Διεμφυλικότητα και σχετικοποίηση της φύσης

«Ταυτότητα φύλου νοείται ο εσωτερικός και προσωπικός τρόπος με τον οποίον το ίδιο το πρόσωπο βιώνει το φύλο του, ανεξάρτητα από το φύλο που καταχωρίστηκε κατά τη γέννησή του με βάση τα βιολογικά του χαρακτηριστικά».

(από το νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης για τη
«νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου»
)

 

Πόσο συμβατή με μια τέτοια ατομιστική αντίληψη μπορεί να είναι η Αριστερά; Η οποία από πάντα είχε μια ευρύτερη κοινωνική προσέγγιση -που ερχόταν σε σύγκρουση με την κυρίαρχη καπιταλιστική εγωιστική αντίληψη- και διακρινόταν από μια οικολογική ευαισθησία, που δεν αποδεχόταν την κυριαρχία πάνω στη φύση και την εν τέλει καταστροφή της.  Τελικά «το είναι προηγείται της συνείδησης» ή επιστρέφουμε σε χεγκελιανά σχήματα; 

Πώς είναι δυνατόν να αποδίδεται νομικά και επίσημα από ένα ευνομούμενο κράτος το δικαίωμα να χαρακτηρίζεται π.χ.  μια γυναίκα ως «άνδρας», ενώ φέρει όλα της τα βιολογικά όργανα, μόνο και μόνο επειδή η ίδια έχει επιλέξει αυτόν τον αυτοπροσδιορισμό; Γιατί δεν αρκούσαν οι κατηγορίες  «διεμφυλικός άνδρας» και «διεμφυλική γυναίκα» για να προσδιορίσουν τις διαφορετικές σεξουαλικές επιλογές και έπρεπε το κράτος να αποδόσει τη νομική δυνατότητα σε ένα βιολογικό άνδρα να καταγραφεί ως «γυναίκα» και αντιστρόφως; 

Το σύμπλεγμα του  νομοθέτη 

Το βασικό πρόβλημα του νομοθέτη στο συγκεκριμένο παράδειγμα είναι η ιδεοληπτική αποδοχή της πλέον εγωιστικής αντίληψης που επικράτησε στις λεγόμενες «σπουδές φύλου»,  στις gender studies. Μια αντίληψη που θεωρεί ότι το αρσενικό και το θηλυκό είναι εξ ολοκλήρου κοινωνικές κατασκευές. Ότι δεν έχει σημασία ότι το αγοράκι γεννιέται με πέος και το κοριτσάκι με αιδοίο. Θεωρεί ότι αυτά αποτελούν τυχαιότητες ασήμαντες και ότι την κύρια κατεύθυνση τη δίνει η πολιτιστική διεργασία η οποία οδηγεί σε συγκεκριμένες ταυτοτικές κατασκευές. 

Κύρια εκφράστρια της άποψης αυτής υπήρξε η Αμερικανίδα Judith Butler, η οποία  θεωρούσε ότι η αντικειμενική διαφορά βιολογικού και κοινωνικού φύλου δεν υπάρχει. Αμφισβητούσε την έως τώρα παραδοχή ότι ανεξάρτητα από την πολιτισμική διεργασία η ύπαρξη ‘βιολογικού φύλου’ είναι αντικειμενική, όπως και αντικειμενική είναι η δημιουργία του ‘κοινωνικού φύλου’, ως αποτέλεσμα της παιδαγωγικής κοινωνικής λειτουργίας επί του «βιολογικού φύλου».  Αρνούμενη τη διαδοχικότητα των σταδίων: «βιολογικό φύλο, κοινωνικό φύλο και σεξουαλική επιθυμία», αποκόπτει ριζικά την έμφυλη ταυτότητα από τη βιολογική πραγματικότητα.

Οι απόψεις αυτές βρήκαν ισχυρό αντίλογο από φεμινίστριες, κάποιες εκ των οποίων διατύπωσαν την άποψη ότι η διεμφυλικότητα αποτελεί μια μορφή «ακρωτηριασμού» και ταυτίζεται με τον μισογυνισμό. Ενδιαφέρον επίσης έχει η εκτίμηση ότι πίσω από την προβληματική περί διεμφιλικότητας βρίσκονται τεράστιες φαρμακευτικές βιομηχανίες, οι οποίες υποστηρίζουν με χημικό τρόπο τις επιλογές των διεμφυλικών. Tις απόψεις αυτές απορρίπτουν και επιστήμονες που εξειδικεύονται στα σχετικά πεδία. Η Debra W. Sohνευροεπιστήμονας και ερευνήτρια της σεξουαλικής συμπεριφοράς ( sex researcher and neuroscientist) στο York University στο Τορόντο του Καναδά),  αφού ρωτά στους Times του L.A.: «Are gender feminists and transgender activists undermining science?«

απαντά:  «Στον κόσμο της ριζοσπαστικής πολιτικής ταυτότητας, δύο ομάδες με πολύ διαφορετικές φιλοσοφίες αγνοούν την επιστήμη στο όνομα της προώθησης της ισότητας: οι gender feminists και οι διεμφυλικοί ακτιβιστές


Η εμπειρία της Αλόμα
 

Η αντίληψη αυτή του υποκειμενικού καθορισμού της φύσης βρίσκεται στη βάση του τεχνοκρατικού βιασμού της φύσης και συνάδει απολύτως με την εγωιστική αντίληψη για την κυριαρχία του ατόμου επ’ αυτής. Βρίσκεται ακριβώς στην πυρήνα της ακραίας καπιταλιστικής αντίληψης που έχει οδηγήσει στην απόλυτη καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος. Κάποιες πορείες ζωής διεμφυλικών ατόμων έρχονται να επιβεβαιώσουν το αδιέξοδο στο οποίο οδηγεί η υπερβολική πίστη στην δυνατότητα του ατόμου να επιβληθεί επί της φύσης. Για παράδειγμα, η πλέον εμβληματική τραβεστί της Αθήνας, η Αλόμα που γεννήθηκε ως Χαράλαμπος, υπέστη βιασμό ως παιδί και οδηγήθηκε στην ομοφυλοφιλία, επέλεξε την ταυτότητα της τραβεστί, αγωνίστηκε για τα δικαιώματα αυτής της ομάδας, αλλά τελικά διεκδίκησε να είναι ο Μπάμπης στα τελευταία χρόνια της ζωής και να πεθάνει ως Χαράλαμπος.    

Το δικό μας ζήτημα σχετίζεται με το γεγονός ότι μια αλλοτριωμένη προσέγγιση που έχει απορριφθεί από σοβαρές φεμινίστριες μετατρέπεται σε γραμμή μιας κυβέρνησης. Και αυτό συνδέεται άμεσα με τη δυνατότητα των διεμφυλικών ακτιβιστών να επηρεάζουν κυβερνητικές αποφάσεις, αντιμετωπίζοντας πατερναλιστικά κάθε άλλη προσέγγιση. Και βεβαίως χωρίς την άποψη της κοινωνίας, ούτε καν του ίδιου του κομματικού χώρου που θα κληθεί να υποστηρίξει τις επιλογές αυτές.   

Φεμινίστριες VS διεμφυλικοί ακτιβιστές

Sexual Personae (Camille Paglia book) cover.jpgΑυτά τα ζητήματα όμως, που με τόσο πρωτογονισμό και αφέλεια αντιμετωπίζονται στην Ελλάδα, έχουν απασχολήσει τις σοβαρές φεμινίστριες, οι οποίες απορρίπτουν τις διεμφυλικές απολυτότητες των gender feminists. Χαρακτηριστική είναι η προσέγγιση της Camille Anna Paglia, μια σημαντικής Αμερικανίδας διανοούμενης, που συνέγραψε το   Sexual Personae: Art and Decadence from Nefertiti to Emily Dickinson , και μελετά σε βάθος διάφορες πλευρές του σύγχρονου πολιτισμού.

Η   Camille Paglia υποστηρίζει:

«Οι φεμινίστριες συγκρούστηκαν δημόσια με τους διεμφυλικούς ακτιβιστές, πολύ περισσότερο στο Ηνωμένο Βασίλειο από ό, τι εδώ (σ.τ.σ ΗΠΑ). Για παράδειγμα, πριν από δύο χρόνια έλαβε χώρα μια οργανωμένη εκστρατεία ιδιαίτερα άγρια, που συμπεριλάμβανε και μια αναφορά με 3.000 αιτήσεις υπογραφών, για να ακυρώσει μια διάλεξη της Τζερμέν Γκριρ (Germaine Greer) στο πανεπιστήμιο του Κάρντιφ, λόγω των «προσβλητικών» απόψεών της σχετικά με τη διεμφυλικότητα. Η Γκριρ, μία μελετητής λογοτεχνίας, από τους μεγαλύτερους πρωτοπόρους του δεύτερου ρεύματος φεμινισμού, από πάντα στεκόταν ενάντια στην άποψη που έλεγε ότι οι άνδρες οι οποίοι έχουν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση αλλαγής φύλου μπορούν να θεωρούνται πραγματικές «γυναίκες». Η διάλεξή της στο Κάρντιφ (σχετικά με το «Γυναίκες και Εξουσία στον Εικοστό Αιώνα») τελικά ολοκληρώθηκε, με μεγάλη ασφάλεια.

Και το 2014, το βιβλίο Gender Hurts, μιας ριζοσπαστικής αυστραλιανής φεμινίστριας, της Σίλα Τζέφρις (Sheila Jeffreys), υπήρξε αφορμή να ξεσπάσουν έντονες διαμάχες στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η Τζέφρις εξισώνει τη διεμφυλικότητα με τον μισογυνισμό και την περιγράφει ως μια μορφή «ακρωτηριασμού». Αυτή και οι φεμινίστριες σύμμαχοί της αντιμετώπισαν παρατεταμένες δυσκολίες στην εξασφάλιση ενός χώρου ομιλίας στο Λονδίνο, λόγω απειλών και ταραχών από διεμφυλικούς ακτιβιστές. Τέλος, κυκλοφόρησε το Conway Hall, που αποτελεί μια δυναμική και λεπτομερής διάλεξη της Τζέφρις, τον περασμένο Ιούλιο. Είναι όλη διαθέσιμη στο YouTube. Σε αυτήν υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ότι η φαρμακευτική βιομηχανία, έχοντας χάσει το εισόδημά της καθώς η συνηθισμένη θεραπεία με οιστρογόνα για τις εμμηνοπαυσιακές γυναίκες εγκαταλείφθηκε γιατί εγκυμονούσε κινδύνους για την υγεία τους, προώθησε τη σχετικά νέα ιδέα της διεμφυλικότητας, προκειμένου να δημιουργήσει μια μόνιμη τάξη πελατών που θα χρειάζονται εφ’ όρου ζωής συνταγογραφούμενες ορμόνες.

Αποκαλώ τον εαυτό μου διεμφυλικό άτομο· φορούσα φανταχτερά ανδρικά ρούχα από την πρώιμη παιδική ηλικία· είμαι, ωστόσο, ιδιαίτερα επιφυλακτική σχετικά με το σημερινό ρεύμα των διεμφυλικών, το οποίο νομίζω ότι κατά βάση είναι αποτέλεσμα ψυχολογικών και κοινωνιολογικών παραγόντων και όχι των σημερινών συζητήσεων περί φύλου. Επιπλέον, καταδικάζω την ολοένα και αυξανόμενη συνταγογράφηση των αναστολέων της εφηβείας (των οποίων οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις είναι άγνωστες) για τα παιδιά. Θεωρώ αυτή την πρακτική ποινική παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Είναι πέρα για πέρα ειρωνικό, ότι οι φιλελεύθεροι παίρνουν θέση υπέρ της επιστήμης σε ό,τι αφορά την υπερθέρμανση του πλανήτη (ένας συναισθηματικός μύθος που δεν υποστηρίζεται από αποδεικτικά στοιχεία) ενώ αποφεύγουν κάθε αναφορά στη βιολογία όταν πρόκειται για το φύλο. Η βιολογία έχει αποκλειστεί από τα προγράμματα των γυναικείων σπουδών και των σπουδών για τα φύλα εδώ και σχεδόν πενήντα χρόνια. Έτσι, πολύ λίγοι καθηγητές και θεωρητικοί των σημερινών σπουδών πάνω στο φύλο, τόσο εδώ όσο και στο εξωτερικό, είναι διανοητικά και επιστημονικά προετοιμασμένοι να διδάξουν την ύλη τους. Η ψυχρή βιολογική αλήθεια είναι ότι οι αλλαγές πάνω στο φύλο δεν είναι εφικτές. Κάθε συγκεκριμένο κύτταρο του ανθρώπινου σώματος παραμένει κωδικοποιημένο με το φύλο ενός ατόμου για μια ζωή. Μπορούν να εμφανιστούν διασεξουαλικές αμφισημίες, αλλά αυτές αποτελούν αναπτυξιακές ανωμαλίες που αντιπροσωπεύουν ένα μικρό ποσοστό των ανθρώπινων γεννήσεων.

Σε μια δημοκρατία, όλοι πρέπει να είναι απαλλαγμένοι από παρενόχληση και κακομεταχείριση, ανεξάρτητα από το πόσο αντικομφορμιστές ή εκκεντρικοί είναι. Αλλά ταυτόχρονα, κανείς δεν αξίζει ειδικά δικαιώματα, προστασίες ή προνόμια βάσει της εκκεντρικότητάς του. Οι κατηγορίες «διεμφυλικός άνδρας» και «διεμφυλική γυναίκα» είναι πολύ σαφείς και αξίζουν σεβασμό. Αλλά, όπως η Τζερμέν Γκριρ και η Σίλα Τζέφρις, απορρίπτω τον κρατικό εξαναγκασμό να αποκαλέσω κάποιον άνθρωπο «άνδρα» ή «γυναίκα», απλά και μόνο με βάση την υποκειμενική του αίσθηση. Μπορούμε να ακολουθήσουμε τον δρόμο της καλής θέλησης και να προτιμήσουμε τον ευγενικό τρόπο απεύθυνσης σε αυτούς τους ανθρώπους, αλλά είναι επιλογή μας μόνο….» 

Eν κατακλείδι

Ίσως η ιστορική απάντηση του αρχηγού των ινδιάνων στον πρόεδρο των ΗΠΑ, να ταιριάζει περισσότερο στην εγωιστική πρόθεση του ατόμου να κυριαρχεί πάνω στη φύση και να την οδηγεί εκεί που αυτό νομίζει ως σωστό. Αν και το κείμενο είναι γραμμένο το 1855, είναι σήμερα επίκαιρο όσο ποτέ. Μιας και η δυσαρμονία του ανθρώπου με τη φύση δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερη απ’ όσο είναι σήμερα. 

«Ξέρουμε τουλάχιστον αυτό:
Η γη δεν ανήκει στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος ανήκει στη γη.
Κι ακόμα πως εμείς δε δημιουργήσαμε τον ιστό της ζωής αλλά αποτελούμε μόνο μια ίνα μέσα σ’ αυτόν.
Αν προκαλέσουμε κάποια καταστροφή στον ιστό οι συνέπειες θα έρθουν και σε μας τους ίδιους….
Ο καιρός της δικής σας παρακμής είναι ακόμα μακριά αλλά θάρθει.
Κανείς δεν ξεφεύγει από το γραφτό του.
Μολύνετε το κρεββάτι σας και μια νύχτα θα πάθετε ασφυξία
από τα ίδια σας τα απορρίμματα….»


Δείτε ένα παλιότερο κείμενο :

«Οι θεωρίες περί φύλου (gender studies) ως αλλοτρίωση.Από τον John Money  στην Judith Butler»

https://kars1918.wordpress.com/2016/10/16/la-theorie-du-genre/


 

Εδώ μπορείτε να δείτε τις θέσεις της Παιδοψυχιατρικής Εταιρείας Ελλάδος (Π.Ε.Ε.-ΕΝΩ.ΨΥ.Π.Ε.) για το Σχέδιο Νόμου «Νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου – άρθρο 3- Εθνικός Μηχανισμός Εκπόνησης, Παρακολούθησης και Αξιολόγησης των Σχεδίων Δράσης για τα Δικαιώματα του Παιδιού»

https://www.hscap.gr/taytotita-fyloy


 

Gender disorder

Advertisements

39 Σχόλια

  1. Γ.ΚΥΔΩΝΙΕΥΣ on

    Θυμάμαι προ χρόνων τον καθηγ.Ιατρικής Αγιουτάντη (αν δεν κλανω λάθος) που είπε σε πολύ χαλαρό ύφος στην Αλόμα: κύριε μου -η Αλόμα τσίριζε κυρία είμαιότι και να κάνετε δεν μπορεί ο οργανισμός σας να παράγει ωάρια ,όσες επεμβάσεις κι αν κάνετε.Ομοίως οι κυρίες που έγιναν «κύριοι»ποτέ δεν θα παράγει ο οργανισμός σπέρμα.

  2. Γ.Φς on

    Η θέση του ΚΚΕ για την «ταυτότητα φύλου» και οι ανορθολογικές θεωρίες της κυβέρνησης

    Με αφορμή τη συζήτηση στη Βουλή για το νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης

    Στη διαδικασία της συζήτησης στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής μπήκε το νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης για τη «νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου». Τις επόμενες μέρες αναμένεται να πάρει το δρόμο της συζήτησης και της ψήφισης στην Ολομέλεια. Το νομοσχέδιο για την αλλαγή της ταυτότητας φύλου δεν αφορά τον σεξουαλικό προσανατολισμό, δεν αφορά τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων. Αφορά τη δυνατότητα αλλαγής φύλου στα νομικά έγγραφα ενός ατόμου με βάση τη βούλησή του, τον αυτοπροσδιορισμό του φύλου.

    Επιστημονικά τεκμηριωμένη αντίληψη

    Το ΚΚΕ αναγνωρίζει το δικαίωμα στην αλλαγή του φύλου στα νομικά έγγραφα, στις περιπτώσεις που το άτομο βιώνει έντονη σύγκρουση ανάμεσα σε ορισμένα χαρακτηριστικά του φύλου του και στο φύλο που νιώθει ότι ανήκει, για βιολογικούς, κοινωνικούς και άλλους λόγους. Ομως, η νομική αναγνώριση του ατομικού δικαιώματος χρειάζεται να βασίζεται σε ορισμένα αντικειμενικά κριτήρια και σε μέτρα κοινωνικής προστασίας του ατόμου (χωρίς να προϋποθέτει τη χειρουργική επέμβαση).
    Δηλαδή, η ατομική του απόφαση χρειάζεται να στηρίζεται σε μια διακριτική, τεκμηριωμένη επιστημονικά και κοινωνικά θεσμοθετημένη γνωμοδότηση, ώστε να βοηθηθεί το άτομο ουσιαστικά να επιλύσει αυτή την ασυμβατότητα και να έχει την αντίστοιχη υποστήριξη του οικογενειακού, φιλικού, συγγενικού, ευρύτερα του κοινωνικού περιβάλλοντος.

    Ενδεχομένως αυτό να αφορά και περιπτώσεις μεσοφυλικών παιδιών (παιδιά που τα χρωμοσώματα ή τα γεννητικά τους όργανα παρουσιάζουν απόκλιση από τον τυπικό ορισμό του αρσενικού ή θηλυκού σώματος), αλλά με την επιστημονική, κοινωνική στήριξη, όχι μόνο με την απόφαση της οικογένειας. Γιατί η οικογένεια μπορεί να μην είναι σε θέση να γνωρίζει το σύνολο των επιστημονικών κριτηρίων για να αντιμετωπίσει το ζήτημα.

    Για να μπορέσει να ασκηθεί το ατομικό δικαίωμα με ουσιαστικό και όχι τυπικό τρόπο, προϋποτίθενται ορισμένοι κοινωνικά καθορισμένοι παράγοντες. Για να είναι αποτέλεσμα ώριμης σκέψης και ουσιαστική η ατομική επιλογή στην αλλαγή της ταυτότητας φύλου, χρειάζεται να βασίζεται στη γνώση μιας σειράς παραγόντων και συνεπειών από αυτήν την επιλογή. Αυτή η γνώση μπορεί να μεταφερθεί μέσα από την επιστημονική, κοινωνική στήριξη του ατόμου. Δεν αρκεί η υποκειμενική εμπειρία.

    Αυτό δεν αποτελεί «ιατρικοποίηση», «ψυχιατρικοποίηση», όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση, αλλά προϋπόθεση για την ουσιαστική ανάπτυξη της προσωπικότητας, βασιζόμενη στην ψυχοκοινωνική στήριξη του ατόμου. Ομως, το νομοσχέδιο δεν προσεγγίζει ούτε τις ελάχιστες κοινωνικές προϋποθέσεις για να στηριχθεί το ατομικό δικαίωμα. Αντίθετα, τις αρνείται στο όνομα του ατομικού δικαιώματος.

    Τι προβλέπει το νομοσχέδιο

    Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, η αίτηση του ατόμου στη δικαστική αρχή δεν απαιτεί ως προϋπόθεση καμιά επιστημονική γνωμάτευση. Αγνοείται η ανάγκη το άτομο να διαθέτει ολόπλευρη, επιστημονική και κοινωνική στήριξη, ως προϋπόθεση για να προχωρήσει στην αλλαγή του φύλου. Οι μοναδικές προϋποθέσεις που θέτει, είναι το άτομο να μην είναι έγγαμο όταν κάνει την αίτηση και να έχει δικαιοπρακτική ικανότητα, δηλαδή να είναι άνω των 18 ετών.

    Περιλαμβάνει ακόμα στις προϋποθέσεις τη δυνατότητα να αλλάξει η ταυτότητα φύλου ενός ανήλικου ατόμου 17 ετών, με τη συναίνεση των γονιών του, επικαλούμενο ότι, αφού έχει το δικαίωμα ψήφου και μια σειρά από άλλα «πολιτικά δικαιώματα», μπορεί να έχει την πνευματική ωριμότητα να αποφασίσει.

    Σύμφωνα με την τοποθέτηση του υπουργού Δικαιοσύνης, η κυβέρνηση θα κατεβάσει το ηλικιακό όριο στα 15 έτη, με την προϋπόθεση ότι το 15χρονο ή 16χρονο άτομο θα καταθέσει στο δικαστήριο και επιστημονική γνωμάτευση από κρατικό φορέα. Βέβαια, είναι απορίας άξιο με ποια επιστημονικά κριτήρια τεκμηριώνεται ότι αυτή η ανάγκη ισχύει μόνο σε περιπτώσεις ανηλίκων 15 και 16 ετών, ενώ στα 17, 18 ή 20 έτη δεν υπάρχει.
    Τελικά, γιατί η κυβέρνηση προωθεί το συγκεκριμένο νομοσχέδιο; Αυτό που έρχεται να υιοθετήσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με τη βούλα του νόμου, είναι ο πλήρης διαχωρισμός του «βιολογικού» και του «κοινωνικού» φύλου. Πρόκειται για τις θεωρίες, οι οποίες βασίζονται στην πλήρη απόσπαση των ανατομικών χαρακτηριστικών του φύλου, που προσδιορίζονται αντικειμενικά, από την αντίληψη που έχει το άτομο για το φύλο που ανήκει. Ομως, αυτή η αντίληψη διαμορφώνεται κάτω από συγκεκριμένες ιστορικές, κοινωνικές, οικονομικές, πολιτικές συνθήκες.

    Μάλιστα, στη συζήτηση στη Βουλή οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, υποστηρίζοντας αυτές τις ανορθολογικές θεωρίες, αμφισβήτησαν το φυλετικό διαχωρισμό άνδρας – γυναίκα ως αντικειμενικό γεγονός. Παρουσιάζουν ότι το φύλο είναι αποκλειστικά ένα «καλούπι» που προσδίδει η κοινωνία στο άτομο. Επομένως, είναι κάτι ρευστό και μεταβαλλόμενο. Και αυτή η χυδαία διαστρέβλωση της αντικειμενικής, κοινωνικής πραγματικότητας, αυτός ο ανορθολογισμός και ιδεαλισμός παρουσιάζονται ως «προοδευτισμός».

    Η διαστρέβλωση εφαλτήριο της επίθεσης

    Οι ΣΥΡΙΖΑίοι βουλευτές, επικαλούμενοι αυτές τις ιδεαλιστικές και ανορθολογικές θεωρίες, έκαναν επίθεση στις θέσεις του ΚΚΕ, παρουσιάζοντάς τες με το κεφάλι κάτω. Με χυδαίο τρόπο διαστρέβλωσαν τη θέση του ΚΚΕ, αναπαράγοντας ξεκομμένες «ατάκες» ή γενικότερες ιδεολογικές θέσεις από την τοποθέτησή του στην Επιτροπή της Βουλής.
    Περιορίστηκαν στην αναφορά του ΚΚΕ ότι «το φύλο προσδιορίζεται αντικειμενικά», από την ανάλυση που κάνει σε σχέση με το ότι οι αντιλήψεις για την κοινωνική θέση του κάθε φύλου αναπαράγονται κοινωνικά, μέσα από το οικογενειακό, σχολικό, ευρύτερα μέσα από το κοινωνικό περιβάλλον.
    Και βέβαια οι αντιδραστικές απόψεις περί βιολογικής κατωτερότητας της γυναίκας που επικρατούσαν το Μεσαίωνα, αναπαράχθηκαν κοινωνικά. Και βέβαια η θέση της γυναίκας στη δουλοκτητική, στη φεουδαρχική, ακόμα και στην καπιταλιστική κοινωνία για εκατοντάδες χρόνια δεν ήταν αποτέλεσμα των βιολογικών χαρακτηριστικών του γυναικείου φύλου, αλλά αποτέλεσμα αυτού που είχε ανάγκη η εκάστοτε κοινωνία (κυρίαρχες σχέσεις ιδιοκτησίας) από τη γυναίκα, ως άμεσου αναπαραγωγού του είδους (θέση στην τεκνογονία, μητρότητα).

    Γι’ αυτό, το ΚΚΕ αναδεικνύει ότι οι αλλαγές στις κοινωνικές σχέσεις μεταξύ των φύλων ακολουθούν, αν και με μεγάλη καθυστέρηση, τις αλλαγές στις οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές συνθήκες που επικρατούν σε μια συγκεκριμένη ιστορική περίοδο.

    Για παράδειγμα, η πιο μαζική προσέλευση των γυναικών στη μισθωτή εργασία, τις τελευταίες δεκαετίες, περιόρισε εν μέρει τον οικονομικό και κοινωνικό καταναγκασμό της στα πλαίσια του γάμου. Συνεπώς, η αντίληψη του ΚΚΕ διαμορφώνεται στη βάση της αλληλεπίδρασης των φυλετικών χαρακτηριστικών, βιολογικά προσδιορισμένων, και των κοινωνικών σχέσεων των φύλων.

    Επίσης, κατηγόρησαν το ΚΚΕ ότι συμπεριφέρεται με την αλαζονεία της επιστημονικής αποκλειστικότητας. Πρόκειται για συνειδητή συκοφαντία, καθώς επιστημονικές οργανώσεις, που πήραν μέρος στη συζήτηση της αρμόδιας Επιτροπής της Βουλής, επίσης πρότειναν τη θεσμική κατοχύρωση της επιστημονικής γνωμοδότησης ή ανέδειξαν προβλήματα κοινωνικών σχέσεων που μπορεί να επακολουθήσουν από μια μη μελετημένη «ευκολία» στο πεδίο εφαρμογής του νόμου.

    Αφετηρία οι θεωρίες για το «κοινωνικό φύλο»

    Η ουσία των απόψεων του κυβερνώντος ΣΥΡΙΖΑ δεν περιορίζεται στον τρόπο που αντιλαμβάνονται το φύλο. Βρίσκεται στην απολυτοποίηση της ατομικής εμπειρίας ως αφετηρίας και πηγής προέλευσης της γνώσης, σε βάρος της κοινωνικής εμπειρίας, σε βάρος τελικά της αντικειμενικής πραγματικότητας. Βάζει με τον τρόπο αυτό το λιθαράκι του να εμπεδώνεται στη συνείδηση και τον τρόπο ζωής η αναζήτηση «ατομικής λύσης» στα κοινωνικά προβλήματα, στα αδιέξοδα για τα οποία ευθύνεται η σημερινή κοινωνία.

    Στην πραγματικότητα, στην ατομική επιλογή επιδρά το ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο, το οποίο, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, την επηρεάζει. Από την επίδραση αυτή δεν εξαιρείται ούτε ο «εσωτερικός και προσωπικός τρόπος με τον οποίο το άτομο βιώνει το φύλο», στον οποίο αναφέρεται το νομοσχέδιο.

    Ευ. Χ.

    https://www.rizospastis.gr/story.do?id=9525541

  3. ΤVxs on

    Ζουράρις για αλλαγή φύλου: Είναι διαταραχή

    Είναι διαταραχή σαν παιδική ασθένεια, όπως ο παιδικός διαβήτης, πρόκειται για ιατρικό και βιογενετικό θέμα, είπε ο υφυπουργός Παιδείας, Κώστας Ζουράρις, μιλώντας στον realfm 97,8 για το νομοσχέδιο αλλαγής φύλου, δηλώνοντας, πάντως, ότι θα το ψηφίσει.

    «Το θέμα είναι ιατρικό. Ο πατέρας μου υπήρξε ο ιδρυτής της Σεξολογίας και ενδροκρινολόγος. Διάβασα, εγώ, όλα τα σχετικά, τώρα, με τις τελευταίες έρευνες της Βιογενετικής και της Ενδοκρινολογίας. Σε μερικούς ανθρώπους εμφανίζεται από αυτά τα 4 δισ. γράμματα που έχουν τα χρωμοσώματά μας και το γονίδιό μας, εμφανίζονται αλλαγή των αριθμών μεταξύ τους και επομένως ήδη από της βρεφικής ηλικίας, πολύ σπάνιο βέβαια είναι, ορισμένοι άνθρωποι εμφανίζουν αλλαγή αυτής της τάξεως των γραμμάτων και είναι διαταραχή όπως μία παιδική αρρώστια. Εξ ου και βλέπετε ότι για τα κάτω των ενηλίκων, δηλαδή, κάτω των 17 ετών, πρέπει να υπάρξει γνωμάτευση ιατρική και μάλιστα σε ειδικό νοσοκομείο. Είναι διαταραχές αυτές. Εμφανίζουν ενδοκρινολογικές διαταραχές και είναι αμιγώς ιατρικό θέμα», ανέφερε ο υφυπουργός Παιδείας.

    Στο ερώτημα αν θα ψηφίσει το νομοσχέδιο για την αλλαγή φύλου, ο Κ. Ζουράρις απάντησε: «Προφανώς».

    Σχολιάζοντας τη θέση που έχει διατυπώσει η Εκκλησία και απαντώντας στο ερώτημα αν δικαιούται να επεμβαίνει στο ζήτημα, ο Κώστας Ζουράρις είπε: «Βεβαίως δικαιούνται. Φυσικά δικαιούνται διότι η Εκκλησία της Ελλάδος είναι θεσμός πνευματικός αλλά στο συγκεκριμένο σημείο δεν παραβλέπουν π.χ. ότι καθαρά είναι ιατρικό θέμα είναι όπως ο παιδικός διαβήτης, δεν υπάρχει καμία διαφορά. Δεν το λέω εγώ, το λέει η Ιατρική, το λέει η Βιογενετική».

    http://tvxs.gr/news/ellada/zoyraris-gia-allagi-fyloy-einai-diataraxi

  4. ΤVxs on

    Διεμφυλικότητα και σχετικοποίηση της φύσης
    «Ταυτότητα φύλου νοείται ο εσωτερικός και προσωπικός τρόπος με τον οποίον το ίδιο το πρόσωπο βιώνει …

    http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/diemfylikotita-kai-sxetikopoiisi-tis-fysis

  5. http://www.offtherecord.net.gr/2015/12/09/%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CE%B3%CE%B7%CF%84%CE%AE%CF%82-%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CF%83%CE%BF%CF%86%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%AE%CF%84%CF%81%CE%B7%CF%82-%CF%80%CE%B1%CF%84%CE%AD/

    Ο Καθηγητής Φιλοσοφίας Δημήτρης Πατέλης τσακίζει την θεωρία του κοινωνικού φύλου (βίντεο)

    ‘Παγωμένη’ εικόνα από το βίντεο.
    Στο βίντεο που ακολουθεί ο Επίκουρος Καθηγητής Φιλοσοφίας του Πολυτεχνείου Κρήτης Δημήτρης Πατέλης σε απόσπασμα ομιλίας του στο Μετσόβειο Πολυτεχνείο λίγες ημέρες πριν, δίνει μια τεκμηριωμένη και πολύ σοβαρή απάντηση καταρρίπτοντας την θεωρία του κοινωνικού φύλου, δίνοντας επίσης ”ανατριχιαστικές” λεπτομέρειες για την προπαγάνδα και τα αποτελέσματα χειραγώγησης της ιδεολογίας των LGBTQ ομοφυλοφυλικών οργανώσεων καθώς και τι εξυπηρετούν.

    Παρακάτω απομαγνητοφωνημένο και σε γραπτό κείμενο σχεδόν ολόκληρο το απόσπασμα:

    ”Η τεχνολογία αλλαγής φύλου δεν ξέρω πόσο χειραφετική διάσταση μπορεί να έχει. Για να είμαι ακριβέστερος ξέρω ότι είναι μια μορφή χειρίστου τύπου χειραγώγησης. Κι όποιος δεν το καταλαβαίνει αυτό ας δει σήμερα ποιοί είναι υπέρμαχοι αυτών των πολιτικών επιλογών. Αυτοί που είναι πιο ρατσιστές στην παγκόσμια πολιτική τους, αυτοί που πάνε να επιβάλλουν την δική τους νοοτροπία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε όλο τον πλανήτη, αυτοί που επιβάλλουν με όρους γενοκτονίας τα οικονομικά, πολιτικά και λοιπά γεωστρατηγικά τους συμφέροντα, αυτοί είναι που πάνε να μας επιβάλλουν όλη την προβληματική των LGBTQ κι όλα τα υπόλοιπα που ξέρουμε.

    Έχουμε εδώ και επιστήμη, και υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην ανάγκη και την επιθυμία.

    Φυσικά και εδώ εμπλέκεται το φαντασιακό συνειδησιακό πνευματικό στοιχείο, στην επιθυμία, αλλά ακριβώς λόγω αυτού του πράγματος, σε αλλοτριωμένη κοινωνία, σε κοινωνία στην οποία έχουμε απόπειρα εκτακτικής ανάσας και διεξόδου των όρων αναπαραγωγής του κεφαλαίου, πράγμα που θα το δούμε στο ιστορικό κομμάτι, μέσω δημιουργίας τεχνητών αναγκών στον άνθρωπο, άρα μέσω μιας βιομηχανίας επιβολής τεχνηέντως επίπλαστων αναγκών στον άνθρωπο, το να μιλάμε με τέτοια ευκολία γι’ αυτά τα θέματα είναι νερό στο μύλο της χειραγώγησης.

    Δε μπορεί δηλαδή να επιβάλλεται στα πλαίσια της Διατλαντικής πολιτικής επενδύσεων, να επιβάλλονται και τέτοια φαινόμενα, επιβολή δηλαδή της αλλαγής φύλου, των γάμων και της τεκνοθεσίας μεταξύ ομοφύλων, και εμείς να θεωρούμε ότι αυτό είναι προοδευτικό φαινόμενο.

    Δηλαδή, εάν αγνοήσουμε τον βιολογικό πυρήνα, το βιολογικό υπόστρωμα των αναγκών φυσιογνωστικά επακριβώς προσδιοριζόμενο, δηλαδή αν εξαιρέσουμε τις περιπτώσεις εκείνες όπου υπάρχει ορμονικό και ανατομοφυσιολογικό πρόβλημα, το οποίο είναι απειροελάχιστο ποσοστό στις περιπτώσεις ανατομοφυσιολογικού προσδιορισμού του φύλου, και εκεί οι ιατρικές παρεμβάσεις μπορούν να βοηθήσουν, οι περιπτώσεις εκείνες τις οποίες έχουμε την λεγόμενη μη παραδοσιακή σεξουαλική προτίμηση είναι μορφές διάθλασης συγκεκριμένου τύπου αλλοτριωμένου και αλλοτριωτικού κοινωνικού, στο βιολογικό.

    Πείτε μου σας παρακαλώ τι θα γίνει εάν στην παιδική ηλικία ή στην εφηβεία ενός παιδιού, έρθει ο γονέας ή ο δάσκαλος και του πει ‘παιδάκι μου το’ ψαξες το φύλο σου; μήπως δεν είσαι αγόρι κι είσαι κορίτσι;’ ή το αντίστροφο; Πού θα πατήσει; Τι θα κάνει στην συνέχεια; Εάν τραυματίσεις την φυσιολογική ψυχοσωματική ανάπτυξη του παιδιού που συνδέεται με τις θέσεις και τους ρόλους τους βιολογικά προσδιορισμένους από το βιολογικό υπόστρωμα των αναγκών των θέσεων και των ρόλων των φύλων, έχεις αποδομήσει το σύνολο της προσωπικότητας και της μετέπειτα ζωής του παιδιού. Και αυτό που σας λέω είναι αποδεδειγμένο και με εμπειρικό υλικό.

    Όταν αυτή τη στιγμή στις ΗΠΑ δίνουν μάχες για να θεωρηθεί ύψιστο δικαίωμα ελευθερίας επιλογής το να επιβάλλουν γονείς ορμονική παρέμβαση με εισαγγελική απόφαση για την αναστολή της ορμονικής ανάπτυξης του παιδιού ή παρεμβάσεις αλλαγής φύλου σε 6χρονα, 9χρονα, 12χρονα, τι είναι αυτό αν όχι γενοκτονία; Ποιός είσαι εσύ που αποφάσισες εξ’ ονόματος του παιδιού να κάνεις προσθετικές, αφαιρετικές και άλλες χειρουργικές επεμβάσεις και άλλες ορμονικές παρεμβάσεις; Διαβάστε, είναι συγκλονιστικό το υλικό αυτό το οποίο αποκτά διαστάσεις γενοκτονίας. Αποκτά διαστάσεις δηλαδή στα πλαίσια των οποίων επέρχεται τεχνηέντως και ένας βιολογικός εκφυλισμός του ανθρώπινου γένους στις πιο ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες και οικονομίες. Δεν είναι τυχαίο αυτό το φαινόμενο.

    Και δείτε ποιοί είναι αυτοί οι οποίοι χρηματοδοτούν συστηματικά αυτού του είδους τις παρεκκλίσεις, με βιομηχανικό μάλιστα τρόπο, και θα καταλάβετε. Κάντε μια αναζήτηση στο διαδίκτυο. Την έκανα. Ξέρετε τι ανακάλυψα; Δείτε πώς χρηματοδοτούνται ΜΚΟ που προωθούν αυτά τα LGBTQ πρότυπα από τα βασικά μονοπώλια, Microsoft, IBM, Apple, ή πάρτε όλους τους μεγάλους τραπεζικούς ομίλους και δείτε πώς χρηματοδοτούν αυτά τα πράγματα. Δείτε τι προγράμματα υπάρχουν στη βιομηχανία του τουρισμού για ειδικά πακέτα για LGBTQ, δείτε τι ειδικές πιστωτικές κάρτες εκδίδονται για LGBTQ κοινότητες με τις προτιμήσεις τους, και πείτε μου σας παρακαλώ αυτό το οποίο είναι πρωτεύουσα επιλογή των πιο επιθετικών κύκλων της σημερινής χρηματιστικής ολιγαρχίας του κεφαλαίου, πώς μπορεί να είναι πρόταγμα και σημαία προοδευτικότητας για κάποιους δήθεν προοδευτικούς χώρους.

    Εάν λοιπόν έχουμε μια τέτοια ακύρωση του βιολογικού πυρήνα συγκρότησης της μελλοντικής προσωπικότητας, πιστέψτε με δεν υπάρχει θέμα στην μετέπειτα ζωή του ατόμου που να μη το διαθλά μέσω αυτής της παρέκβασης, παρέκκλισης, από τον έμφυλο προσδιορισμό της ύπαρξής του βιολογικά. Αυτό θα το δείτε και εμπειρικά. Ψάξτε να δείτε εμπειρικά τους ανθρώπους οι οποίοι έχουν υποστεί αυτή την αλλαγή προσανατολισμού με ή χωρίς ιατρική παρέμβαση, και πείτε μου αν είναι ικανοί να αντιμετωπίσουν ένα από τα μείζονος κλίμακας προβλήματα της κοινωνίας και της ανθρωπότητας της εποχής χωρίς να το διαθλούν από αυτό. Έχουμε δηλαδή μία αντίστροφή διάθλαση, δεν έχουμε μόνο διάθλαση μέσω του κοινωνικού στο βιολογικό στο άτομο, αλλά έχουμε το επόμενο βήμα της αποδόμησης της κοινωνίας μετά την επιθετική ιδεολογία του νεοφιλελευθερισμού.

    Δεν είναι μόνο η κοινωνία συνονθύλευμα ατόμων εγωιστικά και ιδιοτελώς σκεπτόμενων ως προς τα κίνητρά τους, άρα που ανάγονται στη βιολογία τους, αλλά έχουμε ακόμα μια μεγαλύτερη επίθεση της κυρίαρχης ιδεολογίας και προπαγάνδας στο βιολογικό πυρήνα συγκρότησης της προσωπικότητας, στη βιολογική υπόσταση του ατόμου ως θεμέλιο της προσωπικότητας. Δηλαδή δεν του έφτανε που αποδόμησε την κοινωνία σε άτομα ιδιοτελώς σκεπτόμενα, φιλοτομαριστές, αλλοτριωμένους κι αλλοτριωτικούς, αλλά πάει να συνθλίψει και τον ίδιο τον βιολογικό πυρήνα συγκρότησης της οποιασδήποτε ατομικότητας, άρα της προσωπικότητας. Ο άνθρωπος που θα υποστεί αυτή την συνειδησιακή, ασυνείδητη κατά κύριο λόγο, μετάλλαξη λόγω αυτού του τύπου της χειραγώγησης, και θα προσπαθήσει να έχει αντίστοιχη κατασκευή με παρεμβάσεις ιατρικού και παραιατρικού τύπου πάνω στο σώμα του, θα είναι τόσο καταρρακωμένος που δεν θα μπορεί να κάνει τίποτα, μα τίποτα. Δεν είναι τυχαίο ότι στρατηγικά think tanks όπως αυτά του Stratford σε δημόσιες στρατηγικές τους εκθέσεις αναφέρουν πόσο προς όφελος των στρατηγικών συμφερόντων της κυριαρχίας των ΗΠΑ είναι η επιβολή αυτών των LGBTQ προτύπων. Όχι μόνο διότι παίζουν για ένα target group καταναλωτικών αγαθών που προσανατολίζονται σε άτεκνες καταστάσεις, ομοφύλων ζευγαριών, ατέκνων, μονογονεικών κλπ οικογενειών, αλλά και διότι αυτό είναι το πιο χειραγωγήσιμο υλικό. Είναι αδύνατο να σηκώσει κεφάλι ως προς τα επαναστατικά θεμελιώδη προτάγματα ένα καταρρακωμένο άτομο ως προς το βιολογικό πυρήνα συγκρότησης της προσωπικότητάς του εάν έχει υποστεί μια τέτοια

  6. Γ.Β. on

    Η Ελληνική Εταιρεία Ψυχιάτρων Εφήβων και Παίδων με την 197 επιστολή της 4/10/2017 προς τους Υπουργούς Δικαιοσύνης, Υγείας, Ιατρικό Σύλλογο, Βουλευτές κ.α. https://www.hscap.gr/taytotita-fyloy τοποθετείται αρνητικά προς το προς ψήφιση Νομοσχέδιο για την «Νομική αναγνώριση φύλου» που προωθούν κάποιοι βουλευτές του συριζα για άτομα από 15 ετών και άνω, που επιθυμούν να αυτοπροσδιορίζονται.

    Αν γίνει κάτι τέτοιο νόμος, ωθεί στην παρανομία πολλούς νέους, αφού εάν θέλουν θα μπορούν να δηλώνουν ότι είναι γυναίκες και θα αποφεύγουν την υποχρεωτική στράτευση. Κάτι τέτοιο έχει συμβεί πολλές φορές με χιλιάδες νέους και κυρίως ρομά, που χρησιμοποίησαν ένα παρόμοιο τέχνασμα και δήλωσαν ότι είναι ναρκομανείς και απέφυγαν την στράτευση. Αντί να βρεθεί τρόπος να κλείσει αυτή η πόρτα ατιμίας και απάτης, το 2017 ανοίγουν άλλη μια παρόμοια πόρτα ατιμίας και απάτης, με τον αυτοπροσδιορισμό φύλλου.
    Αν γίνει κάτι τέτοιο νόμος, μια ημέρα ένας αυτοπροσδιορισμένος νέος ή νέα θα βρεθεί στο σπίτι σας, πιασμένος χεράκι με το παιδί σας και θα δηλώσει ότι έχει ερωτευθεί το δικό σας παιδί, το οποίο θα σας ζητήσει να μην φέρετε αντίρρηση στο αίσθημά του, και να συμφωνήσετε στον γάμο τους. Αν έχει επέλθει νομική αναγνώριση φύλου, θα σας φέρουν σύντομα και τις άδειες γάμου να πάτε σαν βλάκες να χαμογελάτε στον γάμο τους. Μπράβο σας.

    Αν γίνει κάτι τέτοιο νόμος, η Ελληνική κοινωνία θα γίνει γαϊτανάκι, επειδή μερικοί βουλευτές δεν κατάλαβαν πόσο εγκληματικός είναι ο νόμος αυτός. Πολλούς σημαντικούς νόμους ψηφίζουν οι βουλευτές μέρα και νύκτα, χωρίς να τους διαβάσουν, χωρίς να τους κρίνουν χωρίς να δουν καθαρά αν πρέπει να τους ψηφίσουν. Το κόμμα τους εκβιάζει να τους ψηφίσουν, αν θέλουν να είναι στην επόμενη λίστα βουλευτών. Οι ίδιοι έχουν ευθύνη σε άλλο θέμα και η επικαιρότητα τρέχει και δεν έχουν καιρό για να δουν τα θέματα σε βάθος. Έτσι ίσως ψηφισθεί και αυτός ο νόμος, ως τροπολογία σε άλλο νόμο, αφού συνηθίζεται να φέρνουν σε κάθε νόμο δεκάδες τροπολογίες, που αφορούν άσχετα θέματα, ζητούν σε επείγουσα ψήφιση, χωρίς χρόνο διαβούλευσης.

    Ζητώ από όλους τους βουλευτές να μην ψηφίσουν την Νομική αναγνώριση φύλου, διότι αυτό θα επιβαρύνει την ψυχική υγεία όσων την εφαρμόσουν, όπως δηλώνει και η Ελληνική Εταιρεία Ψυχιάτρων Εφήβων και Παίδων.

    Δρ. Δημούτσος Ι. Ανδρέας – Αθήνα – 6932 206877 dimoutso@otenet.gr

  7. Γ.Β. on

    Με βάση το νόμο Κοντονή, αυτός αριστερά (με το σηκωμένο πέος και τα ωραία πλαστικά στήθη) θα μπορούσε να αναγνωριστεί ως γυναίκα από το ελληνικό κράτος;

    • a on

      Φυσικά και θα μπορούσε να αναγνωριστεί ως γυναίκα από το ελληνικό κράτος και η ταυτότητα να γράφει «female»….

      Kαι όταν στα γεράματα αποφασίσει (όπως η Αλόμα) να επιστρέψει στο βιολογικό φύλο (από το οποίο ποτέ δεν ξέφυγε, βλέποντας τη στύση), ξανά το ελληνικό κράτος θα τον αναγνωρίσει ως άνδρα και η ταυτότητα θα γράφει πλέον «male»!

  8. kilkis24 on

    Σχετικοποίηση της φύσης και…
    Αναρτήθηκε από Kilkis24 on Σάββατο, 7 Οκτώβριος, 2017 · Σχολιάστε
    …διεμφυλικότητα.

    http://www.kilkis24.gr/%CF%83%CF%87%CE%B5%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%86%CF%8D%CF%83%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9/

  9. «Κατασκευή», «διόρθωση» ή ολική καταστροφή της ταυτότητας του ανθρώπου;* – του Δημήτρη Πατέλη.

    Δημοσιεύθηκε στο Εκπαιδευτικό Ενημερωτικό Δίκτυο AlfaVita 3.10.2017

    Τείνει να γίνει κοινά αποδεκτό δόγμα στο λόγο που αρθρώνεται στα ΜΜΕ, στα αμφιθέατρα και τελευταία στη Βουλή η αντίληψη για την ύπαρξη πολλών και ρευστών ταυτοτήτων των ανθρώπων. Αυτό αφορά και το ίδιο το φύλο, που αντιμετωπίζεται πλέον σαν να εξαϋλώνεται. Το φύλο λοιπόν χωρίζεται -βάσει των κηρύκων του παραπάνω δόγματος- σε τουλάχιστον πέντε διαφορετικούς παράγοντες: 1. σε αυτό που ορίζει και περιγράφει η βιολογία (γονότυπος και φαινότυπος), 2. σε αυτό που «κατασκευάζεται» κοινωνικά και συμβολικά, 3. σε αυτό που βιώνει το κάθε άτομο, 4. σε αυτό που επιθυμεί και 5. σε αυτό που καταχωρείται νομικά. Ακόμα και αν δεχτούμε ότι ισχύουν αυτός ο επιμερισμός σε παράγοντες, κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να μας τεκμηριώσει επιστημονικά τα γενεσιουργά αίτιά τους, την ιεράρχησή τους, τα είδη και τα επίπεδα των αλληλεπιδράσεών μεταξύ τους αλλά και με άλλους παράγοντες. Από αυτό το δόγμα, που στερείται παντελώς επιστημονικής και μεθοδολογικής βάσης, εμφορείται και το πρόσφατο σχέδιο νόµου «Νοµική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου – Εθνικός Μηχανισµός Εκπόνησης, Παρακολούθησης και Αξιολόγησης των Σχεδίων Δράσης για τα Δικαιώµατα του Παιδιού». Προφανώς, από τον τίτλο ακόμα του νομοθετήματος φαίνεται η διάθεση να προβληθεί η «σπουδή του νομοθέτη» για φροντίδα προς το παιδί άρα και για τον παιδευτικό ρόλο της όλης θεσμικής παρέμβασης…

    Το σχέδιο νόμου ορίζει τα εξής: «1. Ως ταυτότητα φύλου νοείται ο εσωτερικός και προσωπικός τρόπος με τον οποίο το ίδιο το πρόσωπο βιώνει το φύλο του, ανεξάρτητα από το φύλο που καταχωρίστηκε κατά τη γέννησή του με βάση τα βιολογικά του χαρακτηριστικά. Η ταυτότητα φύλου περιλαμβάνει την προσωπική αίσθηση του σώματος, καθώς και την κοινωνική και εξωτερική έκφραση του φύλου, τα οποία αντιστοιχούν στη βούληση του προσώπου. Η προσωπική αίσθηση του σώματος μπορεί να συνδέεται και με αλλαγές που οφείλονται σε ιατρική αγωγή ή άλλες ιατρικές επιβιβάσεις που επιλέχθηκαν ελεύθερα. 2. Ως χαρακτηριστικά φύλου νοούνται τα χρωµοσωµικά, γονιδιακά και ανατοµικά χαρακτηριστικά του προσώπου, τα οποία συµπεριλαµβάνουν πρωτογενή χαρακτηριστικά, όπως τα αναπαραγωγικά όργανα, και δευτερογενή χαρακτηριστικά, όπως η µυϊκή µάζα, η ανάπτυξη στήθους ή τριχοφυΐας».

    Οι ορισμοί παρέχονται ως αυταπόδεικτοι και βάσει αυτών, το Άρθρο 3 εισάγει τη «Διόρθωση του καταχωρισµένου φύλου… σε περίπτωση ασυµφωνίας µεταξύ ταυτότητας φύλου και καταχωρισµένου φύλου… ώστε αυτό να αντιστοιχεί στη βούληση, στην προσωπική αίσθηση του σώµατος και στην εξωτερική του εικόνα»! Μάλιστα, η «διόρθωση» μπορεί να γίνει από το 17ο έτος της ηλικίας του ατόμου, και να επαναληφθεί, να γίνει άλλη μια «διόρθωση»-επαναφορά «ταυτότητας φύλου» με έκδοση αντίστοιχης ληξιαρχικής πράξης…

    Και εδώ διαπιστώνουμε ότι η επιστημονική προσέγγιση, έχει παραχωρήσει τη θέση της σε εύκολες «θέσεις» και «τοποθετήσεις» του συρμού, χωρίς ερευνητικό-μεθοδολογικό έρμα… Γιατί συμβαίνει αυτό;

    Απλή παρατήρηση της κλιμάκωσης της έκτασης, της έντασης και της συστηματικότητας αυτών των δράσεων θα πείσει και τον πιο δύσπιστο ότι πρόκειται για συντονισμένη εκστρατεία, η οποία συνδέεται με τη στρατηγική της παγκόσμιας κυριαρχίας της χρηματιστικής ολιγαρχίας με όρους νεοαποικιοκρατίας, αποδόμησης των εργασιακών σχέσεων, θέσεων και ρόλων, με τη μετάβαση στην «ελαστική» εργασία και την «απασχολησιμότητα», στη μαζική χρόνια ανεργία, την εξαθλίωση και την επιβολή όρων γενοκτονίας στην εργατική τάξη και το λαό. Όσο αυξάνει η εξαθλίωση και ο εξανδραποδισμός του ανθρώπου απ’ το κεφάλαιο, όσο παραμένουν ανικανοποίητες θεμελιώδεις ανάγκες της προσωπικότητας και της οικογένειας, όσο ο βίος γίνεται αβίωτος και αναξιοπρεπής, τόσο πιο πολύ το κεφάλαιο, τα θεσμικά και εξωθεσμικά όργανά του σε εθνικό και διεθνικό επίπεδο προβάλλουν και προτάσσουν επίπλαστες ανάγκες και επιθυμίες, πρότυπα και δικαιώματα που συνδέονται με ρευστές μονήρεις ταυτότητες. Έτσι επιτυγχάνεται συστηματική χειραγώγηση προσανατολισμών, προτύπων, συμπεριφορών (πολιτικών, καταναλωτικών, κ.ο.κ.) και μέσω της κατευθυνόμενης υπερδιόγκωσης της έμφυλης προβληματικής. Κρατικοί και διακρατικοί μηχανισμοί (π.χ. Gender Equality in the Council of Europe, Standards and mechanisms, Gender Equality Commission (GEC)National Focal Points, Gender Equality Rapporteurs, European Committee for Social Cohesion, Human Dignity and Equality (CDDECS), το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ο ΟΑΣΕ, η ΕΣΔΑ, Μ.Κ.Ο. κ.ο.κ.). επιβάλλουν δέσμη θεσμών, προδιαγραφών και προτύπων και εποπτεύουν τη συμμόρφωση με αυτά των κατά τόπους αρχών.

    Αυτοί που εξαπολύουν πολέμους και διαπράττουν γενοκτονίες, επιβάλλουν και τα LGBTQ πρότυπα-ταυτότητες, κωδικοποιημένα με το δικό τους τρόπο και προς τα δικά τους συμφέροντα, ως εκ των ων ουκ άνευ στοιχεία «ριζοσπαστικότητας» και ελευθερίας… Οι κατά συρροήν δολοφόνοι και ένοχοι γενοκτονιών και λοιπών εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, καπηλεύονται τον πόνο αυτών των ανθρώπων, για να πουλήσουν ανέξοδη και τελικά διαλυτική «θεσμική» φιλανθρωπία και «δικαιωματισμό». Χρηματοδοτούν και προβάλλουν «παρελάσεις υπερηφάνειας», «σπουδές φύλου», «έρευνες και ερευνητές», πανεπιστημιακούς, δημοσιογράφους, ΜΜΕ κ.τ.λ. Παίζουν με την ευαισθησία, τον ανθρωπισμό και την κινηματική διάθεση ανθρώπων και τους χειραγωγούν προς όφελός τους κάτω απ’ τη δική τους σημαία. Πρωτοστατούν σε αυτή την επιβολή οι πιο αντιδραστικές δυνάμεις: ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ε.Ε., καθεστώτα όπως αυτά του σιωνιστικού Ισραήλ, των ναζιστικού προσανατολισμού κυβερνήσεων των χωρών της Βαλτικής, η χούντα του Κιέβου και λοιπές προοδευτικές δυνάμεις, οι οποίες ομοθυμαδόν κατακεραυνώνουν ως «σεξιστές, ομοφοβικούς, τρανσφοβικούς κλπ» όλους/-ες τους/-τις αντιφρονούντες έναντι αυτού του κυρίαρχου προτύπου πλανητικών αξιώσεων…

    Την ίδια στιγμή στηρίζουν και χρηματοδοτούν αιμοσταγή καθεστώτα (π.χ. Σαουδική Αραβία), με την πιο βάρβαρη και απάνθρωπη σχέση προς τη γυναίκα και προς τις σεξουαλικές μειονότητες, με βασανιστήρια, ακρωτηριασμούς, λιθοβολισμούς, απαγχονισμούς κλπ.
    Η εξέλιξη των ιδεολογικών σχημάτων-δογμάτων που εξυπηρετούν αυτή την εκστρατεία του κεφαλαίου απαιτεί χωριστή πραγμάτευση, ανέφικτη σ’ αυτό το σημείωμα. Ιδιαίτερο ρόλο έχουν παίξει εδώ γνωστές νεομαρξιστικές τάσεις που τροφοδότησαν αστικά ιδεολογήματα. Από την αλτουσεριανή «ιστορία χωρίς υποκείμενο» στη φουκοϊκή «Μικροφυσική της Εξουσίας», τη «βιοπολιτική» και τη μεταμοντέρνα αναγωγή ταυτότητας και φύλου σε «κοινωνικές-συμβολικές κατασκευές» κατά το δοκούν κ.ο.κ. Μια από τις αφετηριακές αρχές της κονστρουκτσιονιστικής προσέγγισης συνίσταται στην αποδόμηση του νεωτερικού υποκειμένου, στην πολυδιάσπασή του σε πολλαπλά δίκτυα σχέσεων και στην διαμόρφωση «ψηφιδωτών», «κλασματοποιημένων» και «ρευστών» προσωπικοτήτων.
    Η νεοφιλελεύθερη στρατηγική των πιο επιθετικών κύκλων του παγκόσμιου κεφαλαίου, έχοντας εν πολλοίς διαλύσει κάθε συλλογικότητα, στοχεύει πλέον ευθέως στην πλήρη αποδόμηση-διάλυση της οικογένειας και της προσωπικότητας, βάλλοντας στη ραχοκοκαλιά τους: στο βιολογικό πυρήνα τους. Τι είναι όμως η προσωπικότητα και η οικογένεια; Σε τι συνίσταται ο βιολογικός τους πυρήνας και πως αυτός συνδέεται με τους εκάστοτε συγκεκριμένους ιστορικούς, οικονομικούς, κοινωνικούς και ευρύτερα πολιτισμικούς όρους; Είναι η οικογένεια που υπάρχει στη σύγχρονη κεφαλαιοκρατία άριστος θεσμός που αξίζει να την υπερασπιστεί κανείς διαχρονικά; Η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα απαιτεί συστηματική επιστημονική προσέγγιση.
    Η επιστημονική κοινωνική θεωρία του μαρξισμού, η μεθοδολογία της Λογικής της Ιστορίας είναι διαλεκτική (βλ. Β. Βαζιούλιν Η ΛΟΓΙΚΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ. ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΘΕΩΡΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑΣ, του ίδιου Η ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΠΡΟΤΣΕΣ ΚΑΙ Η ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΤΟΥ «Σύγχρονη Εποχή» 1988 και Δ. Πατέλη. Για τη διαλεκτική – υλιστική αντίληψη της Ιστορίας ). Ως εκ τούτου, με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο δεν ανάγει τέτοια προβλήματα στη νεοφιλελεύθερη «λογική» των ατομικών δικαιωμάτων (τα οποία μάλιστα επισταμένως αντιδιαστέλλονται στα συλλογικά, ταξικά κ.ο.κ.). Επίσης, με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο απορρίπτει μεταφυσικές αντιλήψεις τύπου βιολογικού και νευροφυσιολογικού αναγωγισμού. Δεν μπορεί να είναι θεωρητικά και μεθοδολογικά συγκροτημένη κάθε προσέγγιση που παραπαίει μεταξύ βιολογισμού και κοινωνιολογισμού. Είναι σαφές ότι, στα πλαίσια της περίπλοκης και αντιφατικής διαδικασίας μετασχηματισμού-διαλεκτικής άρσης του βιολογικού απ’ το κοινωνικό στη δομή και την ιστορία της κοινωνικής ανάπτυξης, η σεξουαλική ανάγκη και η αναπαραγωγική λειτουργία ανεξαρτοποιούνται μεν σχετικά η μία απ’ την άλλη, αλλά δεν μπορεί να αποκόπτεται η πρώτη (που ανάγεται μάλιστα στην υποκειμενική «επιθυμία») και να αντιδιαστέλλεται στη δεύτερη μεταφυσικά, λόγω του διατηρούμενου γενετικού και λειτουργικού μεταξύ τους δεσμού.
    Η όλη προβληματική, εξετάζεται υπό το πρίσμα της συμβολής όλων των σχέσεων, δραστηριοτήτων, στάσεων, συμπεριφορών, θεσμών κ.ο.κ. στην προοπτική της ολόπλευρης ανάπτυξης κάθε προσωπικότητας και συλλογικότητας, στην προοπτική της ενοποίησης της ανθρωπότητας.
    Ως εκ τούτου, δεν μπορούμε να παίζουμε αυθαίρετα με την αμφιγονική αναπαραγωγή του ανθρώπινου γένους και το βιολογικό πυρήνα της οικογένειας. Ο τελευταίος συνίσταται στις σχέσεις μεταξύ γυναίκας και άνδρα (γενετήσια ορμή και οι συνακόλουθες μεταξύ τους σχέσεις), γονέων και τέκνων (γονεϊκό ένστικτο) στη διαγενεακή αλληλουχία.

    Οι εκάστοτε ιστορικά συγκεκριμένες μορφές, δομές και λειτουργίες της οικογένειας βασίζονται σε αυτό τον πυρήνα και τον μετασχηματίζουν (βλ. και
    Φ. Ένγκελς. Η καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους ). Τη μητριαρχική δομή και το ζευγαρωτό γάμο διαδέχθηκαν οι μορφές πατριαρχικής οικογένειας των εκμεταλλευτικών κοινωνικοοικονομικών σχηματισμών, συνυφασμένες με την ιδιωτική ιδιοκτησία, την εκμετάλλευση και την καταπίεση. Είναι άκρως ανιστορική, αντιεπιστημονική, αντιδραστική και σκοταδιστική η εξιδανίκευση κάποιας εκδοχής της πατριαρχικής οικογένειας και η «εξήγησή» της βάσει της «θεϊκής βούλησης» ή/και της «φύσης» του άνδρα και της γυναίκας. Όπως έδειξε ο Ένγκελς, η διάλυση της «ενάρετης» οικογένειας επί κεφαλαιοκρατίας μέσω ποικίλων μορφών εμπορευματοποίησης, εκπόρνευσης κ.ο.κ. είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος: της κεφαλαιοκρατικής ιδιωτικής ιδιοκτησίας και της συνακόλουθης πατριαρχίας. Και μάλιστα, αυτή η διάλυση δεν αφορά μόνο τους αστούς. Διαπερνά σε σημαντικό βαθμό και τις εργατικές οικογένειες, που αντιμετωπίζονται απ’ το σύστημα ως μονάδες κατανάλωσης εμπορευμάτων και υπηρεσιών και κυρίως, παραγωγής και αναπαραγωγής της εργασιακής δύναμης με τη μορφή του εμπορεύματος. Κανένας προοδευτικός άνθρωπος δεν θα θρηνήσει για τη διάλυση της αθλιότητας και της υποκρισίας της κεφαλαιοκρατικής οικογένειας. Το θέμα είναι τι θα τη διαδεχθεί.
    Υπάρχει λοιπόν πληθώρα συγκεκριμένων ιστορικών μορφών και λειτουργιών της οικογένειας. Ωστόσο, δεν υπάρχει και δεν μπορεί να υπάρξει ασπόνδυλη οικογένεια, οικογένεια χωρίς τον παραπάνω βιολογικό πυρήνα. Η οικογένεια ως προς το βιολογικό της πυρήνα μπορεί να είναι μόνο ετεροφυλική αμφιγονική. Οποιαδήποτε άλλη συνεύρεση-συμβίωση ατόμων με άλλα κριτήρια δεν συνιστά και δεν μπορεί να συνιστά οικογένεια από την άποψη της ανθρώπινης κοινωνίας, του ανθρώπινου γένους. Και δεν μπορούν να προβάλλουν αξιώσεις σύστασης οικογένειας, άτομα που κατ’ επιλογήν τους (συνειδητά;) θέτουν εαυτούς εκτός των παραπάνω λειτουργιών του βιολογικού πυρήνα της οικογένειας. Ήδη υπάρχουν έρευνες που καταδεικνύουν τις τραγικές επιπτώσεις της τεκνοθεσίας από άλλου τύπου συνευρέσεις-συμβιώσεις στην ψυχοσωματική ανάπτυξη των παιδιών. Η (αναμφίβολη) ύπαρξη ψυχοσωματικών προβλημάτων και σε παιδιά που γεννιούνται και αναπτύσσονται σε οικογένεια (ετεροφυλική αμφιγονική) δεν συνιστά ορθολογικό επιχείρημα υπέρ της τεκνοθεσίας από εκδοχές (ομοφυλικών κ.ο.κ.) συνευρέσεων, στις οποίες διασφαλίζεται η εξ υπαρχής ανισορροπία.
    Η θεσμοθέτηση πρακτικών χρήσης «παρένθετης μητέρας» είναι μια μορφή αποτρόπαιης δουλικής εκμετάλλευσης του σώματος και της μητρότητας εκ μέρος πλουσίων γερόντων και λοιπών ατόμων, κινούμενων στο πεδίο διάφορων του βιολογικού πυρήνα της οικογένειας συνευρέσεων-συμβιώσεων, που προβάλλει ως «απελευθερωτική» μόδα, με περισσό κυνισμό. Τα άτομα αυτά αγοράζουν υποκατάστατα «πατρότητας» ή/και «μητρότητας» υποβιβάζοντας ανθρώπους στη σχέση μίσθαρνων αναπαραγωγικών μηχανών.

    Ο βιολογικός πυρήνας της προσωπικότητας είναι το άτομο από την άποψη των γονοτυπικών και φαινοτυπικών χαρακτηριστικών του, του φύλου, του σωματότυπου, της ιδιοτυπίας του νευρικού του συστήματος, της ιδιοσυγκρασίας του. Η προσωπικότητα δεν ανάγεται σε αυτόν. Εδράζεται σε αυτόν και τον μετασχηματίζει, μιας και συνιστά «διάθλαση» όλου του πλέγματος των κοινωνικών σχέσεων και δραστηριοτήτων στις οποίες εμπλέκεται μέσω αυτού του ατόμου και μονάδα επενέργειας του ανθρώπου στους όρους της ύπαρξής του με τη βοήθεια της συνείδησης και του εποικοδομήματος (και των αντίστοιχων υλικών και οργανωτικών μέσων).

    Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι ηθικό ή ηθικολογικό. Προσδιορίζεται πρωτίστως ιστορικά και επιστημονικά με αντικειμενικούς όρους. Το φύλο δεν είναι και δεν μπορεί να συνιστά αυθαίρετη επιλογή-προτίμηση, «συμβολική κατασκευή», ακόμα και αν αυτή η «επιλογή» γίνεται με την εξ ίσου αυθαίρετη επίκληση κάποιου βιολογισμού ή/και νευροφυσιολογικού αναγωγισμού (είναι εντυπωσιακός ο τρόπος με τον οποίο στη νεοφιλελεύθερη προβληματική -που υιοθετείται αυτούσια και από ορισμένου τύπου «αριστερά»- συνυπάρχουν αυτές οι εκ πρώτης όψεως εκ διαμέτρου αντίθετες και αλληλοαποκλειόμενες μορφές αναγωγισμού: ακραίου βιολογισμού και ακραίου βουλησιαρχικού κοινωνιολογισμού, χυδαίου υλισμού και ακραίου υποκειμενικού ιδεαλισμού-σενσουαλισμού).
    Η συστηματική προπαγάνδα του νεοφιλελευθερισμού (και οι συνακόλουθες στοχευμένες θεσμικές παρεμβάσεις) στο εν λόγω ζήτημα, περιλαμβάνει στον πυρήνα της μια βίαιη διέγερση σεξουαλικών προβληματισμών και πρακτικών στα παιδιά (με ειδικά επιδοτούμενα από ΕΕ προγράμματα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης από το βρεφονηπιακό σταθμό!), συνεπικουρούμενη από αντίστοιχο καταιγισμό στα ΜΜΕ, στο διαδίκτυο, στη μαζική κουλτούρα (καταναλωτισμός, σεξ και βία). Η διέγερση του σεξουαλικού στοιχείου σε ηλικιακές βαθμίδες όπου (ορμονικά και ανατομοφυσιολογικά) είναι αδύνατο τόσο να συνδεθεί με την αναπαραγωγική λειτουργία όσο και να συνειδητοποιηθεί, ευνοεί την εγχάραξη-ενστάλαξη-επιβολή της αντίληψης ότι η σεξουαλική διέγερση-απόλαυση-επιθυμία είναι μια ανάγκη, ή μάλλον επιθυμία ακατάληπτη (που ενισχύεται ως υποκειμενική-ατομική επιθυμία ηδονιστικής κατανάλωσης, όπως π.χ. η επιλογή-προτίμηση τροφής, ένδυσης, στιλ κ.ο.κ.), εξ υπαρχής άσχετη με την αναπαραγωγή.

    Η πρακτική της χορήγησης αναστολέων ορμονών και επεμβάσεων αλλαγής φύλου σε παιδιά συνιστά ειδεχθές έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.
    Δεν είναι τυχαία η συστηματική απόρριψη της λογικής των φυσικών και κοινωνικών αναγκών και η υποκατάστασή της στην επιστήμη και στις ιδεολογικές & πολιτικές πρακτικές κάποιων από την εξ’ υπαρχής ανορθολογικά ερμηνευόμενη υποκειμενική «επιθυμία»… Βασικός στόχος: η αποτροπή της συγκροτημένης και επιστημονικά θεμελιωμένης συλλογικής πάλης για την προοπτική της επαναστατικής ενοποίησης της ανθρωπότητας.

    Η αποδόμηση κάθε αντικειμενικής ή και αντικειμενότροπης βάσης αναφοράς της προσωπικότητας και της συλλογικότητας (συμπεριλαμβανομένου και του βιολογικού πυρήνα τους), η υπονόμευση της δυνατότητας συνειδητοποίησης και ορθολογικής ιεράρχησης των αναγκών, άρα και των συμφερόντων, οδηγεί σε ακύρωση κάθε κοινωνικά σημαντικής ατομικής και συλλογικής σκοποθεσίας. Τα παραπάνω οδηγούν σε αντίστοιχη απώλεια κάθε δυνατότητας συγκρότησης του ανθρώπου ως υποκειμένου, στη μετατροπή του ανθρώπου σε ένα «ευέλικτο», «άμορφο», ασπόνδυλο ον, με ανύπαρκτη-απροσδιόριστη-αδιάγνωστη κ.ο.κ. ταυτότητα, σε ένα ουσιαστικά άβουλο και χειραγωγήσιμο ον. Εδώ εντάσσονται τα νεοφιλελεύθερα-μεταμοντέρνα δόγματα «κοινωνικής/συμβολικής κατασκευής» φύλου, κοινωνικής τάξης, πολιτικής & ιδεολογίας, έθνους, πατρίδας κ.ο.κ.

    Πίσω από την πολυχρωμία ρευστών ταυτοτήτων κ.ο.κ. αποκαλύπτεται στην κρίση και στον πόλεμο η σκοπιμότητα μετατροπής των ανθρώπων σε χύδην μάζες, αδρανείς ή και επιθετικά ταγμένες στις εκάστοτε επιλογές κατασκευών και αναδομήσεων των πιο επιθετικών κύκλων του κεφαλαίου.
    Στη θέση των παραδοσιακών, μονοφωνικών «μεγάλων αφηγήσεων», έρχονται οι μικρές, καθημερινές, πολυφωνικές αφηγήσεις, που υπερτονίζουν τις πολιτισμικές (γλωσσικές, θρησκευτικές κλπ.) ιδιαιτερότητες, επιμέρους διαφορές κ.ο.κ. και οδηγούν στην θεωρητική νομιμοποίηση της πολυδιάσπασης των κοινωνικών σχέσεων και της αποδόμησης των κοινωνικών υποκειμένων…

    Είναι εντυπωσιακός ο βαθμός διείσδυσης της αστικής ιδεολογίας, ο βαθμός ενσωμάτωσης των πλέον αντιδραστικών, ανορθολογικών και αντιεπιστημονικών αρχών από ορισμένου τύπου διανόηση και «αριστερά». Αυτό φαίνεται και με την άρδην υιοθέτηση εκ μέρους τους των ακραίων νεοφιλελεύθερων δογμάτων περί a priori απόλυτης ισχύος των παντοειδών υποκειμενικών, αυθαίρετων, μερικών, «πολυφωνικών», ατομικών, κ.ο.κ. ταυτοτήτων και δικαιωμάτων, πάντα σε αντιδιαστολή με οτιδήποτε μπορεί να συγκροτηθεί και να ορθώσει το ανάστημά του συλλογικά, στη βάση αντικειμενικών κοινωνικών αναγκών και νόμων, επιστημονικά εγνωσμένων αναγκών συλλογικών αγώνων. Προβάλλουν μάλιστα την τοποθέτηση των αντίστοιχων ατομικών δικαιωμάτων στην πρώτη θέση των διεκδικήσεων, ως κριτήριο «αριστερής», «ριζοσπαστικής» και «κινηματικής» καθαρότητας.
    Είναι γεγονός ότι στην κρίση και στον πόλεμο το κεφαλαιοκρατικό σύστημα γεννά αυθόρμητα συμπεριφορές ατομικισμού και κανιβαλισμού. Το καθεστώς προσπαθεί με κάθε τρόπο να αποτρέψει την επαναστατικοποίηση της εργατικής τάξης και συνολικά του λαού, μέσω της εξαπάτησης (που πατά στις διαδεδομένες αυταπάτες, της εξαγοράς, του «διαίρει και βασίλευε» και της ωμής απειλής ή/και χρήσης βίας.
    Οι παραπάνω διακρίσεις, η άσκηση βίας κ.ο.κ. έναντι ατόμων δεν αίρονται με αμφίβολης βάσης αστικά νομοθετήματα και θεσμούς. Επιπλέον, στη βάση της γενικευμένης κρίσης και εξαθλίωσης, η εσπευσμένη θεσμοθέτηση από την άρχουσα τάξη στη βάση των μεταμοντέρνων νεοφιλελεύθερων δογμάτων περί «ταυτοτήτων», εκλαμβάνεται αυθόρμητα απ’ τους απλούς ανθρώπους ως γενικευμένος εκφυλισμός ενός άδικου και ανήθικου συστήματος, που στρέφεται κατά των ανθρώπων και της ίδιας της οικογένειας. Αυτή η -κατά βάση υγιής- αυθόρμητη αντίδραση των μαζών, αποτελεί εξαιρετικά ευνοϊκό έδαφος για την άνοδο του φασισμού. Ο τελευταίος προβάλλει έντεχνα ως «ριζοσπαστική δύναμη εξαγνισμού» της κοινωνίας από φαινόμενα σήψης και εκφυλισμού. Η ιστορική έρευνα έχει καταδείξει πόσο σημαντικός ήταν αυτός ο κοινωνικο-ψυχολογικός παράγοντας για τη νίκη των ναζί στη Γερμανία, στη βάση της κρίσης και των εκφυλιστικών φαινομένων της «Δημοκρατίας της Βαϊμάρης».

    Το θέμα της σχέσης φασισμού και ομοφυλοφιλίας απαιτεί ειδική εξέταση. Στην ηγεσία του ναζιστικού κόμματος οι ομοφυλόφιλοι είχαν περίοπτη θέση, με επικεφαλής τον Ερνστ Ρεμ, ηγέτη των ταγμάτων εφόδου (Sturmabteilung) με δύο εκατομμύρια μέλη και διεκδικητή της ηγεσίας του κόμματος. Ο Ρεμ είχε την πλήρη στήριξη του Χίτλερ και του Χίμλερ. Μετά την άνοδο του κόμματος στην εξουσία, με στόχο την απαλλαγή από το «ριζοσπαστισμό» και τις ηγετικές αξιώσεις των ταγμάτων εφόδου και του Ρεμ, οργανώθηκε μια σφαγή της ηγεσίας των SA, η οποία έγινε γνωστή ως η νύχτα των μεγάλων μαχαιριών και δρομολογήθηκε η πολιτική διωγμού των ομοφυλοφίλων από το Τρίτο Ράιχ. Επομένως, η σχέση του φασισμού προς την ομοφυλοφιλία (διαδεδομένη κατά τη μακροχρόνια παραμονή ανδρών σε συνθήκες στρατιωτικής/παραστρατιωτικής απομόνωσης και ενισχυόμενη από τη νιτσεϊκών καταβολών φασιστική λατρεία της «θέλησης για δύναμη», της βίας, της «ανδρικής ρώμης και του σώματος») ήταν άκρως εργαλειακή και καιροσκοπική. Όπως άλλωστε και η μετέπειτα αυτοπροβολή τους ως δύναμης των πατροπαράδοτων αρχών, της τάξεως και της ηθικής… Αυτό φαίνεται και στα σύγχρονα ιδεολογικοπολιτικά μορφώματα της φασίζουσας ή/και φασιστικής νεοφιλελεύθερης ακροδεξιάς, όπως π.χ. στην δεδηλωμένης λεσβίας ηγέτιδας του AFD στη Γερμανία.
    Όσο η προοδευτική διανόηση δεν αρθρώνουν λόγο επιστημονικά τεκμηριωμένο, θετικό και επιθετικό για αυτά τα θέματα, όσο κάποιοι σέρνονται στην ουρά της ημερήσιας διάταξης του ακραίου νεοφιλελευθερισμού με όρους κινήματος, ανοίγει διάπλατα ο δρόμος για να αυτοπροβάλλονται ως θεματοφύλακες των αρχών της κοινωνίας οι πιο μαύρες δυνάμεις του σκοταδισμού, ο αντιδραστικός κλήρος και ο φασισμός.
    Είναι δεδομένο ότι οι προοδευτικοί άνθρωποι τάσσονται κατηγορηματικά εναντίον κάθε διάκρισης, προσβολής και καταπίεσης ανθρώπων με βάση την εμφάνιση, τις σεξουαλικές προτιμήσεις και τις ιδιαιτερότητες κάθε ατόμου και άρα, υπέρ των δικαιωμάτων εκείνων που διασφαλίζουν την αξιοπρέπεια των ανθρώπων. Ωστόσο, για αυτούς δεν μπορεί να συνιστά αυτοσκοπό η διεκδίκηση δικαιωμάτων μεμονωμένων ατόμων, μειονοτήτων, ομάδων κλπ. Εάν σκοπός της προοδευτικής ανθρωπότητας είναι η κοινωνία στην οποία η ολόπλευρη ανάπτυξη των δημιουργικών δυνατοτήτων της κάθε προσωπικότητας είναι όρος για την ανάπτυξη της κοινωνίας, στο επίκεντρο του αγώνα τους, βρίσκεται η επιδίωξη της εξάλειψης όλων εκείνων των όρων που θέτουν φραγμούς στην ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας και της συλλογικότητας των ανθρώπων και η θετική οικοδόμηση αντικειμενικών όρων που θα συμβάλλουν με το βέλτιστο τρόπο σε αυτή την ανάπτυξη (βλ. Δ. Πατέλης. Δικαιοσύνη και προοπτικές ενοποίησης της ανθρωπότητας). Οι όποιες διεκδικήσεις δικαιωμάτων, στερούνται νοήματος εάν δεν συνδέονται οργανικά με αυτό το στρατηγικό σκοπό. Η επίτευξη αυτού του σκοπού, συνιστά και τη θετική βάση της υπέρβασης κάθε μορφής διάκρισης, εκμετάλλευσης και καταπίεσης.

    Οι ολόπλευρα αναπτυσσόμενες προσωπικότητες της ενοποιημένης ανθρωπότητας θα δομήσουν σε αντίστοιχη βάση και τις οικογενειακές τους σχέσεις, με αντίστοιχο μετασχηματισμό του βιολογικού πυρήνα της οικογένειας αλλά και συνολικά της βιολογίας του ανθρώπου, του ανθρώπινου γένους. Αυτό δεν θα γίνει με όρους αυθαίρετων γενετικών παρεμβάσεων με ασύλληπτες επιπτώσεις, όπως γίνεται σήμερα με τις βιοτεχνολογίες στα χέρια των μονοπωλιακών ομίλων με κριτήριο την άντληση μονοπωλιακών υπερκερδών, είτε με αυθαίρετες ορμονικές, βιοχημικές και χειρουργικές (προσθετικές, αφαιρετικές κλπ) επεμβάσεις κατά το δοκούν, στη βάση αγοραίων προτύπων και αυθαίρετων επιθυμιών ρευστών «ταυτοτήτων». Θα γίνει συνειδητά, από την ενοποιημένη ανθρωπότητα, η αυτοματοποίηση της παραγωγής της οποίας θα οδηγήσει στη βιολογικοποίησή της μετά λόγου γνώσεως (με την επιστήμη στην υπηρεσία των πραγματικών αναγκών της ανθρωπότητας). Θα γίνει και ως επιτακτική ανάγκη της διεξόδου της ανθρωπότητας στο διάστημα σε μαζική κλίμακα (δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η ΕΣΣΔ εγκαινίασε τη διαστημική εποχή της ανθρωπότητας).

    *Ο Δημήτρης Πατέλης, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Λομονόσοφ της Μόσχας, είναι αναπληρωτής καθηγητής φιλοσοφίας της επιστήμης στο Πολυτεχνείο Κρήτης και μέλος της Διεθνούς Σχολής «Η Λογική της Ιστορίας».

  10. Glyfada on

    Hatzopoulos Ioannis

    προς Professors-PhDs

    Επειδή το υπό συζήτηση νομοσχέδιο αναφέρεται στα δικαιώματα του παιδιού, η κοινή λογική υπαγορεύει ότι πρώτη προτεραιότητα θα πρέπει να είναι το ζήτημα της περιτομής, όπου πρόκειται για σωματική αφαίρεση και όπου στις περισσότερες περιπτώσεις δεν ερωτάται αν συμφωνεί το παιδί. Αυτό το κραυγαλέο δικαίωμα του παιδιού γιατί αποσιωπείται; Μπορεί κάποιος/κάποια να απαντήσει;

  11. Η άποψή μας εδώ:

    -ΣΥΡΙΖΑ: Μεταξύ της ψεκασμένης Δεξιάς και της ψεκασμένης Αριστεράς\\

    https://pontosandaristera.wordpress.com/2017/10/09/syriza-3/

    ——————————-

    ΕΠΙΣΗΣ:

    Παρέμβαση στη συζήτηση για το δικαιώματα αλλαγής φύλου από τα 15 κάνει η Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία (ΕΨΕ)

    Εκτιμά ότι το νομοσχέδιο κινείται σε σωστή κατεύθυνση για τη διευθέτηση πολλών θεμάτων που αφορούν τους διεμφυλικούς και για την απο-ιατρικοποίηση του θέματος. Ανησυχεί, ωστόσο, για τη δυνατότητα που δίνεται σε άτομα με μείζονα ενεργό ψυχοπαθολογία (π.χ. παρανοϊκή ψύχωση) και που ενδεχομένως δεν βρίσκονται σε ψυχιατρική παρακολούθηση, να μπορούν να κάνουν αίτηση αλλαγής φύλου χωρίς να προηγείται μια εκτίμηση της κατάστασής τους.

    Το ΔΣ της εταιρείας θέτει υπόψη της αρμόδιας επιτροπής τα εξής σημεία:

    – Το σχέδιο νόμου αποτελεί ενσωμάτωση ευρωπαϊκών οδηγιών, αποτελεί κοινωνική-πολιτική επιλογή και επιχειρεί να θεσμοθετήσει προβλήματα κοινωνικής αναγνώρισης της ταυτότητας φύλου, προβλήματα των οποίων διεκδικεί τη λύση η ΛΟΑΤ κοινότητα, επί της νομικής βάσης των ίσων ατομικών δικαιωμάτων.

    – Εχει επιλεγεί από τον νομοθέτη η παράκαμψη της ιατρικής εκτίμησης του αιτήματος και του ιατρικού πιστοποιητικού. Αυτό στηρίζεται στο ότι έχει γίνει διεθνώς αποδεκτό ότι το πώς βιώνει ένα άτομο την ταυτότητα φύλου δεν αποτελεί παθολογική κατάσταση, για την οποία απαιτείται ιατρική γνωμάτευση.

    Σε κάποιες περιπτώσεις, όμως, όταν συνυπάρχει ενεργή ψυχοπαθολογία (π.χ. σχιζοφρένεια ή διπολική συναισθηματική διαταραχή), αυτή δεν μπορεί να εκτιμηθεί.

    -Το βάρος της εκτίμησης του αιτήματος επωμίζεται ο δικαστής. Στη βάση ενός υπομνήματος που θα συνοδεύει την αίτηση και θα περιέχει κοινωνικές και ιατρικές πληροφορίες; Στη βάση πραγματογνωμοσύνης που θα διατάξει; Το δικαστικό σώμα θα χρειαστεί εκπαίδευση και οδηγίες για να διαχειριστεί αυτό το κοινωνικό / νομικό πρόβλημα.

    Στο ΔΣ της ΕΨΕ εκφράστηκε η άποψη ότι πρόκειται για θέμα περισσότερο κοινωνικό που άπτεται των δικαιωμάτων των πολιτών αυτής της χώρας και οι λίγες ψυχιατρικές αποκλίσεις θα μείωναν και θα αμαύρωναν το κεντρικό μεγάλο θέμα. «Ας αναλογιστούμε πως πολλά νομοσχέδια που έχουν ψηφιστεί αγνόησαν την ψυχιατρική θεώρηση, επειδή οι υπόλοιπες συνιστώσες ήταν σημαντικότερες. Ας μη ξεχνάμε ότι δεν πρόκειται για μια χειρουργική επέμβαση, αλλά για μια νομική πράξη, η οποία τουλάχιστον μια φορά μπορεί να αλλάξει», αναφέρουν στην παρέμβασή τους οι παιδοψυχίατροι.

    Τέλος η ΕΨΕ σημειώνει ότι σε όσους ασχολούνται με θέματα ψυχοπαθολογίας συνεχίζεται διεθνώς η συζήτηση για το τι σημαίνει η αλλαγή ταυτότητας φύλου ή η δυσφορία του φύλου, αλλά αυτό δεν αφορά άμεσα τα συγκεκριμένα ερωτήματα που θέτει το παρόν νομοσχέδιο.

    http://www.presspublica.gr/thetiki-psychiatri-sto-dikeoma-allagis-fyllou-enstasis-mono-gia-atoma-sovares-psychikes-asthenies/

  12. 09.10.2017

    πηγή: Στο Κόκκινο

    Τ. Χριστοδουλοπούλου: Το νομοσχέδιο αφορά ανθρώπους που βιώνουν μια δυστυχία και αυτό δε μπορούμε να το αγνοούμε

    Στο Κόκκινο μίλησε σήμερα η Τασία Χριστοδουλοπούλου για το υπό ψήφιση νομοσχέδιο που θα κατοχυρώσει θεσμικά το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό του φύλου και εξήγησε ότι δεν ευσταθούν οι ισχυρισμοί ότι θα εκφυλιστεί η ελληνική κοινωνία, «βάζουμε όρια και προϋποθέσεις, το νομοσχέδιο αφορά ανθρώπους που βιώνουν μια δυστυχία και αυτό δε μπορούμε να το αγνοούμε» δήλωσε χαρακτηριστικά.

    Η κα Χριστοδουλοπούλου μιλώντας στον Δημήτρη Κουκλουμπέρη και τον Νίκο Σβέρκο εξήγησε ότι υπάρχει νόμος από το 1976 για αλλαγή φύλου επί Καραμανλή με το νόμο 344, χωρίς όριο ηλικίας, αλλά με προϋπόθεση το χειρουργείο.

    Τόνισε πως το Δικαστήριο της Ευρώπης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου αποφάνθηκε ότι το χειρουργείο είναι βασανιστήριο και όποιος δε το θέλει δεν είναι υποχρεωμένος να το κάνει για να προβεί στη νομική αναγνώριση της ταυτότητας του φύλου του. Κατόπιν αυτού, χωρίς να έχει ψηφιστεί νόμος η ελληνική νομολογία εναρμονίστηκε με την ευρωπαϊκή και από το 2016 άρχισε να βγάζει αποφάσεις αλλαγής φύλου χωρίς χειρουργείο.

    Η βουλευτής εξήγησε ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, με ευαισθησία στα ανθρώπινα δικαιώματα, «κατεβάζει» αυτό το νομοσχέδιο που μιλάει για διόρθωση της ταυτότητας φύλου, ώστε ακριβώς να σηματοδοτήσει ότι δε χρειάζεται πλέον χειρουργείο και ότι αρκεί ο άνθρωπος που έχει γεννηθεί με ένα βιολογικό φύλο «α» και στην πορεία η ταυτότητά του μετατράπηκε και αισθάνεται διαφορετικά, να μπορεί να αλλάξει όλα τα στοιχεία της ταυτότητάς του, ώστε να εναρμονίζονται με την πραγματικότητα του στην οποία μεταβλήθηκε το βιολογικό φύλο

    Η κα Χριστοδουλοπούλου σημείωσε πως εφόσον ισχύει αυτό 41 χρόνια στη χώρα μας και δεν έχει διαλυθεί η ελληνική κοινωνία, δεν έχει εκφυλιστεί η ελληνική κοινωνία, δεν έχει καταστραφεί η βιολογία και η φύση, «δεν καταλαβαίνω γιατί θα συμβούν τώρα όλα αυτά, που είναι και ακόμα πιο ήπια. Βάζουμε και όριο ηλικίας, με το οποίο εγώ διαφωνώ, θα ήθελα να είναι στα 12 έτη» σημείωσε.

    Και επισήμανε: «Και βάζουμε προϋπόθεση στα ανήλικα που τα εκπροσωπούν οι γονείς αυτό να το κάνουν οι γονείς και μετά από ιατρική παρακολούθηση. Υπάρχει περίπτωση γονέας να το κάνει αυτό απερίσκεπτα και ανέμελα να πάει να αλλάξει το φύλο του παιδιού του; Ο νομοθέτης προστατεύει το γονέα».

    Η βουλευτής τόνισε αναφορικά με την πολεμική γι’ αυτό το νομοσχέδιο ότι ο κόσμος παρακολουθεί με έκπληξη γιατί νομίζει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αποφασίσει να αλλάξει το φύλο των ανθρώπων ή ότι υπάρχει μόδα στην κοινωνία να αλλάζουμε το φύλο. «Τίποτα από αυτά δεν ισχύει. Αφορά συγκεκριμένους ανθρώπους που βιώνουν μια δυστυχία και αυτό δε μπορούμε να το αγνοούμε. Ήρθαν οι γονείς τους στη Βουλή και μίλησαν! Δεν έχουμε δικαίωμα να τους αγνοούμε!» σημείωσε.

    https://left.gr/news/taytotita-fyloy-tasia-hristodoylopoyloy-nomoshedio-allagi-fyloy-t-hristodoylopoyloy-nomoshedio

  13. MIA ENTYPOSIAKH EPISTOLH
    ————————————————-

    ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
    ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
    ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ
    ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΠΟΛΙΤΙΣΣΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ

    Η ελληνική κυβέρνηση έχει ετοιμάσει και καταθέσει στο Κοινοβούλιο ένα νομοσχέδιο που αφορά την «αλλαγή της έμφυλης ταυτότητας». Καθώς η ορολογία αυτή δεν έχει πλήρως μεταφραστεί και ενσωματωθεί στην ελληνική γλώσσα, θέλουμε να εξηγήσουμε στις Ελληνίδες και τους Έλληνες τί σημαίνει η έννοια «έμφυλο» όταν χρησιμοποιείται για να αντικαταστήσει την έννοια «φύλο» ως νομικός όρος και τις συνέπειες που αυτό θα έχει για τις γυναίκες, για τα παιδιά, για την ελευθερία του λόγου και την κοινωνία γενικώς.

    Είμαστε γυναίκες, άντρες και τρανσεξουαλικοί από χώρες στις οποίες τέτοιοι μισογυνικοί και ομοφοβικοί νόμοι αποτελούν ήδη ταπεινωτική και απειλητική πραγραματικότητα και θεωρούμε καθήκον μας να προειδοποιήσουμε τους Έλληνες φίλους μας και τις ελληνικές αρχές για τις σοβαρές αλλαγές που θα επιφέρει σε όλο το φάσμα του πολιτισμού ένας νόμος για την «έμφυλη ταυτότητα». Η σοβαρότερη από αυτές τις αλλαγές θα είναι η καταστροφή της νομοθεσίας που παρέχει ισότητα και προστασία στις γυναίκες, καθώς η νομοθέτηση της «έμφυλης ταυτότητας» αποτελεί πλήρη διαγραφή της νομικής, ιατρικής και ποινικής πραγματικότητας του βιολογικού φύλου. Οι νόμοι περί «έμφυλης ταυτότητας» αποτελούν επίσης έναν σοβαρό περιορισμό της ελευθερίας του λόγου και της επιστημονικής έρευνας, προς όφελος μία απειροελάχιστης μειοψηφίας ανθρώπων που υποφέρουν από τις ψυχιατρικές ασθένειες της «δυσφορίας έμφυλης προσωπικότητας» και/ή της αυτογυναικοφιλίας. Αυτοί οι άνθρωποι ήδη απολαμβάνουν όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα, εκτός από το «δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό του φύλου τους». Όμως ο αυτοπροσδιορισμός δεν είναι ανθρώπινο δικαίωμα και δεν θα έπρεπε ποτέ να θεωρείται ως τέτοιος όταν η νομική του αναγνώριση συνεπάγεται την απάλειψη των δικαιωμάτων και της προστασίας γυναικών και παιδιών, όταν θέτει σε κίνδυνο το θεμελιακό ανθρώπινο δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου. Η ελληνική κοινωνία, ειδικά οι γυναίκες και τα παιδιά της χώρας, υποφέρουν ήδη από τα μέτρα λιτότητας και έχουμε κάθε δικαίωμα να ανησυχούμε για τις περαιτέρω συνέπειες που θα επιφέρει στην ζωή τους η νομιμοθέτηση της «έμφυλης ταυτότητας».

    ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΠΟΥ ΘΙΓΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ «ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΜΦΥΛΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ»
    Στις χώρες μας (ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Καναδά, Αυστραλία…), παιδιά 3 χρονών υφίστανται «κοινωνική αλλαγή έμφυλης ταυτότητας» από τρομοκρατημένους και παραπλανημένους γονείς, από δασκάλους που δεν τολμούν να φέρουν αντίρρηση στην προπαγάνδα των τρανς, η οποία είναι πλέον παρούσα στα σχολεία μέσω οργανώσεων του τρανς λόμπυ, και από ανεύθυνους «θεραπευτές» που είναι μέλη διεμφυλικών οργανώσεων. Πουθενά στον κόσμο όμως δεν υπάρχουν σπουδές και πτυχία που να πιστοποιούν ότι ένας θεραπευτής είναι «ειδικός στην έμφυλη ταυτότητα». Οποισδήποτε επιλέξει να εργαστεί στον τομέα αυτό μπορεί να ισχυριστεί ότι είναι ειδικός. Το αποτέλεσμα είναι να παρέχονται σε παιδιά 10 χρονών ορμόνες που αναστέλλουν την εφηβεία (ανταγωνιστές της γοναδοτροπίνης, που στις χώρες μας έχουν την εμπορική ονομασία Lupron). Το φάρμακο αυτό, που προκαλεί, σύμφωνα με την διεθνή βιβλιογραφία, σοβαρές παρενέργειες στους ενήλικους πάσχοντες από προστατίτιδα ή ενδομητρίωση, σταματά την φυσική εξέλιξη της ανάπτυξης των «τρανς παιδιών», με συνέπεια την μη εμφάνιση των δευτερευόντων σεξουαλικών χαρακτηριστικών, την μη φυσιολογική ανάπτυξη των γεννητικών οργάνων, την μόνιμη στείρωση, καθώς και προβλήματα στα οστά, την καρδιά, το συκώτι και τον εγκέφαλο. Δεν υπάρχουν ακόμα μελέτες για τις μακροπρόθεσμες συνέπειες της κατανάλωσης του Lupron από ανήλικα παιδιά.
    Η ιδιωτική οργάνωση (μέρος του τρανς λόμπυ) «World Professional Association for Transgender Health (WPATH)”, την οποία χρημοτοδοτούν κάποιες από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές φαρμακευτικές εταιρίες,, μεταξύ των οποίων η Bristol-Meyers-Squibb, η Glaxo-Smithkline, και η Johnson& Johnson, δημοσίευσε πρόσφατα οδηγίες που κατεβάζουν την συνιστώμενη ηλικία για την θεραπεία με Lupron τα εννέα έτη! Να σημειώσουμε ότι ένα σοβαρό ποσοστό των παιδιών που πάσχουν από «δυσφορία της έμφυλης ταυτότητας» έχουν ιατρική διάγνωση κάποιας μορφής αυτισμού, μίας ασθένειας η οποία, όπως είναι γνωστό στην επιστημονική και ιατρική κοινότητα, προκαλεί ανασφάλεια για την ταυτότητα του ατόμου και έναν άκαμπτο τρόπο σκέψης. Οι έρευνες που συνδέουν τον αυτισμό με την «δυσφορία έμφυλης ταυτότητας» δεν σταμάτησαν τους απολογητές του διεμφυλισμού. Αντί για μία προσεκτική θεραπεία και σε απόλυτη παραβίαση της Διακήρυξης των Δικαιωμάτων των Παιδιών του ΟΗΕ, σε αυτά τα παιδιά παρέχονται αναστολείς της εφηβείας, συνθετικές ορμόνες του αντίθετου φύλου και εγχειρίσεις από ιδιωτικές «Κλινικές Έμφυλης Ταυτότητας» και ιδιώτες γιατρούς (πρόσφατα στην Αγγλία αφαιρέθηκε η άδεια εξασκήσεως από μία τέτοια γιατρό που συνταγογραφούσε ορμόνες για «τρανς παιδιά» μέσω Ίντερνερ).
    Γνωρίζουμε ότι το ελληνικό νομοσχέδιο δεν επιτρέπει την «μετάβαση στο άλλο φύλο» σε παιδιά κάτω των 18. Αλλά γνωρίζουμε επίσης ότι και στην Ελλάδα ανήλικα παιδιά στειρώνονται ήδη με αναστολείς της εφηβείας και υφίστανται χειρουργικούς ακρωτηριασμούς υγειών εξωτερικών και εσωτερικών γεννητικών οργάνων και μαστών. Σε όλες τις χώρες όπου ψηφίστηκαν τέτοιοι νόμοι, ο αριθμός των «τρανς παιδιών» αυξήθηκε σε άκρως ανησυχητικά ποσοστά, ενώ ΜΚΟ που διευθύνονται από τρανς ακτιβιστές, όπως η βρετανική οργάνωση «The Mermaids”, διαφημίζουν σε δημοτικά και γυμνάσια την “αλλαγή φύλου” των παιδιών. Η Επαρχία του Οντάριο στον Καναδά ψήφισε προσφάτως νόμο σύμφωνα με τον οποίο μπορεί να αφαιρεθεί η επιμέλεια από γονείς που δεν συναινούν στην ιατρική “αλλαγή φύλου” των παιδιών τους. Και γνωρίζουμε ότι στην Ελλάδα οι τρανς ακτιβιστές, με την συνδρομή διεθνών τρανς οργανώσεων, ασκούν πίεση στην ελληνική κυβέρνηση και τα κόμματα προκειμένου να νομιμοποιηθεί η “αλλαγή φύλου” των παιδιών.
    Ελληνίδες, προστατέψτε τα παιδιά. Μην δεχτείτε την στείρωση, τον ευνουχισμό και την αφαίρεση υγειών οργάνων των παιδιών. Οι επιφανέστεροι παιδίατροι και ψυχίατροι του δυτικού κόσμου ξέρουν και δημοσιεύουν επιστημονικές έρευνες που αποδεικνύουν πως η πλειοψηφία των παιδιών που πάσχουν από “δυσφορία έμφυλης ταυτότητας” το ξεπερνούν μεγαλώνοντας. Οι ορμόνες και οι εγχειρήσεις δεν είναι η λύση.

    ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΠΟΥ ΘΙΓΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ «ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΜΦΥΛΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ»
    Σε χώρες όπου το “φύλο” ως νομική κατηγορία έχει υποκατασταθεί από την τεχνητή ιδέα της “έμφυλης ταυτότητας” και όπου ο αποκαλούμενος “αυτοπροσδιορισμός” αντικαθιστά την αντικειμενική πραγματικότητα των βιολογικών χαρακτηριστικών και την κοινωνικής αντίληψης για τα φύλα, σε χώρες δηλαδή όπου οποιοσδήποτε άντρας μπορεί να δηλώσει ότι είναι γυναίκα και να γίνει αποδεκτός από το κράτος ως γυναίκα, οι γυναίκες χάνουν ως άμεση συνέπεια τα δικαιώματα και τις κοινωνικές προστασίες για τις οποίες παλέψαμε με αδιανόητες θυσίες τους τελευταίους δύο αιώνες.
    *Οι γυναίκες χάνουν το δικαίωμα στην νομική και κοινωνική προστασία της μητρότητας, με το ψευδές πρόσχημα ότι “και οι άντρες [δηλ. οι γυναίκες που αυτοπροσδιορίζονται και αναγνωρίζονται νομικά ως άντρες] μπορούν να εγκυμονήσουν και να θηλάσουν”. Αυτός ο εξωφρενικός ισχυρισμός, που γελοιοποιεί κάθε βιολογική, επιστημονική, ιστορική και κοινωνική πραγματικότητα, υιοθετείται ασμένως από εταιρείες, εργοδότες και δημόσιους οργανισμούς που τον χρησιμοποιούν στα δικαστήρια για να δικαιολογήσουν την άρνησή τους να εκπληρω΄σουν τις νομικές τους υποχρεώσεις προς τις γυναίκες εργαζόμενες – και τα δικαστήρια, που πρέπει να προσαρμοστούν στην νέα νομοθεσία και αναγκάζονται να τον δεχτούν. Αυτό συμβαίνει ήδη σε 17 πολιτείες των ΗΠΑ.
    *Οι γυναίκες και τα κορίτσια χάνουν υποτροφίες που προορίζονται γιαυτές, όπως και πανεπιστημιακές ή εργασιακές ποσοστώσεις, γιατί άντρες που αυτοπροσδιορίζονται ως γυναίκες είναι πλέον νόμιμοι υποψήφιοι για θέσεις γυναικών.
    *Οι γυναίκες και οι κοπέλλες βρίσκονται αναγκασμένες να μοιράζονται τους “υποχρωτικούς από τον νόμο και τις διεθνείς συμβάσεις” γυναικείους χώρους: τουαλέτες σε κάθε δημόσιο χώρο, από σχολεία ως εργασιακούς χώρους ή χώρους διασκέδασης, αποδυτήρια ιδιωτικών ή δημόσιων γυμναστηρίων κλπ, με άντρες που αυτοπροσδιορίζονται ως γυναίκες. Οποιαδήποτε σωματική αιδώς, το δικαιώμα να μην εκτίθεσαι χωρίς την συγκατάθεση σου σε γυμνά σώματα ή να μην εξαναγκάζεσαι σε έκθεση του γυμνού σου σώματος στην δημόσια θέα (η σύμβαση της Γενεύης θεωρεί αυτούς τους εξαναγκασμούς βασανιστήρια), καθώς και ο εντελώς πραγματικός κίνδυνος του βιασμού και της σεξουαλικής επίθεσης δεν μπορούν πλέον να εμποδιστούν από τον νόμο ή οποιαδήποτε δημόσια αρχή.
    Σε χώρες όπου οι νόμοι “αυτοπροσδιορισμού της έμφυλης ταυτότητας” είναι η νέα καταπιεστική πραγματικότητα για τις γυναίκες, εγκλήματα όπως η οφθαλμοπορνεία, η παράνομη φωτογράφιση γυμνών γυναικών σε αποδυτήρια ή δοκιμαστήρια καταστημάτων έχουν πολλαπλασιαστεί – αλλά οι γυναίκες δεν έχουν καμία νομική στήριξη πριν την διάπραξη του εγκλήματος.
    Γυναίκες και κορίτσια είναι αναγκασμένα να σταματήσουν την κολύμβηση ή την γυμναστική: αυτή είναι η πραγματικότητα χιλιάδων γυναικών και μικρών κοριτσιών στον Καναδά και τις ΗΠΑ. Γυναικείες αθλητικές ομάδες εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τους χώρους προπόνησής τους γιατί αρνήθηκαν να μοιραστούν τα αποδυτήριά τους, γιατί αρνήθηκαν να εκθέσουν τα γυμνά τους σώματα σε άντρες που αυτοπροσδιορίζονται ως γυναίκες ή να εκτεθούν στην θέα άγνωστων αντρικών γυμνών σωμάτων που αυτοπροσδιορίζονται ως “γυναικεία”. Ήδη πλήθος αντρών νομικά αναγνωρισμένων ως “γυναίκες” έχουν καταδικαστεί ως επιδειξίες και/ή για απόπειρες σεξουαλικών επιθέσεων εναντίον γυναικών σε δημόσιες τουαλέτες ή αποδυτήρια στις ΗΠΑ- αλλά δεν υπάρχει πιά κανένας τρόπος να περιοριστεί ή να σταματήσει, όπως θα έπρεπε, το φαινόμενο.
    *Βλέπουμε στις ΗΠΑ, στον Καναδά και στο Ηνωμένο Βασίλειο άντρες που αυτοπροσδιορίζονται ως “γυναίκες” χωρίς καμία ιατρική, ψυχιατρική ή κοινωνική μετάβαση, να γίνονται υποχρεωτικά δεκτοί σε καταφύγια για γυναίκες θύματα βιασμών, θύματα οικογενειακής βίας ή σε καταφύγια για άστεγες γυναίκες.
    *Βλέπουμε άντρες καταδικασμένους για βιασμούς, φόνους γυναικών ή κοριτσιών και άλλα σεξουαλικά εγκλήματα να “αυτοπροσδιορίζονται ως γυναίκες” μέσα στην φυλακή και να μεταφέρονται ως εκ τούτου σε γυναικείες φυλακές. Η περίπτωση του Ίαν Χάντλεϋ, βιαστή και δολοφόνων ανάπηρων κοριτσιών, είναι χαρακτηριστική και πασίγνωστη, αλλά δυστυχώς όχι η μόνη. Με τους νόμους “αυτοπροσδιορισμού της έμφυλης ταυτότητας”, οι άντρες αποκτούν πλήρη δικαιώματα εισόδου σε γυναικείες φυλακές και σωφρονιστικά καταστήματα.
    Η Καθηγήτρια Χέλεν Μπόυντ του Lawrence University (ΗΠΑ), καθώς και άλλοι ψυχολόγοι, ψυχιάτροι κλπ. έχει γράψει για τις νομικές και ψυχολογικές συνέπειες στην ζωή των γυναικών και των παιδιών όταν μεσήλικες σύζυγοι και πατέρες αποφασίζουν να αυτοπροσδιοριστούν ως «γυναίκες». Μένει να δούμε στο μέλλον τις μακροχρόνες συνέπειες που θα έχουν στις ζωές των παιδιών τους οι «αυτοπροσδιορισμοί» αυτών των αντρών.
    *Καθώς η ορολογία των νόμων «αυτοπροσδιορισμού της έμφυλης ταυτότητας» διαφέρουν από χώρα σε χώρα (συχνά και από πολιτεία σε πολιτεία σε χώρες όπως οι ΗΠΑ ή ο Καναδάς) νομικοί, δικαστικοί και στατιστικοί οργανισμοί, κρατικοί ή διεθνείς (από το FBI, το MI5, την Interpol, ως τις κρατικές και διακρατικές στατιστικές υπηρεσίες) δεν μπορούν να αποφασίσουν πώς να καταχωρούν καταδικασμένους άντρες και γυναίκες. Είναι προφανές ότι αυτό οδηγεί σε τεράστια παραποίηση των εγκληματολογικών στατιστικών και την δυνατότητα να κατανοήσουμε και να περιορίσουμε την εγκληματική δραστηριότητα, ειδικά αυτήν που έχει ως θύματα γυναίκες, ενώ ταυτοχρόνως δίνει μία εντελώς παραποιημένη εικόνα των γυναικών ως ενόχων για σεξουαλικά εγκλήματα που στην πραγματικότητα έχουν διαπραχθεί από άντρες «αυτοπροσδιοριζόμενους ως γυναίκες».

    ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΕΣΒΙΩΝ ΠΟΥ ΘΙΓΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ «ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΜΦΥΛΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ»

    Σας παρακαλούμε, μην ξεχνάτε ότι σε χώρες όπου η ομοφυλοφιλία τιμωρείται με θανατική ποινή, όπως το Ιράν, η χειρουργική αλλαγή φύλου είναι νόμιμη εδώ και δεκαετίες. Η αλλαγή φύλου, χειρουργική ή απλώς νομική είναι στην πράξη ομοφοβία και ευγονική κατά των ομοφυλόφιλων. Ο διεμφυλισμός είναι ένα βαθειά ομοφοβικό κίνημα. Ο χαρακτηρισμός μικρών παιδιών και εφήβων ως «τρανς» μόνο και μόνο γιατί δεν προσαρμόζονται στα πρότυπα «αρρενωπότητας» και «θηλυκότητας» των κοινωνιών μας είναι βαθειά ομοφοβία. Οργανώσεις ομοφυλόφιλων και λεσβιών αγωνίζονται ενάντια στον διεμφυλισμό και προσπαθούν απελπισμένα να πείσουν το LGBT+ κίνημα να αφαιρέσει το Τ από την «αλφαβητική σούπα».
    Οι λεσβίες αδελφές μας ειδικά απειλούνται και κακοποιούνται κατά τρόπο αδιανόητο από τους τρανς ακτιβιστές. Υπό την πίεση των τρανς ακτιβιστών, τα σόσιαλ μίντια, ειδικά το Facebook αλλά όχι μόνο, κλείνουν λογαριασμούς λεσβιακών ομάδων και επώνυμων λεσβιών αγωνιστριών. Οργανώσεις τρανς οργανώνουν “σεμινάρια” σε Πανεπιστήμια όπως αυτό του Τορόντο για την: “διδασκαλία τεχνικών που θα επιτρέψουν σε τρανς “γυναίκες” με άθικτα αντρικά γεννητικά όργανα να κάμψουν την αντίσταση των λεσβιών ώστε να γίνουν αποδεκτοί από αυτές ως ερωτικοί σύντροφοι”. Ο σεξουαλικός προσανατολισμός των λεσβιών αδελφών μας γελοιοποιείται και η ανθρώπινη ελευθερία τους απειλείται από άντρες που ισχυρίζονται ότι είναι “γυναίκες και λεσβίες” και στους οποίους ο νόμος δίνει το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζονται ως τέτοιοι. Τρανς ακτιβιστές απαίτησαν και πέτυχαν το κλείσιμο του διάσημου μουσικού Φεστιβάλ Michigan Womyn’s Music Festival, ενός φεστιβάλ αποκλειστικά για γυναίκες. Τρανς ακτιβιστές οπλισμένοι με μπαστούνια του μπέηζμπολ εξεδίωξαν φέτος μόλις τις λεσβίες από το Dyke March στο Σικάγο. Γνωστοί επώνυμοι τρανς ακτιβιστές στοχοποίησαν ηγετικές φυσιογνωμίες του λεσβιακού και φεμινιστικού κινήματος όπως η Κάθυ Μπρένναν…
    Έλληνες ομοφυλόφιλοι και ελληνίδες λεσβίες, μην αφήσετε τους ομοφυλόφιλους αδελφούς μας και τις λεσβίες αδελφές μας να χάσουν δικαιώματα για τα οποία πάλεψαν τόσο σκληρά επί δεκαετίες.

    Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΙΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ «ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΜΦΥΛΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ»

    Θέλουμε να θυμίσουμε στις Ελληνίδες και στους Έλληνες ότι Πανεπιστήμια σε όλον τον κόσμο αναγκάστηκαν εδώ και χρόνια από χορηγούς ιδιώτες και εκπροσώπους πολυεθνικών να αλλάξουν τις ονομασίες των Τμημάτων Γυναικείων Σπουδών σε «Τμήματα Σπουδών Έμφυλων Ταυτοτήτων». Την τελευταία δεκαετία είδαμε στις χώρες μας να δημιουργούνται, ειδικά σε ιδιωτικά Πανεπιστήμια, Τμήματα «Διεμφυλικών Σπουδών» και «Προγράμματα για την Υγεία των Διεμφυλικών». Τα «τμήματα» και τα «προγράμματα» αυτά χρηματοδοτούνται αφειδώς και επωνύμως από πασίγνωστους πολυεκατομμυριούχους «τρανς γυναίκες» όπως ο «Τζέννιφερ» Πρίτζερ, της γνωστής οικογένειας που χρηματοδοτεί και το Δημοκρατικό Κόμμα (τώρα πια δε και το Ρεπουμπλικανικό). Ταυτόχρονα, η ελευθερία της επιστημονικής έρευνας απειλείται. Ο καναδικός νόμος C-16 που ψηφίστηκε την άνοιξη άνοιξε τον δρόμο για αγωγές κατά των Πανεπιστημίων που διδάσκουν Εξελικτική Βιολογία και Δαρβινισμό, δηλαδή την έγκυρη επιστημονική θεωρία που εξηγεί ότι ο άνθρωπος είναι ένα σεξουαλικό δίμορφο θηλαστικό, γιατί η «διεμφυλική θεωρία» θεωρεί ότι δεν υπάρχουν βιολογικά φύλα. Εξέχοντες επιστήμονες, προσπάθησαν ματαίως να εξηγήσουν αυτόν τον ήδη επαπειλούμενο κίνδυνο στις ακροάσεις της Καναδικής Γερουσίας, αλλά δεν εισακούστηκαν.
    Μόλις πριν από 10 μέρες, το Πανεπιστήμιο του Μπαθ στην Αγγλία απέρριψε προεγκεκριμένο ερευνητικό πρόγραμμα με θέμα τις γυναίκες που αυτοπροσδιορίζονταν ως τραν άντρες και οι οποίες, μετά από διπλές μαστεκτομές, υστερεκτομές και θεραπείες με τεστοστερόνη, επιστρέφουν στο φύλο τους (ένα εντυπωσιακό φαινόμενο που οι τρανς οργανώσεις αρνούνται να παραδεχτούν) με το πρόσχημα πως: «η εμπλοκή του Πανεπιστημίου σε μία έρευνα δυνητικά μη πολιτικά ορθή μπορεί να σημαίνει επιθέσεις προς το Ίδρυμα από τα σόσιαλ μίντια».

    Ψυχίατροι, ψυχολόγοι, ψυχαναλυτές, παιδίατροι, ενδοκρινολόγοι και βιολόγοι καθώς και οι επιστημονικές εταιρείες τους δέχονται ανοίκειες επιθέσεις. Όποτε τολμούν να δημοσιεύσουν έρευνες των οποίων τα αποτελέσματα δεν ευχαριστούν τους τρανς ακτιβιστές, απειλές βίας και ενορχηστρωμένες «κοινωνικές αντιδράσεις» στις εφημερίδες και τον ηλεκτρονικό τύπο τους συκοφαντούν και τους στιγματίζουν ως «τρανσφοβικούς», «ακροδεξιούς» και «οπισθοδρομικούς». Ο διεμφυλικός ακτιβισμός δεν εξαιρεί ούτε τις κοινωνικές επιστήμες ή την φιλοσοφία: τον περασμένο Μάϊο, το πανεπιστημιακό φιλοσοφικό περιοδικό HYPATIA έγινε στόχος ενορχηστρωμένης επίθεσης προκειμένου να αφαιρέσει επιστημονικό άρθρο που συνέκρινε τον διεμφυλισμό με την καινούργια μόδα της «αλλαγής φυλής» (transracialism). Πώς θα διατηρήσουμε ένα πολιτισμό λογικής και ορθολογισμού στην κοινωνία μας χωρίς τον λόγο των επιστημών που οι τρανς ακτιβιστές προσπαθούν να φιμώσουν;

    Κάθε συζήτηση για την εγκυρότητα της ιδέας της «έμφυλης ταυτότητας» ή για τις συνέπειες της επιβολή των νόμων περί «αυτοπροσδιορισμού της έμφυλης ταυτότητας» λογοκρίνεται βίαια από τους τρανς ακτιβιστές. Στις 13 Σεπτεμβρίου, στο Χάϊντ Παρκ του Λονδίνου, τρανς ακτιβιστές επιτέθηκαν σε ομάδα γυναικών που είχαν συκεντρωθεί για να παρακολουθήσουν μία συζήτηση πάνω στο θέμα, και γρονθοκόπησαν απρόκληκτα μία γυναίκα 60 χρονών. Οι επιτιθέμενοι ήταν τρεις νεαροί που αυτοπροσδιορίζονται ως «γυναίκες», μέλη γνωστών αγγλικών τρανς οργανώσεων.

    Στην Νέα Υόρκη ο νόμος αναγνωρίζει και προστατεύει πλέον πάνω από 30 «έμφυλες ταυτότητες» και τα άρθρα/αντωνυμίες που κατασκευάστηκαν από τους τρανς ακτιβιστές για να τις δηλώνουν. Παρόλο που οι περισσότερες από αυτές τις «έμφυλες ταυτότητες» ούτε καθορίζονται ούτε περιγράφονται ούτε κωδικοποιούνται στο νόμο, το πρόστιμο για την λάθος χρήση των αντωνυμιών τους ανέρχεται σε 250.000$.
    Ο διεμφυλισμός, η νομιμοποίησή του και συνεπώς η διαγραφή της έννοιας του φύλου ως νομικής και συνταγματικής κατηγορίας απαιτούν μία κατακλυσμιαία αλλαγή στην έννοια των λέξεων. Απαιτούν την επιβολή στην κοινωνία κατασκευασμένων λέξεων. Και προκειμένου να επιβληθούν οι κατασκευασμένες αυτές λέξεις και οι κατασκευασμένες αυτές έννοιες έχουν ανάγκη το κράτος και την κρατική επιβολή. Νέα τεχνητά κατασκευασμένα άρθρα και αντωνυμίες θα επιβληθούν (όπως ήδη συμβαίνει στον Καναδά) και θα πρέπει να χρησιμοποιούνται υποχρεωτικά για να καταξιώνουν την «αυτοπροσδιορισμένη έμφυλη ταυτότητα» κάθε ατόμου. Νέα κατασκευασμένα νοήματα θα αποδοθούν και ήδη αποδίδονται σε λέξεις ουσιώδεις και απαραίτητες για το χτίσιμο του Εγώ κάθε παιδιού, για την συγκρότηση της ψυχικής πραγματικότητας κάθε ανθρώπου, για την συγκρότηση του συλλογικού Εγώ μας ως κοινωνία. Αυτή η επιβολή με την δύναμη του νόμου, της αστυνομίας και των δικαστηρίων, έχει ως προϋποθέση ότι θα αρχίσουμε όλοι, γυναίκες και άντρες, να λέμε ψέματα για την πραγματικότητα μέσα στην οποία ζούμε. Αυτή επιβολή απαιτεί να λέμε ψέματα για το θα πει «γυναίκα», τί θα πει «άντρας» και πώς λειτουργεί η ανθρώπινη αναπαραγωγή. Αυτή η επιβολή απαιτεί από όλους μας να ψευδόμαστε για τον τρόπο με τον οποίο συγκροτήθηκαν και συγκροτούνται οι ανθρώπινες κοινωνίες. Απαιτεί από όλους και όλες μας να ψευδόμαστε για την υλική και διανοητική πραγματικότητα που μας καθιστά ανθρώπους. Αυτές οι επιβαλλόμενες ανοίκειες λέξεις διαστρέφουν την ανθρώπινη πραγματικότητά μας, την συλλογική μας μνήμη, τους πολιτισμούς μας, τις τέχνες μας και την ανθρώπινη ιστορία μας.

    Οι γυναίκες ειδικά χάνουμε την γλώσσα και τις λέξεις που μας επιτρέπει να μιλήσουμε για την καταπίεση που ζούμε. Γιατί η καταπίεση των γυναικών, από τις απαρχές της ανθρώπινης ιστορίας, υπήρξε και θεμελιώθηκε πάνω σε ερμηνείες του ρόλου μας στην αναπαραγωγή και σε αντιλήψεις για τις σωματικές μας λειτουργίες. Η πατριαρχία όχι απλώς υποβίβασε, αλλά ταύτισε τις γυναίκες με μία συγκεκριμένη αντίληψη των σωματικών τους χαρακτηριστικών και των βιολογικών τους λειτουργιών. Οι διανοητικές μας ικανότητες, τα ψυχικά μας χαρακτηριστικά, η ηθική μας ακεραιότητα, η διανοητική μας ισορροπία, θεωρήθηκε πως επηρεάζεται και καθορίζεται με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο από τις σωματικές μας λειτουργίες. Ήμασταν καλές όταν υποτασσόμασταν στον μητρικό προορισμό μας και όταν αποδεχόμασταν την αντρική σεξουαλικότητα προκειμένου να αναπαράγουμε τα παιδιά των συζύγων μας – αλλά όταν οι ίδιες αυτές βιολογικές λειτουργίες δεν μπορούσαν να ελεγχθούν αποτελεσματικά, ήμασταν κακές, υστερικές, αφύσικες, επικίνδυνες για τον εαυτό μας, τις οικογένειές μας και την κοινωνική τάξη.

    Σύμφωνα με τις στατιστικές του ΟΗΕ, το 98% των βιαστών είναι άντρες και το 95% των θυμάτων είναι γυναίκες. Σύμφωνα με τις στατιστικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης 32.000 γυναίκες δολοφονήθηκαν στο διάστημα μεταξύ 2009 και 2016 από τους συζύγους, τους πρώην συζύγους ή τους συντρόφους τους, όταν την ίδια ακριβώς περίοδο, σύμφωνα με τα τα στοιχεία των ευρωπαϊκών τρανς οργανώσεων 68 τρανς άτομα δολοφονήθηκαν στις χώρες της ΕΕ. Σύμφωνα με στατιστικές του ΟΗΕ και της ΕΕ, μία στις 3 γυναίκες θα γίνει θύμα βιασμού στην διάρκεια της ζωής της και 1 στις τρεις γυναίκες θα γίνει θύμα ξυλοδαρμού μέσα στο σπίτι της. Πώς θα μιλήσουμε για την βία που υποφέρουμε αν η λέξη «γυναίκα» δεν σημαίνει πια ΓΥΝΑΙΚΑ; Πώς θα περιγράψουμε τους βιαστές μας ή αυτούς που μας δέρνουν και η κοινωνία θα καταλάβει τί ζουν οι γυναίκες αν η λέξη «άντρας» δεν σημαίνει πιά ΑΝΤΡΑΣ; Πώς θα απαιτήσουμε την ανθρώπινη αξιοπρέπειά μας αν η λέξη «κόλπος» αντικατασταθεί από την έκφραση «μπροστινή τρύπα» όπως απαιτεί η διεθνής LGBT+ οργάνωση Human Rights Campaign, και οι νόμοι δεχτούν ότι υπάρχουν «αρσενικοί κόλποι» και «θηλυκά πέη»; Θα πρέπει οι κοινωνίες μας να δεχτούν αίφνης ότι υπάρχουν «γυναίκες με πέη» που βιάζουν άλλες γυναίκες;

    Ο φεμινισμός, από την πρώτη του εμφάνιση το 1848, διεκδικεί το δικαίωμα των γυναικών να απορρίψουν τα στερεότυπα που κατασκεύασε γιαυτές η πατριαρχία. Οι γυναίκες υπέφεραν καταπίεση χιλιάδων χρόνων και η καταπίεση αυτή θεμελιώθηκε και δικαιολογήθηκε παντού και πάντα από την «αντρική επιστήμη», την «αντρική θεολογία», την «αντρική τέχνη», την «αντρική ιδεολογία. Οι γυναίκες υπέφεραν, όπως υπέφεραν αναμφισβήτητα και οι άντρες, από τα ανυπόστατα και άκαμπτα στερεότυπα για τους ρόλους και τις ιδιότητες των δύο φύλων. Γιατί αυτό είναι η «έμφυλη ταυτότητα», το gender: άκαμπτα ανόητα στερεότυπα για τα δύο φύλα και τον κοινωνικό τους ρόλο.
    Οι διεμφυλικοί γελοιοποίησαν την θηλύτητα αναπαράγοντας μία πορνική και ταπεινωτική στερεοτυπική εικόνα για την «θηλυκότητα».
    Μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου, ο νόμος που τώρα συζητάτε θα νομιμοποιήσει αυτά τα ψευδή και καταπιεστικά στερεότυπα. Θα νομιμοποιήσει την ιδέα πως «γυναίκα είναι όποιος αισθάνεται γυναίκα», πως γυναίκα είναι ένα «αίσθημα», πως γυναίκα είναι ένα άδειο φουστάνι που το φοράει όποιος θέλει, πως γυναίκα είναι μια μάσκα πίσω από την οποία κρύβεται ένα μη-πρόσωπο. Αυτός ο νόμος θα διαγράψει την πραγματικότητα του φύλου και μαζί όλη την ανθρώπινη ιστορία, τον ανθρώπινο πολιτισμό, την ανθώπινη γλώσσα, την ανθρώπινη τέχνη και την ανθρώπινη πραγματικότητα, προκειμένου να επιβάλει την αλλοτριοτική και ταπεινωτική ιδέα πως γυναίκα είναι το «άτομο» που μπορεί να αγοράσει ορμόνες, πλαστικές επεμβάσεις, περούκες και ψιμύθια ώστε να αναπαραστήσει το «θηλυκό στερεότυπο». Αυτός ο νόμος αγνοεί και διαγράφει από το Ελληνικό Σύνταγμα την ίδια την ανθρώπινη πραγματικότητα σύμφωνα με την οποία όταν δύο άνθρωποι έρθουν σε συνουσία μόνο ο θηλυκός άνθρωπος μπορεί να συλλάβει και να εγκυμονήσει. Αυτός ο νόμος αγνοεί και διαγράφει από την ελληνική νομοθεσία την σκληρή πραγματικότητα που γνωρίζουν όλοι οι βιαστές: ότι μια γυναίκα δεν είναι ένα «αίσθημα», αλλά ένα θηλυκός άνθρωπος του οποίου τα αισθήματα και οι εμπειρίες μονίμως αγνοούνται.
    Μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου, αν δεν είστε σίγουροι και σίγουρες τί είναι μια γυναίκα, σας παρακαλούμε, ρωτήστε τις μητέρες σας. Έχετε όλοι γεννηθεί από μία γυναίκα.

    Κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας
    Μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου
    Γυναίκες, άντρες και τρανσέξουαλ της Ελλάδας

    ΜΗΝ ΔΙΑΓΡΑΨΕΤΕ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ
    ΜΗΝ ΔΙΑΓΡΑΨΕΤΕ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΥΛΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

    https://www.ipetitions.com/petition/dont-erase-women-open-letter-to-the-greek

    http://giatinkinonikiaristera.blogspot.gr/2017/10/blog-post_9.html
    υπογράφουν 660 γυναίκες, άντρες και τρανς

  14. YPOGRAFOYN THN PARAPANO EPISTOLH. PARATITHENTAI OI 234 APO TOYS 660:
    —————————————————————————

    1. Miriam Ben Shalom, ex drill surgent of the US Army, feminist –Hainds Across the Aisle
    2. Mary Lou Singleton, widwife, radical feminist, US
    3. Miranda Yardley, writer, trans, UK
    4. Stephanie Davies-Arai, academic, writer, feminist, UK
    5. Maria MacLachlan, writer, feminist, US
    6. Rahila Gupta, writer, activist, UK
    7. Julian Vigo, anthropologist, Germany
    8. Paul Dirks, writer, Canada
    9. Kaelay Anne Triller, activist
    10. Jenn Smith, trans, Canada
    11. Francois Tremblay, writer, anarchist, US
    12. Taylor Fogarty, writer, journalist, lesbian feminist, US
    13. Rya Jones, trans, activist, US
    14. Penny White, psychologist, activist, feminist, UK
    15. Lili Maynard, activist for children’s rights, UK
    16. Emily Zinos, activist for women’s and children’s rights, US
    17. Jeni Harvey, journalist, writer, feminist, UK
    18. Melanie Byng, feminist, UK
    19. Selene Michaels, visual artist, radical feminist, US
    20. Niclas Engberg, physist, Norway
    21. Vajra Ma, writer, feminist, US
    22. Cynthia Yockey, conservative lesbian activist, US
    23. Michelle Moore, academic, UK
    24. Annie Small, academic, US
    25. Anne Bevan, feminist, Ireland
    26. Hennifer Brown, activist, US
    27. Anne Ruzylo, feminist, UK
    28. Angus Charbonneau, activist, US
    29. Isabelle Tracy, feminist, UK
    30. Kajsa Ekis, Marxist feminist, Sweden
    31. Vaska Tumir, academic, writer, Canada
    32. Karen Ingala Smith, academic, “Count Dead Women”, UK
    33. Jacky Holyoake, feminist-activist, UK
    34. Bo Novak, avademic, UK
    35. Summer Padeleki, feminist, UK
    36. Terry Moore, feminist, South Africa
    37. Martin Dufresne, translator, Canada
    38. Jennifer Baxter, activist, US
    39. Gaye Chapman, lesbian activist, US
    40. Dr. Helen Pringle, social scientist, writer, Australia
    41. Jennifer Bilek, painter, feminist, US
    42. Cheryl Angle, feminist activist,
    43. Teri King, feminist, Japan
    44. Natalie Ballard, writer, US
    45. Alexandra Hanson-Harding, artist, feminist, US
    46. Dr Dina McMillan, social psychologist, writer, Australia
    47. Andy Healey, writer, UK
    48. Gender Critical Dad, activist, UK
    49. Hope Lye, trans, left activist, UK
    50. Nikki Reed, feminist, UK
    51. Sahila Changebringer, writer, activist, US
    52. Kate Gould, academic, feminist UK
    53. Jean Hatchet, feminist, activist, UK
    54. Dan Mahan, US
    55. Emma Chesworth, feminist-activist, UK
    56. Deirdre O’Kelly, singer, feminist, UK
    57. Lorna Garano, writer, US
    58. Diana Mackin, working class radical feminist, activist, US
    59. Giorgia Succi, academic, UK
    60. Eleanor Hill, feminist-activist, UK
    61. Nuriddeen Knight, writer, US
    62. Julie Smith, feminist-activist, Canada
    63. Lorrie Hartshorn, writer, UK
    64. Margaret Nelson, writer, feminist, UK
    65. Sheena Best, writer-activist, The Lesbian Review, Ireland
    66. Suzzan Blac, artist, activist against porn & prostitution, UK
    67. Jo Watson, midwife, UK
    68. Alabama Whitman, activist feminist, UK
    69. Navahra Lindsay, native activist, US
    70. David Howard, psychotherapist, writer, UK
    71. Helen Staniland, programmer, feminist, UK
    72. Brie Jontry, feminist-activist, US
    73. Justin Notwood, writer, gay activist against the T, US
    74. Vandra Costello, historian, Ireland
    75. Rebecca Mordan, artistic director/actress, feminist-activist, UK
    76. Joey G. Mueller, lesbian feminist, activist, Ukraine
    77. Meg Kilgannon, activist, US
    78. James Cates, writer, US
    79. Luisa Butler, UK
    80. Azeem Ali Khan, UK
    81. Ann Fisher, UK
    82. Claire Heuchan, UK
    83. Pam Isherwood, UK
    84. Finn Raven, UK
    85. Charlotte Booth, UK
    86. Suzanne Weaver, UK
    87. Jan Williams, UK
    88. Winifred Clarke, UK
    89. Fotini Elwood, UK
    90. Kimberley Jones, UK
    91. Sam Antix, UK
    92. Becky Payne, UK
    93. Karen Bernstein, UK
    94. Morgayne Love, US
    95. Cindy Blackwell, feminist, US
    96. Chrisoula Drakopoulos, South Africa
    97. Henrik Persson, Sweden
    98. Ja XX, US
    99. Kris Graham, US
    100. Ira White, US
    101. Maxine Lewis, US
    102. Jamie Ianson, US
    103. Christine Daniels, US
    104. Michael Bott, US
    105. Phil Grossblatt, US
    106. Elizabeth Rose, US
    107. Tucker Banks, US
    108. Mariya Savchenko, US
    109. Barry Norton, Canada
    110. Lara Forsberg, Canada
    111. Lucia Lola, Canada
    112. Erica De Carlo, US
    113. Mark Turner, UK
    114. Georgina Blackmore, New Zealand
    115. Carolyn Krueger, US
    116. Andrea Deranian, US
    117. Kimberely Crail, US
    118. Kathleen Barry, US
    119. Sue Crampton, UK
    120. Rose Sanders, UK
    121. Ed McArthur, UK
    122. M. Malulani Leon, US
    123. Karey McGlynn, UK
    124. Anne Arnone, UK
    125. Vicki Warton, UK
    126. Natalia Michta, Poland
    127. Daria Sukhanova, Ukraine
    128. Muriel Petit, Belgium
    129. Darina Roche, Ireland
    130. Igaci Borges Villas Boas, Brazil
    131. Debra Darkholme, US
    132. Kate Lee, UK
    133. Angela Howard, UK
    134. Jan Oliver, UK
    135. Kaitlyn Estep, US
    136. Amy Surfus, US
    137. Morgayne Love, US
    138. Elizabeth Matz, US
    139. Sharon Perry, US
    140. Barrie Sutherland, US
    141. Ruby Bloodstone, US
    142. Laurel Kovacs, US
    143. Honey Haskin, US
    144. James Gleason, US
    145. Meike Matarazzo, US
    146. Susan Snedd, US
    147. Simone Writer, US
    148. Catherine Larson, US
    149. Christophe Layet, Spain
    150. Maria Angeles Suarez Sanchez, Spain
    151. Maria Wukovitz, Austria
    152. Paul Bowen, UK
    153. Mary Panel, UK
    154. Claudia Pavey, UK
    155. Georgia Constantinou, UK
    156. F. Hanley, Australia
    157. Kris Rhodes, Australia
    158. Judith Pattison, Australia
    159. Ginny Brown, Australia
    160. Rebecca Reynolds, UK
    161. Hazel Turner-Lyons, UK
    162. Mike Williams, US
    163. Julia Chilicas, US
    164. Sandra Rousseau, US
    165. Emma Flynn, UK
    166. Ellie Fairhall, UK
    167. Suzie Love, UK
    168. Claire Dé, Canada
    169. Kari Jaquesson, Norway
    170. Sara Martinez, France
    171. Jeannine Brigat, France
    172. Annie Connan, France
    173. A. Demarcy, France
    174. Rita Aloute, Germany
    175. Dasha Korostyliova, Germany
    176. Vera Esser, Germany
    177. Daniela Weber, Germany
    178. Melina Verykiou, Austria
    179. Antonis Maounis, architect, Greece
    180. Nikolaos Giannacopoulos, Greece
    181. Tina Lendari, academic, Greece
    182. Constantin Zinis, Greece
    183. George Margaronis, Greece
    184. Johnny Pavlatos, Greece
    185. Rose Frain, UK
    186. Julia Marshall, UK
    187. Andrew Tzinis, mathematician, UK
    188. Susan Matthews, UK
    189. Fiona Stoneman, UK
    190. Lindsey Currie, UK
    191. Lisa McLeod, US
    192. Justine Smith, US
    193. Adriana Avila, Mexico
    194. Ronan Stenson, Ireland
    195. Irene Irish, Ireland
    196. Ally Johnston, Australia
    197. June December, Russian Federation
    198. Julia, US
    199. Ksyu, Russian Federation
    200. Sonya, Russian Federation
    201. Mike, UK
    202. Sandra A., Australia
    203. Elena, Ukraine
    204. Wendy, US
    205. Anthony, Canada
    206. Carlos, Canada
    207. Wendy, UK
    208. Bridget, UK
    209. Adria, Spain
    210. Devon, US
    211. Martha, US
    212. Charlee, Australia
    213. Summer, UK
    214. Julia, UK
    215. Thalia K., UK
    216. Bernie S., Singapore
    217. Brownyn, US
    218. Katharine, UK
    219. Elizabeth, UK
    220. Sarah M. UK
    221. Luisa, Brazil
    222. Esther J., Korea
    223. Labat, France
    224. Lucia, Argentine
    225. Nina, UK
    226. Devon, US
    227. Bri, Portugal
    228. Grace, Australia
    229. Barbara, US
    230. Erin, US
    231. Odera, US
    232. Zayin, Australia
    233. Milena, UK
    234. Iruine, Spain

    http://geromorias.blogspot.gr/2017/10/blog-post_37.html

  15. ianastas on

    Η διαμαρτυρία μου σχετικά με την αλλαγή φύλου έγκειται στο γεγονός ότι είναι ιατρική υπόθεση και όχι νομική. Η εγγεραφή στην ταυτότητα ενός 15χρονου παιδιού ως ομοφιλοφιλικού, χωρίς σωματική μετατροπή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή.
    Είναι διακαίωμα ενός ατόμου να επιλέξει όταν πεισθεί ότι ιατρικά πρέπει να τροποποιήση την εικόνα γέννησης και κυρίως δεν μπορεί να επιβληθεί νομικά. Θυμάμαι τον καθηγητή της βιολογίας Πανταζή που είχα όταν ήμουνα φοιτήτρια, που έλεγε ότι «οι περισσότεροι γίνονται ομοφιλόφυλοι. Δεν γεννιούνται». Και ερμήνευε ότι τα περισσότερα αγόρια μετά από βιασμό που άρχιζε ακόμη και μέσα από την οικογένεια και το σχολείο κατέληγαν να αποδέχονται την τελική κατάσταση, επειδή δεν το στήριζε η οικογένεια και η κοινωνία. Από την πλευρά των κοριτσιών, μία τυχαία εγκυμοσύνη και η εγκατάληψη από τον άνδρα οδηγούσε σε ομοφιλόφυλες σχέσεις για την αποφυγή ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης. Αυτά τα παραδείγματα δείχνουν καθαρά τα επίκτητα χαρακτηριστικά της διαφοροποίησης από το φύλο της γέννησής μας. Για πρώτη φορά στην ζωή μου πριν από τρία περίπου χρόνια στις τουαλέτες ενός αεροδρομίου συνάντησα ένα ερμαφρόδητο κοριτσάκι ηλικίας 8 ετών που κατέβασε το παντελόνι και μου έδειξε ότι είναι και αγόρι και κορίτσι. Δεν ξέρω σε ποιά ηλικία γίνονται διορθώσεις, όμως δεν μπορείς να μεγαλώνει με τον τρόπο αυτό ένα παιδί.
    Η με νόμο μετατροπή φύλου θα ενισχύσει τους παιδεραστές και όχι τα ίδια τα παιδιά ή την εξέλιξη της κοινωνίας.
    Ιωάννα Αναστασοπούλου

  16. Ξε-φυλίζοντας το ΚΚΕ

    Αξιοσημείωτη ήταν για άλλη μια φορά η στάση του ΚΚΕ στο νομοσχέδιο για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου θυμίζοντας την ιστορική του αλλεργία με την ομοφυλοφιλία και όσα μέλη του παρουσίασαν «αποκλίνουσα» σεξουαλική συμπεριφορά στο παρελθόν.

    Μόνο ο μεγάλος ποιητής Γιάννης Ρίτσος είχε επιβάλλει την ανοχή των «διαφορετικών» προσωπικών του επιλογών από το κομματικό ιερατείο, προς μεγάλη αμηχανία της κομματικής βάσης. Αποδεικνύοντας συγχρόνως ότι τα δύο μέτρα και δύο σταθμά ισχύουν και τις καλύτερες οικογένειες.

    Παρά την ωμή παρέμβαση της Εκκλησίας, διαμορφώνεται μια προοδευτική πλειοψηφία ενώ καταγράφονται και τολμηρές φωνές όπως αυτή του Γιάννη Ραγκούση που συγκρούστηκε με την εκκλησιαστική υποκρισία. Το συντηρητικό στρατόπεδο ήταν αναμενόμενο: ΝΔ, Χρυσή Αυγή, Ένωση Κεντρώων και από κοντά το Κομμουνιστικό Κόμμα!

    Στη Βουλή το ΚΚΕ υποστήριξε ότι το νομοσχέδιο «θεμελιώνει και αναπαράγει τον αντιεπιστημονικό διαχωρισμό μεταξύ του βιολογικού και κοινωνικού φύλου», ενώ χαρακτήρισε την ταυτότητα φύλου «γλωσσική κατασκευή αστικών θεωριών». Πιστό στη σταλινική πατριαρχία, το κόμμα που άλλοτε έκφραζε την πρόοδο κόντρα στη συντήρηση, θεωρεί τους διεμφυλικούς, «ασθενείς» που το δικαίωμά τους είναι «κολοβό» και τους αποκόπτει από την ταξική πάλη!

    Το ΚΚΕ φροντίζει να αποδίδει στον καπιταλισμό ό,τι δεν εξυπηρετεί τον πολιτικό του καιροσκοπισμό και το ψάρεμα συντηρητικών ψηφοφόρων. Δεν διαφέρει από όσους επαναλαμβάνουν εδώ και 40 χρόνια τα ίδια επιχειρήματα κόντρα σε κάθε αυτονόητη προοδευτική μεταρρύθμιση. Διαφορετικά, η μοιχεία θα ήταν ακόμη ποινικό αδίκημα, το σύμφωνο συμβίωσης – στο οποίο επίσης εναντιώθηκε ο Περισσός – και η ομοφυλοφιλία «παρεκτροπή της γενετήσιας λειτουργίας».

    Ίσως πάλι στον κομμουνιστικό παράδεισο του ΚΚΕ, όλες αυτές οι «ασθένειες» να έχουν εξαλειφθεί. Μέχρι τότε, οι ασθενείς διατηρούν το δικαίωμα να υποφέρουν.

    http://tvxs.gr/news/i-apopsi-mas/kse-fylizontas-kke

  17. G on

    Assessing transgender asylum claims

    Jhana Bach

    It can be challenging for all asylum seekers to demonstrate that they are at risk of persecution but perhaps even more so for transgender applicants.

    There are two main categories of gender identity: ‘normative’, where one’s biological sex and felt gender are in alignment, and ‘transgender’, where one’s felt gender differs from one’s biological sex. Though transgender issues are often lumped together with lesbian, gay and bisexual (LGB) ones, there are wide and often unrelated differences between sexuality, which refers to desire, and gender, which refers to identity. Like homophobia, transphobia is prevalent in many parts of the globe, even in countries where it is legal to be transgender.

    Transgender identity often excludes people from the protections of citizenship in their country of origin, and puts them at risk of forced sterilisation or castration, ‘corrective rape’, domestic violence, forced sex work, institutionalised violence and even execution. In Europe, many countries require people to be sterilised before they can legally change gender.

    One of the biggest challenges lies in authorities’ lack of awareness that gender is different from biological sex. ‘Transitioning’ is the outward process of publicly assuming one’s felt gender through clothing, behaviour, hormone use or surgery. In Indonesia, the national government recognises a transgender person only after s/he has undergone gender alignment surgery but people in the earlier stages of transition, or those with no desire for surgery, are unprotected. Many transgender people live in constant fear of discovery. In one case, an Indonesian couple in which the husband was in the process of transitioning were exposed as lesbians by neighbours and threatened with beheading by local religious police.

    Even after reaching a receiving country, transgender asylum seekers continue to be at risk. Research has identified transgender people as “particularly vulnerable to physical, sexual and emotional abuse within asylum detention centres and community-based single sex shared accommodation” and therefore “at a high risk of self-harm or suicide” during the asylum process.[1]

    The UK Border Agency’s training manual ‘Gender Identity Issues in the Asylum Claim’[2] (hereafter called the GII guidance) is primarily used to educate UKBA case officers in trans-related issues and in evaluating testimonies. The document describes types of persecution that trans people may face in their country of origin, the feasibility of internal relocation (moving the applicant to another part of her/his country rather than granting asylum in the UK) and relevant Conventions such as the 1951 Refugee Convention, the European Convention on Human Rights (ECHR) and the Equalities Act 2010. LGB and particularly transgender issues are complex yet caseworkers receive only one day of training on LGBT issues before being expected to make what in many cases may be a life or death judgment. The guidance is vague, open to misinterpretation, and often based on normative assumptions.

    Proving gender identity

    Applicants are expected to be able to identify as trans upon their first interview, in spite of the fact that asylum seekers may not be familiar with UK transgender terminology, and therefore may not know how to describe themselves to the UK Border Agency. It is also deemed “reasonable to expect the individual to give a detailed account of any incidents of persecution”, in spite of the fact that it can be immensely difficult for people to recount traumatic experiences. The GII guidance also advises that “it is reasonable to ask whether redress was sought and/or to explore any reason for not seeking protection”, ostensibly in order to help caseworkers build up a history of the applicant’s experiences. However, research has shown that in practice this requirement can become a barrier to successful applications, as border agents may decide someone who did not seek protection did not feel significantly threatened. While this may seem reasonable in the context of the UK, it is much less so in areas where police, other officials and even family members engage in the rape, torture or killing of trans people.

    For trans claims, interviewers are instructed to “explore what the applicant is claiming to be their current gender identity and establish the range of behaviour and activities of life that inform or affect the individual’s gender identity, or how they are perceived”. The phrase “current gender identity” ignores the evidence base that many if not most trans people have felt their gender/sex variance since childhood. The reference to a “range of behaviour” is troubling in its evocation of essentialised norms (women do this, men do that), and its implication that in order to be legitimately trans, one has to behave in a certain way. Further, by focusing on how they are perceived by others, the guidance belies the lived experiences of many trans people, who state they have always felt themselves to be transgender, regardless of how they are outwardly perceived. At issue is the notion that in order to be transgender one must already be in transition, which is not the case. This goes against the experience of many trans people, as well as a substantial amount of trans theory that establishes gender identity as internal and disconnected from body morphology. In other words, ‘transitioning’ from one gender to another is less about ‘changing’ gender than ‘aligning’ the exterior with the interior.

    The GII guidance also directs decision-makers to look for evidence of transitioning such as “some or all of the following personal, legal and medical adjustments: telling family, friends and colleagues; changing one’s name and/or sex on legal documents; dressing, behaving and/or living as a different sex; hormone therapy; and possibly surgery.” By referring to practices which are common in the UK, the guidance neglects the fact that outward transitioning is often not socially, medically and/or legally possible in the applicant’s country of origin, and as such cannot be relied on as an indicator of felt gender.

    Proving ‘well-founded’ fear

    In assessing claims, the primary role of the decision-maker is to “assess objectively whether there are reasonable grounds for believing that the applicant … would face persecution” if repatriated. The UKBA guidelines centre on whether the country of origin “takes reasonable steps to prevent the persecution or suffering” of trans people. The guidance acknowledges that while it may appear that a state which does not criminalise homosexuality or trans identity offers ‘reasonable’ protection, this is often not the case; however, there are no specific statutes about what constitute “reasonable grounds” or “reasonable steps”. Caseworkers are directed to “assess objectively whether there are reasonable grounds for believing that there would be a real risk of serious harm”, without a clear indication of what level of proof is required.

    The GII guidance directs decision-makers to the Country of Origin Information (COI[3]) to determine grounds for asylum. However, COI is only updated periodically and there is little or no information on lesbians and trans people in most COI reports. One of the greatest risks to transgender asylum seekers is that the lack of trans-specific discrimination information is frequently taken as an absence of threat. One senior caseworker said, “I can’t see that there would be any circumstances where persecution of gay people would not be reported … So you have to ask, if there’s no evidence that can be found anywhere, whether it actually exists at all.”[4] For some countries the COI data is misleading. For example, some states, such as Iran, allow transsexual surgery as a forced method of preventing homosexuality rather than supporting trans identities, while the claims of LGBT asylum seekers from countries considered generally safe, such as Jamaica, are often summarily denied.

    COI is also used to establish whether a trans asylum seeker would be safe if they relocated internally. Relocation is based on the idea that a specific, local group is responsible for the persecution but in the case of transgender persons the agents of persecution typically are police and society at large, thus internal relocation is not likely to effect a significant improvement in conditions for trans people. In addition, there is no objective measure of what constitutes ’safety’.

    While the GII guidance document goes some way towards attempting to capture the complex and varying nature of gender identity issues, these efforts are negated by a conflicting notion that trans status is something that can be tested and proven. This misapprehension is the cause of most of the hardships which the UKBA subjects trans applicants to – from expectations of immediate, coherent evidence of persecution to reliance on incomplete COI and the burden of proving an internal feature of identity. And in turn this has allowed the UK government (and many others) to detain and ‘fast track’ LGBT asylum seekers in order to return people who have legitimate fears for their well-being to the site of their persecution.

    Jhana Bach jhana_b@hotmail.com recently completed an MA in Gender and Women’s Studies at Lancaster University and is a member of Lancaster University’s Migrancy Research Group http://www.research.lancs.ac.uk/portal/en/organisations/migrancy-research-group

    http://tinyurl.com/LU-migrancy-research-group

  18. ΜRB: Το 71,7% διαφωνεί με νομική αλλαγή φύλου σε άτομα 15-17 ετών-Το 44,2% επικρίνει τη στάση της Εκκλησίας

    Από Pressroom – Οκτώβριος 11, 2017

    Τέσσερις στους δέκα συμφωνούν με την νομική αλλαγή φύλου για άτομα άνω των 17 ετών, όμως οι επτά στους δέκα διαφώνησαν αυτό να επιτρέπεται σε άτομα μεταξύ 15-17 ετών. Η πλειοψηφία όσων διαφωνούν είναι άνδρες και μάλιστα νέοι σε ηλικία! Είναι επίσης ενδιαφέρον ότι ένα απροσδόκητα μεγάλο ποσοστό, το 44,2% χαρακτήρισε αρνητική τη στάση της Εκκλησίας! Αυτό προκύπτει από έρευνα της MRB που παρουσιάστηκε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Star.

    Η έρευνα, ήταν πανελλαδική και διενεργήθηκε μεταξύ 6 και 9 Οκτωβρίου. Σε αυτήν το 58,6% απάντησε «σίγουρα/μάλλον διαφωνώ στην νομική αλλαγή φύλου για άτομα άνω των 17 ετών, και το 39,3% «σίγουρα/μάλλον συμφωνώ» ενώ ένα 2,1% επέλεξε Δεν ξέρω/ δεν απαντώ.

    Ωστόσο στο ερώτημα αν πρέπει να υπάρξει νομική αλλαγή φύλου για άτομα 15-17 ετών – όπως προβλέπει το άρθρο 3 που υπερψηφίστηκε – η διαφωνία είναι συντριπτική.

    Το 71,7% απάντησε ότι σίγουρα/μάλλον διαφωνεί έναντι μόλις 26,7% που σίγουρα/μάλλον συμφωνεί.

    Ακατάλληλη συγκυρία

    Στο ερώτημα για το εάν είναι τώρα η κατάλληλη στιγμή το 72,4% εξέφρασε την διαφωνία του έναντι μόλις 23,8% που συμφώνησε και 3,8% που επέλεξε Δεν Ξέρω/Δεν απαντώ.

    Πιο αρνητικοί οι άνδρες και οι νέοι!

    Ενδιαφέρον έχει και η διαστρωμάτωση όσων απάντησαν καθώς η πλειοψηφία που διάκειται αρνητικά είναι άνδρες αλλά και νέοι όπως είπε ο δ/νων σύμβουλος της MRB Δημήτρης Μαύρος.

    Η στάση της Εκκλησίας

    Αίσθηση επίσης προκάλεσε η απάντηση της κοινή γνώμης στην στάση που τήρησε η Εκκλησία.

    Το 51,4% απάντησε ότι συμφωνεί με αυτή, ωστόσο ένα ιδιαίτερα αξιοσημείωτο ποσοστό της τάξης του 44,2% την έκρινε αρνητικά.

    Απαισιόδοξος ο δείκτης αισιοδοξίας

    Όσον αφορά στον δείκτη αισιοδοξίας, αυτός εξακολουθεί να κινείται σε πολύ χαμηλά επίπεδα, με ποσοστό μόλις 5,7% των πολιτών να απαντά ότι τα πράγματα στη χώρα πηγαίνουν πολύ ή αρκετά καλά, έναντι 74,6% που απαντά ότι τα πράγματα πηγαίνουν αρκετά ή πολύ άσχημα, αν και σημειώνεται ελαφρά άνοδος της αισιοδοξίας έναντι της προηγούμενης δημοσκόπησης τον Φεβρουάριο (όπου τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν 2,1% και 89,8%)

    http://www.presspublica.gr/mrb-717-diafoni-nomiki-allagi-fylou-se-atoma-15-17-eton-442-epikrini-ti-stasi-tis-ekklisias/

  19. Ανοιχτή επιστολή προς τον ΠτΔ και τη Βουλή

    Τι λένε φεμινίστριες, ομοφυλόφιλοι, τρανς και η Colour Youth για την αλλαγή φύλλου;

    Διεθνή Ανοιχτή Επιστολή προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και το ελληνικό Κοινοβούλιο, με θέμα «ΜΗΝ ΔΙΑΓΡΑΦΕΤΕ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ», έχουν στείλει φεμινίστριες, ομοφυλόφιλοι και τρανς, που αγωνίζονται κατά των νόμων «αυτοπροσδιορισμού της έμφυλης ταυτότητας».

    Η επιστολή έχει υπογραφεί από πάνω από 650 γυναίκες και άντρες σε όλον τον κόσμο, που αγωνίζονται για τα δικαιώματα των γυναικών, των παιδιών, των ομοφυλόφιλων και της ελευθερίας του λόγου και της επιστημονικής έρευνας, που θίγονται καίρια από τους νόμους περί gender.

    Αναλυτικά η επιστολή

    Η ελληνική κυβέρνηση έχει ετοιμάσει και καταθέσει στο Κοινοβούλιο ένα νομοσχέδιο που αφορά την «αλλαγή της έμφυλης ταυτότητας». Καθώς η ορολογία αυτή δεν έχει πλήρως μεταφραστεί και ενσωματωθεί στην ελληνική γλώσσα, θέλουμε να εξηγήσουμε στις Ελληνίδες και τους Έλληνες τί σημαίνει η έννοια «έμφυλο» όταν χρησιμοποιείται για να αντικαταστήσει την έννοια «φύλο» ως νομικός όρος και τις συνέπειες που αυτό θα έχει για τις γυναίκες, για τα παιδιά, για την ελευθερία του λόγου και την κοινωνία γενικώς.

    Είμαστε γυναίκες, άντρες και τρανσεξουαλικοί από χώρες στις οποίες τέτοιοι μισογυνικοί και ομοφοβικοί νόμοι αποτελούν ήδη ταπεινωτική και απειλητική πραγραματικότητα και θεωρούμε καθήκον μας να προειδοποιήσουμε τους Έλληνες φίλους μας και τις ελληνικές αρχές για τις σοβαρές αλλαγές που θα επιφέρει σε όλο το φάσμα του πολιτισμού ένας νόμος για την «έμφυλη ταυτότητα». Η σοβαρότερη από αυτές τις αλλαγές θα είναι η καταστροφή της νομοθεσίας που παρέχει ισότητα και προστασία στις γυναίκες, καθώς η νομοθέτηση της «έμφυλης ταυτότητας» αποτελεί πλήρη διαγραφή της νομικής, ιατρικής και ποινικής πραγματικότητας του βιολογικού φύλου. Οι νόμοι περί «έμφυλης ταυτότητας» αποτελούν επίσης έναν σοβαρό περιορισμό της ελευθερίας του λόγου και της επιστημονικής έρευνας, προς όφελος μία απειροελάχιστης μειοψηφίας ανθρώπων που υποφέρουν από τις ψυχιατρικές ασθένειες της «δυσφορίας έμφυλης προσωπικότητας» και/ή της αυτογυναικοφιλίας. Αυτοί οι άνθρωποι ήδη απολαμβάνουν όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα, εκτός από το «δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό του φύλου τους». Όμως ο αυτοπροσδιορισμός δεν είναι ανθρώπινο δικαίωμα και δεν θα έπρεπε ποτέ να θεωρείται ως τέτοιος όταν η νομική του αναγνώριση συνεπάγεται την απάλειψη των δικαιωμάτων και της προστασίας γυναικών και παιδιών, όταν θέτει σε κίνδυνο το θεμελιακό ανθρώπινο δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου. Η ελληνική κοινωνία, ειδικά οι γυναίκες και τα παιδιά της χώρας, υποφέρουν ήδη από τα μέτρα λιτότητας και έχουμε κάθε δικαίωμα να ανησυχούμε για τις περαιτέρω συνέπειες που θα επιφέρει στην ζωή τους η νομιμοθέτηση της «έμφυλης ταυτότητας».

    ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΠΟΥ ΘΙΓΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ «ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΜΦΥΛΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ»

    Στις χώρες μας (ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Καναδά, Αυστραλία…), παιδιά 3 χρονών υφίστανται «κοινωνική αλλαγή έμφυλης ταυτότητας» από τρομοκρατημένους και παραπλανημένους γονείς, από δασκάλους που δεν τολμούν να φέρουν αντίρρηση στην προπαγάνδα των τρανς, η οποία είναι πλέον παρούσα στα σχολεία μέσω οργανώσεων του τρανς λόμπυ, και από ανεύθυνους «θεραπευτές» που είναι μέλη διεμφυλικών οργανώσεων. Πουθενά στον κόσμο όμως δεν υπάρχουν σπουδές και πτυχία που να πιστοποιούν ότι ένας θεραπευτής είναι «ειδικός στην έμφυλη ταυτότητα». Οποισδήποτε επιλέξει να εργαστεί στον τομέα αυτό μπορεί να ισχυριστεί ότι είναι ειδικός. Το αποτέλεσμα είναι να παρέχονται σε παιδιά 10 χρονών ορμόνες που αναστέλλουν την εφηβεία (ανταγωνιστές της γοναδοτροπίνης, που στις χώρες μας έχουν την εμπορική ονομασία Lupron). Το φάρμακο αυτό, που προκαλεί, σύμφωνα με την διεθνή βιβλιογραφία, σοβαρές παρενέργειες στους ενήλικους πάσχοντες από προστατίτιδα ή ενδομητρίωση, σταματά την φυσική εξέλιξη της ανάπτυξης των «τρανς παιδιών», με συνέπεια την μη εμφάνιση των δευτερευόντων σεξουαλικών χαρακτηριστικών, την μη φυσιολογική ανάπτυξη των γεννητικών οργάνων, την μόνιμη στείρωση, καθώς και προβλήματα στα οστά, την καρδιά, το συκώτι και τον εγκέφαλο. Δεν υπάρχουν ακόμα μελέτες για τις μακροπρόθεσμες συνέπειες της κατανάλωσης του Lupron από ανήλικα παιδιά.
    Η ιδιωτική οργάνωση (μέρος του τρανς λόμπυ) «World Professional Association for Transgender Health (WPATH)”, την οποία χρημοτοδοτούν κάποιες από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές φαρμακευτικές εταιρίες,, μεταξύ των οποίων η Bristol-Meyers-Squibb, η Glaxo-Smithkline, και η Johnson& Johnson, δημοσίευσε πρόσφατα οδηγίες που κατεβάζουν την συνιστώμενη ηλικία για την θεραπεία με Lupron τα εννέα έτη! Να σημειώσουμε ότι ένα σοβαρό ποσοστό των παιδιών που πάσχουν από «δυσφορία της έμφυλης ταυτότητας» έχουν ιατρική διάγνωση κάποιας μορφής αυτισμού, μίας ασθένειας η οποία, όπως είναι γνωστό στην επιστημονική και ιατρική κοινότητα, προκαλεί ανασφάλεια για την ταυτότητα του ατόμου και έναν άκαμπτο τρόπο σκέψης. Οι έρευνες που συνδέουν τον αυτισμό με την «δυσφορία έμφυλης ταυτότητας» δεν σταμάτησαν τους απολογητές του διεμφυλισμού. Αντί για μία προσεκτική θεραπεία και σε απόλυτη παραβίαση της Διακήρυξης των Δικαιωμάτων των Παιδιών του ΟΗΕ, σε αυτά τα παιδιά παρέχονται αναστολείς της εφηβείας, συνθετικές ορμόνες του αντίθετου φύλου και εγχειρίσεις από ιδιωτικές «Κλινικές Έμφυλης Ταυτότητας» και ιδιώτες γιατρούς (πρόσφατα στην Αγγλία αφαιρέθηκε η άδεια εξασκήσεως από μία τέτοια γιατρό που συνταγογραφούσε ορμόνες για «τρανς παιδιά» μέσω Ίντερνετ).

    Γνωρίζουμε ότι το ελληνικό νομοσχέδιο δεν επιτρέπει την «μετάβαση στο άλλο φύλο» σε παιδιά κάτω των 18. Αλλά γνωρίζουμε επίσης ότι και στην Ελλάδα ανήλικα παιδιά στειρώνονται ήδη με αναστολείς της εφηβείας και υφίστανται χειρουργικούς ακρωτηριασμούς υγειών εξωτερικών και εσωτερικών γεννητικών οργάνων και μαστών. Σε όλες τις χώρες όπου ψηφίστηκαν τέτοιοι νόμοι, ο αριθμός των «τρανς παιδιών» αυξήθηκε σε άκρως ανησυχητικά ποσοστά, ενώ ΜΚΟ που διευθύνονται από τρανς ακτιβιστές, όπως η βρετανική οργάνωση «The Mermaids”, διαφημίζουν σε δημοτικά και γυμνάσια την “αλλαγή φύλου” των παιδιών. Η Επαρχία του Οντάριο στον Καναδά ψήφισε προσφάτως νόμο σύμφωνα με τον οποίο μπορεί να αφαιρεθεί η επιμέλεια από γονείς που δεν συναινούν στην ιατρική “αλλαγή φύλου” των παιδιών τους. Και γνωρίζουμε ότι στην Ελλάδα οι τρανς ακτιβιστές, με την συνδρομή διεθνών τρανς οργανώσεων, ασκούν πίεση στην ελληνική κυβέρνηση και τα κόμματα προκειμένου να νομιμοποιηθεί η “αλλαγή φύλου” των παιδιών.

    Ελληνίδες, προστατέψτε τα παιδιά. Μην δεχτείτε την στείρωση, τον ευνουχισμό και την αφαίρεση υγειών οργάνων των παιδιών. Οι επιφανέστεροι παιδίατροι και ψυχίατροι του δυτικού κόσμου ξέρουν και δημοσιεύουν επιστημονικές έρευνες που αποδεικνύουν πως η πλειοψηφία των παιδιών που πάσχουν από “δυσφορία έμφυλης ταυτότητας” το ξεπερνούν μεγαλώνοντας. Οι ορμόνες και οι εγχειρήσεις δεν είναι η λύση.

    ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΠΟΥ ΘΙΓΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ «ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΜΦΥΛΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ»

    Σε χώρες όπου το “φύλο” ως νομική κατηγορία έχει υποκατασταθεί από την τεχνητή ιδέα της “έμφυλης ταυτότητας” και όπου ο αποκαλούμενος “αυτοπροσδιορισμός” αντικαθιστά την αντικειμενική πραγματικότητα των βιολογικών χαρακτηριστικών και την κοινωνικής αντίληψης για τα φύλα, σε χώρες δηλαδή όπου οποιοσδήποτε άντρας μπορεί να δηλώσει ότι είναι γυναίκα και να γίνει αποδεκτός από το κράτος ως γυναίκα, οι γυναίκες χάνουν ως άμεση συνέπεια τα δικαιώματα και τις κοινωνικές προστασίες για τις οποίες παλέψαμε με αδιανόητες θυσίες τους τελευταίους δύο αιώνες.

    *Οι γυναίκες χάνουν το δικαίωμα στην νομική και κοινωνική προστασία της μητρότητας, με το ψευδές πρόσχημα ότι “και οι άντρες [δηλ. οι γυναίκες που αυτοπροσδιορίζονται και αναγνωρίζονται νομικά ως άντρες] μπορούν να εγκυμονήσουν και να θηλάσουν”. Αυτός ο εξωφρενικός ισχυρισμός, που γελοιοποιεί κάθε βιολογική, επιστημονική, ιστορική και κοινωνική πραγματικότητα, υιοθετείται ασμένως από εταιρείες, εργοδότες και δημόσιους οργανισμούς που τον χρησιμοποιούν στα δικαστήρια για να δικαιολογήσουν την άρνησή τους να εκπληρω΄σουν τις νομικές τους υποχρεώσεις προς τις γυναίκες εργαζόμενες – και τα δικαστήρια, που πρέπει να προσαρμοστούν στην νέα νομοθεσία και αναγκάζονται να τον δεχτούν. Αυτό συμβαίνει ήδη σε 17 πολιτείες των ΗΠΑ.

    *Οι γυναίκες και τα κορίτσια χάνουν υποτροφίες που προορίζονται γιαυτές, όπως και πανεπιστημιακές ή εργασιακές ποσοστώσεις, γιατί άντρες που αυτοπροσδιορίζονται ως γυναίκες είναι πλέον νόμιμοι υποψήφιοι για θέσεις γυναικών.

    *Οι γυναίκες και οι κοπέλλες βρίσκονται αναγκασμένες να μοιράζονται τους “υποχρωτικούς από τον νόμο και τις διεθνείς συμβάσεις” γυναικείους χώρους: τουαλέτες σε κάθε δημόσιο χώρο, από σχολεία ως εργασιακούς χώρους ή χώρους διασκέδασης, αποδυτήρια ιδιωτικών ή δημόσιων γυμναστηρίων κλπ, με άντρες που αυτοπροσδιορίζονται ως γυναίκες. Οποιαδήποτε σωματική αιδώς, το δικαιώμα να μην εκτίθεσαι χωρίς την συγκατάθεση σου σε γυμνά σώματα ή να μην εξαναγκάζεσαι σε έκθεση του γυμνού σου σώματος στην δημόσια θέα (η σύμβαση της Γενεύης θεωρεί αυτούς τους εξαναγκασμούς βασανιστήρια), καθώς και ο εντελώς πραγματικός κίνδυνος του βιασμού και της σεξουαλικής επίθεσης δεν μπορούν πλέον να εμποδιστούν από τον νόμο ή οποιαδήποτε δημόσια αρχή.
    Σε χώρες όπου οι νόμοι “αυτοπροσδιορισμού της έμφυλης ταυτότητας” είναι η νέα καταπιεστική πραγματικότητα για τις γυναίκες, εγκλήματα όπως η οφθαλμοπορνεία, η παράνομη φωτογράφιση γυμνών γυναικών σε αποδυτήρια ή δοκιμαστήρια καταστημάτων έχουν πολλαπλασιαστεί – αλλά οι γυναίκες δεν έχουν καμία νομική στήριξη πριν την διάπραξη του εγκλήματος.
    Γυναίκες και κορίτσια είναι αναγκασμένα να σταματήσουν την κολύμβηση ή την γυμναστική: αυτή είναι η πραγματικότητα χιλιάδων γυναικών και μικρών κοριτσιών στον Καναδά και τις ΗΠΑ. Γυναικείες αθλητικές ομάδες εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τους χώρους προπόνησής τους γιατί αρνήθηκαν να μοιραστούν τα αποδυτήριά τους, γιατί αρνήθηκαν να εκθέσουν τα γυμνά τους σώματα σε άντρες που αυτοπροσδιορίζονται ως γυναίκες ή να εκτεθούν στην θέα άγνωστων αντρικών γυμνών σωμάτων που αυτοπροσδιορίζονται ως “γυναικεία”. Ήδη πλήθος αντρών νομικά αναγνωρισμένων ως “γυναίκες” έχουν καταδικαστεί ως επιδειξίες και/ή για απόπειρες σεξουαλικών επιθέσεων εναντίον γυναικών σε δημόσιες τουαλέτες ή αποδυτήρια στις ΗΠΑ- αλλά δεν υπάρχει πιά κανένας τρόπος να περιοριστεί ή να σταματήσει, όπως θα έπρεπε, το φαινόμενο.
    *Βλέπουμε στις ΗΠΑ, στον Καναδά και στο Ηνωμένο Βασίλειο άντρες που αυτοπροσδιορίζονται ως “γυναίκες” χωρίς καμία ιατρική, ψυχιατρική ή κοινωνική μετάβαση, να γίνονται υποχρεωτικά δεκτοί σε καταφύγια για γυναίκες θύματα βιασμών, θύματα οικογενειακής βίας ή σε καταφύγια για άστεγες γυναίκες.
    *Βλέπουμε άντρες καταδικασμένους για βιασμούς, φόνους γυναικών ή κοριτσιών και άλλα σεξουαλικά εγκλήματα να “αυτοπροσδιορίζονται ως γυναίκες” μέσα στην φυλακή και να μεταφέρονται ως εκ τούτου σε γυναικείες φυλακές. Η περίπτωση του Ίαν Χάντλεϋ, βιαστή και δολοφόνων ανάπηρων κοριτσιών, είναι χαρακτηριστική και πασίγνωστη, αλλά δυστυχώς όχι η μόνη. Με τους νόμους “αυτοπροσδιορισμού της έμφυλης ταυτότητας”, οι άντρες αποκτούν πλήρη δικαιώματα εισόδου σε γυναικείες φυλακές και σωφρονιστικά καταστήματα.
    Η Καθηγήτρια Χέλεν Μπόυντ του Lawrence University (ΗΠΑ), καθώς και άλλοι ψυχολόγοι, ψυχιάτροι κλπ. έχει γράψει για τις νομικές και ψυχολογικές συνέπειες στην ζωή των γυναικών και των παιδιών όταν μεσήλικες σύζυγοι και πατέρες αποφασίζουν να αυτοπροσδιοριστούν ως «γυναίκες». Μένει να δούμε στο μέλλον τις μακροχρόνες συνέπειες που θα έχουν στις ζωές των παιδιών τους οι «αυτοπροσδιορισμοί» αυτών των αντρών.
    *Καθώς η ορολογία των νόμων «αυτοπροσδιορισμού της έμφυλης ταυτότητας» διαφέρουν από χώρα σε χώρα (συχνά και από πολιτεία σε πολιτεία σε χώρες όπως οι ΗΠΑ ή ο Καναδάς) νομικοί, δικαστικοί και στατιστικοί οργανισμοί, κρατικοί ή διεθνείς (από το FBI, το MI5, την Interpol, ως τις κρατικές και διακρατικές στατιστικές υπηρεσίες) δεν μπορούν να αποφασίσουν πώς να καταχωρούν καταδικασμένους άντρες και γυναίκες. Είναι προφανές ότι αυτό οδηγεί σε τεράστια παραποίηση των εγκληματολογικών στατιστικών και την δυνατότητα να κατανοήσουμε και να περιορίσουμε την εγκληματική δραστηριότητα, ειδικά αυτήν που έχει ως θύματα γυναίκες, ενώ ταυτοχρόνως δίνει μία εντελώς παραποιημένη εικόνα των γυναικών ως ενόχων για σεξουαλικά εγκλήματα που στην πραγματικότητα έχουν διαπραχθεί από άντρες «αυτοπροσδιοριζόμενους ως γυναίκες».

    ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΕΣΒΙΩΝ ΠΟΥ ΘΙΓΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ «ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΜΦΥΛΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ»

    Σας παρακαλούμε, μην ξεχνάτε ότι σε χώρες όπου η ομοφυλοφιλία τιμωρείται με θανατική ποινή, όπως το Ιράν, η χειρουργική αλλαγή φύλου είναι νόμιμη εδώ και δεκαετίες. Η αλλαγή φύλου, χειρουργική ή απλώς νομική είναι στην πράξη ομοφοβία και ευγονική κατά των ομοφυλόφιλων. Ο διεμφυλισμός είναι ένα βαθειά ομοφοβικό κίνημα. Ο χαρακτηρισμός μικρών παιδιών και εφήβων ως «τρανς» μόνο και μόνο γιατί δεν προσαρμόζονται στα πρότυπα «αρρενωπότητας» και «θηλυκότητας» των κοινωνιών μας είναι βαθειά ομοφοβία. Οργανώσεις ομοφυλόφιλων και λεσβιών αγωνίζονται ενάντια στον διεμφυλισμό και προσπαθούν απελπισμένα να πείσουν το LGBT+ κίνημα να αφαιρέσει το Τ από την «αλφαβητική σούπα».
    Οι λεσβίες αδελφές μας ειδικά απειλούνται και κακοποιούνται κατά τρόπο αδιανόητο από τους τρανς ακτιβιστές. Υπό την πίεση των τρανς ακτιβιστών, τα σόσιαλ μίντια, ειδικά το Facebook αλλά όχι μόνο, κλείνουν λογαριασμούς λεσβιακών ομάδων και επώνυμων λεσβιών αγωνιστριών. Οργανώσεις τρανς οργανώνουν “σεμινάρια” σε Πανεπιστήμια όπως αυτό του Τορόντο για την: “διδασκαλία τεχνικών που θα επιτρέψουν σε τρανς “γυναίκες” με άθικτα αντρικά γεννητικά όργανα να κάμψουν την αντίσταση των λεσβιών ώστε να γίνουν αποδεκτοί από αυτές ως ερωτικοί σύντροφοι”. Ο σεξουαλικός προσανατολισμός των λεσβιών αδελφών μας γελοιοποιείται και η ανθρώπινη ελευθερία τους απειλείται από άντρες που ισχυρίζονται ότι είναι “γυναίκες και λεσβίες” και στους οποίους ο νόμος δίνει το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζονται ως τέτοιοι. Τρανς ακτιβιστές απαίτησαν και πέτυχαν το κλείσιμο του διάσημου μουσικού Φεστιβάλ Michigan Womyn’s Music Festival, ενός φεστιβάλ αποκλειστικά για γυναίκες. Τρανς ακτιβιστές οπλισμένοι με μπαστούνια του μπέηζμπολ εξεδίωξαν φέτος μόλις τις λεσβίες από το Dyke March στο Σικάγο. Γνωστοί επώνυμοι τρανς ακτιβιστές στοχοποίησαν ηγετικές φυσιογνωμίες του λεσβιακού και φεμινιστικού κινήματος όπως η Κάθυ Μπρένναν…
    Έλληνες ομοφυλόφιλοι και ελληνίδες λεσβίες, μην αφήσετε τους ομοφυλόφιλους αδελφούς μας και τις λεσβίες αδελφές μας να χάσουν δικαιώματα για τα οποία πάλεψαν τόσο σκληρά επί δεκαετίες.

    Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΙΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ «ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΜΦΥΛΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ»

    Θέλουμε να θυμίσουμε στις Ελληνίδες και στους Έλληνες ότι Πανεπιστήμια σε όλον τον κόσμο αναγκάστηκαν εδώ και χρόνια από χορηγούς ιδιώτες και εκπροσώπους πολυεθνικών να αλλάξουν τις ονομασίες των Τμημάτων Γυναικείων Σπουδών σε «Τμήματα Σπουδών Έμφυλων Ταυτοτήτων». Την τελευταία δεκαετία είδαμε στις χώρες μας να δημιουργούνται, ειδικά σε ιδιωτικά Πανεπιστήμια, Τμήματα «Διεμφυλικών Σπουδών» και «Προγράμματα για την Υγεία των Διεμφυλικών». Τα «τμήματα» και τα «προγράμματα» αυτά χρηματοδοτούνται αφειδώς και επωνύμως από πασίγνωστους πολυεκατομμυριούχους «τρανς γυναίκες» όπως ο «Τζέννιφερ» Πρίτζερ, της γνωστής οικογένειας που χρηματοδοτεί και το Δημοκρατικό Κόμμα (τώρα πια δε και το Ρεπουμπλικανικό). Ταυτόχρονα, η ελευθερία της επιστημονικής έρευνας απειλείται. Ο καναδικός νόμος C-16 που ψηφίστηκε την άνοιξη άνοιξε τον δρόμο για αγωγές κατά των Πανεπιστημίων που διδάσκουν Εξελικτική Βιολογία και Δαρβινισμό, δηλαδή την έγκυρη επιστημονική θεωρία που εξηγεί ότι ο άνθρωπος είναι ένα σεξουαλικό δίμορφο θηλαστικό, γιατί η «διεμφυλική θεωρία» θεωρεί ότι δεν υπάρχουν βιολογικά φύλα. Εξέχοντες επιστήμονες, προσπάθησαν ματαίως να εξηγήσουν αυτόν τον ήδη επαπειλούμενο κίνδυνο στις ακροάσεις της Καναδικής Γερουσίας, αλλά δεν εισακούστηκαν.
    Μόλις πριν από 10 μέρες, το Πανεπιστήμιο του Μπαθ στην Αγγλία απέρριψε προεγκεκριμένο ερευνητικό πρόγραμμα με θέμα τις γυναίκες που αυτοπροσδιορίζονταν ως τραν άντρες και οι οποίες, μετά από διπλές μαστεκτομές, υστερεκτομές και θεραπείες με τεστοστερόνη, επιστρέφουν στο φύλο τους (ένα εντυπωσιακό φαινόμενο που οι τρανς οργανώσεις αρνούνται να παραδεχτούν) με το πρόσχημα πως: «η εμπλοκή του Πανεπιστημίου σε μία έρευνα δυνητικά μη πολιτικά ορθή μπορεί να σημαίνει επιθέσεις προς το Ίδρυμα από τα σόσιαλ μίντια».

    Ψυχίατροι, ψυχολόγοι, ψυχαναλυτές, παιδίατροι, ενδοκρινολόγοι και βιολόγοι καθώς και οι επιστημονικές εταιρείες τους δέχονται ανοίκειες επιθέσεις. Όποτε τολμούν να δημοσιεύσουν έρευνες των οποίων τα αποτελέσματα δεν ευχαριστούν τους τρανς ακτιβιστές, απειλές βίας και ενορχηστρωμένες «κοινωνικές αντιδράσεις» στις εφημερίδες και τον ηλεκτρονικό τύπο τους συκοφαντούν και τους στιγματίζουν ως «τρανσφοβικούς», «ακροδεξιούς» και «οπισθοδρομικούς». Ο διεμφυλικός ακτιβισμός δεν εξαιρεί ούτε τις κοινωνικές επιστήμες ή την φιλοσοφία: τον περασμένο Μάϊο, το πανεπιστημιακό φιλοσοφικό περιοδικό HYPATIA έγινε στόχος ενορχηστρωμένης επίθεσης προκειμένου να αφαιρέσει επιστημονικό άρθρο που συνέκρινε τον διεμφυλισμό με την καινούργια μόδα της «αλλαγής φυλής» (transracialism). Πώς θα διατηρήσουμε ένα πολιτισμό λογικής και ορθολογισμού στην κοινωνία μας χωρίς τον λόγο των επιστημών που οι τρανς ακτιβιστές προσπαθούν να φιμώσουν;

    Κάθε συζήτηση για την εγκυρότητα της ιδέας της «έμφυλης ταυτότητας» ή για τις συνέπειες της επιβολή των νόμων περί «αυτοπροσδιορισμού της έμφυλης ταυτότητας» λογοκρίνεται βίαια από τους τρανς ακτιβιστές. Στις 13 Σεπτεμβρίου, στο Χάϊντ Παρκ του Λονδίνου, τρανς ακτιβιστές επιτέθηκαν σε ομάδα γυναικών που είχαν συκεντρωθεί για να παρακολουθήσουν μία συζήτηση πάνω στο θέμα, και γρονθοκόπησαν απρόκληκτα μία γυναίκα 60 χρονών. Οι επιτιθέμενοι ήταν τρεις νεαροί που αυτοπροσδιορίζονται ως «γυναίκες», μέλη γνωστών αγγλικών τρανς οργανώσεων.

    Στην Νέα Υόρκη ο νόμος αναγνωρίζει και προστατεύει πλέον πάνω από 30 «έμφυλες ταυτότητες» και τα άρθρα/αντωνυμίες που κατασκευάστηκαν από τους τρανς ακτιβιστές για να τις δηλώνουν. Παρόλο που οι περισσότερες από αυτές τις «έμφυλες ταυτότητες» ούτε καθορίζονται ούτε περιγράφονται ούτε κωδικοποιούνται στο νόμο, το πρόστιμο για την λάθος χρήση των αντωνυμιών τους ανέρχεται σε 250.000$.
    Ο διεμφυλισμός, η νομιμοποίησή του και συνεπώς η διαγραφή της έννοιας του φύλου ως νομικής και συνταγματικής κατηγορίας απαιτούν μία κατακλυσμιαία αλλαγή στην έννοια των λέξεων. Απαιτούν την επιβολή στην κοινωνία κατασκευασμένων λέξεων. Και προκειμένου να επιβληθούν οι κατασκευασμένες αυτές λέξεις και οι κατασκευασμένες αυτές έννοιες έχουν ανάγκη το κράτος και την κρατική επιβολή. Νέα τεχνητά κατασκευασμένα άρθρα και αντωνυμίες θα επιβληθούν (όπως ήδη συμβαίνει στον Καναδά) και θα πρέπει να χρησιμοποιούνται υποχρεωτικά για να καταξιώνουν την «αυτοπροσδιορισμένη έμφυλη ταυτότητα» κάθε ατόμου. Νέα κατασκευασμένα νοήματα θα αποδοθούν και ήδη αποδίδονται σε λέξεις ουσιώδεις και απαραίτητες για το χτίσιμο του Εγώ κάθε παιδιού, για την συγκρότηση της ψυχικής πραγματικότητας κάθε ανθρώπου, για την συγκρότηση του συλλογικού Εγώ μας ως κοινωνία. Αυτή η επιβολή με την δύναμη του νόμου, της αστυνομίας και των δικαστηρίων, έχει ως προϋποθέση ότι θα αρχίσουμε όλοι, γυναίκες και άντρες, να λέμε ψέματα για την πραγματικότητα μέσα στην οποία ζούμε. Αυτή επιβολή απαιτεί να λέμε ψέματα για το θα πει «γυναίκα», τί θα πει «άντρας» και πώς λειτουργεί η ανθρώπινη αναπαραγωγή. Αυτή η επιβολή απαιτεί από όλους μας να ψευδόμαστε για τον τρόπο με τον οποίο συγκροτήθηκαν και συγκροτούνται οι ανθρώπινες κοινωνίες. Απαιτεί από όλους και όλες μας να ψευδόμαστε για την υλική και διανοητική πραγματικότητα που μας καθιστά ανθρώπους. Αυτές οι επιβαλλόμενες ανοίκειες λέξεις διαστρέφουν την ανθρώπινη πραγματικότητά μας, την συλλογική μας μνήμη, τους πολιτισμούς μας, τις τέχνες μας και την ανθρώπινη ιστορία μας.

    Οι γυναίκες ειδικά χάνουμε την γλώσσα και τις λέξεις που μας επιτρέπει να μιλήσουμε για την καταπίεση που ζούμε. Γιατί η καταπίεση των γυναικών, από τις απαρχές της ανθρώπινης ιστορίας, υπήρξε και θεμελιώθηκε πάνω σε ερμηνείες του ρόλου μας στην αναπαραγωγή και σε αντιλήψεις για τις σωματικές μας λειτουργίες. Η πατριαρχία όχι απλώς υποβίβασε, αλλά ταύτισε τις γυναίκες με μία συγκεκριμένη αντίληψη των σωματικών τους χαρακτηριστικών και των βιολογικών τους λειτουργιών. Οι διανοητικές μας ικανότητες, τα ψυχικά μας χαρακτηριστικά, η ηθική μας ακεραιότητα, η διανοητική μας ισορροπία, θεωρήθηκε πως επηρεάζεται και καθορίζεται με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο από τις σωματικές μας λειτουργίες. Ήμασταν καλές όταν υποτασσόμασταν στον μητρικό προορισμό μας και όταν αποδεχόμασταν την αντρική σεξουαλικότητα προκειμένου να αναπαράγουμε τα παιδιά των συζύγων μας – αλλά όταν οι ίδιες αυτές βιολογικές λειτουργίες δεν μπορούσαν να ελεγχθούν αποτελεσματικά, ήμασταν κακές, υστερικές, αφύσικες, επικίνδυνες για τον εαυτό μας, τις οικογένειές μας και την κοινωνική τάξη.

    Σύμφωνα με τις στατιστικές του ΟΗΕ, το 98% των βιαστών είναι άντρες και το 95% των θυμάτων είναι γυναίκες. Σύμφωνα με τις στατιστικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης 32.000 γυναίκες δολοφονήθηκαν στο διάστημα μεταξύ 2009 και 2016 από τους συζύγους, τους πρώην συζύγους ή τους συντρόφους τους, όταν την ίδια ακριβώς περίοδο, σύμφωνα με τα τα στοιχεία των ευρωπαϊκών τρανς οργανώσεων 68 τρανς άτομα δολοφονήθηκαν στις χώρες της ΕΕ. Σύμφωνα με στατιστικές του ΟΗΕ και της ΕΕ, μία στις 3 γυναίκες θα γίνει θύμα βιασμού στην διάρκεια της ζωής της και 1 στις τρεις γυναίκες θα γίνει θύμα ξυλοδαρμού μέσα στο σπίτι της. Πώς θα μιλήσουμε για την βία που υποφέρουμε αν η λέξη «γυναίκα» δεν σημαίνει πια ΓΥΝΑΙΚΑ; Πώς θα περιγράψουμε τους βιαστές μας ή αυτούς που μας δέρνουν και η κοινωνία θα καταλάβει τί ζουν οι γυναίκες αν η λέξη «άντρας» δεν σημαίνει πιά ΑΝΤΡΑΣ; Πώς θα απαιτήσουμε την ανθρώπινη αξιοπρέπειά μας αν η λέξη «κόλπος» αντικατασταθεί από την έκφραση «μπροστινή τρύπα» όπως απαιτεί η διεθνής LGBT+ οργάνωση Human Rights Campaign, και οι νόμοι δεχτούν ότι υπάρχουν «αρσενικοί κόλποι» και «θηλυκά πέη»; Θα πρέπει οι κοινωνίες μας να δεχτούν αίφνης ότι υπάρχουν «γυναίκες με πέη» που βιάζουν άλλες γυναίκες;

    Ο φεμινισμός, από την πρώτη του εμφάνιση το 1848, διεκδικεί το δικαίωμα των γυναικών να απορρίψουν τα στερεότυπα που κατασκεύασε γιαυτές η πατριαρχία. Οι γυναίκες υπέφεραν καταπίεση χιλιάδων χρόνων και η καταπίεση αυτή θεμελιώθηκε και δικαιολογήθηκε παντού και πάντα από την «αντρική επιστήμη», την «αντρική θεολογία», την «αντρική τέχνη», την «αντρική ιδεολογία. Οι γυναίκες υπέφεραν, όπως υπέφεραν αναμφισβήτητα και οι άντρες, από τα ανυπόστατα και άκαμπτα στερεότυπα για τους ρόλους και τις ιδιότητες των δύο φύλων. Γιατί αυτό είναι η «έμφυλη ταυτότητα», το gender: άκαμπτα ανόητα στερεότυπα για τα δύο φύλα και τον κοινωνικό τους ρόλο.
    Οι διεμφυλικοί γελοιοποίησαν την θηλύτητα αναπαράγοντας μία πορνική και ταπεινωτική στερεοτυπική εικόνα για την «θηλυκότητα».
    Μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου, ο νόμος που τώρα συζητάτε θα νομιμοποιήσει αυτά τα ψευδή και καταπιεστικά στερεότυπα. Θα νομιμοποιήσει την ιδέα πως «γυναίκα είναι όποιος αισθάνεται γυναίκα», πως γυναίκα είναι ένα «αίσθημα», πως γυναίκα είναι ένα άδειο φουστάνι που το φοράει όποιος θέλει, πως γυναίκα είναι μια μάσκα πίσω από την οποία κρύβεται ένα μη-πρόσωπο. Αυτός ο νόμος θα διαγράψει την πραγματικότητα του φύλου και μαζί όλη την ανθρώπινη ιστορία, τον ανθρώπινο πολιτισμό, την ανθώπινη γλώσσα, την ανθρώπινη τέχνη και την ανθρώπινη πραγματικότητα, προκειμένου να επιβάλει την αλλοτριοτική και ταπεινωτική ιδέα πως γυναίκα είναι το «άτομο» που μπορεί να αγοράσει ορμόνες, πλαστικές επεμβάσεις, περούκες και ψιμύθια ώστε να αναπαραστήσει το «θηλυκό στερεότυπο». Αυτός ο νόμος αγνοεί και διαγράφει από το Ελληνικό Σύνταγμα την ίδια την ανθρώπινη πραγματικότητα σύμφωνα με την οποία όταν δύο άνθρωποι έρθουν σε συνουσία μόνο ο θηλυκός άνθρωπος μπορεί να συλλάβει και να εγκυμονήσει. Αυτός ο νόμος αγνοεί και διαγράφει από την ελληνική νομοθεσία την σκληρή πραγματικότητα που γνωρίζουν όλοι οι βιαστές: ότι μια γυναίκα δεν είναι ένα «αίσθημα», αλλά ένα θηλυκός άνθρωπος του οποίου τα αισθήματα και οι εμπειρίες μονίμως αγνοούνται.
    Μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου, αν δεν είστε σίγουροι και σίγουρες τί είναι μια γυναίκα, σας παρακαλούμε, ρωτήστε τις μητέρες σας. Έχετε όλοι γεννηθεί από μία γυναίκα.

    Κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας
    Μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου
    Γυναίκες, άντρες και τρανσέξουαλ της Ελλάδας

    ΜΗΝ ΔΙΑΓΡΑΨΕΤΕ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ
    ΜΗΝ ΔΙΑΓΡΑΨΕΤΕ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΥΛΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

    ……………………….
    ……………………….

  20. ……………………….
    ……………………….

    Την ίδια ώρα, η Colour Youth – Κοινότητα LGBTQ Νέων Αθήνας απαντά στην Παιδοψυχιατρική Εταιρεία Ελλάδος, αναφορικά με τις θέσεις της επί του σχεδίου νόμου για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου

    Συγκεκριμένα, όπως λέει, η Π.Ε.Ε.-ΕΝΩ.ΨΥ.Π.Ε., με την επιστολή της, ασκεί κριτική στην κυβέρνηση για την τροποποίηση του Άρθρου 3 του σχεδίου νόμου κατά την επεξεργασία του στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής, σύμφωνα με την οποία θα δίνεται η δυνατότητα διόρθωσης του καταχωρισμένου φύλου σε ανηλίκους «που έχουν συμπληρώσει το δέκατο πέμπτο (15) έτος της ηλικίας τους, εφόσον υπάρχει επιπλέον θετική γνωμάτευση ιατρικού συμβουλίου που θα συσταθεί για το σκοπό αυτό στο Γενικό Νοσοκομείο Παίδων “Π. & Α. Κυριακού” με απόφαση του Διοικητικού του Συμβουλίου».

    Η επιστολή της Π.Ε.Ε.-ΕΝΩ.ΨΥ.Π.Ε. αναφέρει μια σειρά επιχειρημάτων για να υποστηρίξει ότι η Νομική Αναγνώριση της Ταυτότητας Φύλου δεν θα πρέπει να αφορά σε ανήλικα άτομα. Ανάμεσα σε άλλα αναφέρει:

    – Επιχείρημα Π.Ε.Ε.-ΕΝΩ.ΨΥ.Π.Ε.:

    «η σύγχρονη ιατρική βιβλιογραφία επισημαίνει υψηλότερη ψυχοπαθολογία σε άτομα με δυσφορία φύλου σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό» και πως «υψηλή συννοσηρότητα με κατάθλιψη και αυτοκτονικότητα, που δεν υποχωρεί με ιατρικές διαδικασίες αλλαγής φύλου, και δυσφορία που παραμένει, παρά τυχόν επιτυχείς κοινωνικές μεταβάσεις»

    Απάντηση:

    Σύμφωνα με το DSM-5, «η δυσφορία φύλου, παράλληλα με την μη τυπική έκφραση φύλου, σχετίζεται με υψηλά επίπεδα στιγματισμού, διακρίσεων, και θυματοποιήσης, που οδηγούν σε αρνητική αυτό-εικόνα, αυξημένα ποσοστά συννοσηρότητας ψυχικών διαταραχών, εγκατάλειψη του σχολείου, και οικονομική περιθωριοποίηση, συμπεριλαμβανομένης της ανεργίας, με συνακόλουθη επικινδυνότητα σε κοινωνικά και ψυχικής υγείας θέματα, ιδιαίτερα σε άτομα που προέρχονται από οικογένειες με λίγους πόρους» (σελ 458) . Η επικινδυνότητα, λοιπόν, σε κοινωνικά και ψυχικής υγείας θέματα (σύμφωνα με το DSM-5) σχετίζεται με το στίγμα, το οποίο το σχέδιο νόμου έμμεσα αντιμετωπίζει.

    Επιχείρημα Π.Ε.Ε.-ΕΝΩ.ΨΥ.Π.Ε.: «τονίζεται η σημασία των Διαταραχών του Φάσματος του Αυτισμού σε άτομα με ζητήματα ταυτότητας φύλου»

    Απάντηση:

    Αναφορικά με την σχέση της διάγνωσης δυσφορίας φύλου με τις Διαταραχές του Φάσματος του Αυτισμού, πέρα από τα μεθοδολογικά ζητήματα που προκύπτουν (σε σχέση με την ισχύ και την επιλογή του δείγματος), έχουν δημοσιευτεί σχετικές οδηγίες στο έγκυρο Journal of Clinical Child & Adolescent Psychology το 2016, σε ένα άρθρο που υπογράφεται από 24 ειδικούς ψυχιάτρους (http://dx.doi.org/10.1080/15374416.2016.1228462).

    Σε σχέση με τη διπλή διάγνωση, αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Παροχή πλαισίου, όπως είναι απαραίτητο, για εξερεύνηση φύλου, με υποστήριξη της ικανότητας του εφήβου να εξερευνήσει τη μετάβαση φύλου, συμπεριλαμβάνοντας τα ρούχα, το όνομα, τις αντωνυμίες, κλπ. (Provide structure, as necessary, for gender exploration, supporting the adolescent’s ability to explore gender transition, including clothing, name, pronouns, etc.). Το υπό συζήτηση νομοσχέδιο διευκολύνει ακριβώς αυτή τη διαδικασία, χωρίς να θέτει ως προϋπόθεση μη αναστρέψιμες ιατρικές επεμβάσεις, και είναι σε συμφωνία με τις οδηγίες αυτές.

    – Επιχείρημα Π.Ε.Ε.-ΕΝΩ.ΨΥ.Π.Ε.: «δεν υπάρχουν ιατρικά δεδομένα για εφήβους που έχουν κάνει νομική μετάβαση και για τις συνέπειες μια τέτοιας πρακτικής»

    Απάντηση:

    Οι σχετικές οδηγίες της Αμερικάνικης Ψυχολογικής Εταιρείας (http://www.apadivisions.org/division-44/resources/advocacy/transgender-adolescents.pdf) αναφέρουν ότι πρέπει να στηρίζεται το άτομο στη χρήση του επιθυμητού ονόματος και αντωνυμιών, και σε θεσμικά πλαίσια όπως είναι το σχολείο, κάτι που συνάδει με το υπό συζήτηση νομοσχέδιο, και συμβάλλει -σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία στην καλύτερη προσαρμογή και ψυχική υγεία. Παρ’ όλα αυτά υπάρχουν επιστημονικά δεδομένα για τρανς έφηβα άτομα που οδηγούνται στην αυτοκτονία, σε αυτοτραυματισμούς, ή σε απομάκρυνση από το σχολείο και ανακοπή της εκπαίδευσής τους λόγω της ΜΗ πρόσβασής τους σε διαδικασία αλλαγής των στοιχείων τους μέσω της νομικής αναγνώρισης της ταυτότητας του φύλου τους

    – Επιχείρημα Π.Ε.Ε.-ΕΝΩ.ΨΥ.Π.Ε.: «είναι γνωστό ότι η επιμένουσα στην εφηβεία Δυσφορία Φύλου, μπορεί να έχει τροφοδοτηθεί από γονεϊκή ανοχή ή και ενθάρρυνση»

    Απάντηση:

    Ο ρόλος της οικογένειας είναι αδιαμφισβήτητα σημαντικός, στον αντίποδα όμως αυτού που υπονοεί το εν λόγω σημείο. Ένα οικογενειακό περιβάλλον υποστηρικτικό ως προς το τρανς παιδί/έφηβο άτομο, είναι αυτό που μπορεί να βοηθήσει στην προαγωγή της ψυχικής του υγείας και την αντιμετώπιση ζητημάτων που έχουν ανακύψει λόγω της περιθωριοποίησης που αντιμετωπίζει, παλεύοντας μαζί του για την προάσπιση των δικαιωμάτων του. Αν τυχόν εδώ υπονοείται πως η οικογένεια μπορεί να οδηγήσει ένα παιδί στο να “γίνει” τρανς, κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου και υπενθυμίζουμε παλαιότερες και πλέον αναχρονιστικές και επικίνδυνες απόψεις που έλεγαν πως οι γονείς μπορεί να “κάνουν” ένα παιδί ομοφυλόφιλο και που οδήγησαν στο παρελθόν παγκοσμίως σε ακραίες παραβιάσεις δικαιωμάτων όπως οι θεραπείες μεταστροφής. Παρόλα αυτά, δεν είναι δυνατόν να τίθενται υπό αμφισβήτηση οι γονεϊκές πρακτικές μόνο αναφορικά με την ταυτότητα φύλου, και όχι σε σχέση με την απόρριψη και την κακοποίηση ΛΟΑΤΚΙ παιδιών και εφήβων, φαινόμενο πολύ πιο συχνό και με πολύ σημαντικότερες συνέπειες.

    Οι παραπάνω απαντήσεις είναι ενδεικτικές της αοριστολογίας των επιχειρημάτων της επιστολής της Π.Ε.Ε.-ΕΝΩ.ΨΥ.Π.Ε.. Όμως, ως Σωματείο που αποτελείται από μέλη της LGBTQI+ κοινότητας, δε θέλουμε να σταθούμε μόνο σε επιστημονικά επιχειρήματα στη συζήτηση για τα ανθρώπινα δικαιώματα της τρανς νεολαίας.

    Τα τρανς μέλη του σωματείου μας, τα οποία ενηλικιώθηκαν τα τελευταία χρόνια, έχουν βιωματική γνώση του τι έζησαν στην εφηβεία τους από έναν κόσμο που δεν αποδέχεται την ύπαρξή τους.

    Η κοινότητά μας δεν ξεχνά και δε θα ξεχάσει ποτέ πως μέχρι το 1990 η Διεθνής Στατιστική Ταξινόμηση Νοσημάτων και Συναφών Προβλημάτων Υγείας (ICD) που εκδίδει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.) θεωρούσε ψυχική νόσο την ομοφυλοφιλία, όσο και αν αυτό μπορεί να ακούγεται ως εξωπραγματικό σε πολλά νεότερα άτομα. Ήδη ο Π.Ο.Υ., βασιζόμενος στα νέα δεδομένα, έχει προτείνει ενόψει της αναθεώρησης του ICD και της κυκλοφορίας της νέας έκδοσής του να αφαιρεθεί εντελώς η δυσφορία ταυτότητας φύλου από τις διαταραχές και να παραμείνει ως απλή ιατρική κατάσταση (εκτός των διαταραχών) η ασυμφωνία φύλου. Είναι σαφές πως ο ορισμός της ασθένειας είναι έντονα επηρεασμένος από κοινωνικά στερεότυπα, στίγμα και σεξισμό και συχνά δε βασίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια.

    Με βάση τα παραπάνω, παρότι χαιρετίζουμε την δημιουργία έστω και μιας προβληματικής διαδικασίας για την αναγνώριση φύλου των τρανς ανηλίκων από την ηλικία των 15 ετών, καλούμε την κυβέρνηση να βρει τρόπο ώστε να εξασφαλιστεί ότι τρανσφοβικά στερεότυπα μελών της (παιδο)ψυχιατρικής κοινότητας δε θα επηρεάσουν στην αναγνώριση του φύλου των τρανς εφήβων. Επαναλαμβάνουμε τη θέση μας ότι κακώς εμπλέκονται ειδικοί ψυχικής υγείας στη διαδικασία της νομικής αναγνώρισης της ταυτότητας φύλου των τρανς εφήβων. Η αναγνώριση του φύλου αποτελεί μία διοικητική διαδικασία που μπορεί να αναστραφεί πλήρως. Σε αυτό συνηγορεί και η απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Ευρώπης με αριθμό 2048 του 2015, σύμφωνα με την οποία η ψυχιατρική γνωμάτευση δε θα πρέπει να αποτελεί προϋπόθεση για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου. (Άρθρο 6.2.2)

    Η Colour Youth, όπως εξέφρασε και σε ημερίδα που διοργάνωσε τον Μάιο του 2017 με τίτλο «Ψυχική Υγεία και ΛΟΑΤΚΙ+ Νεολαία: Ο ρόλος της Πολιτείας» έχει σαφείς θέσεις υπέρ της αποπαθολογικοποίησης της τρανς ταυτότητας και ζητά:

    – Αποπαθολογικοποίηση της τρανς ταυτότητας στην χώρα.

    Προτείνουμε το μοντέλο της Μάλτας που αναφέρει: “Η κάθε μορφής παθολογικοποίηση του σεξουαλικού προσανατολισμού, της ταυτότητας φύλου ή/και της έκφρασης φύλου όπως μπορεί να ταξινομείται από τη Διεθνή Στατιστική Ταξινόμηση Νόσων και Συναφών Προβλημάτων Υγείας ή άλλη διεθνώς αναγνωρισμένη παρεμφερή ταξινόμηση, δεν ισχύει στη Μάλτα. Η ακυρότητα τέτοιων ταξινομήσεων δε θα επηρεάζει αρνητικά την πρόσβαση ενός ατόμου σε υπηρεσίες υγείας σχετικές με το φύλο ή τα χαρακτηριστικά του φύλου.”

    – Δημιουργία μηχανισμού ελέγχου και ενστάσεων για τις αποφάσεις των επιστημόνων υγείας σχετικά με τη διαδικασία επαναπροσδιορισμού φύλου ώστε να αποδομηθεί κατά το δυνατόν η σχέση εξουσίας ανάμεσα σε επιστήμονες υγείας και τρανς ανθρώπων.

    – Εξασφάλιση παροχής δωρεάν ψυχολογικής υποστήριξης από εκπαιδευμένους και ευαισθητοποιημένους ειδικούς ψυχικής υγείας κατά τη διάρκεια της διαδικασίας της νομικής αναγνώρισης της ταυτότητας φύλου ή/και του ιατρικού επαναπροσδιορισμού φύλου, μόνο σε όσα άτομα το επιθυμούν, στα πλαίσια της δημόσιας ασφάλισης.

    – Ποινικοποίηση της “θεραπείας μεταστροφής” της ταυτότητας φύλου και του σεξουαλικού προσανατολισμού, ειδικά από ειδικούς υγείας και ψυχικής υγείας.

    Σε κάθε περίπτωση, οφείλουμε να τονίσουμε την έλλειψη επιμόρφωσης πολλών ειδικών ψυχικής υγείας σε ζητήματα ταυτότητας φύλου, κάτι που η παθολογικοποίηση και ο στιγματισμός που αναπαράγει η εν λόγω ανακοίνωση δυστυχώς ενισχύουν. Είναι άπειρα τα παραδείγματα στη χώρα μας τρανς ανθρώπων με βεβαρυμένο ιστορικό από κακοποιητικές εμπειρίες με ειδικούς ψυχικής υγείας και είναι πλέον καιρός να γίνει ένα γενναίο βήμα μπροστά και στην Ελλάδα προς την εξάλειψη τέτοιων φαινομένων, όπως ήδη συμβαίνει σε άλλες ανεπτυγμένες χώρες.

    Σε συντριπτικό ποσοστό, τα τρανς άτομα παιδικής και εφηβικής ηλικίας αντιμετωπίζουν σοβαρές ψυχικές διαταραχές με κυρίαρχες την κατάθλιψη και τις αγχώδεις διαταραχές ΩΣ ΣΥΝΕΠΕΙΑ του στίγματος, της περιθωριοποίησης και των στερεοτύπων που αντιμετωπίζουν από το οικογενειακό, εκπαιδευτικό και εν γένει κοινωνικό περιβάλλον τους από τα πρώτα κιόλας χρόνια της ζωής τους.

    Κλείνοντας, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά τις ειδικούς ψυχικής υγείας που μας βοήθησαν στη σύνταξη του παρόντος και να επαναλάβουμε πως η Colour Youth – Κοινότητα LGBTQ Νέων Αθήνας είναι στη διάθεση κάθε φορέα για συζήτηση σχετικά με τις θέσεις που αναφέρονται στο παρόν κείμενο, αλλά και γενικότερα στα ανθρώπινα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ ανθρώπων.

    http://www.matrix24.gr/2017/10/ti-lene-feministries-omofilofili-trans-ke-i-colour-youth-gia-tin-allagi-fillou/

  21. Helena Patrikiou on

    «Σήμερα είναι η Διεθνής Ημέρα των Κοριτσιών (δηλαδή των ανήλικων γυναικών)
    Και χτές στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, ο Έλληνας Πρωθυπουργός είπε στην Δευτερολογία του για τον νόμο περί αλλαγής έμφυλης ταυτότητας:
    «Λαϊκίζετε λέγοντας ότι στα 15 δεν μπορούν να πάρουν αλκοόλ (λες) και δεν ξέρουμε σε αυτή εδώ την αίθουσα……ότι με βάση το δίκαιό μας, καλό ή κακό, δίνουμε τη δυνατότητα σε σύναψη γάμου στα 10 χρόνια, με δικαστική απόφαση……δίνουμε τη δυνατότητα με δικαστική απόφαση στα 15 χρόνια να μπαίνουν στη φυλακή ανήλικοι……και βεβαίως στα 12 δίνουμε την ταυτότητα στα παιδιά».

    https://www.youtube.com/watch?v=enew1yzZ3js (μετά το 10ο λεπτό…)

    Ο κος Τσίπρας θεωρεί επιχείρημα τους παιδικούς γάμους.
    Ο κος Τσίπρας ΔΕΝ ΑΓΑΝΑΚΤΕΙ για τους παιδικούς γάμους
    Ο κος Τσίπρας θεωρεί ότι «καλό ή κακό το δίκαιό μας», δενθα σκάσουμε κι όλας
    Ο κος Τσίπρας θεωρεί ότι οι παιδικοί γάμοι είναι το ίδιο πράγμα με το δελτίο αστυνομικής ταυτότητας
    Ο κος Τσίπρας θεωρεί ότι το γεγονός πως το δίκαιό μας επιτρέπει τους παιδικούς γάμους είναι επιχείρημα υπερ της αλλαγής έμφυλης ταυτότητας των 15χρονων.

    Δεν θα σας ενοχλήσω με τα κείμενα της Unicef για τις συνέπειες που έχουν στα ανήλικα κορίτσια οι παιδικοί γάμοι
    Οι συνέπειες όμως αφορούν 14.000.000 κορίτσια τον χρόνο – κάποια από αυτά και στην Ελλάδα.
    Η πρώτη αιτία θανάτου κοριτσιών ηλικίας 14-18 στον κόσμο είναι επιπλοκές τοκετού λόγω αυτών των γάμων

    Η ελληνική «αριστερά», κάποιοι φίλοι και φίλες μας από παλιά, άνθρωποι με τους οποίους έχουμε μιλήσει, συνεργαστεί, γελάσει, φάει και πιεί μαζί… χειροκρότηταν την φράση του κου Τσίπρα.
    Και ψήφισαν την «αλλαγή έμφυλης ταυτότητας» γιατί έκριναν ότι και αυτό το επιχείρημα ήταν λογικό.

    Αν ντρέπεστε, έστω και λιγώτερο απ’ όσο ντρέπομαι εγώ
    Αν αγανακτείτε έστω και ελάχιστα
    Αν σας νοιάζουν έστω και λίγο οι κόρες μας,

    ΠΕΙΤΕ ΚΑΤΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ

    Έλενα Πατρικίου

  22. Andreas Stalidis
    10 Οκτωβρίου στις 12:55 μ.μ. ·
    Υπεραναπλήρωση «προοδευτισμού»
    Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 10 Οκτωβρίου 2017 με τον τίτλο

    «Τι ισχύει στη Μ. Βρετανία».

    Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι αναμφίβολα το πιο κοινωνικά φιλελεύθερο και πολυπολιτισμικό κράτος της Ευρώπης. Για την αλλαγή φύλου εκεί ισχύουν τα κάτωθι: αναγνώριση αλλαγής φύλου γίνεται με δύο τρόπους, εκτός αν έχει ήδη αναγνωριστεί σε άλλη χώρα. Ο πρώτος προϋποθέτει τέσσερα πράγματα: ελάχιστη ηλικία 18 ετών, διάγνωση «δυσφορίας φύλου» (gender dysphoria), τουλάχιστον δύο χρόνια ζωής με το νέο φύλο και πρόθεση να ζήσει κανείς με το νέο του φύλο για όλη του τη ζωή. Ο δεύτερος τρόπος επιτρέπει το ίδιο αίτημα και σε όσους δεν έχουν διάγνωση δυσφορίας φύλου, αλλά επιθυμούν την αλλαγή φύλου για άλλους λόγους. Απαιτούνται οι εξής επιπλέον προϋποθέσεις: να έχει προηγηθεί εγχείρηση αλλαγής φύλου, τουλάχιστον έξι χρόνια ζωής με το νέο φύλο και μετοχή σε γάμο ή σύμφωνο συμβίωσης αναγνωρισμένο από το κράτος.

    Η σύγκριση με την ελληνική έκδοση του νομοσχεδίου υπό ψήφιση αφήνει τον αναγνώστη άφωνο! Ελάχιστη ηλικία 15 ετών, με τη συγκατάθεση ενός γονέα για ηλικία 15-18 ετών, και χωρίς καμία άλλη προϋπόθεση. Πρόκειται ασφαλώς για ευρωπαϊκή, τουλάχιστον, πρωτοπορία! Η Παιδοψυχιατρική Εταιρεία Ελλάδος με επιστολή της (4.10.2017) στην πολιτική ηγεσία δηλώνει ανοιχτά τη διαφωνία της με το νομοσχέδιο και ρητά επισημαίνει ότι «η εμπλοκή των εν λόγω νέων (15-18 ετών) στη διαδικασία (αλλαγής φύλου) θα επιβαρύνει παρά θα βελτιώσει την ψυχική τους κατάσταση».

    Οι ειδικοί καταρίπτουν τις απόψεις των κοινωνικά νεοφιλελευθέρων.
    Τρεις μήνες μετά τις εκλογές του 2009, ο Γιάννης Ραγκούσης κατέθεσε τον νόμο 3838/2010. Επρόκειτο για το χαλαρότερο νομικό πλαίσιο απόδοσης ιθαγένειας στην Ευρώπη. Έδινε δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι σε μετανάστες για τις περιφερειακές εκλογές πριν αποκτήσουν την ιθαγένεια, κάτι πρωτοφανές. Αυτός ήταν ο ένας από τους δύο λόγους που κρίθηκε από το ΣτΕ ομόφωνα αντισυνταγματικός το 2011 και 2013. Επίσης, έδινε την ελληνική ιθαγένεια με αμιγώς τυπικές προϋποθέσεις (χρόνο διαμονής), δηλαδή «χωρίς εξατομικευμένη κρίση ως προς τον δεσμό του αλλοδαπού προς το ελληνικό έθνος» (ΣτΕ). Αυτός ήταν ο δεύτερος λόγος για τον οποίον κρίθηκε αντισυνταγματικός. Σε καμία χώρα της Ευρώπης δεν παραβλέπονται τέτοιες κρίσεις. Στο Ηνωμένο Βασίλειο για παράδειγμα, εκτός από τα τυπικά προσόντα, απαιτείται και διαγώνισμα στα αγγλικά από βιβλίο 150 σελίδων με την Ιστορία, το πολίτευμα, τον Πολιτισμό, τα ήθη και έθιμα των Βρετανών μέχρι και σήμερα. Εμείς επιλέξαμε την ευρωπαϊκή πρωτοπορία.

    Το ερώτημα είναι: ποια βία και ποια ιεράρχηση αναγκών θέτει τους εκάστοτε κυβερνώντες να ζητούν αυτήν την πρωτοπορία; Από πού αντλείται ο υπερβάλλων ζήλος να προσφέρουμε –αμετάκλητα- την ελληνική ιθαγένεια σε αλλοδαπούς με το χαλαρότερο σύστημα στην Ευρώπη (ασχέτως αν κατέπεσε η απόπειρα), και ο υπερβάλλων ζήλος να προσφέρουμε το νομικό δικαίωμα αλλαγής φύλου 9 χρόνια νωρίτερα από το φιλικότερο για τέτοιες περιπτώσεις ευρωπαϊκό κράτος, χωρίς την προϋπόθεση του βίου έξι ετών και την προϋπόθεση της αναγνωρισμένης συμβίωσης, η οποία – αν μη τι άλλο – συνηγορεί σε μία πρόθεση αλλαγής φύλου εφ’ όρου ζωής από τους αιτούντες.

    Τα στεγνά πολιτικά κίνητρα είναι αντιληπτά, όμως συνιστούν ανεπαρκή αιτιολόγηση μίας στάσης, η οποία κρύβει ανασφάλεια ενός ψυχικά τραυματισμένου συλλογικού υποκειμένου, ώστε να πείσει τον εαυτό του ότι είναι «προοδευτικό» και προχωρά στην υπεραναπλήρωση των συμπλεγμάτων του.

  23. Αφήστε τους επιστήμονες να εφαρμόσουν αυτά που σπούδασαν: Τα 6 φύλα της ιατρικής
    Από τον Δημήτρη Γουλή*, Ενδοκρινολόγο
    HuffPost Greece | Βαγγέλης Γεωργίου
    Δημοσιεύθηκε: 09/10/2017 2:53 μμ EEST Ενημερώθηκε: 10/10/2017 12:34 μμ EEST
    Κοινοποίηση
    1702
    Tweet

    Σχόλιο
    3
    Εκτύπωση
    *Aπό τον Δημήτρη Γουλή, Αναπληρωτή καθηγητή Ενδοκρινολογίας Αναπαραγωγής (ΑΠΘ)

    -Ας βάλουμε στην άκρη τους νόμους. Ποια είναι η πορεία ενός τρανσεξουαλικού ανθρώπου;

    Ο τρανσεξουαλισμός (διαφυλισμός) αφορά ένα άτομο που νομίζει ότι ανήκει στο αντίθετο φύλο. Σε αντίθεση με την ομοφυλοφιλία, το κύριο κίνητρο δεν είναι η σεξουαλική ταυτότητα. Οι ασθενείς, πολλές φορές, θεωρούν τους εαυτούς τους ως «λάθη της φύσης».

    -Από ποια ηλικία το καταλαβαίνει κανείς;

    Η αίσθηση ότι ένα άτομο ανήκει στο αντίθετο φύλο ξεκινά από μικρή ηλικία. Οι περισσότεροι ασθενείς θα πουν ότι «από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, ήθελα να ανήκω στο αντίθετο φύλο». Καθώς η νόσος είναι ψυχιατρική, η πρώτη ενέργεια είναι η μεσολάβηση ενός ψυχιάτρου. Συνήθως, το άτομο παρακολουθείται από ψυχίατρο για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, δύο χρόνια το ελάχιστο. Ένα από τα καθήκοντα του ψυχιάτρου είναι η επιβεβαίωση ή ο αποκλεισμός άλλων στοιχείων στο χαρακτήρα, όπως για παράδειγμα κατάθλιψη ή άγχος.

    -Είναι ψυχιατρική διαταραχή λοιπόν…

    Ασφαλώς. Σε αντίθεση με την ομοφυλοφυλία, ο διαφυλισμός αποτελεί πάθηση για την οποία πρέπει να υπάρξει ιατρική παρέμβαση. Ωστόσο, σε αντίθεση με άλλες ψυχιατρικές παθήσεις, όπως η σχιζοφρένεια, η προσωπικότητα του ατόμου δεν αποδομείται. Με εξαίρεση την πεποίθηση ότι ανήκει στο αντίθετο φύλο, το άτομο. Για παράδειγμα, κάποιος νομίζει ότι είναι ο Μέγας Αλέξανδρος. Σε αυτή την περίπτωση δεν μπορεί να λειτουργήσει, δεν μπορεί να ασκήσει το επάγγελμά του ή να φροντίσει την οικογένειά του. Και φυσικά το πρόβλημα δεν λύνεται αν του δώσουμε μια μακεδονική φάλαγγα. Στο διαφυλικό άτομο όμως, εάν εφαρμοσθούν οι κατάλληλες θεραπείες και αποκτήσει το επιθυμητό φύλο, θα αισθανθεί πολύ καλύτερα και θα αποδειχθεί χρήσιμος για την κοινωνία.

    -Μετά τον ψυχίατρο;

    Μετά ακολουθεί ο ενδοκρινολόγος, ο οποίος θα κάνει την ορμονική αλλαγή του φύλου. Στη μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων, τα διαφυλικά άτομα δεν έχουν καμιά γενετική διαταραχή. Οι ορμόνες τους (τεστοστερόνη για τον άνδρα και οιστρογόνα για τις γυναίκες) βρίσκονται σε φυσιολογικά επίπεδα, για το βιολογικό τους φύλο. Παρ’ όλα αυτά, αναγκαζόμαστε να κάνουμε μία σειρά από ορμονικές και χειρουργικές παρεμβάσεις, ώστε το άτομο να αισθάνεται καλά, και να είναι παραγωγικό. Ο ενδοκρινολόγος θα χορηγήσει την ορμόνη του αντίθετου φύλου, δηλαδή οιστρογόνα, με τη μορφή αντισυλληπτικών χαπιών, στον άνδρα και τεστοστερόνη, με τη μορφή ενέσεων ή gel, στη γυναίκα. Σε λίγους μήνες, θα αρχίσουν να εμφανίζεται ο φαινότυπος, δηλαδή τα χαρακτηριστικά του αντίθετου φύλου. Στη γυναίκα, για παράδειγμα, θα βαθύνει η φωνή, θα αναπτυχθεί τριχοφυΐα, θα ελαττωθεί το λίπος και θα αυξηθεί η μυϊκή μάζα, πηγαίνοντας προς το φαινότυπο του άνδρα.

    Το τρίτο βήμα είναι οι χειρουργικές επεμβάσεις, που θα αλλάξουν τα ανατομικά χαρακτηριστικά. Ο πλαστικός χειρουργός θα αυξήσει το μέγεθος των μαστών (στον βιολογικά άνδρα) ή θα τους αφαιρέσει (στη βιολογικά γυναίκα). Μετά, μπορεί να ακολουθήσει πλαστική των έξω γεννητικών οργανών (π.χ. δημιουργία τεχνητού κόλπου στον βιολογικά άνδρα και ανακατασκευή πέους, στη βιολογικά γυναίκα).

    Τέταρτο βήμα είναι η δικαστική – ληξιαρχική αλλαγή. Ως τώρα, οι Έλληνες δικαστές ίσως ήταν αρκετά συντηρητικοί, καθώς απαιτούσαν την εκτέλεση πολλών βημάτων (ψυχιατρική εκτίμηση, ορμονική μεταβολή, χειρουργικές επεμβάσεις). Αυτό ίσως γινόταν καθώς πολλές από τις ορμονικές αλλαγές μπορούν να παρθούν πίσω. Ως αποτέλεσμα, απαιτούνταν χειρουργικές επεμβάσεις (τουλάχιστον όσον αφορά τους μαστούς), ώστε να μειωθούν οι πιθανότητες το άτομο να μετανιώσει για τις επιλογές του.

    -Θα χορηγούσατε ορμόνες σε ανήλικο;

    Σε γενικές γραμμές, οι ενδοκρινολόγοι δεν θέλουν να κάνουν ορμονικές μεταβολές πριν την εφηβεία, η οποία, σε κάθε περίπτωση αποτελεί μια ευμετάβλητη κατάσταση, τόσο από ψυχολογική όσο και από σωματική άποψη. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου ένας έφηβος είναι απολύτως πεπεισμένος ότι είναι διαφυλικός, αλλά, αργότερα, αλλάζει τη στάση του και δεν επιθυμεί να αλλάξει φύλο. Αυτό που μπορεί να γίνει είναι αναστολή της εφηβείας. Ένα κορίτσι που θέλει να γίνει αγόρι και μπαίνει στην εφηβεία, αισθάνεται εντελώς άβολα με τον ερχομό της περιόδου. Η αναστολή της εφηβείας, καθυστερεί την εμφάνιση των χαρακτηριστικών του φύλου, δίνοντας περισσότερο χρόνο, εάν κριθεί ότι αυτός απαιτείται, για να ληφθούν οριστικές αποφάσεις.Είναι απολύτως κατανοητό ότι κάποια διαφυλικά άτομα θέλουν να αλλάξουν φύλο από πολύ μικρή ηλικία, ίσως πριν τα 15 έτη. Πολλοί ασθενείς έχουν πιεσθεί αφόρητα από την οικογένεια και τον κοινωνικό περίγυρο.

    dimitris goulis

    -Εσείς δέχεστε η μετάβαση στο άλλο φύλο να μπορεί να γίνει μόνο τυπικά στην ταυτότητα, χωρίς έστω ορμονική υποκατάσταση;

    Όχι, θα ήμουν τελείως αντίθετος. Σωματικά χαρακτηριστικά, όπως το φύλο, η ηλικία και το ύψος καθορίζονται από μία σειρά παραμέτρων και δεν αποτελούν προϊόν απλής δήλωσης. Κατά δήλωσή μου μπορεί να είμαι Αριανός ή Παοκτζής, αλλά αυτό δεν είναι επιστημονική άποψη, είναι προσωπική. Δεν μπορώ να πω ότι ανήκω στο γυναικείο φύλο. Και εγώ θέλω να ανήκω στους νεαρούς αλλά είμαι 51 ετών. Μπορώ να πάω στο ληξιαρχείο και να πω γράψε ληξίαρχε 15;

    Έρχεστε αύριο το πρωί και μου λέτε, θέλω θεραπεία για λευχαιμία. Δεν έχετε λευχαιμία -θεός φυλάξοι- πως θα σας δώσω εγώ τέτοια θεραπεία; Πρώτα διαπιστώνουμε την πάθηση, δηλαδή ένας ψυχίατρος να δει ότι δεν είναι μια τρέλα της στιγμής.
    Ο διαφυλισμός αποτελεί πάθηση. Επομένως, απαιτεί μια σειρά από βήματα, όπως η ορθή διάγνωση, η οποία τίθεται μέσω του ιστορικού, της κλινικής εξέτασης και των εργαστηριακών εξετάσεων. Η θεραπεία ακολουθεί τη διάγνωση και βασίζεται σε αυτήν. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, οποιαδήποτε άλλη πάθηση (π.χ. οι παθήσεις του θυρεοειδούς αδένα), δεν διαγιγνώσκεται με απλή δήλωση, αλλά μέσω των ίδιων καθορισμένων βημάτων. Το γεγονός ότι ο διαφυλισμός έχει προφανέστατες διαφορές από τις παθήσεις του θυρεοειδούς αδένα δεν σημαίνει, κατά κανένα τρόπο, ότι θα πρέπει να παρακαμφθούν οι καθιερωμένες διαγνωστικές και θεραπευτικές ιατρικές μέθοδοι.

    Σωματικά χαρακτηριστικά, όπως το φύλο, η ηλικία και το ύψος καθορίζονται από μία σειρά παραμέτρων και δεν αποτελούν προϊόν απλής δήλωσης.
    -Πόσα φύλα έχουμε τελικά, δύο;

    Στην Ιατρική δεν υπάρχει μόνο ένα φύλο, που μπορεί να πάρει δύο μορφές, το ανδρικό και το γυναικείο. Στην πραγματικότητα, υπάρχει μια σειρά από φύλα. Πρώτο είναι το χρωμοσωμικό φύλο, δηλαδή ΧΧ για τη γυναίκα και ΧY για τον άνδρα. Το δεύτερο είναι γοναδικό, δηλαδή ωοθήκες για τη γυναίκα και όρχεις για τον άνδρα. Το τρίτο φύλο είναι το ορμονικό, οιστρογόνα για τη γυναίκα και τεστοστερόνη για τον άνδρα. Το τέταρτο φύλο είναι το φαινοτυπικό, δηλαδή τα εξωτερικά γεννητικά όργανα, κόλπος ή πέος. Το πέμπτο φύλο είναι το ληξιαρχικό, αυτό που δηλώνεται στο ληξιαρχείο. Το τελευταίο φύλο είναι το ψυχολογικό, δηλαδή σε ποιο φύλο αισθάνεται ότι ανήκει το άτομο.

    -Και σε αυτά τα έξι φύλα, που προσδιορίζονται οι διαφυλικοί;

    Όταν όλα εξελιχθούν φυσιολογικά, τα 6 αυτά φύλα ταυτίζονται. Ως παράδειγμα, ο άνδρας έχει χρωμοσώματα ΧΥ, αναπτύσσει όρχεις, παράγει τεστοστερόνη, εμφανίζει έξω γεννητικά όργανα άρρενος, δηλώνεται στο ληξιαρχείο ως αγόρι και αισθάνεται ότι ανήκει στο ανδρικό φύλο. Ωστόσο, στην Ιατρική υπάρχουν παραδείγματα όπου, σε οποιοδήποτε από τα 6 φύλα, ένα άτομο μπορεί «να περάσει απέναντι». Ως παράδειγμα, υπάρχουν παιδιά, που γεννιούνται με αμφίβολα γεννητικά όργανα. Στην περίπτωση του διαφυλισμού, όλα έχουν εξελιχθεί φυσιολογικά μέχρι και το ληξιαρχικό φύλο, ωστόσο τα άτομα αισθάνονται ότι ανήκουν στο αντίθετο φύλο (διαταραχή του ψυχολογικού φύλου). Οπότε, υπάρχει ανάγκη να αλλαχθούν όλα τα προηγούμενα φύλα, εκτός του χρωμοσωμικού. Επομένως, καταλαβαίνετε ότι στην Ιατρική δεν έχουμε μόνο άνδρες και γυναίκες. Υπάρχουν περιπτώσεις διαταραχών στα έξι φύλα, μία εκ των οποίων είναι και ο διαφυλισμός.

    Στην Ιατρική δεν υπάρχει μόνο ένα φύλο, που μπορεί να πάρει δύο μορφές, το ανδρικό και το γυναικείο. Στην πραγματικότητα, υπάρχει μια σειρά από φύλα. Πρώτο είναι το χρωμοσωμικό φύλο, δηλαδή ΧΧ για τη γυναίκα και ΧY για τον άνδρα. Το δεύτερο είναι γοναδικό, δηλαδή ωοθήκες για τη γυναίκα και όρχεις για τον άνδρα. Το τρίτο φύλο είναι το ορμονικό, οιστρογόνα για τη γυναίκα και τεστοστερόνη για τον άνδρα. Το τέταρτο φύλο είναι το φαινοτυπικό, δηλαδή τα εξωτερικά γεννητικά όργανα, κόλπος ή πέος. Το πέμπτο φύλο είναι το ληξιαρχικό, αυτό που δηλώνεται στο ληξιαρχείο..
    -Εκεί ξεκινούν και τα προβλήματα στην κοινωνία και την οικογένεια;

    Ασφαλώς, πολλές φορές, οι γονείς και η κοινωνία πιέζουν προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση. Φανταστείτε την αγωνία των γονέων που θέλουν να ανακοινώσουν στο χωριό το φύλο του νεογέννητου παιδιού και οι γιατροί αδυνατούν να δώσουν άμεσα μία απάντηση, καθώς το παιδί γεννήθηκε με αμφίβολα έξω γεννητικά όργανα. Σε αυτήν την περίπτωση, πρέπει να προηγηθεί μία σειρά εξετάσεων, προτού ληφθεί μια σοβαρή απόφαση, που θα ακολουθεί αυτό το παιδί σε όλη τη ζωή του. Συνιστώ να διαβάσετε το βιβλίο Middlesex του Jeffrey Eugenides. Συμπερασματικά, ο διαφυλισμός αποτελεί μία ιατρική πάθηση για την οποία απαιτείται συγκεκριμένη διάγνωση και συνδυαστική θεραπεία. Προτρέπω όλους τους εμπλεκόμενους φορείς να αφήσουν τους εξειδικευμένους ιατρούς να εφαρμόσουν την επιστήμη που σπούδασαν.

    http://www.huffingtonpost.gr/2017/10/09/afierwma-reportaz-taytotita-fyloy-dimitris-goulis_n_18222680.html

  24. Έμφυλες ταυτότητες: Υπάρχει «ενδιάμεσο» φύλο;

    Τρίτη 10 Οκτωβρίου 2017, 00:03

    Του Γ. Καραβάνα*

    Το φύλο δεν είναι κάτι που αποφασίζεις ούτε κάτι που μαθαίνεις – είναι κάτι που σου συμβαίνει, κάτι που νιώθεις. Δεν αφορά μόνο στη γενετήσια λειτουργία αλλά και σε πολύ περισσότερα. Φυλετικός διμορφισμός (διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα) εμφανίζεται σε πολλά διαφορετικά όργανα και συστήματα οργάνων, όπως το μυοσκελετικό σύστημα, το καρδιαγγειακό σύστημα, το νευρικό σύστημα, το αναπνευστικό σύστημα, το δέρμα και άλλα. Φυλετικός διμορφισμός εμφανίζεται επίσης στην ανθρώπινη συμπεριφορά: Από τον τρόπο που παίζουμε, τον τρόπο που κάνουμε φίλους και τον τρόπο που μαλώνουμε, μέχρι τον τρόπο που μαθαίνουμε και τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τα διάφορα ερεθίσματα. Κάποιες από τις παραπάνω διαφορές, ειδικά αυτές που αφορούν στη συμπεριφορά και τα συναισθήματα, παλιότερα αποδίδονταν περισσότερο στη μάθηση παρά στη βιολογία. Έτσι, σύμφωνα με την παλιά θεωρία, τα κορίτσια μάθαιναν να είναι πιο ευαίσθητα, μάθαιναν να είναι πιο συμπονετικά, μάθαιναν να ξεχωρίζουν καλύτερα τα χρώματα, ενώ αντίστοιχα αποθαρρύνονταν από την ενασχόληση με τα μαθηματικά, τις επιστήμες και άλλες δραστηριότητες που ήταν στερεοτυπικά πιο ανδρικές.

    Η θεωρία αυτή, παρότι μερικώς αληθής, φαίνεται να καταρρέει στη βιολογική της βάση. Ευρήματα που προέρχονται από άτομα σε διαδικασία ορμονικής αναπλήρωσης, φαίνεται να υποστηρίζουν την αντίθετη άποψη: πως η γενική έμφυλη συμπεριφορά είναι περισσότερο ζήτημα ορμονικού προφίλ και λιγότερο ζήτημα διαπαιδαγώγησης. Θηλυκά άτομα στα οποία χορηγούνται δόσεις της ανδρικής ορμόνης τεστοστερόνης, φαίνεται να επιτυγχάνουν σταδιακά υψηλότερα σκορ σε διανοητικά τεστ στα οποία μεσοσταθμικά πηγαίνουν καλύτερα οι άρρενες, με ταυτόχρονη απώλεια(!) προηγούμενων ικανοτήτων, στις οποίες σημειώνουν μεσοσταθμικά υψηλότερα σκορ τα θήλεα. Είναι σαφές λοιπόν, πως η ενδοκρινολογία του καθενός, μπορεί να επηρεάσει σε σημαντικό βαθμό τον τρόπο με τον οποίο σκέφτεται, αντιλαμβάνεται και νιώθει.

    Είναι γνωστό εδώ και αιώνες, πως ένας αριθμός ατόμων γεννιέται με φαινοτυπικά χαρακτηριστικά ενδιάμεσα των δύο φύλων. Στο σημείο αυτό πρέπει να τονιστεί ότι ο γενετικός καθορισμός του φύλου (ή ύπαρξη ή απουσία του ανδρικού χρωμοσώματος Υ) δεν συνεπάγεται πάντοτε τη φαινοτυπική του έκφραση. Με άλλα λόγια, η ύπαρξή του αποτελεί αναγκαία αλλά όχι ικανή συνθήκη για τη δημιουργία ανδρών. Η ανάπτυξη των φυλετικών χαρακτηριστικών είναι μια σταδιακή και πολύπλοκη διαδικασία, που εμπλέκει πολλά γονίδια, με διαφορετικές αλλαγές να είναι προγραμματισμένες σε διαφορετικό χρόνο για διαφορετικά όργανα. Κατά τη διαδικασία αυτή, πολλά είναι τα πράγματα που μπορεί να μην εξελιχθούν κατά το συνηθισμένο τρόπο: μπορεί το προϊόν ενός γονιδίου να παράγεται αλλά να μην εκκρίνεται από το κύτταρο παραγωγό. Μπορεί επίσης να παράγεται και να εκκρίνεται σε μικρότερη ή μεγαλύτερη ποσότητα από το συνηθισμένο. Μπορεί επίσης να εκκρίνεται αλλά να μην γίνεται αντιληπτό από τους ιστούς που στοχεύει, εξαιτίας της μη έκφρασης σε αυτούς, των κατάλληλων κυτταρικών υποδοχέων (μια ορμόνη για να δράσει, προϋποθέτει την ύπαρξη στο κύτταρο – στόχο μιας δομής που ονομάζεται υποδοχέας και ταιριάζει με την ορμόνη, όπως το κλειδί στην κλειδαριά). Οι υποδοχείς μπορεί επίσης να παράγονται σε μεγαλύτερη ή μικρότερη του κανονικού ποσότητες ή να εμφανίζουν μεταλλάξεις που αλλοιώνουν την αποτελεσματικότητά τους. Για να γίνει το σύστημα ακόμα πολυπλοκότερο, κάποιες ορμόνες υφίστανται περαιτέρω μετατροπές, με τα παράγωγά τους να στοχεύουν διαφορετικούς ιστούς το καθένα. Έτσι, για παράδειγμα, η τεστοστερόνη ελέγχει την ανάπτυξη των πρωτογενών ανδρικών χαρακτηριστικών (πέος, όσχεο, επιδιδυμίδα, σπερματικός πόρος κ.α.) ενώ ένα παράγωγό της, η διυδροτεστοστερόνη, που εμφανίζεται στην κυκλοφορία μόνο μετά την έναρξη της εφηβείας, ελέγχει την ανάπτυξη των δευτερογενών χαρακτηριστικών του ανδρικού σώματος (καταστολή ανάπτυξης μαστού, τριχοφυΐα προσώπου, εκβάθυνση της φωνής κ.α.). Διαφορετικές ορμόνες προϋποθέτουν και διαφορετικούς υποδοχείς. Έτσι, αν κάποιο άτομο φέρει μια μετάλλαξη στον υποδοχέα της διυδροτεστοστερόνης, θα αναπτύξει ανδρικά γεννητικά όργανα και ταυτόχρονα γυναικείο στήθος, ενώ θα έχει πιθανότατα ψηλή φωνή και απουσία τριχοφυΐας στο πρόσωπο. Αντίστροφα, ένα άτομο με μετάλλαξη στον υποδοχέα της Τεστοστερόνης αλλά φυσιολογική παραγωγή διυδροτεστοστερόνης και του υποδοχέα της, πιθανόν να έχει γυναικεία εξωτερικά γεννητικά όργανα, με αιδοίο και κόλπο (που όμως θα είναι «τυφλός» και δεν θα οδηγεί σε τράχηλο, μήτρα και σάλπιγγες) και θα έχει ταυτόχρονα βαριά φωνή, ανδρικό στήθος και τριχοφυΐα προσώπου.

    Το παραπάνω παράδειγμα αφορά λίγα μόνο από τα δεκάδες ή και εκατοντάδες γονίδια που εμπλέκονται στην ανάπτυξη των χαρακτηριστικών του φύλου (πολλά από τα οποία παραμένουν άλλωστε άγνωστα). Ένα από τα όργανα που επηρεάζεται είναι και ο εγκέφαλος. Δυστυχώς, είναι ακόμα σχετικά λίγα αυτά που γνωρίζουμε για τα γονίδια που εμπλέκονται στην ανάπτυξή του και στον φυλετικό διμορφισμό του. Άτομα ωστόσο της κάστας των «ευνούχων» της Ινδίας, στα οποία διενεργήθηκαν νεκροψίες, βρέθηκαν να έχουν νευροανατομικά χαρακτηριστικά (έμφαση δόθηκε σε μια περιοχή του Υποθάλαμου, που σχετίζεται στενά με την εκδήλωση συναισθημάτων) που πλησιάζουν περισσότερο αυτά των γυναικών, ενώ αντίθετα νεκροψίες σε εγκεφάλους των «ορκισμένων παρθένων» (κοινωνική ομάδα στην Αλβανία, από γενετικά θηλυκά άτομα, που όμως αισθάνονται, ντύνονται και αναλαμβάνουν αμιγώς «αντρικούς» ρόλους και τρόπο ζωής) που, αν και ενδιάμεσα, πλησιάζει περισσότερο στην ανατομία των αντρικών εγκεφάλων.

    Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή επιστημονικός τρόπος να μετρηθεί το πως νιώθει κανείς. Δεν υπάρχει επίσης τρόπος να μετρηθεί η αρρενωπότητα ή η θηλυκότητα ενός ανθρώπου και πιθανότατα δεν χρειάζεται να υπάρχει: ο αριθμός των εμπλεκόμενων γενετικών παραγόντων και οι συνδυασμοί που μπορούν να εμφανιστούν είναι τόσο πολλοί, που συνεπάγονται μια σχεδόν απεριόριστη ποικιλία μεταξύ του «απόλυτα ανδρικού» και του «απόλυτα γυναικείου» φαινότυπου. Η ανάγκη κατάταξης των ανθρώπων υποχρεωτικά σε μια από αυτές τις δύο κατηγορίες, γίνεται καθαρά για λόγους δικής μας κατανόησης και εξαιτίας του τρόπου λειτουργίας του ανθρώπινου εγκεφάλου. Όμως ο φυσικός κόσμος είναι αναλογικός – όχι ψηφιακός και δεν μπαίνει σε κουτάκια. Καιρός να το συνειδητοποιήσουμε.

    *Ο Γιώργος Καραβάνας, MSc, PhD, είναι βιολόγος με μεταπτυχιακή ειδίκευση στη Μοριακή Βιολογία και Ανοσολογία και διδακτορική έρευνα στη Γενετική ανασυνδυασμένων ρετροϊών, στα πλαίσια πρωτοκόλλων γονιδιακής θεραπείας.

    http://www.liberal.gr/arthro/170970/apopsi/arthra/emfules-tautotites-uparchei-isonendiamesosin-fulo.html

  25. Ν on

    Το άρθρο αυτό: http://www.psych.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1047%3A2017-10-12-09-11-59&lang=el

    μου εστάλει από φίλο ως απόδειξη ή έστω ένδειξη οτι οι ειδικοί πιστεύουν πως δεν υπάρχει τίποτα μη φυσιολογικό στην διεμφυλικότητα.

    Θα ξεκινήσω δηλώνοντας πως θεωρώ απαράδεκτο, ανάγωγο, ή μάλλον ενδεικτικό πραγματικής ψυχοπάθειας και άξιο αυστηρής τιμωρίας (απο σχολείο και κράτος) τον χλευασμό (από μάγκες και μάγκισες) ομοφυλόφιλων, διεμφυλικών και γενικά ανθρώπων που έχουν σεξουαλικές διαταραχές. Δεν ειναι επιλογη των ομοφυλόφιλων και διεμφυλικών να έχουν τα προβλήματα που έχουν. Οι άνθρωποι αυτοί γεννιούνται με παρέκκλιση απο το φυσιολογικό. Το περιβάλλον και οι εμπειρίες παίζουν μικρό ρόλο. Χλευάζουμε και απορρίπτουμε ανθρώπους που δεν γεννιούνται απόλυτα υγιείς? Οχι βέβαια. Το ίδιο ισχύει και για τους ανθρώπους που γεννιούνται με σεξουαλικες διαταραχές. Αυτό όμως διαφέρει πολύ απο το να παραδεχθούμε οτι οι σεξουαλικες διαταραχές και διαφορετικότητες είναι «παραλλαγές» της φυσιολογικής έκφρασης φύλου και δεν συνιστουν ψυχοπαθολογία. Δεν συνιστούν ψυχοπαθολογία, κύριε Καπρίνη, συνιστούν παθολογία, η οποία θα επιφέρει και ψυχοπαθολογία οταν το άτομο αυτο δεν βρει υποστήριξη από το περιβάλλον του.

    Γίνεται δυστυχώς φανερό από τον τρόπο που μας σερβιρίστηκε το επίμαχο νομοσχέδιο (και πλέον νόμος) οτι τα κίνητρά του δεν ειναι η αγάπη προς τον συνάνθρωπο που έχει παθολογικά ή/και ψυχοπαθολογικά προβλήματα και χρειάζεται στήριξη (όπως ισχυρίστηκε ο πρωθυπουργός και άλλοι υποστηρικτες του νόμου), αλλά η προαγωγή της άποψης οτι δεν υπαρχουν μόνο δύο φύλα και οτι η έννοια του φύλου είναι σχετική. Ας μην ειμαστε καχύποπτοι όμως, θα δείξει συντομα απο το αν θα εισαχθουν στην Ελληνική παιδεία διδασκαλίες περί της σχετικότητας του φύλου.

    Νοιάζεστε για το bullying, κύριε πρωθυπουργέ, το οποίο δεν στοχοποιεί μόνο διεμφυλικούς αλλά κάθε ευαίσθητο και καλόκαρδο παιδί; Τότε να επιβάλλετε δια νόμου άγρυπνη παρακολούθηση απο δασκάλους για το τι συμβαίνει μέσα στο σχολείο και στην ίδια την τάξη τους, και αυστηρές τιμωρίες όχι μόνο για τους θύτες αλλά και τους γονείς που τους δημιούργησαν.

    Κοιτάξτε λοιπόν τι γράφει ο κ. Καπρίνης.

    Aξιόπιστες μελέτες διεθνώς, καθώς επίσης και οι ψυχολογικές δοκιμασίες, καταδεικνύουν πως η τρανς κατάσταση δεν συνιστά ψυχοπαθολογία, αλλά μια παραλλαγή της φυσιολογικής έκφρασης του φύλου (1).

    Και μας παραπέμπει στο reference #1, το οποίο είναι το ακόλουθο: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26429593

    Ας δούμε τι λέει

    …and is commonly thought to arise from a discrepant cerebral and genital sexual differentiation.”

    …γενικά θεωρείται (απο τους επιστήμονες) οτι στη διάρκεια της (εμβρυικης τους) ανάπτυξης υπήρξε discrepancy ανάμεσα στην σεξουαλική διαφοροποίηση του εγκεφάλου και των γεννητικών οργάνων

    ….insight into the stability or variability of gender differences and their relation to hormonal status.

    Το πρώτο μέρος αυτης της πρότασης μοιάζει να μιλάει για γνωση σχετικα με την σταθερότητα και ποικιλοτητα των διαφορών μεταξυ των (δύο?) φύλων, δεν ειναι καλά διατυπωμένο απο γραμματικη άποψη, αλλά μολις καποιος συνεχιζει να διαβαζει την πρόταση καθώς και την συνέχεια της περίληψης, καταλαβαίνει οτι οι συγγραφείς αναφέρονται στην σταθερότητα και ποικιλότητα των χαρακτηριστικών αρσενικού ή θηλυκού φύλου ανάλογα με την ορμονική κατάσταση των διεμφυλικών (ενδογενεις ορμόνες αλλά και αυτες που παιρνουν για θεραπεια) και δεν πρόκειται για δήλωση οτι τα φύλα ειναι ασταθή και ποικίλα…

    For a number of sexually dimorphic brain structures or processes, signs of feminisation or masculinisation are observable in transsexual individuals, which, during hormonal treatment, partly seem to further adjust to characteristics of the desired sex.

    Περιοχές του εγκεφάλου που διαφέρουν ανάμεσα στα δύο φύλα φαίνονται από έρευνες να διαφέρουν στους διεμφυλικούς, και με την κατάλληλη ορμονική αγωγή μπορούν να διαμορφωθούν ωστε να προσαρμοστουν στο επιθυμητό φύλο.

    Still, it appears the data are quite inhomogeneous, mostly not replicated and in many cases available for male-to-female transsexuals only.

    Ωστόσο τα δεδομενα (αποτελέσματα των ερευνών) ειναι αρκετα ετερογενή, δεν εχουν επιβεβαιωθει (με επι πλεον ερευνα) και σε πολλες περιπτώσεις υπάρχουν μόνο για αυτούς που επιθυμουν να αλλαξουν απο αρσενικο φύλο σε θηλυκό.

    As the prevalence of homosexuality is markedly higher among transsexuals than among the general population, disentangling correlates of sexual orientation and gender identity is a major problem. To resolve such deficiencies, the implementation of specific research standards is proposed.

    Καθώς η ομοφυλοφιλία είναι ιδιαιτερα prevalent in the transsexuals, είναι μεγάλο προβλημα να ξεκαθαρίσει κανείς τις σχέσεις ανάμεσα στον σεξουαλικό προσανατολισμό και την σεξουαλική ταυτότητα.

    Πώς καταλήξατε απο τα παραπάνω, κ. Καπρίνη, οτι «η τρανς κατάσταση δεν συνιστά ψυχοπαθολογία, αλλά μια παραλλαγή της φυσιολογικής έκφρασης του φύλου»?

    Εδώ λίγα ακόμη σχετικά

    1) The aetiology of the dysfunction is still not elucidated, although there are hints connecting transsexuality with a non-standard hormonal activity in prenatal and short perinatal phase of development, which determines an erroneous sexual organization of the brain. (https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19062760)

    2) Previous studies hypothesized a neurobiological mechanism for gender identity disorder (GID). Recently a possible role for serumbrain-derived neurotrophic factor (BDNF) was suggested on the basis of reduced serum BDNF levels in male-to-female individuals. (https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24070909)

    3) Brain functions of transsexuals may have differed from controls before cross-sex hormones; they do undergo shifts upon cross-sex hormone treatment, but there is no evidence for changes in sex-specific brain disease. (https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25495275)

    4) Findings from neuroimaging studies focusing on brain structure suggest that the brain phenotypes of trans women (MtF) and trans men (FtM) differ in various ways from control men and women with feminine, masculine, demasculinized and defeminized features. (https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26766406)

    Πώς λοιπόν, αγαπητά μέλη της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας, βγάλατε το συμπέρασμα οτι «Αξιόπιστες μελέτες διεθνώς» δείχνουν πως η διεμφυλικότητα είναι μια παραλλαγή του φυσιολογικου?

    Δεν είχα καμμιά διάθεση να τονίσω οτι υπάρχει βιολογικό πρόβλημα κάτω από την ομοφυλοφιλία και διεμφυλικότητα. Αλλωστε όσοι έχουν το πρόβλημα γνωρίζουν οτι δεν ειναι φυσιολογικοί και το τελευταίο που χρειάζονται είναι να τους το τονίζουμε. Με αναγκαζετε όμως με τις παραπλανητικές δηλώσεις σας που γεννούν ερωτήματα για την σκοπιμότητα τους. Ερωτήματα γεννά, πρωταρχικά, η εισαγωγή του καινούργιου νόμου, αλλά όπως έγραψα και πιο πάνω τα κίνητρα και ο σκοπός θα φανούν σύντομα από το πώς η κυβέρνηση διαμορφώνει την Ελληνική παιδεία, ένα θέμα για το οποίο η πλειοψηφία του Ελληνικού λαού έχει δυστυχώς ήδη σοβαρούς λόγους να ανησυχεί.

    Βασιλική Αρωνιάδου-Anderjaska, PhD
    Νευροεπιστήμων
    Maryland, USA

  26. Ν on

    Dimosthenis Andriotis 10.10.2017 | 12:51

    Είμαι νομικός στις Η.Π.Α. και συμφωνώ απόλυτα με τον κο Παπαχελά που σχολίασε ως «ακατανόητο και ανώριμο» το νομοσχέδιο περι επιλογής φύλου αλλά και «σαχλαμάρες» όσα ακούγονται τις τελευταίες μέρες από πολιτικούς και μ.μ.ε. Αιθάνομαι οτι τα μ.μ.ε. δεν δείχνουν να είναι όσο ενημερωμένα θα έπρεπε με αποτέλεσμα να μην παρουσιάζουν το ζήτημα στην σωστή του διάσταση και να μπερδεύουν περισσότερο τους πολίτες.

    Αν ενημερωθείτε σωστά θα καταλάβετε εσείς και το κοινό σας οτι α. αυτό το νομοσχέδιο είναι ένα πυροτέχνημα, αντιστοιχο με την προηγούμενη αδειοδότηση τηλεοπτικών σταθμών και εξίσου καταδικασμένο να απορριφθεί απο το ΣτΕ, πρωτίστως επειδή β. ειναι νομικά άτοπο: σε καμία χώρα στον πλανήτη δεν μπορεί ένας πολίτης να αλλάξει το φύλο του χωρίς δικαστική απόφαση και χωρίς να το έχει πρώτα διορθώσει (το αν πρέπει να χρειάζεται δικαστική απόφαση για να προβεί σε διόρθωση είναι τελείως διαφορετικό ζήτημα από την αναφορά φύλου στην ταυτότητα).

    Αυτό που μπορεί να συμβεί στην Ελλάδα όπως συμβαίνει σε προοδευτικές χώρες όπως ο Καναδάς, κάποιες πολιτείες των Η.Π.Α., η Γερμανία, η Γαλλία κ.ο.κ. είναι να μπορούν να επιλέγουν οι πολίτες αν θα εμφανίζεται το νόμιμο φύλο τους ή οχι σε δημόσια έγγραφα (όπως η ταυτότητα ή το διαβατήριο) αλλά και το φύλο με το οποίο θέλουν οι υπηρεσίες να τους απευθύνονται. Πρόκειται για μια «ευκολία» που παρέχεται στις εν λόγω χώρες για λόγους κυρίως ψυχολογικούς και σεβασμού των προσωπικών επιλογών ενός ατόμου (οποιουδήποτε ατόμου, όχι μόνο όσων έχουν διορθώσει το φύλο τους).

    Προσοχη: στα δημόσια έγγραφα οι πολίτες αυτών των χωρών δεν μπορούν να επιλέξουν την καταχώρηση αντίθετου από το πιστοποιημένο φύλο, οι επιλογές είναι μόνο δύο, είτε ένα από τα δύο φύλα βάσει νόμιμου αποδεικτικού (πιστοποιητικό γεννήσεως/απόφαση διόρθωσης φύλου από δικαστήριο), είτε η μη αναφορά (το λεγόμενο Χ). Ανάλογα την χώρα, η επιλογή του Χ μπορεί να συμβεί σε διαφορετικές ηλικίες. Σε καμία περίπτωση δεν μπορουν οι πολίτες αυτών των χωρών να αλλοιώσουν την αντιστοιχία φυσικών/σωματικών χαρακτηριστικών και αναφοράς φύλου (οι ασαφειες που ακούγονται απο τα μ.μ.ε. για αυτές τις χώρες είναι ατελείωτες).

    Είναι σημαντικό να καταλάβει το κοινό σας οτι γ. το φύλο αναφέρεται σε μία ταυτότητα για λόγους αποκλειστικά νομικούς (ας τους πούμε πρακτικούς). Για λόγους ασφάλειας και μέχρι να διορθωθεί χειρουργικά, ένα σώμα που έχει αντρικά χαρακτηριστικά, πρέπει να μπορεί να ταυτοποιηθεί από το κράτος και τους οργανισμούς ως αντρικού φύλου, ανεξάρτητα την διάθεση του ατόμου. Όπως ο καθένας μας χρειάζεται ένα πιστοποιητικό γεννήσεως για να αποδείξει το φύλο με το οποίο γεννήθηκε, έτσι χρειάζεται μια δικαστική απόφαση εάν διορθώσει το φύλο του. Πρόκειται για ένα βασικό νομικό προαπαιτούμενο το οποίο δ. ουδεμία σχέση έχει με τον αυτοπροσδιορισμό ή την σεξουαλικότητα (την αναφέρω γιατί πολύ λόγος γίνεται στα μ.μ.ε. περί ομοφυλοφιλίας σε σχέση με το εν λόγω ζήτημα).

    Ο νόμος στην Ελλάδα δεν απαγορεύει σε κανέναν να προσδιορίζεται όπως θέλει ή να προτιμά ελεύθερα σεξουαλική κατεύθυνση, απλώς δεν του παρέχει ένα συγκεκριμένο πλαίσιο μέσα στο οποίο να μπορεί να υποχρεώνει τον τρόπο αυτοπροσδιορισμού του στους άλλους. Ακόμα και αν λυθεί αυτό το ζήτημα, αν θέλει κάποιος να αλλάξει νομικά το φύλο του, θα πρέπει να το διορθώσει, διότι η γέννηση αποτελεί ένα θέσφατο γεγονός ( και δεν είναι δυνατόν να δηλώσει την διάθεση του όταν γεννιέται). Συνεπώς, δεν μπορεί κάποιος κατά βούληση να αλλοιώσει το πιστοποιητικο γεννήσεως του, κάτι τέτοιο θα ακύρωνε την φύση του συγκεκριμένου εγγράφου (και δεν θα λεγόταν πια «γεννήσεως»).

    Επομένως θα πρέπει να διευκρινίσετε στους αναγνώστες σας την διαφορά μεταξύ θέσφατου (πιστοποιητικό/δικαστική απόφαση) και διάθεσης (αυτοπροσδιορισμός). Καταλαβαίνετε πως ε. το όλο ζήτημα αφορά αποκλειστικά την ταυτοποίηση μέσω φύλου (έναν από τους πολλούς τρόπους ταυτοποίησης ενός ατόμου), ανεξάρτητα με το αν – μάλλον ηθελημένα – το εν λόγω νομοσχέδιο μπερδεύει ένα σωρό ασύμβατα νομικά ζητήματα. Εφόσον δεν είναι δυνατόν να αλλάξει αυτός ο τρόπος, είναι αστείο να θεωρεί η κυβέρνηση οτι αυτό το νομοσχέδιο θα μπορούσε να εγκριθεί από το ΣτΕ. Ακόμα όμως και αν το ενέκρινε (πράγμα αδύνατο), θα το απέρριπταν τόσο το Ευρωπαϊκό δικαστήριο και άλλοι διεθνείς νομικοί φορείς. Δεν μπορεί ο νομοθέτης να αλλάξει την έννοια και τρόπο νομικής λειτουργίας της ταυτοποίησης μέσω φύλου. Για να γίνει αυτό θα πρέπει να προτείνει την ακύρωση αυτής της μεθόδου ταυτοποίσης, τον νομικό επαναπροσδιορισμό της έννοιας «φύλο», κοκ. διαδικασίες που θα διαρκούσαν πάρα πολλές δεκαετίες και θα έπρεπε να έχουν ήδη επεξεργαστεί σε ακαδημαϊκό επίπεδο (πράγμα που δεν συμβαίνει ούτε στο ελάχιστο και σε κανέναν νομικό πανεπιστήμιο στον κόσμο). Φυσικά, με την εξέλιξη της τεχνολογίας, είναι πολύ πιθανό η μέθοδος ταυτοποίησης μέσω φύλου να εκλείψει στο εγγύς μέλλον (όπως μπορεί να εκλείψουν και άλλες μέθοδοι). Αυτό όμως δεν σημαίνει πως η συγκεκριμένη μέθοδος θα πρέπει ή μπορεί να αλλάξει.

    ζ. Δυστυχώς, όπως συνέβη και με τις τηλεοπτικές άδειες (ένα μη-ζήτημα εφόσον είναι αδύνατο να τις ορίσει μια κυβέρνηση αφού το ΕΣΡ έχει την αποκλειστικότητα), τα μ.μ.ε. αυτή τη στιγμή ασχολούνται με ένα μη-ζήτημα και πάλι, όπως το ανέδειξε η κυβέρνηση, προφανώς για ένα σωρό δικούς της πολιτικούς λόγους. Αντιλαμβάνομαι την ανάγκη για εμπορική εκμετάλλευση του ζητήματος από τα μ.μ.ε., νομίζω όμως πως η ήδη θολή άποψη των πολιτών για τη αξιοπιστία της δημοσιογραφίας στην Ελλάδα γίνεται ακόμα πιο θολή όταν (ακόμα) ένα καταδικασμένο να καταρρεύσει μη-ζήτημα λαμβάνει από τα μ.μ.ε. τεράστιες διαστάσεις και παρουσιάζεται με ασσύληπτη ασάφεια (οι λεγόμενες «σαχλαμαρες» όπως τις αποκάλεσε ο κος Παπαχελάς)

    Φιλικά Δ. Ανδριώτης. Πηγή: http://www.lifo.gr

    ——————————————————–

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΕΞΗΣ ΒΙΝΤΕΟ: «Ένα τρανς αγόρι απαντά σε όλες τις ερωτήσεις Πηγή: http://www.lifo.gr»

    http://www.lifo.gr/articles/mikropragmata/163567#comment

  27. Μανώλης Γ. Βαρδής

    Ο μετανεωτερικός άνθρωπος εξακολουθεί να σκέφτεται με τους ουτοπικούς όρους του παρελθόντος, χωρίς βέβαια την σαφή αναφορά σε έναν μεταφυσικό Θεό ή στην μακρά πορεία της ανθρώπινης Ιστορίας. Θα μπορούσε εύλογα να αναρωτηθεί κανείς πως από ένα νομοσχέδιο για τα διεμφυλικά άτομα, μπορούμε να καταλήξουμε να συζητάμε, και πάλι, για τη μετανεωτερικότητα;

    Και όμως, κάτι τέτοιο οφείλουμε να το δούμε. Δεν είναι τα πάντα μικροπολιτική, κυβερνητικοί ή πολιτικοί αντιπερισπασμοί. Ακόμα και στο βάσιμο επιχείρημα ότι ο εν τοις πράγμασι νεοφιλελευθερισμός της εποχής μας δεν αφορά μόνο στο οικονομικό πεδίο, αλλά θέλει να κυριαρχεί και στο ανθρωπολογικό, κάτι φαίνεται να «λείπει». Οπωσδήποτε ο τεμαχισμός της κοινωνικής πραγματικότητας και η έμφαση στην ανάδειξη επιμέρους, εξατομικευμένων αιτημάτων, δεν δηλώνουν, τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο, από μία διεργασία απόλυτης «ιδιωτικοποίησης» του δημόσιου πεδίου. Είναι αυτονόητο ότι πάντοτε υπήρχαν διεμφυλικά άτομα (αν θυμάμαι καλά, μία τέτοια περίπτωση ήταν και οι ευνούχοι της Βυζαντινής και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας), όπως και πάντοτε υπήρχαν ομοφυλόφιλοι, μάγισσες, αιρετικοί, διεστραμμένοι (η αναφορά δεν εξισώνει τα μέρη της πρότασης). Δεν ήταν όμως ποτέ αυτονόητο ότι όλες αυτές οι ανθρώπινες κατηγορίες θα έπρεπε να ρυθμισθούν νομικά ή ιατρικά. Δεν συνιστούσαν lobbies διεκδίκησης δικαιωμάτων.

    Στο σημείο αυτό πρέπει να αποκαλύψει κανείς τον διττό ρόλο της κοινωνικής εξουσίας: εκεί που δείχνει ότι απελευθερώνει και ρυθμίζει με νόμο, είναι ακριβώς εκεί που δυναστεύει απόλυτα. Με τη μεταφορική εικόνα ενός ζωντανού οργανισμού, θα έλεγε κανείς ότι η μετανεωτερική κοινωνία «ξορκίζει», με τη μαγεία του νόμου και της ιατρικής, αυτό που την απειλεί και τη σαγηνεύει ταυτόχρονα.

    Είναι γνωστές οι «φουκωϊκές» αναλύσεις για τον δικαστή, τον χωροφύλακα και τον γιατρό, που ως υποκατάστατα μίας χαμένης πλέον εκκλησιαστικής εξουσίας, θέλουν να ελέγχουν κοινωνικά τους κάθε είδους «μη κανονικούς» της κοινωνίας. Η ηδονή γίνεται ένα ψυχιατρικό ή ψυχιατρικοποιήσιμο αντικείμενο. Η κανονική οικογένεια είναι η ιατρικοποιημένη οικογένεια. Χαρακτηριστική η ανάλυση για το «σώμα της δαιμονισμένης» από την Ιερά Εξέταση και μετά. Το σώμα της δαιμονισμένης είναι ένα σώμα πολλαπλό, ένα σώμα που κατά κάποιο τρόπο εξαϋλώνεται, κονιορτοποιείται σε μία πολλαπλότητα δυνάμεων που βρίσκονται σε αντιπαράθεση. Στο πλαίσιο της Ιεράς Εξέτασης, ο λόγος ήταν για το σώμα της μάγισσας ως ένα σώμα που είχε καταληφθεί από τον διάβολο. Στον ορθολογικό κόσμο της μετά τον Διαφωτισμό εποχής το σώμα της δαιμονισμένης είναι ένα σώμα αντίρροπων δυνάμεων, ορμών και βουλήσεων- δεν υπάρχει πλέον ο διάβολος. Δεν υπάρχει πλέον μεταφυσικό «συμβόλαιο ψυχής», αλλά συμβόλαια κοινωνικής ρύθμισης μέσω γιατρών και νομικών [1]. Δεν νομίζω ότι διαφεύγουν οι αυτονόητοι συνειρμοί με τη συζήτηση για τα διεμφυλικά άτομα, διότι και αυτή είναι μία συζήτηση περί σώματος.

    Είπαμε για τη διάσταση της απειλής που πρέπει να εξορκισθεί. Ακριβώς στα όρια μίας διάχυτης πραγματικότητας, που εκπέμπει αντιφατικά, συνεχή μηνύματα, που αποσταθεροποιεί αδιάλειπτα το Εγώ, το κοινωνικό άτομο αισθάνεται την απειλή και θέλει να την απομακρύνει, ρυθμίζοντάς την. Υπάρχει όμως και η πλευρά της σαγήνης. Που και αυτή βιώνεται ως απειλή, διότι δεν μπορεί να ελεγχθεί. Η «ανδρογυνία» (androgynie) ήταν από την περίοδο του Διαφωτισμού ένα όραμα. Τόσο στον Ρουσσώ και στην «Ουτοπία της Clarens» που την εισάγει στην Νέα Ελοϊζα, ως όραμα απόλυτης συμπληρωματικότητας των δύο φύλων (που θυμίζει αρκετά τα πειράματα των κομμουνιστικών «εργαστηρίων» όσον αφορά την εργασία και τη διασκέδαση των δύο φύλων), όσο και στο «ταξίδι» του GabrieldeFoignyστην La Terre Australe(1676) που συναντά μία κοινότητα ανθρώπων, ψηλών, δυνατών, γυμνών και ερμαφρόδιτων, μη παραλείποντας, βέβαια, τους Mégamicresτου Καζανόβα, που βρίσκονται στο κέντρο της γης, ως κρυφοί απόγονοι του Αδάμ και της Εύας, και διαιωνίζουν τον Παράδεισο, ζώντας σε ζεύγη όπου το κάθε ένα μέρος είναι «ανδρόγυνο» (στο έργο Icosameron), βρισκόμαστε στο είδος της οραματικής Ουτοπίας, σάτιρας ή μη, με πολιτικές και κοινωνικές συνδηλώσεις [2]

    Ό,τι ήταν κάποτε λογοτεχνία ή πολιτικός οραματισμός, είναι σήμερα πλάνο άμεσης πραγματοποίησης. Και μάλιστα, με βιασύνη. Η «ανδρογυνία» είναι, και αυτή, ένα «πεδίο» αναζήτησης ταυτότητας και ηδονής. Και έχει να κάνει με την συνειδησιακή μεταλλαγή του σώματος. Ο μετανεωτερικός άνθρωπος δεν εννοεί ή δεν φαντασιώνεται το σώμα του όπως ο προνεωτερικός αντίστοιχος. Η άρνηση της ηλικιακής ωριμότητας μέσω της ενασχόλησης με πηγές ευχαρίστησης εφηβικής τάξης (ηλεκτρονικά παιχνίδια, οικιακά ζώα κα.) [3], η αναζήτηση μίας μετα- ανθρώπινης συνθήκης ύπαρξης, που κανείς θα μπορεί να μην αρρωσταίνει ή να μην πεθαίνει ποτέ [4], η πεποίθηση ότι το κάθε τι μπορεί να «κατασκευασθεί» άρα και το σώμα μας, όπως στην περίπτωση μας λέει το μανιφέστο της Donna Haraway, A Cyborg Manifesto: Science, Technology, and Social- Feminisminthelate Twentieth Century, είναι μερικά μόνο από τα δείγματα μίας νέας αντίληψης που έχει ήδη διαμορφωθεί. Μη με ρωτήσετε εάν αυτό απαιτεί η παγκόσμια καταναλωτική αγορά ή κάποια «σκοτεινά κέντρα» της παγκοσμιοποίησης ή απλά προέκυψε ιστορικά και επιστημονικά, δεν είμαι σε θέση ν’ απαντήσω.

    Σε κάθε περίπτωση, είναι μία πραγματικότητα που σαγηνεύει. Η διεμφυλική πρόκληση δεν είναι τόσο μία «σωτήρια» προσπάθεια να ανακουφισθούν 500 άνθρωποι στην Ελλάδα- που ακόμα και εάν ήταν έτσι, θα με ανησυχούσε. Είναι απόλυτα συνεπής, ως τέτοια, με την «λογική» της εποχής, που στο οικονομικό πεδίο προβάλλεται ως νέο-φιλελεύθερη. Υπ’ αυτή την έννοια, τα επιχειρήματα των πολιτικών πρωταγωνιστών, ένθεν κακείθεν, είναι για τις προφάσεις. Το πολιτικό σύστημα, ως σύστημα αναπαραγωγής με κάθε τρόπο, απόλυτα συμμορφώνεται στα αισθητήρια του. Και αυτά τα αισθητήρια είναι οξυμμένα. Αποτυπώνει σε νόμους, συνήθως κακογραμμένους, το κοινωνικό ασυνείδητο μίας εποχής.

    Σημειώσεις

    [1] Βλέπε, σχετικά Μισέλ Φουκώ, Οι μη Κανονικοί. Παραδόσεις στο Κολέγιο της Γαλλίας, 1974-1975, εκδόσεις της Εστίας, Αθήνα 2011

    [2] Marie- Francoise Bosquet, «L’ Utopie de l’ androgynie», Le Nouvel Observateur, n. 59/ Juillet- Août 2005, 36-40

    [3] Carol Tavris, «Ils refusent de Grandir», Βooks, Juin 2013, 41-44

    [4] Jean Claude Guillebaud, «Le Transhumanisme. L’ Option Surhomme», Le Monde. Hors- Série. L’ Atlas des Utopies, Édition 2017, 166-167

    πηγή: Aντίφωνο

  28. Οι παραπλανητικές δηλώσεις της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρiας

    και του κυρίου Καπρίνη

    (ανοικτή επιστολή)

    Το άρθρο αυτό: http://www.psych.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1047%3A2017-10-12-09-11-59&lang=el
    μου εστάλει από φίλο ως απόδειξη ή έστω ένδειξη οτι οι ειδικοί πιστεύουν πως δεν υπάρχει τίποτα μη φυσιολογικό στην διεμφυλικότητα.

    Θα ξεκινήσω δηλώνοντας πως θεωρώ απαράδεκτο, ανάγωγο, ή μάλλον ενδεικτικό πραγματικής ψυχοπάθειας και άξιο αυστηρής τιμωρίας (απο σχολείο και κράτος) τον χλευασμό (από μάγκες και μάγκισες) ομοφυλόφιλων, διεμφυλικών και γενικά ανθρώπων που έχουν σεξουαλικές διαταραχές. Δεν ειναι επιλογη των ομοφυλόφιλων και διεμφυλικών να έχουν τα προβλήματα που έχουν. Οι άνθρωποι αυτοί γεννιούνται με παρέκκλιση απο το φυσιολογικό. Το περιβάλλον και οι εμπειρίες παίζουν μικρό ρόλο. Χλευάζουμε και απορρίπτουμε ανθρώπους που δεν γεννιούνται απόλυτα υγιείς? Οχι βέβαια. Το ίδιο ισχύει και για τους ανθρώπους που γεννιούνται με σεξουαλικες διαταραχές. Αυτό όμως διαφέρει πολύ απο το να παραδεχθούμε οτι οι σεξουαλικες διαταραχές και διαφορετικότητες είναι “παραλλαγές” της φυσιολογικής έκφρασης φύλου και δεν συνιστουν ψυχοπαθολογία. Δεν συνιστούν ψυχοπαθολογία, κύριε Καπρίνη, συνιστούν παθολογία, η οποία θα επιφέρει και ψυχοπαθολογία οταν το άτομο αυτο δεν βρει υποστήριξη από το περιβάλλον του.

    Γίνεται δυστυχώς φανερό από τον τρόπο που μας σερβιρίστηκε το επίμαχο νομοσχέδιο (και πλέον νόμος) οτι τα κίνητρά του δεν ειναι η αγάπη προς τον συνάνθρωπο που έχει παθολογικά ή/και ψυχοπαθολογικά προβλήματα και χρειάζεται στήριξη (όπως ισχυρίστηκε ο πρωθυπουργός και άλλοι υποστηρικτες του νόμου), αλλά η προαγωγή της άποψης οτι δεν υπαρχουν μόνο δύο φύλα και οτι η έννοια του φύλου είναι σχετική. Ας μην ειμαστε καχύποπτοι όμως, θα δείξει συντομα απο το αν θα εισαχθουν στην Ελληνική παιδεία διδασκαλίες περί της σχετικότητας του φύλου.

    Νοιάζεστε για το bullying, κύριε πρωθυπουργέ, το οποίο δεν στοχοποιεί μόνο διεμφυλικούς αλλά κάθε ευαίσθητο και καλόκαρδο παιδί; Τότε να επιβάλλετε δια νόμου άγρυπνη παρακολούθηση απο δασκάλους για το τι συμβαίνει μέσα στο σχολείο και στην ίδια την τάξη τους, και αυστηρές τιμωρίες όχι μόνο για τους θύτες αλλά και τους γονείς που τους δημιούργησαν.

    Κοιτάξτε λοιπόν τι γράφει ο κ. Καπρίνης.

    “Aξιόπιστες μελέτες διεθνώς, καθώς επίσης και οι ψυχολογικές δοκιμασίες, καταδεικνύουν πως η τρανς κατάσταση δεν συνιστά ψυχοπαθολογία, αλλά μια παραλλαγή της φυσιολογικής έκφρασης του φύλου (1)»

    Και μας παραπέμπει στο reference #1, το οποίο είναι το ακόλουθο: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26429593

    Ας δούμε τι λέει

    …and is commonly thought to arise from a discrepant cerebral and genital sexual differentiation.”

    …γενικά θεωρείται (απο τους επιστήμονες) οτι στη διάρκεια της (εμβρυικης τους) ανάπτυξης υπήρξε discrepancy ανάμεσα στην σεξουαλική διαφοροποίηση του εγκεφάλου και των γεννητικών οργάνων

    ….insight into the stability or variability of gender differences and their relation to hormonal status.

    Το πρώτο μέρος αυτης της πρότασης μοιάζει να μιλάει για γνωση σχετικα με την σταθερότητα και ποικιλοτητα των διαφορών μεταξυ των (δύο?) φύλων, δεν ειναι καλά διατυπωμένο απο γραμματικη άποψη, αλλά μολις καποιος συνεχιζει να διαβαζει την πρόταση καθώς και την συνέχεια της περίληψης, καταλαβαίνει οτι οι συγγραφείς αναφέρονται στην σταθερότητα και ποικιλότητα των χαρακτηριστικών αρσενικού ή θηλυκού φύλου ανάλογα με την ορμονική κατάσταση των διεμφυλικών (ενδογενεις ορμόνες αλλά και αυτες που παιρνουν για θεραπεια) και δεν πρόκειται για δήλωση οτι τα φύλα ειναι ασταθή και ποικίλα…

    For a number of sexually dimorphic brain structures or processes, signs of feminisation or masculinisation are observable in transsexual individuals, which, during hormonal treatment, partly seem to further adjust to characteristics of the desired sex.

    Περιοχές του εγκεφάλου που διαφέρουν ανάμεσα στα δύο φύλα φαίνονται από έρευνες να διαφέρουν στους διεμφυλικούς, και με την κατάλληλη ορμονική αγωγή μπορούν να διαμορφωθούν ωστε να προσαρμοστουν στο επιθυμητό φύλο.

    Still, it appears the data are quite inhomogeneous, mostly not replicated and in many cases available for male-to-female transsexuals only.
    Ωστόσο τα δεδομενα (αποτελέσματα των ερευνών) ειναι αρκετα ετερογενή, δεν εχουν επιβεβαιωθει (με επι πλεον ερευνα) και σε πολλες περιπτώσεις υπάρχουν μόνο για αυτούς που επιθυμουν να αλλαξουν απο αρσενικο φύλο σε θηλυκό.

    As the prevalence of homosexuality is markedly higher among transsexuals than among the general population, disentangling correlates of sexual orientation and gender identity is a major problem. To resolve such deficiencies, the implementation of specific research standards is proposed.

    Καθώς η ομοφυλοφιλία είναι ιδιαιτερα prevalent in the transsexuals, είναι μεγάλο προβλημα να ξεκαθαρίσει κανείς τις σχέσεις ανάμεσα στον σεξουαλικό προσανατολισμό και την σεξουαλική ταυτότητα.

    Πώς καταλήξατε απο τα παραπάνω, κ. Καπρίνη, οτι “η τρανς κατάσταση δεν συνιστά ψυχοπαθολογία, αλλά μια παραλλαγή της φυσιολογικής έκφρασης του φύλου”?

    Εδώ λίγα ακόμη σχετικά

    1) The aetiology of the dysfunction is still not elucidated, although there are hints connecting transsexuality with a non-standard hormonal activity in prenatal and short perinatal phase of development, which determines an erroneous sexual organization of the brain. (https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19062760)

    2) Previous studies hypothesized a neurobiological mechanism for gender identity disorder (GID). Recently a possible role for serumbrain-derived neurotrophic factor (BDNF) was suggested on the basis of reduced serum BDNF levels in male-to-female individuals. (https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24070909)

    3) Brain functions of transsexuals may have differed from controls before cross-sex hormones; they do undergo shifts upon cross-sex hormone treatment, but there is no evidence for changes in sex-specific brain disease. (https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25495275)

    4) Findings from neuroimaging studies focusing on brain structure suggest that the brain phenotypes of trans women (MtF) and trans men (FtM) differ in various ways from control men and women with feminine, masculine, demasculinized and defeminized features. (https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26766406)

    Πώς λοιπόν, αγαπητά μέλη της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας, βγάλατε το συμπέρασμα οτι “Αξιόπιστες μελέτες διεθνώς” δείχνουν πως η διεμφυλικότητα είναι μια παραλλαγή του φυσιολογικου?

    Δεν είχα καμμιά διάθεση να τονίσω οτι υπάρχει βιολογικό πρόβλημα κάτω από την ομοφυλοφιλία και διεμφυλικότητα. Αλλωστε όσοι έχουν το πρόβλημα γνωρίζουν οτι δεν ειναι φυσιολογικοί και το τελευταίο που χρειάζονται είναι να τους το τονίζουμε. Με αναγκαζετε όμως με τις παραπλανητικές δηλώσεις σας που γεννούν ερωτήματα για την σκοπιμότητα τους. Ερωτήματα γεννά, πρωταρχικά, η εισαγωγή του καινούργιου νόμου, αλλά όπως έγραψα και πιο πάνω τα κίνητρα και ο σκοπός θα φανούν σύντομα από το πώς η κυβέρνηση διαμορφώνει την Ελληνική παιδεία, ένα θέμα για το οποίο η πλειοψηφία του Ελληνικού λαού έχει δυστυχώς ήδη σοβαρούς λόγους να ανησυχεί.

    Βασιλική Αρωνιάδου-Anderjaska, PhD
    Νευροεπιστήμων
    Maryland, USA

  29. ΜΙΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ:
    ——————————————————

    Οι Κούκλες

    Αναρτήθηκε από Kilkis24 on Τρίτη, 17 Οκτώβριος, 2017 · 1 Σχόλιο
    Της Ειρήνης-Ελένης Αγαθοπούλου*

    Πριν λίγες μέρες βρέθηκα στις “Κούκλες”. Το live μπαρ της Μαριλού. Όταν τελείωσε το ζωντανό πρόγραμμα, μια γυναίκα από αυτές που μέχρι πριν λίγη ώρα τραγουδούσαν, ανέβηκε στη σκηνή και είπε τα εξής λόγια: «Κοίτα να δεις που έφτασα τα 60, για να έχω δικαίωμα να παντρευτώ».
    Περίεργα λόγια, θα σκεφτεί κανείς..

    Όχι για μία τρανς γυναίκα, που μέχρι χθες ζούσε στην αφάνεια. Μέχρι εχθές ζούσε με «ψεύτικο» όνομα. Με ένα Δελτίο Ταυτότητας που δεν της ανήκε. Σήμερα, μπορεί επιτέλους η εξωτερική της εμφάνιση να συμβαδίζει με τα επίσημα έγγραφά της. Μπορεί να παντρευτεί, να ταξιδέψει, να εξυπηρετηθεί σε δημόσια υπηρεσία χωρίς να αμφισβητείται η γνησιότητα των εγγράφων της και χωρίς να γίνεται περίγελος για τον περίγυρό της.
    Το γεγονός αυτό, αν δεν μας χαροποιεί, τουλάχιστον θα μπορούσε να μας αφήσει αδιάφορους. Όλο αυτό το μίσος, η χολή, η επιφύλαξη και η δυσπιστία που εισέπραξαν τα άτομα αυτά, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για την νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου ήταν πέρα και πάνω από κάθε φαντασία.
    Γιατί όμως ο ΣΥΡΙΖΑ ασχολήθηκε με μια τόσο μικρή πληθυσμιακή ομάδα; Γιατί έφερε στη Βουλή νομοσχέδιο που αφορά μόνο περί τα 2000 άτομα και το συζήτησε επί τρεις ημέρες στις επιτροπές και άλλες δύο στην Ολομέλεια;
    Για τον ίδιο λόγο που ψήφισε τον νόμο για την ιθαγένεια για τα παιδιά δεύτερης γενιάς που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα, για τον ίδιο λόγο που ψήφισε την αποσυμφόρηση των φυλακών, για τον ίδιο λόγο που αναγνώρισε τη νοηματική γλώσσα και τη γραφή Braille ως επίσημες γλώσσες του ελληνικού κράτους, για τον ίδιο λόγο που επέκτεινε το σύμφωνο συμβίωσης και σε ομόφυλα ζευγάρια. Μια σειρά δικαιωματικών νομοσχεδίων, που τα περισσότερα από αυτά τον έφεραν σε σύγκρουση με σχεδόν ολόκληρο τον πολιτικό κόσμο, αλλά και με την Εκκλησία και με μεγάλη μερίδα της κοινωνίας. Αυτό όμως που έκανε ήταν απλά να αναγνωρίσει δικαιώματα σε «αόρατους» συνανθρώπους μας. Αναγνώρισε αυτονόητα – για άλλους – δικαιώματα σε περιθωριοποιημένες κατηγορίες ανθρώπων, που τα είχαν ανάγκη. Γιατί για την ριζοσπαστική αριστερά και για την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σχετίζεται άμεσα με το ζήτημα της ισότητας και μάλιστα όχι μόνο την τυπική ισότητα ενώπιον και δια του νόμου, αλλά και την κοινωνικοοικονομική ισότητα. Διότι η ελευθερία δε μπορεί να υπάρξει χωρίς ισότητα και η ισότητα χωρίς ελευθερία.

    Η κριτική από το ΚΚΕ ήταν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, ως ένα νεοκαπιταλιστικό κόμμα, εξυπηρετεί «τα δικαιώματα του εγωιστή μικροαστού», που έλεγε ο Μαρξ. Γιατί όμως στο στόχαστρο να μπαίνουν αυτοί και αυτές που διεκδικούν περισσότερη ισότητα και όχι αυτοί που αρνούνται να τους τη δώσουν; Η σημερινή ριζοσπαστική αριστερά δεν έχει ενστάσεις κατά τις ατομικότητας ούτε κατά των συλλογικών δικαιωμάτων των μειονοτήτων, μειοψηφιών και κατηγοριών που θεωρούνται «παρεκκλίνουσες». Αντίθετα τις υποστηρίζει με όση ισχύ διαθέτει. Είναι κυρίως αυτή η δύναμη που υποστηρίζει τους μετανάστες, τους πρόσφυγες, τους σεξουαλικά «διαφορετικούς»..
    Από την άλλη, η Εκκλησία, που από πάντα ένοιωθε ότι απειλείται από τις ελευθερίες των ανθρώπων, εξαπέλυσε μύδρους, για άλλη μια φορά, απέναντι στο διαφορετικό. «Θανάσιμο αμάρτημα» η ομοφυλοφιλία για τον Μητροπολίτη Άνθιμο, αλλά για την ομοφυλοφιλία εντός της εκκλησίας, είπε: «Αυτό είναι άλλο». Και ο νοών νοείτω.

    Είναι δεδομένο, ότι είτε είχαν ψηφιστεί οι παραπάνω νόμοι είτε όχι, οι άνθρωποι αυτοί θα συνέχιζαν να υπάρχουν. Θα υπήρχαν όμως στην αφάνεια. Κρυμμένοι, φοβισμένοι, απομονωμένοι, κακοποιημένοι. Βάζω, τον εαυτό μου στη θέση αυτών των ανθρώπων. Μόνο έτσι μπορώ να καταλάβω τη σοβαρότητα αυτών των νομοσχεδίων. Διότι τα δικαιώματα είναι σημαντικά γι’ αυτούς που τα έχουν ανάγκη. Κι ας δυσκολευόμαστε οι υπόλοιποι να κατανοήσουμε των λόγο ύπαρξής τους. Δημιουργούμε μια κοινωνία πιο ίσων, μια γενιά πιο ελεύθερων και αυτό είναι το πιο σπουδαίο.
    Ξεκίνησα να λέω για τις “Κούκλες”. Οι “Κούκλες”, λοιπόν, είναι ένας από τους λίγους χώρους, όπου δίνεται δουλειά σε τρανς ανθρώπους. Ένας από τους λίγους χώρους, που όλα αυτά τα χρόνια στέκεται αλληλέγγυα προς τις γυναίκες τρανς ώστε να αποφύγουν την πορνεία και να μπορέσουν να επιλέξουν να βιοποριστούν με άλλους τρόπους. Όπως θα επέλεγε να κάνει και ο καθένας και η καθεμία από εμάς..
    *Πρόεδρος ΔΣ ΚΕΘΙ, τ. βουλεύτρια Κιλκίς

    —————————————–

    Σχόλια
    One Response to “Οι Κούκλες”

    Ο/Η Γιωρίκας λέει:
    18 Οκτωβρίου 2017 στις 13:36

    Kαλή μου Ειρήνη,
    έχεις καταλάβει άραγε ότι από εδώ και πέρα η σημασία του όρου «γυναίκα» έχει αλλάξει;

    Ότι πλέον δεν αρκεί το αιδοίο για να χαρακτηρίσει αυτή την ανθρώπινη ομάδα. Ότι θα μπορεί από εδώ και πέρα κάλλιστα να θεωρείται από το κράτος ως γυναίκα, female,κάποια/ος που διατηρεί το πέος, μπορεί να τεκνοποιεί με αρσενικό τρόπο, ίσως να διαθέτει εντυπωσιακή στήθη από σιλικόνη και να θέλει να είναι σαν και σένα…

    Όμως ότι να κάνει, δεν θα γίνει ποτέ σαν και εσένα.

    Και ακριβώς αυτό είναι το πρόβλημα του νόμου. Ότι δηλαδή αντί να έχει ο Σύριζα την τόλμη και τα κάκαλα να εισάγει στη νομοθεσία και νέα φύλα, επέλεξε την πλέον αντιγυναικεία και αντιφεμινιστική λύση. Να διευρύνει την έννοια του όρου «γυναίκα», όπως και του όρου «άνδρας» βεβαίως.

    Πιστεύεις ότι δεν ξέρουν τι υποστηρίζουν οι φεμινίστριες που αρνούνται αυτή τη νομοθέτηση; Ή μήπως πιστεύεις ότι είναι υποχείρια του κάθε ομοφοβικού αντιδραστικού τύπου.

    Αν απειλούμαστε από κάτι, αυτό είναι η ατολμία και η ημιμάθεια που τις βαφτίζουμε ως «αριστερή πολιτική»…

    —————————————

  30. Ν on

    Με λένε Lewis και μεγάλωσα με γκέι γονείς. Έχω λόγους να λέω ΟΧΙ στον «γάμο» των ομοφυλόφιλων

    Είμαι ο Lewis από την Αυστραλία, ένα παιδί “γκέι γονιών” και αυτή είναι η εμπειρία μου από τους γκέι γονείς. Η μητέρα μου και ο πατέρας μου δεν ήταν ποτέ παντρεμένοι και ενώ ο πατέρας μου ήταν ομοφυλόφιλος, η μητέρα μου ήταν “bi”, και είχε περάσει αρκετά χρόνια έχοντας σχέση με γυναίκα, πριν γεννηθώ εγώ. Γεννήθηκα σαν ένα «one night stand» όταν η μαμά και ο μπαμπάς είχαν πιει.

    Οι γονείς μου δεν έζησαν ποτέ μαζί, και ήμουν συνεχώς σε ανάδοχη φροντίδα μέχρι που ήμουν περίπου 8 ετών, και μόνο περιστασιακά ζούσα ή έμενα με τη μητέρα μου. Μέχρι τα 13 μου, ήμουν συνεχώς σε ανάδοχους. Από την ηλικία των 2 ετών δεν είχα γνωρίσει τον πατέρα μου, μέχρι που έγινα 13 χρονών. Τότε πήγα να ζήσω με τον πατέρα μου και τον ομοφυλόφιλο εραστή του, καθώς η μητέρα μου ήθελε να περάσω λίγο χρόνο μαζί του, καθώς αυτός δεν είχε δείξει κανένα ενδιαφέρον όταν ήμουν παιδί.

    Ποτέ δεν μου άρεσε να ζω μαζί τους. Η «ομοφυλοφιλία» τους (“gayness”) ήταν κάτι σαν θρησκεία, και συνεχώς έδειχναν σαν να ήθελαν να επιβεβαιώνουν το ότι ήταν «γκέι» μέσω των πράξεών τους. Φαινόταν λες και έπρεπε να μου αποδείξουν ότι ήταν γκέι. Ήταν σαν μια θρησκεία, η μόνη τους ταυτότητα, το σήμα της τιμής τους. Μιλούσαν συνέχεια γι’ αυτό. Η «ομοφυλοφιλία» τους ήταν το νούμερο ένα θέμα, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Έβλεπαν ανθρώπους και τους συστήνονταν ως «γεια, με λένε Σάιμον και είμαι γκέι». Οι στρέιτ άνθρωποι δεν το κάνουν αυτό. Δεν βγαίνουν έξω και λένε: «γεια, είμαι ο Σάιμον και είμαι στρέιτ», αλλά ο μπαμπάς και ο σύντροφός του το ανακοίνωναν και το επιδείκνυαν στους ανθρώπους.

    Τα σεξουαλικά υπονοούμενα υπήρχαν παντού. Πάντα «έκοβαν» τους άλλους άνδρες, παρόλο που ήταν μαζί 13 χρόνια. Δεν φαινόταν ότι ήταν ενωμένοι, αλλά έμειναν μαζί και δεν κατάλαβα ποτέ το γιατί. Ήμασταν π.χ. στο σουπερμάρκετ και αυτοί κοιτούσαν άλλους άντρες και σχολίαζαν «δεν είναι όμορφος αυτός;» Ένιωθα ότι δεν μπορούσα να φέρω στο σπίτι τους φίλους μου, επειδή όλα στο σπίτι ήταν «γκέι». Η συμπεριφορά τους ήταν γκέι, ο τρόπος που μιλούσαν ήταν γκέι, οι πράξεις τους ήταν γκέι, τα πάντα ήταν γκέι. Όλα έμοιαζαν πολύ υπερβολικά και αφύσικα και φοβόμουν τι θα σκεφτούν οι φίλοι μου. Δεν μπορούσα να συστήσω τον πατέρα μου γιατί ντρεπόμουν γι’ αυτόν. Συχνά έκαναν σεξουαλικά σχόλια για τους φίλους μου όταν έφευγαν από το σπίτι και αυτό το έβρισκα αποκρουστικό.

    Ο μπαμπάς και ο σύντροφός του με φιλούσαν στο μάγουλο. Πάντα το έβρισκα άβολο. Αυτοί το έκαναν συνεχώς, ακόμα και όταν μπήκα στην εφηβεία μου. Ήξερα από τους φίλους μου και από ταινίες και από την τηλεόραση ότι οι πατεράδες συνήθως δεν φιλούν τους γιούς τους όταν είναι έφηβοι.

    Υπήρχαν ελάχιστα όρια. Κάθε δυο μήνες με χτυπούσαν σαν μικρό παιδί. Τα πάντα ήταν εύθραυστα. Πάντα υπήρχαν διαμάχες μεταξύ του μπαμπά και του συντρόφου του, τσακώνονταν και εκτόξευαν ο ένας στον άλλον πιάτα και φαγητά. Ποτέ δεν ένιωθα ασφαλής. Ήμουν συνεχώς σε επαγρύπνηση για τον εαυτό μου μέσα στο σπίτι. Ένιωθα σεξουαλικά ευάλωτος. Είχαν βάλει κρυμμένες κάμερες στο σπίτι ακόμα και στους ιδιωτικούς μου χώρους. Βρήκα ακόμα και βίντεο με μένα σε έναν από τους υπολογιστές τους.

    Οι άλλοι νόμιζαν ότι ήμουν κι εγώ γκέι, και αυτό το πράγμα με έκανε να ντρέπομαι. Ένιωθα ότι αυτό δεν ήταν σωστό. Ένιωθα ότι υπήρχε μια προσδοκία για μένα ότι θα έπρεπε να είμαι γκέι, παρόλο που δεν ένιωθα καμία έλξη για τους άντρες. Θα έπρεπε να είμαι γκέι από τους γκέι γονείς μου. Αυτό με έκανε να έχω μεγάλη σύγχυση μέσα μου.

    Δεν έδιναν καμία σημασία για τα συναισθήματά μου. Μου έκαναν φαγητό για το σχολείο που δεν άντεχα να τρώω. Δεν τους ένοιαζε για μένα, για το τι ήθελα ή για το πώς ένιωθα για το οτιδήποτε.

    Πήγαμε μια φορά σε ένα πάρτι ενός 40άρη. Νόμιζα ότι ήμασταν απλώς καλεσμένοι. Δεν ήξερα ότι ο μπαμπάς ήταν «η διασκέδαση». Τον είδα ντυμένο “drag queen” να τραγουδάει Abba… δεν μου είχαν πει τίποτα. Ένιωσα να γελοιοποιούμαι δημοσίως.

    Δεν μπορούσα να τους πω τίποτα για αυτά που περνούσα στην εφηβεία μου, επειδή δεν ήταν «άνδρες» αρκετά στη συμπεριφορά τους και στους τρόπους τους. Ήταν σαν να μιλάω σε γυναίκες. Τελικά έκανα αυτή τη συζήτηση με μια λειτουργό.

    Έμενα μαζί τους μέχρι που ο πατέρας μου παράτησε τον σύντροφό του όταν ήμουν 17 ετών και ο πατέρας μου με έδιωξε.

    Καθώς δεν είχα πουθενά αλλού να πάω, συνέχισα να ζω με τον πρώην σύντροφό του μέχρι τα 21 μου. Ήταν εξαιρετικά καταπιεστικός και ήθελε να έχει τον απόλυτο έλεγχο της ζωής μου και με έκανε ακόμα να υπογράψω μια έγγραφη συμφωνία ότι του παρείχα το δικαίωμα να έχει σχεδόν απόλυτη εξουσία πάνω μου, όπως να έχει τον απόλυτο έλεγχο για τον τραπεζικό μου λογαριασμό. Ακόμα κι όταν έφυγα για να ζήσω την δική μου ζωή, προσπάθησε να επικοινωνήσει μαζί μου και να ασκήσει έλεγχο πάνω μου μέχρι που τον απείλησα ότι θα καταφύγω σε νομικές ενέργειες.

    Η εμπειρία μου να ζω με γκέι γονείς με σημάδεψε συναισθηματικά και με έκανε να νιώθω ότι η ανατροφή μου ήταν πολύ μπερδεμένη. Υπήρχε ένα μεγάλο κενό στη ζωή μου που έπρεπε να γεμίσει και ποτέ δεν γέμιζε, καθώς δεν ένιωθα ότι αγαπήθηκα σε κανένα στάδιο.

    Ωστόσο, όπως και άλλοι που προέρχονται από ένα πολύ άσχημο υπόβαθρο, έχω αρχίσει να επιδιώκω μια καλύτερη σχέση και με τους δύο γονείς μου, και επίσης έχω βρει την ειρήνη μέσα μου με τις συντηρητικές αξίες που έχω τώρα. Οι αξίες τους δεν είναι οι αξίες μου, αλλά εξακολουθώ να τους τιμώ επειδή είναι οι γονείς μου. Για να είμαι ειλικρινής αν δεν είχα αυτές τις εμπειρίες, δεν θα είχα τη σαφήνεια των πραγματικών ζητημάτων που εμπλέκονται σε αυτό το θέμα.

    Οι γκέι θεωρούν τους στρέιτ «ομοφοβικούς» εάν δεν συμφωνούμε με τον τρόπο ζωής τους. Ύστερα από τόσα χρόνια που έμεινα μαζί τους, μου δημιουργήθηκε η άποψη ότι το να είσαι γκέι είναι συχνά ένας τρόπος ζωής. Είναι ένα lifestyle. Είναι ένα show. Όλα έχουν να κάνουν με το «εγώ, εγώ, εγώ» και όχι με το ιδανικό περιβάλλον για την ανατροφή των παιδιών.

    Κατά συνέπεια, ψήφισα κατά του «γάμου» ατόμων του ιδίου φύλου στο δημοψήφισμα, και σας καλώ επίσης και εσάς να ψηφίσετε όχι, για το καλό της προστασίας των παιδιών.

    Lewis
    Campaign Manager
    Vote No Australia

    http://redskywarning.blogspot.gr/2017/10/lewis.html?m=1

  31. Δικαιωματισμός, η γεροντική αρρώστια των κοινωνικών κινημάτων
    11.10.2017 | από Φώτης Τερζάκης

    του Φώτη Τερζάκη

    Πολύς λόγος γίνεται σήμερα για την αποτυχία και καταβύθιση της Αριστεράς, και η βαθιά συνειδητοποίηση του γεγονότος μοιάζει να συντρίβει πολλές συνειδήσεις. Στην πραγματικότητα, για ένα εγρήγορο κομμάτι τού κινηματικού κόσμου η συνειδητοποίηση αυτή είχε γίνει πολύ νωρίτερα, ήδη στη δεκαετία του ’60. Το τραγικό γεγονός τού οποίου γινόμαστε μάρτυρες σήμερα είναι μάλλον η αποτυχία εκείνου που τότε, στη δεκαετία του’60 και του ’70, φάνηκε για μία στιγμή ότι έπαιρνε τη σκυτάλη της κοινωνικής αμφισβήτησης και του οραματισμού μιας αληθινά νέας κοινωνίας από τα χέρια μιας ήδη συνθηκολογημένης Αριστεράς: των λεγόμενων νέων κοινωνικών κινημάτων (γυναικείο, ομοφυλόφιλο, αντιψυχιατρικό, αντιρατσιστικό, οικολογικό, κ.ά.) που βρέθηκαν προς στιγμήν στην πρώτη γραμμή των αντικαπιταλιστικών αγώνων στον μητροπολιτικό κόσμο.

    Η καινοτομία αυτών των κινημάτων, σε σύγκριση με το παλαιότερο εργατικό, ήταν ότι γέννησαν μια πολύ πιο καθολική ιδέα της κοινωνικής αλλαγής συνδέοντας για πρώτη φορά τις μείζονες όψεις τής πολιτικής (ζητήματα πολιτειακής διαχείρισης και γεωπολιτικών επιλογών) με τις ελάσσονες (ζητήματα διαπροσωπικών σχέσεων και άτυπων μορφών εξουσίας σε μικρές συλλογικότητες). Στα τέλη τής δεκαετίας του ’70, καθώς το μοντέλο του καπιταλισμού άλλαζε άρδην οδηγώντας στην άβυσσο όλες τις επαναστατικές επιδιώξεις τής προηγούμενης δεκαετίας (και όχι μόνο στις μητροπόλεις αλλά επίσης στον υπόλοιπο, μόλις αποαποικιοποιημένο κόσμο), τα κινήματα αυτά ήταν σε ραγδαία υποχώρηση· στα τέλη τής δεκαετίας του ’80 ήταν αληθινά κουφάρια και μόνο ένα είδος φιλολογίας έμενε πίσω τους, αφομοιούμενη όλο και περισσότερο από τα πανεπιστημιακά γκέτο. Εκτός της ακαδημίας, η γλώσσα αυτή κατακάθιζε σε ένα είδος αντεστραμμένου πουριτανισμού τον οποίον αποκαλούμε, σχεδόν ευφημιστικά, πολιτική ορθότητα· και η έμπρακτη πολιτική του μετάφραση ήταν ένα είδος δικαιωματισμού που είχε ως βασικό μέλημα να εξασφαλίσει αναγνώριση και να κατοχυρώσει δικαιώματα εντός τής υπάρχουσας κοινωνίας, λίγο-πολύ στη μορφή μιας διευρυμένης επιτρεπτικότητας.

    Πράγματι, από τη δεκαετία του ’70 και μετά οι κοινωνίες μας έγιναν πολύ πιο επιτρεπτικές, πολύ πιο ανεκτικές στη λεγόμενη διαφορά, υπό τον όρον όχι απλώς να μη θίγεται η θεμελιώδης εμπορευματική τους δομή, αλλά και όλες οι διεκδικήσεις (και οι συνακόλουθες «αναγνωρίσεις») να αρθρώνονται αποκλειστικά με τους δικούς της όρους: τα «κοινωνικά κινήματα» γίνονταν αντιληπτά κατ’ αναλογίαν των ανταγωνιστικών δρώντων μέσα στην εμπορευματική αγορά, και τα «δικαιώματα» που εξασφάλιζαν ήταν επιβραβεύσεις για την –ούτως ή άλλως κλονισμένη για δομικούς λόγους, οφειλόμενους σε εξελίξεις τις οποίες τα ίδια αυτά «κινήματα» είχαν πλέον αφήσει έξω από το πεδίο τού ενδιαφέροντός τους– καταναλωτική συμμετοχή.

    Δεν χρειάζεται να πω ότι η διαδικασία αυτή συνεχίζεται μέχρι σήμερα, παίρνοντας όλο και πιο παραληρηματικές διαστάσεις (και δεν έχω εδώ τον χώρο να μιλήσω με παραδείγματα, αλλά όλοι καταλαβαίνουν νομίζω τί πράγμα εννοώ). Η διάσταση ανάμεσα στη ρητορική και τις έμπρακτες πραγματικότητες έχει προσλάβει στις κοινωνίες μας όντως ψυχωτικές διαστάσεις, πράγμα που με τη σειρά του λειτουργεί ως το πιο αποτελεσματικό παραλυτικό μιας μεστής νοήματος πολιτικής δράσης. Αν εν πάση περιπτώσει κάποιοι νιώθουν πως αυτό που βιώνουμε σήμερα εκπληρώνει ό,τι ήταν αντικειμενικά εκπληρώσιμο από τα αιτήματα του ’60, θα ήταν καλό να συνειδητοποιήσουν ότι βαδίζουμε ακόμα τυφλά, χωρίς διαφαινόμενη διέξοδο, στους πιο σκοτεινούς, δαιδαλώδεις και ατέρμονους αντίποδες του ’60.

    Κρίνοντας αναδρομικά όλη αυτή την οπισθοβατική πορεία, θα μπορούσε κάποιος να πει ότι, αν αυτά τα κινήματα στο ξεκίνημά τους έφεραν στο εσωτερικό τής επαναστατικής θεωρίας και πρακτικής μια εικονοκλαστική σύνδεση του πολιτικού με το προσωπικό (ή της μείζονος πολιτικής με το μικρο-πολιτικό), η αποτυχία τους έγκειται στο ότι καθ’ οδόν έχασαν τη σύνδεση με –και το ενδιαφέρον για– τη μείζονα πολιτική, τις εξελίξεις στην οικονομική, την κρατικοδιαχειριστική και τη γεωπολιτική σφαίρα, επικεντρούμενα όλο και πιο περιορισμένα, ομφαλοσκοπικά και ασφυκτικά στις λεγόμενες ιδιαιτερότητες, όπου το «προσωπικό» γίνεται έμβλημα της κατακερματισμένης ατομικότητας και η επιμέρους διεκδίκηση άλλοθι του κοινωνικού συμβιβασμού. Εν ολίγοις, απέτυχαν κατά τρόπο αντίθετο –και συμμετρικό– μ’ εκείνον του παλαιότερου εργατικού κινήματος, το οποίο στην πορεία ανάπτυξης και πολιτικής του οργάνωσης έχασε την επαφή με τη μικρο-πολιτική σφαίρα: αγνόησε επικίνδυνα –ή και είδε ευθέως εχθρικά– τα ζητήματα μικρο-εξουσίας στις σχέσεις μεταξύ των φύλων, τις οικογενειακές σχέσεις, τις ίδιες τις επαναστατικές συλλογικότητες, με αποτέλεσμα να αναπαράγει διαρκώς στο εσωτερικό του, και αναπότρεπτα στους ίδιους τούς οργανωτικούς του σχηματισμούς, δομές κυριαρχίας χαρακτηριστικές τού κόσμου τον οποίον αντιμαχόταν…

    Υπάρχει ωστόσο ένα κοινό χαρακτηριστικό στην πορεία ανάπτυξης του εργατικού κινήματος και των λεγόμενων νέων κοινωνικών κινημάτων: το ότι και το μεν και τα δε συγκροτήθηκαν στην πρώτη τους φάση ως κινήματα πολιτικών δικαιωμάτων. Μπορεί εδώ να σκεφτεί κάποιος το κίνημα των Χαρτιστών στη Βρετανία του 1830, ως αντιπροσωπευτικότερο μιας ολόκληρης σειράς προσπαθειών για συνδικαλιστική οργάνωση και πολιτική συμμετοχή εκ μέρους τής συγκροτούμενης εργατικής τάξης στην Ευρώπη· το κίνημα για τα δικαιώματα των γυναικών που ξεκίνησε ήδη στις τελευταίες δεκαετίες τού δέκατου ένατου αιώνα και για μια μεγάλη περίοδο πήρε τη μορφή τού αγώνα συμμετοχής στην καθολική ψηφοφορία· το κίνημα για τα δικαιώματα των Μαύρων στις μεταπολεμικές ΗΠΑ, που στο μεγαλύτερο μέρος του διεκδικούσε ισότιμη νομική μεταχείριση με τον λευκό πληθυσμό, κ.ο.κ. Το εργατικό κίνημα όμως έγινε κίνημα με την πλήρη σημασία τού όρου μετά τις επαναστατικές δονήσεις τού 1848, όταν, υπερβαίνοντας το φιλελεύθερο πλαίσιο των πολιτικών δικαιωμάτων, κυοφόρησε στα σπλάχνα του την ιδέα μιας καθολικής αλλαγής τής κοινωνίας, με άρση των υφιστάμενων σχέσεων παραγωγής και ιδιοκτησίας και με τη δημιουργία νέων, εξισωτικών και αλληλέγγυων μορφών παραγωγής και συλλογικής οργάνωσης… Αντίστοιχα, τα κοινωνικά κινήματα που συζητάμε συναντήθηκαν μεταξύ τους στη δεκαετία του ’60 μέσα σε ένα κοινό φαντασιακό όραμα, πέρ’ από τις επιμέρους ανάγκες και διεκδικήσεις που τα γέννησαν, επίκεντρο του οποίου ήταν η αξίωση ενός κόσμου απαλλαγμένου από τη στέρηση, την κυριαρχία και κάθε μορφής ξένωση (αλλοτρίωση), ενός κόσμου ισότητας και υλικής (μη καταναλωτικής) αφθονίας, υπαρξιακής πλήρωσης και εκφραστικής ελευθερίας για όλους – που ήταν μια νέα, διευρυμένη και οραματική επεξεργασία τού σοσιαλιστικού πόθου…

    Ήταν, εν ολίγοις, η υπέρβαση της φιλελεύθερης γλώσσας των δικαιωμάτων εκείνη που γέννησε και εμψύχωσε τα μεγάλα κινήματα του παρελθόντος, και είναι ακριβώς η οπισθοχώρησή τους σε αυτήν που σηματοδοτεί τη συνθηκολόγησή τους με μια καταθλιπτική κοινωνική πραγματικότητα. Πράγμα που, μεταξύ άλλων, σημαίνει ότι πρέπει να σκεφτούμε εκ νέου αυτή την έννοια, στις ιστορικές της μεταμορφώσεις και στις διφορούμενες σημασίες της.

    https://www.e-dromos.gr/dikaiwmatismos-h-gerontikh-arrwstia-twn-koinwnikwn-kinhmatwn/

  32. Η βιολογική μας ηλικία μπορεί να είναι διαφορετική από αυτήν στην ταυτότητά μας

    Τετάρτη, 01 Νοεμβρίου 2017 11:34

    Σύμφωνα με το Δρ. Στάθη Γκόνο, Διευθυντής Ερευνών του Ινστιτούτου Βιολογίας, Φαρμακευτικής Χημείας και Βιοτεχνολογίας στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (ΕΙΕ), η γήρανση των κυττάρων ας είναι προκαθορισμένη, ωστόσο, οι νέες μελέτες δείχνουν ότι μπορούμε να επέμβουμε σε αυτήν.

    Η βιολογική ηλικία μας μπορεί να είναι πολύ διαφορετική από αυτή που αναγράφεται στην ταυτότητά μας, καθώς η γνώση για την ακριβή ηλικία των κυττάρων μας είναι πλέον εφικτή σε όλους, με μια απλή εξέταση αίματος, σύμφωνα με τους έλληνες ερευνητές από το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, οι οποίοι έπειτα από μελέτες πολλών ετών, κατόρθωσαν να βρουν τον τρόπο να μειώσουν τον ρυθμό γήρανσης.
    Σύμφωνα με το Δρ. Στάθη Γκόνο, Διευθυντής Ερευνών του Ινστιτούτου Βιολογίας, Φαρμακευτικής Χημείας και Βιοτεχνολογίας στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (ΕΙΕ), η γήρανση των κυττάρων είναι προκαθορισμένη, ωστόσο οι νέες μελέτες δείχνουν ότι μπορούμε να επέμβουμε σε αυτήν. Όπως λέει, η γήρανση εξαρτάται από την κληρονομικότητα και από τις προσωπικές επιλογές. Μεταξύ αυτών των δύο υπάρχει αλληλεπίδραση. Η κληρονομικότητα συμβάλλει κατά 25%-30% και το υπόλοιπο ποσοστό αφορά τον τρόπο ζωής μας.
    Η ομάδα «Μοριακής και Κυτταρικής Γήρανσης» του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών (ΕΙΕ) μελέτησε τους γενετικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες που επηρεάζουν τη γήρανση, αλλά και την ανθρώπινη μακροβιότητα με μεθόδους λειτουργικής γονιδιωματικής και συστημικής βιολογίας, και κατάφεραν να ανακαλύψουν τους τρόπους διατήρησης της νεότητας στην πράξη.
    Όπως αναφέρει ο Δρ. Γκόνος, για να προσδιορίσουμε την πραγματική μας ηλικία υπάρχουν περισσότεροι από 50 βιοδείκτες, μέσα στους οποίους συμπεριλαμβάνονται και τα τελομερή, τα οποία αποτελούν τον βασικό μηχανισμό ρύθμισης της σταδιακής γήρανσης των κυττάρων. Τα τελομερή σχηματίζονται στα άκρα των χρωμοσωμάτων για να τα προστατεύουν. Κάθε φορά που τα κύτταρά μας διαιρούνται χάνεται ένα κομμάτι των τελομερών, οπότε αυτά κονταίνουν. Το μήκος των τελομερών και της ενεργότητας της τελομεράσης (του υπεύθυνου ενζύμου για τη διατήρηση του μήκους τους) προσδιορίζουν τη βιολογική ηλικία των κυττάρων. Με απλά λόγια, όσο μακρύτερα είναι τα τελομερή τόσο νεότερη είναι η κυτταρική ηλικία, οπότε και η βιολογική.
    Ένας ακόμα σημαντικός βιολογικός δείκτης είναι το πρωτεόσωμα, ένα ένζυμο που βοηθά στη διαδικασία αποδόμησης και απομάκρυνσης των κατεστραμμένων πρωτεϊνών από τα κύτταρά μας, καθώς η συσσώρευση αυτών των κατεστραμμένων πρωτεϊνών ευθύνεται για την εμφάνιση παθήσεων όπως είναι το Αλτσχάιμερ και το Πάρκινσον. Μεγαλώνοντας δεν είναι εύκολη η απομάκρυνση αυτών των πρωτεϊνών από τον οργανισμό μας, εξαιτίας της μη επαρκούς λειτουργίας του πρωτεοσώματος.
    Όπως αναφέρει ο Δρ Γκόνος, τα τελευταία χρόνια έχουν ερευνηθεί οι λόγοι της υπολειτουργίας του ενζύμου αυτού και βρέθηκαν τα ένοχα γονίδια, καθώς και οι φυσικές ουσίες που ενεργοποιούν το πρωτεόσωμα και καθυστερούν τη γήρανση. Όμως, στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών μελετήθηκε και η επίδραση διαφόρων περιβαλλοντικών παραγόντων ως προς τη γήρανση και προέκυψαν σημαντικές ανακαλύψεις οι οποίες, όπως λέει, δεν είναι πλέον θεωρητικές, αλλά άμεσα εφαρμόσιμες.
    Ειδικότερα, η ερευνητική ομάδα ανακάλυψε τους μηχανισμούς που υποστηρίζουν τη διατήρηση ή ενεργοποίηση της λειτουργίας τους, και μπορούν να επέμβουν σ’ αυτούς με φυσικούς τρόπους. Δηλαδή, αφού αναλύσουν το μέσο μήκος των τελομερών και προσδιορίσουν την αποτελεσματικότητα της λειτουργίας του πρωτεοσώματος, μέσω απομονωμένων λεμφοκυττάρων από μια μικρή ποσότητα αίματος, μπορούν να προτείνουν την εφαρμογή εξατομικευμένων πρωτοκόλλων για την επιβράδυνση της γήρανσης με καινοτόμα αντιγηραντικά προϊόντα.
    Στόχος της έρευνας, όπως λέει, είναι να προσφέρουν τη δυνατότητα σε όλους τους ανθρώπους να ζουν με υγεία για όσα χρόνια ζήσουν και όχι απλά να επιμηκύνουν το προσδόκιμο της ζωής τους.
    Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να αποταθούν στα συνεργαζόμενα με το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών εξειδικευμένα ιδιωτικά εργαστήρια, τα οποία, κατόπιν εξετάσεων, δίνουν οδηγίες για τις αλλαγές που μπορούν να γίνουν στον τρόπο ζωής, διατροφής και άσκησης, για τα συμπληρώματα διατροφής που ενδεχομένως να πρέπει να ληφθούν, αλλά και τα καλλυντικά που περιέχουν φυσικές ουσίες τα οποία μπορούν να εφαρμόσουν, προκειμένου να επιβραδυνθεί η γήρανση. Έξι μήνες μετά την εφαρμογή των οδηγιών αυτών ο ενδιαφερόμενος προσέρχεται για επανέλεγχο, ώστε να διαπιστωθεί η πρόοδος που έχει σημειωθεί.

    http://www.naftemporiki.gr/story/1289651/i-biologiki-mas-ilikia-mporei-na-einai-diaforetiki-apo-autin-stin-tautotita-mas

  33. FROINT EFA
    ————————–

    Αγαπητή κυρία ….….,

    νομίζω ότι καταλαβαίνω από το γράμμα σας πως ο γιος σας είναι ομοφυλόφιλος. Εκπλήσσομαι πολύ από το γεγονός ότι δεν αναφέρετε η ίδια τη λέξη στις πληροφορίες που μου δίνετε για εκείνον. Μπορώ να ρωτήσω γιατί το αποφεύγετε; Η ομοφυλοφιλία οπωσδήποτε δεν είναι πλεονέκτημα, όμως δεν είναι κάτι ντροπιαστικό, δεν είναι βίτσιο, ούτε ξεπεσμός΄ δεν μπορεί να ταξινομηθεί σαν ασθένεια΄ τη θεωρούμε μια παραλλαγή της σεξουαλικής λειτουργίας, που παράγεται από κάποιο σταμάτημα της σεξουαλικής ανάπτυξης. Πολλά ιδιαίτερα αξιοσέβαστα άτομα της αρχαίας και της μοντέρνας εποχής ήταν ομοφυλόφιλοι, και ανάμεσά τους ορισμένοι από τους αξιότερους άντρες (Πλάτωνας, Μιχαήλ Άγγελος, Λεονάρντο ντα Βίντσι, κοκ). Είναι μεγάλη αδικία, και σκληρότητα, επίσης, το να διώκεται η ομοφυλοφιλία σαν έγκλημα. Εάν δεν με πιστεύετε, διαβάστε τα βιβλία του Havelock Ellis [Άγγλος φυσιολόγος που μελετά την ανθρώπινη σεξουαλικότητα].

    Ρωτώντας με αν μπορώ να σας βοηθήσω, εννοείτε, υποθέτω, αν μπορώ να καταργήσω την ομοφυλοφιλία και να φέρω στη θέση της τη φυσιολογική ετεροφυλία. Η απάντηση είναι, ότι γενικά δεν μπορούμε να υποσχεθούμε κάτι τέτοιο. Σε ένα μικρό αριθμό περιπτώσεων το καταφέραμε αναπτύσσοντας τα λιγοστά ίχνη ετεροσεξουαλικών τάσεων που υπάρχουν σε κάθε ομοφυλόφιλο, όμως στις περισσότερες περιπτώσεις αυτό δεν είναι πια δυνατό. Εξαρτάται από το χαρακτήρα και την ηλικία του ατόμου. Το αποτέλεσμα της θεραπείας δεν μπορεί να προβλεφθεί.

    Αυτό που μπορεί να κάνει η ψυχανάλυση για το γιο σας κινείται σε άλλη κατεύθυνση. Εάν είναι δυστυχισμένος, νευρωτικός, διχασμένος εξαιτίας συγκρούσεων, με αναστολές στην κοινωνική ζωή, η ψυχανάλυση μπορεί να του δώσει αρμονία, ηρεμία μυαλού, αποδοτικότητα, είτε παραμείνει ομοφυλόφιλος είτε αλλάξει. Εάν το αποφασίσετε θα ήταν καλό να κάνει ανάλυση μαζί μου – παρότι δεν νομίζω ότι θα το κάνετε – θα πρέπει τότε να έρθει στη Βιέννη. Δεν σκοπεύω να φύγω από εδώ. Ωστόσο, μην αμελήσετε να μου απαντήσετε.

    Ειλικρινά δικός σας με τις καλύτερες ευχές.
    Φρόιντ

  34. Δ.B. on

    Γιατί 20 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στηρίζουν ξαφνικά νομιμοποίηση της κάνναβης; Είναι η Μονσάντο ηλίθιε!
    2 years ago «ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ», ΜΚΟ, ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ, ΣΟΡΟΣ, Monsanto

    του Χρήστου Μελίδη

    Δεν βρίσκετε λίγο παράξενο το γεγονός ότι ξαφνικά κυβερνητικοί βουλευτές άρχισαν να ενδιαφέρονται για την υγεία μας; Δεν βρίσκετε λίγο παράξενο ότι αυτό το συγκινητικό ανθρωπιστικό ενδιαφέρον, δεν εδράζεται στο να σταματήσουν οι αυτοκτονίες και τα ψυχολογικά προβλήματα χιλιάδων πολιτών λόγω οικονομικής κρίσης, αλλά επικεντρώνει ειδικά και συγκεκριμένα στην νομιμοποίηση της κάνναβης;

    Πριν λίγες μέρες, 20 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ με ερώτηση που κατέθεσαν στη Βουλή πρότειναν την πλήρη νομιμοποίηση της παραγωγής, μεταποίησης και αξιοποίησης της φαρμακευτικής και της βιομηχανικής κάνναβης.

    Γιατί όμως την κάνναβη; Και γιατί τώρα;

    Διότι τώρα ήρθε η στιγμή που μπορούν κάποια μεγάλα συμφέροντα να βγάλουν δισεκατομμύρια από αυτήν την νομιμοποίηση. Υπάρχει ένα ολόκληρο παγκόσμιο κίνημα αφοσιωμένο σ’ αυτόν τον σκοπό, ένα κίνημα υποστηριζόμενο από αμέτρητους οργανισμούς, επιτροπές, ΜΚΟ, και φυσικά τεράστια χρηματοδότηση. Η πορεία για την ελεύθερη χρήση κάνναβης που έγινε πέρσι στην Αθήνα, ο Γιώργος Παπανδρέου που έκανε παρόμοια πρόταση πριν τρία χρόνια και οι 20 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ τώρα, είναι όλοι ηθοποιοί στο ίδιο σενάριο.

    Ποιά συμφέροντα βρίσκονται από πίσω; Ποιοί κερδίζουν;

    Όπως είχε αποκαλύψει το 2014 η Washington Times, ο δισεκατομμυριούχος Τζορτζ Σόρος μέσω ενός δικτύου μη κερδοσκοπικών οργανώσεων έχει ξοδέψει τουλάχιστον 80 εκατομμύρια δολάρια στην προσπάθεια νομιμοποίησης της μαριχουάνας από το 1994. Τότε είχε διοχετεύσει ένα μέρος των κεφαλαίων του για να οργανώσει τη διερεύνηση εναλλακτικών πολιτικών για τα ναρκωτικά.

    Ο Σόρος κάνει τις δωρεές του μέσω της Drug Policy Alliance, μιας ΜΚΟ που χρηματοδοτεί με περίπου 4 εκατομμύρια δολάρια τις ετήσιες συνεισφορές του Ιδρύματος Ανοιχτής Κοινωνίας (Open Society Foundations). Τα Open Society Foundations του Σόρος είναι και ένας από τους μεγαλύτερους υποστηρικτές της μεταναστευτικής ροής στην Ευρώπη. Σύμφωνα με την Washington Times, έχουν ετήσια περιουσιακά στοιχεία άνω των 3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

    «Το κίνημα υπέρ της νομιμοποίησης της μαριχουάνας δεν έχει προέλθει από την λαϊκή βάση. Ένα μεγάλο μέρος της χρηματοδότησης και της απάτης έχει διαπραχθεί από τον Τζορτζ Σόρος και προωθείται από διασημότητες», είπε ο Τζον Γουόλτερς, διευθυντής του Γραφείου Εθνικής Πολιτικής Ελέγχου Ναρκωτικών του Λευκού Οίκου επί προεδρίας Τζορτζ Μπους.

    Το 2010, ο Σόρος είχε γράψει μάλιστα και ένα κομμάτι στην Wall Street Journal με τίτλο ”Γιατί υποστηρίζω την νόμιμη μαριχουάνα”.

    Ναι, γιατί άραγε; Και εδώ είναι που αρχίζει να γίνεται ενδιαφέρον.

    Γενετικά τροποποιημένη κάνναβη

    Οι μελέτες δείχνουν ότι η Μονσάντο διεξάγει χωρίς μεγάλες φανφάρες ερευνητικά προγράμματα σχετικά με το ενεργό συστατικό στη μαριχουάνα, δηλαδή το THC (τετραϋδροκανναβινόλη), προκειμένου να τροποποιήσει γενετικά το φυτό. Ο Ντέιβιντ Γουάτσον της Ολλανδικής εταιρείας Hortapharm έχει από το 1990 δημιουργήσει τη μεγαλύτερη συλλογή στον κόσμο ποικιλιών σπόρων κάνναβης. Το 1998, η Βρετανική εταιρεία GW Pharmaceuticals υπέγραψε συμφωνία με την Hortapharm που δίνει στην GW Pharma τα δικαιώματα χρήσης κάνναβης της Hortapharm για την έρευνά τους.

    Το 2003 η Γερμανική Bayer AG υπέγραψε στη συνέχεια μια συμφωνία με την GW Pharmaceuticals για την από κοινού έρευνα σε ένα εκχύλισμα με βάση την κάνναβη. Το 2007, η Bayer AG συμφώνησε σε ανταλλαγή τεχνολογίας με την Μονσάντο σύμφωνα με την ανταλλαγή των αποτελεσμάτων της έρευνάς τους. Έτσι η Μονσάντο έχει διακριτική πρόσβαση στις εργασίες του φυτού κάνναβης και την γενετική του τροποποίηση. Το 2009 η GW Pharmaceuticals ανακοίνωσε ότι είχε επιτύχει γενετική τροποποίηση ενός φυτού κάνναβης και κατοχύρωσε μια νέα γενιά κάνναβης.

    Εάν λοιπόν επιτραπεί παγκοσμίως η καλλιέργεια φυτών κάνναβης, μπορεί κανείς εύκολα να φανταστεί ότι η Μονσάντο βλέπει μια τεράστια νέα αγορά που ο Όμιλος είναι σε θέση να ελέγχει μόνο αν έχει την πατέντα των σπόρων κάνναβης, όπως σήμερα συμβαίνει στην αγορά για τη σόγια. Ο Πρόεδρος Mujica της Ουρουγουάης π.χ. όπου η καλλιέργεια επιτρέπεται, έχει καταστήσει σαφές ότι θέλει ένα μοναδικό γενετικό κώδικα για την κάνναβη στη χώρα του, προκειμένου να «κρατήσει τη μαύρη αγορά υπό έλεγχο.”

    Γενετικά τροποποιημένοι σπόροι κάνναβης από την Μονσάντο θα έδιναν τέτοιο έλεγχο. Για δεκαετίες η Μονσάντο στην Ουρουγουάη καλλιεργεί επίσης γονίδιο-σόγιας και γενετικά μεταλλαγμένο αραβόσιτο. Ο Τζόρτζ Σόρος είναι συνιδιοκτήτης των αγροτικών επιχειρήσεων Adecoagro, όπου φυτεύτηκαν γενετικά τροποποιημένοι σπόροι σόγιας και ηλιοτρόπια για τα βιοκαύσιμα.

    Ο καιρός για την Ελλάδα έφτασε

    Για την Ελλάδα, ήρθε ο καιρός να χορέψει κι αυτή στο ρυθμό των μεγάλων πολυεθνικών. Αμέτρητα μπλογκ και μέσα ενημέρωσης-βιτρίνες τέτοιων συμφερόντων κάνουν τη δική τους εκστρατεία για τον επηρεασμό της κοινής γνώμης, με πιο χαρακτηριστικό και πιο γνωστό απ’ όλα το Lifo. Μια έρευνα λίγων δευτερολέπτων στο google θα σας αποκαλύψει άρθρα με τίτλους όπως ”Θα νομιμοποιηθεί ποτέ η κάνναβη στην Ελλάδα;”, ”Ο Morgan Freeman είναι υπέρ της νομιμοποίησης της κάνναβης” ή ”Χρίστος Ριγανάς: «Η κάνναβη είναι η καλύτερη νοσοκόμα»”.

    Είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι η αφίσα της περσινής πορείας υπέρ της κάνναβης στην οποία συμμετείχε και η Νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ, είναι βασισμένη στο προεκλογικό σλόγκαν του Μπάρακ Ομπάμα, του προέδρου των ΗΠΑ, της μεγαλύτερης ιμπεριαλιστικής δύναμης στον κόσμο.

    Pin on Pinterest
    To ”Yes We Can” του Μπαράκ Ομπάμα έγινε ”Yes We Cannabis”.

    Έχουμε δηλαδή αριστερές ομάδες που στηρίζουν μια πλήρη αμερικανοποιημένη ατζέντα η οποία προωθείται απ’ το απανταχού κεφάλαιο, τη στιγμή που οι ίδιες ομάδες σε άλλες διαδηλώσεις κατηγορούν το ίδιο κεφάλαιο. Η αλήθεια είναι ότι μόνο κάποιος που καπνίζει χόρτο θα μπορούσε να το κάνει αυτό.

    Αντίστοιχες παρελάσεις, πορείες κι εκδηλώσεις όπως εκείνη της Αθήνας συνέβησαν σε 300 πόλεις σε όλο τον κόσμο, και η 17η Μαϊου καθιερώθηκε ως Ημέρα Παγκόσμιας Πορείας για την Κάνναβη (Global Marihuana March). Το καλύτερο: αυτοί που συμμετείχαν, νόμιζαν ότι όλη αυτή η παγκόσμια κινητοποίηση είναι ”αυθόρμητη”.

    Η ελληνική κυβέρνηση γνωρίζει φυσικά ποιός κρύβεται πίσω από την προώθηση και χρηματοδότηση αυτού του κινήματος. Ίσως μια εκτενέστερη έρευνα αποκαλύψει μάλιστα κι άλλους συνδέσμους πίσω από την ενέργεια των 20 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ.

    Διότι προφανώς, για τα ισχυρά συμφέροντα πίσω από τη νομιμοποίηση της μαριχουάνας, το θέμα αφορά πολύ περισσότερα από όσα μας αφήνουν να γνωρίζουμε.

    http://offtherecord.net.gr/

  35. Δ.B. on

    Έχουν αποθρασυνθεί τελείως: Μαθήματα πρωκτικού σεξ με Strapon σε μαθητές του δημοτικού σχολείου από λεσβία Δασκάλα!

    Εμετικές και άθλιες εικόνες από μια τάξη στο Τζάκσονβιλ της Φλώριδα δείχνουν πώς τα παιδιά των 11 και 12 ετών στην 6η τάξη του δημοτικού διδάσκονται πώς να χρησιμοποιούν ιμάντες μέσα σε μια συζήτηση σχετικά με τα κοινά πρότυπα σεξουαλικής εκπαίδευσης που έχουν τεθεί από κάποιους.

    Οι φωτογραφίες που τραβήχτηκαν από έναν μαθητή με το κινητό του τηλέφωνο δείχνουν μία δασκάλα που επιδεικνύει σε ανήλικους πώς να χρησιμοποιούν ένα σεξουαλικό βοήθημα (strap on) για… πρωκτικό σεξ!

    Σε μια εικόνα, η δασκάλα δείχνει ακόμη πώς να εισάγει το λουρί, ενώ οι γλουτοί της είναι στον αέρα και τα πόδια της πάνω από το κεφάλι. Σε μια άλλη εικόνα, δείχνει στα παιδιά πώς να φορούν έναν… ιμάντα με το… εξάρτημα του.

    Το Clinton Middle School στην επαρχία Duval προσέλαβε την 39χρονη Sharon Mercer για να διδάξει στην τάξη το μάθημα της σεξουαλικής εκπαίδευσης, αλλά μετά την εμφάνιση των φωτογραφιών ανακλήθηκε και το σχολείο αρνήθηκε να σχολιάσει. Η Mercer ισχυρίστηκε πως η ανάκλησή έγινε από φανατισμό επειδή είναι ένα «υπερήφανο μέλος της κοινότητας LGBTQ».

    Η σκοτεινή πλευρά

    Τα πρόσφατα εφαρμοζόμενα κοινά βασικά εκπαιδευτικά πρότυπα έχουν κατηγορηθεί από την προσπάθειά τους να δημιουργήσουν τη μορφή διδασκαλίας με τον μικρότερο κοινό παρονομαστή, και πολλοί υποστηρίζουν ότι δουλεύουν μόνον επάνω σε χαζά μαθήματα και εμποδίζουν τους έξυπνους μαθητές να αξιοποιήσουν τις δυνατότητές του, αλλά αυτές οι εικόνες δίνουν διάσταση σε μια ακόμη πιο σκοτεινή πλευρά που προωθούν οι ομοσπονδιακοί κανόνες.

    Η διδασκαλία των λεγόμενων «εναλλακτικών» σεξουαλικών τρόπων ζωής είναι υποχρεωτική σε πολλές πολιτείες κάτω από έναν κοινό πυρήνα. Στην ιστοσελίδα της Fed επισημαίνεται επίσης ότι ένα βιβλίο που είναι σύμφωνο με τα νέα κοινά πρότυπα Core με τίτλο It’s Perfectly Normal, διδάσκει στα παιδιά ηλικίας έως εννέα ετών πώς να αυνανίζονται.

    Ο κοινός πυρήνας, ο οποίος επιβάλλεται σε ολόκληρο το έθνος, είναι μια τεράστια αλλαγή στη διδασκαλία με την οποία οι πολέμιοί της ισχυρίζονται ότι θα εξοβελιστεί η κριτική σκέψη και γενικότερα θα δημιουργηθούν χαμηλότερα πρότυπα στο όνομα της συμμετοχής και της πολιτικής ορθότητας. Έχουν προκύψει πολυάριθμα παραδείγματα από ερωτήσεις για τις εξετάσεις κοινών πυρήνων, οι οποίες χρησιμεύουν μόνο για να προκαλέσουν περισσότερη σύγχυση και απογοήτευση.

    Ίσως το πιο περίφημο παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο ο κοινός πυρήνας θα εκδηλωθεί στο σχολικό σύστημα της Αμερικής απεικονίστηκε από ένα παράξενο βίντεο στο οποίο ένας γενικός διευθυντής προγράμματος σπουδών αναφέρει ότι το 3 x 4 = 11 θα μπορούσε να θεωρηθεί σωστή απάντηση, εφόσον οι μαθητές θα μπορούσαν να εξηγήσουν πώς έφτασαν στον αριθμό!

    Αντιδράσεις και διακοπή του προγράμματος

    Τα πρότυπα σεξουαλικής παιδείας του κοινού πυρήνα αντιμετωπίζουν επίσης έντονη κριτική, ενώ μια ομάδα ισχυρίζεται ακόμη ότι αντιπροσωπεύουν την «πορνογραφία» που χρησιμεύει για την απευαισθητοποίηση των παιδιών στη σεξουαλική επαφή και θα μπορούσε να οδηγήσει σε αυξημένες πιθανότητες παρενόχλησης στους χώρους των σχολείων. «Το μάθημα περιλαμβάνει τη διδασκαλία ακατάλληλων δεξιοτήτων σεξουαλικότητας, που δεν πρέπει καν να διδάσκονται στο κολέγιο», γράφει ο Joseph R. John. «Σύμφωνα με τους παιδοψυχολόγους, τα παιδιά δεν είναι διανοητικά εξοπλισμένα για να κατανοήσουν την λεπτομερή σεξουαλική επαγρύπνηση ξεκινώντας από το νηπιαγωγείο, είναι indoctrinated σε σεξουαλικές πρακτικές που δεν πρέπει ποτέ να εκτεθούν».

  36. Γερμανία: Συνταγματική αναγνώριση του τρίτου φύλου

    Το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο αναγνώρισε και τρίτo φύλο, εκτός από το ανδρικό και το γυναικείο, με βάση το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην προσωπικότητα. Η Ένωση Διεμφυλικών χαιρέτισε την απόφαση.

    Ανατροπές στα πιστοποιητικά γέννησης που θα ζητούν στο μέλλον οι Γερμανοί πολίτες, φέρνει απόφαση του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου της Καρλσρούης. Σε σημερινή του απόφαση (Az. 1 BvR 2019/16) εισάγει και τρίτο φύλο για διεμφυλικά άτομα, άτομα δηλαδή που δεν είναι ούτε άνδρες, ούτε γυναίκες. Οι αρχές θα καλούνται να αναγνωρίζουν την ταυτότητα του φύλου τους.

    Προστατεύεται η έμφυλη ιδιότητα

    Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση, ο νομοθέτης καλείται μέχρι τέλος του 2018 να δημιουργήσει τις νομικές προϋποθέσεις για μια νέα ρύθμιση, που να αναγνωρίζει ότι εκτός από το ανδρικό και το γυναικείο φύλο, υπάρχει και ένα τρίτο φύλο. Η υπόθεση ξεκίνησε από έναν διεμυφλικό, ο οποίος ζήτησε να αλλάξει την ταυτότητα του φύλου του σε «άλλο» ή «τρανς». Είχε καταγραφεί μεν όταν γεννήθηκε στα δημοτικά μητρώα ως γυναίκα, αλλά σύμφωνα με ανάλυση του χρωματοσώματός του, που προσκόμισε στις Αρχές δεν ήταν ούτε γυναίκα ούτε άνδρας. Η αγωγή του απορρίφθηκε σε όλους τους βαθμούς και τελευταία στο εφετείο. Αδίκως, όπως αποφάνθηκε σήμερα το Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας.

    Στην αιτιολογία του οι ομοσπονδιακοί δικαστές επικαλέστηκαν το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην προσωπικότητα καθώς και το ότι η ταυτότητα του φύλου αποτελεί θεμελιώδες κομμάτι της. Σε άλλο σημείο της αναφέρει ότι ο χαρακτηρισμός του φύλου έχει για όλους τους ανθρώπους θέση κλειδί σε σχέση με την αντίληψη που έχει ο ενδιαφερόμενος και το περιβάλλον του για το ίδιο το φύλο του. Γι αυτό η έμφυλη ταυτότητα του κάθε ανθρώπου προστατεύεται, ακόμη κι αν δεν πρόκειται για άνδρα ή γυναίκα. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της απόφασης στη Γερμανία ζουν 160.000 διεμφυλικοί.

    Γερμανία: Συνταγματική αναγνώριση του τρίτου φύλου
    © Sofokleousin.gr Γερμανία: Συνταγματική αναγνώριση του τρίτου φύλου
    Αρχή της ίσης μεταχείρισης

    Η υπουργός Οικογένειας Καταρίνα Μπάρλεϊ από το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, χαιρέτισε την εισαγωγή τρίτου φύλου και ειδικότερα τη σημερινή απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου ως από καιρό αναμενόμενη. «Η εφαρμογή της θα πρέπει να γίνει άμεσα από την επόμενη κυβέρνηση» τόνισε, στέλνοντας ένα μήνυμα έτσι προς την κατεύθυνση των διαπραγματευτών για τη συγκρότηση κυβέρνησης Τζαμάικα. «Σε σχετική ερώτηση στο μπρίφινγκ της Τετάρτης, ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εσωτερικών υπογράμμισε ότι το υπουργείο του «ασφαλώς θα εφαρμόσει τη συνταγματική επιταγή. Ο νομοθέτης μας δίνει περιθώριο για την εφαρμογή του».

    Η Ένωση Τρανσέξουαλ, από την πλευρά της, χαιρέτισε επίσης την απόφαση. «Ελπίζουμε ότι θα ακολουθήσουν κι άλλα βήματα προς αυτήν την κατεύθυνση» δήλωσε εκπρόσωπός της στο γαλλικό ειδησεογραφικό πρακτορείο.

    Αξίζει να σημειωθεί ότι το γερμανικό Συμβούλιο Ηθικής, ήδη από το 2012, αποφάνθηκε ότι αποτελεί αδικαιολόγητη παρέμβαση στο δικαίωμα προσωπικότητας και της ίσης μεταχείρισης όταν σε ανθρώπους οι οποίοι εξ αιτίας της σωματικής τους κατάστασης δεν μπορούν να καταταχθούν ως άνδρες ή γυναίκες, τους επιβάλλεται η καταγραφή στα δημοτολόγια στη μία ή την άλλη κατηγορία.

    Πηγή: Deutsche Welle

    https://www.msn.com/el-gr/news/world/%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1-%CF%83%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CF%8E%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%84%CF%81%CE%AF%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%86%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CF%85/ar-BBEKo2g?ocid=UP97DHP


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: