Οι Θρησκευτικές Ταυτότητες και το τζιχάντ στις Ελληνοτουρκικές Σχέσεις

Το παρακάτω κείμενο προέρχεται από το υπό έκδοση  βιβλίο μου Εμείς και το Ισλάμ, εκδ. Πατάκη…

—————————–

Το φαινόμενο του Ιερού Ισλαμικού Πολέμου -δηλαδή του «τζιχάντ»- επέστρεψε δυναμικά στον κόσμο με το σύγχρονο ισλαμιστικό κίνημα. Όμως το φαινόμενο αυτό δεν είναι άγνωστο στον ελληνικό κόσμο, εφόσον δύο φορές εμφανίστηκε στην Εγγύς Ανατολή κατά τη διάρκεια των πρώτων δεκαετιών του 20ού αιώνα.

To Νεοτουρκικό τζιχάντ

 

Την πρώτη φορά κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν ο Οθωμανός σουλτάνος, ο υπέρτατος ηγέτης, ο χαλίφης του ισλαμικού κόσμου, χαρακτήρισε ως τζιχάντ τη συμμετοχή τής υπό νεοτουρκικό έλεγχο Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον πόλεμο. Εκείνο το τζιχάντ θα κηρυχθεί με την απόλυτη συμπαράσταση των Γερμανών. Ο Stefan Ihrig αναφέρει ότι πολλοί ήταν εκείνοι «…μεταξύ αυτών και ο αυτοκράτορας (σ.τ.σ. Κάιζερ), που σκέφτονταν ότι μια Τζιχάντ υποκινημένη από και με καθοδηγητές τους Οθωμανούς θα ήταν ένας κρυφός άσος στο μανίκι κατά τον Μεγάλο Πόλεμο του 1914».1

Στο πλαίσιο αυτού του οθωμανικού τζιχάντ, υπό την καθοδήγηση των κοσμικών εθνικιστών (Νεότουρκων) και με τις ευλογίες συγκεκριμένων μεγάλων χριστιανικών κρατών (ΓερμανίαςΑυστρίας), έγιναν οι μεγάλες γενοκτονίες των χριστιανικών λαών της αυτοκρατορίας: των Αρμενίων, των Ελλήνων της Ανατολής και των Ασσυρίων. Οι πληθυσμοί αυτοί, που είχαν επιβιώσει για αιώνες μετά από την εισβολή και την κυριαρχία του τουρκικού Ισλάμ στην Ανατολή, θα πάψουν να υπάρχουν οριστικά μόλις στις αρχές του 20ού αιώνα.

To Κεμαλικό τζιχάντ

Ο τελευταίος Ιερός Πόλεμος θα κηρυχθεί την περίοδο του ελληνοτουρκικού πολέμου 1919-1922. Με μια παράδοξη οικειοποίηση του Ισλάμ και των συμβόλων του από τον κοσμικό τουρκικό εθνικισμό, ο Μουσταφά Κεμάλ Πασά θα κηρύξει «τζιχάντ κατά των απίστων» (Ελλήνων και Αρμενίων) την περίοδο του ελληνοτουρκικού πολέμου (1919-1923). Θα ανακηρύξει εαυτόν gazi (γαζή), δηλαδή Ιερό Πολεμιστή για τη διάδοση του Κορανίου, μετά την πρώτη του νίκη κατά των ελληνικών στρατευμάτων στη μάχη του Σαγγάριου (Αύγουστος 1921).

Η παρακάτω περιγραφή αναδεικνύει τον θρησκευτικό ισλαμικό χαρακτήρα που έδωσε ο Μουσταφά Κεμάλ στην προσπάθεια ανατροπής των δυσμενών διευθετήσεων μετά την ήττα των Νεότουρκων στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο:

«Στις 23 Απριλίου 1920 θα λάβει χώρα η εναρκτήρια συνεδρίαση της αυτοαποκαλούμενης εθνικιστικής Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης στην Άγκυρα. Η αίθουσα της συγκέντρωσης ήταν μακρόστενη, διακοσμημένη με τις πράσινες σημαίες του Ισλάμ και με στίχους από το Κοράνι. Πλάι στην κεντρική αίθουσα υπήρχε αίθουσα προσευχής με αναλόγια και τάπητες στραμμένα προς τη Μέκκα […] Πριν από την έναρξη, οι βουλευτές συγκεντρώθηκαν στο τέμενος Χατζή Μπαϊράμ και προσευχήθηκαν. Στη συνέχεια κατευθύνθηκαν προς το κτήριο της Εθνοσυνέλευσης με τις σημαίες και τα ιερά κειμήλια μπροστά. Εκεί παρακολούθησαν την ανάγνωση ολόκληρου του Κορανίου και το κήρυγμα του Μπουχαρί, που αναφερόταν στις παραδόσεις του Προφήτη. Παράλληλα σφάζονταν αρνιά. Ακολούθησε ένα κήρυγμα σχετικά με τη θρησκευτική σημασία του εθνικού αγώνα και στη συνέχεια προσευχές για τη σωτηρία του Χαλίφη και της πατρίδας. Στο τέλος οι βουλευτές παρακολούθησαν τον ύμνο «Μεβλούντ» του Σουλεϊμάν Τσελεμπί, για τη γέννηση του Μωάμεθ. Ο ύμνος αυτός ψάλλεται σ’ όλες τις εξαιρετικές περιπτώσεις».2

  


Οι Έλληνες και οι Αρμένιοι θα συντριβούν στρατιωτικά, με την ευλογία σημαντικών χριστιανικών συμμαχικών κρατών
 (Ιταλία, Γαλλία), την αδιαφορία άλλων (Μεγ. ΒρετανίαΗΠΑ) και την αμέριστη συμπαράσταση της νεαρής Σοβιετικής Ένωσης. Το τζιχάντ θα ολοκληρωθεί με ιδιαίτερα αιματηρό τρόπο τον Σεπτέμβρη του 1922, όταν η τότε μοναρχική κυβέρνηση των Αθηνώνσυνειδητά παρέδωσε αφοπλισμένους τους χριστιανικούς πληθυσμούς της Μικράς Ασίας στους Τσέτες τους gazi Μουσταφά Κεμάλ. Η πυρπόληση και η σφαγή της Σμύρνης έλαβαν χώρα στο πλαίσιο του τζιχάντ που είχε κηρυχθεί. Η ήττα των «απίστων» επέφερε τις ποινές που προβλέπει το Κοράνι.

Η καταστροφή της Σμύρνης υπήρξε η τελευταία δραματική συνάντηση με το τουρκικό Ισλάμ. Συνάντηση που συνέβη σε ένα εντελώς νέο ιστορικό πλαίσιο, όπου αυτό το Ισλάμ είχε χάσει πλέον την πολιτική του αυτοτέλεια και είχε χρησιμοποιηθεί εργαλειακά από τις ανερχόμενες δυνάμεις του τουρκικού εθνικισμού, οι οποίες προσδοκούσαν να κατασκευάσουν μια Τουρκία απαλλαγμένη από τις μειονότητες.3

Ακόμα και η Συνθήκη της Λωζάννης, η τελευταία συνθήκη που ρύθμιζε τα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και αναθεωρούσε παλαιότερες συνθήκες (Σεβρών), αποφάσισε την υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών και των περιουσιών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας με βάση το θρησκευτικό κριτήριο: οι ελληνορθόδοξοι χριστιανοί της Τουρκίας θα έπρεπε να εγκατασταθούν υποχρεωτικά στην Ελλάδα και οι μουσουλμάνοι της Ελλάδας υποχρεωτικά στην Τουρκία.4

————————

1Stefan Ihrig: «O θαυμασμός της Γερμανίας στις τακτικές του Κεμάλ», συνέντευξη στον Ηλ. Μαγκλίνη, εφημ. Καθημερινή, 27 Ιουνίου 2016. Τη δομική σχέση φασισμού και Ισλαμισμού υποστηρίζει ο Αλγερινός συγγραφέας Β. Sansal: «Ο ισλαμισμός… συνέπραξε με τον ναζισμό τις δεκαετίες του ’30 και του ’40, όπως και με τα φασιστικά αραβικά καθεστώτα. Οι έννοιες ισλαμοφασισμός και ισλαμικός φασισμός αποτυπώνουν μια πραγματικότητα. Η σύμπνοια ναζισμού και ισλαμισμού αποτελεί μια ιστορική πραγματικότητα: τη δεκαετία του ’30 ο Χίτλερ, βαδίζοντας προς την εξουσία, είχε εξασφαλίσει τη στήριξη των ισλαμιστών των οποίων πνευματικός ηγέτης ήταν ο Μεγάλος Μουφτής της Ιερουσαλήμ, ο Μοχάμαντ Αμίν αλ Χουσέινι, ο οποίος εξέδωσε φετβά καλώντας τους μουσουλμάνους να συστρατευθούν στον δίκαιο αγώνα του Χίτλερ ενάντια στους άγγλους και γάλλους αποικιοκράτες και ενάντια στον παγκόσμιο εβραϊσμό. Με αυτούς τους φανατικούς εθελοντές, ο Χίτλερ οργάνωσε έναν αραβικό στρατό, τις «αραβικές ταξιαρχίες» (μεταξύ των οποίων και το 13ο τάγμα Waffen SS Handschar), διαβόητες για την αποτρόπαιη δράση τους». (Γρηγόρης Μπέκος, «Μπουαλέμ Σανσάλ: «Το Ισλάμ είναι ο παιδαγωγός της βίας, φυσικής και συμβολικής»», εφημ. Το Βήμα, 13 Αυγούστου 2016).

2. Paul Dumont, Mustafa Kemal. 1919-1924 La memoire du siècle, εκδ. Εditions Complexe, Bρυξέλλες, 1983, σελ. 70-71, Βλάσης Αγτζίδης, «Ο τζιχαντιστής που κατέστρεψε τη Σμύρνη», εφημ. Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 31 Αυγούστου 2014.

3.Mike Scruggs, Jihad and Genocide Come to Smyrna, July 20, 2016,http://www.thetribunepapers.com/2016/07/20/jihad-and-genocide-come-to-smyrna/

TURKISH FLAG KEMAL ATATURK

http://www.huffingtonpost.gr/vlasis-agtzidis/blog-vlasis-agtzidis_b_18661338.html?utm_hp_ref=greece

 

Advertisements

3 Σχόλια

  1. Turkey Rejects «Moderate Islam»
    by Uzay Bulut
    November 30, 2017 at 4:00 am
    https://www.gatestoneinstitute.org/11436/turkey-rejects-moderate-islam

    Send

    Tweet
    Share2
    «These epithets of ‘moderate Islam’ are very ugly, it is disrespectful and an insult to our religion. There is no moderate or immoderate Islam. Islam is Islam and that’s it.» — Turkish President Recep Tayyip Erdoğan.

    In keeping with Erdoğan’s assertions, the Turkish government-funded Directorate of Religious Affairs (Diyanet) published in July a detailed 140-page report, which stated that Islam is «superior» to Judaism and Christianity, and that «interfaith dialogue is unacceptable.»

    «The word kafir is the worst word in the human language. It is far worse than the n-word, because the n-word is a personal opinion, whereas, kafir is Allah’s decree.» — Dr. Bill Warner, director of the Center for the Study of Political Islam (CSPI).

    At a conference on women’s entrepreneurship, held in Ankara on November 9 and hosted by the Organisation of Islamic Cooperation (OIC), Turkish President Recep Tayyip Erdoğan rejected the concept of «moderate Islam». Referring to the vow by Saudi Crown Prince Mohammed bin Salman — during the Future Investment Initiative conference in Riyadh on Oct. 25 — to turn his country into a bastion of «moderate Islam,» Erdoğan said, «Islam cannot be either ‘moderate’ or ‘not moderate.’ Islam can only be one thing.» He also claimed that the «patent of this concept originated in the West,» which «really want[s] to weaken Islam.»

    Erdoğan has consistently communicated his thoughts about the term «moderate Islam» often used in the West to describe his Justice and Development Party (AKP). As early as 2007, he said: «These epithets of ‘moderate Islam’ are very ugly, it is disrespectful and an insult to our religion. There is no moderate or immoderate Islam. Islam is Islam and that’s it.»

    Turkish President Recep Tayyip Erdoğan recently rejected the concept of «moderate Islam» again, saying, «Islam cannot be either ‘moderate’ or ‘not moderate.’ Islam can only be one thing,» and that the «patent of this concept originated in the West,» which «really want[s] to weaken Islam.» Pictured: Erdogan in Hamburg, Germany on July 8, 2017. (Photo by Sean Gallup/Getty Images)
    In keeping with Erdoğan’s assertions, the Turkish government-funded Directorate of Religious Affairs (Diyanet) published in July a detailed 140-page report, which stated that Islam is «superior» to Judaism and Christianity, and that «interfaith dialogue is unacceptable.»

    The report focuses on the teachings and goals of the US-based Islamic cleric, Fethullah Gülen, whom the Turkish government accuses of orchestrating the attempted coup in July 2016. In the third chapter, the authors of the report slam Gülen for trying to «combine or equate Islam with Christianity» under the guise of dialogue. It says, in part:

    «Gülen’s claim that anyone who believes in the trinity of Christianity should not be immediately declared an unbeliever does not comply with Islam’s Tawhid belief [oneness of Allah] in any way. It is obvious that such a claim, which is part of his interfaith activities, is nothing but an attempt to whitewash the trinity of Christianity and to make the trinity legitimate in the eyes of Muslims.

    «When it comes to proving this perverted thought of his, he does not even back down from distorting the meaning of a Koranic verse. However, all Islamic scholars understand that the verse which says, ‘They have certainly disbelieved who say, Allah is the third of three,’ (Mâide 5/73) means that those who believe in the trinity are kafirs [infidels].

    «His [Gülen’s] statements that attempt to whitewash Christians against whom the Koran provides very harsh criticisms because of their opposition to Tawhid are unacceptable. For according to Islam, after Allah sent Islam as the last religion, Christianity lost its validity.»

    The report concludes:

    «Islam is the last divine religion sent to the entire humanity. All of the former religions lost their validity when Prophet Mohammed, the last pearl of the sequence of prophets, was sent as a prophet and the Koran was sent as the last divine book. Hence, according to Islam, it is unacceptable to evaluate Islam on the same level as Judaism and Christianity and to engage in ‘interfaith dialogue’ by saying that former religions continue to be ‘true religions.’ To bring Islam, the last and only true religion, next to other religions does not comply with Islam’s uniqueness and superiority in the eyes of Allah.»

    In other words, while many Western governments and Christian leaders consider Turkey a «moderate» ally, and include Islam in their interfaith activities, the powers-that-be in Ankara proudly declare Christians and all other non-Muslims to be kafirs, in accordance with Islamic doctrine.

    To grasp the depth of this divide, one needs to understand the word kafir, and its significance to Muslims. Dr. Bill Warner, director of the Center for the Study of Political Islam (CSPI), explains:

    «The usual translation of this Arabic word is unbeliever, but unbeliever is only a very small part of its meaning. It is the Koran that defines the word ‘kafir’ and it says the most terrible things can happen to them. The Koranic doctrine about kafirs says they are hated and are Satan’s friends. Kafirs can be robbed, killed, tortured, raped, mocked, cursed, condemned and plotted against. The Koran does not have one good thing to say about kafirs…

    «For over the last 1,400 years, 270 million kafirs have died as a result of the political doctrine of Islam. It is the biggest single source of suffering in the history of the world.

    «The word kafir is the worst word in the human language. It is far worse than the n-word, because the n-word is a personal opinion, whereas, kafir is Allah’s decree. Nearly two thirds of the Koran is devoted to the kafir. Islam is fixated on the kafir and the moderate Muslim thinks that you are a kafir. How moderate is that?»

    It is ironic that Warner’s assessment of a lack of «moderate» Islam is closer to Erdoğan’s than to that of the Saudi crown prince. Whether Islam can be moderated or reformed, or whether Islamic societies can be secularized, is debatable.

    According to Islamic doctrine, the Koran is the literal speech of omniscient Allah. The angel Gabriel coming down to Muhammad with the Koranic verses is a large portion of Islam and does not allow parts of the scripture to be changed or ignored. The Koran asserts that it is the final, perfect, and eternal message of Allah to the world, and that it has always been and will always remain unchanged. But Muslims as individuals can and should be encouraged to change their thinking for the better.

    Yet even if it is not possible to achieve these aims fully, it is still worth the effort if some of the persecuted kafirs in the Muslim world can be protected from intolerance, oppression and bloodshed.

    It is the political and religious leaders of Muslim communities, however, who need to lead such efforts. It is they who should be introducing reforms and promoting freedom and human rights for all.

    Sadly, even when the president of an ostensibly «moderate» Muslim country such as Turkey abhors the mere mention of the word «moderate» in relation to Islam, this does not seem to prevent Western «progressive» elites from excusing violent Muslim rhetoric — both in the name of multiculturalism and out of fear of being accused of «Islamophobia.» Never mind that Islam is the religion that sets itself apart from, and above, all others, or that leaders such as Erdoğan advance an ideology of subjugating and enslaving people of different faiths or political opinions. It is no wonder that Christianity, Judaism, and Yazidism have been virtually annihilated in Turkey, as they have in the rest of the Muslim world.

    Uzay Bulut, a journalist born and raised a Muslim in Turkey, is currently based in Washington D.C.

    https://www.gatestoneinstitute.org/11436/turkey-rejects-moderate-islam

  2. DW: Η Γερμανία ανησυχεί για τη νέα γενιά του ISIS

    Στο αποκορύφωμα της φονικής του δράσης το λεγόμενο ISIS προσέλκυε επίδοξους μαχητές από όλο τον κόσμο. Με το στρατιωτικό του τέλος να βρίσκεται πλέον προ των πυλών, όλο και περισσότεροι επιστρέφουν στις πατρίδες τους .

    Αυτό ισχύει και για τη Γερμανία καθώς σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος, περίπου 1.000 ισλαμιστές ταξίδεψαν τα τελευταία χρόνια στις περιοχές που ήλεγχαν οι τρομοκράτες του αυτοαποκαλούμενου Ισλαμικού Κράτους για να πολεμήσουν στο πλευρό του.

    Περίπου 150 εξ΄ αυτών σκοτώθηκαν ενώ περίπου 300 φέρονται να έχουν επιστρέψει στο μεταξύ στη Γερμανία. «Ο κίνδυνος που απορρέει από αυτούς που επιστρέφουν είναι μεγάλος. Αφενός διότι πολλοί έχουν εμπειρίες από τα πεδία των μαχών», εκτίμησε ο πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος της Βόρειας Ρηνανίας Βεστφαλίας Μπούρκχαρντ Φράιερ μιλώντας προς τη Deutsche Welle.

    «Εχουν μεγάλο βαθμό ιδεολογικοποίησης και, κυρίως, έχουν μάθει να στήνουν και να συντηρούν δίκτυα και εκτός Γερμανίας. Πολλοί έχουν ψυχικά τραύματα και άλλοι έχουν χάσει τελείως τον προσανατολισμό τους. Οι περισσότεροι όμως παραμένουν καλά δικτυωμένοι. Όταν δεν είναι δυνατή η ποινική τους δίωξη και σύλληψη, τότε επιστρέφουν στους πυρήνες αυτούς και λειτουργούν πλέον ως πρότυπα και ήρωες», πρόσθεσε.

    Η νέα γενιά τζιχαντιστών

    Παράλληλα, ο κ. Φράιερ τόνισε ότι ιδιαίτερος είναι ο κίνδυνος που ελλοχεύει από την μαζική επιστροφή των γυναικών και των παιδιών τους. «Η επιστροφή γυναικών και παιδιών συνιστά μια ιδιαίτερη πρόκληση», επισημαίνει χαρακτηριστικά ο κ. Φράιερ και εξηγεί:

    «Από τις αρχές του 2018 επιστρέφουν πολλές γυναίκες και παιδιά και λιγότερο οι άνδρες που συνεχίζουν να κρατούνται ή να κρύβονται στα τελευταία προπύργια του ISIS. Πολλές από τις γυναίκες αυτές όμως δεν επιστρέφουν διότι βαρέθηκαν το ISIS ή την ιδεολογία του, αλλά λόγω των συνθηκών κράτησης και των συνθηκών υγιεινής. Οπως οι άνδρες έτσι και αυτές επιστρέφουν στο γνώριμο σαλαφιστικό περιβάλλον τους. Εκεί ελλοχεύει ο κίνδυνος να μεγαλώσουν τα παιδιά τους στη βάση του φονταμενταλιστικού και ακραίου τους δόγματος. Φτάνουν στο σημείο να δίνουν στα παιδιά όπλα και πολεμικά εφόδια για να παίζουν και να μαθαίνουν την αλφαβήτα και τους αριθμούς. Δεν τους μαθαίνουν παιδικά τραγούδια και δεν τα στέλνουν στον παιδικό. Απομονώνονται και δημιουργούν τη δική τους ομάδα. Κατά την άποψή μας εδώ ακριβώς γεννιέται η νέα γενιά των σαλαφιστών».

    Οι γερμανικές αρχές προσφέρουν ειδικά προγράμματα επανένταξης των ανθρώπων αυτών στην κοινωνία, ανέφερε ο κ. Φράιερ όπου, σημειωτέον, ζει σήμερα μεγάλος αριθμός σαλαφιστών: «Το πρόγραμμα αποτελείται από δυο μέρη: καταρχήν πρέπει να προσπαθήσουμε να τους απομακρύνουμε από την ιδεολογία τους. Και, κατά δεύτερον, πρέπει να τους επαναφέρουμε στην κοινωνία. Το τελευταίο είναι το κοινωνικό κομμάτι, οι συμβουλές για την αναζήτηση κατοικίας, δουλειάς […]. Αυτό διαρκεί από τρία έως πέντε χρόνια και είναι ιδιαίτερα δύσκολο [..]».

    http://www.kathimerini.gr/988048/article/epikairothta/kosmos/dw-h-germania-anhsyxei-gia-th-nea-genia-toy-isis

  3. Οι «ιερές αγελάδες» της τουρκικής επεκτατικής γεωστρατηγικής

    Ιωάννης Μπαλτζώης 26 Ιουνίου 2019

    Ο μεγάλος Κινέζος φιλόσοφος και στρατηγός Σουν Τσου, στην γνωστή πραγματεία του «Η Τέχνη του Πολέμου», που γράφτηκε πριν 2.500 χρόνια, αναφέρεται στον σχεδιασμό και την διεξαγωγή των στρατιωτικών επιχειρήσεων υπό την μορφή δεκάδων αποφθεγμάτων και με περιεκτικό τρόπο. Σε πολλά από τα αποφθέγματά του, ο Σουν Τσου παροτρύνει τον ηγέτη να μάθει καλά τον εχθρό του, καθώς και τα σχέδιά του για να μπορεί να τον αντιμετωπίσει επιτυχώς.

    Σε ένα από αυτά λέει: «Ανακαλύψτε τα σχέδια του εχθρού και θα ξέρετε ποια στρατηγική θα είναι επιτυχής και ποια όχι». Έτσι καθίσταται αναγκαίο να γνωρίζουμε τον εχθρό και τα σχέδιά του, ώστε να μπορούμε να τον αντιμετωπίσουμε επιτυχώς. Και ας το πούμε προκαταβολικά. Η Τουρκία δεν είναι απρόβλεπτη, αλλά θα λέγαμε απολύτως αποκαλυπτική των γεωστρατηγικών της επιδιώξεων, όπως θα δούμε.

    Τις τελευταίες δεκαετίες και συγκεκριμένα μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974, είναι σαφές ότι η κυρία απειλή για την Ελλάδα και τα κυριαρχικά της δικαιώματά έχει καταστεί η Τουρκία, η οποία συστηματικά και συνεχώς έχει μεταβληθεί σε παγκόσμιο ταραξία, σε πηγή κινδύνων για τα γειτονικά της κράτη, δηλαδή μια νέα αναθεωρητική και επιθετική δύναμη. Η αμφισβήτηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, οι συνεχείς απειλές και προσβολές και η αμφισβήτηση νησίδων και βραχονησίδων στο Ανατολικό Αιγαίο, η ναυτική εισβολή με γεωτρύπανο και ερευνητικό σκάφος στην κυπριακή ΑΟΖ κλπ. συνεχώς αυξάνεται επικίνδυνα.

    Η Τουρκία, αντιλαμβανόμενη τις νέες ενεργειακές εξελίξεις και σχεδιασμούς που δημιουργούνται στην περιοχή, χωρίς αυτή να συμπεριλαμβάνεται, σε συνδυασμό με τις υφιστάμενες συμμαχίες (οι δύο Τριμερείς με Ελλάδα-Κύπρο-Αίγυπτο και Ισραήλ), καθώς και με την εκτόξευση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων στο καλύτερο επίπεδο τις τελευταίες δεκαετίες, της προκαλεί μεγάλη νευρικότητα. Βλέπει να μένει έξω από αυτές τις εξελίξεις και να αποτυγχάνουν οι γεωστρατηγικοί της σχεδιασμοί, για ηγεμονική θέση στον σουνιτικό κόσμο και ως κέντρο διερχομένων αγωγών υδρογονανθράκων προς την Ευρώπη.

    Η τουρκική γεωστρατηγική αντίληψη

    Αναλύοντας την τουρκική στάση, διαπιστώνουμε ότι η Τουρκία κλιμακώνει την επιθετικότητά της σε τρία μέτωπα σήμερα. Στην Συρία, εισβάλλοντας στο έδαφος ξένης χώρας στην περιοχή του κουρδικού καντονίου του Αφρίν και της Γιαραμπλούς, στην κυπριακή ΑΟΖ, με την πειρατική ενέργεια έρευνας και γεώτρησης στην ΑΟΖ άλλου κράτους και μέλους της ΕΕ και φυσικά εδώ και δεκαετίες στο Αιγαίο. Πρόκειται δηλαδή για μοναδική περίπτωση χώρας που έχει εισβάλει σε τρία κράτη σήμερα (Κύπρος, Ιράκ και Συρία) ενώ απειλεί και τέταρτο (Ελλάδα).

    Η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας βασίζεται στη γεωπολιτική αντίληψη του 19ου αιώνα περί ζωτικού χώρου (Lebesraum), που υιοθέτησαν οι Ναζί και παρακάτω θα δούμε την ιδιαίτερη ιδεολογική σχέση των Ναζί (Χίτλερ) και του Μουσταφά Κεμάλ. Δηλαδή μια μεγάλη δύναμη χρειάζεται ζωτικό χώρο για να αναπνεύσει. Και ποιοι εμποδίζουν την υλοποίηση του εν λόγω τουρκικού σχεδιασμού; Μα δύο λαοί, οι Έλληνες και οι Κούρδοι. Συνδυαζόμενη η θεωρία του lebersraum, με την μεγαλοϊδεατική νεο-οθωμανική αντίληψη της αναδυόμενης αυτοκρατορίας, από την εποχή του ιδρυτού της σύγχρονης Τουρκικής Δημοκρατίας του Μουσταφά Κεμάλ, μέχρι σήμερα.

    H ιδεολογική σχέση Νεοτούρκων και Μουσταφά Κεμάλ με τη ναζιστική ιδεολογία και τον θαυμασμό του ιδίου του Αδόλφου Χίτλερ αποκαλύπτεται λεπτομερώς στο βιβλίο του Βρετανού καθηγητή Δρ. Στέφεν Άιριγκ με τίτλο: «Ατατούρκ και Ναζί. Δάσκαλος και μαθητής στην εφαρμογή του ολοκληρωτισμού».

    Οι βασικές αρχές της τουρκικής γεωστρατηγικής, εδράζονται σε δύο θεωρίες, μία εθνικιστική–αλυτρωτική και μία πολιτικο-θρησκευτική, όπου εκεί επάνω εδράζονται όλες οι γεωστρατηγικές επιδιώξεις της Τουρκίας. Αυτό συμβαίνει εδώ και δεκαετίες, άλλοτε κεκαλυμμένα και άλλοτε –όπως την παρούσα περίοδο– έντονα, προκλητικά και επιθετικά. Επιπρόσθετα, στη διαμόρφωση της τουρκικής γεωστρατηγικής ήρθαν να συμβάλλουν καταλυτικά δύο πιο πρόσφατες θεωρίες: Μια νεόκοπη, προκλητική θεωρία που περιφρονεί ξεδιάντροπα έννοιες του διεθνούς δικαίου και μια που προτάσσει δυναμικά το νεο-οθωμανικό μεγαλείο. Παρακάτω ακολουθούν οι τέσσερις αυτές θεωρίες που όλες τους όμως απείλησαν και απειλούν τον ελληνισμό.

    1920, ο ‘Εθνικός Όρκος’ του Κεμάλ

    Ο ‘Εθνικός Όρκος'(MISAAK-I MILLI ή Ahd-i Milli) αφορά την παρακαταθήκη του Μουσταφά Κεμάλ, που ψηφίστηκε το 1920 στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση στο Ερζερούμ. Τότε, και ενώ ο Ελληνικός Στρατός είχε απελευθερώσει την Σμύρνη και μια σειρά από άλλες πόλεις και περιοχές της δυτικής Μικράς Ασίας, ο Μουσταφά Κεμάλ συγκάλεσε τους πολιτικούς ηγέτες της Ανατολίας και διοργάνωσε το Συνέδριο του Ερζερούμ και το Συνέδριο της Σεβάστειας.

    Στα συνέδρια εκείνα, αφού εξασφάλισε και την υποστήριξη των ηγετών των φατριών των Κούρδων, αποφασίστηκαν οι βασικοί άξονες του ‘Εθνικού Όρκου’, που οριστικοποιήθηκε και δόθηκε από τους βουλευτές της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, σε μια συνεδρίαση που έγινε κεκλεισμένων των θυρών, τις 28 Ιανουαρίου 1920.

    Ο ‘Εθνικός Όρκος’, που αποτελείται από έξι άρθρα, ανακοινώθηκε στην κοινή γνώμη στις 17 Φεβρουαρίου και περιελάμβανε τους όρους της ειρηνευτικής συμφωνίας που ήταν διατεθειμένη να υπογράψει η Τουρκία. Μάλιστα, για να γίνει αντιληπτό από όλους και να αποτελέσει την παρακαταθήκη του Μουσταφά Κεμάλ και τον οδηγό για τους μελλοντικούς κυβερνήτες της Τουρκίας ήταν συνημμένα του Εθνικού Όρκου ο Χάρτης με τις μελλοντικές διεκδικήσεις τις Τουρκίας. Σε αυτόν αναγράφονταν και αναφέρονταν όλες οι περιοχές που θα διεκδικούσε η Τουρκία. Δηλαδή, όπου υπάρχουν σήμερα τουρκικές διεκδικήσεις, στην Μοσούλη, στο Χαλέπι, στην Κύπρο, στα Δωδεκάνησα, στην Δυτική Θράκη κλπ.

    Ο Χάρτης του Εθνικού Όρκου με τις εδαφικές διεκδικήσεις

    Για να μην υπάρχουν αμφιβολίες για το ποιές είναι αυτές οι περιοχές που διεκδικεί το τουρκικό έθνος, «τα σύνορα της καρδιάς του», ο Ερντογάν πρόσφατα μίλησε για το Χαλέπι της Συρίας, τη Μοσούλη, το Κιρκούκ και το Αρμπίλ του Ιράκ, το Καραμπάχ της Αρμενίας, το Μπατούμ της Γεωργίας, τη ρωσική Κριμαία, τη Βάρνα της Βουλγαρίας, τη μουσουλμανική Βοσνία, τα Σκόπια και βεβαίως για την ελληνική Δυτική Θράκη, τη Θεσσαλονίκη (γενέτειρα του Μουσταφά Κεμάλ) και τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Στην ουσία όμως πρόκειται για τις περιοχές που αναφέρονται ακριβώς στον ‘Εθνικό Όρκο’.

    Δήλωσε επίσης ότι «η Τουρκία δεν είναι μόνο τα 82 εκατομμύρια των πολιτών της αλλά και τα εκατομμύρια αδέλφια μας στη γύρω γεωγραφική περιοχή». Πρόσθεσε ότι είναι καθήκον, αλλά και δικαίωμα της Τουρκίας να ενδιαφέρεται γι’ αυτές τις περιοχές και κατέληξε: «Η στιγμή που θα παραιτηθούμε από αυτό, θα είναι η στιγμή που θα χάσουμε την ανεξαρτησία μας και το μέλλον μας».

    1975, η ‘Εθνική Θέαση’ του Ερμπακάν

    Η δεύτερη είναι η ‘Εθνική Θέαση’ (MILI GORUS), του μέντορα του Ερντογάν, του Νετσμενττίν Ερμπακάν. Το 1975, ο Ερμπακάν παρουσίασε το πλαίσιο ιδεών του για μια ισχυρή Τουρκία, το πρόγραμμα – κίνημα Εθνική Θέαση. Με αυτό το πρόγραμμα-κίνημα της ‘Εθνικής Θέασης’, ο Ερμπακάν επεδίωξε να εισαγάγει μια ιδεολογική πλατφόρμα. Πρόκειται για ένα πλαίσιο ιδεών, αρχών και στόχων για την ευημερία και την ανάπτυξη της Τουρκίας και την ανέλιξή της σε σημαντική χώρα του παγκόσμιου συστήματος, όπως ήταν ακριβώς κάποτε η Οθωμανική αυτοκρατορία.

    Σημαντικό στοιχείο στην ‘Εθνική Θέαση’ κατέχει το Ισλάμ καθώς τότε ξεπήδησε το λεγόμενο πολιτικό Ισλάμ στην Τουρκία. Έτσι, στην ουσία η ‘Εθνική Θέαση’ ήταν η πολιτικοποίηση του Ισλάμ και η αναρρίχηση ενός Ισλαμικού κόμματος στην εξουσία. Ο στόχος αυτός επετεύχθη ήδη στην Τουρκία και ο αγαπημένος «πρίγκηπας της Κωνσταντινούπολης» του Ερμπακάν, ο νυν πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, τον κατέκτησε με τον πιο εμφατικό τρόπο.

    2018, η ‘Γαλάζια Πατρίδα’ του Γιαϊτζί

    Μέχρι πριν λίγα χρόνια οι επιδιώξεις της Τουρκίας ήταν εμφανείς και αποσκοπούσαν αφενός στην γκριζοποίηση νησίδων και βραχονησίδων, που δεν αναφέρονταν ονομαστικά στη συνθήκη της Λωζάνης και στη διχοτόμηση του Αιγαίου στον 25ο μεσημβρινό. Όμως πρόσφατα προέκυψε και ένας νέος όρος, με περισσότερες εδαφικές διεκδικήσεις.

    Τα πάντα στα μισά διεκδικεί ουσιαστικά η Τουρκία.

    Είναι η «Γαλάζια Πατρίδα», που ακούμε συνεχώς τελευταία από την γείτονα χώρα. Η παράνομη και εξωφρενική για το Διεθνές Δίκαιο θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας» δημιουργός της οποίας είναι ο ναύαρχος Τζιχάτ Γιαϊτζί. Την εν λόγω θεωρία προτάσσει τώρα η Άγκυρα προκειμένου να αμφισβητήσει τα δικαιώματα της Ελλάδας και της Κύπρου στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

    Αναφερόμαστε σε μια θαλάσσια έκταση περίπου 465.000 τετραγωνικών ΚΜ, όπου η Τουρκία, αδιαφορώντας για το Διεθνές Δίκαιο και τη Συνθήκη UNCLOS του 1982 (Θαλάσσιο Δίκαιο), στηρίζει τις διεκδικήσεις της σε μια παγκόσμια νομική αυθαιρεσία. Θεωρεί ότι τα νησιά του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου δεν έχουν υφαλοκρηπίδα ούτε ΑΟΖ.

    Έτσι η Τουρκία καλεί τα χερσαία κράτη, που είναι απέναντί της, την Αίγυπτο και την Λιβύη και κατ’ επέκταση και την Ελλάδα, να χωρίσουν στη μέση τον θαλάσσιο χώρο που τους χωρίζει. Στην ουσία έχουμε μια γεωπολιτική επιχωμάτωση της Τουρκίας στο μισό της θαλάσσιας έκτασης της Ανατολική Μεσογείου και του Αιγαίου. Θέλει δηλαδή, στη μέση το Αιγαίο (25ος μεσημβρινός) και στη μέση και την Ανατολική Μεσόγειος.

    Φυσικά, όλα τα κράτη απέρριψαν την νεόκοπη και παράνομη θεωρία της Τουρκίας, καθόσον δεν υπάρχει περίπτωση αυτό να γίνει αποδεκτό από την διεθνή κοινότητα και φυσικά από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Δηλαδή η Αγγλία, η Σαρδηνία, η Κορσική και τόσα νησιά και θαλάσσια κράτη δεν έχουν υφαλοκρηπίδα ή ΑΟΖ;

    Παράλογες θεωρίες για την παγκόσμια κοινότητα και το Διεθνές Δίκαιο, που όμως η Τουρκία θέτει στο τραπέζι των διεκδικήσεων, προσπαθώντας συσσωρεύσει διεκδικήσεις, ώστε να υποχωρήσει μερικώς σε κάποιες διεκδικήσεις στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, όταν συρθούμε αναγκαστικά μετά από κάποιες εξελίξεις.

    2001, τo ‘Στρατηγικό Βάθος’ του Νταβούτογλου

    Η ολοκληρωμένη γεωστρατηγική αντίληψη της νεοοθωμανικής Τουρκίας αποκαλύπτεται εντυπωσιακά, διαβάζοντας το βιβλίο του καθηγητή και πρώην πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβούτογλου. Εκεί, αναλύεται η γεωπολιτική κατάσταση στο σύμπλοκο Βαλκάνια-Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειος, που αφορά ουσιαστικά τα δύο ελληνικά κράτη (Ελλάδα και Κύπρος) και τον σημαντικό ρόλο που πρέπει η Τουρκία να αναλάβει. Διαβάζουμε: «Μέσα σε αυτόν τον σχεδιασμό, το ζήτημα της Κύπρου, θα έλθει στο προσκήνιο με πιο ενεργό τρόπο».

    Ξεκαθαρίζει την τουρκική πολιτική απέναντι σε Ελλάδα και Κύπρο, τονίζοντας ότι «η Κύπρος πρέπει να βγει από την τουρκο-ελληνική εξίσωση». Και παρακάτω: «Η Κύπρος γίνεται με αυξανόμενη ταχύτητα ένα ζήτημα Ευρασίας και Μέσης Ανατολής–Βαλκανίων (Δυτικής Ασίας-Αν. Ευρώπης». Και ακόμη δεν είχαν ανακοινωθεί τα ενεργειακά αποθέματα νοτίως της Κύπρου, οι ενεργειακές συμμαχίες και άξονες, που αλλάζουν τα γεωπολιτικά δεδομένα του προαναφερθέντος συμπλόκου.

    Σε ότι αφορά την ισλαμοτουρκική πολιτική με τα βαλκανικά κράτη αναφέρει χαρακτηριστικά: «…Μια αδυναμία της Τουρκίας που θα φανερωθεί στο θέμα της ασφάλειας και της προστασίας της τουρκικής κοινότητας στην Κύπρο, μπορεί να εξαπλωθεί σαν κύμα στην Δυτική Θράκη και την Βουλγαρία και ακόμη στο Αζερμπαϊτζάν και την Βοσνία». Μόνο από τα μικρά αυτά αποσπάσματα του περίφημου βιβλίου του μέντορα του Ερντογάν για την Νέο-οθωμανική πολιτική του Τούρκου προέδρου.

    Η Ελλάδα, με την πολιτική του κατευνασμού (Appeasment) τις τελευταίες δεκαετίες, θεωρεί ότι θα κατευνάσει το αδηφάγο θηρίο «χαϊδεύοντας το κατά την φορά του πέλους», οδηγώντας όμως σταδιακά την πατρίδα στην ‘φινλανδοποίηση’, παραχωρώντας εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα χωρίς πόλεμο. Διατρέχουμε κίνδυνο αφανισμού ως έθνος αν συνδυαστεί η επιθετική αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας με την ελληνική πολιτική κατευνασμού, καθώς και με άλλους εθνοκτόνους παράγοντες.

    Αναφερόμαστε φυσικά στην υπογεννητικότητα, τη μετανάστευση των καλυτέρων και πολύ καλά εκπαιδευμένων νέων μας, όπως ήδη συμβαίνει σήμερα. Μόνη ελπίδα μας η διαμόρφωση νέας εθνικής στρατηγικής με κυρίαρχη την πολιτική αποτροπής (Containment), μαζί με ισχυρές συμμαχίες. Και για να είμαστε σαφείς, αποτροπή σημαίνει ισχύς, με δεδομένη την πολιτική εφαρμογή της, αν απαιτηθεί, για την προάσπιση των εθνικών μας συμφερόντων.

    https://slpress.gr/diethni/oi-quot-ieres-agelades-quot-tis-toyrkikis-epektatikis-geostratigikis/


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: