελμά του, προς τον Ελληνικό λαό, ανέφερε μεταξύ άλλων: «Εγώ είμαι ευτυχής που έχω μια ηγεσία αντάξια των δύσκολων στιγμών που περνά η πατρίδα μας. Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι τόσο ο ελληνικός λαός όσο και η κυβέρνηση της χώρας μας, θα συμπαρασταθεί στο δύσκολο έργο σας και είναι βέβαιο ότι θα κάνετε κάθε τι δυνατό για να προασπίσετε την χώρα σας σε περίπτωση που αυτό καταστεί απαραίτητο». Η ειρήνη μεταξύ των δύο χωρών κρεμόταν από μια κλωστή. Τότε το Σισμίκ αποχώρησε από το Αιγαίο και επέστρεψε στο Βόσπορο. Η ειρήνη δεν ήταν ακριβώς ειρήνη, αλλά «μη πόλεμος», όπως εξήγησε τότε ο Ανδρέας. Πραγματικά λυπούμαι, που τότε ο Ανδρέας δεν ανακήρυξε την Ελληνική ΑΟΖ.

    Πέρασαν από τότε 30 χρόνια και καμία ελληνική κυβέρνηση δεν αξιοποίησε αυτό το σπουδαίο εργαλείο που της πρόσφερε η Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας το 1982.

    …..Επιτρέψτε μου και δυο λόγια για την Αλβανία. Είχατε βάλει το χεράκι σας στην πρώτη προσπάθεια οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών ανάμεσα στην πατρίδα μου και την Αλβανία και επειδή επρόκειτο γιά μια συμφωνία που ήταν εις βάρος των συμφερόντων σας, αφού έδιδε πλήρη επήρεια στα ελληνικά νησιά βόρεια της Κέρκυρας, αποφασίσατε να ζητήσετε από το ανώτατο δικαστήριο της γείτονος χώρας να το ακυρώσει. Τώρα οι κυβερνήσεις Ελλάδας και Αλβανίας φαίνεται να έχουν καταλήξει πάλι σε συμφωνία, αλλά αυτή τη φορά ακούγεται ότι η ελληνική κυβέρνηση, δεν έχει δώσει πλήρη επήρεια σε αυτά τα νησιά. Επομένως δεν θα χρειαστεί να επέμβετε άλλη μια φορά, μια και αυτή θα είναι μια συμφωνία που θα σας συμφέρει και θα αποτελεί ένα καλό προηγούμενο για την Τουρκία.

    Κύριε Πρόεδρε, γνωρίζω τον μεγάλο στόχο σας, διότι γνωρίζω τα γεωπολιτικά σας σχέδια. Ονειρεύεστε να γίνετε ο Σουλτάνος μιας νέας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και αυτοκρατορίες χρειάζονται υδρογονάνθρακες. Οι λόγοι της παρέμβασης σας στην Κυπριακή ΑΟΖ είναι τα δικά σας γεωστρατηγικά συμφέροντα και χρησιμοποιείτε απλώς την τουρκοκυπριακή κοινότητα σαν το διαχρονικό όχημα για την προώθηση των τουρκικών στόχων. Από καιρό τώρα εκβιάζεται την κυπριακή κυβέρνηση λέγοντας: Είτε θα τα χάσετε όλα, είτε θα πάρετε τα μισά. Πρόσφατα κάνατε μια πρόβα, μετά από 22 χρόνια, πάλι στα Ίμια αλλά χωρίς επιτυχία. Σίγουρα θα ξαναπροσπαθήσετε όχι μόνο στα Ίμια αλλά και σε άλλα ελληνικά νησιά. Αλλά ο στόχος σας στην Κύπρο είναι να σύρετε την Λευκωσία σε μια συμφωνία για το φυσικό αέριο με την Τουρκία και την τουρκοκυπριακή πλευρά. Διαφορετικά, θα επιχειρήσετε με το πολεμικό σας ναυτικό πρώτα να παρεμποδίσετε και στην συνέχεια να παγώσετε τη διαδικασία των ερευνών. Το κράτος σας, με επιθετικότητα και ασύστολο θράσος, συνεχίζει για 40 χρόνια τώρα μια επιθετική και επεκτατική πολιτική στο Αιγαίο, που τα τελευταία χρόνια επεκτείνεται και στο σύμπλεγμα του Καστελόριζου, προβάλλοντας συνεχώς αβάσιμες διεκδικήσεις, παραβιάζοντας όλους τους κανόνες του διεθνούς δικαίου. Έτσι ο στόχος σας δεν είναι άλλος από το νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελόριζου και ιδιαίτερα η νήσος Στρογγύλη, διότι δεν θέλετε η πατρίδα μου να έχει θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο, αλλά εσείς να έχετε θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο. Γνωρίζετε από τους Αμερικανούς φίλους σας, ότι η πληθώρα των υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου βρίσκεται στο τρίγωνο μεταξύ Στρογγύλης, Κύπρου και Κρήτης και έτσι εκδώσατε πάλι μια νέα ΝΑVTEX, που καλύπτει αυτή την περιοχή από την Πάφο μέχρι την Ιεράπετρα. Οι αρχαίοι Αθηναίοι (γεννήθηκα και εγώ σε αυτή την πόλη) έδωσαν προτεραιότητα στη θάλασσα και η πρώτη θάλασσα που καταγράφηκε στην παγκόσμια γεωγραφία είναι το Αιγαίο Αρχιπέλαγος. Είμαι σίγουρος ότι θα συνεχίσετε να μας ταλαιπωρείτε για όσο καιρό ακόμα βρίσκεστε στην εξουσία, αλλά πρέπει να γνωρίζετε ότι αυτή η γη και η θάλασσα είναι δική μας για χιλιάδες χρόνια και δεν πρόκειται να την χάσουμε ή να την παραδώσουμε σε εσάς ή οιονδήποτε άλλον.
    Θεόδωρος Καρυώτης, Οικονομολόγος Ουάσιγκτον, ΗΠΑ

  6. Η χειρονομία του Ερντογάν με τα 4 δάχτυλα στη Θράκη – Τι συμβολίζει (pics)

    ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

    Πρόκειται για τον χαιρετισμό που πρωτοεμφανίστηκε τον Αύγουστο του 2013 στις διαδηλώσεις των οπαδών του Μοχάμεντ Μόρσι στην Αίγυπτο. Χρησιμοποιείται από τους Αδελφούς Μουσουλμάνους.

    Η χειρονομία έχει πάρει το όνομά της από την πλατεία Ραμπάα Αλ Ανταβίγια της πόλης Νασρ στο Κάιρο. Χρησιμοποιείται για να δηλώσει αλληλεγγύη στους «χιλιάδες τραυματίες και δολοφονημένους από τον αιγυπτιακό στρατό» και αναφέρεται ακριβώς στους οπαδούς του Μόρσι.

    Οι επικριτές της Μουσουλμανικής Αδελφότητας θεωρούν πως η συγκεκριμένη χειρονομία αποτελεί μια έμμεση υποστήριξη της τρομοκρατίας, καθώς και η ίδια η Μουσουλμανική Αδελφότητα θεωρείται τρομοκρατική οργάνωση σε μια σειρά από χώρες, όπως η Αίγυπτος. Πολλοί μάλιστα χρέωσαν το πρόσφατο μακελειό σε τέμενος στο Σινά της Αιγύπτου, στην Αδελφότητα.

    Η χειρονομία που χρησιμοποιεί… αφειδώς πλέον ο Τούρκος Πρόεδρος σε όλες τις δημόσιες εμφανίσεις του, έχει ένα «ιδιαίτερο νόημα» για τον ίδιο και το κόμμα του που δεν είναι άλλο από τις 4 αρχές του κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης: «μια πατρίδα, ένα κράτος, μια σημαία, ένα έθνος». Αυτή ήταν η απάντηση που είχε δώσει ο Ερντογάν στον επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όταν τον επέκρινε πως υποστηρίζει τους Αδελφούς Μουσουλμάνους.

    https://www.reader.gr/news/diethni/i-heironomia-toy-erntogan-me-ta-4-dahtyla-sti-thraki-ti-symvolizei-pics

  7. Εθνικιστικός παροξυσμός

    Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου.

    Κάθε χρόνο γύρω στις 20 Μαρτίου, με αφορμή την εαρινή ισημερία, οι Κούρδοι γιορτάζουν το Νεβρόζ, τη δική τους Πρωτοχρονιά. Η ζωροαστρικής προέλευσης γιορτή έχει ως τιμώμενο πρόσωπο τον Κάβα, τον επαναστάτη σιδηρουργό, ο οποίος, σύμφωνα με τον μύθο, εκθρόνισε τον τύραννο Ζαχάκ από τα όρη Ζάγκρος του σημερινού Ιράν.

    Το φετινό Νεβρόζ δεν ήταν για τους Κούρδους όλου του κόσμου γιορτή, αλλά μέρα θρήνου. Δύο μέρες νωρίτερα, η κουρδική πόλη του Αφρίν, στη βόρεια Συρία, έπεσε ύστερα από δύο μήνες πολιορκίας από τον στρατό και την αεροπορία της Τουρκίας. Γενειοφόροι μαχητές του «Ελεύθερου Συριακού Στρατού» –ανάμεσά τους, σύμφωνα με μαρτυρίες και τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους που απλώς άλλαξαν στολή– μπήκαν στο Αφρίν, ύψωσαν τη σημαία του εργοδότη τους, δηλαδή της Τουρκίας, και κατέστρεψαν κάθε κουρδικό σύμβολο που έβρισκαν μπροστά τους. Το άγαλμα του θρυλικού Κάβα, στην κεντρική πλατεία, έγινε σωρός ερειπίων.

    Γιατί οι μαχητές της κουρδικής πολιτοφυλακής YPG, που απέδειξαν το αξιόμαχο των δυνάμεών τους στις νικηφόρες αναμετρήσεις με το Ισλαμικό Κράτος, από το Κομπάνι μέχρι τη Ράκα, δεν έδωσαν τη μάχη που όλοι περίμεναν στους δρόμους και τα κτίρια του Αφρίν; Το εύλογο ερώτημα έδωσε τροφή σε σενάρια περί σιωπηλής συμφωνίας – αλλά με τι αντάλλαγμα και με ποιο σχέδιο;

    Πλήγμα για τους Κούρδους

    Το πιθανότερο είναι ότι η YPG, έχοντας υποστεί βαριές απώλειες από τους δύο μήνες των βομβαρδισμών, αποφάσισε να αναδιπλωθεί ώστε να διασώσει, τουλάχιστον, το μεγαλύτερο μέρος των εδαφών που ελέγχει, στα ανατολικά του Ευφράτη. Σε κάθε περίπτωση, η κατάρρευση του Αφρίν αποτέλεσε μεγάλο ηθικό και στρατηγικό πλήγμα για τους Κούρδους. Η ελπίδα για τη δημιουργία αυτόνομης, ημικρατικής οντότητας στη βόρεια Συρία, κατά τα πρότυπα του Ιράκ, απομακρύνεται. Αντίθετα, η απειλή της εθνοκάθαρσης εις βάρος των Κούρδων ώστε να αλλοιωθεί η εθνολογική σύνθεση της βόρειας Συρίας, βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη.

    Τα νέα για την πτώση του Αφρίν ανακοίνωσε ο ίδιος ο Ερντογάν στη διάρκεια ομιλίας του στην Καλλίπολη, όπου διεμήνυσε ότι θα συνεχίσει την καταδίωξη των Κούρδων μέχρι τα σύνορα με το Ιράκ ή και πέρα από αυτά. Η όλη παράσταση ήταν επιμελώς σκηνοθετημένη. Το Αφρίν έπεσε στις 18 Μαρτίου, ακριβώς πάνω στην 103η επέτειο μιας σημαντικής μάχης στα Δαρδανέλλια, ανάμεσα στους Δυτικούς Συμμάχους του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και τον οθωμανικό στρατό. Η μάχη αυτή έπαιξε σημαντικό ρόλο στην καταστροφική για τους συμμάχους εκστρατεία της Καλλίπολης. Η σατανική «σύμπτωση» επέτρεψε στον Ερντογάν να καλλιεργήσει ατμόσφαιρα εθνικιστικού οίστρου.

    Σαν έτοιμος από καιρό, ο ελεγχόμενος τουρκικός Τύπος βγήκε στα κεραμίδια. «Ιδιο πνεύμα, ίδια πίστη», κραύγαζε η Sabah, το υπ’ αριθμόν ένα δημοσιογραφικό ηχείο του κυβερνώντος κόμματος. «Το μήνυμα προς τη Δύση είναι καθαρό», έγραφε το κύριο άρθρο. «Σας τσακίσαμε στα Δαρδανέλλια πριν από 103 χρόνια, αλλά δεν πήρατε το μάθημά σας. Τώρα συσπειρωθήκατε εναντίον μας στο Αφρίν, υποστηρίζοντας το (κουρδικό) ΡΚΚ και τα παρακλάδια του (…). Ερχόμαστε λοιπόν, τη μέρα της νίκης των Δαρδανελλίων, να σας δώσουμε άλλο ένα μάθημα».

    Δεν πρόκειται για παροδική υστερία, αλλά για μια πολύ βαθύτερη και μονιμότερη μετάλλαξη της Τουρκίας, που δεν έχει συνειδητοποιηθεί όσο θα έπρεπε από τους γείτονες και τους συμμάχους της. Μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου του 2016, για το οποίο το επιτελείο Ερντογάν ενοχοποιεί τις ΗΠΑ, έχει εγκατασταθεί στην Τουρκία ατμόσφαιρα εθνικιστικής ψύχωσης. Το αφήγημα του Ερντογάν είναι ότι, όπως τότε, στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, έτσι και σήμερα η Δύση μηχανορραφεί για τον εδαφικό ακρωτηριασμό της Τουρκίας, η οποία είναι υποχρεωμένη να δώσει ένα δεύτερο «πόλεμο της Ανεξαρτησίας». Τότε ήταν η Αντάντ, τώρα είναι οι ΗΠΑ και η Ε.Ε.

    Τότε ήταν ο Μουσταφά Κεμάλ, τώρα είναι ο Ταγίπ Ερντογάν. Και στις δύο περιπτώσεις, οι Ελληνες λειτουργούν ως συνεργοί της Δύσης στα επεκτατικά της σχέδια.

    Ανησυχητικά δείγματα αυτής της νοοτροπίας έδωσε αυτή τη βδομάδα η αγγλόφωνη έκδοση της Sabah, τακτικός αρθρογράφος της οποίας είναι ο Ιμπραήμ Καλίν, εκπρόσωπος Τύπου του Ερντογάν. Ένας άλλος αρθρογράφος, ο πανεπιστημιακός Χακί Οτσάλ, έγραψε, αναφορικά με την υπόθεση των οκτώ Τούρκων στρατιωτικών που ζήτησαν άσυλο στην Ελλάδα, ότι η Γερμανία εμπόδισε τη χώρα μας να τους εκδώσει. Βεβαίως, δεν προσκόμισε κανένα στοιχείο, αλλά τα όσα ακολουθούν κάνουν σαφές το μήνυμα που θέλει να στείλει:

    «Ηταν οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Αγγλία εκείνες που επέβαλαν στον ρακένδυτο, κακά εκπαιδευμένο ελληνικό στρατό να εισβάλει στην Ανατολία, τον Μάιο του 1919. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο χαρισματικός Ελληνας ηγέτης της εποχής εκείνης, κυριολεκτικά φίλησε τα χέρια των νικητών Τούρκων διοικητών μετά την ήττα της ατυχούς εισβολής, όταν Αμερικανοί ναύτες ψάρευαν Ελληνες στρατιώτες από το Αιγαίο και στη συνέχεια τους έστελναν πίσω στην Αθήνα, όπου τους περίμενε η πείνα».

    Αντέχετε ακόμη; Ιδού η συνέχεια: «Οι Ελληνες είναι και σήμερα πεινασμένοι στην Αθήνα. Δεν μπορούν ακόμη να καταλάβουν ότι οφείλουν να κατευνάσουν την Τουρκία, όχι τους Γερμανούς και τους Βρετανούς. Η Τουρκία είναι επτά φορές μεγαλύτερη και έξι φορές πλουσιότερη από την Ελλάδα. (…) Εκείνο που δεν μπορώ να καταλάβω είναι γιατί στην ευχή δεν εκμεταλλευόμαστε το Αιγαίο, σπιθαμή προς σπιθαμή, για πετρέλαιο και φυσικό αέριο».

    Βεβαίως, από τους φραστικούς λεονταρισμούς μέχρι του να γίνουν πραγματικότητα, η απόσταση είναι τεράστια κι αυτό το γνωρίζει καλά ο μεγαλομανής, αλλά όχι τυχοδιώκτης Ερντογάν. Το γεγονός ότι ο τουρκικός στρατός και η αεροπορία του χρειάστηκαν δύο ολόκληρους μήνες για να υπερισχύσουν μιας αντάρτικης δύναμης στο Αφρίν, μάλλον δεν διαφημίζει την ισχύ τους. Τυχόν εμπλοκή σε πολεμική σύγκρουση με οργανωμένο στρατό θα ήταν εξαιρετικό ρίσκο για τον Ερντογάν, πέραν των άλλων γιατί, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016, είναι υποχρεωμένος να κοιτάζει διαρκώς πίσω από την πλάτη του. Ας θυμηθούμε ότι το διαβόητο σχέδιο

    «Βαριοπούλα» προέβλεπε πραξικόπημα εναντίον του Ερντογάν στη διάρκεια τεχνητής κρίσης με την Ελλάδα.

    Επόμενος στόχος

    Για την ώρα, τα επείγοντα διλήμματα του Ερντογάν αφορούν τη συνέχιση της εκστρατείας του στη Συρία. Ο ίδιος δήλωσε στην Καλλίπολη ότι επόμενος στόχος του είναι το υπό κουρδικό έλεγχο Μανμπίτζ, περί τα 100 χιλιόμετρα ανατολικά του Αφρίν, όπου όμως βρίσκονται περί τους 2.000 Αμερικανοί κομάντος. Η Τουρκία πιέζει την Ουάσιγκτον να διώξει την YPG από το Αφρίν, κάτι που θα απέτρεπε μια ολέθρια για το ΝΑΤΟ σύγκρουση, αλλά επί του παρόντος κάτι τέτοιο δεν διαγράφεται στον ορίζοντα.

    Αντίθετα, η ισραηλινή ιστοσελίδα DEBKA ανέφερε ότι την παραμονή της άλωσης του Αφρίν οι Αμερικανοί μετέφεραν στρατεύματα από άλλες περιοχές της βόρειας Συρίας για να ενισχύσουν την παρουσία τους στο Μανμπίτζ. Στο ίδιο ρεπορτάζ αναφέρεται ότι ο Αμερικανός υποστράτηγος Κένεθ Μακένζι διέταξε πεζοναύτες και άλλες δυνάμεις που στρατοπεδεύουν στο Ιράκ να περάσουν τα σύνορα και να διαταχθούν σε κουρδικές περιοχές της βόρειας Συρίας. Οι επόμενες μέρες μπορεί να είναι κρίσιμες

    Άρθρο στο iskra.gr

  8. «Η Τουρκία επιδιώκει θανατηφόρο γεωπολιτικό ακρωτηριασμό της Ελλάδας»

    Η κατάσταση που διαμορφώθηκε στο Αιγαίο μετά το επεισόδιο με την ελληνική σημαία στη νησίδα Ανθρωποφάγος θα μπορούσε να αποτελέσει παράδειγμα πανεπιστημιακής διδασκαλίας πάνω στη θεωρία εφαρμογής της Αποτροπής (Deterrence) έναντι του Κατευνασμού (Appeasement).

    Του Κωνσταντίνου Γρίβα*

    Συγκεκριμένα, αυτό που συνέβη σήμερα αποτελεί εκδήλωση μιας ενέργειας που έγινε το 1996 και αυτή ήταν η επιλογή της Ελλάδας να αποδεχθεί το «γκριζάρισμα» της εθνικής κυριαρχίας στα Ίμια έτσι ώστε να «εξασφαλισθεί η ειρήνη». Στην πραγματικότητα όμως, όπως πολλοί ειδήμονες των Διεθνών Σχέσεων επεσήμαναν από τότε, δεν επρόκειτο για «γκριζάρισμα» της εθνικής κυριαρχίας μόνο στα Ίμια αλλά σε ολόκληρο το Αιγαίο.

    Αυτό που συνέβη τότε ουσιαστικά αποτέλεσε μια ρωγμή στην εθνική κυριαρχία στο Αιγαίο, η οποία σιγά σιγά διευρυνόταν και εμείς δεν το αντιλαμβανόμασταν, συνεχίζοντας να είμαστε εγκλωβισμένοι στις φαντασιώσεις της «ευρωπαϊκής προοπτικής» της Τουρκίας, την «ελληνοτουρκική φιλία», τη βούληση και την ικανότητα των ΗΠΑ και της Ε.Ε. να «φρενάρουν» την Τουρκία, εάν χρειαζόταν και όλα τα συναφή.

    Έτσι, φθάσαμε στο σήμερα όπου αρκούσε η κίνηση μερικών νεαρών να υψώσουν την ελληνική σημαία σε κάποια νησάκια του Αιγαίου, τα οποία θεωρούσαμε ότι αναντίρρητα είναι δικά μας, με αποτέλεσμα να προκύψει η τουρκική αντίδραση και να κατανοήσουμε ότι όλα αυτά τα χρόνια ο βασιλιάς ήταν γυμνός και εμείς κάναμε ότι δεν το βλέπαμε. Δηλαδή είχαμε επιλέξει να αρνηθούμε το γεγονός ότι η Τουρκία δεν αμφισβητεί απλώς κάποιες «ασήμαντες βραχονησίδες», όπως έλεγαν κάποιοι υποτιθέμενοι «ρεαλιστές» τότε το μακρινό 1996, αλλά ολόκληρη την ελληνική εθνική κυριαρχία στο Αιγαίο.

    Με άλλα λόγια δεχόμαστε ολοκληρωτική επίθεση από την Άγκυρα, η οποία ξεπερνά πλέον και την έννοια του πολυχρησιμοποιημένου όρου «υβριδικός πόλεμος». Η Τουρκία επιδιώκει θανατηφόρο γεωπολιτικό ακρωτηριασμό της Ελλάδας και πρέπει να αντιδράσουμε άμεσα πριν είναι πολύ αργά.

    Το τραγικό όμως της υπόθεσης είναι ότι ενώ, βδομάδα με τη βδομάδα, μέρα με τη μέρα, ώρα με την ώρα, η αμφισβήτηση της ίδιας της γεωπολιτικής υπόστασης της Ελλάδας από την Άγκυρα εκδηλώνεται με ολοένα και πιο έντονες επιθετικές ενέργειες, μεγάλο μέρος του ελληνικού πολιτικού συστήματος, των ΜΜΕ αλλά και της κοινής γνώμης, επιμένει να θεωρεί ότι όλα είναι «υπό έλεγχο» και κατακρίνει κάθε αντίθετη άποψη ως ύποπτη «κινδυνολογία».

    Ακόμη πιο κωμικοτραγική είναι η αντίληψη ότι οι ενέργειες της Άγκυρας γίνονται για εσωτερική κατανάλωση και εντάσσονται στην προεκλογική εκστρατεία του Ερντογάν. Όμως, η αδυσώπητη πραγματικότητα είναι ότι η Τουρκία οδηγείται σε αυτήν την ακραία επιθετική πολιτική γιατί έχει αλλάξει η γεωπολιτική της ταυτότητα. Λειτουργεί πλέον ως φιλόδοξος πόλος ισχύος σε ένα πολυπολικό διεθνές σύστημα, επιδιώκοντας να κυριαρχήσει ολοκληρωτικά στην Ανατολική Μεσόγειο έτσι ώστε να εξελιχθεί σε ρυθμιστή των εξελίξεων σε ολόκληρη την ευρασιατική σκακιέρα.

    Και η Ελλάδα, όπως και η Κυπριακή Δημοκρατία, της κλείνουν τον δρόμο. Άρα, θα προσπαθήσει να τις ακρωτηριάσει. Τόσο απλά. Και ήδη έχει ξεκινήσει την προσπάθειά της. Κατά συνέπεια, αν δεν θέλουμε να υποστούμε αυτόν τον ακρωτηριασμό, θα πρέπει να σχεδιάσουμε τις άμυνες μας. Και για να το κάνουμε το πρώτο και αναγκαίο βήμα είναι να αντικρύσουμε κατάφατσα την πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα είναι ότι δεχόμαστε επίθεση. Και η επίθεση αυτήν δεν θα σταματήσει.

    (*) Ο Κωνσταντίνος Γρίβας είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Γεωπολιτικής στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Διδάσκει επίσης Γεωγραφία της Ασφάλειας στην Ευρύτερη Μέση ανατολή στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

    https://www.pentapostagma.gr/2018/04/%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CF%8E%CE%BA%CE%B5%CE%B9-%CE%B8%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%86%CF%8C%CF%81%CE%BF-%CE%B3%CE%B5%CF%89%CF%80.html


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: