To be or not to be?

Μάλλον το έχω ξαναβάλει -αυτό ή κάτι συναφές- αλλά ας το ξαναβάλω μιας και επίκειται το δημοψήφισμα στην Τουρκία, όπου συγκρούονται από τη μια οι Ισλαμιστές αντικεμαλικοί σε συμμαχία με τους ακροδεξιούς κεμαλικούς και από την άλλη οι αυθεντικοί κεμαλικοί εθνικιστές (που ακόμα ονειρεύονται το πώς πέταξαν τους Έλληνες στη θάλασσα της Σμύρνης) μαζί με τους Κούρδους και την όποια αριστερά…  Ένα δημοψήφισμα όπου μάλλον οι Ελλαδίτες έχουν τοποθετηθεί αντι-ερντογανικά (HAYIR) στο πλευρό των κεμαλιστών , ενώ οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης που ζουν εκεί, σε μεγάλο ποσοστό στο πλευρό του Ερντογάν (EVET)…

Οι Οκτώ Τούρκοι πραξικοπηματίες, η ελληνική Δικαιοσύνη και το κίνημα των αλληλέγγυων


Του Βλάση Αγτζίδη (*)

praxikopima-tourkia

Ένα μεγάλο ζήτημα  βασανίζει τη νεοελληνική κοινή γνώμη: Να εκδοθούν ή όχι οι οκτώ Τούρκοι στρατιωτικοί που ενεπλάκησαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στο αιματηρό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου. Ένα πραξικόπημα που μπορεί να απέτυχε, αλλά κόστισε περί τους 300 νεκρούς στον τουρκικό λαό και επιπλέον διευκόλυνε τον Ερντογάν στο να επιτύχει τους στόχους του.

Στη κατεύθυνση της μη έκδοσης των Οκτώ στην Τουρκία έχει εμφανιστεί ένα ενδιαφέρον κίνημα αλληλεγγύης, το οποίο με πολλούς τρόπους προσπαθεί να κάνει αισθητή την παρουσία και τις θέσεις του. Το κίνημα αυτό των αλληλέγγυων είναι αρκετά δυναμικό και κινείται προς την κατεύθυνση της επιρροής της δικαιοσύνης, ωσάν να υπήρχε η αμφιβολία για την ευθυκρισία των Ελλήνων δικαστών. 

Έχει ενδιαφέρον η επιχειρηματολογία που αναπτύσσει και πολλές φορές λειτουργεί τόσο υποστηρικτικά, ώστε να σχετικοποιεί το ίδιο το στρατιωτικό πραξικόπημα και να αμφισβητεί την εμπλοκή των αξιωματικών σ’ αυτό –λες και η δραπέτευση έγινε για κάποιους άλλους ακατανόητους λόγους. Στο ερώτημα αν πήραν μέρος στο πραξικόπημα ή όχι νομίζω ότι απαντά η ίδια δραπέτευσή τους από την πατρίδα τους. Αλλά έτσι και αλλιώς δεν είναι αυτή η απάντηση που θα βαρύνει στη λήψη της απόφασης. Το ζήτημα  της μη έκδοσης δεν σχετίζεται με τα αν είναι ή δεν είναι πραξικοπηματίες, ούτε με το βαθμό εμπλοκής τους στο πραξικόπημα, αλλά με την αμφισβήτηση της μεταχείρισής τους στην Τουρκία με βάση τους διεθνείς κανόνες.

Τα επιχειρήματα

Έχει ενδιαφέρον η επιχειρηματολογία που αναπτύσσεται από αυτό το κίνημα αλληλεγγύης. Μια από τις  υπερβολές του, είναι η χρήση του παλιού συνθήματος των απόκληρων επαναστατών «Ελευθερία ή Θάνατος», για να περιγραφεί η παρούσα κατάσταση και τα διλήμματα για τη μοίρα των κεμαλιστών Τούρκων αξιωματικών. Το ότι είναι κεμαλιστές το διατρανώνουν περήφανα οι ίδιοι δηλώνοντας στις απολογίες τους ότι ήταν: «22 χρόνια στη γραμμή του Ατατούρκ».

Προσφιλές επιχείρημα των αλληλέγγυων είναι η ενθύμηση της δραπέτευσης από την Ελλάδα πολλών αντιστασιακών που ήρθαν σε αντίθεση με τους  Απριλιανούς πραξικοπηματίες. Στη σχετική επιχειρηματολογία αγνοείται εντελώς το γεγονός ότι οι Έλληνες που διέφυγαν επί χούντας ήταν αντιστασιακοί αγωνιστές που κυνηγήθηκαν από τους πραξικοπηματίες. Και ότι αντιθέτως οι  8 Τούρκοι ανήκουν στο παλιό Βαθύ Κράτος που διεκδίκησε να διατηρήσει τον παραδοσιακό ρόλο απέναντι σ’ έναν ανταγωνιστή, χρησιμοποιώντας τη δύναμη των όπλων,  πραγματοποιώντας αιματηρό πραξικόπημα.

Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά επιχειρήματα ήταν αυτό  που συνέδεε τους Εξ του 1922, με τον Μπελογιάννη και όλους με τους 8 πραξικοπηματίες. Τρία εντελώς άσχετα και ανόμοια μεταξύ τους ζητήματα ενοποιούνται για κατασκευάσουν ιστορική κατηγορία.  Και σ’ αυτά τα ιστορικά επιχειρήματα επιστρατεύτηκε  και η αρχαία Αθήνα και το Κυλώνειο Άγος. Πάντως, το μόνο που συνδέει τις περιπτώσεις των Εξ με τους Οκτώ είναι η εγκληματική συμπεριφορά. Των μεν Εξ κατά ολόκληρου του μικρασιατικού ελληνισμού που τον παρέδωσαν συνειδητά και με νόμο στους τσέτες του Κεμάλ τον Αύγουστο του ’22 και των Τούρκων στρατιωτικών που ενεπλάκησαν σε αιματηρό πραξικόπημα στην πατρίδα τους και δραπέτευσαν φοβούμενοι τα επίχειρα. Και όσον αφορά τον Μπελογιάννη, μάλλον ξεχάσαμε τις ακόμα πιο οδυνηρές και άδικες  αποφάσεις των εκτάκτων στρατοδικείων του Εμφυλίου, που τυχαίνει η ανάμνησή τους να προκαλεί έως σήμερα αμηχανία και  ενόχληση.

Κατασκευάζοντας πλαίσιο

Όλα αυτά συμβαίνουν μέσα σε ένα τεχνηέντως κατασκευασμένο υπόρρητο σχήμα όπου το πρόβλημα το δημιουργεί αποκλειστικά και μόνο ο αυταρχικός Ερντογάν, παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι η Τουρκία διέρχεται ένα ιστορικό μεταίχμιο όπου ανατρέπονται οι ιδρυτικές της συμβάσεις, που βασίζονται στον εθνικισμό και στην ακραία αντιμειονοτική συμπεριφορά. Ότι  αποτελεί έτσι κι αλλιώς μια παραδοξότητα, που απέχει πολύ από τα γνωστά κοινωνικά και κρατικά μοντέλα του δυτικού κόσμου. Ότι οι αυθεντικοί εθνικιστές είναι αυτοί που προέρχονται από το κεμαλικό κίνημα (που ως κατηγορία ανήκει στα φασιστικά κινήματα του μεσοπολέμου). Ότι ο Ερντογάν εκφράζει την ισλαμική προεθνικιστική οθωμανική ιδεολογία, που ιστορικά καταπιέστηκε από τον κεμαλισμό. Και ότι αυτή τη στιγμή έχει συνάψει συμμαχία με τους ακροδεξιούς του Μπαχτσελί (κεμαλικοί αυτοί) για να επιτύχει τον πολιτειακό μετασχηματισμό, διαμορφώνοντας ένα απολυταρχικό κράτος, όπου ο  κεμαλισμός έχει αντικατασταθεί από τον ισλαμισμό.

Με δυο λόγια το κίνημα αυτό που έχει ανθρωπιστικά κίνητρα, διακρίνεται παράλληλα από υπερβολές, από προσπάθεια παρέμβασης στη Δικαιοσύνη και από τη διατύπωση μανιχαϊστικών σχημάτων, που εν μέρει μόνο ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

—————————————–

 

Διαβάστε:

Toυρκία: Κοράνι εναντίον εκκοσμίκευσης

https://kars1918.wordpress.com/2016/08/02/turkey-coup-2/

praxikopima

Advertisements

8 Σχόλια

  1. Ελευθερια Ψυχογιου on

    HAYIR λέει και το ΤΚΡ, το EMEP , εργατικά σωματεία καθώς και κινήματα γυναικών . Επίσης ακόμη κι ένα μέρος του AKP αμφισβητεί την ορθότητα της υπερεξουσίας του Ερντογάν που επιχειρεί το EVET.

  2. Ένας καλός φίλος Κωνσταντινουπολίτης που διάβασε την ανάρτηση μου έστειλε το εξής σχόλιο στο μέιλ μου. Το βάζω και εδώ:

    «Αγαπητέ Βλάση,

    Διάβασα στην ιστοσελίδα σου την παραπάνω παράγραφο και δεν μπορώ να την αφήσω ασχολίαστη. Σε γενικές γραμμές η τοποθέτηση είναι σωστή. Αλλά χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση. Καταρχήν οι Ελλαδίτες γνωρίζουν πολύ λίγα για τα εσωτερικά της Τουρκίας και αναμασούν ότι τους προσφέρουν οι ημιμαθείς δημοσιογράφοι. Oi Ρωμιοί της Πόλης από την άλλη πλευρά έχουν ζήσει και ζουν στο πετσί τους κάθε εσωτερική πολιτική εξέλιξη στην χώρα. Πώς λοιπόν να πάνε με τους Κεμαλιστές και το ΟΧΙ, όταν δεν μπορούν να ξεχάσουν τον φόρο περιουσίας, τα Σεπτεμβριανά, τις απελάσεις και πολλά άλλα που έκαναν οι Κεμαλιστές.

    Τώρα θυμήθηκαν αυτοί την Δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ο Ερντογάν είναι αυτός που είναι, αλλά απέναντι στις μειονότητες (Ρωμαίικη και Αρμενική) συμπεριφέρθηκε πολύ καλύτερα από τους άλλους. Επέστρεψε περιουσίες των κοινοτήτων (όχι όλες αλλά αρκετές όταν οι άλλοι μόνον τις έπαιρναν με το έτσι θέλω), επέτρεψε την διεξαγωγή εκλογών στις κοινότητες και κατ’ επέκταση την αυτοδιαχείριση των περιουσιών τους, επέτρεψε κατά περίπτωση την λειτουργία εκκλησιών στην Ανατολή (αν και αυτό έχει μόνον συμβολική αξία).

    ‘Όσον αφορά την τωρινή συνεργασία του Ερντογάν με τους γκρίζους λύκους την θεωρώ περιστασιακή για το δημοψήφισμα και θα τους πετάξει στα άχρηστα μόλις πετύχει τον στόχο του.
    Αυτά τα λίγα προς διευκρίνιση όσον αφορά την στάση των Ρωμιών.»

  3. Brother Ma on

    Μη ξεχνάτε και την υπόθεση της Βαριοπουλας.. αυτοί την σχεδίαζαν οι κεμαλιστές.και αυτά έγιναν πριν μόλις λίγα χρόνια! Προσωπικά, πιστεύω πως τα τουρκικά κόμματα έχουν μια πάγια ανθελληνική πολιτική .είναι θέμα σε τι σημείο.επιπροσθετα το ίδιο πιστεύω και για τους τωρινούς Ατλαντικούς συμμάχους και εταίρους μας.

  4. Αθήνα 30/6/2017

    Ογδόντα Μέρες μετά, η Ανάγνωση ενός Δημοψηφίσματος
    (Τουρκική Δημοκρατία 16/4/2017)
    Του Βασίλη Κυρατζόπουλου

    Στις 16/4/2017 στην Τουρκική Δημοκρατία (ΤΔ) πραγματοποιήθηκε δημοψήφισμα με θέμα την αναθεώρηση του Συντάγματος, που είχε προκηρυχτεί επίσημα από τις αρχές του 2017 (Ν.6771-21/1/2017). Έτσι τέθηκε σε ψηφοφορία η τμηματική ή ολική τροποποίηση ή/και συμπλήρωση ή/και κατάργηση 57 άρθρων του Συντάγματος[1]. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος επιδέχεται πολλές αναγνώσεις.
    Στα περισσότερα ΜΜΕ της υφηλίου (συγκαταλεγόμενων και της Ελλάδας) το εν λόγω δημοψήφισμα παρουσιάστηκε ως αντιπαράθεση του Προέδρου της ΤΔ Recep Tayyip Erdoğan (Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, RTE), με τους «Κεμαλικούς», που η πλειονότητά τους δραστηριοποιείται πολιτικά στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (Cumhuriyet Halk Partisi, CHP). Κεντρική ιδέα του δημοψηφίσματος προβλήθηκε ότι είναι η μορφή του πολιτεύματος και ο τρόπος διοίκησης της ΤΔ. Αν και στο προοίμιο του Συντάγματος, αναφέρεται ρητά ότι η ΤΔ ακολουθεί τις Κεμαλικές αρχές[2], μέχρι σήμερα σε κανένα Σύνταγμα ή Νόμο δεν διευκρινίζεται το περιεχόμενο των εν λόγω αρχών. Η αδιευκρίνιστη και όμως θεμελιώδης λεπτομέρεια που αφορά την ύπαρξη της ΤΔ, μέχρι την έλευση του Halil Turgut Özal (Χαλίλ Τουργκούτ Οζάλ), «βόλεψε» το κράτος των δημοσίων υπαλλήλων και των Ένοπλων Δυνάμεων του CHP. Όμως στα μέσα της δεκαετίας του 1980 επανέρχεται στο προσκήνιο η αιώνια πολιτική αντιπαράθεση μεταξύ ριζοσπαστών Σουνιτών, κυρίως του δόγματος των Sünnî -Hanefi (Σουνιτών Χανεφί), με τους Δημοκράτες Ευρωπαϊστές.
    Αν και το 98% του πληθυσμού της ΤΔ είναι Μουσουλμάνοι, το ερώτημα που πλανάται εδώ και 20 χρόνια είναι: Πόσοι εξ αυτών προσδοκούν το καθεστώς της Σαρία (σημ. στο παρών κείμενο αναφέρονται ως Ισλαμιστές) και πόσοι το αυστηρό κοσμικό;
    Στην πραγματικότητα το δημοψήφισμα του Απριλίου του 2017 είναι η συνέχεια «της αλλαγής» που ξεκίνησε με το Σύνταγμα του 1982 και του δημοψηφίσματος της 12/9/2010 (επιδίωκε την αλλαγή του Δικαστικού Συστήματος). Ιδεολογικά δε η συνέχεα των πολιτικών αντιπαραθέσεων της άρχουσας τάξης της Οσμανικής περιόδου, που λόγω συνεχών πολέμων δεν μπόρεσε πολιτικά να κατασταλάξει σε κρυστάλλινα συμπεράσματα. Η ειδοποιός διαφορά είναι ότι πλέον οι μη Μουσουλμανικές μειονότητες του μετά το 1856 πολυπολιτισμικού Οσμανικού κράτους δεν επηρεάζουν και δεν έχουν την πολιτική δύναμη να επηρεάσουν την διαμόρφωση της νέας πολιτικής πορείας της ΤΔ. Η θρησκεία ως βασικός παράγοντας που δέσμευε τις αποφάσεις του 19ου αιώνα, σήμερα έχει αντικατασταθεί από τις Διεθνείς Συμβάσεις του 20ου αιώνα που έχει υπογράψει η ΤΔ για να μπορέσει να επιβιώσει και να ισχυροποιηθεί.
    Όμως ας αναλύσουμε το δημοψήφισμα με κάποια σειρά. Η ανάλυση που ακολουθεί θα παρουσιαστεί σε τέσσερα επίπεδα:
    • Οι Συνταγματικές αλλαγές που προτείνονται και μερικά ιστορικά δεδομένα που αλλάζουν.
    • Στατιστικά δεδομένα και συμπεράσματα που εκρέουν από τους αριθμούς.
    • Αποτελέσματα ως προς το εσωτερικό της ΤΔ.
    • Αποτελέσματα ως προς τους εκτός ΤΔ θεσμούς, έχοντας υπ’ όψιν τις νέες διεθνείς στρατηγικές συγκυρίες.
    Οι Συνταγματικές αλλαγές που επέρχονται με το δημοψήφισμα
    Από την ημερομηνία εξαγγελίας του δημοψηφίσματος μέχρι την διεξαγωγή του, ελάχιστα ΜΜΕ εστιάστηκαν στην ανάλυση των Συνταγματικών αλλαγών. Η πλειονότητα των πολιτών της ΤΔ αναλώθηκε στο «ποδοσφαιρικό» ΝΑΙ ή ΌΧΙ, παρά στις αλλαγές που θα προκύψουν και θα επηρεάσουν την καθημερινότητά τους.
    Τα 57 υπό αναθεώρηση άρθρα του Συντάγματος, συγκεντρώθηκαν σε 18 άρθρα- προτάσεις και τέθηκαν στην ετυμηγορία του εκλογικού σώματος. Αν και στην Μεγάλη Τουρκική Εθνική Βουλή (εν συντομία Βουλή) είχαν προταθεί 21, τα 3 εξ αυτών αποκλείστηκαν ως αντισυνταγματικά, από το Συνταγματικό Δικαστήριο της ΤΔ. Από τα 18 άρθρα-προτάσεις τα 3 εφαρμόστηκαν άμεσα μετά την αποδοχή των αποτελεσμάτων με την πρώτη μέρα λειτουργίας της Βουλής, ενώ τα υπόλοιπα 15 θα εφαρμοστούν μετά τις Βουλευτικές και Προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2019 και από την πρώτη μέρα ανάληψης καθηκόντων του νεοεκλεγμένου Προέδρου.
    Ας δούμε λοιπόν εν συντομία τα 18 άρθρα-προτάσεις, που ψηφίστηκαν (με πλάγια γραφή τα σχόλια του συντάκτη):
    Άρθρο 1: Τα Δικαστήρια της ΤΔ αποφάσιζαν αδέσμευτα επ’ ονόματι του Τουρκικού Λαού. Πλέον θα αποφασίζουν «Ανεξάρτητα και Αδέσμευτα επ’ ονόματι του Τουρκικού Λαού».
    Ξεκινώντας από τα Έκτακτα Δικαστήρια της Ανεξαρτησίας (İstiklâl Mehkemeleri)[3] στην ΤΔ κατά περιόδους έχουν «στηθεί» πολλά Έκτακτα Δικαστήρια, που έχουν στείλει πολλούς στην αγχόνη.
    Η εν λόγω προσθήκη αποσκοπεί στην ανεξαρτησία των Δικαστηρίων της ΤΔ από τις υποκειμενικές Κεμαλικές αρχές και στην πλήρη δέσμευσή τους στην ισχύουσα Νομοθεσία. Το βασικό πρόβλημα της ΤΔ είναι το να δημιουργηθεί το «Κράτος Δικαίου» έναντι του «Κράτους Νόμου», που λειτουργεί από την ημερομηνία ίδρυσής της. Η εν λόγω πρόοδος δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσω νομοθεσίας αλλά μέσω εκπαίδευσης, και δυστυχώς η ΤΔ λειτουργεί προς αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή ισχυροποιείται το «Κράτος Νόμου» …
    Άρθρο 2: Το πλήθος των βουλευτών από 550 ανέρχεται σε 600.
    Η πρόταση πρωτοεμφανίζεται στην πρώτη Οσμανική Βουλή του 19ου αιώνα, οπότε θεσμοθετείται για κάθε 50.000 ψηφοφόρους να εκλέγεται ένας βουλευτής στην «Κάτω Βουλή του Οσμανικού Βασιλείου». Η αρχή αυτή καταργείται μεταπολεμικά και μάλλον επανέρχεται ξανά με γοργούς ρυθμούς.
    Το άρθρο 2 θα εφαρμοστεί άμεσα.
    Άρθρο 3: Η ηλικία του «εκλέγεσθαι» από 25 μειώνεται στα 18 έτη, ενώ απαγορεύεται η εκλογή ατόμων «που σχετίζονται με τις Ένοπλες Δυνάμεις».
    Τα πρώτα διορισμένα από τον Mustafa Kemal Atatürk (Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, εν συντομία Κεμάλ) Κοινοβούλια της ΤΔ, διέθεταν μεγάλη ποσόστωση εν ενεργεία στελεχών των Ένοπλων Δυνάμεων. Με την ψηφισθείσα αναθεώρηση αποκλείονται εντελώς.
    Άρθρο 4: Η εκλογή του Προέδρου της ΤΔ καθορίζεται πλέον από το εκλογικό σώμα και όχι από την Βουλή. Η θητεία της Βουλής επεκτείνεται στα 5 έτη και καθορίζεται η εκλογή του Προέδρου και των βουλευτών να τελούνται την ίδια μέρα. Στην περίπτωση που δεν εκλέγεται ο Πρόεδρος στον πρώτο γύρο με 50%+1 ψήφους στην επόμενη πρώτη Κυριακή αναμετριούνται οι δύο πρώτοι των αποτελεσμάτων [για λεπτομέρειες κοίτα άρθρο 101 του Συντάγματος].
    Το άρθρο 4 θα εφαρμοστεί άμεσα.
    Άρθρο 5 :Αλλάζει το άρθρο 87 του Συντάγματος, με το οποίο καθορίζονται οι υποχρεώσεις-καθήκοντα της Βουλής.
    Εμφανίζονται 3 βασικές αλλαγές:
    α) Εξαφανίζεται η δικαιοδοσία της Βουλής «να ελέγχει» τους Υπουργούς και το Υπουργικό Συμβούλιο.
    β) Αφαιρείται από το Υπουργικό Συμβούλιο το δικαίωμα να εκδίδει διατάγματα και παράλληλα η Βουλή ορίζεται ως συνυπεύθυνη για όλα τα διατάγματα που θα εκδοθούν.
    γ) Γενική ή Μερική Αμνηστία χορηγείται κατόπιν απόφασης των 3/5 της Βουλής.
    Στην μονοκομματική περίοδο (1920 – 1947) Πρόεδρος, Πρωθυπουργός και Υπουργοί είχαν πολλαπλά δικαιώματα, και ενεργούσαν ανεξάρτητα της Βουλής. Πλέον για κάθε πράξη τους θα είναι συνυπεύθυνοι και οι Βουλευτές.
    Άρθρο 6: Αλλάζει όλη η διαδικασία υποβολής επερώτησης όπως αναφέρεται στο άρθρο 98 του Συντάγματος. Οι νέες αλλαγές θα επηρεάσουν άμεσα τα άρθρα 99, 100 και 106 του Συντάγματος. Δηλαδή κεκαλυμμένα αφαιρείται το δικαίωμα των βουλευτών να καταθέσουν «πρόταση μομφής» κατά Υπουργού ή Υπουργικού Συμβουλίου. Ο κοινοβουλευτικός έλεγχος με την νέα πρόταση περιορίζεται σε 3 επίπεδα: Εξεταστική, Γενική Συζήτηση και Διερευνητική.
    Η Εξεταστική Επιτροπή δεν απαρτίζεται πλέον από βουλευτές αλλά από τους Βοηθούς του Προέδρου (ή Αντιπροέδρους), που λειτουργούν στην Βουλή, όπως ορίζεται από το Σύνταγμα. Η διερευνητική ερώτηση πλέον θα κατατίθεται στο Υπουργικό Συμβούλιο και στους Βοηθούς του Προέδρου και επιβάλλεται να απαντηθεί εντός 15 ημερών.
    Άρθρο 7: Αλλάζει το περιεχόμενο του τρόπου ανάδειξης του υποψήφιου Προέδρου της ΤΔ (άρθρο 101 του Συντάγματος). Πλέον ο υποψήφιος θα προτείνεται από τα κόμματα που έχουν λάβει τουλάχιστον 5% των έγκυρων ψήφων και τουλάχιστον 100.000 ψήφους στις τελευταίες Βουλευτικές εκλογές. Η νέα πρόταση επιφέρει αλλαγή και στο άρθρο 102 του Συντάγματος. Τα υπόλοιπα περί εκλογής και προσόντων Προέδρου παραμένουν ως έχει.
    Το άρθρο 7 θα εφαρμοστεί άμεσα.
    Άρθρο 8: Αφορά την αλλαγή του άρθρου 104 του Συντάγματος με το οποίο ορίζονται οι αρμοδιότητες του Προέδρου της χώρας. Στο μακροσκελές άρθρο οι αλλαγές που εμφανίζονται είναι:
    » …
    • Για την εσωτερική και εξωτερική πολιτική της χώρας ενημερώνει την Βουλή.
    • Διορίζει ή/και παύει τους Βοηθούς Προέδρου και τους Υπουργούς
    • Διορίζει ή/και παύει τους υψηλόβαθμους δημοσίους υπαλλήλους. Ο τρόπος και οι προϋποθέσεις του διορισμού καθορίζονται με Προεδρικό Διάταγμα.
    • Όταν θεωρεί αναγκαίο, προωθεί προς δημοψήφισμα τις Συνταγματικές αλλαγές που προτείνονται.
    • Καθορίζει την πολιτική Εθνικής Ασφάλειας και αναλαμβάνει τις απαραίτητες προφυλάξεις
    • Βάσει των εκτελεστικών του αρμοδιοτήτων έχει το δικαίωμα να εκδίδει Προεδρικά Διατάγματα. Δεν δικαιούται να εκδίδει διατάγματα σε ότι αφορά πρώτο και δεύτερο τμήμα του δεύτερου κεφαλαίου του Συντάγματος (βασικά και ανθρώπινα δικαιώματα) και του τέταρτου κεφαλαίου του Συντάγματος (πολιτικά δικαιώματα και υποχρεώσεις των πολιτών).
    • Για τα θέματα που είναι αναλυτικά διευκρινισμένα στο Νόμο δεν εκδίδονται Προεδρικά Διατάγματα. Σε περίπτωση αντίφασης μεταξύ Προεδρικού Διατάγματος και Νόμου, υπερισχύει το κείμενο του Νόμου. Στην περίπτωση που η Βουλή ψηφίσει Νόμο με ίδιο περιεχόμενο με κάποιο Προεδρικό Διάταγμα, παύει η ισχύς του Προεδρικού Διατάγματος.
    • Ο πρόεδρος προς εφαρμογή των Νόμων δικαιούται να εκδίδει Προεδρικούς Κανονισμούς (για την Ελλάδα διευκρινιστικές Εγκύκλιοι).
    • Τα Προεδρικά Διατάγματα και οι Προεδρικοί Κανονισμοί, εάν δεν αναφέρεται διαφορετικά, ισχύουν από την ημέρα που θα εκδοθούν στο Φύλλο της Κυβέρνησης (σ.σ. στην ΤΔ αποκαλείται Επίσημη Εφημερίδα = Resmî Gazete).

    »
    Με το άρθρο 8 και σε συνδυασμό των άρθρων, 7,9-12 το Προεδρευόμενο σύστημα της ΤΔ μεταλλάσσεται σε Προεδρικό…
    Άρθρο 9: Αφορά την ριζική αλλαγή του άρθρου 105, περί ασυλίας του Προέδρου. Η αλλαγή του άρθρου 105 ενώ χρίζει πολλών συζητήσεων (θετικών και αρνητικών), στα ΜΜΕ της ΤΔ δεν εμφανίστηκαν πολιτικές απόψεις των άλλων παραγόντων για τις συγκεκριμένες αλλαγές.
    Αναλυτικά αναφέρεται:
    Ως προς το άρθρο 105 του Συντάγματος κάθε πράξη που τελεί ο Πρόεδρος και δεν αναφέρεται στο Σύνταγμα ή στους Νόμους προσυπογράφεται από τον Πρωθυπουργό ή/και τον αρμόδιο Υπουργό. Ο εν λόγω «έλεγχος» εξαφανίζεται στο νέο Σύνταγμα. Επίσης ως προς το ίδιο άρθρο για τις Προεδρικές αποφάσεις αποκλείονταν η προσφυγή στο Συνταγματικό Δικαστήριο. Ο Πρόεδρος μπορούσε να παραπεμφθεί σε δικαστήρια μόνο για το αδίκημα της «έσχατης προδοσίας» και κατόπιν της ψήφισης των 3/5 της Βουλής.
    Στο νέο άρθρο 105, από την μία εξαφανίζεται ο περιορισμός απαγόρευσης προσφυγής στο Συνταγματικό Δικαστήριο για Προεδρικές αποφάσεις, από την άλλη αναφέρεται ρητά ότι για οιοδήποτε αδίκημα μπορεί να ενεργοποιηθεί δικαστική έρευνα κατά του Προέδρου κατόπιν επερώτησης στην Βουλή που υπογράφεται από την απόλυτη πλειοψηφία (50% + 1) των βουλευτών. Η επερώτηση συζητείται το αργότερο σε ένα μήνα. Κατόπιν μυστικής ψηφοφορίας με την σύμφωνη γνώμη των 3/5 της Βουλής ξεκινά η διαδικασία αποπομπής του Προέδρου.
    Η διαδικασία αποπομπής ξεκινά με την σύσταση δεκαπενταμελούς εξεταστικής επιτροπής. Τα κόμματα που αντιπροσωπεύονται στην Βουλή, σύμφωνα με την δυναμικότητά τους προτείνουν βουλευτές που θα απαρτίσουν την εξεταστική επιτροπή. Τα μέλη της εξεταστικής επιτροπής ορίζονται με κλήρο βάσει της δυναμικότητας κάθε κόμματος. Το αργότερο σε 3 μήνες και με την θετική εισήγηση της επιτροπής, ο Πρόεδρος παραπέμπεται στο Ανώτατο Δικαστήριο κατόπιν μυστικής ψηφοφορίας και με την σύμφωνη γνώμη των 3/5 της Βουλής. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφασίζει σε 3 μήνες. Η δίωξη συνεχίζεται και μετά την λήξη της θητείας του Προέδρου.
    Μετά από όσα ακούστηκαν και αναφέρθηκαν στα ΜΜΕ για τις ατασθαλίες της οικογένειας του RTE, η εν λόγω πρόταση θεωρείται θαρραλέα;
    Με το εξ ολοκλήρου αναθεωρημένο άρθρο 105 του Συντάγματος από την μία ανοίγεται η διαδικασία ελέγχου των Προεδρικών αποφάσεων από το Συνταγματικό Δικαστήριο, από την άλλη έστω και με μακροσκελείς και επίπονες διαδικασίες αίρεται η απόλυτη Προεδρική ασυλία.
    Άρθρο 10: Βάσει του άρθρου 106 του Συντάγματος, Αντιπρόεδρος ορίζεται ο Πρόεδρος της Βουλής και σε περίπτωση απουσίας του Προέδρου αναλαμβάνει τα Προεδρικά καθήκοντα. Με το άρθρο-πρόταση 10 αλλάζει ριζικά και η προαναφερόμενη διαδικασία και εξαφανίζεται το αξίωμα του Πρωθυπουργού.
    Συγκεκριμένα, με το νέο άρθρο 106, ο Πρόεδρος μετά την εκλογή του δικαιούται να διορίσει έναν ή περισσότερους «Βοηθούς Προέδρου» (Αντιπροέδρους). Σε περίπτωση που μείνει κενή η θέση του Προέδρου, εάν η λήξη της θητείας απέχει περισσότερο του ενός έτους, σε 45 μέρες τελούνται νέες Προεδρικές εκλογές, ενώ αν είναι λιγότερο του έτους τελούνται συνάμα και Βουλευτικές εκλογές. Μέχρι την τέλεση των εκλογών, προεδρικά καθήκοντα αναλαμβάνει ο Αντιπρόεδρος (σ.σ. διορισμένος και όχι αιρετός).
    Σε περίπτωση που απουσιάζει ο Πρόεδρος τα καθήκοντά του αναλαμβάνει ο πρώτος στη σειρά Βοηθός Προέδρου.
    Οι Βοηθοί Προέδρου και Υπουργοί, πρέπει να διαθέτουν τις προϋποθέσεις βουλευτή όπως ο Νόμος ορίζει και διορίζονται από τον Πρόεδρο. Εάν μέλη της Βουλής διορίζονται ως Βοηθοί Προέδρου ή Υπουργοί αυτόματα παύεται η βουλευτική τους ιδιότητα.
    Οι Βοηθοί Προέδρου και οι Υπουργοί λογοδοτούν μόνο στον Πρόεδρο. Η Βουλή κατόπιν υποβολής επερώτησης που υπογράφεται από την απόλυτη πλειοψηφία (50% + 1) των βουλευτών μπορεί να ζητήσει σύσταση εξεταστικής επιτροπής κατά των Βοηθών Προέδρου ή Υπουργών για οποιοδήποτε αδίκημα. Το αργότερο σε ένα μήνα η επερώτηση συζητείται στην Βουλή και κατόπιν μυστικής ψηφοφορίας με την θετική ψήφο των 3/5 των βουλευτών ξεκινούν οι διαδικασίες.
    Η σημαντικότερη αλλαγή του άρθρου 106 του Συντάγματος, είναι ότι όσο οι Βοηθοί Προέδρου και Υπουργοί είναι εν υπηρεσία προστατεύονται με πλήρη ασυλία. Άρα και αν καταδικαστούν από το Ανώτατο Δικαστήριο θα εκτίσουν την ποινή τους ή μετά που θα παύσει να υφίσταται η εν λόγω ιδιότητά τους ή εάν παυτούν από τον Πρόεδρο. Μέχρι τότε θα συνεχίζουν να αποφασίζουν για την τύχη της χώρας.
    Άρθρο 11: Αφορά τον τρόπο προκήρυξης των εκλογών. Επίσης σημειώνεται ριζική αλλαγή του άρθρου 116 του Συντάγματος. Σύμφωνα με την νέα πρόταση, προκηρύσσονται εκλογές:
    • Με απόφαση των 3/5 της Βουλής,
    • Με εντολή Προέδρου.
    Και στις δύο περιπτώσεις εάν ο Πρόεδρος διανύει την πρώτη του θητεία δύναται να υποβληθεί ξανά υποψηφιότητά του. Συγχρόνως τελούνται Βουλευτικές και Προεδρικές εκλογές.
    Άρθρο 12: Αλλάζει επίσης ριζικά το άρθρο 119 του Συντάγματος, που αφορά την «κατάσταση έκτακτης ανάγκης». Τμήμα ή ολόκληρη η χώρα για έξι μήνες μπορεί να ανακηρυχτεί σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης με απαίτηση του Προέδρου, στις εξής περιπτώσεις:
    • Πόλεμος,
    • Συνθήκες που οδηγούν σε πόλεμο,
    • Επιστράτευση,
    • Επανάσταση,
    • Σημειωθεί κίνημα κατά του Ρεπουμπλικανισμού ή της αδιαίρετης χώρας,
    • Εμφανιστούν εσωτερικοί ή εξωτερικοί κίνδυνοι που θέτουν σε αμφισβήτηση την αδιαίρετη χώρα και έθνος,
    • Εμφανιστούν βίαιες συνθήκες, που θέτουν σε κίνδυνο την Συνταγματική τάξη, τα βασικά δικαιώματα και την ελευθερία,
    • Εμφανιστούν βίαιες συνθήκες που προκαλούν σοβαρά προβλήματα στην δημόσια τάξη,
    • Σε περίπτωση φυσικών καταστροφών, επιδημίας μεταδοτικών ασθενειών, σοβαρών οικονομικών προβλημάτων.

    …………………………………………………………..

  5. …………………………………………………….

    Σ’ αυτές τις περιπτώσεις εκδίδεται αυθημερόν Προεδρικό Διάταγμα, το οποίο δημοσιεύεται άμεσα στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης και καλείται σε σύσκεψη η Βουλή. Η Βουλή μπορεί να επικυρώσει, να επιμηκύνει ή να ακυρώσει την εν λόγω απόφαση. Κατόπιν απαίτησης του Προέδρου η κατάσταση έκτακτης ανάγκης με την επικύρωση της Βουλής μπορεί να επιμηκυνθεί το μέγιστο για τέσσερις μήνες. Σε περίπτωση πολέμου δεν λαμβάνονται υπόψη οι τέσσερις μήνες. Εκτός της περίπτωσης πολέμου για οιονδήποτε άλλο λόγο εάν το διάταγμα δεν συζητηθεί στην Βουλή, χάνει την ισχύ του 3 μήνες μετά την ημερομηνία έκδοσής του.
    Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης καθορίζονται με Νόμο οι υποχρεώσεις των πολιτών σ’ ότι αφορά τα χρήματά τους, τα υπάρχοντά τους και τις εργασίες που θα τους ζητηθούν να τελέσουν. Με σεβασμό στο άρθρο 15 του Συντάγματος μπορούν να περιοριστούν και τα βασικά δικαιώματά τους.
    Με την προαναφερόμενη παράγραφο για πρώτη φορά Συνταγματικά θεσμοθετούνται οι απάνθρωπες πράξεις που είχαν υποστεί οι μη Μουσουλμάνοι κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Όπως η «επιστράτευση είκοσι ηλικιών» (Απρίλιος 1941), η απόφαση περί «Εφάπαξ Φορολογίας Περιουσίας» (Ν-4305-11/11/1942), κ.ά.
    Άρθρο 13: Προστίθεται νέα παράγραφος στο άρθρο 142 του Συντάγματος, σ’ ότι αφορά τα Στρατοδικεία (σ.σ. για την Ελλάδα, Στρατοδικείο, Ναυτοδικείο, Αεροδικείο. Το άρθ.142 ήδη είχε αναθεωρηθεί με το δημοψήφισμα του 2010). Εκτός των πειθαρχικών παραπτωμάτων δεν επιτρέπεται η παραπομπή του παραβάτη στα Στρατοδικεία, την «διαδικασία» αναλαμβάνουν τα Πολιτικά Δικαστήρια. Μόνο σε περίπτωση πολέμου τα Στρατοδικεία δικαιούνται να ασχοληθούν με υποθέσεις που αφορούν τα μέλη των Ένοπλων Δυνάμεων.
    Το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (Adalet ve Kalkınma Partisi, AKP) από την πρώτη μέρα που ανέλαβε την εξουσία, προσπαθεί να περιορίσει την εξουσία των Ένοπλων Δυνάμεων. Στο παρελθόν Έκτακτα Στρατοδικεία με συνοπτικές διαδικασίες είχαν στείλει στην αγχόνη Ισλαμιστές και Αριστερούς, που αντιστάθηκαν στις Αρχές της ΤΔ.
    Άρθρο 14: Με το παρόν άρθρο αλλάζουν πάρα πολλά σ’ ότι αφορά το Δικαστικό και το Εισαγγελικό Συμβούλιο, τα οποία ορίζονται στο άρθρο 159 του Συντάγματος. Το άρθρο 159 είχε τροποποιηθεί και με την προηγούμενη αναθεώρηση του 2010. Στην νέα αναθεώρηση το ΑΚΡ ασχολείται ξανά με την σύνθεση των συμβουλίων καθαρά για να εξυπηρετηθούν τα μακρόπνοα πολιτικά του σχέδια.
    Άρθρο 15: Με το άρθρο αυτό αλλάζει ριζικά ο τρόπος κατάρτισης του προϋπολογισμού του Κράτους, που αναφέρεται στο άρθρο 161 του Συντάγματος. Μία βασική αλλαγή, είναι ότι πλέον όχι μόνο οι δημόσιες επενδύσεις αλλά και οι δημόσιες επιχειρήσεις δεν λαμβάνονται υπόψη στην κατάρτιση του προϋπολογισμού του Κράτους.
    Να θυμηθούμε ότι η εν λόγω λεπτομέρεια παράσυρε την Ελλάδα στα τάρταρα του ΔΝΤ, με την κατηγορία του «Greek Statistics». Η ΤΔ προλαβαίνει βάσει του αναθεωρημένου Συντάγματός της να αποκρούσει μερικά επιχειρήματα των στελεχών του ΔΝΤ.
    Μια δεύτερη λεπτομέρεια παρατηρείται στην τρίτη παράγραφο του άρθρου, όπου στο Σύνταγμα της ΤΔ πλέον θα αναγράφεται ότι: «Στο νόμο του προϋπολογισμού δεν επιτρέπονται αναφορές που δεν σχετίζονται με τον προϋπολογισμό» !
    Η βασική αλλαγή είναι ότι πλέον ο προϋπολογισμός θα καταρτίζεται από τον Πρόεδρο και 75 μέρες πριν την έναρξη του οικονομικού έτους θα αποστέλλεται στην Οικονομική Επιτροπή της Βουλής. Η Οικονομική Επιτροπή σε 55 μέρες προσκομίζει το εγκεκριμένο κείμενο προς ψήφιση στην Βουλή.
    Εάν μέχρι την έναρξη του οικονομικού έτους δεν ψηφίζεται ο προϋπολογισμός από την Βουλή, εκδίδεται Νόμος «Προσωρινού Προϋπολογισμού». Εάν δεν ψηφιστεί και ο Νόμος Προσωρινού Προϋπολογισμού, εφαρμόζεται αναλογικά ο προηγούμενος ψηφισμένος Νόμος του προϋπολογισμού.
    Από ότι αντιλαμβανόμαστε πλέον στην ΤΔ η απόρριψη του προϋπολογισμού δεν θα αποτελεί αίτιο μομφής κατά της Κυβέρνησης ή του Προέδρου…
    Τρεις σημαντικές αλλαγές που μειώνουν την ισχύ των βουλευτών, μέσω των διαδικασιών προϋπολογισμού είναι:
    • Στη συζήτηση στη Βουλή δεν επιτρέπεται στους βουλευτές να προτείνουν αύξηση των εξόδων ή μείωση των εσόδων.
    • Στην Οικονομική Επιτροπή δεν επιτρέπεται συζήτηση για τις προτάσεις που κατατίθενται, απλώς μετά την ανάγνωσή τους θα τίθενται σε ψηφοφορία.
    • Για το τρέχον οικονομικό έτος για να κατατεθεί πρόταση αύξησης κάποιου κονδυλίου, ο προτείνων πρέπει να συγκαταλέγει στην πρότασή του και ισοδύναμο έσοδο.
    Από την μία απαγορεύεται στον Πρόεδρο να εκδώσει διάταγμα αύξησης των δαπανών της Κεντρικής Διοίκησης, από την άλλη όμως του δίνεται το δικαίωμα να καταθέσει τον Νόμο περί απολογισμού του Κράτους χωρίς να έχει εγκριθεί από το Λογιστήριο του Κράτους !
    Όπως αναφέρεται στην τελευταία παράγραφο των αλλαγών, ο Νόμος περί απολογισμού του Κράτους τίθεται στην ψηφοφορία την ίδια μέρα που κατατίθεται σε ψηφοφορία και ο Νόμος του Προϋπολογισμού.
    Άρθρο 16: Στο άρθρο αυτό για να μη βρεθούν αντιφάσεις στο Σύνταγμα, αφού η ΤΔ από Προεδρευόμενη μετατρέπεται σε Προεδρική, αναγράφονται 37 μικροαλλαγές σε διάφορα άρθρα του Συντάγματος και παύεται η ισχύς άλλων 21. Τα άρθρα που αναστέλλονται αφορούν την λειτουργία του Υπουργικού Συμβουλίου και των Υπουργών.
    Άρθρο 17: (a)Αναφέρεται ότι οι νέες Προεδρικές και Βουλευτικές εκλογές θα τελεστούν στις 3/11/2019. Εάν θεωρηθεί αναγκαίο να τελεστούν νωρίτερα οι Βουλευτικές εκλογές, θα διεξαχθούν μαζί με τις Προεδρικές.
    (b)Μέχρι 3/11/2019 κρίνονται αναγκαίο να έχουν ολοκληρωθεί όλες οι σχετικές αλλαγές που προβλέπονται από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.
    (c) Γίνεται αναλυτική αναφορά στην νέα εφαρμογή του άρθρου 159, που προήλθε με το αναφερόμενο άρθρο-πρόταση 14 του παρόντος.
    (d) Οι δικαστές των Δικαστηρίων των Ένοπλων Δυνάμεων που είχαν εκλεγεί ως μέλη του Συνταγματικού Δικαστηρίου θα συνεχίσουν τα καθήκοντά τους μέχρι την λήξη τους, όπως ο Νόμος προέβλεπε.
    (e) Από την ημερομηνία που θα ισχύσει το παρόν, παύονται ο Άρειος Πάγος των Ένοπλων Δυνάμεων, τα Διοικητικά Δικαστήρια των Ένοπλων Δυνάμεων και τα Στρατοδικεία. Από την ημερομηνία παύσης τους (εκτός των έφεδρων αξιωματικών) τα στελέχη του Δικαστικού Σώματος σε 4 μήνες πρέπει να αποφασίσουν:
    Να διοριστούν με την ίδια ιδιότητα στα Πολιτικά Δικαστήρια
    Σε 4 μήνες να διαβιβάσουν όλους τους φακέλους που εκρεμούν στα Πολιτικά Δικαστήρια.
    Όσοι δεν κατοχύρωσαν δικαίωμα σύνταξης, μπορούν να ενταχθούν στο νέο σώμα διατηρώντας όλα τα δικαιώματά τους. Για τις υπόλοιπες περιπτώσεις θα εκδοθούν τα απαραίτητα διατάγματα και θα γίνουν οι ανάλογες νομοθετικές ρυθμίσεις.
    (f) Μέχρι να ολοκληρωθούν όλες οι απαραίτητες ρυθμίσεις θα ισχύουν οι υπάρχοντες νόμοι βάσει των άρθρων 152 και 153 του Συντάγματος
    (g) Η διαχείριση των αλλαγών ανήκει στον Πρόεδρο
    Άρθρο 18: Στο άρθρο 18 γίνεται ανακεφαλαίωση των άρθρων του Συντάγματος που επηρεάζονται από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.

    Η Πορεία και τα Γεγονότα της 16/4 /2017
    Οι πολίτες της ΤΔ καλούνται να ψηφίσουν «ΝΑΙ» (ότι αποδέχονται στο σύνολο τις 18 προτάσεις) ή «ΟΧΙ» (ότι απορρίπτουν στο σύνολο τις 18 προτάσεις), ενώ τα λευκά ψηφοδέλτια θεωρούνται άκυρα.
    Το Ανώτατο Εκλογικό Συμβούλιο (Yüksek Seçim Kurulu, YSK), αποφασίζει να παραχωρήσει το δικαίωμα μετάδοσης των αποτελεσμάτων σε πραγματικό χρόνο[4] αποκλειστικά και μόνο στο Κρατικό Ειδησεογραφικό Πρακτορείο Ανατολία (Α.Α.)[5]. Το Α.Α. με την σειρά του θα αναμεταδίδει τα αποτελέσματα στα υπόλοιπα ΜΜΕ ανά την οικουμένη.
    Στις 16/4/2017 πριν ανοίξουν οι κάλπες, σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης[6] εμφανίστηκαν εικόνες βίας και νοθείας υπέρ του «ΝΑΙ» σε χώρους που βρίσκονταν οι κάλπες. Παράλληλα σε πολλά σημεία σημειώθηκαν φαινόμενα υπεξαίρεσης της σφραγίδας των Εφορευτικών Επιτροπών. Περίπου μία ώρα μετά το κλείσιμο των καλπών ξεκινώντας από την ανατολική ακτή της Κωνσταντινούπολης, πολίτες ανά την επικράτεια ξεχύθηκαν στους δρόμους καταγγέλλοντας σε μεγάλη έκταση νοθεία υπέρ του «ΝΑΙ».
    Είναι γεγονός ότι στις 16/4/2017-23:30 όταν όλα τα ΜΜΕ της Τουρκίας ανακοίνωσαν το 100% των αποτελεσμάτων έλειπαν παντελώς ανά νομό οι απόλυτοι αριθμοί, αλλά μετέδιδαν μόνο ποσοστά. Σε ελάχιστα ΜΜΕ που εμφανίζονταν οι απόλυτοι αριθμοί (ψηφίσαντες, άκυρα ψηφοδέλτια, ψήφοι υπέρ του «ΝΑΙ» ή «ΟΧΙ») υπήρχαν τεράστιες αποκλίσεις (10% -15%) μεταξύ των συνόλων και των επί μέρους αποτελεσμάτων. Ο RTE στις 16/4/2017-22:30 ανακοινώνει ότι το αποτέλεσμα είναι 52% – 48% υπέρ του «ΝΑΙ». Στις 17/4/2017 ανακοινώνονται από το Α.Α. τα αναλυτικά αποτελέσματα [Κοίτα Πίνακα 1], ενώ στην επίσημη ιστοσελίδα της YSK δεν εμφανίζεται ίχνος αποτελεσμάτων, αλλά μόνο η απόφαση της Επιτροπής για την αντιμετώπιση των φαινομένων ανοικτών και ασφράγιστων ψηφοδελτίων.
    Τέλος τα ανά τομέα επίσημα πρακτικά των αποτελεσμάτων της YSK, που αναρτήθηκαν στην επίσημη ιστοσελίδα της YSK φέρουν ημερομηνία 21/4/2017, ενώ τα συνολικά αποτελέσματα αναρτήθηκαν στις 27/4/2017-09:41 [Κοίτα Πίνακα 2]. Με μία προσεκτική ματιά διαπιστώνουμε ότι σ’ όλη την επικράτεια τα πρώτα «επίσημα αποτελέσματα» [Κοίτα Πίνακα 1], διέθεταν «λάθη» υπέρ του «ΝΑΙ». Η τελική διαφορά μεταξύ τους δεν ήταν 4 μονάδες, όπως ανακοινώθηκε από τον RTE, αλλά μόλις 2,361 μονάδες (51,181% «ΝΑΙ» – 48,819% «ΟΧΙ»), η δε διαφορά των ψήφων 1.122.317. Επειδή δεν υφίστανται στατιστικά πρότυπα που βοηθούν στον υπολογισμό μεγέθους νοθείας, ίσως οι πολίτες που αντέδρασαν στα αποτελέσματα έχουν δίκιο και το αποτέλεσμα ήταν ακριβώς το αντίθετο… Όμως, εάν δεν επαναληφθεί το εν λόγω δημοψήφισμα, δεν πρόκειται να δικαιωθούν!
    Στις 16/4/2017 αργά το βράδυ τρία κόμματα[7] θα προσφύγουν στην YSK με αίτημα την ακύρωση των διαδικασιών και τον επανακαθορισμό ημερομηνίας διεξαγωγής του δημοψηφίσματος. Η YSK στις 19/4/2017-10:30, αποφασίζει με ψήφους 10 – 1 την απόρριψη των αιτημάτων περί ακύρωσης του δημοψηφίσματος.
    Παρουσίαση Στατιστικών Δεδομένων
    Στις 166.679 κάλπες που στήθηκαν στο εσωτερικό της ΤΔ ήταν εγγεγραμμένοι 55.319.288 ψηφοφόροι, από τους οποίους ψήφισαν οι 48.401.810 και καταμετρήθηκαν 47.528.949 έγκυρα ψηφοδέλτια. Το ποσοστό συμμετοχής ως προς τα έγκυρα ψηφοδέλτια ανέρχεται στο 85,9 %.
    Στην ανάλυση που ακολουθεί χρησιμοποιήθηκαν τα δεδομένα που ανακοινώθηκαν από την YSK στις 27/4/2017-09:41, λαμβάνοντας υπόψη μόνο τα έγκυρα ψηφοδέλτια [Πίνακας 2 για εσωτερικό και Πίνακας 3 για εξωτερικό]. Οι πίνακες 1 και 2 έχουν διαμορφωθεί ως εξής:
    • Στις γραμμές, στην στήλη {Ι}, οι 81 νομοί της ΤΔ βρίσκονται ανά αλφαβητική σειρά σε δύο ομάδες. Η πρώτη ομάδα βάσει διοικητικής μορφής μέχρι την περίοδο του Turgut Özal (67 νομοί) και η δεύτερη ομάδα οι νομοί που δημιουργήθηκαν μετά Özal περίοδο βάσει διοικητικών αλλαγών (εντός των παρενθέσεων αναγράφεται η ημερομηνία ίδρυσης των επιπλέων 14 νομών). Με κίτρινο φόντο αναγράφονται οι νομοί όπου υπερτερεί το «ΝΑΙ» έναντι του «ΟΧΙ» [Κοίτα πίνακα 5]. Η τελευταία γραμμή διαθέτει σύνολα, υπολογισμούς, όπου οι συναρτήσεις έχουν επιλεχτεί από τον γράφοντα.
    • Στις στήλες εμφανίζονται 3 ομάδες. Η πρώτη ομάδα με τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος όπως ανακοινώθηκαν από την YSK (στήλες ΙΙ – IV, VII,VIII). Η δεύτερη ομάδα με τα αποτελέσματα των Βουλευτικών εκλογών του 2015 όπως ανακοινώθηκαν από την YSK (στήλες Χ – ΧΙΙ). Η τρίτη ομάδα με τους υπολογισμούς του γράφοντα (στήλες V, VI, IX, XIII – XV) και θα χρησιμοποιηθούν στην πολιτική ανάλυση που θα ακολουθήσει.
    «ΝΑΙ» ψήφισαν 24.325.633 (51,18%) ψηφοφόροι. Από τους 81 νομούς το «ΝΑΙ» επικράτησε στους 47 (58,03%) κυρίως σε νομούς που κατοικούν λιγότεροι από 600.000 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι, συγκεκριμένα 38 από τους 56 (67,86%) [Κοίτα Πίνακα 5]. «ΟΧΙ» ψήφισαν 23.203.316 (48,82%) ψηφοφόροι. Από τους 81 νομούς το «ΟΧΙ» επικράτησε στους 34 (41,98%), κυρίως σε αυτούς που κατοικούν περισσότεροι από 600.000 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι, συγκεκριμένα 16 από τους 25 (64%)[Κοίτα Πίνακα 5]. Αυτό που ανησύχησε κυρίως το ΑΚΡ ήταν ότι οι 3 μεγαλύτερες Μητροπόλεις, που κυρίως είχαν επηρεαστεί από το κίνημα της 15/7/2016[8], ψήφισαν «ΟΧΙ». Συγκεκριμένα Κωνσταντινούπολη (51,35%), Άγκυρα (51,15%) και Σμύρνη (68,80%) [Κοίτα Πίνακα 2], ενώ στις Δημοτικές εκλογές του 1994 οι Ισλαμιστές έρχονταν πρώτοι σε Κωνσταντινούπολη (RP + ANAP 47,3 %) και Άγκυρα (RP + ANAP 45,9%) [Κοίτα Πίνακα 7].
    Η γεωγραφική κατανομή των ψήφων μας δείχνει ότι οι συνοριακοί και οι παραλιακοί νομοί ψήφισαν «ΟΧΙ», ενώ η ενδοχώρα εκτός των περισσοτέρων νομών που κατοικούν πολίτες Κουρδικής καταγωγής ψήφισαν «ΝΑΙ» [Κοίτα Χάρτη 1].
    Στους παραλιακούς νομούς που έχουν έντονο τουρισμό βλέπουμε ότι το «ΟΧΙ» υπερτερεί, ενώ οι νομοί των παραλιών του Εύξεινου Πόντου ψήφισαν «ΝΑΙ», εκτός της Σανδράκης (Zonguldak), που ήταν προπύργιο του CHP και εκλογική περιφέρεια του Mustafa Bülent Ecevit (Μουσταφά Μπουλέντ Ετζεβίτ).
    Από τις 7 διοικητικές περιφέρειες οι 3 ψήφισαν συντριπτικά «ΟΧΙ» (Θράκη, Αιγαίο, Μεσόγειος), οι 3 ψήφισαν συντριπτικά «ΝΑΙ» (Πόντος, Εσωτερική Ανατολία, Νοτιοανατολική Ανατολία) και μία περιφέρεια μοιράζεται μεταξύ «ΝΑΙ» και «ΟΧΙ» (Ανατολική Ανατολία) [Κοίτα χάρτη 2, σύγκρινε με χάρτη 1].
    Τέλος έχοντας υπόψη τις συλλήψεις του τελευταίου έτους, όπου οι φυλακές άδειασαν από τους τροφίμους που εξέτιαν μικροποινές για να «φιλοξενήσουν» τους κατηγορούμενους ως ακολούθους του Muhammed Fethullah Gülen ( εν συντομία FeG), ας δούμε τα αποτελέσματα από τις κάλπες που έχουν στηθεί στις φυλακές. Από το σύνολο των 88.153 έγκυρων ψηφοδελτίων, «ΝΑΙ» ψήφισαν οι 19.239 (27,92%) και «ΟΧΙ» οι 68.914 (78,18%)!
    Σε ότι αφορά το εξωτερικό: Στήθηκαν κάλπες σε 57 κράτη και σε 29 τελωνεία της ΤΔ. Στα τελωνεία [Κοίτα Πίνακα 3 αυξ. αριθ. 0] είχαν δικαίωμα ψήφου οι πολίτες που ταξίδευαν και αυτοί που κατοικούν σε γειτονικά κράτη, όπως οι Θρακιώτες Μουσουλμάνοι της Ελλάδας που διατηρούν διπλή υπηκοότητα προτιμούν να ψηφίζουν στα τελωνεία αντί στα προξενεία (Θεσσαλονίκης και Κομοτηνής).
    Στα επιμέρους πρακτικά της YSK ο αριθμός των εγγεγραμμένων εμφανίζεται ίδιος με των ψηφισάντων, ενώ στα αποτελέσματα που μεταδίδονταν από το Α.Α., από τις πρώτες εμφανίσεις ήταν σταθερά αναρτημένο το πλήθος των εγγεγραμμένων ανά κράτος. Το γεγονός μας δημιουργεί έντονες υποψίες ότι δεν υπάρχουν βάσιμα μητρώα ψηφοφόρων του εξωτερικού και ψηφίζουν οι εν εμφανίσει με διαβατήριο ή ταυτότητα. Το γεγονός επιβεβαιώνεται και από τις κάλπες του Λουξεμβούργου και Σιγκαπούρης, όπου στο Λουξεμβούργο εψήφισαν δεκαπλάσια άτομα των εγγεγραμμένων. Άρα ο αναγνώστης πρέπει να αξιολογήσει τις πληροφορίες που ακολουθούν, με το σκεπτικό ότι υπάρχει (ειδικά στην Ευρώπη) ένα υπολογίσιμο πλήθος ψηφοφόρων που έχουν ψηφίσει τουλάχιστον δύο φορές.
    Βάσει του Πίνακα 3 βρέθηκαν 1.401.716 έγκυρα ψηφοδέλτεια, εκ των οποίων τα 829.004 ήταν υπέρ του «ΝΑΙ» και 572.712 υπέρ του «ΟΧΙ». Αναλυτικά ο Πίνακας 3 μπορεί να αναγνωστεί ως εξής:
    • Στην στήλη {Ι} αναφέρονται τα 57 κράτη που έχουν στηθεί κάλπες. Με κίτρινο φόντο είναι τα κράτη που το αποτέλεσμα ήταν υπέρ του «ΝΑΙ» (18/57) και με λευκό φόντο τα κράτη που το αποτέλεσμα ήταν υπέρ του «ΟΧΙ» (39/57).
    • Δεξιά της στήλης {Ι} εμφανίζεται ο αύξοντας αριθμός. Με πράσινο φόντο επισημαίνονται τα κράτη μέλη του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας (Organisation of Islamic Coorporetion, OIC). Από τα 18 κράτη μέλη του OIC που στήθηκαν κάλπες τα 7 ψήφισαν υπέρ του «ΝΑΙ» και τα 11 υπέρ του «ΟΧΙ».
    • Στη στήλη {ΙΙ} εμφανίζονται τα δεδομένα, όπως αναφέρονταν από το Α.Α.
    • Στις στήλες {ΙΙΙ-IV} και {VII-VIII} εμφανίζονται τα δεδομένα της YSK.
    • Οι στήλες {V – VI} και {IX} έχουν διαμορφωθεί από τον γράφοντα βάσει των δεδομένων της YSK.

    Ανάλυση Αποτελεσμάτων για το Εσωτερικό της ΤΔ
    Το ΑΚΡ στις Βουλευτικές εκλογές του 2015 αναμετρήθηκε με άλλα 16 κόμματα και έλαβε 22.952.750 ψήφους από το σύνολο των 46.520.576 έγκυρων ψηφοδελτίων. Παρότι είχε λάβει το 49,34% των έγκυρων ψηφοδελτίων, δεν κατόρθωσε να έχει την βουλευτική πλειοψηφία στην Βουλή ούτως ώστε να πετύχει την Συνταγματική αναθεώρηση, που μεθοδεύονταν εδώ και δεκαετίες. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε την τελευταία σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, των ήδη από το 2010 τεταμένων σχέσεων μεταξύ ΑΚΡ και Σουνιτικού Τάγματος Λάμψη (Işık Tarikatı) ή «Κοινότητας Gülen».
    Σειρά γεγονότων είχε προκαλέσει την ρήξη των δύο ισχυρότερων Ισλαμικών Σουνιτικών Ταγμάτων [Nakşibendi – Nur Νακσιμπεντί – Νουρ (από το οποίο είχε αποσχιστεί η Κοινότητα Gülen)], τα οποία είχαν συμφιλιωθεί κάτω από την προτροπή του Necmettin Erbakan (Νετζμετίν Ερμπακάν, εν συντομία Erbakan) στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Μετά τον θάνατο του Erbakan (27/2/2011), τα γεγονότα Παλαιστίνη – Συρία (αποκλεισμός Γάζας – Mavi Marmara) όταν ζυμώθηκαν με την αλαζονεία της εξουσίας και την διαφθορά των στελεχών του ΑΚΡ, οδηγούν πολλά Ισλαμικά Σουνιτικά Τάγματα και φράξιες να διαχωρίσουν την θέση τους από το ΑΚΡ. Εμφανίζεται ο κίνδυνος εσωτερικής διάσπασης του Ισλαμικού Κινήματος του 21ου αιώνα στην ΤΔ, που αντιμετωπίστηκε με το «κίνημα» της 15/7/2016 [Κοίτα υποσημείωση 8]. Οι διωκόμενοι και οι συλληφθέντες είναι πολλαπλάσιοι των άμεσα εμπλεκόμενων στο «κίνημα», ενώ οι περισσότερες οργανώσεις και οι θεσμοί που έχουν παυτεί δεν είχαν καμία σχέση με το εν λόγω «κίνημα». Οι ψήφοι των φυλακισμένων στο δημοψήφισμα είναι ατράνταχτο στοιχείο ότι πολλά Σουνιτικά Τάγματα έχουν εναντιωθεί στο ΑΚΡ. Το ερώτημα είναι ποιο δρόμο θα ακολουθήσουν και εάν ο RTE θα κατορθώσει να τους συσπειρώσει ξανά μέχρι το Νοέμβριο του 2019;
    Συμμαχία ΑΚΡ – MHP
    Μετά τις Βουλευτικές εκλογές του 2015 το ΑΚΡ απόκτησε νέους οπαδούς λόγω της φαινομενικής οικονομικής ευημερίας που τους προσφέρθηκε από τον RTE, βασισμένη στους κρατικούς εξωτερικούς δανεισμούς (όπως οι αντίστοιχοι της Ελλάδας την περίοδο 1985 – 1999). Όμως αυτού του είδους ψηφοφόροι είναι πρόσκαιροι και εύκολα αλλάζουν θέσεις. Έτσι ο RTE ξεκινά την ανεύρεση νέων σκληροτράχηλων και σταθερών συμμάχων. Την εν λόγω συμμαχία αποκτά «πείθοντας» τον αρχηγό του εθνικιστικού κόμματος MHP, Devlet Bahçeli (Ντεβλέτ Μπαχτσελί) με το επιχείρημα της ιδεολογίας του ιδρυτή του κόμματος Alparslan Türkeş (Αλπαρσλάν Τουρκές), περί του δόγματος «Τούρκο – Ισλαμικής Σύνθεσης». Στην πραγματικότητα ο RTE, υπολογίζει στις 5.599.324 (12,04%) ψήφους που είχε λάβει το MHP στις Βουλευτικές εκλογές του 2015. Όμως μπορούσε να στηριχτεί στα περίπου 5,6 εκ. ψήφους για ένα ισχυρό «ΝΑΙ» στο δημοψήφισμα;
    Πολλοί εθνικιστές ενίστανται στην εν λόγω συμμαχία για τρεις βασικούς λόγους:
    • Επανέρχονται στην επιφάνεια τα επιχειρήματα της εθνικιστικής φράξιας, ότι το Ισλάμ προκάλεσε περισσότερη ζημία παρά οφέλη στο Τουρκικό Έθνος,
    • Ο τρόπος διοίκησης και εφαρμογής της Σαρία, που προτείνουν οι Ισλαμιστές του ΑΚΡ, δεν είναι αυτός που πρότεινε ο ιδρυτής του κόμματος δια μέσου του δόγματος των Εννέα Αχτίδων[9].
    • Το κόμμα στηρίζεται και στηρίζει το έθνος, πράγμα που απορρίπτεται από το Ισλάμ του ΑΚΡ.
    Εδώ πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι μετά τον θάνατο του ιδρυτή του MHP, Alparslan Türkeş (4/4/1997) στην εκλόγιμη Γενική Συνέλευση που τελέστηκε στις 18/5/1997 και 6/7/1997, ο Bahçeli θα επικρατήσει έναντι του Yıldırım Tuğrul Türkeş (υιού του ιδρυτή), όταν συσπειρώθηκε κατά του, όλη η εσωτερική αντιπολίτευση. Κατόπιν αιματηρών αντιπαραθέσεων αρχηγός του MHP εκλέγεται ο Bahçeli. Επέρχεται η διάσπαση της ηγετικής ομάδας του MHP και ο Tuğrul Türkeş, στις 27/11/1998 θα ιδρύσει δικό του εθνικιστικό κόμμα. Ο εν λόγω διχασμός δεν ήταν μόνο προϊόν ηγεσίας, αλλά έκρυβε βαθιές διαφορές και ως προς την ιδεολογία αλλά και ως προς την εφαρμοσμένη στρατηγική του MHP. Το επιτελείο του RTE φέρει αναλυτική πληροφόρηση για τις εν λόγω διαφορές, που αποκομίστηκαν από τις καταθέσεις των κατηγορουμένων στις δίκες του Ergenekon (2008 – 2012). Βέβαια οι ιδεολογικοί διχασμοί ευνοούσαν τον RTE, ο οποίος προσβλέπει να κερδίσει σταθερούς ριζοσπάστες οπαδούς από μία νέα διάσπαση του MHP, δεδομένου ότι οι εφέσεις στις δίκες Ergenekon ξεκίνησαν το 2017! Έχοντας υπ’ όψιν ότι στην προ ΑΚΡ περίοδο τα Ισλαμοκεντρικά κόμματα (RP + ANAP) όταν ελάμβαναν την μεγαλύτερη ποσόστωση 41,7% του εκλογικού σώματος [δημοτικές 1994. [Κοίτα Πίνακα 7] το MHP είχε περιοριστεί σε ποσοστό 7,541%.
    Ας δούμε πως εκφράστηκαν σε αριθμούς τα προαναφερόμενα διλήμματα, από τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος:
    • Στο δημοψήφισμα βρέθηκαν 1.096.373 παραπάνω έγκυρα ψηφοδέλτια ως προς της Βουλευτικές εκλογές του 2015 το ποσοστό κυμαίνεται στο 2,292% (1/11/2015: 47.840.231, 16/4/2017: 48.936.604) και το εκλογικό σώμα ως προς τους εγγεγραμμένους διευρύνθηκε κατά 2,358% (1/11/2015: 56.949.009, 16/4/2017: 58.291.898).
    • AKP + MHP στις Βουλευτικές εκλογές είχαν λάβει σύνολο 28.552.074 ψήφους και το ποσοστό τους ανέρχονταν στο 61,375%. Εάν θεωρήσουμε ότι στο δημοψήφισμα ψήφισαν «ΝΑΙ» οι ψηφοφόροι των δύο κομμάτων σε απόλυτο αριθμό έχουν απολέσει 4.226.441 ψήφους. Με την αναπροσαρμογή της διεύρυνσης του εκλογικού σώματος το ύψος απολεσθέντων ψήφων ανέρχεται σε 4.397.353, σχεδόν το σύνολο ψήφων που ο RTE προσδοκά από το MHP. Δηλαδή τα δύο κόμματα ως προς τα έγκυρα ψηφοδέλτια έχουν απολέσει συνολικά το 11,322% της πολιτικής τους δύναμης.
    Μπορεί να χρεωθεί η αποτυχία εξ ολοκλήρου στο MHP;
    Το MHP πρωτοεμφανίζεται στις Βουλευτικές εκλογές του 1964. Έκτοτε αυξάνει σταθερά το εκλογικό του ποσοστό. Ειδικότερα:
    Ποσοστό (%) που έλαβε το MHP σε εκλογικές αναμετρήσεις
    1965 Βουλευτικές 1969 Βουλευτικές 1994 Δημοτικές 1999 Δημοτικές 2011 Βουλευτικές 2015 Βουλευτικές
    2,242 3,026 7,541 15,151 13,01 15,833
    Εάν εξετάσουμε τον Πίνακα 4 με την σχετική αναπροσαρμογή ψήφων, θα διαπιστώσουμε ότι το ΑΚΡ στους πολιτικά ισχυρότερους νομούς του MHP, αν και στο δημοψήφισμα υπερίσχυσε το «ΝΑΙ», έχει απολέσει πολλούς «πιστούς» οπαδούς του. Είναι αδύνατο το MHP να απολέσει το 71,5% των ψηφοφόρων του στην εκλογική περιοχή του Devlet Bahçeli (νομός Osmaniye) ή το 100% των νομών Çankırı, Kırıkkale, Karabük και Burdur [Κοίτα Πίνακα 4]. Άρα το «πρόβλημα» του ΑΚΡ δεν περιορίζεται μόνο στις μεγάλες μητροπόλεις, αλλά και η ύπαιθρος εναντιώνεται στα πολιτικά τεκταινόμενα του ΑΚΡ. Οι επιλογές του RTE, μέχρι τον Νοέμβριο του 2019 όσον αφορά το MHP είναι:
    • ή θα προσπαθήσει με εθνικιστικές κορόνες να διασπάσει το MHP
    • ή με ανταλλάγματα και εκβιασμούς (εφέσεις στις δίκες Ergenekon) θα προσπαθήσει να ενδυναμώσει τον συνασπισμό.
    Από τα προαναφερόμενα διαπιστώνουμε ότι η «ροή των πραγμάτων», έχοντας υπ’ όψιν και την πτώση των οικονομικών δεικτών της ΤΔ, ρέει κατά του ΑΚΡ. Ίσως επανακάμψει με εξωτερικές ή προς το εξωτερικό παρεμβάσεις, ποιες όμως και με τί κόστος;
    Λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα τρία κόμματα που κατάθεσαν ένσταση κατά των αποτελεσμάτων του δημοψηφίσματος [Κοίτα υποσημείωση7], ας ψηλαφίσουμε και την πτέρυγα του «ΟΧΙ». Τα τρία κόμματα στις Βουλευτικές εκλογές του 2015 με 16.905.690 ψήφους είχαν λάβει το ποσοστό 36,34% των έγκυρων ψηφοδελτίων[10]. Αναλυτικότερα: CHP 25,56%, HDP 10,54%, και VP 0,25%.
    Γνωρίζοντας ότι τα ποσοστά που έλαβε το Κεμαλικό κόμμα CHP στις εκλογικές αναμετρήσεις των τελευταίων 20 ετών δεν υπερέβαιναν τα 26% των έγκυρων ψηφοδελτίων [Κοίτα σημ. 10] και οι ψηφοφόροι του HDP είναι συγκεκριμένοι, συμπεραίνουμε ότι το «ΟΧΙ» ψηφίστηκε και από τους συμμάχους του ΑΚΡ. Παρότι για να κατευναστούν οι δυναμικές λαϊκές αντιδράσεις της νύχτας της 16/4/2017 τα δύο ισχυρά κόμματα της αντιπολίτευσης δήλωσαν ότι προθυμοποιούνται να προσφύγουν στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια και αμφότεροι κατήγγειλαν βιαιοπραγίες κατά των ψηφοφόρων του «ΟΧΙ»[11], αμφότεροι σε τριάντα μέρες οπισθοχώρησαν. Γιατί;
    Ένα δεύτερο καίριο ερώτημα είναι: Εάν όντως το 51,18% του Τουρκικού λαού που ψήφισε «ΝΑΙ» στηρίζει το καθεστώς της Σαρία;
    Τα δύο ερωτήματα, από την πλευρά του ΑΚΡ απαντήθηκαν από τον RTE στο διάγγελμά του της 16/4/2017-22:30, ο οποίος τόνισε:
    «…
    Η 200 ετών συζήτηση περί πολιτεύματος που αδιαλείπτως συνεχίστηκε στα εδάφη αυτά, για πρώτη φορά απαντήθηκε με τη λαϊκή ετυμηγορία. Το Σύνταγμά μας θα διαμορφωθεί όπως προστάζουν οι πολίτες της Τουρκικής Δημοκρατίας…
    Τα 80 εκατομμύρια απαρτίζουν μία πατρίδα, ένα κράτος και ζουν κάτω από μία σημαία… (σ.σ. δεν αναφέρθηκε στο ένα έθνος, όπως αναγράφεται στο Σύνταγμα).
    Δεν είναι σημαντικοί μόνο οι 25 εκ. ψήφοι (σ.σ. μετά από 8 μέρες αποδείχτηκε ότι ήταν μόνο 24,33 εκ.) υπέρ του «ΝΑΙ», αλλά όλοι οι ψήφοι που βρέθηκαν στις κάλπες, ειδικά αυτών της Νοτιοανατολικής Τουρκίας…
    Για την ομαλή εφαρμογή των αλλαγών, μέχρι τις 3/11/2019 έχουμε να κάνουμε πολλά. Για την ριζική αλλαγή που θα επέλθει τον Νοέμβριο του 2019 πρέπει να έχουμε συγκεκριμένα σχέδια…
    Δεν πρέπει να λησμονηθεί ότι το αποτέλεσμα του σημερινού δημοψηφίσματος είναι και δημιούργημα και μεγάλη ευεργεσία του Τουρκικού λαού. Αυτό πρέπει να το σεβαστούν όλοι οι σύμμαχοι της Τουρκικής Δημοκρατίας…
    »
    Στις Βουλευτικές εκλογές του 2015 το σύνολο των έγκυρων ψηφοδελτίων που έλαβαν τα πέντε προαναφερόμενα κόμματα (AKP, MHP, CHP, HDP, VP) ανέρχονταν στα 45.457.764 με 97,715% ποσόστωση. Άρα οι πολιτικές θέσεις των υπόλοιπων 11 κομμάτων που έλαβαν το 2,285% των ψήφων δεν θα επηρεάσουν την πολιτική ανάλυση που ακολουθεί.
    Σύγκριση δύο δημοψηφισμάτων 2010 – 2017
    Θα ήταν ένα καλό «εργαλείο» η σύγκριση αποτελεσμάτων της ίδιας μορφής ψηφοφοριών, που τελέστηκαν εντός της ίδιας δεκαετίας. Οι σημαντικές όμως διαφορές των δύο δημοψηφισμάτων που τελέστηκαν στην ΤΔ την δεκαετία 2010 δεν αφήνουν περιθώρια εξαγωγής ενός κοινού συμπεράσματος, αλλά μπορούν να εξαχθούν αξιόλογα επιμέρους συμπεράσματα, που θα είναι χρήσιμα για την πολιτική ανάλυση που ακολουθεί.
    Ας εξετάσουμε το γεγονός εξ αρχής. Στις 7/5/2010 η Βουλή αποφασίζει τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος στις 12/9/2010 με αντικείμενο την αναθεώρηση 24 άρθρων του Συντάγματος. Από τα 24 αναθεωρημένα άρθρα, τα 12 αφορούσαν το Σύστημα Δικαίου της χώρας, από το Συνταγματικό Δικαστήριο μέχρι τα Δικαστήρια των Ένοπλων Δυνάμεων. Οι διαδικασίες αναθεώρησης συμπίπτουν χρονικά με την περίοδο που τα Πολιτικά Δικαστήρια ερευνούν την υπόθεση Balyoz [(Βαριοπούλα), κοίτα παρακάτω]. Από τα 24 αναθεωρημένα άρθρα, τα 6 αφορούσαν την κατοχύρωση δικαιωμάτων πολιτών που ισχύουν σε πολλά Δυτικά κράτη και δεν είχαν κατοχυρωθεί ακόμα Συνταγματικά στην ΤΔ. Οι πολίτες καλούνται να απαντήσουν «ΝΑΙ», ότι αποδέχονται εξ ολοκλήρου τις 24 αλλαγές ή «ΟΧΙ» ότι τις απορρίπτουν.
    Οι Κουρδικές οργανώσεις κάτω από πολλαπλά διλλήματα αποφασίζουν να απέχουν του δημοψηφίσματος του 2010. [Κοίτα πίνακα 10].
    Τότε η αίσθηση που επικρατούσε στην κοινή γνώμη ήταν ότι ο RTE προσπαθούσε να μεταφέρει το κέντρο αποφάσεων από τις Ένοπλες Δυνάμεις στο πολιτικό κατεστημένο της χώρας. Στελέχη του ΑΚΡ θα αρνηθούν να δώσουν Συνταγματικά δικαιώματα στους Κούρδους, που επίμονα ζητούσαν οι οργανώσεις τους. Έτσι εάν οι Κούρδοι ψήφιζαν «ΝΑΙ» θα στήριζαν τους αρνητές των δικαιωμάτων τους, εάν ψήφιζαν «ΟΧΙ» θα στήριζαν τις Ένοπλες Δυνάμεις της ΤΔ. Οι φυγόκεντρες Κουρδικές οργανώσεις απέχουν με το επιχείρημα ότι «το δημοψήφισμα είναι υπόθεση της ΤΔ και δεν μας αφορά».
    Το MHP στηρίζοντας τα μέλη των Ένοπλων Δυνάμεων αναγγέλλει ότι θα ψηφίσει «ΟΧΙ».
    Έτσι αν και οι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους μεταξύ των δύο δημοψηφισμάτων διαφέρουν μόνο 5,8 εκ. [2010 στους 49.497.593, 2017 στους 55.319.288], η διαφορά των έγκυρων ψηφοδελτίων υπερβαίνει τα 10 εκ. [10.079.649, κοίτα Πίνακα 9 το Σύνολο στήλης ΧΙΙ,]. Έχοντας υπόψη ότι στις Βουλευτικές εκλογές του 2015 το Κουρδοκεντρικό Κόμμα HDP έλαβε 4.900.926 (10,535%) ψήφους και οι ψήφοι του «ΟΧΙ» μεταξύ δύο δημοψηφισμάτων αυξήθηκαν κατά 7.421.443 (αν και το «ΝΑΙ» το 2017 στηρίζεται από δύο κόμματα), θα διαπιστώσουμε το εύρος της ήττας του ΑΚΡ του 2017.
    Από τους 81 νομούς μόνο στους 8 αυξήθηκε το ποσοστό του «ΝΑΙ», ενώ στους 73 το «ΟΧΙ» [Κοίτα Πίνακα 9, πλήθος θετικών πρόσημων στήλης ΧΙΙΙ]. Όπως προαναφέρθηκε η αποχή των Κουρδικών οργανώσεων δεν αφήνει περιθώριο για περαιτέρω ανάλυση. Μία σημαντική επίπτωση της αποχής των Κούρδων, είναι η διαφορά των έγκυρων ψηφοδελτίων στην Κωνσταντινούπολη, που αγγίζει τα 3 εκ. [(2.997.696), κοίτα Πίνακα 9] και θα ανατρέψει το 2017 το αποτέλεσμα στην Κωνσταντινούπολη. Το μοναδικό παρήγορο για το ΑΚΡ ήταν ότι αν και στις δύο ψηφοφορίες «έχασαν» στην περιφέρεια της Θράκης, από τους 8 νομούς που αυξήθηκε το ποσοστό του «ΝΑΙ» οι 3 ανήκουν στην περιφέρεια της Θράκης (Edirne, Tekirdağ, Kırklareli).
    Ο RTE έχοντας κατά νου την ριζική αναθεώρηση του Συντάγματος, στα πρόθυρα των Βουλευτικών εκλογών του 2015 θα προσεγγίσει τις Κουρδικές οργανώσεις. Έτσι στελέχη του ΑΚΡ και των Κουρδικών οργανώσεων στις 27/2/2015 θα συσκεφτούν στα Ανάκτορα του Dolmabahçe (Ντολμαμπαχτσέ) για κοινό ψηφοδέλτιο[12]. Όμως ο RTE αθετεί τις υποσχέσεις του και αρχίζουν οι βομβαρδισμοί κατά Κουρδικών οικιστικών περιοχών εντός της ΤΔ. Το γεγονός θα προκαλέσει ρήξη μεταξύ των στελεχών του σκληροπυρηνικού κέντρου του ΑΚΡ.
    Το ερώτημα που πλανάται είναι «Πού στηρίζεται ο RTE;»

    …………………………………………………

  6. ……………………………………

    Σύντομο Ιστορικό της Νέας Πορείας (Ισλαμοποίηση της ΤΔ)
    Από την δημιουργία της ΤΔ (Συνθήκη Λωζάννης) παρ’ όλες τις διώξεις που υπέστησαν οι Ισλαμιστές δεν σταμάτησαν ποτέ να καλλιεργούν τις πεποιθήσεις τους για την επιστροφή στο καθεστώς της Σαρία. Η επάνοδος των Ισλαμιστών στην Τουρκική πολιτική σκηνή σημειώνεται με την δράση του Necmettin Erbakan στη δεκαετία του 1960. Ενόψει των προσπαθειών ίδρυσης Οργανισμού Ισλαμικών Χωρών [13] και του κενού που δημιουργεί η μη ύπαρξη του θεσμού του Χαλίφη, οι Σουνίτες Χανεφί (Hanefî) για να επανακτήσουν τον πρώτο λόγο στον Ισλαμικό κόσμο προσπαθούν να οργανωθούν στην ΤΔ, αφού δεν θέλουν να αφήσουν την πρωτοκαθεδρία του Ισλαμικού κόσμου:
    • Στους Σαούδους Vehhâbî, που προσπαθούν να ελέγξουν τον εν ιδρύσει Οργανισμό των Ισλαμικών Χωρών,
    • Στο αριστερό Ba’ath[14], που προσπαθεί να ελέγξει τον Ισλαμικό κόσμο προβάλλοντας τον αγώνα που διεξάγει κατά του Ισραήλ (άρα αντιπαρατάσσεται κατά της Δύσης),
    Έτσι ο Necmettin Erbakan με συγκεκριμένες προτάσεις και κοσμοθεωρία (επονομαζόμενη «Εθνική Άποψη), στηριζόμενος από πολλά Σουνιτικά Τάγματα, κατά την διάρκεια της Α’ Κυβέρνησης Demirel (27/10/1965 – 3/11/1969) προσεγγίζει τον Πρωθυπουργό Süleyman Demirel του ΑΡ (Adalet Partisi, Κόμμα Δικαιοσύνης). Ο φιλελεύθερος Demirel που έβλεπε με συμπάθεια τα Ισλαμικά Τάγματα, δεν δέχεται του αυτού είδους «διολίσθηση», φοβούμενος την επέμβαση της ηγεσίας των Τουρκικών Ένοπλων Δυνάμεων. Είχαν περάσει μόνο 4 χρόνια από τον απαγχονισμό του τέως Πρωθυπουργού Adnan Menderes (17/9/1961) και το AP, από πολλούς θεωρούνταν η συνέχεια του DP του Menderes. Φημολογείται ότι ο Süleyman Demirel για τους ίδιους λόγους θα αρνηθεί και την λύση του «Κουρδικού» που προτάθηκε από την ηγεσία του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ[15].
    Ο Necmettin Erbakan για να προλάβει τις εξελίξεις του Μαρόκου, στο «και πέντε», στις 26/1/1970 ιδρύει το κόμμα Milli Nizam Partisi (MNP, Κόμμα Εθνικής Τάξης), το οποίο στηρίζεται από τα σκληροπυρηνικά Σουνιτικά Τάγματα. Στηρίζεται κυρίως από φράξιες των Nakşibendi, που τα μέλη του Τάγματος από την Οσμανική περίοδο στηρίζουν τον αγώνα των Σουνιτών κατά των Σιιτών και τις φράξιες των Nur. Το Τάγμα Nur δημιουργήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και θεωρεί ότι η τεχνολογία και η επιστήμη από όπου και αν προέρχονται δεν βλάπτουν αλλά εμπλουτίζουν το Ισλάμ. Το MNP χωρίς να προλάβει καμία εκλογική αναμέτρηση στις 20/5/1971 θα παυτεί με απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της ΤΔ.
    Ο Erbakan άθελά του θα οδηγήσει στην επίσπευση του δεύτερου κινήματος των Ένοπλων Δυνάμεων (12/3/1971)[16]. Παράλληλα με το MNP, θα παυτεί και το Τουρκικό Εργατικό (Κομουνιστικό) Κόμμα [Κοίτα Πίνακα 6], που την περίοδο εκείνη αντιπροσωπεύονταν με 2 βουλευτές στην Βουλή. Με το κίνημα των Ένοπλων Δυνάμεων του 1971 και ο FeG διώκεται ως συνεργάτης των εθνικιστών του MHP.
    Οι κινηματίες του 1971, προσπαθούν να ενώσουν τον Τουρκικό λαό προς συγκεκριμένη πολιτική ροπή αντιδρώντας δυναμικά κατά το αριστερών DEV-GENÇ, των εθνικιστών Γκρίζων Λύκων (εκφράζονται μέσω MHP) και των Ισλαμιστών. Οι πολιτικές πεποιθήσεις των κινηματιών ήταν εμφανείς όταν Πρωθυπουργός «διορίζεται» ο αρχιτέκτονας «της Κυπριακής πολιτικής», σκληροτράχηλος Κεμαλιστής, βουλευτής του CHP και καθηγητής της Νομικής İsmail Nihat Erim[17].
    Το καλοκαίρι του 1974 ναι μεν η ΤΔ θα εξασφαλίσει την παραμονή της Κύπρου στην σφαίρα του ΝΑΤΟ, και την ασφάλεια του κόλπου της Αλεξανδρέττας, που θα κατάληγε ο πετρελαιαγωγός Κιρκούκ – Μοσούλη – Τζεϊχάν, αλλά θα κατέρρεε οικονομικά από τον οικονομικό αποκλεισμό που εφάρμοσε η Δύση. Έτσι επανέρχονται στο προσκήνιο οι εθνικιστές MHP με αρχηγό τον Alparslan Türkeş και οι Ισλαμιστές με το νέο κόμμα MSP (Millî Selamet Partisi, Κόμμα Εθνικής Σωτηρίας. Ιδ. 11/10/1972) με αρχηγό τον Necmettin Erbakan. Ο Erbakan αρχίζει να υλοποιεί την κοσμοθεωρία της «Εθνικής Άποψης» [Κοίτα Πίνακα 8] και να οργανώνεται εκτός της επικράτειας της ΤΔ, όπου Συνταγματικά απαγορεύονταν η λειτουργία θεσμών που επιδιώκουν το καθεστώς της Σαρία. Ένας από τους αποσταλμένους στο εξωτερικό ήταν ο ικανότατος ιεροκήρυκας του Τάγματος του Nur (τότε), FeG. Έτσι οι Ισλαμιστές της ΤΔ θα οργανωθούν σε Γερμανία, Ολλανδία και Γαλλία.
    Το MSP στην δεκαετία 1970 θα συμμετέχει σε 3 κυβερνήσεις συνασπισμού:
    • Α’ Κυβέρνηση Ecevit (26/1/1974 – 17/11/1974), CHP + MSP, κυβέρνηση που υλοποίησε τον Αττίλα στην Κύπρο.
    • Δ’ Κυβέρνηση Demirel (31/3/1975 – 21/6/1977), AP + MSP + MHP + CGP
    • Ε’ Κυβέρνηση Demirel (21/7/1977 – 5/1/1978), AP + MSP + MHP
    Στις προαναφερόμενες κυβερνήσεις συνασπισμού, MSP και MHP προσπαθούν να ελέγξουν όσο το δυνατόν περισσότερα νευραλγικά υπουργεία ούτως ώστε να προωθήσουν τις ιδεολογικές τους θέσεις στις πλατιές μάζες.
    Η οικονομική κατάρρευση και οι ενδοκυβερνητικές αψιμαχίες θα επιφέρουν το πολιτικό χάος. Δεν θα αργήσει το τρίτο κίνημα των Ένοπλων Δυνάμεων, που θα υλοποιηθεί στις 12/9/1980 υπό την διοίκηση του Ahmet Kenan Evren (Αχμέτ Κενάν Εβρέν). Οι διεθνείς συγκυρίες, δεν επέτρεπαν να αναλάβουν την διοίκηση της ΤΔ «δημοκρατικές» δυνάμεις που ήταν γαλουχημένες με την ιδέα της μεικτής οικονομίας. Διότι είχαν προηγηθεί οι μάχες Yom Kippur (Γιόμ Κιπούρ, 1973), όπου οι Σοβιετικοί κερδίζουν έδαφος στην Μέση Ανατολή και η επέμβαση των Σοβιετικών στο Αφγανιστάν (καλοκαίρι 1979), όπου οι Σοβιετικοί κερδίζουν έδαφος στην Ινδική χερσόνησο. Έτσι νέος Πρωθυπουργός των κινηματιών «διορίζεται» ο φιλελεύθερος Halil Turgut Özal, μέλος του σκληροπυρηνικού Ισλαμικού Τάγματος Nakşibendi. Ο Özal κάνει σοβαρά ανοίγματα προς τα πετροδολάρια των Σαούδων, προωθώντας εμπράκτως στη διεθνή βιβλιογραφία την έννοια του Φιλελεύθερου Ισλαμιστή. Μετά το 1984, παρόλους τους Συνταγματικούς περιορισμούς τα Ισλαμικά Τάγματα αρχίζουν να δρουν πιο ελεύθερα εντός της ΤΔ.
    Αν και ο FeG από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 αρχίζει να διακινεί τα δικά του ηχογραφημένα μαγνητικά μέσα και τα δικά του βιβλία, που εκδίδονταν από τον εκδοτικό οίκο Yeni Asya (Γιενί Άσια, Νέα Ασία, εκδοτικός οίκος της ισχυρότερης φράξιας του Τάγματος Nur), η πλήρης ρήξη με το Τάγμα Nur θα επέλθει το 1977. Έκτοτε οι ακόλουθοι του FeG αυτοαποκαλούνται μέλη Τάγματος Λάμψης (Işık Tarikatı, Ισίκ Ταρικατί). Ο απώτερος σκοπός του Τάγματος Λάμψης είναι η εφαρμογή της Σαρία, όσο το δυνατόν περισσότερο με ειρηνικά μέσα. Η κοινότητα Gülen εδραιώνει μία νέα ακμή του Cihâd (τσιχάντ)[18]. Ιδρύει ισχυρά οικονομικά κέντρα που αποκαλούνται «τεθωρακισμένα του cihad». Όπως αναφέρεται στη διδασκαλία του FeG: «τα τεθωρακισμένα του cihad για να είναι ευέλικτα, αποτελεσματικά και πάντα σύγχρονα, πρέπει οι χειριστές των τεθωρακισμένων να έχουν εκπαιδευτεί στα καλύτερα εκπαιδευτικά κέντρα της υφηλίου»[19]. Ως προς την διδασκαλία του FeG η «άλωση » του κράτους, δηλαδή η δημιουργία κατεστημένου Σαρία, θα επιτευχθεί ελέγχοντας τα νευραλγικά δημόσια διοικητικά κέντρα και όχι με ένοπλο αγώνα[20]. Συγκεκριμένα τονίζει:
    »
    Τα κομβικά σημεία που μας καθοδηγούν στη Θεία Τάξη (İlahî Nizam, Ιλαχί Νιζάμ) είναι:
    α) Ασφάλεια και Πληροφορία
    β) Εκπαίδευση και Εταιρεία
    γ) Τακτική και Στρατηγική
    Όσοι υπηρετούν το Ισλάμ είναι στρατιώτες. Όσοι δεν αντιλαμβάνονται ότι είναι στρατιώτες και συμπεριφέρονται αντίθετα των προδιαγραφών, σίγουρα θα τιμωρηθούν…
    Για να μη ζήσουμε την πανωλεθρία της Αλγερίας και της Συρίας του 1982 μέχρι να αποκτήσουμε την δύναμη να κουβαλάμε την γη στους ώμους μας και να σιγουρευτούμε ότι είμαστε ικανοί να διαχειριστούμε αυτή την δύναμη…
    Μέχρι να ελεγχθεί κάθε Συνταγματική Αρχή της ΤΔ, κάθε βήμα θεωρείται πρόωρο. Μέχρι εκείνη την στιγμή το όπλο σου θα είναι η γενειάδα και η μαντίλα…
    Για να φθάσουμε στο στόχο μας είναι θεμιτή κάθε πρακτική. Στην πορεία θα λέμε και ψέματα και θα κοροϊδεύουμε τα πλήθη. Διότι οι μαζικές κινητοποιήσεις είναι άχρηστο δώρο των Δυτικών. Για να υλοποιηθεί η θρησκευτική μας πεποίθηση πρέπει να κινηθούμε με ισχυρό πνεύμα, και να έχουμε την υπομονή και την σιωπηρή συμπεριφορά των κοραλλιών. Σε κάθε γωνία που μπορούμε να αναπτυχθούμε πρέπει να ριζώσουμε αθόρυβα και με πόνο…
    »
    Οι εν λόγω πρακτικές υποδεικνύουν την δημιουργία του Παράλληλου Κράτους [21], το οποίο αρχίζει να οικοδομείται από τις κυβερνήσεις συνασπισμού την δεκαετία 1970. Μετά το κίνημα των Ένοπλων Δυνάμεων του 1980 και συγκεκριμένα με τα ανοίγματα του Turgut Özal (ως Πρωθυπουργός και αρχηγός του κόμματος ΑΝΑΡ) σε Ισλάμ και φιλελεύθερη οικονομία, η Κοινότητα Gülen θα ιδρύσει επενδυτικές εταιρείες, που λειτουργούν με Ισλαμικά πρότυπα και τα κεφάλαια προέρχονται από δωρεές πιστών και επενδύσεις επιχειρηματιών (που πολλές φορές προσποιούνταν, εις γνώση της κοινότητας, τον «καλό Μουσουλμάνο»). Τα εν λόγω κεφάλαια θα διοχετευτούν όπως επιτάσσει η διδασκαλία του FeG σε δύο βασικούς πυλώνες:
    • Ίδρυση ξενόγλωσσων εκπαιδευτικών κέντρων ανά την υφήλιο,
    • Δημιουργία «διεθνούς κλειστού οικονομικού συστήματος» (τα τεθωρακισμένα του cihâd), που εξυπηρετεί την κάλυψη όλων των αναγκών των μελών του Τάγματος, όσο το δυνατόν ανεξάρτητο από άλλα οικονομικά κέντρα.
    Αρχές της δεκαετίας 1990 οι επιχειρηματικές δραστηριότητες θα επεκταθούν σε πολλές χώρες. Στην πολυεθνική οικονομική δραστηριότητα:
    (Επιχειρήσεις Βακούφια -> Αγαθοεργίες),
    θα αναμιχτούν και καιροσκόποι και μυστικές υπηρεσίες διαφόρων χωρών.
    Την περίοδο των κυβερνήσεων της Tansu Çiller (Τανσού Τσιλλέρ, Α’ Κυβ. 25/6/1993 – 5/10/1995, Β’ Κυβ. 5/10/1995 – 30/10/1995, Γ’ Κυβ 30/10/1995 – 6/3/1996) η ΤΔ θα κυνηγήσει «τους εχθρούς του έθνους» ανά την υφήλιο, χρησιμοποιώντας την οργάνωση του MHP (ως παρακρατικοί εκτελεστές), την Μυστική Υπηρεσία της Στρατιωτικής Χωροφυλακής (JİTEM) και την Τουρκική Μαφία που δραστηριοποιούνταν στο εξωτερικό. Παρότι η δράση αυτή αποκωδικοποιήθηκε στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής του σκανδάλου Susurluk (Σουσουρλούκ, 3/11/1996), όπου στα πρακτικά της εξεταστικής γίνεται αναφορά και στον FeG, διευρύνεται και η εκλογική βάση του MHP, ενδυναμώνεται και η κοινότητα Gülen.
    Από αρχές της δεκαετίας 1990 αρχίζουν να εισρέουν Ισλαμικά κεφάλαια σε ιδρύματα της ΤΔ, που μετατρέπονται σε υλικά βοηθήματα σε «άπορες οικογένειες». Το γεγονός θα επιβεβαιωθεί από τις κάλπες, όπου τα Ισλαμοκεντρικά κόμματα στις Βουλευτικές εκλογές της 24/12/1995 (ανήμερα Χριστουγέννων) θα λάβουν 40,98% των έγκυρων ψηφοδελτίων [Κοίτα Πίνακα 8]. Στις 28/6/1996, αναλαμβάνει την πρωθυπουργία ο Necmettin Erbakan, ο οποίος είχε συσπειρώσει όλες της Μουσουλμανικές κοινότητες κάτω από το RP με τεράστια επιτυχία στις τοπικές εκλογές του 1994. Το 1996 η Κοινότητα Gülen θα αποκτήσει την επενδυτική Τράπεζα Asya Katılım Bankası ή Bank Asya (Επενδυτική Τράπεζα Ασίας ή Τράπεζα Ασίας), η οποία λειτουργεί με τα Ισλαμικά πρότυπα των άτοκων συναλλαγών. Όταν η κυβέρνηση Erbakan αφήνει να διαρρεύσουν οι λεπτομέρειες του σκανδάλου Susurluk, στις 28/2/1997 θα επανέλθει η ηγεσία των Ένοπλων Δυνάμεων, στέλνοντας τελεσίγραφο στην Κυβέρνηση, ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις και η Δημόσια Διοίκηση δεν θα επιτρέψουν την οπισθοδρομικότητα (σ.σ. εννοούν το Ισλαμικό κίνημα), που μεθοδεύεται από το RP. Στις 18/6/1997 θα παραιτηθεί η κυβέρνηση Erbakan και στις 16/1/1998 το Συνταγματικό Δικαστήριο της ΤΔ θα παύσει το RP, που την περίοδο εκείνη ήταν το ισχυρότερο κόμμα της ΤΔ. Έκτοτε ο Erbakan θα δεχτεί συνεχόμενες πολιτικές διώξεις, που θα εκφραστούν με φυλακίσεις και συνεχή στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων.
    Η τελευταία προσπάθεια υλοποίησης της «Εθνικής Άποψης» από πλευράς Erbakan γίνεται δια μέσου του Κόμματος Fazilet Partisi (FP Ιδ. 17/12/1997, Κόμμα Αρετής). Στην Α’ Γενική Συνέλευση του κόμματος FP (14/5/2000) θα εμφανιστεί μία ισχυρή ομάδα, με τον τίτλο «Οι Προοδευτικοί» (Yenilikçi), της οποίας ηγείται ο Abdullah Gül (Αμπνουλλάχ Γκιούλ) και ο RTE. «Οι Προοδευτικοί» θα λάβουν 521 ψήφους, έναντι 633 του υποψηφίου του Erbakan, Recai Kutan (Ρετζαϊ Κουτάν) και θα επέλθει η πρώτη διάσπαση του Ισλαμικού κινήματος. Οι Gül – RTE, με πρότυπο το Φιλελεύθερο Ισλάμ θα ιδρύσουν το ΑΚΡ (14/8/2001). Την ίδια περίοδο, στις 22/6/2001 το Συνταγματικό Δικαστήριο θα παύσει το FP και θα ξεκινήσουν διώξεις και φυλακίσεις των στελεχών του.
    Με την παύση του FP, τα στελέχη τα οποία δεν έχουν στερηθεί τα πολιτικά τους δικαιώματα, θα ιδρύσουν το Saadet Partisi (SP, Ιδ. 20/7/2001, Κόμμα Ευτυχίας). Οι βουλευτές του FP θα μοιραστούν μεταξύ SP και ΑΚΡ. Μετά τις εκλογές στις 3/11/2002 ο Erbakan προσπαθεί να κρατήσει τις ισορροπίες μεταξύ των Ισλαμικών δυνάμεων της ΤΔ για να μην υπάρξουν αιματηρές αντιπαραθέσεις. Ο FeG πλέον κινεί να νήματα της κοινότητάς του από τις ΗΠΑ. Μετά την 11/9 στο Ισλαμικό κίνημα θα αναμιχθούν έντονα και ξένες μυστικές υπηρεσίες. Στις μάχες που αρχίζουν να διεξάγονται στα σύνορα της ΤΔ, θα εμπλακούν και οι Ισλαμιστές της ΤΔ. Ναι μεν το αριστερό Κουρδικό κίνημα ηττήθηκε με την συμβολή των Ισλαμιστών Κούρδων, αλλά έτσι θα εισχωρήσει η Hizbullah στην ΤΔ[22].
    Ο 21ος αιώνας
    Η ΤΔ εισέρχεται στον 21ο αιώνα με πολλαπλά αντιμαχόμενα κέντρα εξουσίας με στόχο να αποκτήσουν την διοίκηση μίας ενιαίας χώρας και τον έλεγχο του ενιαίου έθνους (αρθ. 3 Σύνταγμα 1982). Στην εν λόγω διαμάχη έχουν διασπαστεί και τα ισχυρά οικονομικά κέντρα, τα οποία ανά περίπτωση προσδοκούν:
    • Τη συνεργασία με την ΕΕ
    • Τη συνεργασία με ΗΠΑ σ’ ότι αφορά τις προμήθειες των στρατευμάτων που μάχονται στο Ιράκ.
    • Εθνικιστικό καθεστώς σ’ ότι αφορά το εμπόριο (πολλές φορές λαθρεμπόριο) με τα «αδελφά κράτη» πέριξ της Κασπίας Θάλασσας και την κατεχόμενη Κύπρο
    • Τη συνεργασία με τα Αραβικά κράτη ή και το Ισραήλ για τροφοδοσία νερού, λαχανικών και νωπών κρεάτων.
    • Τη συνεργασία με την Ρωσία, κυρίως επιχειρήσεις ενέργειας με συνεργασία GAZPROM και BOTAŞ
    • Να συνεταιριστούν με επιχειρήσεις Ισλαμικών κοινοτήτων του εξωτερικού, που προσπαθούν να εδραιωθούν στην ΤΔ (το 2011 στα απόκρυφα των Διεθνών Οικονομικών Κέντρων φημολογούνταν ότι τα Ισλαμικά Τάγματα στην ΤΔ διαχειρίζονταν περίπου 60 δις$ΗΠΑ κεφάλαια. Περισσότερα του 50% εξ αυτών τα ήλεγχε η Κοινότητα Gülen).
    Στελέχη του ΑΚΡ αφουγκραζόμενα την κατάσταση, ως φιλελεύθεροι Ισλαμιστές, κάνουν μεγάλα ανοίγματα προς ισχυρά οικονομικά κέντρα προσπαθώντας να καλύψουν όσο το δυνατόν περισσότερα εξ αυτών. Έτσι:
    • Ξεκινούν την θέσπιση σειράς «Νόμων Εξυγίανσης» για την προσαρμογή της νομοθεσίας της ΤΔ το δυνατόν περισσότερο με αυτή της ΕΕ.
    • Υπογράφουν Συμβάσεις με Ρωσία, ως χονδρέμποροι του Ρωσικού φυσικού αερίου. Παράλληλα ανοίγουν μία μεγάλη τουριστική αγορά.
    • Συσφίγγουν σχέσεις με τους Μουσουλμάνους Αδελφούς της Μέσης Ανατολής.
    • Κτίζουν μεγάλες οδικές αρτηρίες ταχείας διέλευσης προς τα ανατολικά σύνορα (διαδρομές 48 ωρών καλύπτονται πλέον σε 6 ώρες). Εκτός του Αζερμπαϊτζάν συντελείται άνοιγμα σε Γεωργία και Ελλάδα. Με την Εγνατία οδό, τα φορτηγά σε 20 ώρες οδικώς από Αδριατική βρίσκονται στις Δημοκρατίες του Καυκάσου.
    • Προσπαθούν να διατηρούν άριστες σχέσεις με τα Ισλαμικά Τάγματα μέσω Erbakan.
    Οι εν λόγω προσπάθειες επιβραδύνονταν ή αλλοιώνονταν από εσωτερικούς και εξωτερικούς παράγοντες. Όσον αφορά τους εσωτερικούς παράγοντες:
    • Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 από το καθεστώς των δημόσιων υπαλλήλων και την ηγεσία των Ένοπλων Δυνάμεων, οι οποίοι στηρίζονταν από τον Κεμαλιστή Πρόεδρο Ahmet Necdet Sezer (Αχμέτ Νετζέντ Σεζέρ). Η εν λόγω αντίσταση ανατρέπεται με την λήξη της προεδρίας του Sezer στις 27/8/2007 και την ανάληψη Προεδρικών καθηκόντων από τον Abdullah Gül.
    • Μετά το 2007 από την απληστία των στελεχών του ΑΚΡ, που χρησιμοποιώντας το Παράλληλο Κράτος προσπαθούν να υφαρπάξουν ή να εκμηδενίσουν τους οικονομικούς τους αντιπάλους, δημιουργώντας κλίμα οικονομικής αστάθειας.
    Οι ρωγμές στον κρατικό μηχανισμό στη μετά Susurluk περίοδο άρχισαν να είναι εμφανείς. Έτσι έχουμε έντονες αντιπαραθέσεις όπως:


    Balyoz (Βαριοπούλα)
    Όπως αναφέρθηκε, το Τάγμα Λάμψη του Gülen θα έλθει σε ανοιχτή αντιπαράθεση με το ΑΚΡ στις αρχές της δεκαετίας 2010. Τότε ο RTE για να αναλάβει την εποπτεία του Παράλληλου Κράτους στις 7/5/2010 (Ν. 5982) θα προκηρύξει δημοψήφισμα επιδιώκοντας την αλλαγή του Δικαστικού συστήματος. Το δημοψήφισμα θα τελεστεί στις 12/9/2010 και θα έχει αίσιο αποτέλεσμα για τον RTE [Κοίτα Πίνακα 9]. Η διαμάχη (FeG RTE) που έχει ξεκινήσει θα γίνει εμφανής στην κοινή γνώμη με το κίνημα «Ελεύθερη Γάζα». Συγκεκριμένα με την αποστολή του MV Mavi Marmara στην Γάζα και με τον τρόπο που την μεθόδευσαν-οργάνωσαν οι φίλα προσκείμενες στο ΑΚΡ ανθρωπιστικές οργανώσεις[23]. Με τα γεγονότα που ακολουθούν τις 30/5/2010 στα διεθνή ύδατα της Μεσογείου, ο RTE θα ανεβάσει την υπόληψή του στον Ισλαμικό κόσμο πιστεύοντας ότι έχει πετύχει το ίδιο και στα Δυτικά κέντρα αποφάσεων, που τότε «έτρεχαν το σχέδιο της Διευρυμένης Μέσης Ανατολής».
    Αρχές του 2010 η ΤΔ ταλανίζεται από τις αποκαλύψεις της εφημερίδας Taraf (Ταράφ, φίλα προσκείμενη στον FeG). Η Taraf από τις 20/1/2010 είχε ξεκινήσει σειρά δημοσιευμάτων αποκαλύπτοντας την προετοιμασία κινήματος, του οποίου θα ηγούνταν ο τότε διοικητής της Α’ Στρατιάς Çetin Doğan (Τσετίν Ντογάν)[24]. Στο κίνημα θα συμμετείχε και η ηγεσία του Πολεμικού Ναυτικού [ο βασικός Ναύσταθμος της ΤΔ εδρεύει στο Gölcük(Γκόλτζουκ) της Νικομήδειας]. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εφημερίδας Taraf, το κίνημα με τον κωδικό ονομασίας Balyoz (Βαριοπούλα) είχε σχεδιαστεί το Μάρτιο του 2003, περίοδο άκρα τεταμένων σχέσεων ΑΚΡ και Προέδρου Sezer.
    Μετά την παράδοση των στοιχείων στις Εισαγγελικές Αρχές, θα συνταχθούν 3 παραπεμπτικά βουλεύματα (με αριθ.2010/420, 2011/288 και 2011/554) και από τις 22/2/2010 αρχίζει σειρά συλλήψεων κατά απόστρατων και εν ενεργεία ανώτερων και ανώτατων αξιωματικών, οι οποίοι για πρώτη φορά στην ιστορία της ΤΔ ανακρίνονται από Πολιτικούς Δικαστές και όχι από Δικαστήρια των Ένοπλων Δυνάμεων.
    Όπως αναφέρεται στο σχετικό παραπεμπτικό βούλευμα είχαν σχεδιαστεί διάφορες ενέργειες αποσταθεροποίησης της κοινωνικής ζωής της ΤΔ με διάφορους κωδικούς, ούτως ώστε να δικαιολογείται η αντίδραση που θα έδειχνε η ηγεσία των Ένοπλων Δυνάμεων. Όπως: Oraj (σχέδιο της Πολεμικής Αεροπορίας, δημιουργία θερμού επεισοδίου στο Αιγαίο), Suga (σχέδιο του Ναυτικού) Döküm (σχέδιο κατά θρησκευτικών ηγετών, τοποθέτηση εκρηκτικών μηχανισμών στα Τεμένη), Sakal (σχέδιο κατά των μη Μουσουλμάνων ηγετών, στόχος το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Σχεδιάζεται από την Στρατιωτική Χωροφυλακή), Çarşaf (σχέδιο κατά προυχόντων Ισλαμικών Ταγμάτων. Σχεδιάζεται από την Στρατιωτική Χωροφυλακή), Orak (σχέδιο κατά μη Μουσουλμάνων επιφανών κοινοτικών ηγετών), Yumruk (σχέδιο κατά εθνικιστών), Tırpan (σχέδιο κατά Ακαδημαϊκών), Testere (σχέδιο κατά αριστερών).
    Το σχέδιο δράσης αντιγράφεται από την πεπατημένη δράση του 1980 (Γ’ Κίνημα Ένοπλων Δυνάμεων). Ως προς το Balyoz απαρτίζονταν από πέντε φάσεις:
    1η φάση: Φακέλωμα όλων των εμπλεκόμενων από τις Μυστικές Υπηρεσίες των Ένοπλων Δυνάμεων (είχαν δημιουργηθεί περίπου 17 εκ. φάκελοι).
    2η φάση: Εφαρμογή των προαναφερόμενων ενεργειών με σκοπό την κήρυξη Στρατιωτικού Νόμου στα νευραλγικά σημεία της χώρας.
    3η φάση: Ανάληψη της διοίκησης από στελέχη των Ένοπλων Δυνάμεων, αγνοώντας τους πολιτικούς θεσμούς.
    4η φάση: Αδρανοποίηση της κυβέρνησης ΑΚΡ
    5η φάση: Επαναφορά της Δημοκρατίας, προκηρύσσοντας εκλογές χωρίς το δικαίωμα συμμετοχής των οπισθοδρομικών (εννοούν τους Ισλαμιστές του ΑΚΡ).
    Όπως αναφέρουν τα στοιχεία της Taraf, ενώ είχε διεκπεραιωθεί η πρώτη φάση, κατά την εφαρμογή της δεύτερης φάσης σε 12 μη Μουσουλμανικές κοινότητες είχαν ήδη σταλεί απειλητικές επιστολές. Από Ελληνικής πλευράς αποδέκτες ήταν: Το Βακούφι του «Βαλουκλή», ο Σύλλογος Αποφοίτων Ζωγραφείου Λυκείου, ο Σύλλογος Αποφοίτων Ζαππείου Παρθεναγωγείου[25].
    Στην απολογία του ο Çetin Doğan, υποστηρίζει ότι τα περισσότερα που αναφέρονται στο βούλευμα ήταν ασκήσεις επί χάρτου, που συνηθίζεται να υλοποιούνται στα επιτελεία των Στρατιών. Απλώς στα Δικαστήρια παρουσιάζονται με συρραφή και με εκδοχές που δημιουργήθηκαν από δημοσιογραφικά επιτελεία. Τέλος τα Πολιτικά Δικαστήρια στις 21/9/2012 θα καταδικάσουν 325 ανώτερους και ανώτατους αξιωματικούς σε διάφορες ποινές κάθειρξης[26].
    Οι φυλακισθέντες προσφεύγουν στο Συνταγματικό Δικαστήριο. Το Συνταγματικό Δικαστήριο στις 18/6/2014 θα αποφανθεί ότι παραβιάστηκαν τα δικαιώματά τους σ’ ότι αφορά την παρουσίαση ψηφιακών δεδομένων και το δικαίωμα τους να εξεταστούν όλοι οι μάρτυρες. Αποφασίζεται η αποφυλάκιση όλων των καταδικασθέντων και η επανάληψη της δίκης. Τον Μάιο του 2015 θα αθωωθούν οι 236 κατηγορούμενοι της υπόθεσης Balyoz.
    Μετά το «κίνημα» της 15/7/2016, ξεκινά η νέα φάση του Balyoz:
    • Τα Δικαστήρια αρχίζουν να επιδικάζουν αποζημιώσεις υπέρ των αδίκως φυλακισθέντων αξιωματικών
    • Στις 2/3/2015 συλλαμβάνεται ο δημοσιογράφος Mehmet Baransu (Μεχμέτ Μπαράνσου) της Taraf, ο οποίος στις 30/1/2010 είχε καταθέσει στην Εισαγγελία της Κωνσταντινούπολης «ένα μπαούλο» στοιχεία, με τα οποία είχαν ξεκινήσει οι διώξεις κατά των υπόπτων της υπόθεσης Balyoz. Ο Baransu κατηγορείται ότι προσκόμισε ψευδή και κατασκευασμένα στοιχεία.
    • Στις 28/7/2016 (13 μέρες μετά το κίνημα) θα στοιχειοθετηθούν κατηγορίες και θα παυτούν 3 ειδησεογραφικά πρακτορεία, 16 τηλεοπτικά κανάλια, 23 ραδιοφωνικοί σταθμοί, 45 εφημερίδες, 15 περιοδικά και 29 εκδοτικοί οίκοι. Οι εν λόγω επιχειρήσεις εδρεύουν σε 16 διαφορετικούς νομούς της ΤΔ. Η Taraf, που εδρεύει στην Κωνσταντινούπολη συγκαταλέγεται στις εφημερίδες που έχουν παυτεί.
    • Από τις 8/10/2016 ξεκινούν οι συλλήψεις κρατικών λειτουργών, που στα κινητά τους τηλέφωνα εντοπίζεται η πλατφόρμα επικοινωνίας ByLock[27], ως οπαδοί του FeG, με την κατηγορία ανατροπής της έννομης τάξη. Οι συλλήψεις με την προαναφερόμενη κατηγορία συνεχίζονται μέχρι των ημερών μας.
    • Στις 17/5/2017 διώκεται από τους Εισαγγελείς της υπόθεσης Balyoz, ο Savaş Kırbaş, ως οπαδός του FeG[28].
    Οι εξελίξεις αποδεικνύουν ότι αποκρύπτεται ένα σοβαρότερο γεγονός, που θα εμφανιστεί στην τρίτη φάση της υπόθεσης Balyoz. Διότι όλη η υπόθεση χρεώνεται στον Baransu της Taraf και στους δύο Εισαγγελείς, που κατηγορούνται ως μέλη της κοινότητας Gülen. Όμως πολύ πριν τα άρθρα της Taraf υπήρξαν πολλές καταγγελίες, όπως:
    • Στις 16/11/2009 του Πλοιάρχου του Πολεμικού Ναυτικού Dursun Çiçek. Σε συνδυασμό με τις καταγγελίες της Taraf, στην έφοδο των διωκτικών Αρχών που θα πραγματοποιηθεί στον Πολεμικό Θάλαμο του Ναυστάθμου του Gölcük, θα βρεθεί ένας καλά κρυμμένος σάκος, που περιείχε ψηφιακά στοιχεία με αναλυτικές πληροφορίες για τις προαναφερόμενες ενέργειες. Το Συνταγματικό Δικαστήριο, θα απορρίψει τα εν λόγω αποδεικτικά στοιχεία, με την αιτιολογία ότι στις σακούλες που περιείχαν σκληρούς δίσκους ανιχνεύτηκαν άγνωστα δακτυλικά αποτυπώματα, όπου δημιουργείται αμφιβολία αν τα στοιχεία που αποκαλύφθηκαν στα εν λόγω ψηφιακά μέσα είχαν τοποθετηθεί από «αγνώστους»[29]. Όταν ο καταγγέλλων θα βρεθεί στις φυλακές ως κατηγορούμενος της υπόθεσης, θα ξεχαστεί τελείως ο «σάκος του Gölcük»
    • Στα μέσα του 2007, θα καταγγελθούν σχέδια επίθεσης κατά του Εβραίου επιχειρηματία İshak Alaton και των Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου και Αρμένιου Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης, Μουταφιάν[30].
    Βέβαια όταν θα εκδικαστούν οι υποθέσεις των μελών της κοινότητας Gülen, θα αθωωθούν όλοι οι κατηγορούμενοι κατά των οποίων στοιχειοθετήθηκε η κατηγορία, ότι «επικοινωνούσαν στην πλατφόρμα ByLock» χωρίς όμως να προσκομιστούν τα περιεχόμενα των επικοινωνιών τους. Το γεγονός θα αποτελέσει την απαρχή της τρίτης φάσης της υπόθεσης Balyoz.
    Παράλληλα με την υπόθεση Balyoz, εξελίσσεται δεύτερη υπόθεση με κωδικό Ergenekon. Το ερώτημα που πλανάται είναι: «Γιατί οι Διωκτικές Αρχές δεν συνδίκασαν τις δύο υποθέσεις;»
    Ergenekon
    Όπως προαναφέραμε το ΑΚΡ εκτός από των πολλών ειδών ανοίγματα που κάνει προς στα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, παράλληλα αρχές του 2000 θα «απαλλαχτεί » και από το ΔΝΤ. Οι κυβερνήσεις ΑΚΡ επιδίδονται σε κοινωνικές παροχές, που στο παρελθόν καλύπτονταν από τα θρησκευτικά τάγματα. Παράλληλα θα αυξηθεί ο αριθμός των δευτεροβάθμιων θρησκευτικών σχολείων και θα παραχωρηθούν επιπλέον δικαιώματα στους αποφοίτους τους [Κοίτα πίνακα 11].
    Όπως προαναφέρθηκε, από το 2003 υπήρχαν ενδείξεις «δυναμικής αντίδρασης» των Κεμαλικών και των εθνικιστικών κύκλων κατά του ΑΚΡ, που κυβερνούσε με μειοψηφία. Οι πρώτες αντιδράσεις θα σημειωθούν κατά των αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων, στα οποία το ΑΚΡ στόχευε να παραχωρήσει τα Συνταγματικά τους δικαιώματα, που τους στερήθηκαν κατά την διάρκεια του 20ου αιώνα, ούτως ώστε να φανεί ότι η ΤΔ επιθυμεί να ενταχθεί στην ΕΕ. Έτσι σύμβολα των μη Μουσουλμάνων θα δεχτούν θανατηφόρες επιθέσεις:
    • Στις 5/2/2006 στην Τραπεζούντα θα δολοφονηθεί ο Καθολικός ιερέας Andrea Santoro.
    • Στις 19/1/2007 στην Κωνσταντινούπολη θα δολοφονηθεί ο αρχισυντάκτης της Αρμενόφωνης εφημερίδας Agos, Hrant Dink.
    • Στις 18/4/2007 στην Μελιτίνη θα δολοφονηθούν στελέχη εκδοτικού οίκου που διέθεταν Ευαγγέλια.
    Οι Andrea Santoro και Hrant Dink θα δολοφονηθούν από ανήλικους, που αμφότεροι είχαν εκπαιδευτεί στην Τραπεζούντα, ενώ τα τρία θύματα του εκδοτικού οίκου θα εκτελεστούν από πέντε νεαρούς ηλικίας 20-21 ετών. Την ίδια περίοδο στην Τραπεζούντα εξελίσσεται «πρακτική λιντσαρίσματος» κατά κάθε διαφωνούντος. Ούτε και στην ΤΔ πίστευαν ότι οι εν λόγω πράξεις ήταν αυθόρμητες και τελέστηκαν από αγανακτισμένους ανηλίκους. Ειδικά μετά την δολοφονία του Hrant Dink η εσωτερική αντίδραση και οι επίσημες αντιδράσεις του εξωτερικού θα εξαναγκάσουν τις διωκτικές Αρχές να πάρουν δραστικά μέτρα. Έτσι τον Ιούνιο του 2007 στην Τραπεζούντα «ανώνυμος» θα καλέσει την «ειδική γραμμή» της Στρατιωτικής Χωροφυλακής και θα καταγγείλει ότι στην περιοχή Ümraniye της Κωνσταντινούπολης σε παράνομα κτισμένη οικία (gecekondu) έχουν εναποτεθεί στρατιωτικές χειροβομβίδες.
    Στις 12/6/2007 στην έφοδο των διωκτικών Αρχών στον καταγγελθέντα χώρο, θα βρεθούν 27 επιθετικές και αμυντικές χειροβομβίδες. Επειδή οι 3 πρώτοι συλληφθέντες ήταν απόστρατοι αξιωματικοί και το υλικό ήταν του Τουρκικού Στρατού, την υπόθεση αναλαμβάνουν τα Στρατοδικεία της Κωνσταντινούπολης[31]. Όταν βάσει των καταθέσεων και των ευρημάτων αποδεικνύεται ότι οι συλληφθέντες είχαν σχέση με το Σύλλογο Kuvva-i Milliye (Κουβάϊ Μιλλιέ), που εδρεύει στην Άγκυρα, οι διωκτικές Αρχές θα ερευνήσουν άμεσα την έδρα του συλλόγου. Σε φορητό υπολογιστή, που ανήκει στον πρόεδρο του συλλόγου, θα βρεθεί έγγραφο στο οποίο αναφέρεται ότι σε περίπτωση που την προεδρία της ΤΔ αναλάβει στέλεχος του ΑΚΡ, για να δημιουργηθεί κοινωνικό σοκ προβλέπεται η δολοφονία των: Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, Αρμένιου Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης Μουταφιάν και Εβραίου επιχειρηματία İshak Alaton. Οι Αρχές στον απόηχο των δολοφονιών των μη Μουσουλμάνων, αρχίζουν συλλήψεις των αποδεκτών και των προωθητών του εν λόγω εγγράφου[32].
    Στις έρευνες που θα συνεχιστούν, στις 20 – 22/6/2007 θα βρεθούν πολίτες, απόστρατοι και συνταξιούχοι αστυνομικοί να συνδέονται με έγγραφο που φέρει τον κωδικό «ERGENEKON-LOBİ». Το ΓΕΕΘΑ Τουρκίας στις 27/6/2007 θα διατάξει εξονυχιστικό έλεγχο για τους εξοπλισμούς που βρέθηκαν σε Κωνσταντινούπολη και Eskişehir στις οικίες των μελών του «ERGENEKON-LOBİ».
    Τρεις μέρες πριν την πρώτη συνεδρία όπου θα εκδικάζονταν η υπόθεση της δολοφονίας του Hrant Dink (2/7/2007), θα διαρρεύσουν οι πληροφορίες της προανάκρισης του «ERGENEKON-LOBİ», που διεξάγουν οι διωκτικές Αρχές των Ένοπλων Δυνάμεων. Στις 29/6/2007 όλα τα ΜΜΕ θα ασχοληθούν με τις διαρροές Αν και οι δικηγόροι του Dink θα προβούν σε δηλώσεις ότι «Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να σχετίζονται οι δύο υποθέσεις», θα ξεχαστούν οι σημαντικότερες λεπτομέρειες, όπως:
    • Τα μέλη της Μυστικής Υπηρεσίας της Στρατιωτικής Χωροφυλακής, μετά την σύλληψη του δολοφόνου στη Σαμψούντα θα τραβήξουν αναμνηστικές φωτογραφίες κάτω από την Τουρκική σημαία, και τον ανδριάντα του Κεμάλ, συμπεριφερόμενοι στον δολοφόνο ως ήρωα.
    • Ο άνθρωπος κλειδί της υπόθεσης (φοιτητής στην Τραπεζούντα) μετά την σύλληψη και μεταφορά του στην Κωνσταντινούπολη, αποδείχτηκε ότι ήταν στέλεχος της Κρατικής Ασφάλειας.
    • Ο επιθεωρητής του Δημοσίου που έλεγξε όλη την διαδικασία σύλληψης και στοιχειοθέτησης κατηγοριών, επισήμανε σοβαρές «διαδικαστικές ελλείψεις», που θα συντελέσουν στην αλλοίωση και εξαφάνιση πειστηρίων για την ανεύρεση των οργανωτών της δολοφονίας του Dink.
    Παράλληλα με τα σημαντικά γεγονότα, όλοι προετοιμάζονταν για τις Βουλευτικές εκλογές στις 22/7/2007[Κοίτα Πίνακα 8]. Το γεγονός θολώνει περισσότερο την όλη διαδικασία, όπου μερίδα τύπου εκφράζοντας τμήμα της κοινής γνώμης υποστηρίζει ότι τα γεγονότα είναι προεκλογικά τεχνάσματα. Το CHP δια στόματος του βοηθού Γενικού Γραμματέα Algan Hacaloğlu (Αλγάν Χατζάλογλου) θα ανακοινώσει ότι οι συμμορίες που ανακαλύπτονται είναι προϊόν ξένων Μυστικών Υπηρεσιών [33]. Όμως η πρόοδος των ερευνών των διωκτικών Αρχών θα αποκαλύψει την ανάμιξη διαφόρων θεσμών. Έτσι την περίοδο 12/6/2007 – 26/8/2011 θα εκδοθούν 19 διαφορετικά παραπεμπτικά βουλεύματα, που στην πραγματικότητα αφορούσαν την υπόθεση Ergenekon. Στην εν λόγω περίοδο[34]:
    • Καταγράφονται πλέον των 100.000 τηλεφωνικών συνδιαλέξεων
    • Παρακολουθούνται 60.000 τηλεφωνικές συνδέσεις
    • Ξεκινούν δικαστικές έρευνες για 3.000 άτομα
    • Οι ανακριτές κάλεσαν 1.360 άτομα για να καταθέσουν
    • Υπήρξαν 44 προστατευόμενοι μάρτυρες, που τα στοιχεία τους δεν ανακοινώθηκαν ποτέ.
    • Συνελήφθησαν 588 άτομα
    • Πέθαναν 7 ύποπτοι πριν προλάβουν να καταθέσουν
    • Το σύνολο των παραπεμπτικών βουλευμάτων ανέρχεται στις 17.000 σελίδες
    • Το σύνολο των δικογραφιών αγγίζει τις 10.000.000 σελίδες.
    • Υπήρξαν 600 δικαστικές συνεδρίες.
    Παρότι για πολλούς κύκλους δεν αποκαλύφθηκαν ποτέ όλα τα άτομα που απαρτίζουν το «προεδρείο» της οργάνωσης Ergenekon[35], υπήρξαν πολλά οργανογράμματα [36] που χρησιμοποιήθηκαν στις δίκες και περισσότερα που δεν εμφανίστηκαν ποτέ!
    Από την πλευρά των Ένοπλων Δυνάμεων εμφανίζονται καταγγελίες, όπου στηριζόμενες στις πληροφορίες του WikiLeaks, ισχυρίζονται ότι οι καταστάσεις με τους Ανώτατους Αξιωματικούς που πρέπει να συλληφθούν εκδόθηκαν από τις ΗΠΑ[37]. Από την άλλη, ερευνητικό κέντρο των ΗΠΑ, που συνεργάζεται με την CIA, ανακοινώνει ότι στην ΤΔ δικάζεται το Βαθύ Κράτος [38].
    Στις 5/8/2013 τα δικαστήρια θα αποφανθούν και θα καταδικάσουν σε ποινές φυλάκισης 254 άτομα, εκ των οποίων 8 καθηγητές Πανεπιστημίου (4 εξ αυτών είχαν Πρυτανεύσει), 14 Ανώτατοι αξιωματικοί, 2 βουλευτές και άλλοι πολλοί πολιτικοί, δημοσιογράφοι κ.ά. Από τους καταδικασθέντες πολίτες το ενδιαφέρον για την Ελληνική κοινότητα εστιάζεται στην υπεύθυνη των δημοσίων σχέσεων του Τουρκορθόδοξου Πατριαρχείου Sevgi Erenerol, η οποία βοηθούσε στην διάσκεψη των στελεχών της οργάνωσης, που τελούνταν στις από τον Papa Eftim (Erenerol) υφαρπαγμένες Ελληνορθόδοξες Εκκλησίες.
    Στις 12/5/2015 το Δικαστικό Πειθαρχικό Συμβούλιο θα ανακοινώσει την αποπομπή του βασικού Εισαγγελέα της υπόθεσης Ergenekon, Zekeriya Öz (Ζεκεριά Οζ). Για να αποφύγει τη σύλληψη, στις 10/8/2015 μαζί με τον Ανακριτή Celal Kaya(Τζελάλ Καϊά) προσέφυγαν εκτός ΤΔ. Ο Öz θα ζητήσει πολιτικό άσυλο από τις Γερμανικές Αρχές.
    Οι καταδικασθέντες των δικών Ergenekon θα εφεσιβάλλουν των αποφάσεων. Στις 21/4/2016 οι αποφάσεις των εφέσεων θα ανακοινωθούν από τον Άρειο Πάγο, όπου και θα ανακοινωθούν οι αθωώσεις των καταδικασθέντων, περισσότερες εξ αυτών χωρίς να συζητηθεί η «ουσία» των αδικημάτων αλλά προβάλλοντας λάθη δικαστικών και διωκτικών Αρχών.

    …………………………………………

  7. …………………………………….

    Balyoz, Ergenekon – Εκλογές, Δημοψηφίσματα

    Οι δύο μεγαλύτερες και σημαντικότερες δίκες της ΤΔ, όπου αριστεροί, Ισλαμιστές, εθνικιστές, προσδοκούν διαμέσου αυτών να αποκωδικοποιηθεί το Βαθύ Κράτος, θα λήξουν με ποινές στα άτομα που διέπραξαν αδικήματα του κοινού Ποινικού Κώδικα. Εξετάζοντας το χρονολόγιο [Κοίτα Πίνακα 12] διαπιστώνουμε ότι αν και πληθαίνουν οι Ισλαμιστές [Κοίτα Πίνακα 11], μειώνεται η μάζα που στηρίζει το ΑΚΡ. Εάν συλλογιστούμε ορθολογικά δύσκολα θα ερμηνεύσουμε τις κινήσεις του RTE, άρα τα γεγονότα πρέπει να αναλυθούν με «θεωρίες συνωμοσίας» …
    Τα περισσότερα αδικήματα που επισυνάφτηκαν στους κατηγορούμενος των υποθέσεων Balyoz – Ergenekon, σε προγενέστερες περιόδους της ΤΔ θα επέφεραν ποινές θανάτου. Όμως αν και οι τελευταίες εκτελέσεις είχαν πραγματοποιηθεί την περίοδο 1980 – 1984 (50 στο σύνολο) έκτοτε δεν έχει εκτελεστεί κανένας κρατούμενος (οι αρχές της ΤΔ δεν εκτέλεσαν ούτε τον Öcalan, που του είχαν προσάψει την κατηγορία της ηθικής αυτουργίας για 24.000 θανάτους). Στα πλαίσια των Νόμων Εξυγίανσης της ΤΔ, μόλις το 2004 καταργείται η θανατική ποινή.
    Η πολιτική ηγεσία της χώρας γνώριζε ότι ο FeG είχε «στήσει το Παράλληλο Κράτος». Ο RTE αρχές της δεκαετίας 2000 θα συνεργαστεί άψογα με την κοινότητα Gülen, μέχρι να «γνωρίσει» και να «διαχωρίσει» το Συντεταγμένο και το Παράλληλο Κράτος. Δύο θεσμοί ήταν αυτοί που συνεχώς θα δημιουργούσαν κολλήματα στην νέα πολιτική ηγεσία, οι Ένοπλες Δυνάμεις και τα Ανώτατα Δικαστήρια. Έτσι με τους μηχανισμούς του Παράλληλου Κράτους θα αρχίζει να ξηλώνει το Βαθύ Κράτος. Όταν το θάρρος και η αποφασιστικότητα των κυβερνήσεων ΑΚΡ, συνοδεύτηκαν και με υλικές απολαβές, η λαϊκή βάση θα στηρίξει ΑΚΡ και RTE. Έτσι με το πρώτο δημοψήφισμα θα κατορθώσει να ελέγξει την Δικαιοσύνη. Με τις αλλαγές του 2010 θα εκβιάσει την ηγεσία των Ένοπλων Δυνάμεων, καταδικάζοντάς την στα Πολιτικά Δικαστήρια.
    Μετά τον θάνατο του Erbakan, το Παράλληλο Κράτος προσπαθεί να εφαρμόσει το επόμενο βήμα. Δηλαδή πορεία σταθερής διολίσθησης του Συντεταγμένου Κράτους προς στις αρχές της Σαρία. Είναι η περίοδος που ξεκινούν οι αποκαλύψεις κατάχρησης δημοσίου χρήματος και πλουτισμού των στελεχών του ΑΚΡ. Τότε ο RTE συνεργαζόμενος με το παρακράτος (MHP), δίνοντας εν μέρει άφεση στο Βαθύ Κράτος (διότι σε ανυποψίαστο χρόνο κάποια Εισαγγελική Αρχή μπορεί να ζητήσει την επί της ουσίας επανεξέταση των φακέλων Balyoz – Ergenekon) και με το κίνημα της 15/7/2016 θα απαλλαχτεί από κάθε φράξια του Παράλληλου Κράτους. Οι προαναφερόμενες τακτικές μπορούν να αναγνωστούν από την αναθεώρηση το 2017 των αναθεωρημένων άρθρων του δημοψηφίσματος του 2010 σ’ ότι αφορά το Δικαστικό Σύστημα.
    Την περίοδο που το Βαθύ Κράτος και το παρακράτος στοχεύει το Οικουμενικό Πατριαρχείο, ο FeG στα πλαίσια του «Διαλόγου των Πολιτισμών» ή «Διαλόγου των Θρησκειών» θα πλαισιώσει τα Πατριαρχεία που εδρεύουν στην ΤΔ και θα αναδείξει τα οφέλη της ύπαρξης των εν λόγω θεσμών εντός της επικράτειας της ΤΔ. Με το κίνημα της 15/7/2016, όταν ενοχοποιούνται επιχειρήσεις, σχολεία, Βακούφια της Κοινότητας Gülen δεν θα αργήσουν και οι προβοκάτσιες κατά του Οικουμενικού Πατριαρχείου[39].
    Το δημοψήφισμα της 16/4/2017 θα φέρει το κράτος ένα βήμα πριν από την Βασιλευόμενη Δημοκρατία, που ήταν η τελευταία μορφή πολιτεύματος του Θεοκρατικού Οσμανικού Κράτους, πριν αναλάβει το İttihat ve Terakki. Εξ άλλου το πολίτευμα των περισσότερων Χριστιανικών Ευρωπαϊκών Κρατών είναι η Βασιλευόμενη Δημοκρατία. Απλώς η ΤΔ θα είναι Ισλαμική…
    Όταν συμβαίνουν όλα τα προαναφερόμενα και τα φώτα της δημοσιότητας έχουν συγκεντρωθεί στις ενδοκρατικές διαμάχες, στην ΤΔ εκπαιδεύονταν οι εθελοντές της ISIS. Όπως ακριβώς την δεκαετία του 1960, όπου για να κατευναστεί το αριστερό κίνημα, που γιγάντωνε στην Ευρώπη, δημιουργήθηκε το παρακράτος του MHP, εκπαιδεύοντας αμούστακα παιδιά σε διάφορα σημεία της Ανατολίας. Το ερώτημα που προκύπτει είναι : Πώς η άρχουσα οικονομική τάξη ανέχεται του αυτού είδους πολιτική αστάθεια;
    Η απάντηση είναι απλή, με εκβιασμούς, με προσφορά επιπλέον ευκαιριών κέρδους συνοδευόμενα με θεωρητικά επιχειρήματα. Όπως:
    • Εκβιάζονται από το Παράλληλο Κράτος και από αθέμιτους μηχανισμούς ούτως ώστε να πάρουν μέρισμα κερδών και οι Ισλαμικές οικογένειες, που για δεκαετίες είχαν παραμείνει στο περιθώριο,
    • Με ανοίγματα σε Ρωσία, Γεωργία και Ελλάδα τους προσφέρονται νέες αγορές. Όπου τα Τουρκικά κεφάλαια (ανεξαρτήτως πού εμφανίζεται η έδρα τους) έχουν εισρεύσει δυναμικά στις εν λόγω χώρες Οι πιο τολμηροί (ή τυχοδιώκτες) ασχολούνται με λάφυρα και λαθρεμπόριο, κυρίως ακατέργαστου πετρελαίου προέλευσης Ιράκ και Συρία, που τελείται με Al Nusra και ISIS,.
    • Τέλος η τρίτη ή τέταρτη γενιά των İttihat ve Terakki, που οι πρόγονοί τους είχαν οικειοποιηθεί τα υπάρχοντα των Βυζαντινών λαών (που ή σφαγιάστηκαν ή εκδιώχτηκαν) και τα άφησαν ως κληρονομιά στις επόμενες γενιές, πείστηκαν με το επιχείρημα ότι μόνο το ΑΚΡ κατόρθωσε να εφαρμόσει τον Εθνικό Όρκο (Misak-ı Millî). Από τις 24/7/2015 τα Τουρκικά στρατεύματα σταθμεύουν στο Ιράκ στηρίζοντας τους εκεί Τουρκομάνους και από 20/8/2016 στην Συρία, ως δυνάμεις κατοχής πλέον. Αμφότερα έχουν σταθμεύσει στους χώρους που έχει ορκιστεί και η Οσμανική και η Μεγάλη Τουρκική Βουλή ότι θα ενσωματωθούν στην ΤΔ. Η δε Κύπρος εδώ και χρόνια έχει διχοτομηθεί και οι παράγοντες της ΤΔ προσπαθούν να αποκτήσουν τα μέγιστα, εμπαίζοντας ΟΗΕ και Διεθνή Κοινή Γνώμη. Ο RTE, αμφισβητώντας σήμερα την Συνθήκη της Λωζάννης, προετοιμάζει το πολιτικό έδαφος για αποδοχή των νέων Βαλκανικών συνόρων, γεγονός που ενδιαφέρει ιδιαίτερα την Ελλάδα.
    Το σημαντικότερο ερώτημα που παραμένει να διερευνηθεί είναι: Ποια είναι η θέση των ΗΠΑ, όταν αλλάζει μορφή ο ισχυρότερος σύμμαχός τους, που εδρεύει στην Μέση Ανατολή;

    Το Μεγαλεπήβολο Σχέδιο Διευρυμένης Μέσης Ανατολής
    Greater Middle East Project (ΔΜΑ ή GMA)
    Μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου, το αποτυχημένο πραξικόπημα της Μόσχας και της επακόλουθης αποσύνθεσης της Σοβιετικής Ένωσης, χώρες που είχαν συνάψει αμυντική συμφωνία με Σοβιετική Ένωση και κυρίως τα μέλη της καταργηθείσας συμφωνίας της Βαρσοβίας, βιώνουν έντονα τον κίνδυνο να γίνουν στόχος γειτονικών ή τέως εχθρικών χωρών. Έτσι μετά το 1991 παράλληλα με τις διαδικασίες αποδοχής νέων εταίρων, το ΝΑΤΟ προβαίνει στον επανασχεδιασμό του επιχειρησιακού του σχεδίου. Ο νέος σχεδιασμός φέρει και την νέα αμυντική χαρτογράφηση της υφηλίου.
    Έχοντας υπ’ όψιν ότι ο τότε σύμμαχος Al-Qaeda, υποστηρίζονταν εκτός των άλλων από Αίγυπτο, Σαουδική Αραβία, Μπαχρέϊν, Κουβέιτ κ.ά, και στις γραμμές της μάχονταν μαθητές (Taliban) από όλες τις χώρες της Βόρειας Αφρικής, διαπιστώνεται ότι παρόλη τη μωσαϊκή εθνοτική μορφή του Αραβο-Ισλαμικού κόσμου, έχοντας εργαλείο την θρησκεία μπορούσε να ελεγχτεί και να αμυνθεί ο Ισλαμικός κόσμος. Από την μία με τον Α’ πόλεμο του κόλπου διαπιστώθηκε ότι τα ΝΑΤΟ’ϊκα στρατεύματα δεν ήταν σε θέση να επιβάλλουν την απαιτούμενη τάξη στα ευκόλως κατακτημένα εδάφη, από την άλλη χρειάζονταν να παρασχεθεί ασφάλεια για τους αγωγούς φυσικού αερίου και πετρελαίου, που σχεδιάζονταν να κτιστούν για την μεταφορά ενέργειας από τα κράτη του κόλπου στην Ε.Ε. Έτσι θα αποδυναμωνόταν η οικονομική ηγεμονία της νέας Ρωσικής Ομοσπονδίας, που καλύπτει το 80% των αναγκών του φυσικού αερίου της ΕΕ.
    Στο νέο σχεδιασμό, οι χώρες της Βόρειας Αφρικής, Παλαιστίνης, Μεσοποταμίας, Αραβικής Χερσονήσου και μέλη τέως συμμαχίας Sadabat, θα απαρτίσουν το γεωγραφικό χώρο της Διευρυμένης Μέσης Ανατολής (Greater Middle East, ΔΜΑ – GME). Οι Δυτικές δυνάμεις θα συμφωνήσουν ότι ο οικονομοπολιτικός έλεγχος της Διευρυμένης Μέσης Ανατολής περνά από το Ισλάμ!
    Η εν λόγω στρατηγική αποκαλείται ως Σχέδιο Διευρυμένης Μέσης Ανατολής. Για πρώτη φορά γίνεται αναφορά του σχεδίου το Φθινόπωρο του 1995 στο περιοδικό του Στρατού των ΗΠΑ Joint Forces Quarterly[40], από το οποίο πληροφορούμαστε ότι από το 1992 οι πολιτικοί σχεδιαστές των ΗΠΑ έχουν αντιληφθεί τον κίνδυνο του Ισλάμ και αναζητούν λύσεις και στα κλιμάκια του ΝΑΤΟ. Στις σχετικές αναφορές διαπιστώνουμε ότι για την ΤΔ υπάρχει η άποψη ότι ζει έντονα «κρίση εθνικής ταυτότητας» σ’ ότι αφορά το Ισλαμικό παρελθόν της Θεοκρατικής Οσμανικής Αυτοκρατορίας. Είναι η περίοδος επιτυχιών των ANAP, RP (και FP μετά),όπου το 1996 ο FeG θα ξεκινήσει σχέσεις με τις Γερμανικές Αρχές και παράλληλα θα γίνει βασικός συνομιλητής στο «διάλογο των Θρησκειών»!
    Οι ΗΠΑ, θα προσεγγίσουν την Σαουδική Αραβία των Vahabî, πιστεύοντας ότι η οικονομικά ισχυρή χώρα της OIC, όπου εντός της επικράτειας της βρίσκονται οι Άγιοι Τόποι των Ισλαμιστών, είναι σε θέση να ελέγχει τον Ισλαμικό Κόσμο. Επέρχεται η 11/9/2001 με βασικούς σχεδιαστές Αιγύπτιους και Σαούδους Εμίρηδες. Αρχές του 2002 ο George Walker Bush, αναζητά τον «άξονα του κακού», ενώ ο καθένας από ξεχωριστή οπτική γωνία, η Ρωσία μέσω Vladimir Vladimirovich Putin[41] και η σύμμαχος Ελλάδα μέσω Κωνσταντίνου Σημίτη[42] αμφισβητούν την ύπαρξη συντονισμένων κινήσεων των χωρών που απαρτίζουν τον κεντρικό και δευτερεύοντα «άξονα του κακού». Στην πραγματικότητα και τα στελέχη πολιτικών αναλύσεων των Δυτικών Μυστικών Υπηρεσιών κινούνται στο ίδιο μήκος κύματος. Αναζητούν διορθωτικές κινήσεις στην προχαραγμένη πολιτική της δεκαετίας 1990. Στην συνδιάσκεψη του ΝΑΤΟ στην Πράγα το 2003, όπου μεταλλάχτηκε όλος ο σχεδιασμός και η πολιτική του ΝΑΤΟ, επανέρχεται ο όρος Σχέδιο Διευρυμένης Μέσης Ανατολής με την νέα έννοια, δηλαδή ως σχέδιο επίλυσης της Ισλαμικής απειλής. Ως προς τις Ανακριτικές Αρχές του 2010 της ΤΔ είναι η περίοδος που τίθεται σε εφαρμογή το σχέδιο Balyoz και δραστηριοποιείται έντονα η οργάνωση Ergenekon. Ενώ αμφότεροι αποτυγχάνουν, επικρατεί το ΑΚΡ…
    Από την μία οι Ισλαμιστές εκτός του ότι είναι άκρα αντικομουνιστές παράλληλα έχουν απορρίψει και κάθε Δυτικό πρότυπο ως Χριστιανικό. Από την άλλη οι αιματηρές αντιπαραθέσεις μεταξύ Ισλαμικών αιρέσεων και Ταγμάτων ήταν ιστορική πραγματικότητα από την περίοδο που πρωτοεμφανίστηκε η Ισλαμική θρησκεία στην Αραβική χερσόνησο. Μετά τις 11/9/2001 οι μη Μουσουλμανικές χώρες αρχίζουν να κινδυνεύουν από το cihâd. Η Δύση θα προσθέσει στο γενικό σχέδιο ελέγχου παραγωγικών κέντρων και πηγών πρώτων υλών και την παράμετρο αντιμετώπιση Ισλαμικών επιθέσεων, που οι περισσότερες πηγάζουν από την περιοχή της ΔΜΑ. Οι ΗΠΑ λόγω των ατέρμονων μαχών από το 1991 επισημαίνουν απώλεια πόρων από την:
    • Συντήρηση υπέρογκων Ένοπλων Δυνάμεων και Μυστικών Υπηρεσιών στην ΔΜΑ
    • Δυσκολία προμήθειας δικών τους προϊόντων, ενώ αντλούν πρώτες ύλες σε συμφέρουσες τιμές,
    • Διεξαγωγή μαχών από απόσταση.
    Για να περιοριστούν οι προαναφερόμενες ζημιές, προτείνεται να στηριχτούν σύμμαχοι εντός της ΔΜΑ. Το ερώτημα που τίθεται είναι: Με ποια κριτήρια;
    Το 2003 δημοσιεύεται ένας τελείως διαφορετικός τρόπος ανάλυσης του Ισλαμικού κόσμου [43], όπου οι Ισλαμιστές δεν ταξινομούνται βάσει δογματικών, αιρετικών, ταγματικών αρχών, αλλά με κοινωνικά δεδομένα με γνώμονα τον τρόπο αντιμετώπισης των Δυτικών αρχών. Ως προς την νέα ανάλυση οι Ισλαμιστές ταξινομούνται σε 4 κατηγορίες με βάση τις θέσεις τους:
    • Οι Θεμελιωτές (Fundamentalists): Απορρίπτουν τις Δημοκρατικές αρχές και το σύγχρονο πολιτισμό της Δύσης. Υποστηρίζουν την κατά γράμμα εφαρμογή των γραφόμενων στο Κοράνι και στη Σαρία. Για να επιτευχθεί ο στόχος τους μπορούν να χρησιμοποιήσουν την καινοτομία και την σύγχρονη τεχνολογία.
    • Οι Παραδοσιακοί (Traditionalists): Υποστηρίζουν την συντηρητική κοινωνία. Είναι υποψιασμένοι για κάθε είδους νεωτερικότητα, καινοτομία και αλλαγή.
    • Οι Νεωτεριστές (Modernists): Υποστηρίζουν ένα Ισλαμικό κόσμο, που θα είναι τμήμα της παγκόσμιας νεωτερικότητας. Προσπαθούν να εκσυγχρονίσουν και να μεταρρυθμίσουν το Ισλάμ, ούτως ώστε να ευθυγραμμιστεί με την σύγχρονη εποχή.
    • Οι Κοσμικοί (Secularists): Υποστηρίζουν τον διαχωρισμό θρησκείας και πολιτείας, με την έννοια της Δυτικής βιομηχανοποιημένης Δημοκρατίας, όπου η θρησκεία είναι συνειδησιακό θέμα κάθε ατόμου.
    Στο σύγγραμμα γίνεται αναφορά στις υποκατηγορίες και στη στρατηγική εναντίωσης μίας κατηγορίας (ή υποκατηγορίας) κατά άλλης, ούτως ώστε στο βάθος του χρόνου όλη η ΔΜΑ να απαρτίζεται από Ισλαμικές χώρες που θα επικρατούν οι Νεωτεριστές ή οι Κοσμικοί. Επειδή στο παρόν σύγγραμμα δεν είναι αντικείμενο μελέτης η εν λόγω ενδιαφέρουσα ανάλυση, θα αρκεστούμε να επισημάνουμε τις σημαντικές αναφορές σ’ ότι αφορά την εφαρμογή των αποτελεσμάτων των δημοψηφισμάτων:
    • Επισημαίνεται ότι η ΤΔ είναι το μοναδικό Κοσμικό κράτος ως προς το Σύνταγμά του, το οποίο από Ισλαμικό Θεοκρατικό Κράτος (Οσμανικό) σε σύντομο χρονικό διάστημα και με επιτυχία μεταλλάχτηκε σε Κοσμικό (ΤΔ). Όμως:
    o Στη δεκαετία του 2000 αρχίζει να διολισθαίνει προς Ισλαμική Δημοκρατία
    o Οι Τούρκοι της διασποράς που εντάσσονται στα Ισλαμικά κινήματα, ακολουθούν τις αρχές των Θεμελιωτών, ενώ οι υπόλοιποι εντάσσονται άμεσα στον Δυτικό πολιτισμό
    • Ο FeG αναφέρεται ως παράδειγμα προς μίμηση σ’ ότι αφορά τις δραστηριότητές του.
    Το 2004 ο τέως Πρέσβης των ΗΠΑ στην ΤΔ (1995 – 1997) και Υφυπουργός Πολιτικών Υποθέσεων (2001 – 2995) Mark Isaiah Grossman αναφερόμενος περί «Μετριοπαθούς Ισλάμ», υποδεικνύει ως παράδειγμα της εφαρμογής του την ΤΔ. Ο τότε Αρχηγός ΓΕΕΘΑ της ΤΔ Mehmet İlker Başbuğ (Μεχμέτ Ιλκέρ Μπάσμπούγ), θα αντιδράσει άμεσα δηλώνοντας, ότι ένα κράτος δεν μπορεί να είναι και Κοσμικό και να επικρατεί το Μετριοπαθές Ισλάμ. Ο δε Πρωθυπουργός RTE στις δηλώσεις του επισημαίνει «Τι εννοούν με το Μετριοπαθές Ισλάμ; Υπάρχει το Ισλάμ, υπάρχει ο Μουσουλμάνος»![44]. Ο Başbuğ θα βρεθεί ισοβίτης στις φυλακές συμπεριλαμβανόμενος στους καταδικασθέντες της υπόθεσης Ergenekon και θα αποφυλακιστεί στις 7/3/2014.
    Όταν η εφαρμογή της στρατηγικής του σχεδίου ΔΜΑ προσκρούει στα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, έχουμε τα ολοκαυτώματα της ISIS. Συγκεκριμένα, η ISIS θα δημιουργήσει το εμιράτο της στους χώρους που υπολογίζονταν η διέλευση αγωγών, που τα παγκόσμια οικονομικά κέντρα δεν μπόρεσαν να συμφωνήσουν για τον τελικό προορισμό. Η μη υλοποίηση νέων αγωγών σε συνδυασμό με τη διένεξη της Ουκρανίας θα συντελέσουν ώστε η ΤΔ να είναι το μοναδικό σημείο εξόδου αγωγών της Ανατολικής ΔΜΑ προς Δύση. Έτσι δεν υλοποιούνται ποτέ τα σχέδια κτήσης αγωγών:
    • Κατάρ – Σαουδική Αραβία – Ιορδανία -[(Συρία ή Ισραήλ), αντιδρά η Ρωσία (σχέδιο του 2010)
    • Ιράν – Ιράκ – Συρία, αντιδρούν Ισραήλ και Τουρκία (σχέδιο 2011)
    • Ισραήλ + Κύπρος – Ελλάδα, αντιδρά η Τουρκία.
    Παράλληλα το Ισραήλ θα εκφράσει έντονη δυσαρέσκεια για την συμφωνία Ιράν – ΗΠΑ που υπογράφηκε στις 14/7/2015.
    Στην ΤΔ στελέχη του AKP (συγκαταλεγόμενου του οικογενειακού περιβάλλοντος του RTE) θησαυρίζουν από τις εμπορικές συναλλαγές με ISIS, με ένα παράνομο εγκληματικό εμιράτο που οργάνωσε επιθέσεις σε όλη την υφήλιο εκτός Ισραήλ … Και τώρα που εξαφανίζεται από το χάρτη κυριολεκτικά έχει αφήσει γη και ύδωρ στην ΤΔ.
    Κλίνοντας
    Απ’ ότι διαπιστώνουμε, τα γεγονότα που προαναφέρθηκαν δεν είναι ανεξάρτητα εσωτερικά προβλήματα της ΤΔ, αλλά προεκτάσεις των παγκόσμιων οικονομικών – πολιτιστικών εξελίξεων. Για να ανταποκριθεί οποιοσδήποτε θεσμός στις ραγδαίες παγκόσμιες εξελίξεις το κέντρο αποφάσεων του θεσμού πρέπει να είναι ολιγομελές και οι εντολές άμεσα εκτελεστέες. Εάν ο θεσμός είναι κράτος, το πολίτευμα θα έχει την μορφή Ολιγαρχικού Ολοκληρωτικού καθεστώτος, όπως μεταλλάσσεται η ΤΔ.
    Ποια η θέση του προτεκτοράτου Ελλάδα; Τι μπορεί να προσδοκά;
    Στην ΤΔ εάν το Νοέμβριο του 2019:
    • χαραχτεί πορεία Ισλαμοποίησης, όπου το ολιγομελές κέντρο αποφάσεων θα απαρτίζεται από Θεμελιωτές, η Ελλάδα κινδυνεύει άμεσο από το cihad, ως πρώτη μη Ισλαμική χώρα που συνορεύει με Ισλαμικές…
    • χαραχτεί άκρα εθνικιστική πορεία, η Ελλάδα κινδυνεύει από την διάτρηση της Συνθήκης της Λωζάννης και την υλοποίηση του εθνικού όρκου από Τουρκικής πλευράς.

    Τα δε κράτη της ΕΕ, που θεωρούν ότι είναι ασφαλή, πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψιν την διδασκαλία του Ισλαμικού Τάγματος Λάμψη:

    «Στο cihâd του 21ου αιώνα δεν είναι απαραίτητες οι αιματοχυσίες. Θα πάμε να ζήσουμε μαζί τους, θα τους κατακτήσουμε με τους Νόμους τους και θα τους διοικήσουμε με τους Νόμους μας»…

    βκ

    ……………………………………………………………
    …………………………………………………………..

  8. Σημειώσεις. [1] Για το τρέχον Σύνταγμα (Ν.2709-18/10/1982) της ΤΔ κοίτα: http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.2709.pdf. Για τα άρθρα που θα επηρεαστούν από το δημοψήφισμα κοίτα άρθ.18 Ν.6771-2/1/2017 [2] Οι έξι αρχές του Κεμαλισμού, που έχουν ιεραρχική δομή είναι άρρηκτα συνδεδεμένες και διατηρούν λογική «πεπεραστικότητας», είναι: Εθνικισμός, Λαϊκισμός, Ρεπουμπλικανισμός, Εκκοσμίκευση, Κρατισμός και Μεταρρυθμισμός. [3] İstiklâl Mahkemeleri, με την παύση επικοινωνίας της Βουλής της Άγκυρας με το Οσμανικό κράτος, για να καλυφτεί το κενό της δικαστικής εξουσίας, στις 18/9/1920 θα ιδρυθούν τα Έκτακτα Δικαστήρια της Ελευθερίας (İstiklal Mahkemeleri), που θα λειτουργήσουν μέχρι και το 1927. Χρησιμοποιούνται για να καμφθεί κάθε αντίσταση κατά των Κεμαλικών Μεταρρυθμίσεων που επιβάλλονταν από την Βουλή της Άγκυρας πρώτα και από την ΤΔ έπειτα. Πολλές φορές δεν επικαλούνταν νομοθεσία. Την σύντομη εκείνη περίοδο με αποφάσεις των Έκτακτων Δικαστηρίων της Ελευθερίας απαγχονίστηκαν πλέον των 1.000 ατόμων. Koίτα: http://belgelerlegercektarih.com/tag/istiklal-mahkemelerinde-kac-kisi-idam-edildi/ Για την επίσημη θέση της ΤΔ στο: https://www.tbmm.gov.tr/yayinlar/istiklal_mahkemesi/cilt1.pdf [4] Στην ιστοσελίδα του Ανώτατου Εκλογικού Συμβουλίου (Yüksek Seçim Kurulu) υπάρχει ρητή προειδοποίηση, ότι κάθε πληροφορία που απομακρύνεται από την επίσημη ιστοσελίδα της, η εγκυρότητα της πληροφορίας ανήκει στον φορέα (χρήστη) που έχει αντλήσει την εν λόγω πληροφορία. [5] Anadolu Ajansı, από το 1925 λειτουργεί ως Κρατική Ανώνυμη Εταιρεία. [6] Ο γράφων έλαβε, του αυτού είδους βίντεο από facebook και twitter [7] Τα τρία κόμματα είναι: Cumhuriyet Halk Partisi (Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα, CHP), Halkların Demokratik Partisi(Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών, HDP) και Vatan Partisi (Κόμμα Πατρίδα, VP). Το HDP εμφανίζεται ως κουρδοκεντρικό προοδευτικό κόμμα, που στηρίζει τα δικαιώματα των μειονοτήτων. [8] Λεπτομέρειες για το κίνημα κοίτα άρθρο Β. Κυρατζόπουλου, Τουρκία, τα Κινήματα και το Κίνημα, Ιούλιος 2016, http://www.elzoni.gr/html/ent/731/ent.65731.asp και http://www.anixneuseis.gr/?p=148344 [9] Δόγμα Εννέα Αχτίδων, Η Εθνικιστική θεωρία των Εννέα Αχτίδων, για πρώτη φορά προβάλλεται ως εθνική πρόταση πολιτεύματος από τον Alparslan Türkeş. Η Εθνικιστική θεωρία των Εννέα Αχτίδων βασίζεται σε 9 ιεραρχικά δομημένες αρχές που διατηρούν λογική «πεπεραστικότητας», οι οποίες είναι: • Εθνικισμός (Milliyetçilik) • Ιδεαλισμός (Ülkücülük) • Ηθική (Ahlâkçılık) • Κοινωνισμός (Toplumculuk) • Επιστημονισμός (İlimcilik) • Ελευθερία και Ατομικισμός (Hürriyetçilik ve Şahsiyetçilik) • Στήριξη αγροτικού πληθυσμού (Köycülük) • Προοδευτισμός και Λαϊκισμός (Gelişmecilik ve Halkçılık) • Στήριξη Βιομηχανίας και Τεχνολογίας (Endüstricilik ve Teknikçilik) [10] Κοίτα άρθρο Β. Κυρατζόπουλου, Οι Τουρκικές Βουλευτικές Εκλογές 2015 & οι Παραλειπόμενες Λεπτομέρειες, Ιούνιος 2015. Όπως http://www.elzoni.gr/html/ent/456/ent.55456.asp. [11] Το HDP στις 30/4/2017 δημοσιεύει έκθεση 67 σελίδων. Κοίτα: http://www.hdp.org.tr/images/UserFiles/Documents/Editor/Referandumu%20Bask%C4%B1%20ve%20%C4%B0hlal%20Raporu.pdf. Το CHP στις 29/4/2017 καταγγέλλει 143 περιπτώσεις βίας και νοθείας και 6 περιπτώσεις «έμπρακτης στήριξης» υπέρ του «ΝΑΙ» από Δημοτικούς Υπαλλήλους. Κοίτα: http://www.chp.org.tr/Haberler/53/Referandum%20Raporu/yilmaz-esitsiz-ve-adaletsiz-propaganda-surecinde-referandum-raporu-56596.aspx. [12] Κοίτα http://www.cumhuriyet.com.tr/haber/turkiye/224047/Dolmabahce_anlasmasi.html [13] Ιδρύεται στις 21/8/1969 στο Ραμπάτ του Μαρόκου με την συγκατάθεση 38 Ισλαμικών χωρών. Το κέντρο του Οργανισμού ορίζεται να είναι η Τζέντα της Σαουδικής Αραβίας. Σήμερα συμμετέχουν 56 χώρες μέλη του ΟΗΕ. [14] Ba’ath Arab Socialist Ba’ath Party (Arabic:حزب البعث العربي الاشتراكي‎‎ Ḥizb Al-Ba‘th Al-‘Arabī Al-Ishtirākī), ήταν ένα πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε στο Λίβανο. Η ιδεολογία του κόμματος είναι η ανάμειξη: αραβικού εθνικισμού, παναραβισμού και αραβικού σοσιαλισμού. Κοίτα μελέτη Β. Κυρατζόπουλου, Οι Εξελίξεις στο Τραπέζιο Ανατολικού Ζητήματος 2012-2015. https://www.academia.edu/24234101/Οι_Εξελίξεις_στο_Τραπέζιο_Ανατολικού_Ζητήματος_2012_-_2015, [15] Κοίτα μελέτη Β. Κυρατζόπουλου, Οι Εξελίξεις στο Τραπέζιο Ανατολικού Ζητήματος 2012-2015. https://www.academia.edu/24234101/Οι_Εξελίξεις_στο_Τραπέζιο_Ανατολικού_Ζητήματος_2012_-_2015 [16] Κοίτα άρθρο Β. Κυρατζόπουλου, Ιούλιος 2016 » Τουρκία, τα Κινήματα και το Κίνημα». [17] İsmail Nihat Erim, (γ.1912,Νικομήδεια – θ.19/7/1980, Κωνσταντινούπολη) Είναι ο μοναδικός Τούρκος Πρωθυπουργός που δολοφονήθηκε. Μετά την αποφοίτησή του από την Νομική Σχολή της Κωνσταντινούπολης, ολοκλήρωσε την διατριβή του στη Νομική του Παρισιού το 1939. Το 1941 αρχίζει να διδάσκει ως καθηγητής της Νομικής στο Πανεπιστήμιο της Άγκυρας. Την περίοδο 1943 – 1950 ως βουλευτής του CHP θα διατελέσει Υπουργός Δημοσίων Έργων στην Β’ κυβέρνηση Saka (Σακά, 10/6/1948 – 16/1/1949) και ως Υπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ στην κυβέρνηση Günaltay (Γκούναλταϊ, 16/1/1949 – 22/5/1950). Το 1953 αναλαμβάνει την κομματική εφημερίδα ULUS (Ουλούς). Παρότι στέλεχος του CHP, ο Menderes του DP το 1955 θα του αναθέσει την συγγραφή της πολιτικής της ΤΔ σ’ ότι αφορά την Κύπρο. Θα αντιπροσωπεύσει την ΤΔ στη σύνταξη του Συντάγματος της Κύπρου. Την περίοδο 1959 – 1961 (περίοδος Λονδίνου – Ζυρίχης) εργάζεται στον ΟΗΕ ως Νομικός Σύμβουλος . Το 1961 επανέρχεται στην πολιτική και επανεκλέγεται βουλευτής από το CHP. Μετά την παραίτησή του από το Πρωθυπουργικό αξίωμα, το 1975 θα εκδώσει βιβλίο με όλη την εμπειρία του από το «Κυπριακό» [18] Cihâd (الجهاد), στο Κοράνι αναφέρεται σε 24 διαφορετικά σημεία. Είναι ο στόχος των Χαλίφηδων. Ως προς τις αρχές του Μωάμεθ, επιδιώκεται η με κάθε μέσο Μουσουλμανοποίηση της ανθρωπότητας. [19] Για τις θέσεις του κοίτα http://fgulen.com/tr/fethullah-gulenin-butun-eserleri [20] Το ιδιωτικό τηλεοπτικό κανάλι ATV στις 18/6/1999 θα προβάλλει τις εν λόγω θέσεις από το κεντρικό πρόγραμμα ειδήσεων. Την επομένη και για πολλές μέρες σε όλη την ΤΔ θα συζητούνται και θα προβάλλονται οι εν λόγω θέσεις. Μετά τις εκπομπές ο FeG θα αναγκαστεί να εγκαταλείψει την ΤΔ. Αν και ο κεντρικός παρουσιαστής Ali Kırca (Αλί Κιρτζά) αναλαμβάνει πλήρως την ευθύνη, θα αποκαλυφθεί ότι η πηγή των πληροφοριών ήταν ο Necip Hablemitoğlu, ο οποίος τέλος θα δολοφονηθεί από «αγνώστους». Necip Hablemitoğlu (Νετζιπ Χαμπλεμίτογλου), Köstebek (κοστεμπέκ = τυφλοπόντικας), εκδοτικός οίκος pozitif , Κωνσταντινούπολη 2008. Ο Ακαδημαϊκός (με εξειδίκευση στις Τουρκικές μειονότητες) και συγγραφέας ήταν παράλληλα και συνεργάτης της MİT. Οι ιδεολογικές του θέσεις (ανήκει στην εθνικιστική παράταξη) τον παρασύρουν να διαρρέει πληροφορίες της υπηρεσίας. Το βιβλίο τυφλοπόντικας, που βασίζεται στις εκθέσεις της ΜΙΤ σ’ ότι αφορά τη δράση της Κοινότητας Gülen δεν πρόλαβε να το τελειοποιήσει, αφού θα δολοφονηθεί στις 18/12/2002. [21] Παράλληλο Κράτος, στη διεθνή βιβλιογραφία για πρώτη φορά αναφέρεται από τον ιστορικό και πολιτικό επιστήμονα Robert Owen Paxton (γ. 1932, ειδικός στην ανάλυση της Γαλλικής περιόδου Vichy και της Φασιστικής ανόδου του Β’ΠΠ.). Εννοούνται οι κρατικοί θεσμοί που στην πραγματικότητα δεν εντέλλονται από κυβερνητικά στελέχη. Αν και εμφανίζονται ως κρατικοί μηχανισμοί προσπαθούν να μεταφέρουν στην πλατειά μάζα την ιδεολογία των εντολέων τους. Το Παράλληλο Κράτος διαφέρει από το «Βαθύ Κράτος» της ΤΔ. Το Βαθύ Κράτος είναι δημιουργία του CHP από τα τέλη της δεκαετίας 1940 με απώτερο σκοπό η ΤΔ να παραμείνει στις αρχές του Κεμαλισμού ανεξάρτητα κυβερνητικής πολιτικής. Δηλαδή το Βαθύ Κράτος το απαρτίζουν άτομα με σαφές σημείο αναφοράς, όμως το Παράλληλο Κράτος το απαρτίζουν θεσμοί που μεταφέρουν στις πλατειές μάζες την ιδεολογία των εντολέων τους, που ενδέχεται να αλλάζουν από περίοδο σε περίοδο. [22] Κοίτα https://en.wikipedia.org/wiki/Turkish_Hezbollah. [23] Αναγνώστες που επιθυμούν λεπτομέρειες μπορούν να παρακολουθήσουν την εκπομπή: Με τα Χρώματα του Λόγου της Λένας Λιβανού «Περί Πειρατείας», https://www.youtube.com/watch?v=KVDzPokhuFk [24] Η 1η Στρατιά εδρεύει στην Κωνσταντινούπολη με κύριο στόχο την ασφάλεια των περασμάτων της Προποντίδας. Ο Çetin Doğan (Τσετίν Ντογάν) είναι ο μοναδικός Διοικητής που από το 1996 και μετά θα παραμείνει στην θέση του για συναπτά 2 έτη, ενώ είθισται να αλλάζουν τον Αύγουστο κάθε έτους κατόπιν των αξιολογήσεων . [25] Κοίτα 9/3/2010 http://internethaber.com/azinliklara-da-orak-plani-235678h.htm [26] Κοίτα 21/9/2012 http://www.sabah.com.tr/gundem/2012/09/21/balyoz-plani-davasinda-karar [27] Η πλατφόρμα επικοινωνίας ByLock αναπτύχτηκε από τον Τουρκικής καταγωγής επιστήμονα που ζει στις ΗΠΑ , και χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο David Keynes. Τα βασικά χαρακτηριστικά της πλατφόρμας επικοινωνίας είναι: • Το μηνύματα (φωνητικά, γραπτά, εικόνα κ.ά) μεταφέρονται κρυπτογραφημένα. • Ο χρήστης μπορεί να ρυθμίσει το χρονικό διάστημα που θα μείνουν «ζωντανά». Μετά την εκπνοή του ρυθμιζόμενου χρονικού περιθωρίου, τα μηνύματα, όπου και αν βρίσκονται αυτοκαταστρέφονται (διακομιστές, κινητά, Η/Υ κ.ά) άνευ ιχνών. • Το άνοιγμα της επικοινωνίας γίνεται με οποιοδήποτε είδος κωδικού (π.χ. δακτυλικά αποτυπώματα). Η πλατφόρμα το Μάρτιο του 2014 θα διατεθεί μέσω διαδικτύου. Τέλη του 2015 Μυστικές Υπηρεσίες της Δύσης θα διαπιστώσουν ότι χρησιμοποιείται από τους «τρομοκράτες». Έτσι θα λάβει γνώση και η ΜΙΤ. Μέχρι τον Ιανουάριο του 2016 υπολογίζεται ότι το λογισμικό είχε εγκατασταθεί περίπου σε 600.000 «μέσα». Ο Τούρκος επιστήμονας στα φοιτητικά του χρόνια στηρίχτηκε από το Τάγμα Işık, γεγονός που δίνει επιχειρήματα στις Τουρκικές διωκτικές Αρχές ότι μέχρι το κίνημα της 15/7/2016 χρησιμοποιούνταν από τους οπαδούς του FeG. [28] Κοίτα http://www.sabah.com.tr/gundem/2017/05/17/son-dakika-balyoz-savcisi-savas-kirbas-hakkinda-flas-gelisme [29] Κοίτα 6/5/2015 http://www.hurriyet.com.tr/balyoz-davasinda-gerekceli-karar-aciklandi-28930729 [30] Κοίτα εφημερίδα Agos 27/7/2007 , άρθρο Kuvva-i Milliyeciler, sakin bos durmayin! Patrik Mesrob ve Bartholomeos’a suikast iddiası [31] Κοίτα Zaman online 29/6/2007, http://zaman.com.tr/webapp-tr/yazdir.do?haberno=557488 [32] Από το Α’ παραπεμπτικό βούλευμα της δίκης. [33] Κοίτα Zaman online 29/6/2007, http://zaman.com.tr/webapp-tr/yazdir.do?haberno=557450 [34] Κοίτα http://www.habera.com/haber/Iste-rakamlarla-Ergenekon-davasi/188960 [35] Κοίτα http://www.radikal.com.tr/turkiye/iste-ergenekon-semasi-890447 [36] Σχεδιασμένα από MİT, JİTEM, Υπηρεσίες ΓΕΕΘΑ Τουρκίας, Εισαγγελικές αρχές κ.ά. Π.χ. κοίτα http://www.ensonhaber.com/genelkurmayin-cizdigi-ergenekon-semasi-2012-12-29.html [37] Κοίτα εφημ. Yeniçağ 7/1/2012, άρθρο Listeyi ABD yaptı, http://www.yenicaggazetesi.com.tr/listeyi-abd-yapti-61651h.htm [38] Κοίτα Open Source Center report, Turkey – Guide to Ergenekon 19/3/2010. [39] Κοίτα Άρθρο Β. Κυρατζόπουλου Η Αγία Μεγάλη Σύνοδος της Κρήτης, η Κοινότητα Gülen και οι «Άγνωστοι» Σεπτέμβριος 2016. Εφημ Ο Πολίτης αριθμός φύλλου 594, όπως http://www.elzoni.gr/html/ent/405/ent.66405.asp και http://www.anixneuseis.gr/?p=150844 [40] Κοίτα περιοδικό Joint Forces Quarterly(JFQ), 1995 Autumn Vol: 9 [41] Κοίτα Ριζοσπάστη 10/2/2002 http://www.rizospastis.gr/story.do?id=1141382 [42] Κοίτα Καθημερινή 6/3/2002 http://www.kathimerini.gr/113068/article/epikairothta/politikh/amfisvhthse-ton-a3ona-kakoy [43] Κοίτα Cheryl Benard, Civil Democratic Islam, Partners, Resources and Strategies, RAND corp., 2003 Santa Monica CA, ΗΠΑ [44] Κοίτα εφημ. Hürriyet 21/3/2004 I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV Νομός 2017 Εγγεγραμμένοι 2017 Ψηφίσαντες 2017 Έγκυρα Ναι % Όχι % Ναι Όχι Έγκυρ. / Εγγεγ. 2015 ψηφ/τες 2015 AKP 2015 MHP 2015 AKP+MHP Δχ VII-XIII Δχ ψηφ/τες III-X Adana 1.511.884 1.302.249 1.281.286 41,85 58,15 536.265 745.021 0,847 1.254.381 462.199 68.895 531.094 5.171 47.868 Adıyaman 391.115 335.954 330.001 69,83 30,17 230.434 99.567 0,844 319.417 222.121 36.087 258.208 -27.774 16.537 Afyonjarahisar 501.742 446.035 435.694 64,58 35,42 281.377 154.317 0,868 431.549 273.718 60.163 333.881 -52.504 14.486 Ağrı 293.340 208.528 202.369 43,06 56,94 87.144 115.225 0,690 213.633 57.767 73.101 130.868 -43.724 -5.105 Amasya 242.873 219.236 215.353 56,29 43,71 121.217 94.136 0,887 212.375 109.465 43.658 153.123 -31.906 6.861 Ankara 3.806.847 3.467.029 3.415.395 48,87 51,13 1.669.069 1.746.326 0,897 3.315.739 1.618.560 470.870 2.089.430 -420.361 151.290 Antalya 1.639.364 1.428.995 1.403.566 40,95 59,05 574.704 828.862 0,856 1.354.836 560.151 238.696 798.847 -224.143 74.159 Artvin 128.132 108.805 106.465 46,95 53,05 49.982 56.483 0,831 106.447 48.112 14.360 62.472 -12.490 2.358 Aydın 795.526 701.546 686.707 35,74 64,26 245.431 441.276 0,863 667.329 225.969 105.192 331.161 -85.730 34.217 Balıkesir 919.852 824.427 809.974 45,53 54,47 368.817 441.157 0,881 793.778 361.680 117.480 479.160 -110.343 30.649 Bilecik 151.865 137.408 134.792 48,89 51,11 65.897 68.895 0,888 132.349 61.310 18.586 79.896 -13.999 5.059 Bingöl 175.142 136.778 132.046 72,67 27,33 95.959 36.087 0,754 129.146 83.474 2.273 85.747 10.212 7.632 Bitlis 194.243 152.533 148.034 59,36 40,64 87.871 60.163 0,762 149.016 65.348 2.902 68.250 19.621 3.517 Bolu 221.967 197.253 193.834 62,29 37,71 120.733 73.101 0,873 186.898 117.470 20.326 137.796 -17.063 10.355 Burdur 194.288 173.324 168.949 51,73 48,27 87.393 81.556 0,870 167.297 84.694 32.998 117.692 -30.299 6.027 Bursa 2.109.773 1.884.569 1.856.277 53,21 46,79 987.667 868.610 0,880 1.807.308 975.555 223.779 1.199.334 -211.667 77.261 Çanakkale 398.024 359.569 353.935 39,55 60,45 139.995 213.940 0,889 340.904 135.544 53.174 188.718 -48.723 18.665 Çankırı 130.649 110.714 108.728 73,46 26,54 79.872 28.856 0,832 109.656 75.796 23.767 99.563 -19.691 1.058 Çorum 387.151 346.065 340.238 64,49 35,51 219.429 120.809 0,879 337.710 207.068 41.701 248.769 -29.340 8.355 Denizli 736.208 664.848 650.985 44,53 55,47 289.876 361.109 0,884 635.365 289.039 93.601 382.640 -92.764 29.483 Diyarbakır 992.819 800.938 776.567 32,42 67,58 251.740 524.827 0,782 790.482 169.138 4.958 174.096 77.644 10.456 Edirne 308.502 272.418 267.346 29,50 70,50 78.877 188.469 0,867 261.687 70.618 27.944 98.562 -19.685 10.731 Elazığ 406.636 342.336 335.222 71,82 28,18 240.773 94.449 0,824 328.156 219.429 44.159 263.588 -22.815 14.180 Erzincan 154.333 135.675 133.724 60,50 39,50 80.908 52.816 0,866 131.958 74.925 13.370 88.295 -7.387 3.717 Erzerum 484.753 410.502 403.414 74,50 25,50 300.545 102.869 0,832 404.084 275.357 57.966 333.323 -32.778 6.418 Eskişehir 636.858 566.963 558.080 42,43 57,57 236.807 321.273 0,876 539.057 232.626 68.662 301.288 -64.481 27.906 Gaziantep 1.180.938 982.955 967.092 62,44 37,56 603.894 363.198 0,819 941.120 580.819 90.034 670.853 -66.959 41.835 Giresun 327.882 271.772 266.794 61,69 38,31 164.575 102.219 0,814 267.370 165.239 38.294 203.533 -38.958 4.402 Gümüişhane 101.312 74.103 72.664 75,16 24,84 54.614 18.050 0,717 73.725 50.423 17.043 67.466 -12.852 378 Hakkari 162.006 130.733 126.584 32,53 67,47 41.174 85.410 0,781 136.358 17.211 1.964 19.175 21.999 -5.625 Hatay 1.018.200 891.581 878.781 45,64 54,36 401.057 477.724 0,863 851.334 367.741 104.816 472.557 -71.500 40.247 Isparta 310.003 271.633 265.643 56,04 43,96 148.868 116.775 0,857 260.484 138.666 53.265 191.931 -43.063 11.149 Mersin 1.247.662 1.095.798 1.077.135 35,99 64,01 387.627 689.508 0,863 1.047.913 325.655 224.147 549.802 -162.175 47.885 İstanbul 10.529.030 9.339.965 9.207.487 48,65 51,35 4.479.493 4.727.994 0,874 8.983.491 4.380.706 772.091 5.152.797 -673.304 356.474 İzmir 3.179.748 2.832.706 2.789.560 31,22 68,78 870.860 1.918.700 0,877 2.702.395 838.771 306.883 1.145.654 -274.794 130.311 Kars 181.880 141.837 139.024 50,99 49,01 70.893 68.131 0,764 140.928 50.251 17.556 67.807 3.086 909 Kastamonu 278.876 232.819 227.569 64,84 35,16 147.554 80.015 0,816 229.458 137.700 43.324 181.024 -33.470 3.361 Kayseri 932.483 833.912 822.375 67,75 32,25 557.172 265.203 0,882 805.956 528.620 147.983 676.603 -119.431 27.956 Kırklareli 270.019 242.911 239.121 28,67 71,33 68.553 170.568 0,886 164.327 102.457 34.298 136.755 -68.202 78.584 Kırişehir 163.309 138.283 135.751 53,30 46,70 72.362 63.389 0,831 133.706 67.780 32.463 100.243 -27.881 4.577 Kocaeli 1.301.355 1.166.510 1.146.890 56,69 43,31 650.174 496.716 0,881 1.099.032 621.007 123.593 744.600 -94.426 67.478 Konya 1.475.597 1.298.695 1.274.069 72,88 27,12 928.481 345.588 0,863 1.258.196 937.957 143.493 1.081.450 -152.969 40.499 Kütahya 421.028 379.563 371.652 70,29 29,71 261.242 110.410 0,883 371.224 251.044 58.781 309.825 -48.583 8.339 Malatya 543.742 472.027 465.168 69,57 30,43 323.631 141.537 0,855 455.206 309.097 42.112 351.209 -27.578 16.821 Manisa 1.031.668 933.020 913.827 45,66 54,34 417.242 496.585 0,886 894.763 393.766 160.740 554.506 -137.264 38.257 Kahramanmaraş 719.927 628.782 619.479 73,95 26,05 458.093 161.386 0,860 601.094 431.673 77.683 509.356 -51.263 27.688 Mardin 455.288 373.907 365.139 40,96 59,04 149.558 215.581 0,802 377.541 107.756 2.958 110.714 38.844 -3.634 Muğla 691.124 611.047 600.823 30,69 69,31 184.369 416.454 0,869 575.538 172.185 86.046 258.231 -73.862 35.509 Muş 225.416 178.106 172.580 50,60 49,40 87.318 85.262 0,766 182.161 61.753 2.349 64.102 23.216 -4.055 Nevşehir 207.762 182.072 179.062 65,59 34,41 117.446 61.616 0,862 176.557 110.842 32.385 143.227 -25.781 5.515 Niğde 236.211 202.106 197.494 59,82 40,18 118.150 79.344 0,836 193.440 110.594 36.384 146.978 -28.828 8.666 Ordu 549.249 455.044 444.825 61,90 38,10 275.344 169.481 0,810 437.231 276.835 41.185 318.020 -42.676 17.813 Rize 245.097 208.495 205.186 75,56 24,44 155.030 50.157 0,837 201.407 152.864 10.812 163.676 -8.646 7.088 Sakarya 690.429 616.051 606.437 68,08 31,92 412.849 193.588 0,878 589.961 398.902 72.232 471.134 -58.285 26.090 Samsun 941.614 811.727 798.104 63,56 36,44 507.267 290.837 0,848 787.392 501.709 98.370 600.079 -92.812 24.335 Siirt 176.845 146.866 142.384 47,93 52,07 68.241 74.143 0,805 139.996 51.395 2.103 53.498 14.743 6.870 Sinop 155.463 130.025 126.925 57,90 42,10 73.488 53.437 0,816 127.454 71.732 11.083 82.815 -9.327 2.571 Sivas 433.325 374.027 368.189 71,30 28,70 262.506 105.683 0,850 373.746 256.820 44.223 301.043 -38.537 281 Tekirdağ 710.364 631.896 622.438 38,98 61,02 242.626 379.812 0,876 585.012 217.476 60.025 277.501 -34.875 46.884 Tokat 417.661 364.647 358.771 63,27 36,73 226.999 131.772 0,859 355.931 212.075 52.932 265.007 -38.008 8.716 Trabzon 568.504 484.247 475.871 66,47 33,53 316.298 159.573 0,837 471.592 315.141 61.757 376.898 -60.600 12.655 Tunceli 60.801 50.836 50.273 19,58 80,42 9.844 40.429 0,827 49.908 5.836 1.292 7.128 2.716 928 Şanlıurfa 1.029.644 861.730 845.908 70,82 29,18 599.092 246.812 0,822 803.007 518.911 22.075 540.986 58.106 58.723 Uşak 262.877 237.153 232.287 47,04 52,96 109.270 123.017 0,884 227.356 105.946 41.346 147.292 -38.022 9.797 Van 619.947 467.613 452.467 42,80 57,20 193.667 258.800 0,730 473.511 142.393 5.409 147.802 45.865 -5.898 Yozgat 295.051 245.740 241.834 74,24 25,76 179.543 62.291 0,820 140.106 68.808 13.860 82.668 96.875 105.634 Zonguldak 447.774 387.320 377.176 49,33 50,67 186.077 191.099 0,842 242.980 157.578 30.352 187.930 -1.853 144.340 Aksaray(1989)* 261.232 219.992 215.418 75,57 24,43 162.795 52.623 0,825 211.344 151.403 38.248 189.651 -26.856 8.648 Bayburt (1989)* 57.071 46.772 46.066 81,67 18,33 37.620 8.446 0,807 44.536 32.717 9.370 42.087 -4.467 2.236 Karaman (1989)* 171.482 151.568 147.617 63,85 36,15 94.247 53.370 0,861 145.803 94.269 23.665 117.934 -23.687 5.765 Kırıkkale (1989)* 197.697 168.678 165.949 62,44 37,56 103.614 62.335 0,839 164.327 102.457 34.298 136.755 -33.141 4.351 Batman(1990)* 329.509 273.216 264.341 36,48 63,52 96.424 167.917 0,802 259.772 73.764 1.654 75.418 21.006 13.444 Şırnak(1990)* 255.760 215.101 207.041 28,41 71,59 58.828 148.213 0,810 214.128 23.809 2.655 26.464 32.364 973 Bartın(1991)* 144.930 124.867 120.904 56,03 43,97 67.739 53.160 0,834 119.922 63.961 12.512 76.473 -8.734 4.945 Ardahan(1992)* 67.650 54.178 52.880 44,36 55,64 23.460 29.420 0,782 54.584 19.914 4.856 24.770 -1.310 -406 Iğdır(1992)* 117.904 90.577 88.473 34,86 65,14 30.844 57.629 0,750 92.988 28.812 11.780 40.592 -9.748 -2.411 Yalova(1995)* 172.160 147.039 144.637 49,73 50,27 71.929 72.708 0,840 140.106 68.808 13.860 82.668 -10.739 6.933 Karabük(1995)* 173.150 150.064 146.615 60,73 39,27 89.042 57.574 0,847 143.550 86.956 28.378 115.334 -26.292 6.514 Kilis(1995)* 81.705 70.596 69.408 64,13 35,87 44.513 24.895 0,849 66.962 43.930 12.293 56.223 -11.710 3.634 Osmaniye(1996)* 350.988 298.801 293.463 57,81 42,19 169.652 123.811 0,836 283.332 132.634 98.092 230.726 -61.074 15.469 Düzce(1999)* 262.542 263.463 232.382 70,55 29,45 163.955 68.427 0,885 225.725 159.878 18.997 178.875 -14.920 37.738 Σύνολο ΤΔ 55.354.777 48.389.869 47.515.013 51,20 48,80 24.325.985 23.189.021 0,858 46.217.543 22.874.579 5.489.067 28.363.646 -4.037.661 2.172.326 Πίνακας 1: Αποτελέσματα (Εσωτερικού) δημοψηφίσματος 17/4/2017. Πηγές: Στήλες ΙΙ-VII : Anadolu Ajansı, Κρατικό Ειδησεογραφικό Πρακτορείο Τ.Δ. X – XII : Ανώτατο Εκλογικό Συμβούλιο Τ.Δ. IX – XIII-XV : Υπολογισμοί από Β. Κυρατζόπουλο Διαμόρφωση: Βασίλης Κυρατζόπουλος Οι νομοί με λευκό φόντο ψήφισαν (ΟΧΙ), με κίτρινο φόντο (ΝΑΙ). (*) Νομοί που ιδρύθηκαν μετά το 1989. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV Νομός 2017 Εγγεγραμμένοι 2017 Ψηφίσαντες 2017 Έγκυρα Ναι % Όχι % Ναι Όχι Έγκυρ. / Εγγεγρ. 2015 ψηφίσαντες – Έγκυροι 2015 AKP 2015 MHP 2015 AKP+MHP Δχ VII-XIII Δχ ψηφίσαντες III-X Adana 1.510.122 1.302.288 1.281.151 41,83 58,17 535.932 745.219 0,848 1.254.381 462.199 246.053 708.252 -172.320 47.907 Adıyaman 390.493 336.098 329.957 69,76 30,24 230.176 99.781 0,845 319.634 222.121 9.467 231.588 -1.412 16.464 Afyonkarahisar 500.722 446.104 435.854 64,56 35,44 281.392 154.462 0,870 431.549 273.718 73.375 347.093 -65.701 14.555 Ağrı 292.701 208.469 202.528 43,08 56,92 87.257 115.271 0,692 213.633 57.767 3.274 61.041 26.216 -5.164 Amasya 242.414 219.582 215.727 56,26 43,74 121.360 94.367 0,890 212.375 109.465 43.658 153.123 -31.763 7.207 Ankara 3.853.894 3.467.364 3.415.752 48,85 51,15 1.668.601 1.747.151 0,886 3.315.739 1.618.560 470.870 2.089.430 -420.829 151.625 Antalya 1.636.742 1.429.076 1.403.836 40,92 59,08 574.421 829.415 0,858 1.354.836 560.151 238.696 798.847 -224.426 74.240 Artvin 127.944 108.868 106.478 46,93 53,07 49.974 56.504 0,832 106.447 48.112 14.360 62.472 -12.498 2.421 Aydın 794.509 699.942 687.056 35,66 64,34 245.016 442.040 0,865 667.329 225.969 105.192 331.161 -86.145 32.613 Balıkesir 917.350 824.390 810.339 45,50 54,50 368.741 441.598 0,883 793.778 361.680 117.480 479.160 -110.419 30.612 Bilecik 151.752 137.448 134.821 48,86 51,14 65.867 68.954 0,888 132.349 61.310 18.586 79.896 -14.029 5.099 Bingöl 174.843 137.171 132.260 72,57 27,43 95.987 36.273 0,756 129.146 83.474 2.273 85.747 10.240 8.025 Bitlis 193.791 152.573 148.055 59,35 40,65 87.868 60.187 0,764 149.016 65.348 2.902 68.250 19.618 3.557 Bolu 221.237 197.371 193.847 62,26 37,74 120.685 73.162 0,876 186.898 117.470 20.326 137.796 -17.111 10.473 Burdur 193.771 173.499 169.001 51,75 48,25 87.451 81.550 0,872 167.297 84.694 32.998 117.692 -30.241 6.202 Bursa 2.107.944 1.885.058 1.856.794 53,21 46,79 987.929 868.865 0,881 1.807.308 975.555 223.779 1.199.334 -211.405 77.750 Çanakkale 397.443 359.839 353.965 39,54 60,46 139.974 213.991 0,891 340.904 135.544 53.174 188.718 -48.744 18.935 Çankırı 130.258 110.757 108.740 73,35 26,65 79.760 28.980 0,835 109.656 75.796 23.767 99.563 -19.803 1.101 Çorum 386.248 346.138 340.208 64,49 35,51 219.394 120.814 0,881 337.710 207.068 41.701 248.769 -29.375 8.428 Denizli 734.996 664.554 651.184 44,53 55,47 289.986 361.198 0,886 635.365 289.039 93.601 382.640 -92.654 29.189 Diyarbakır 991.212 801.500 776.822 32,41 67,59 251.733 525.089 0,784 790.482 169.138 4.958 174.096 77.637 11.018 Edirne 308.129 272.510 267.470 29,50 70,50 78.914 188.556 0,868 261.687 70.618 27.944 98.562 -19.648 10.823 Elazığ 405.354 342.529 335.393 71,79 28,21 240.773 94.620 0,827 328.156 219.429 44.159 263.588 -22.815 14.373 Erzincan 153.980 135.686 133.719 60,50 39,50 80.903 52.816 0,868 131.958 74.925 13.370 88.295 -7.392 3.728 Erzerum 483.653 410.871 403.596 74,48 25,52 300.589 103.007 0,834 404.084 275.357 57.966 333.323 -32.734 6.787 Eskişehir 636.061 567.634 558.617 42,43 57,57 236.994 321.623 0,878 539.057 232.626 68.662 301.288 -64.294 28.577 Gaziantep 1.178.748 982.983 967.090 62,45 37,55 603.954 363.136 0,820 941.120 580.819 90.034 670.853 -66.899 41.863 Giresun 327.409 271.898 266.896 61,66 38,34 164.567 102.329 0,815 267.370 165.239 38.294 203.533 -38.966 4.528 Gümüişhane 101.044 74.105 72.651 75,16 24,84 54.601 18.050 0,719 73.725 50.423 17.043 67.466 -12.865 380 Hakkari 161.928 131.017 126.793 32,42 67,58 41.104 85.689 0,783 136.358 17.211 1.964 19.175 21.929 -5.341 Hatay 1.016.175 892.478 879.383 45,65 54,35 401.405 477.978 0,865 851.334 367.741 104.816 472.557 -71.152 41.144 Isparta 309.263 271.669 265.703 56,02 43,98 148.837 116.866 0,859 260.484 138.666 53.265 191.931 -43.094 11.185 Mersin 1.246.180 1.096.490 1.077.359 35,95 64,05 387.350 690.009 0,865 1.047.913 325.655 224.147 549.802 -162.452 48.577 İstanbul 10.518.057 9.340.222 9.207.780 48,65 51,35 4.479.196 4.728.584 0,875 8.983.491 4.380.706 772.091 5.152.797 -673.601 356.731 İzmir 3.174.549 2.832.870 2.790.509 31,20 68,80 870.681 1.919.828 0,879 2.702.395 838.771 306.883 1.145.654 -274.973 130.475 Kars 181.257 141.888 139.186 50,95 49,05 70.922 68.264 0,768 140.928 50.251 17.556 67.807 3.115 960 Kastamonu 278.386 232.890 227.608 64,82 35,18 147.530 80.078 0,818 229.458 137.700 43.324 181.024 -33.494 3.432 Kayseri 931.954 834.477 822.636 67,76 32,24 557.397 265.239 0,883 805.956 528.620 147.983 676.603 -119.206 28.521 Kırklareli 269.598 242.929 239.126 28,67 71,33 68.552 170.574 0,887 232.068 64.214 28.757 92.971 -24.419 10861 Kırşehir 162.553 138.471 135.883 53,25 46,75 72.363 63.520 0,836 133.706 67.780 32.463 100.243 -27.880 4.765 Kocaeli 1.299.315 1.166.946 1.147.264 56,69 43,31 650.336 496.928 0,883 1.099.032 621.007 123.593 744.600 -94.264 67.914 Konya 1.473.345 1.298.525 1.274.209 72,88 27,12 928.599 345.610 0,865 1.258.196 937.957 143.493 1.081.450 -152.851 40.329 Kütahya 420.473 379.510 371.589 70,31 29,69 261.275 110.314 0,884 371.224 251.044 58.781 309.825 -48.550 8.286 Malatya 542.991 471.869 465.207 69,57 30,43 323.654 141.553 0,857 455.206 309.097 42.112 351.209 -27.555 16.663 Manisa 1.029.622 933.101 914.008 45,67 54,33 417.386 496.622 0,888 894.763 393.766 160.740 554.506 -137.120 38.338 Kahramanmaraş 718.874 629.154 619.744 73,96 26,04 458.349 161.395 0,862 601.094 431.673 77.683 509.356 -51.007 28.060 Mardin 454.263 374.334 365.390 40,94 59,06 149.580 215.810 0,804 377.541 107.756 2.958 110.714 38.866 -3.207 Muğla 690.291 611.470 601.091 30,67 69,33 184.381 416.710 0,871 575.538 172.185 86.046 258.231 -73.850 35.932 Muş 224.854 177.855 172.684 50,56 49,44 87.314 85.370 0,768 182.161 61.753 2.349 64.102 23.212 -4.306 Nevşehir 206.903 182.270 179.211 65,59 34,41 117.548 61.663 0,866 176.557 110.842 32.385 143.227 -25.679 5.713 Niğde 235.896 201.836 197.568 59,80 40,20 118.141 79.427 0,838 193.440 110.594 36.384 146.978 -28.837 8.396 Ordu 548.725 454.358 444.872 61,89 38,11 275.328 169.544 0,811 437.231 276.835 41.185 318.020 -42.692 17.127 Rize 244.622 208.495 205.186 75,55 24,45 155.028 50.158 0,839 201.407 152.864 10.812 163.676 -8.648 7.088 Sakarya 689.537 616.766 607.001 68,05 31,95 413.091 193.910 0,880 589.961 398.902 72.232 471.134 -58.043 26.805 Samsun 940.313 812.278 798.235 63,55 36,45 507.303 290.932 0,849 787.392 501.709 98.370 600.079 -92.776 24.886 Siirt 176.248 147.212 142.486 47,81 52,19 68.121 74.365 0,808 139.996 51.395 2.103 53.498 14.623 7.216 Sinop 155.178 130.162 126.975 57,75 42,25 73.324 53.651 0,818 127.454 71.732 11.083 82.815 -9.491 2.708 Sivas 432.597 374.007 368.181 71,28 28,72 262.449 105.732 0,851 373.746 256.820 44.223 301.043 -38.594 261 Tekirdağ 709.236 632.105 622.609 38,89 61,11 242.115 380.494 0,878 585.012 217.476 60.025 277.501 -35.386 47.093 Tokat 416.852 365.070 359.023 63,18 36,82 226.835 132.188 0,861 355.931 212.075 52.932 265.007 -38.172 9.139 Trabzon 567.815 484.270 476.030 66,45 33,55 316.330 159.700 0,838 471.592 315.141 61.757 376.898 -60.568 12.678 Tunceli 60.789 50.912 50.337 19,59 80,41 9.859 40.478 0,828 49.908 5.836 1.292 7.128 2.731 1.004 Şanlıurfa 1.026.443 861.730 845.908 70,82 29,18 599.073 246.835 0,824 803.007 518.911 22.075 540.986 58.087 58.723 Uşak 262.384 237.260 232.315 47,03 52,97 109.263 123.052 0,885 227.356 105.946 41.346 147.292 -38.029 9.904 Van 617.895 468.593 453.555 42,73 57,27 193.797 259.758 0,734 473.511 142.393 5.409 147.802 45.995 -4.918 Yozgat 294.602 246.192 242.249 74,27 25,73 179.911 62.338 0,822 242.980 157.578 30.352 187.930 -8.019 3.212 Zonguldak 447.591 387.640 377.314 49,35 50,65 186.197 191.117 0,843 375.181 185.222 35.735 220.957 -34.760 12.459 Aksaray (1989) 261.111 220.403 215.895 75,49 24,51 162.985 52.910 0,827 211.344 151.403 38.248 189.651 -26.666 9.059 Bayburt (1989) 56.885 46.772 46.060 81,70 18,30 37.629 8.431 0,810 44.536 32.717 9.370 42.087 -4.458 2.236 Karaman (1989) 171.003 151.676 147.675 63,85 36,15 94.289 53.386 0,864 145.803 94.269 23.665 117.934 -23.645 5.873 Kırıkkale (1989) 196.469 169.078 166.262 62,42 37,58 103.784 62.478 0,846 164.327 102.457 34.298 136.755 -32.971 4.751 Batman (1990) 329.049 273.642 264.515 36,35 63,65 96.139 168.376 0,804 259.772 73.764 1.654 75.418 20.721 13.870 Şırnak (1990) 255.296 214.666 207.089 28,30 71,70 58.607 148.482 0,811 214.128 23.809 2.655 26.464 32.143 538 Bartın (1991) 144.809 124.867 120.904 56,03 43,97 67.744 53.160 0,835 119.922 63.961 12.512 76.473 -8.729 4.945 Ardahan (1992) 67.435 54.178 52.984 44,27 55,73 23.455 29.529 0,786 54.584 19.914 4.856 24.770 -1.315 -406 Iğdır (1992) 117.822 90.461 88.553 34,80 65,20 30.817 57.736 0,752 92.988 28.812 11.780 40.592 -9.775 -2.527 Yalova (1995) 172.094 147.039 144.637 49,73 50,27 71.929 72.708 0,840 140.106 68.808 13.860 82.668 -10.739 6.933 Karabük (1995) 172.642 150.060 146.612 60,73 39,27 89.031 57.581 0,849 143.550 86.956 28.378 115.334 -26.303 6.510 Kilis (1995) 81.181 70.583 69.373 64,09 35,91 44.461 24.912 0,855 66.962 43.930 12.293 56.223 -11.762 3.621 Osmaniye (1996) 349.472 299.083 293.778 57,84 42,16 169.918 123.860 0,841 283.332 132.634 98.092 230.726 -60.808 15.751 Düzce (1999) 261.702 263.676 232.598 70,56 29,44 164.122 68.476 0,889 225.725 159.878 18.997 178.875 -14.753 37.951 Σύνολο ΤΔ 55.319.288 48.401.810 47.528.949 51,18 48,82 24.325.633 23.203.316 0,859 46.520.576 22.952.750 5.599.324 28.552.074 -4.226.441 1.881.234 Πίνακας 2. Αποτελέσματα (Εσωτερικού) δημοψηφίσματος από τα πρακτικά του Ανώτερου Εκλογικού Συμβουλίου 27/4/2017. Πηγές: Στήλες ΙΙ-ΙV, VII-VIII, X – XII : Ανώτατο Εκλογικό Συμβούλιο Τ.Δ. IV, IX, XIII-XV : Υπολογισμοί από Β. Κυρατζόπουλος Διαμόρφωση: Βασίλης Κυρατζόπουλος Οι νομοί με λευκό φόντο ψήφισαν (ΟΧΙ), με κίτρινο φόντο (ΝΑΙ). (*) Νομοί που ιδρύθηκαν μετά το 1989. I II III IV V VI VII VIII IX Χώρα 2017 Εγγ/νοι 2017 Ψηφίσαντες 2017 Έγκυρα Ναι % Όχι % Ναι Όχι Έγκ./Εγγ 0 Τελωνεία 92.601 92.601 91.895 54,596 45,404 50.171 41.724 0,992 1 Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα 5.274 2.999 2.967 13,313 86,687 395 2.572 0,563 2 Ηνωμένο Βασίλειο 90.076 35.885 35.424 20,260 79,740 7.177 28.247 0,393 3 ΗΠΑ 99.984 32.913 32.693 16,199 83,801 5.296 27.397 0,327 4 Κόσσοβο 1.277 714 707 57,143 42,857 404 303 0,554 5 Αζερμπαϊτζάν 6.277 2.700 2.673 38,309 61,691 1.024 1.649 0,426 6 Βοσνία Ερζεγοβίνη 2.444 1.241 1.213 61,830 38,170 750 463 0,496 7 Τσεχία 1.111 593 582 12,543 87,457 73 509 0,524 8 Γεωργία 1.782 711 701 40,656 59,344 285 416 0,393 9 Καζαχστάν 4.442 1.553 1.536 41,406 58,594 636 900 0,346 10 Κιργκιζιστάν 1.994 876 870 57,356 42,644 499 371 0,436 11 FYROM 2.420 1.072 1.066 57,974 42,026 618 448 0,440 12 Ρωσική Ομοσπονδία 11.252 3.224 3.201 26,023 73,977 833 2.368 0,284 13 Τουρκμενιστάν 2.706 1.171 1.166 43,739 56,261 510 656 0,431 14 Ουζμπεκιστάν 747 317 315 53,651 46,349 169 146 0,422 15 Ουκρανία 2.733 964 954 35,744 64,256 341 613 0,349 16 Αλβανία 1.006 373 366 41,803 58,197 153 213 0,364 17 Αλγερία 1.534 842 828 42,995 57,005 356 472 0,540 18 Αυστραλία 44.430 14.411 14.250 41,825 58,175 5.960 8.290 0,321 19 Αυστρία 102.476 52.733 52.205 73,236 26,764 38.233 13.972 0,509 20 Μπαχρέϊν 982 515 509 13,556 86,444 69 440 0,518 21 Βέλγιο 124.534 73.027 72.166 74,985 25,015 54.114 18.052 0,579 22 Βουλγαρία 7.368 1.280 1.274 28,650 71,350 365 909 0,173 23 Καναδάς 25.482 11.792 11.631 27,917 72,083 3.247 8.384 0,456 24 Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας 2.077 905 896 23,772 76,228 213 683 0,431 25 Κατεχόμενη Κύπρος 90.545 43.479 42.549 45,183 54,817 19.225 23.324 0,470 26 Δανία 34.104 11.360 11.208 60,867 39,133 6.822 4.386 0,329 27 Φινλανδία 4.944 1.978 1.961 28,455 71,545 558 1.403 0,397 28 Γαλλία 320.461 142.776 140.741 64,847 35,153 91.266 49.475 0,439 29 Γερμανία 1.410.877 660.666 653.516 63,068 36,932 412.159 241.357 0,463 30 Ελλάδα 10.556 797 778 22,622 77,378 176 602 0,074 31 Ουγγαρία 1.934 913 901 25,749 74,251 232 669 0,466 32 Ιράν 1.080 270 267 45,318 54,682 121 146 0,247 33 Ιράκ 2.812 345 344 34,593 65,407 119 225 0,122 34 Ιρλανδία 1.866 872 868 19,931 80,069 173 695 0,465 35 Ισραήλ 4.924 661 654 43,425 56,575 284 370 0,133 36 Ιταλία 14.190 5.682 5.627 37,942 62,058 2.135 3.492 0,397 37 Ιαπωνία 3.316 1.160 1.152 36,111 63,889 416 736 0,347 38 Ιορδανία 1.894 463 460 75,870 24,130 349 111 0,243 39 Λίβανος 4.224 1.142 1.127 93,878 6,122 1.058 69 0,267 40 Λουξεμβούργο 560 9.692 9.525 62,856 37,144 5.987 3.538 17,009 41 Ολλανδία 252.680 118.321 116.551 70,938 29,062 82.679 33.872 0,461 42 Νέα Ζηλανδία 758 183 181 17,680 82,320 32 149 0,239 43 Νορβηγία 8.478 3.865 3.838 57,191 42,809 2.195 1.643 0,453 44 Ομάν 1.322 579 574 24,042 75,958 138 436 0,434 45 Πολωνία 3.102 1.192 1.179 25,615 74,385 302 877 0,380 46 Κατάρ 2.835 1.284 1.276 18,887 81,113 241 1.035 0,450 47 Ρουμανία 6.332 1.863 1.846 44,637 55,363 824 1.022 0,292 48 Σιγκαπούρη 604 646 641 44,306 55,694 284 357 1,061 49 Νότιος Αφρική 1.061 346 342 36,842 63,158 126 216 0,322 50 Ισπανία 2.932 1.306 1.291 13,323 86,677 172 1.119 0,440 51 Σουδάν 984 368 364 65,934 34,066 240 124 0,370 52 Σουηδία 37.856 10.051 9.900 47,141 52,859 4.667 5.233 0,262 53 Ελβετία 85.766 50.929 50.374 38,077 61,923 19.181 31.193 0,587 54 Ταϋλάνδη 802 212 209 12,919 87,081 27 182 0,261 55 Κουβέιτ 827 827 817 23,378 76,622 191 626 0,988 56 Αίγυπτος 445 445 439 58,998 41,002 259 180 0,987 57 Σαουδική Αραβία 8.324 8.324 8.128 55,057 44,943 4.475 3.653 0,976 Σύνολα Εξωτερικού 2.960.404 1.418.409 1.401.716 59,142 40,858 829.004 572.712 0,473 Πίνακας 3. Αποτελέσματα (Εξωτερικού + Τελωνεία) δημοψηφίσματος από τα πρακτικά του Ανώτερου Εκλογικού Συμβουλίου 27/4/2017. Πηγές: Στήλες ΙΙ: Anadolu Ajansı Κρατικό Ειδησεογραφικό Πρακτορείο Τ.Δ. ΙΙΙ-ΙV, VII-VIII: Ανώτατο Εκλογικό Συμβούλιο Τ.Δ. V-VI, IX: Υπολογισμοί από Β. Κυρατζόπουλο Διαμόρφωση: Βασίλης Κυρατζόπουλος Οι χώρες με λευκό φόντο ψήφισαν (ΟΧΙ), με κίτρινο φόντο (ΝΑΙ). Με πράσινη κουκίδα του αύξοντα αριθμού, επισημαίνονται οι χώρες μέλη OIC. Νομός 2017 Έγκυροι Ναι % Όχι % Ναι Όχι 2015 Έγκυρα 2015 AKP 2015 MHP 2015 AKP + MHP 2015 MHP % 2015 MHP + AKP % Αναπροσ. / Απώλεια ψήφων 80 Osmaniye (1996) 293.778 57,84 42,16 169.918 123.860 283.332 132.634 98.092 230.726 34,621 81,433 70.138 40 Kırşehir 135.883 53,25 46,75 72.363 63.520 133.706 67.780 32.463 100.243 24,279 74,973 31.934 29 Gümüişhane 72.651 75,16 24,84 54.601 18.050 73.725 50.423 17.043 67.466 23,117 91,510 15.593 18 Çankırı 108.740 73,35 26,65 79.760 28.980 109.656 75.796 23.767 99.563 21,674 90,796 23.829 33 Mersin 1.077.359 35,95 64,05 387.350 690.009 1.047.913 325.655 224.147 549.802 21,390 52,466 184.685 69 Bayburt (1989) 46.060 81,70 18,30 37.629 8.431 44.536 32.717 9.370 42.087 21,039 94,501 6.160 71 Kırıkkale (1989) 166.262 62,42 37,58 103.784 62.478 164.327 102.457 34.298 136.755 20,872 83,221 38.501 5 Amasya 215.727 56,26 43,74 121.360 94.367 212.375 109.465 43.658 153.123 20,557 72,100 37.955 32 Isparta 265.703 56,02 43,98 148.837 116.866 260.484 138.666 53.265 191.931 20,448 73,682 50.855 78 Karabük (1995) 146.612 60,73 39,27 89.031 57.581 143.550 86.956 28.378 115.334 19,769 80,344 30.967 15 Burdur 169.001 51,75 48,25 87.451 81.550 167.297 84.694 32.998 117.692 19,724 70,349 35.000 1 Adana 1.281.151 41,83 58,17 535.932 745.219 1.254.381 462.199 246.053 708.252 19,615 56,462 200.961 Πίνακας 4: Οι νομοί που το MHP έλαβε πλέον του 19 % στις Βουλευτικές εκλογές του 2015. Πηγή: Επιλογή και ταξινόμηση από Πίνακα 2. Διαμόρφωση: Β. Κυρατζόπουλος   ΚΟΜΜΑΤΑ 12/10/1969 10/10/1965 % ΨΗΦΟΙ % ΨΗΦΟΙ Έγκυρα Ψηφοδέλτια 9.089.866 9.307.563 Adalet Partisi (AP) Κόμμα Δικαιοσύνης 46,532 4.229.712 52,874 4.921.235 Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα 27,360 2.487.006 28,749 2.675.785 Cumhuriyetçi Güven Partisi (GP) Κόμμα Ρεπουμπλικανικής Εμπιστοσύνης 6,577 597.818 Birlik Partisi (BP) Κόμμα Ένωσης 2,802 254.695 Millet Partisi (MP) Κόμμα Έθνος 3,223 292.961 6,261 582.704 Yeni Türkiye Partisi (YTP) Κόμμα Νέα Τουρκία 2,177 197.929 3,723 346.514 Türkiye İşçi Partisi (TİP) Εργατικό Κόμμα Τουρκίας 2,680 243.631 2,966 276.101 Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi Milliyetçi Hareket Partisi (MHP) Ρεπουμπλικανικό Εθνικό Αγροτικό Κόμμα Κόμμα Εθνικιστικό Κίνημα 3,026 275.091 2,242 208.696 Ανεξάρτητοι 5,622 511.023 3,186 296.528 Πίνακας 6: Αποτελέσματα Βουλευτικών εκλογών 1965 και 1969 Πηγή: Ανώτατο Εκλογικό Συμβούλιο Τ.Δ. Διαμόρφωση: Β. Κυρατζόπουλος. Σημ.: Συγκρίνοντας τους Πίνακες 2 και 6 διαπιστώνουμε ότι: • Το εκλογικό σώμα της ΤΔ σε 50 χρόνια έχει διευρυνθεί κατά 520% • Τα ποσοστά του Κεμαλικού κόμματος που ηγείται ο İsmet İnönü δεν αγγίζουν το 30%. • Το Εθνικιστικό Κόμμα που πρωτοεμφανίζεται στις εκλογές του 1965, για 50 χρόνια αυξάνει σταθερά τα ποσοστά του. • Το φιλελεύθερο Ισλαμικό ΑΚΡ δεν μπόρεσε πότε να έλθει στα επίπεδα του φιλελεύθερου ΑΡ.   Κόμμα 27/3/1994 8/4/1999 Δχ 1999-1994 Ψήφοι % Θέση Ψήφοι % Θέση Ψήφοι % 1 Anavatan Partisi (ANAP ) 4.527.710 22,755 1 4.072.700 17,425 2 -455.010 -5,330 2 BarP 36.834 0,158 3 Büyük Birlik Partisi (BBP ) 188.284 0,946 8 285961 1,224 8 97.677 0,277 4 Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) 869.921 4,372 7 3.227.096 13,807 5 2.357.175 9,435 5 Demokrasi ve Barış Partisi (DBP) 3.510 0,015 6 Özgürlük ve Dayanışma Partisi (DEPAR) 3.344 0,014 7 Demokrat Parti (DP) 63.376 0,319 9 31.233 0,134 -32.143 -0,185 8 Demokratik Sol Parti(DSP) 1.581.599 7,949 5 3.552.236 15,198 3 1.970.637 7,250 9 Değişen Türkiye Partisi (DTP) 164.645 0,704 9 10 Doğru Yol Partisi(DYP) 3.774.378 18,969 3 2.986.988 12,780 6 -787.390 -6,189 11 Emeğin Partisi (EMEP) 21.498 0,092 12 Halkın Demokrasi Partisi (HADEP) 788.087 3,372 7 13 İşçi Partisi (İP) 32.089 0,161 20.509 0,088 -11.580 -0,074 14 Liberal Demokrat Parti (LDP) 20.013 0,086 15 Milliyetçi Hareket Partisi (MHP) 1.500.523 7,541 6 3.541.220 15,151 4 2.040.697 7,610 16 Millet Partisi (MP) 34.208 0,172 31.133 0,133 -3.075 -0,039 17 Özgürlük ve Dayanışma Partisi(ÖDP) 113.463 0,485 10 18 Refah Partisi (RP) – Fazilet Partisi (FP) 3.769.721 18,946 2 4.304.897 18,419 1 535.176 -0,527 19 Sosyalist İktidar Partisi (SİP) 1.227 0,005 20 Sosyalist Birlik Partisi (SBP) 18.403 0,092 21 Sosyaldemokrat Halkçı Parti (SHP) 3.348.869 16,831 4 22 Yeniden Doğuş Partisi (YDP) 33.875 0,170 10 15.071 0,064 -18.804 -0,106 23 Ανεξάρτητοι 154.379 0,776 150.647 0,645 -3.732 -0,131 ΣΥΝΟΛΟ 19.897.335 23.372.312 3.474.977 Πίνακας 7: Αποτελέσματα Δημοτικών εκλογών 1994 – 1999 Πηγή: Ανώτατο Εκλογικό Συμβούλιο Τ.Δ. Διαμόρφωση: Β. Κυρατζόπουλος. ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΟΜΜΑ (ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΟΨΗ) ΨΉΦΟΙ ΚΟΜΜΑ (ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ ΙΣΛΑΜ) ΨΉΦΟΙ ΣΥΝΟΛΟ % % % 14/10/1973 Millî Selamet Partisi (MSP) 1.265.771 11,80 1.265.771 11,80 5/6/1977 Millî Selamet Partisi (MSP) 1.269.918 8,56 1.269.918 8,56 29/11/1987 Refah Partisi (RP) 1.717.425 7,16 Anavatan Partisi (ANAP) 9.704.335 36,30 11.421.760 43,46 20/10/1991 Refah Partisi (RP) 4.121.355 0,17 Anavatan Partisi (ANAP) 5.862.623 24,00 9.983.978 24,17 24/12/1995 Refah Partisi (RP) 6.012.450 21,38 Anavatan Partisi (ANAP) 5.527.288 19,60 11.539.738 40,98 18/4/1999 Fazilet Partisi (FP) 4.805.384 15,41 Anavatan Partisi (ANAP) 4.122.929 13,20 8.928.313 28,61 3/11/2002 Saadet Partisi (SP) 785.489 2,49 Adalet ve Kalkınma Partisi (AK) 10.808.229 34,30 11.593.718 36,79 22/7/2007 Saadet Partisi (SP) 820.289 2,34 Adalet ve Kalkınma Partisi (AK) 16.327.291 46,60 17.147.580 48,94 12/6/2011 Saadet Partisi (SP) 543.454 1,27 Adalet ve Kalkınma Partisi (AK) 21.320.207 49,80 21.863.661 51,07 7/6/2015 Saadet Partisi (SP) 950.359 2,06 Adalet ve Kalkınma Partisi (AK) 18.237.747 40,66 19.188.106 42,72 1/11/2015 Saadet Partisi (SP) 325.978 0,68 Adalet ve Kalkınma Partisi (AK) 22.959.394 49,32 23.285.372 50,00 Πίνακας 8: Οι μεταγενέστερες Βουλευτικές εκλογές μετά το Β’ Κίνημα των Ένοπλων Δυνάμεων Πηγή: Ανώτατο Εκλογικό Συμβούλιο Τ.Δ. Διαμόρφωση: Β. Κυρατζόπουλος. ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ 2017 ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ 2010 I ΙΙ ΙΙΙ IVI V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV 2010 Νομός 2017 Νομός Έγκυρα Ναι % Όχι % Ναι Όχι Έγκυρα Ναι % Όχι % Ναι Όχι Δχ 2010-2017 Έγκυρα Δχ Ναι (+/-) % Δχ Ναι Δχ Όχι 1 Adana Adana 1.281.151 41,832 58,168 535.932 745.219 992.242 43,748 56,252 434.090 558.152 288.909 -1,916 101.842 187.067 2 Adıyaman Adıyaman 329.957 69,759 30,241 230.176 99.781 287.491 80,428 19,572 231.222 56.269 42.466 -10,668 -1.046 43.512 3 Afyonkarahisar Afyonkarahisar 435.854 64,561 35,439 281.392 154.462 411.452 65,684 34,316 270.258 141.194 24.402 -1,123 11.134 13.268 4 Ağrı Ağrı 202.528 43,084 56,916 87.257 115.271 148.624 95,752 4,248 142.311 6.313 53.904 -52,668 -55.054 108.958 5 Amasya Amasya 215.727 56,256 43,744 121.360 94.367 202.159 58,685 41,315 118.637 83.522 13.568 -2,429 2.723 10.845 6 Ankara Ankara 3.415.752 48,850 51,150 1.668.601 1.747.151 2.632.720 54,069 45,931 1.423.474 1.209.246 783.032 -5,218 245.127 537.905 7 Antalya Antalya 1.403.836 40,918 59,082 574.421 829.415 1.027.278 43,276 56,724 444.564 582.714 376.558 -2,358 129.857 246.701 8 Artvin Artvin 106.478 46,934 53,066 49.974 56.504 94.703 49,799 50,201 47.161 47.542 11.775 -2,865 2.813 8.962 9 Aydın Aydın 687.056 35,662 64,338 245.016 442.040 585.501 35,799 64,201 209.606 375.895 101.555 -0,138 35.410 66.145 10 Balıkesir Balıkesir 810.339 45,505 54,495 368.741 441.598 722.086 48,252 51,748 348.418 373.668 88.253 -2,747 20.323 67.930 11 Bilecik Bilecik 134.821 48,855 51,145 65.867 68.954 121.762 49,487 50,513 60.256 61.506 13.059 -0,632 5.611 7.448 12 Bingöl Bingöl 132.260 72,574 27,426 95.987 36.273 115.651 95,258 4,742 110.167 5.484 16.609 -22,684 -14.180 30.789 13 Bitlis Bitlis 148.055 59,348 40,652 87.868 60.187 116.542 93,074 6,926 108.470 8.072 31.513 -33,726 -20.602 52.115 14 Bolu Bolu 193.847 62,258 37,742 120.685 73.162 169.077 65,440 34,560 110.644 58.433 24.770 -3,182 10.041 14.729 15 Burdur Burdur 169.001 51,746 48,254 87.451 81.550 160.711 52,466 47,534 84.318 76.393 8.290 -0,720 3.133 5.157 16 Bursa Bursa 1.856.794 53,206 46,794 987.929 868.865 1.490.239 56,360 43,640 839.892 650.347 366.555 -3,153 148.037 218.518 17 Çanakkale Çanakkale 353.965 39,545 60,455 139.974 213.991 308.723 40,101 59,899 123.800 184.923 45.242 -0,556 16.174 29.068 18 Çankırı Çankırı 108.740 73,349 26,651 79.760 28.980 107.527 76,513 23,487 82.272 25.255 1.213 -3,164 -2.512 3.725 19 Çorum Çorum 340.208 64,488 35,512 219.394 120.814 333.237 67,835 32,165 226.051 107.186 6.971 -3,347 -6.657 13.628 20 Denizli Denizli 651.184 44,532 55,468 289.986 361.198 562.992 46,296 53,704 260.645 302.347 88.192 -1,764 29.341 58.851 21 Diyarbakır Diyarbakır 776.822 32,405 67,595 251.733 525.089 279.008 93,915 6,085 262.031 16.977 497.814 -61,510 -10.298 508.112 22 Edirne Edirne 267.470 29,504 70,496 78.914 188.556 249.744 26,520 73,480 66.233 183.511 17.726 2,984 12.681 5.045 23 Elazığ Elazığ 335.393 71,788 28,212 240.773 94.620 296.663 81,780 18,220 242.611 54.052 38.730 -9,992 -1.838 40.568 24 Erzincan Erzincan 133.719 60,502 39,498 80.903 52.816 121.643 64,023 35,977 77.880 43.763 12.076 -3,521 3.023 9.053 25 Erzerum Erzerum 403.596 74,478 25,522 300.589 103.007 373.026 86,860 13,140 324.011 49.015 30.570 -12,382 -23.422 53.992 26 Eskişehir Eskişehir 558.617 42,425 57,575 236.994 321.623 463.957 45,981 54,019 213.331 250.626 94.660 -3,556 23.663 70.997 27 Gaziantep Gaziantep 967.090 62,451 37,549 603.954 363.136 701.112 69,847 30,153 489.706 211.406 265.978 -7,396 114.248 151.730 28 Giresun Giresun 266.896 61,660 38,340 164.567 102.329 240.153 63,492 36,508 152.479 87.674 26.743 -1,833 12.088 14.655 29 Gümüişhane Gümüişhane 72.651 75,155 24,845 54.601 18.050 66.396 78,484 21,516 52.110 14.286 6.255 -3,328 2.491 3.764 30 Hakkari Hakkari 126.793 32,418 67,582 41.104 85.689 10.512 94,273 5,727 9.910 602 116.281 -61,855 31.194 85.087 31 Hatay Hatay 879.383 45,646 54,354 401.405 477.978 756.754 47,841 52,159 362.040 394.714 122.629 -2,195 39.365 83.264 32 Isparta Isparta 265.703 56,016 43,984 148.837 116.866 245.664 57,487 42,513 141.226 104.438 20.039 -1,471 7.611 12.428 33 Mersin Mersin 1.077.359 35,954 64,046 387.350 690.009 804.397 37,099 62,901 298.422 505.975 272.962 -1,145 88.928 184.034 34 İstanbul İstanbul 9.207.780 48,646 51,354 4.479.196 4.728.584 6.641.159 54,862 45,138 3.643.463 2.997.696 2.566.621 -6,216 835.733 1.730.888 35 İzmir İzmir 2.790.509 31,202 68,798 870.681 1.919.828 2.246.847 36,318 63,682 816.004 1.430.843 543.662 -5,116 54.677 488.985 36 Kars Kars 139.186 50,955 49,045 70.922 68.264 122.490 65,510 34,490 80.243 42.247 16.696 -14,555 -9.321 26.017 37 Kastamonu Kastamonu 227.608 64,818 35,182 147.530 80.078 223.044 62,771 37,229 140.006 83.038 4.564 2,047 7.524 -2.960 38 Kayseri Kayseri 822.636 67,757 32,243 557.397 265.239 680.984 73,249 26,751 498.812 182.172 141.652 -5,491 58.585 83.067 39 Kırklareli Kırklareli 239.126 28,668 71,332 68.552 170.574 216.797 25,619 74,381 55.542 161.255 22.329 3,048 13.010 9.319 40 Kırşehir Kırşehir 135.883 53,254 46,746 72.363 63.520 122.527 58,157 41,843 71.258 51.269 13.356 -4,903 1.105 12.251 41 Kocaeli Kocaeli 1.147.264 56,686 43,314 650.336 496.928 848.323 60,889 39,111 516.533 331.790 298.941 -4,203 133.803 165.138 42 Konya Konya 1.274.209 72,877 27,123 928.599 345.610 1.096.922 78,143 21,857 857.167 239.755 177.287 -5,266 71.432 105.855 43 Kütahya Kütahya 371.589 70,313 29,687 261.275 110.314 364.178 74,748 25,252 272.217 91.961 7.411 -4,435 -10.942 18.353 44 Malatya Malatya 465.207 69,572 30,428 323.654 141.553 408.694 75,210 24,790 307.377 101.317 56.513 -5,638 16.277 40.236 45 Manisa Manisa 914.008 45,665 54,335 417.386 496.622 811.018 49,651 50,349 402.677 408.341 102.990 -3,985 14.709 88.281 46 Kahramanmaraş Kahramanmaraş 619.744 73,958 26,042 458.349 161.395 539.219 79,393 20,607 428.103 111.116 80.525 -5,435 30.246 50.279 47 Mardin Mardin 365.390 40,937 59,063 149.580 215.810 157.664 93,454 6,546 147.344 10.320 207.726 -52,517 2.236 205.490 48 Muğla Muğla 601.091 30,674 69,326 184.381 416.710 483.363 30,954 69,046 149.620 333.743 117.728 -0,280 34.761 82.967 49 Muş Muş 172.684 50,563 49,437 87.314 85.370 107.806 92,205 7,795 99.403 8.403 64.878 -41,643 -12.089 76.967 50 Nevşehir Nevşehir 179.211 65,592 34,408 117.548 61.663 164.404 67,546 32,454 111.049 53.355 14.807 -1,954 6.499 8.308 51 Niğde Niğde 197.568 59,798 40,202 118.141 79.427 176.310 60,957 39,043 107.474 68.836 21.258 -1,160 10.667 10.591 52 Ordu Ordu 444.872 61,889 38,111 275.328 169.544 391.422 63,501 36,499 248.557 142.865 53.450 -1,612 26.771 26.679 53 Rize Rize 205.186 75,555 24,445 155.028 50.158 177.369 76,091 23,909 134.961 42.408 27.817 -0,536 20.067 7.750 54 Sakarya Sakarya 607.001 68,054 31,946 413.091 193.910 496.127 67,295 32,705 333.871 162.256 110.874 0,759 79.220 31.654 55 Samsun Samsun 798.235 63,553 36,447 507.303 290.932 709.959 67,155 32,845 476.774 233.185 88.276 -3,602 30.529 57.747 56 Siirt Siirt 142.486 47,809 52,191 68.121 74.365 72.342 95,166 4,834 68.845 3.497 70.144 -47,357 -724 70.868 57 Sinop Sinop 126.975 57,747 42,253 73.324 53.651 121.213 60,441 39,559 73.262 47.951 5.762 -2,694 62 5.700 58 Sivas Sivas 368.181 71,283 28,717 262.449 105.732 350.504 76,673 23,404 268.742 82.032 17.677 -5,313 -6.293 23.700 59 Tekirdağ Tekirdağ 622.609 38,887 61,113 242.115 380.494 458.124 34,669 65,331 158.825 299.299 164.485 4,219 83.290 81.195 60 Tokat Tokat 359.023 63,181 36,819 226.835 132.188 353.704 64,585 35,415 228.438 125.266 5.319 -1,403 -1.603 6.922 61 Trabzon Trabzon 476.030 66,452 33,548 316.330 159.700 421.131 68,604 31,396 288.911 132.220 54.899 -2,152 27.419 27.480 62 Tunceli Tunceli 50.337 19,586 80,414 9.859 40.478 37.260 18,980 81,020 7.072 30.188 13.077 0,606 2.787 10.290 63 Şanlıurfa Şanlıurfa 845.908 70,820 29,180 599.073 246.835 556.313 94,149 5,851 523.761 32.552 289.595 -23,329 75.312 214.283 64 Uşak Uşak 232.315 47,032 52,968 109.263 123.052 211.653 49,783 50,217 105.368 106.285 20.662 -2,751 3.895 16.767 65 Van Van 453.555 42,728 57,272 193.797 259.758 220.748 94,452 5,548 208.501 12.247 232.807 -51,724 -14.704 247.511 66 Yozgat Yozgat 242.249 74,267 25,733 179.911 62.338 253.675 77,325 22,675 196.153 57.522 -11.426 -3,058 -16.242 4.816 67 Zonguldak Zonguldak 377.314 49,348 50,652 186.197 191.117 369.517 50,047 49,953 184.931 184.586 7.797 -0,699 1.266 6.531 68 Aksaray (1989) Aksaray (1989) 215.895 75,493 24,507 162.985 52.910 190.600 76,654 23,346 146.102 44.498 25.295 -1,161 16.883 8.412 69 Bayburt (1989) Bayburt (1989) 46.060 81,696 18,304 37.629 8.431 40.777 85,065 14,935 34.687 6.090 5.283 -3,369 2.942 2.341 70 Karaman (1989) Karaman (1989) 147.675 63,849 36,151 94.289 53.386 133.482 65,941 34,059 88.019 45.463 14.193 -2,092 6.270 7.923 71 Kırıkkale (1989) Kırıkkale (1989) 166.262 62,422 37,578 103.784 62.478 156.827 69,239 30,761 108.586 48.241 9.435 -6,817 -4.802 14.237 72 Batman (1990) Batman (1990) 264.515 36,345 63,655 96.139 168.376 99.500 94,691 5,309 94.218 5.282 165.015 -58,346 1.921 163.094 73 Şırnak (1990) Şırnak (1990) 207.089 28,300 71,700 58.607 148.482 37.749 89,078 10,922 33.626 4.123 169.340 -60,777 24.981 144.359 74 Bartın (1991) Bartın (1991) 120.904 56,031 43,969 67.744 53.160 116.891 55,362 44,638 64.713 52.178 4.013 0,669 3.031 982 75 Ardahan (1992) Ardahan (1992) 52.984 44,268 55,732 23.455 29.529 51.835 55,001 44,999 28.510 23.325 1.149 -10,733 -5.055 6.204 76 Iğdır (1992) Iğdır (1992) 88.553 34,801 65,199 30.817 57.736 51.941 53,753 46,247 27.920 24.021 36.612 -18,953 2.897 33.715 77 Yalova (1995) Yalova (1995) 144.637 49,731 50,269 71.929 72.708 113.885 51,196 48,804 58.304 55.581 30.752 -1,465 13.625 17.127 78 Karabük (1995) Karabük (1995) 146.612 60,726 39,274 89.031 57.581 133.024 63,764 36,236 84.821 48.203 13.588 -3,038 4.210 9.378 79 Kilis (1995) Kilis (1995) 69.373 64,090 35,910 44.461 24.912 61.936 66,861 33,139 41.411 20.525 7.437 -2,771 3.050 4.387 80 Osmaniye (1996) Osmaniye (1996) 293.778 57,839 42,161 169.918 123.860 250.480 53,428 46,572 133.827 116.653 43.298 4,411 36.091 7.207 81 Düzce (1999) Düzce (1999) 232.598 70,560 29,440 164.122 68.476 197.817 72,513 27,487 143.443 54.374 34.781 -1,953 20.679 14.102 Σύνολο ΤΔ 47.528.949 51,181 48,819 24.325.633 23.203.316 37.449.300 57,859 42,142 21.667.697 15.781.873 10.079.649 2.657.936 7.421.443 Πίνακας 9 : Σύγκριση των δύο δημοψηφισμάτων 2017 – 2010 Πηγή: :Ανώτατο Εκλογικό Συμβούλιο Τ.Δ. (Στήλες I – XII) Διαμόρφωση: Β. Κυρατζόπουλος (Στήλες XIII – XV) Σημ. με κίτρινο νομοί που το αποτέλεσμα ήταν «ΝΑΙ», με γκρίζο οι 10 ισχυρότεροι νομοί του MHP στις Βουλευτικές εκλογές του 2015.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: