Οι οκτώ Τούρκοι, η Δικαιοσύνη και οι αλληλέγγυοι

σάρωση0063

Mε αφορμή το αίτημα ασύλου που κατέθεσαν οι οκτώ Τούρκοι πραξικοπηματίες που κατέφυγαν στην Ελλάδα και την εμφάνιση ενός κινήματος αλληλέγγυων με κάποια παράξενα επιχειρήματα  -εκτός των γενικών που άπτονται του διεθνούς δικαίου- έγραψα το παρακάτω κείμενο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» (20-1-2017)

 

Οι Οκτώ Τούρκοι, η ελληνική Δικαιοσύνη και το κίνημα των αλληλέγγυων

Του Βλάση Αγτζίδη (*)

praxikopima-tourkiaΈνα μεγάλο ζήτημα  βασανίζει τη νεοελληνική κοινή γνώμη: Να εκδοθούν ή όχι οι οκτώ Τούρκοι στρατιωτικοί που ενεπλάκησαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στο αιματηρό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου. Ένα πραξικόπημα που μπορεί να απέτυχε, αλλά κόστισε περί τους 300 νεκρούς στον τουρκικό λαό και επιπλέον διευκόλυνε τον Ερντογάν στο να επιτύχει τους στόχους του.

Στη κατεύθυνση της μη έκδοσης των Οκτώ στην Τουρκία έχει εμφανιστεί ένα ενδιαφέρον κίνημα αλληλεγγύης, το οποίο με πολλούς τρόπους προσπαθεί να κάνει αισθητή την παρουσία και τις θέσεις του. Το κίνημα αυτό των αλληλέγγυων είναι αρκετά δυναμικό και κινείται προς την κατεύθυνση της επιρροής της δικαιοσύνης, ωσάν να υπήρχε η αμφιβολία για την ευθυκρισία των Ελλήνων δικαστών. 


Έχει ενδιαφέρον η επιχειρηματολογία που αναπτύσσει και πολλές φορές λειτουργεί τόσο υποστηρικτικά, ώστε να σχετικοποιεί το ίδιο το στρατιωτικό πραξικόπημα και να αμφισβητεί την εμπλοκή των αξιωματικών σ’ αυτό –λες και η δραπέτευση έγινε για κάποιους άλλους ακατανόητους λόγους.  Στο ερώτημα αν πήραν μέρος στο πραξικόπημα ή όχι νομίζω ότι απαντά η ίδια δραπέτευσή τους από την πατρίδα τους. Αλλά έτσι και αλλιώς δεν είναι αυτή η απάντηση που θα βαρύνει στη λήψη της απόφασης. Το ζήτημα  της μη έκδοσης δεν σχετίζεται με τα αν είναι ή δεν είναι πραξικοπηματίες, ούτε με το βαθμό εμπλοκής τους στο πραξικόπημα, αλλά με την αμφισβήτηση της μεταχείρισής τους στην Τουρκία με βάση τους διεθνείς κανόνες.

Τα επιχειρήματα

Έχει ενδιαφέρον η επιχειρηματολογία που αναπτύσσεται από αυτό το κίνημα αλληλεγγύης. Μια από τις  υπερβολές του, είναι η χρήση του παλιού συνθήματος των απόκληρων επαναστατών «Ελευθερία ή Θάνατος», για να περιγραφεί η παρούσα κατάσταση και τα διλήμματα για τη μοίρα των κεμαλιστών Τούρκων αξιωματικών. Το ότι είναι κεμαλιστές το διατρανώνουν περήφανα οι ίδιοι δηλώνοντας στις απολογίες τους ότι ήταν: «22 χρόνια στη γραμμή του Ατατούρκ».

Προσφιλές επιχείρημα των αλληλέγγυων είναι η ενθύμηση της δραπέτευσης από την Ελλάδα πολλών αντιστασιακών που ήρθαν σε αντίθεση με τους  Απριλιανούς πραξικοπηματίες. Στη σχετική επιχειρηματολογία αγνοείται εντελώς το γεγονός ότι οι Έλληνες που διέφυγαν επί χούντας ήταν αντιστασιακοί αγωνιστές που κυνηγήθηκαν από τους πραξικοπηματίες. Και ότι αντιθέτως οι  8 Τούρκοι ανήκουν στο παλιό Βαθύ Κράτος που διεκδίκησε να διατηρήσει τον παραδοσιακό ρόλο απέναντι σ’ έναν ανταγωνιστή, χρησιμοποιώντας τη δύναμη των όπλων,  πραγματοποιώντας αιματηρό πραξικόπημα.

Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά επιχειρήματα ήταν αυτό  που συνέδεε τους Εξ του 1922, με τον Μπελογιάννη και όλους με τους 8 πραξικοπηματίες. Τρία εντελώς άσχετα και ανόμοια μεταξύ τους ζητήματα ενοποιούνται για κατασκευάσουν ιστορική κατηγορία.  Και σ’ αυτά τα ιστορικά επιχειρήματα επιστρατεύτηκε  και η αρχαία Αθήνα και το Κυλώνειο Άγος. Πάντως, το μόνο που συνδέει τις περιπτώσεις των Εξ με τους Οκτώ είναι η εγκληματική συμπεριφορά. Των μεν Εξ κατά ολόκληρου του μικρασιατικού ελληνισμού που τον παρέδωσαν συνειδητά και με νόμο στους τσέτες του Κεμάλ τον Αύγουστο του ’22 και των Τούρκων στρατιωτικών που ενεπλάκησαν σε αιματηρό πραξικόπημα στην πατρίδα τους και δραπέτευσαν φοβούμενοι τα επίχειρα. Και όσον αφορά τον Μπελογιάννη, μάλλον ξεχάσαμε τις ακόμα πιο οδυνηρές και άδικες  αποφάσεις των εκτάκτων στρατοδικείων του Εμφυλίου, που τυχαίνει η ανάμνησή τους να προκαλεί έως σήμερα αμηχανία και  ενόχληση.

Κατασκευάζοντας πλαίσιο

Όλα αυτά συμβαίνουν μέσα σε ένα τεχνηέντως κατασκευασμένο υπόρρητο σχήμα όπου το πρόβλημα το δημιουργεί αποκλειστικά και μόνο ο αυταρχικός Ερντογάν, παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι η Τουρκία διέρχεται ένα ιστορικό μεταίχμιο όπου ανατρέπονται οι ιδρυτικές της συμβάσεις, που βασίζονται στον εθνικισμό και στην ακραία αντιμειονοτική συμπεριφορά. Ότι  αποτελεί έτσι κι αλλιώς μια παραδοξότητα, που απέχει πολύ από τα γνωστά κοινωνικά και κρατικά μοντέλα του δυτικού κόσμου. Ότι οι αυθεντικοί εθνικιστές είναι αυτοί που προέρχονται από το κεμαλικό κίνημα (που ως κατηγορία ανήκει στα φασιστικά κινήματα του μεσοπολέμου). Ότι ο Ερντογάν εκφράζει την ισλαμική προεθνικιστική οθωμανική ιδεολογία, που ιστορικά καταπιέστηκε από τον κεμαλισμό. Και ότι αυτή τη στιγμή έχει συνάψει συμμαχία με τους ακροδεξιούς του Μπαχτσελί (κεμαλικοί αυτοί) για να επιτύχει τον πολιτειακό μετασχηματισμό, διαμορφώνοντας ένα απολυταρχικό κράτος, όπου ο  κεμαλισμός έχει αντικατασταθεί από τον ισλαμισμό.

Με δυο λόγια το κίνημα αυτό που έχει ανθρωπιστικά κίνητρα, διακρίνεται παράλληλα από υπερβολές, από προσπάθεια παρέμβασης στη Δικαιοσύνη και από τη διατύπωση μανιχαϊστικών σχημάτων, που εν μέρει μόνο ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

—————————————–

(*) διδάκτωρ σύγχρονης Ιστορίας, μαθηματικός, https://kars1918.wordpress.com/

20-1-2017-kathimerini

Advertisements

27 Σχόλια

  1. vimasaronikou on

    Για την αναφορά στο Κυλώνειον Άγος;

    • G.L. on

      Η αναφορά στο Κυλώνειο Άγος αποτελεί άλλη μια απόδειξη της μειωμένης ιστορικής γνώσης και της πονηριάς για να βρεθούν επιχειρήματα υπέρ των τούρκων κεμαλικών.

      Οι Αρχαίοι Αθηναίοι δεν υποχρεώθηκαν να παράσχουν άσυλο σε Σπαρτιάτες πραξικοπηματίες. Ήταν μια εσωτερική διαδικασία που η αντίστοιχη στα καθ’ ημάς είχε σχέση μόνο με Έλληνες πραξικοπηματίες.Έτσι κι αλλιώς, τιμωρώντας τον Παπαδόπουλο, Παττακό, Θεοφιλογιαννάκο για την χούντα του ΄67 παραβιάσαμε τον αρχαίο νόμο και επι της ουσίας δεν δώσαμε απαλλαγή-άσυλο στους δικούς μας πραξικοπηματίες.

      Τώρα μας έπιασε ο ηθικός πόνος; Με τους Τούρκους πραξικοπηματίες;

      • vimasaronikou on

        Ουδείς των άνωθεν αναφερομένων χουντικών, ικέτευσε. Τουναντίον.

      • vimasaronikou on

        Δε ικέτευσαν Άσυλο οι χουντικοί, αυτή είναι μια δημαγωγική κουτοπονηριά.
        Και πέραν του ηθικού είναι πολιτικό ζήτημα: υποχωρούμε στις απαιτήσεις-για άλλη μια φορά- της επεκτατικής κεμαλο-νεοοθωμανο-φασιστικής Τουρκίας ή λέμε, επιτέλους, πρώτη φορά ΟΧΙ; Από το 1922 όλο ναι λέει η Ελλάδα σε ό,τι θέλουν οι Τούρκοι.

  2. Protagonistis on

    Συγχαρητήρια για το κείμενο. Πετυχαίνετε διάνα γιατί δεν αναφέρεστε στο αν πρέπει να εκδοθούν οι όχι οι Τούρκοι αξιωματικοί. Ένα θέμα που πολύ σωστά το αναθέτετε σε μια έντιμη δικαιοσύνη και στο διεθνές δίκαιο, αλλά στις υπερβολές των ημέτερων αλληλέγγυων.

    Είναι αλήθεια ότι ο όρος «αλληλέγγυος» παραπέμπει σε φρικιά, αντιεξουσιαστές, αντιρατσιστές κ.λπ. και όχι σε καθώς πρέπει νεοφιλελεύθερους αστούς της Αθήνας. Βλέπω σε κάποιες νύξεις σε σελίδες τους, ότι τους ενόχλησε και αυτός ο όρος, ενώ παρεξηγούν και το ίδιο το κείμενο κάνοντας ότι δεν καταλαβαίνουν τι διαβάζουν..

    Αλλά τι να κάνουμε; Αλληλέγγυοι προς τους Οκτώ είναι. Οπότε ας συμφιλωθιούν με την ιδέα ότι η αλληλεγγύη είνια ένα ευρύτερο φαινόμενο.

    • vimasaronikou on

      Η παροχή ασύλου σε ικέτες δεν είναι ούτε πολιτικό ούτε ιδεολογικό ζήτημα. Είναι ηθικό και μόνο. Η καταφρόνηση της ικεσίας δηλοί απανθρωπιά που φυσικά καμία σχέση έχει είτε με αντιφασισμό είτε διεθνισμό είτε με τον ελληνισμό. Όταν κάποιος παραδίδεται και ζητά έλεος δεν έχεις παρά να το παράσχεις. Η Ελλάδα είναι μια πολιτικά ελεύθερη χώρα και μπορεί να κρίνει το καθεστώς άλλων χωρών. Το καθεστώς της Τουρκίας σήμερα είναι φασιστικό και γενοκτονικό, με κοινοβουλευτική επίφαση. Καμία εξουσία δε λειτουργεί ανεξάρτητη και τείνουν όλες με κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα να συγκεντρωθούν στο νεοσουλτάνο Ερντογάν. Στοιχειώδης ανεξαρτησία πνεύματος, χωρίς εμπάθεια ή υποτέλεια, επιβάλλει στην Ελλάδα να τηρήσει συνέπεια έναντι της ιστορίας της, της [πολιτισμικής καταγωγής και κληρονομιάς της. Εξυπνακισμοί ή λογιοτατισμοί δε χωρούν σε ζητήματα ανθρώπινης ζωής. Όσο για τους «αλληλέγγυους»; Ουδείς εξ αυτών των «επαγγελματιών» της «αλληλεγγύης» έχει συνταχθεί με την ασυλία στους «οκτώ».

      • G.L. on

        Το να υπερασπίζονται οι Νεοέλληνες τους κεμαλικούς εθνικιστές καταντά απόλυτη ξεφτίλα και υποκρισία. Στο όνομα ενός ηθικού κανόνα που ουδέποτε τον εφαρμόζουν στα δικά τους, ούτε βεβαίως στους δεκάδες Τούρκους και Κούρδους αριστερούς αντικαθεστωτικούς που η Ελλάς έχει παραδόσει, υποστηρίζουν πραξικοπηματίες, εγκληματίες δηλαδή που θα έπρεπε να δώσουν λόγο στην πατρίδα τους, αντί να ψευτοκλαίνε στο εξωτερικό.

      • vimasaronikou on

        Η πατρίδα των 8, ασκεί γενοκτονία από συστάσεώς της. Είτε κεμαλικοί είτε νεοοθωμανοί κυβερνούν. Η Τουρκία επιχειρεί αναθεώρηση συνόρων και εσωτερικά έχει ακραίο δικτατορικό καθεστώς, κατέχει την Β. Κύπρο. Όλες οι χώρες του δυτικού κόσμου διατυπώνουν την κριτική τους για την δικτατορία στην Τουρκία επειδή δεν ασκείται δικαιοσύνη και δε παραδίδουν αιτούντες άσυλο φυγάδες στρατιωτικούς και θα τους δώσει η Ελλάδα; Τόσο δειλοί, τόσο άθλιοι, τόσο ραγιάδες, δεν έχουμε ακόμη καταντήσει όπως έδειξε και η απόφαση του Άρειου Πάγου.

  3. G.L. on

    «…Η εφημερίδα παραθέτει ακόμη την ιστορία των Τούρκων αξιωματικών για τη βραδιά του πραξικοπήματος, όπως οι ίδιοι την αφηγούνται, υποστηρίζοντας ότι, όντας κληρονόμοι της κεμαλικής παράδοσης που εδώ και καιρό είναι παρούσα στον τουρκικό στρατό, συμβολίζουν σήμερα αυτό που θέλει να εξαλείψει ο Eρντογάν από τις τάξεις της διοίκησής του, της αστυνομίας και του στρατού. …»

    εφημερ. Le Soir: Ο Ερντογάν απειλεί την Ελλάδα για τους 8 Τούρκους-

    http://www.presspublica.gr/le-soir-o-erntogan-apili-tin-ellada-gia-tous-8-tourkous-mesimeri-apofasizi-o-arios-pagos/

  4. Oχι στην έκδοση των «οκτώ» αποφάσισε ο Αρειος Πάγος

    ΙΩΑΝΝΑ ΜΑΝΔΡΟΥ

    Οχι αποφάσισε το ανώτατο δικαστήριο για τους οκτώ Τούρκους αξιωματικούς, απορρίπτοντας το αίτημα των τουρκικών αρχών και δεχόμενο τα επιχειρήματά τους ότι δεν θα έχουν δίκαιη δίκη στην Τουρκία και ότι κινδυνεύουν να υποστούν βασανισμούς ακόμη και να χάσουν τη ζωή τους.

    Για τους τέσσερις πρώτους η απόφαση ήταν ομόφωνη και αρνητική για το αίτημα των τουρκικών αρχών, για δύο ακόμη επίσης το ανώτατο δικαστήριο αποφάσισε την μη έκδοσή τους με μειοψηφία ενός μόνον μέλους, ενώ για τους δύο τελευταίους επίσης η απόφαση υπήρξε ομόφωνα κατά της εκδόσεως.

    Και για τους οκτώ διατάχθηκε η απόλυσή τους από τις φυλακές, εφόσον δεν κρατούνται εξ άλλης αιτίας (διαδικασία ασύλου). Και οι οκτώ ήταν παρόντες και με εμφανή συγκίνηση άκουσαν την απόφαση του δικαστηρίου

    Το δικαστήριο δέχθηκε τα επιχειρήματά τους ότι ενδεχόμενη έκδοσή τους θα έθετε σε κίνδυνο τη ζωή τους και θα τους εξέθετε σε βασανιστήρια και εξευτελισμό.

    Η προτεραιότητα στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα που επιβάλλουν η ευρωπαϊκή και ελληνική νομοθεσία αποτέλεσαν τη βάση της απόφασης.

    Η απόφαση του Αρείου Πάγου κλείνει οριστικά και αμετάκλητα το θέμα καθώς όπως προβλέπει ο νόμος όταν η απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου είναι αρνητική, κανείς δεν μπορεί να την αλλάξει.

    http://www.kathimerini.gr/893360/article/epikairothta/ellada/oxi-sthn-ekdosh-twn-oktw-apofasise-o-areios-pagos

  5. Protagonistis on

    KAI EXOYN DIKIO:

    «Η συμπεριφορά αυτή της ελληνικής δικαιοσύνης οδηγεί στην παραβίαση των δικαιωμάτων των θυμάτων και την ατιμωρησία των εγκληματιών σε αντίθεση με τις αρχές και τους κανόνες του διεθνούς δικαίου. Η Ελλάδα που στο παρελθόν έχει βιώσει πραξικοπήματα, δυστυχώς με την απόφαση αυτή περιήλθε στη θέση μιας χώρας που προστατεύει πραξικοπηματίες….»

    https://left.gr/news/ayrio-anamenontai-ston-areio-pago-oi-apofaseis-gia-toys-8-toyrkoys-horis-na-apokleietai-nea

  6. Β on

    O oρθός λόγος δραπέτευσε από την Ελλάδα. ΔΥΣΤΥΧΩΣ…

    Ξαφνικά για τους νεοφιλελεύθερους+Καραμπελιάς+ ακροδεξιοί του Κελεντερίδη, οι πραξικοπηματίες βαφτίστηκαν αντιστασιακοί .

    Πώς θα νοιώθαμε εμείς άραγε ενα μια χώρα έκανε το αντίστοιχο σε δικούς μας επίδοξους πραξικοπηματίες. Ας δούμε τώρα, σ’ αυτή την εποχή της κρίσης, εάν η Τουρκία αντιδράσει με κάτι σαν τα Ίμια (που αναμφισβητητα είναι ελληνικό έδαφος, αλλά κανείς δεν μπορεί πλέον να πάει εκεί). Με την κατάληψη άλλης μιας «αμφισβητούμενης» βραχονησίδας. Κάτι που και εύκολο είναι και θα δώσει πόντους στον Ερντογάν στο εσωτερικό του παιχνίδι. Ας ελπίσουμε βέβαια ότι δεν θα γίνει

    Ένα αρκετά έντονο κείμενο έγραψαν οι αριστεροπόντιοι. Δείτε το: https://pontosandaristera.wordpress.com/2017/01/10/mehmetcik/

  7. «Κόλαφος στον Ερντογάν»

    Μεγάλη απήχηση στον διαδικτυακό και έντυπο γερμανικό τύπο βρίσκει η απόφαση του Αρείου Πάγου να μην εκδοθούν οι οκτώ Τούρκοι αξιωματικοί που κατηγορούνται για ανάμιξη στο πραξικόπημα κατά του προέδρου Ερντογάν.

    «Μόνο 17 λεπτά διήρκεσε η συνεδρίαση του Αρείου Πάγου», σημειώνει στη διαδικτυακή του έκδοση το περιοδικό Spiegel, «ήταν όμως ένα σημαντικό τεστ για την ελληνική δημοκρατία. Η απόφαση τιμά τις ευρωπαϊκές αξίες και την έννοια του κράτους δικαίου. Θα μπορούσε όμως να δυσχεράνει τις ούτως ή άλλως τεταμένες σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.»

    «Αξίζει να σημειωθεί ότι το δικαστήριο ρητά δεν αποφάσισε για το αν οι οκτώ στρατιωτικοί είναι προδότες με ενεργό ρόλο στην απόπειρα πραξικοπήματος κατά του Ερντογάν, όπως ισχυρίζεται η τουρκική κυβέρνηση. Δεν αποφάσισε επίσης για το αν οι οκτώ είναι αθώοι αξιωματικοί που δεν είχαν σχέση με το πραξικόπημα και διέφυγαν από φόβο, όπως ισχυρίζονται οι ίδιοι. Άλλο ήταν το έργο των δικαστών: να αποφανθούν αν η Τουρκία μπορεί να εγγυηθεί στους φυγάδες μια δίκαιη δίκη, αξιοπρεπή μεταχείριση και όχι υποβολή σε βασανιστήρια, όπως προβλέπει το ευρωπαϊκό δίκαιο. Και ο Άρειος Πάγος απεφάνθη ότι τέτοια εγγύηση δεν υφίσταται.»

    «Τώρα αρχίζουν τα προβλήματα για την ελληνική κυβέρνηση», τονίζει το Spiegel. «Γιατί η Αθήνα θα αντιμετωπίσει τη μήνι της Τουρκίας…Η περίπτωση των οκτώ αξιωματικών έχει μεγάλη συμβολική σημασία για τον Ερντογάν. Ένστολοι ζήτησαν καταφύγιο στη χώρα του προαιώνιου εχθρού. Και αυτό συνιστά πλήγμα για το γόητρο της Τουρκίας και την τουρκική εθνική υπερηφάνεια. Ένας κόλαφος στον Ερντογάν.»

    Ενεργοποίηση προσφύγων για αντίποινα;

    «Η Ελλάδα», γράφει η Süddeutsche Zeitung, «είναι ιδιαίτερα εξαρτημένη από το αν η Τουρκία τηρεί τη συμφωνία με την ΕΕ για τους πρόσφυγες και τους αποτρέπει από το να τολμήσουν το επικίνδυνο πέρασμα στα ελληνικά νησιά. Αφότου τέθηκε σε ισχύ η συμφωνία ο αριθμός των προσφύγων που φθάνουν στην Ελλάδα μειώθηκε σημαντικά. Η Άγκυρα ωστόσο έχει απειλήσει επανειλημμένα την Ευρώπη ότι θα πάψει να τηρεί τη συμφωνία. Το αποτέλεσμα θα ήταν να τεθεί και πάλι εκτός ελέγχου η κατάσταση στην Ελλάδα. Ήδη σήμερα τα κέντρα υποδοχής προσφύγων στα νησιά είναι υπερπλήρη.»

    «Η υπόθεση θα έχει σίγουρα πολιτικές συνέπειες στις σχέσεις των νατοϊκών εταίρων Ελλάδας και Τουρκίας», επισημαίνει η Tageszeitung του Βερολίνου. «Σαν πρώτο βήμα η Αθήνα περιμένει ότι η Τουρκία θα χρησιμοποιήσει ως αντίποινα τα μεταναστευτικά κύματα. Δεν ξεχνά κανείς τί είχε συμβεί τον περασμένο Ιούλιο: ειδικά την ημέρα, κατά την οποία ο πρώτος Τούρκος αξιωματικός παρουσιάστηκε στο δικαστήριο της Αλεξανδρούπολης για να εξηγήσει τους λόγους που τον είχαν οδηγήσει στην αίτηση πολιτικού ασύλου, 185 πρόσφυγες κατέφθασαν στη Λέσβο. Ήταν αριθμός-ρεκόρ για το σχετικά ήρεμο 2016.»

    Σπύρος Μοσκόβου

    http://www.msn.com/el-gr/news/world/%C2%AB%CE%BA%CF%8C%CE%BB%CE%B1%CF%86%CE%BF%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B5%CF%81%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%AC%CE%BD%C2%BB/ar-AAmhNkF?li=BBqxHCu&ocid=UP97DHP

  8. Η Αγκυρα απειλεί την Ελλάδα με αντίποινα
    REUTERS, A.P., ΑΠΕ

    Οι οκτώ Τούρκοι αξιωματικοί ενώ οδηγούνται στην αίθουσα του Αρείου Πάγου, όπου σφραγίστηκε η τύχη τους, με την απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου για μη έκδοση στη γείτονα. «Welcome in Greece», τους καθησύχασε ένας από τους αστυνομικούς που βρίσκονταν εκεί.
    Οι οκτώ Τούρκοι αξιωματικοί ενώ οδηγούνται στην αίθουσα του Αρείου Πάγου, όπου σφραγίστηκε η τύχη τους, με την απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου για μη έκδοση στη γείτονα. «Welcome in Greece», τους καθησύχασε ένας από τους αστυνομικούς που βρίσκονταν εκεί.
    :
    Με αντίποινα και συνολική επανεξέταση των ελληνοτουρκικών σχέσεων απειλεί η Τουρκία για την απόφαση μη έκδοσης των 8 στρατιωτικών, που κατηγορούνται για ανάμειξη στο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου. «Θα υπάρξουν επιπτώσεις στα ελληνοτουρκικά» ήταν η πρώτη σύντομη τοποθέτηση πηγής που παρακολουθεί από κοντά τα δρώμενα στο νέο προεδρικό μέγαρο της Αγκυρας, ενώ το τουρκικό ΥΠΕΞ κατήγγειλε ότι η Ελλάδα προστατεύει πραξικοπηματίες και αποτυγχάνει στη μάχη κατά της τρομοκρατίας.

    Ταυτόχρονα, οι τουρκικές αρχές εξέδωσαν ένταλμα σύλληψης εις βάρος των οκτώ, αμέσως μετά την ανακοίνωση της ετυμηγορίας του Αρείου Πάγου. Δικαστήριο της Κωνσταντινούπολης αποδέχθηκε το αίτημα της εισαγγελίας που ζητούσε την έκδοση εντάλματος σύλληψης εις βάρος των 8 αξιωματικών, σύμφωνα με το πρακτορείο Ανατολή. Εξάλλου, οι τουρκικές αρχές εξέδωσαν νέο αίτημα έκδοσης προς τις ελληνικές αρχές μετά την έκδοση του εντάλματος σύλληψης. «Οι επιπτώσεις για τις διμερείς σχέσεις, τη συνεργασία μας εναντίον της τρομοκρατίας και την κοινή μας δράση σε θέματα διμερούς/διεθνούς ενδιαφέροντος, θα αποτιμηθούν διεξοδικά. Πιστεύουμε ότι η απόφαση είχε πολιτικά κίνητρα», σχολίασε το τουρκικό ΥΠΕΞ. «Διαμαρτυρόμαστε κατά της απόφασης που εμποδίζει τους κατηγορουμένους, οι οποίοι απείλησαν τη ζωή του προέδρου μας και συμμετείχαν ενεργά στην απόπειρα πραξικοπήματος, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 248 πολίτες μας, να εμφανιστούν ενώπιον τουρκικού δικαστηρίου» ανέφερε, μεταξύ άλλων, το ΥΠΕΞ στην Αγκυρα. Χαρακτήρισε υποκινούμενη την απόφαση, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου και των δικαιωμάτων των θυμάτων του πραξικοπήματος.

    Τέλος, δεσμεύθηκε ότι θα συνεχιστούν οι προσπάθειες για την έκδοση των στρατιωτικών και την παραπομπή τους σε δίκη. «Για μία ακόμη φορά η Ελλάδα, σύμμαχος και γείτονας, απέτυχε να εκπληρώσει τις βασικές προϋποθέσεις για τη μάχη κατά της τρομοκρατίας», συμπλήρωσε το τουρκικό ΥΠΕΞ και υπενθύμισε ότι η Αθήνα υποθάλπει επίσης ακροαριστερές και κουρδικές οργανώσεις, που έχουν πραγματοποιήσει επιθέσεις στην Τουρκία.

    Η Τουρκία είχε απαιτήσει από την Ελλάδα την έκδοσή τους και τους είχε χαρακτηρίσει «προδότες», σε μια υπόθεση που έφερε στην επιφάνεια τις δύσκολες διμερείς σχέσεις των δύο γειτονικών χωρών-συμμάχων στο ΝΑΤΟ. Για άμεση παράδοση των οκτώ άθλιων στρατιωτών είχε κάνει λόγο ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου.

    Γιλντιρίμ: Να επιταχυνθούν οι δίκες

    Πάντως, ο Τούρκος πρωθυπουργός Μπιναλί Γιλντιρίμ ζήτησε από τους Τούρκους δικαστές να επιταχύνουν τις δίκες πραξικοπηματιών, προκειμένου να διασφαλιστεί η δίκαιη αντιμετώπισή τους, γεγονός που δείχνει την προσπάθεια της Αγκυρας να αποδείξει ότι δεν έχει καταλυθεί το κράτος δικαίου στη χώρα. Αξίζει να σημειωθεί ότι πριν από την έκδοση της απόφασης του Αρείου Πάγου, σημειωνόταν εικονική αερομαχία μεταξύ δύο οπλισμένων τουρκικών και δύο ελληνικών F-16 πάνω από το Αιγαίο και συγκεκριμένα στις 13.35 στα νοτιοανατολικά της Χίου.

    http://www.kathimerini.gr/893524/article/epikairothta/politikh/h-agkyra-apeilei-thn-ellada-me-antipoina

  9. Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις μετά την απόφαση του Αρείου Πάγου για τους «οκτώ»
    ΒΑΣΙΛΗΣ ΝΕΔΟΣ

    ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
    Η οργισμένη αντίδραση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών πριν λίγη ώρα, για την απόφαση του Αρείου Πάγου μη έκδοσης των οκτώ Τούρκων στρατιωτικών που συμμετείχαν στην απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου δεν είναι κεραυνός εν αιθρία για όσους παρακολουθούσαν τις εξελίξεις το τελευταίο εξάμηνο.

    Σε κάθε ελληνοτουρκική επαφή από τον Ιούλιο και έπειτα, από τις επαφές Ερντογάν-Τσίπρα μέχρι τις καθιερωμένες συναντήσεις διπλωματικών αντιπροσωπειών, το πρώτο θέμα που ετίθετο από την πλευρά της Άγκυρας ήταν οι οκτώ.

    Προφανώς, η δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη και το απέδειξε αυτό, ωστόσο η διαχείριση των συνεπειών αυτής της απόφασης πέφτει στους ώμους της κυβέρνησης, η οποία θα πρέπει να αντιμετωπίσει μια σειρά πιθανών συνεπειών.

    Πρώτον, στο προσφυγικό. Η τελευταία παράγραφος του τουρκικού ανακοινωθέντος μιλά για επανεκτίμηση των διμερών και πολυμερών σχέσεων ανάμεσα στις δύο χώρες. Εφόσον η Τουρκία αποφασίσει να μην συνεχίσει να εφαρμόζει τα συμφωνηθέντα για το προσφυγικό, τότε η Ελλάδα θα βρεθεί ανίκανη να διαχειριστεί πιθανή αύξηση των ροών.

    Δεύτερο θύμα θα είναι το Κυπριακό. Πραγματικά είναι πολύ δύσκολο να φανταστεί κάποιος, πως μπορεί να συνεχιστεί σοβαρή συζήτηση για το Κυπριακό, με την Άγκυρα να βρίσκεται σε κατάσταση έξαρσης.

    Ο τρίτος κίνδυνος είναι μια πιθανότητα επί τα χείρω εξελίξεων στο Αιγαίο, αυτή τη φορά όχι με παραβιάσεις και υπερπτήσεις, αλλά ενδεχόμενη κλιμάκωσή τους που θα μπορούσε εύκολα να οδηγήσει σε ατύχημα.

    Ο τέταρτος, μακροπρόθεσμος και ίσως μεγαλύτερος κίνδυνος, είναι η αποχαλίνωση της τουρκικής εθνικιστικής ρητορικής, μέρος της οποίας περιλαμβάνεται και στο τουρκικό ανακοινωθέν, καθώς η Ελλάδα περιγράφεται περίπου ως χώρα που υποθάλπει τρομοκράτες επικίνδυνους για τη σταθερότητα της Τουρκίας.

    Το διπλό μέτωπο κρίσης στις σχέσεις με τους εταίρους λόγω της εκκρεμούς αξιολόγησης και αναζωπύρωσης των τουρκικών διεκδικήσεων στο Αιγαίο υπό το πρόσχημα της μη έκδοσης των οκτώ, απαιτεί λεπτούς χειρισμούς, διακομματική, εθνική συναντίληψη και εμπιστοσύνη στην κρίση αυτών που βρίσκονται στον σκληρό πυρήνα του κράτους.

    http://www.kathimerini.gr/893478/article/epikairothta/politikh/amesh-analysh-oi-ellhnotoyrkikes-sxeseis-meta-thn-apofash-toy-areioy-pagoy-gia-toys-oktw

  10. Β on

    Αγκυρα: Ο Τσίπρας τελικά θα υποκύψει στις πιέσεις για τους «οκτώ»
    ΝΙΚΟΣ ΣΤΕΛΓΙΑΣ

    ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
    Αργά ή γρήγορα ο πρωθυπουργός της Ελλάδας θα υποχρεωθεί να ευθυγραμμιστεί με το τουρκικό αίτημα για τους οκτώ στρατιωτικούς. Αυτή η άποψη ξεχωρίζει τις τελευταίες ώρες στους κύκλους της τουρκικής κυβέρνησης στην Άγκυρα. Οι πληροφορίες της «Κ» από τον κύκλο του νέου Προεδρικού Μεγάρου της Τουρκίας και της κυβέρνησης του Μπιν Αλί Γιλντιρίμ δείχνουν ότι η τουρκική πλευρά πιστεύει ότι οι τουρκικές πιέσεις στο Αιγαίο και στο διπλωματικό πεδίο σύντομα θα φέρουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

    Η τουρκική πλευρά προβάλλει την άποψη ότι την παρούσα χρονική συγκυρία, η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να έρθει σε ανοιχτή αντιπαράθεση με την Τουρκία. Στο πεδίο της οικονομίας η Ελλάδα έχει φτάσει στο σημείο της καταστροφής και αυτή η εξέλιξη επιφυλάσσει αντίκτυπο για διάφορα πεδία. Σε μια τόσο δύσκολη συγκυρία, η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα είναι υποχρεωμένη να λάβει υπόψη της τα μηνύματα της τουρκικής πλευράς. Ο κ. Τσίπρας πρέπει να κατανοήσει ότι η υπόθεση των οκτώ στρατιωτικών είναι κατεξοχήν μια πολιτική και όχι δικαστική υπόθεση-διαμάχη. Αυτό υπογραμμίζουν ομόφωνα οι πηγές μας.

    Την παραπάνω άποψη υποστηρίζει και ένα πρώην στέλεχος των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, το οποίο σήμερα δραστηριοποιείται στο ακαδημαϊκό πεδίο της γειτονικής χώρας και πραγματοποιεί συχνές τοποθετήσεις στον φιλοκυβερνητικό τύπο της Τουρκίας. Ο Μεσούτ Χακκί Γιασίν τονίζει ότι την παρούσα στιγμή η Άγκυρα λαμβάνει μηνύματα που δείχνουν ότι η Αθήνα είναι έτοιμη να αναθεωρήσει την στάση της στο ζήτημα των οκτώ στρατιωτικών.

    Οι παραπάνω απόψεις έρχονται στο προσκήνιο την στιγμή που ο φιλοκυβερνητικός τύπος της Τουρκίας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για το μέλλον των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Kanal 24, το οποίο το βράδυ της Δευτέρας δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο ενός «θερμού επεισοδίου» στο Αιγαίου και εμμέσως ζήτησε από τους Τούρκους πολίτες να αποφεύγουν στο μέλλον ως τουριστικό προορισμό την Ελλάδα.

    http://www.kathimerini.gr/894076/article/epikairothta/politikh/agkyra-o-tsipras-telika-8a-ypokyyei-stis-pieseis-gia-toys-oktw

    • vimasaronikou on

      https://vimasaronikou.wordpress.com/2017/01/27/%ce%b3%ce%bd%ce%ae%cf%83%ce%b9%ce%b1-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%ad%cf%80%ce%b5%ce%b9%ce%b1/
      Γνήσια ελληνική συνέπεια.

      Ικέσιος Ζεύς
      Συγκλονισμό στην ελληνική κοινωνία, στην Ευρώπη μα και στη διεθνή κοινότητα επιφέρει η χθεσινή απόφαση του Αρείου Πάγου, να μη εκδοθούν οι οκτώ ( 8 ) ικέτες Τούρκοι αξιωματικοί.
      Είναι μια παγκόσμιας ακτινοβολίας εκπομπή του αρχαίου ελληνικού πνεύματος, του «Ικεσίου Διός».
      Είναι μια ιστορική πολιτική απόφαση για τον ελληνισμό στην Ελλάδα αφού πρώτη φορά μετά το 1922 (και μετά το 1974) αντιτάσσεται ευθέως σε τουρκική απαίτηση και αφού πρώτη φορά ελληνικός θεσμός εξουσίας, ενεργεί ανεξάρτητα και εκτός προαποφασισμένων πολιτικών πλαισίων.
      Είναι η δεύτερη πολιτική εκδήλωση βροντώδους ελληνικής άρνησης, έναντι της υποταγής και του ραγιαδισμού, μετά το «ΟΧΙ» της 5ης Ιουλίου 2015. Μάλιστα με την συστράτευση και συμπαράσταση της κοινής γνώμης, την οποία αφουγκράστηκαν εύστοχα οι δικαστές.
      Είναι μια πολιτική πράξη, σηματωρός, εν τω γίγνεσθαι των διαπραγματεύσεων για το κυπριακό στην Γενεύη.
      Και, είναι, μια πρωτοπόρα πολιτική πρωτοβουλία στο πλαίσιο των νέων γεωπολιτικών στρατηγικών  και ανακατατάξεων που εξελίσσονται μετά το Brexit και την εκλογή του D. Trump.
      Ο ασθμαίνων, ταλαίπωρος και ποικιλοτρόπως αντιδρών και αντιστεκόμενος ελληνικός λαός στην μνημονιακή Κατοχή, βεβαίως και αισθάνεται απελευθερωτική ικανοποίηση από την συγκεκριμένη επιλογή της ανώτατης βαθμίδας των Ελλήνων δικαστών. Και, προσμένει, αυτοί να συνταχθούν μαζί του στα μεγάλα προβλήματα που τον καταδυναστεύουν.
      Η δε Τουρκία, να προσέξει μη παγιδευτεί παρορμητικά και σε νέα εστία προστριβών και εντάσεων με τον έως τώρα «βολικό» δυτικό γείτονά της στο Αιγαίο, ο οποίος δείχνει να μην είναι και τόσο «δεδομένος» στις υπερφίαλες ανιστόρητες βλέψεις μα και στις βάρβαρες πράξεις της. Παράλληλα, οι διαπραγματεύσεις για το κυπριακό στην Γενεύη μπορεί να την εγκλωβίσουν στον διεθνή έλεγχο για την αξιοπιστία του πολιτικού πολιτισμού της και την θέση της στα πλαίσια της δημοκρατίας, της ειρήνης και του ανθρώπινου πολιτισμού. Όσο για την πιθανολογούμενη χρήση του «πυρηνικού» όπλου της, που είναι η λαθρομετανάστευση, κατά της Ελλάδας, μπορεί να το αχρηστεύει τελειωτικά και να χρησιμεύσει απελευθερωτικά, ποικιλοτρόπως, για την Ελλάδα.
      Νίκος Καραβαζάκης

  11. Β on

    ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΕΛΛΙΣ
    Ο Χόλμπρουκ και ο Ερντογάν
    ΠΟΛΙΤΙΚΗ 31.01.2017 : 17:25
    Η ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις ήταν αναμενόμενη. Η μη έκδοση των οκτώ Τούρκων στρατιωτικών δεν είναι για τον Ταγίπ Ερντογάν μόνο πολιτικό ζήτημα, έχει και έντονα προσωπική χροιά. Στη νέα κατάσταση πραγμάτων που έχει διαμορφωθεί μετά τη 15η Ιουλίου, ο απόλυτος ηγέτης δεν ανέχεται πολλά και τιμωρεί σκληρά. Το περιστατικό στην περιοχή των Ιμίων δεν εκπλήσσει. Εγινε πρωτίστως για εσωτερικούς λόγους, αλλά η επέτειος της κρίσης του ’96 πρόσφερε στην Αγκυρα και μια άριστη ευκαιρία για να υπενθυμίσει τις αμφισβητήσεις και διεκδικήσεις της. Με το ηθικό των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων πληγωμένο, λόγω των χιλιάδων συλλήψεων και απομακρύνσεων, η κίνηση προσφέρει μια ένεση εθνικού φρονήματος, ενώ λειτουργεί συσπειρωτικά ενόψει του δημοψηφίσματος για την επισημοποίηση της παντοδυναμίας του Τούρκου προέδρου.

    Η Ελλάδα είναι ο αδύναμος κρίκος, άρα ο πρώτος στόχος. Ωστόσο, το μήνυμα έχει και άλλους αποδέκτες. Ο Ερντογάν επιλέγει να δοκιμάσει τις αντοχές της Αθήνας την ώρα που η πρωθυπουργός της Βρετανίας επισκέπτεται την Αγκυρα και λίγες μόλις ημέρες πριν από τη μετάβαση της Γερμανίδας καγκελαρίου. Ρίχνει «προειδοποιητικές» βολές κατά της Ελλάδας, όχι μόνο αγνοώντας την Ευρώπη, αλλά έχοντας και την αίσθηση ότι ούτε η Αμερική δεν θα ασχοληθεί με τον τρόπο που το έκανε στο παρελθόν. Το πρόσφατο περιστατικό στα Ιμια φέρνει στη μνήμη το ’96, όταν ουσιαστικά η παρέμβαση των ΗΠΑ –η Ευρώπη απουσίαζε–, μέσα από τις τηλεφωνικές επικοινωνίες του Μπιλ Κλίντον και την πιεστική μεσολάβηση του Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, απέτρεψε μια ελληνοτουρκική σύρραξη. Δεν θα υπεισέλθω στις λεπτομέρειες των γεγονότων της εποχής. Το επίκαιρο ερώτημα που τίθεται είναι ποιος θα παρέμβει αυτή τη φορά. Οι διαφορές με το σήμερα είναι εμφανείς. Και ανησυχητικές. Η τότε ηγεσία της Τουρκίας επένδυε στη σχέση με την Αμερική και αναγνώριζε τον ρόλο της. Οταν ο Χόλμπρουκ τηλεφωνούσε γνώριζε ότι θα έβρισκε ανταπόκριση. Η επιρροή των ΗΠΑ ήταν μεγάλη, η παρέμβασή της καθοριστική.

    Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει. Δεν είναι σίγουρο ότι ο Ντόναλντ Τραμπ θα επιδείξει ανάλογο ενδιαφέρον ή ότι τα υψηλόβαθμα στελέχη της αμερικανικής διπλωματίας θα παρέμβουν προς την Αγκυρα με τον ίδιο τρόπο. Αλλά και να το έκαναν, οι όποιες κινήσεις τους θα ήταν αμφίβολης αποτελεσματικότητας. Ο σημερινός ηγέτης της Τουρκίας βλέπει διαφορετικά την Αμερική και τον κόσμο.Στο ίσως υπερβολικό, και σίγουρα απευκταίο, σενάριο ενός θερμού επεισοδίου, θα πληγούν φυσικά και οι γείτονες –οι ελληνικές Eνοπλες Δυνάμεις παραμένουν ισχυρές, και από την άλλη, οι τουρκικές μετά τα συνεχή πλήγματα έχουν απολέσει σημαντικό μέρος της επιχειρησιακής τους ετοιμότητας– όμως το ζητούμενο δεν είναι ποιος θα υποστεί το βαρύτερο πλήγμα, αλλά η αποφυγή μιας σύρραξης, έστω και σύντομης. Κι αν τα πράγματα εκτροχιαστούν, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι υπάρχει ένας νέος Χόλμπρουκ, ότι θα έχει οδηγίες να παρέμβει, και ότι, ακόμη και αν το κάνει, θα εισακουσθεί.

    http://www.kathimerini.gr/894159/opinion/epikairothta/politikh/o-xolmproyk-kai-o-erntogan

  12. Β on

    ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΑΓΚΟΣ
    Πρόκληση και προειδοποίηση
    01.02.2017

    Ηταν απολύτως αναμενόμενο ότι η οργισμένη Αγκυρα θα αντιδρούσε έπειτα από την απόφαση του Αρείου Πάγου να μην εκδοθούν οι οκτώ Τούρκοι αξιωματικοί που ζήτησαν άσυλο στην Ελλάδα, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του περασμένου καλοκαιριού κατά του καθεστώτος Ερντογάν. Ηταν επίσης βέβαιο ότι οι προκλήσεις θα εκδηλώνονταν κυρίως στο Αιγαίο και έχει μικρή σημασία το γεγονός ότι η πρώτη είχε τη μορφή θαλάσσιας επιχείρησης σε αμφισβητούμενες περιοχές και όχι αεροπορικών παραβιάσεων του ελληνικού εναέριου χώρου.

    Αντίθετα, έχει σημασία ότι η πρόκληση έγινε την ημέρα της επετείου του επεισοδίου των Ιμίων και με τη συμμετοχή εν σώματι όλης της ηγεσίας των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων. Υπ’ αυτήν την έννοια δεν ήταν απλώς πρόκληση, αλλά και σοβαρή προειδοποίηση προς την ελληνική πλευρά να μην κάνει κάποια άστοχη κίνηση στη συγκεκριμένη περιοχή. Είναι άλλωστε κοινό μυστικό ότι η Τουρκία παρακολουθεί και ενοχλείται έντονα από δηλώσεις, που θεωρεί προκλητικές, υψηλόβαθμων Ελλήνων αξιωματούχων. Ιδιαίτερα του Προέδρου της Δημοκρατίας και του υπουργού Αμύνης.

    Εκείνο όμως που θορύβησε την Αγκυρα και επέλεξε να προκαλέσει και ταυτόχρονα να προειδοποιήσει στα Ιμια ήταν το ατυχές έγγραφο που έστειλε πρόσφατα στη Βουλή ο υφυπουργός Ναυτιλίας Ν. Σαντορινιός, με το οποίο ανακοίνωνε ότι επεξεργάζεται σχέδιο δημιουργίας οικονομικής δραστηριότητας και συνθηκών κατοίκησης 28 ερημονήσων του Αιγαίου ως απάντηση στις τουρκικές αμφισβητήσεις κυριαρχίας σε κάποιες από αυτές ή όλες. Ατυχές γιατί πρώτον, αυτά τα πράγματα γίνονται δίχως να ανακοινώνονται, δεύτερον, γιατί ήταν απολύτως βέβαιο ότι η Τουρκία θα αντιδρούσε και η Ελλάδα δεν είναι σε θέση στη σημερινή συγκυρία «να κτυπήσει τη γροθιά στο μαχαίρι». Η υπαναχώρηση από τέτοιες προθέσεις, που δείχνουν ακρισία, ήταν εκ των προτέρων αναπόφευκτη.

    Επομένως, είναι λανθασμένη η εκτίμηση ότι η θεαματική «εκδρομή» των ανώτατων Τούρκων αξιωματικών στη θαλάσσια περιοχή των Ιμίων έγινε για εσωτερικούς λόγους, στο πλαίσιο της προσπάθειας του Ταγίπ Ερντογάν να περιβληθεί με αυξημένες εξουσίες. Οτι, δηλαδή, πραγματοποιήθηκε αποκλειστικά για να ενισχυθεί το εθνικιστικό προφίλ που προβάλλει ο πρόεδρος της Τουρκίας. Δεν πρέπει να υπάρχει καμία αμφιβολία ότι επρόκειτο για προειδοποίηση της δικής μας χώρας και πρέπει να το λάβουμε σοβαρά υπ’ όψιν και να μην προσπαθούμε να διασκεδάσουμε τις εντυπώσεις για εσωτερική κατανάλωση.

    Η οργή, πάντως, της Τουρκίας για την απόρριψη του αιτήματος να εκδοθούν οι οκτώ αξιωματικοί που ζήτησαν άσυλο μετά το πραξικόπημα δεν αφορά μόνο την Ελλάδα. Χθεσινό υπόμνημα των Τούρκων διπλωματών αποκαλύπτει ότι ανάλογα αιτήματα για έκδοση Τούρκων αξιωματικών που το καθεστώς κατηγορεί ότι πήραν μέρος στην απόπειρα του πραξικοπήματος έχει απευθύνει η Αγκυρα και σε άλλες χώρες, όπως η Γερμανία και το Βέλγιο, δίχως να βρει ανταπόκριση. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι τουλάχιστον στο συγκεκριμένο θέμα είμαστε καλυμμένοι όσο παραμένουμε στην Ευρωπαϊκή Ενωση και η τελευταία υπάρχει.

    http://www.kathimerini.gr/894333/opinion/epikairothta/politikh/proklhsh-kai-proeidopoihsh

  13. «…. Δεν είναι τυχαίο ότι οι ανώτατοι αξιωματικοί της ακτοφυλακής που είχαν συλληφθεί μετά από το αποτυχημένο πραξικόπημα του καλοκαιριού, στην πλειοψηφία τους συνελήφθησαν και είχαν κάνει τα επεισόδια τους μήνες που είχαν προηγηθεί στο Αιγαίο……».

    http://www.msn.com/el-gr/news/politics/%CE%BA%CE%BF%CF%84%CE%B6%CE%B9%CE%AC%CF%82-%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%AF%CE%B1-%CE%BD%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%B1-%C2%AB%CF%80%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1%C2%BB-%CE%B7-%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%AE-%CE%BC%CE%B1%CF%82-%CE%B8%CE%B1-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%8D-%CF%80%CE%B9%CE%BF-%CF%83%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%81%CE%AE/ar-AAnbsjp?li=BBqxHCu&ocid=UP97DHP

  14. Protagonistis on

    «του Ανδρέα Ρομπόπουλου *

    Κάθε χρόνο, συνήθως το τρίτο Σαββατοκύριακο του Φλεβάρη, διοργανώνεται στο Μόναχο η Συνάντηση Ασφαλείας Bilderberg. Μην ψάχνετε συνωμοσίες, όπως κρυφοί «εγκέφαλοι» που διαμορφώνουν το μέλλον του κόσμου.

    Οι συναντήσεις αυτές είναι δημόσιες και ουδείς από τους συμμετέχοντες, πρόεδροι κρατών, πρωθυπουργοί, κοινοβουλευτικοί, υπουργοί και έγκριτοι αναλυτές δεν αναλώνουν το χρόνο τους σε φαντασιώσεις για το μέλλον.

    Η Συνάντηση φέτος πραγματοποιήθηκε μεταξύ 17- 19 Φεβρουαρίου.
    ………………….

    ….ο Ντέιβιντ Πετρέους, μιλώντας στο εν λόγω πάνελ, είπε ότι «η 15η Ιουλίου είναι 11η Σεπτεμβρίου της Τουρκίας»….»

    http://www.armynow.net/tourkia-auti-h-thesi-tis-stin-pagkomia-nea-taksi/

  15. Το άγρυπνο Ισλάμ της Τουρκίας – με αφορμή το Δημοψήφισμα του Ερντογάν

    Από τον Τουρκολόγο Νικόλα – Νταμόν Παπαδημητρίου

    Θυμάμαι πως τα χρόνια που έκανα τουρκικές και οθωμανικές σπουδές ήταν διαδεδομένη η τάση να προσεγγίζουμε την πολιτική φυσιογνωμία του Ερντογάν και το πολιτικό Ισλάμ στην Τουρκία, πάντα σε αντιδιαστολή με το επίσημο δόγμα της κεμαλικής ιδεολογίας, μέσω της οδού του ετεροπροσδιορισμού. Η ηγεμονία του κεμαλικού αυταρχισμού και τα εγκλήματα που διέπραξε, σαν να ήταν η μοναδική πηγή όλων των δεινών της Τουρκίας που αυτομάτως λύτρωνε όλους τους υπόλοιπους ή τους δικαιολογούσε κιόλας.
    Με τις εξελίξεις που ακολούθησαν στην Τουρκία τα επόμενα χρόνια και αναλογιζόμενος την κρισιμότητα που συνεπάγεται το δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου για τη συνταγματική αναθεώρηση, αναγνωρίζω χίλια δίκια σε εκείνους τους τούρκους φίλους που όχι απλώς δεν εκθείαζαν τον Ερντογάν αλλά προειδοποιούσαν για τις πραγματικές του βλέψεις. Ήταν η εποχή που μόλις είχε αποκαλυφθεί το σχέδιο Βαριοπούλα και η υπόθεση Ergenekon βρισκόταν σε εξέλιξη. Οι περισσότεροι φιλοκοσμικοί τούρκοι φίλοι, κεμαλιστές και μη, κατηγορούσαν τον Ερντογάν πως έχει κρυφή ισλαμική ατζέντα με απώτερο στόχο να καταλύσει τον κοσμικό χαρακτήρα της Τουρκικής Δημοκρατίας.
    Εμείς αποκλείαμε τις ανησυχίες τους ως υπερβολικές, αντίστοιχες των συνωμοσιολόγων και άλλων γραφικών. Κι όμως, αν ο Ερντογάν επικρατήσει στο δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου, το πιο πιθανόν είναι οι ΄΄υπερβολικές΄΄ ανησυχίες των φίλων μας να αποδειχθούν αληθινές. Οι Τούρκοι δεν παύουν ποτέ να εκπλήσσουν ευχάριστα ή δυσάρεστα τους εαυτούς τους και όλους τους υπόλοιπους. Συνεχώς αλλάζουν περιτύλιγμα αλλά στην ουσία το περιεχόμενο έχει σχεδόν την ίδια οσμή, εντονότερη ή ηπιότερη. Για αυτόν τον λόγο, η Τουρκία παρόλο που αποτελεί το πεδίο της επιστημονικής μου κατάρτισης, πολύ συχνά με απογοητεύει και άλλοτε με χαροποιεί, ακόμη και αν αυτές οι χαρές είναι ελάχιστες. Πολύ φοβάμαι πως μια ενδεχόμενη νίκη του ΄΄ΝΑΙ΄΄ θα αλλοιώσει αισθητά την εικόνα της χώρας ακόμη και στους ελάχιστους εναπομείναντες φίλους της.

    Πλέον έχει διαμορφωθεί μια ισχυρή επιχειρηματική τάξη που δραστηριοποιείται σε πολλές πόλεις της κεντρικής και ανατολικής Τουρκίας. Η μεσαία τάξη των ισλαμιστών είναι εξίσου δυναμική και οι ισλαμιστές αποκτούν μεγαλύτερο μερίδιο παρουσίας στα μεγάλα αστικά κέντρα μέσω της αυξανόμενης αστυφιλίας. Η συνταγματική αναθεώρηση θα ενισχύσει με περισσότερες νομοθετικές και εκτελεστικές εξουσίες το αξίωμα του Προέδρου, σε βαθμό που η Τουρκία θα κινδυνεύσει να μετατραπεί σε κράτος με απολυταρχικό πολίτευμα, παρόμοιο με εκείνο πολλών κρατών της Ευρασίας. Εκτός της καθιέρωσης ενός αυστηρά προσωποπαγούς καθεστώτος, η επαναφορά της θανατικής ποινής, η κατάλυση του κράτους δικαίου, οι διώξεις αντιφρονούντων και ο περιορισμός της ελευθερίας του λόγου θα στιγματίσουν ακόμη περισσότερο τη διεθνή εικόνα της Τουρκίας.

    Εκτός όλων αυτών, επανέρχεται η αρχική ανησυχία πως ένας ακλόνητος και ισχυρός Ερντογάν θα κατέχει διευρυμένες εξουσίες σε βαθμό που να καθορίσει και να δρομολογήσει ένα νέο κοινωνικό μετασχηματισμό, στηρίζοντας τον εξισλαμισμό του δημόσιου βίου και καταργώντας τα διαχωριστικά όρια μεταξύ πολιτείας και Ισλάμ. Στην παρούσα δημοσίευση θα επικεντρωθώ στην καθόλου αβάσιμη προοπτική η Τουρκία να μετατραπεί σε κράτος που το σουνιτικό Ισλάμ θα ανακαταλάβει τη δεσπόζουσα θέση που διεκδικεί για το ίδιο, στις κρατικές δομές, τη δικαιοσύνη, τον πολιτισμό και την κοινωνική συμπεριφορά. Από το 1923, όταν ιδρύθηκε η Τουρκική Δημοκρατία και μέχρι τις μέρες μας, το Ισλάμ στην Τουρκία χάραξε πολλά και διαφορετικά μεταξύ τους μονοπάτια. Απομονώθηκε από τον δημόσιο βίο, κατηγορήθηκε και εκδιώχθηκε ως αναχρονιστικό και μεσαιωνικό, επανήλθε στη δημόσια σφαίρα, αργότερα κεμαλοποιήθηκε, συνδέθηκε με την τουρκική εθνική ταυτότητα στενότερα, συνεργάστηκε με την πραιτοριανή κοινωνία του Στρατού για να παταχθεί ο κομμουνιστικός κίνδυνος, εισέβαλλε στην πολιτική ζωή μέσω κεντροδεξιών κομμάτων και του πολιτικού Ισλάμ, επιβίωσε από εμφύλιες διενέξεις ισλαμικών αδελφοτήτων και τελικά στις μέρες μας, χαίρεται πανηγυρικά και χαιρέκακα για την αυξανόμενη παγίωση του χάρη στη χαρισματική αλλά και προβληματική προσωπικότητα του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
    Παρόλο που το θετικιστικό πνεύμα και η συμπόρευση με τη Δύση μονοπώλησαν στην Τουρκία τις πρώτες δεκαετίες μετά το 1923, η ορθολογιστική αναδιαμόρφωση της τουρκικής κοινωνίας από μια εκσυγχρονιστική ελίτ απέτυχε σε σημαντικό βαθμό. Τόσο επειδή οι παραδοσιακές τάξεις των πόλεων και της υπαίθρου είχαν ριζωμένες τις αξίες του Ισλάμ, όσο και επειδή το ύφος των επιβαλλόμενων εκ των άνω μεταρρυθμίσεων, ήταν αυταρχικό και υποτιμητικό. Θεωρώ εξαιρετικής σημασίας την παρατήρηση πως ο κεμαλισμός έσφαλε δραματικά στην απόφασή του να εξαλείψει το λαϊκότροπο Ισλάμ. Εκτός του επίσημου Ισλάμ που εκφράζεται από την τάξη των νομομαθών θεολόγων Ουλεμά, στις λαϊκές τάξεις των πόλεων και κυρίως της υπαίθρου ήταν διάχυτο ένα ετερόδοξο Ισλάμ που συγκρουόταν σθεναρά με εκείνο των Ουλεμά. Αποτελεί ένα συνονθύλευμα λαϊκών δοξασιών, κατάλοιπων της προϊσλαμικής πίστης των τουρκικών φυλών, σαμανισμού, σουφισμού, αιρετικής προσέγγισης του Θείου και ισλαμοφανούς πίστεως.
    Η εμμονή του κεμαλισμού να εξαφανίσει το λαϊκότροπο Ισλάμ είχε τελικώς δυσμενέστερες συνέπειες για την ομαλή συνύπαρξη του με τις μεγάλες πληθυσμιακές μάζες, από ότι ο κρατικός έλεγχος επί της επίσημης εκδοχής του Ισλάμ. Απλούστατα διότι ο κόσμος εξέλαβε ως προσωπική επίθεση την κατάργηση μακραίωνων πρακτικών έκστασης, το κλείσιμο προσκυνηματικών τάφων σοφών αγίων της περιοχής τους και την απαγόρευση των φυλαχτών και άλλων μαγικών συμβόλων. Μια σειρά σημαντικών παραγόντων κάλεσαν το Ισλάμ να πρωτοστατήσει στη δημόσια ζωή τις επόμενες δεκαετίες. Η κατάργηση του μονοκομματισμού επανέφερε το Ισλάμ καθώς τα πολιτικά κόμματα ανέπτυξαν έντονη ρητορική υπέρ της θρησκευτικής ταυτότητας για λόγους ψηφοθηρικούς. Η πρόσδεση της Τουρκίας στη Δύση και η συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ υπερτόνισαν τον ρόλο της στην καταπολέμηση του κομμουνισμού και το Ισλάμ διαδραμάτισε καίριο ρόλο στην εξέλιξη αυτή. Για να αποφευχθεί η διαρροή της νεολαίας προς την κομμουνιστική πτέρυγα, το Ισλάμ εργαλειοποιήθηκε και απέκτησε επίσημο ρόλο συμπαρασύροντας στις δικές του πτέρυγες τους νέους της Τουρκίας.
    Με το πραξικόπημα του 1980, η αποστολή αυτή έλαβε ακόμη ισχυρότερο τόνο μέσω της τουρκοϊσλαμικής συνθέσεως, ιδεολογίας που προώθησαν οι πραξικοπηματίες θέτοντας το τουρκικό Ισλάμ στην υπηρεσία του κεμαλισμού για την ενδυνάμωση του έθνους κατά του κομμουνισμού. Ακολούθως, ο κατακερματισμός των φιλοκοσμικών, κεμαλικών κομμάτων, η επιδείνωση της οικονομίας, η διαπλοκή και η τεράστια διαφθορά της πολιτικής τάξης επέτρεψαν στο πολιτικό Ισλάμ να διακριθεί μεταξύ όλων των άλλων και να στηρίξει κυβερνήσεις συνεργασίας μιας και το μίσος ανάμεσα στα πολυδιασπασμένα κοσμικά κόμματα ήταν άσβεστο. Γιατί όμως οι Τούρκοι πολίτες να ψηφίσουν υπέρ μιας συνταγματικής αναθεώρησης που θα μετατρέψει τη χώρα τους σε δικτατορία; Εκείνοι που θα στηρίξουν τον Ερντογάν δεν ξεχνούν τα πολιτικά του επιτεύγματα των πρώτων θητειών που ομολογουμένως είναι σπουδαία.
    Ο Ερντογάν εργάστηκε πολύ σκληρά και αποτελεσματικά για την οικονομική άνθηση δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα σε κέντρα της Ανατολίας που οι Κεμαλιστές απεχθάνονταν. Βελτίωσε κατά πολύ το βιοτικό επίπεδο των πληθυσμών αυτών και κατασκεύασε σημαντικά δημόσια έργα. Ο κόσμος ένιωσε πως ένας πολιτικός αναγνωρίζει την αξία τους καθώς δημιουργεί καλύτερες συνθήκες διαβίωσης για αυτούς . Εκείνοι με τη σειρά τους, έγιναν θαυμαστές του. Το νέο νοσοκομειακό συγκρότημα στην πόλη Mersin, (Μυρσίνη), νότια της Τουρκίας, στις ακτές της Μεσογείου. Ο Ερντογάν λοιπόν μπορεί να βασίζεται σε ένα τμήμα της τουρκικής κοινωνίας που αποτελεί όμως διαφορετική κοινωνία καθώς οι καταβολές και τα σημεία αναφοράς της διαφέρουν από κείνα των Κεμαλιστών της Άγκυρας, Κωνσταντινούπολης και των παράκτιων επαρχιών στο Αιγαίο. Πλέον έχει διαμορφωθεί μια ισχυρή επιχειρηματική τάξη που δραστηριοποιείται σε πολλές πόλεις της κεντρικής και ανατολικής Τουρκίας.
    Η μεσαία τάξη των ισλαμιστών είναι εξίσου δυναμική και οι ισλαμιστές αποκτούν μεγαλύτερο μερίδιο παρουσίας στα μεγάλα αστικά κέντρα μέσω της αυξανόμενης αστυφιλίας. Η διείσδυση των ισλαμιστών στα ΜΜΕ και στα έντυπα τους επέτρεψε να δημιουργήσουν και να προβάλλουν ένα νέο πρότυπο γυναίκας που καλύπτει τα μαλλιά της αλλά συγχρόνως παρακολουθεί τις τάσεις της μόδας. Το πρότυπο αυτό λειτουργεί δελεαστικά για πολλές νέες κοπέλες και εμφανίζει μεγάλη απήχηση. Για τη συγκεκριμένη τουρκάλα γυναίκα, η μαντήλα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της εξωτερικής της εμφάνισης, την οποία φοράει ακόμη και ως νύφη αλλά και στις αθλητικές της δραστηριότητες, π.χ. κολύμβηση με μπουργκίνι. Κι όμως προμαχώνας του σταδιακού εξισλαμισμού της δημόσιας ζωής στην Τουρκία δεν ήταν άλλος από τον παραπλανητικό χαρακτηρισμό ΄΄μετριοπαθές΄΄ πολιτικό Ισλάμ. Όταν το ΄΄μετριοπαθές΄΄ Ισλάμ στην Τουρκία αντίκρισε τις κατάλληλες συνθήκες για να καταπολεμήσει τη διαφορετική γνώμη και να εξασφαλίσει το μονοπώλιο παρουσίας στα δημόσια δρώμενα, απέδειξε πόσο αδιάλλακτο και αλαζονικό είναι στην ουσία του. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, ο κίνδυνος ενός ισλαμικού ολοκληρωτισμού έστω και με πολύχρωμες μαντήλες, είναι τόσο πιθανός την επομένη επικράτησης του Ερντογάν στο δημοψήφισμα.
    Είχαν παρουσιάσει παρόμοια δείγματα αυταρχικής συμπεριφοράς οι ισλαμιστές στο παρελθόν; Φυσικά, αλλά όπως προανέφερα, οι καταγγελίες προέρχονταν από κοσμικούς κεμαλιστές που είχαν ήδη αμαυρώσει την εικόνα τους και για αυτό κανείς δεν τους έπαιρνε στα σοβαρά. Στο σημείο αυτό, δεν μπορώ παρά να θίξω τον ρόλο των ΄΄Δεύτερων Δημοκρατικών΄΄ (İkinci Cumhurriyetçiler). Πρόκειται για μια μεγάλη ομάδα τούρκων διανοουμένων που ήταν ήδη πολύ ενεργοί από την εποχή του Πραξικοπήματος του 1997. Διανοούμενοι, δημοσιογράφοι και κεντρώοι ισλαμιστές θεωρούσαν πως είναι εφικτή η μετριοπαθής σύνδεση του Ισλάμ και της σύγχρονης ζωής, πιστεύοντας πως η σύνδεση αυτή εμποδίζεται από το καταπιεστικό, κοσμικό καθεστώς. Στην ίδια πτέρυγα είχαν προσχωρήσει αρκετοί εξωτερικοί αναλυτές, ξένοι δημοσιογράφοι και ακαδημαϊκοί, διπλωμάτες και αξιωματούχοι της Ε.Ε..
    Με την πραξικοπηματική ανατροπή της κυβέρνησης Ερμπακάν – Τσιλέρ το 1997, αποκήρυξαν τη βία και απάντησαν στους φιλοκοσμικούς πως δεν θα ήταν ανησυχητική η εξέλιξη η Τουρκία να μετατραπεί σε ένα μετριοπαθές ισλαμικό κράτος. Η άποψή τους αυτή βασιζόταν στη θέση ότι η αρχική επιβολή των κεμαλικών μεταρρυθμίσεων ήταν αυταρχική, επομένως η μαζική και ειρηνική ανατροπή τους θα ήταν ωφέλιμη για την τουρκική κοινωνία. Πέραν όμως του υποχθόνιου ρόλου των Δεύτερων Δημοκρατικών που λειτούργησαν ως Δούρειος Ίππος για τους ισλαμιστές, οι ίδιοι οι ισλαμιστές είχαν εκδηλώσει πολλές φορές τις αληθινές τους προθέσεις. Στις 6 Οκτωβρίου 1979, το Κόμμα Εθνικής Σωτηρίας του Νετζμεττίν Ερμπακάν πραγματοποίησε μεγάλη διαδήλωση στο Ικόνιο ζητώντας την επιστροφή στη σαρία και αρνήθηκαν να απαγγείλουν τον τουρκικό εθνικό ύμνο. Το 1990 δύο επιφανή στελέχη του κοσμικού κράτους, ο Μουαμέρ Ακσοΰ (Πρόεδρος του τουρκικού δικαστικού συλλόγου) και η Μπαχριέ Ουτσόκ (Καθηγήτρια στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου της Άγκυρας και Βουλευτής) δολοφονήθηκαν από ισλαμιστές. Το 1993, ο διασημότερος δημοσιογράφος της Τουρκίας Ουούρ Μουμτζού δολοφονήθηκε από έκρηξη παγιδευμένης βόμβας στο αυτοκίνητό του. Ο ίδιος είχε αποκαλύψει με εκτενή ρεπορτάζ και αδιάσειστα στοιχεία τις διασυνδέσεις των τούρκων ισλαμιστών με το Ιράν και τη Σαουδική Αραβία. Τον ίδιο χρόνο, οι ισλαμιστές ξέσπασαν στο Φεστιβάλ των Αλεβιτών της Σεβάστειας. Σε ξενοδοχείο της πόλης πραγματοποιούταν εκδήλωση λαογραφικού ενδιαφέροντος και είχε προσκληθεί σε αυτήν ο άθεος συγγραφέας Αζίζ Νεσίν που είχε μεταφράσει μέρος του βιβλίου ΄΄Σατανικοί Στίχοι΄΄ του Σαλμάν Ρουσντί. Οι ισλαμιστές της πόλης έβαλαν φωτιά στο ξενοδοχείο καίγοντας ζωντανούς 37 ανθρώπους
    Η απροκάλυπτη πεποίθηση των ισλαμιστών να κυριαρχήσει το Ισλάμ σε όλες τις εκφάνσεις του δημόσιου βίου έγινε ισχυρότερη με την έλευση στην εξουσία του Κόμματος Ευημερίας του Νετζμεττίν Ερμπακάν το 1995. Το Κόμμα της Ευημερίας ίδρυσε 70 νέα ιεροδιδασκαλεία τη διετία 1996-97, πολλά μέλη του κόμματος εκφωνούσαν πύρινους λόγους δημοσίως κατηγορώντας ως αμαρτωλές τις γυναίκες που δεν φορούσαν μαντήλα και ζητώντας κυρώσεις κατά αυτών. Ο ισλαμιστής δήμαρχος του Ικονίου επέβαλε τη ξεχωριστή χρήση σχολικών λεωφορείων για τους μαθητές και τις μαθήτριες, κατασκεύασε νοσοκομειακή μονάδα όπου οι εργαζόμενοι και οι ασθενείς ήταν αποκλειστικά γυναίκες και έκλεισε όλους τους νόμιμους οίκους ανοχής στα περίχωρα της πόλης, θέτοντας την πορνεία υπό τον έλεγχο της κουρδικής μαφίας. Αντιστοίχως, αποκρουστικές απόψεις ακούστηκαν και από άλλα στελέχη της κυβέρνησης όπως από κορυφαίο βουλευτή του Κόμματος Ευημερίας που πρότεινε την κατεδάφιση των βυζαντινών τειχών της Κωνσταντινούπολης και τη μετατροπή της ιστορικής δεξαμενής Yerebatan σε υπόγειο χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων.
    Ως συμπέρασμα εννοώ την προϊστορία που διαθέτει σε επικίνδυνες για τη δημοκρατία και την ελευθερία δράσεις ο ισλαμιστικός χώρος στην Τουρκία. Η εμφάνιση του πολιτικού Ισλάμ δεν λειτούργησε ευνοϊκά για τον θρησκευτικό πλουραλισμό της Τουρκίας, ούτε για τον αναγκαίο διαχωρισμό πολιτείας – θρησκείας. Τουναντίον, απειλεί τον πολυσύνθετο χαρακτήρα της τουρκικής κοινωνίας και ζητά από τον Ερντογάν ως νέο Ατατούρκ την αναβίωση και ισχυροποίηση της μουσουλμανικής κοινότητας, Umma, της αδιαίρετης Πολιτείας, Θρησκείας και Εξουσίας. Πηγή: http://www.lifo.gr

  16. Η Άγκυρα απειλεί την Ελλάδα για τους ‘8’

    Ανακοίνωση, με την οποία στρέφεται κατά της ελληνικής Δικαιοσύνης, εξέδωσε την Πέμπτη το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας για την απόρριψη του δεύτερου αιτήματος έκδοσης των οκτώ Τούρκων αξιωματικών.

    «Η Ελληνική Δικαιοσύνη, που ελπίζαμε ότι θα ήταν δίκαιη και αμερόληπτη, δυστυχώς μας απογοήτευσε για μια ακόμη φορά, απορρίπτοντας και το δεύτερό μας αίτημα για έκδοση των 8 πραξικοπηματιών που μετείχαν στην απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου, κατά της συνταγματικής τάξης μας», αναφέρει το υπουργείο.

    Και συνεχίζει: «Οι Ελληνικές αρχές που μέχρι σήμερα εμπόδιζαν μέλη τρομοκρατικών οργανώσεων έχουν στο στόχαστρο της Τουρκία, πρωτίστως του DHKP/C(ΛΑΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ) και του PKK, να λογοδοτήσουν στην δικαιοσύνη, επανέλαβαν το λάθος τους. Η εν λόγω απόρριψη,εμποδίζει εγκληματίες που σκότωσαν εκατοντάδες απλούς πολιτες και μέλη των δυνάμεων ασφαλείας, και τραυμάτισαν χιλιάδες, επιχείρησαν δεν να αφαιρέσουν την ζωή του Προέδρου της Δημοκρατίας μας, να λογοδοτήσουν ενώπιον της ανεξάρτητης Τουρκικής Δικαιοσύνης. Παραβλέπονται δε τα διακιώματα των θυμάτων.

    Δεν τυγχάνουμε της δέουσας συμπαράστασης και συνεργασίας που θα έπρεπε από μιά σύμμαχο στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας και του εγκλήματος.

    Η απόφαση αυτή, έχει σαν αποτέλεσμα της αποφυγή της δίκης για τους εγκληματίες, την ατιμωρησία του εγκλήματος και προστατεύει τους πραξικοπηματίες.

    Είναι ξεκάθαρο πως αυτή η απόφαση που έχει ως αποτέλεσμα να παραμένουν οι εγκληματίες εκτός δικαιοσύνης, έχει ληφθεί με πολιτικά κριτήρια. Η απόφαση αυτή αναπόφευκτα θα επηρεάσει τις τις σχέσεις μας με την Ελλάδα που είναι μια χώρα που ανοίγει αγκάλες στους πραξικοπηματίες, αλλά και την συνεργασία μας σε περιφερειακά θέματα».

    http://www.msn.com/el-gr/news/politics/%CE%B7-%CE%AC%CE%B3%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%B9%CE%BB%CE%B5%CE%AF-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-8/ar-BBAKsPE?li=BBqxRPi&ocid=UP97DHP

  17. Το μη χείρον ο Ερντογάν επιμένει η ΕΕ: Θέμα για Ελλάδα-Κύπρο αν επικρατούσε το πραξικόπημα

    “Σίγουρα οι Βρυξέλλες δεν είναι ευχαριστημένες που ο Ερντογάν, δεν έδειξε μεγαλοψυχία στους ηττημένους, αλλά κανείς δεν αντιλέγει, πως αν οι πραξικοπηματίες επικρατούσαν τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα για την Ελλάδα, την Κύπρο και την ΕΕ”, λέει Ευρωπαίος διπλωμάτης. “Μην ξεχνάτε ποιοι ήταν πίσω από το Εργκένεκον και τι ήταν το Εργκένεκον: εξαγωγή της κρίσης στο Αιγαίο, θερμά επεισόδια και εχθροπραξίες. Οι πραξικοπηματίες θέλανε το μισό Αιγαίο για να αποδείξουν ότι ο καλός τουρκικός στρατός δόξασε την Τουρκία και θα τον ακολουθήσουν όλοι. Η Ελλάδα και η Κύπρος δεν έχασαν τόσα χρόνια από την παρουσία Ερντογάν στην εξουσία, αντιθέτως σκεφτείτε, ποιος έκανε την εισβολή;” Οι Βρυξέλλες εκτιμούν πως αν επικρατούσαν οι πραξικοπηματίες, στην Τουρκία θα γινόταν εμφύλιος πόλεμος με τρεις παρατάξεις, εκατομμύρια πρόσφυγες θα έφταναν στο Αιγαίο και η αστάθεια θα επηρέαζε έντονα Ελλάδα και Κύπρο – τις δύο χώρες της ΕΕ που θα συνόρευαν τότε με εμπόλεμη ζώνη. Και φυσικά είναι η ίδια η συμφωνία για το μεταναστευτικό.

    “Ο Ερντογάν κρατάει στην Τουρκία τρία εκατομμύρια Σύρους. Ό,τι και να λέει δημοσίως, στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις μας, κράτησε το λόγο του”. “Άδειασμα” σε Έττινγκερ και Χαν Κύκλοι της Κομισιόν τοποθετήθηκαν και για τις “εκτός γραμμής”, δηλώσεις Χαν (πως υπήρχε προετοιμασία) και Έττινγκερ (να ξεχάσουν τη βίζα μέσα στο 2016), χαρακτηρίζοντας τις δύο δηλώσεις “κοκορακισμούς”. Οι δύο Επίτροποι υπερέβησαν τα εσκαμμένα και μάλιστα ο Γιούνκερ τους επέπληξε σφόδρα, διότι ο μεν πρώτος “είπε το κάτι παραπάνω”, απευθυνόμενος στο εσωτερικό του ακροατήριο στην Αυστρία – προφανώς πιεζόμενος από την ακροδεξιά και σε εποχή που στην Αυστρία οι “αντιτουρκικές δηλώσεις είναι της μόδας”, ο δε Έττινγκερ υπέπεσε σε σοβαρό λάθος στρατηγικής.

    Οι Βρυξέλλες δεν θέλουν να κλείσουν την πόρτα στον Ερντογάν και δεν ακυρώνουν παρασκηνιακές συζητήσεις μηνών για τα υπόλοιπα ανοικτά προαπαιτούμενα (5 από τα 72), τη στιγμή μάλιστα που Τσαβούσογλου και Σιμσέκ συνεργάζονται με Ευρωπαίους τεχνοκράτες που τους ξαναγράφουν το νόμο για τον περίφημο “ορισμό της τρομοκρατίας”. Αθ. Αθανασίου, ΚΥΠΕ, Βρυξέλλες, Βέλγιο Share this:

    Πηγή: Το μη χείρον ο Ερντογάν επιμένει η ΕΕ: Θέμα για Ελλάδα-Κύπρο αν επικρατούσε το πραξικόπημα http://mignatiou.com/2016/07/to-mi-chiron-o-erntogan-epimeni-i-ee-thema-gia-ellada-kipro-an-epikratouse-to-praxikopima/

  18. FETHULLAH GULEN – WIELDING POWER AND INFLUENCE FROM THE SHADOWS

    This analysis was originally released by SouthFront in August, 2017

    Fethullah Gulen, an imam of Turkish origin currently residing in the US, has officially been accused by Turkish authorities of organizing the July 16 military coup in Turkey. Even though an extradition treaty exists between Turkey and the US, the State Department cited the absence of clear evidence of Gulen’s complicity in the coups preparation and refused to turn him over to Turkish authorities. Over a year has passed since the original accusations were made; however, Gulen’s name has practically vanished from Turkish and US media. But what about his influence? Who is he, and what does the shadowy global organization he created represent?

    Fethullah Gulen – Wielding Power and Influence from the Shadows
    July 16, 2016
    Gulen’s adherents declare him none other than a 21st century humanitarian who opposes the clash of civilizations theory with practicing dialogue and mutual understanding among them. Gulen’s critics claim he is yet another populist attempting to establish a personal following by destroying the foundations of Islam. Others assuredly assert he’s an agent of the world government working to strengthen US and Israeli dominance in the world order.

    “US is the captain of the ship, none of the organizations attempting to oppose it can hope to succeed” –Fethullah Gulen
    Many believe that Gulen, being a follower of Said Nusri, a contemporary of Ataturk and his main political foe, is against Ataturk’s idea of a secular Turkey. At the same time he is representing a modernist faction of Islam which opposes the radicals.

    “I said it before and will say it again: republican form of government and secularism which serve good purposes, have God’s blessing.” – Fethullah Gulen
    It would appear that these assessments are polar opposites when attempting to deal with the Gulenist idea of building “a new world” in peace and in a symbiotic relationship with Islam. The Gulenist concept actively and successfully works with the changed learning style of youth in the Global Era. The concept effectively exploits both modern and traditional trends.

    Fethullah Gulen – Wielding Power and Influence from the Shadows
    A man holds a placard reading, “Take your hands of Turkish democracy” with Gulen’s portrait, in Istanbul on July 20. (Berk Ozkan/Anadolu Agency/Getty Images)
    The word “effectiveness” is at the center of Gulen’s practices, while surrounded by a multitude of lovely words dear to Eastern thought. Gulen’s movement is called “Hizmet”, which can be translated loosely in English as “attendance” or “service”, but the actual meaning of this word best conveys the word “allegiance”, or more accurately, allegiance to the effectiveness of the Movement through the personal effectiveness and success of each member of the Movement.

    Interestingly, it is the Hizmet movement which facilitated the current Turkish leader Erdogan’s career, his victories over opponents.
    Gulen’s organization (FETO, Fethullahçı Terör Örgütü, as it is called by official Ankara) has no formal structure, cells, or written rules.

    Fethullah Gulen – Wielding Power and Influence from the Shadows
    Turkey’s President Recep Tayyip Erdoğan. Source: AP Photo
    The organizational structure has often been described as a “flexible organizational network.” Membership is not clearly defined. It exists on the boundary between education, economic relations, and religious doctrine. The organization is a huge network of large and small structures, firms, and civil initiatives, which are not formally tied to one another, but in actuality are part of the same “pyramid.” The pyramid’s foundations are education, economy, and religion. Due to the specific approaches and methods used by FETO, some experts refer to it as “Islamic freemasonry.”

    Gulenists themselves claim they number 5 million members all over the world.
    EDUCATION

    Gulen’s adherents place a major emphasis on education. Gulen made it a priority to raise what he describes as a “new golden generation”. In the 1960s he opened his first schools in Izmir, beginning an educational network that would expand rapidly over the next 40 years. The organization’s foundation is anchored by the thousands of schools scattered around the world, mainly in countries with a strong Islamic tradition and sizable proportion of Muslims. In most cases, these schools are not formally subordinated to Gulen and not connected to each other in any clear way.

    Fethullah Gulen – Wielding Power and Influence from the Shadows
    Click to see the full-size image
    These schools are usually opened in underprivileged areas or neighborhoods, where they attract the most gifted children. Countries of Central Asia and the Trans-Caucasus with a predominantly Turkic language—speaking population are a particular focus. Gulen exported his idea of private education to Azerbaijan, Kazakhstan, Tajikistan, Kyrgyzstan, Mongolia, Moldova, Russia, and Ukraine. Such schools also exist in Kenya where they are called the Academy of Light, in Pakistan—Pak-Turk, and in Kyrgyzstan—Sebat. There are 25 such schools with 12.5 thousand students in Kyrgyzstan, which has a total population of 6 million. Schools of this kind, until recently, operated in 164 countries scattered across the globe.

    By some estimates, Gulen’s educational empire is estimated at between $20 billion and $30 billion.
    Parents prefer to send their kids to Gulenist schools with new computers and classrooms which offer free trips to Turkey and instruction in several foreign languages, rather than normal schools which are in a terrible state of underfunding and mismanagement. Gulenist schools are boarding schools. Students become drawn to the teachers who influence their charges using a variety of means. These means include joint picnics, talks, and family visits.

    Many people believe that the teachers write classified evaluations of students and put together dossiers in the interests of Gulen’s organization. The students are later aided in getting accepted into good universities. Some of them go to Turkey, often to the Gazi University, while others remain in their native countries.

    Fethullah Gulen – Wielding Power and Influence from the Shadows
    Gazi University
    Those who leave for Turkey represent part of the “brain drain”, and are pressured to return back home. Those who remain in their home countries are “raw material” for preparing a lobby within that country. They are the subject of intensive work. Often the graduates are not aware of the attention and help, and therefore are unaware of being part of a huge “pyramid” of Gulen’s influence.

    “Don’t hurry to take power. We’ll wait, and will gather ripe fruit in 20 years. You should move through the system’s arteries so that nobody notices we exist until you reach all the centers of power. You should wait until you take the whole world on your shoulders and carry it. Until then, each step would be premature—you will simply break the egg, before the chick is hatched after 40 days.” – Fethullah Gulen
    ECONOMY

    As far as economy is concerned, organizations and companies which are part of Gulen’s network get help in opening or developing their businesses, receive interest-free loans, and assistance in securing investments or contracts, but with the condition that the recipients of such assistance will help with educational or other Gulen-linked projects. Many members of that structure often are not even aware of their membership. They have links to only one layer of the pyramid and don’t suspect others exist.

    RELIGION

    With religion the situation is more complex. Gulenism is a branch of Nursism, whose aim is to change the society’s consciousness. It is also permissible to segment one’s followers and offer each group a different explanation of religious norms, and to demand different standards of discipline when practicing religion. Gulenist ideologues don’t really work on “peaceful coexistence of religions and their adherents” but rather re-interpenetration and creating a new religion for a new era.

    In practice, many become part of the organization thanks to economic and educational prospects combined with liberal views and the general spirit of freedom. Gulen, after all, publicly defends Israel, allows women not to cover their heads and wear short skirts, and allows men to drink alcohol. But Gulen’s structures also actively work with another segment of society, a more conservative one, which is attracted by what they view as Gulen’s “correct” interpretation of Islam.

    “Those who reject religion gradually lose respect for such values and concepts as honor, family, nation.” –Fethullah Gulen
    The most staunchly believing children are segregated into separate groups, often with their own dormitories, where they receive special attention. The graduates of such dormitories often appear among the ranks of various extremist groups. This seemingly contradictory nature of means and methods leads the critics of Gulenism to believe that “Gulenism is not really a religious movement but rather something akin to a Masonic lodge, a chameleonic movement with changing interests and flexible means of reaching its aim.”

    POLITICS

    Concerning Gulen himself, he is a very clever individual. He spells everything out, while leaving things unsaid. For example, when Gulen was accused of organizing the latest coup in Turkey, he responded that he has never supported military coups. Is that true? Yes, it is apparently true that Gulen never supported coups in the past, having always opposed them, and fought against the secular regime. But, he also tried hard not to call the events of the summer of 2016 a coup. Gulen called it all manner of things including national anger, but not a coup. These details are worthy of attention.

    Fethullah Gulen – Wielding Power and Influence from the Shadows
    Turkish soldiers secure the area as supporters of Turkey’s President Recep Tayyip Erdogan protest in Istanbul’s Taksim square, early Saturday, July 16, 2016. (AP Photo/Emrah Gurel)
    Gulen categorically denies any political ambitions, always speaks of himself as a religious and civic leader, even though it’s clear he’s a political player. Considering his active ties to various US groups of influence, and the fact that he does enjoy political asylum in the US, which was obtained after his prosecution was launched in Turkey, his ability to influence the political and social situation in Turkey are irrefutable.

    “No citizen or civic group can be fully isolated from politics, because political decisions impact their lives. Civic organizations having a specific role in politics is a norm in democratic societies, but that doesn’t make Hizmet a political movement.” – Fethullah Gulen
    Interestingly, immediately following the Turkey coup attempt, a theory surfaced stating that the Russian SU-24 shot down over Syria was not downed on Turkish government orders, but by Gulenist pilots acting independently. “It was the ‘parallel state’ that damaged our relations with Russia. It was an incident in which one of the pilots of that structure was a participant. We did not reveal it before, we kept it to ourselves. But I, Melikh Gekcek, am saying that our relations were damaged by these evildoers,” said the mayor of Ankara.

    Fethullah Gulen – Wielding Power and Influence from the Shadows
    A protest banner shows President Recep Tayyip Erdogan (centre) and cleric Fethullah Gulen (R) at a demonstration on December 30, 2013 in Istanbul (AFP Photo/Ozan Kose)
    In addition, there exists an opinion that was outlined by several US authors, that Gulen was one of the founders of the currently ruling Party of Justice and Welfare, and that Erdogan and Gulen were unwilling to share power within it. Indeed, initially the party was a collection of political, moderate Islamic, and conservative groups. In 2012 Erdogan called Gulen a “teacher” and even called on him to return to Turkey stating, “Being abroad causes yearning which is hard to cope with. The separation should come to an end. Your current attitude shows that you, like everyone, want that yearning to end. I understand it. Let the yearning end.”

    ORGANIZATION SPECIFICS AND LOBBYING

    Organizations tied to Gulen are most dangerous, because they are difficult to identify as such, exercise their influence indirectly, and their actions cannot be easily anticipated. Gulen is at the very top. Immediately under him are subordinated the so-called Council of Seven, which deals with all the organizational matters, including the spreading of Gulenism. Each country has imams of various levels. They are responsible for contacts with the police, state institutions, and ensuring that the organization’s members are embedded in these governmental and civic structures. There is also a strict administrative hierarchy: city imams, who answer to the country imam, but exert power over district imams.

    Fethullah Gulen – Wielding Power and Influence from the Shadows
    Hizmet supporters in Istanbul protesting the government’s harassment of journalists. (Photo Credit: Sedat Suna/European Pressphoto Agency)
    The formation of parallel state and lobby groups gradually spread to other countries, post-Soviet states being first among them. At first these were de-facto Turkish lobby groups, because Gulen had active ties to Erdogan, but then they became his private empire which has links to the US, pan-Turkists, and Turkish nationalists. For example, after some negative incidents involving Gulen school graduates, Uzbekistan fully forbade them on its territory; however, Uzbekistan is an exception, because Gulenist graduates are free to operate in Kyrgyzstan and Kazakhstan. Most of Gulen’s schools have been closed in Russia. Azerbaijan has also begun initiating active countermeasures against Gulen’s structures.

    FUTURE PROSPECTS

    In spite of Gulen’s advanced age, he has many followers who will seek to lead this post-modern empire or divide it into parts. These people will have colossal influence, given their ties in business and politics, and also their ability to influence national institutions. It’s quite apparent that Gulen is seeking his ideology’s dominance on the territory of Turkey at a minimum, on the territory of Turkic-language states and parts of Russia as preferable, and even on a more global scale if possible. He and his organization are taking measures to ensure these aims are being fulfilled. There are certain results being achieved, not only in the post-Soviet space. Most of the Turkology in Europe, the discipline of humanities sciences focused on the study of Turkey, is one way or another tied to the Gulen organization. There is a similar situation in the US, where most of the graduates of the so-called Gulen schools already work within US governmental structures, and where most research on Turkey is being conducted by people close to or linked to Gulen organizations.

    https://southfront.org/fethullah-gulen-wielding-power-influence-shadows-2/

  19. ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ
    Επικίνδυνος σπινθήρας
    ΠΟΛΙΤΙΚΗ 03.01.2018 :

    Ο χειρισμός των θεμάτων εθνικής ασφάλειας πρέπει πάντοτε να μένει μακριά από συνθήματα και παρορμήσεις. Η υπόθεση των οκτώ Τούρκων στρατιωτικών είναι πάρα πολύ σοβαρή. Για κάποιον, ανεξήγητο, λόγο ο Τούρκος πρόεδρος την έχει πάρει πολύ προσωπικά. Εμπειροι παρατηρητές των ελληνοτουρκικών σχέσεων θεωρούν ότι πρόκειται για «σπινθήρα» που μπορεί πραγματικά να οδηγήσει τις δύο χώρες σε σύγκρουση.

    Με βάση τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, οι οκτώ δεν έπρεπε να είχαν πατήσει ποτέ το πόδι τους σε ελληνικό έδαφος. Οσο σκληρό και αν ακούγεται, η ελληνική κυβέρνηση έπρεπε να είχε λάβει τα μέτρα της από την πρώτη στιγμή για να αποτραπεί κάτι τέτοιο.

    Τώρα η κυβέρνηση έχει μπλέξει άσχημα. Προσπαθεί να ηρεμήσει την Αγκυρα γνωρίζοντας πως δεν έχει πολλές επιλογές, γιατί η ελληνική Δικαιοσύνη δεν είναι η τουρκική και η Ελλάδα οφείλει να σεβαστεί ευρωπαϊκούς κανόνες.

    Καταλαβαίνει τώρα η κυβέρνηση από πρώτο χέρι πόσο επικίνδυνη και αδιέξοδη ήταν η αντιπολίτευση που έκανε σε ανάλογα ζητήματα. Είναι πολύ εύκολο να
    είσαι ανθρωπιστής, δικαιωματιστής ή οτιδήποτε άλλο όταν είσαι έξω από τον χορό. Οταν αντιλαμβάνεσαι ότι παίζεις με την τύχη της χώρας, τα πράγματα σοβαρεύουν.

    Σημαντικό θα ήταν όμως να κατεβάσουμε όλοι τους τόνους σε αυτό το ζήτημα. Οι κατηγορίες περί «προδοσίας» ουδέποτε έβγαλαν σε καλό. Αντιθέτως, βάζουν τη χώρα στη γωνία και της στερούν τη δυνατότητα λεπτών χειρισμών.

    Ολα δείχνουν ότι το 2018 θα είναι μια εξαιρετικά δύσκολη χρονιά για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Στην Τουρκία έχουν καταστεί αντικείμενο εσωτερικής πολιτικής αντιπαράθεσης, γεγονός πάντοτε επικίνδυνο. Οι γκρίζες ζώνες ξαναβγαίνουν στην επιφάνεια. Θα χρειαστεί σύνεση και νηφαλιότητα για να αποφύγουμε αρνητικά σενάρια σε ένα σκηνικό διεθνούς αβεβαιότητας, όπου είναι δύσκολο να ξέρει κανείς ποιος θα του σταθεί και ποιος όχι.

    http://www.kathimerini.gr./941658/opinion/epikairothta/politikh/epikindynos-spin8hras

  20. 09-Ιαν-2018 22:32

    Με εισβολή στα νησιά του Αιγαίου απειλεί ο Κιλιτσντάρογλου

    Απάντηση από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για τα νησιά του Αιγαίου που βρίσκονται υπό την …»κατοχή” της Ελλάδας ζητεί, επιμόνως, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην Τουρκία, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, όπως μεταδίδει η ανταποκρίτρια του ΑΝΤ1, Μαρία Ζαχαχαράκη..

    Απευθυνόμενος, εξάλλου, νοερά, για άλλη μια φορά, στον υπουργό Άμυνας, Πάνο Καμμένο, απείλησε ότι θα έρθει να πάρει τα νησιά του Αιγαίου, όπως ο Ετζεβίτ πήρε την Κύπρο.

    Ακολουθεί το… παραλήρημα του Κιλιτσντάρογλου:

    «Νησιά του Αιγαίου κάτω από τη μύτη μας είναι υπό την κατοχή του ελληνικού στρατού. Ναι, αγαπητοί σύντροφοι. Το τελευταίο ήταν να πάνε ακόμη και στην Ψέριμο. 4 μίλια από την Τουρκία, μόνο 4 μίλια. Πολλές φορές έχω ρωτήσει τον Ερντογάν. ‘Σε αυτά τα νησιά έχουμε δικαιώματα’; Κιχ δεν έχει βγάλει. Μιλάει για όλα, αλλά γι’ αυτό δεν λέει κουβέντα. Πήγαν και στην Ψέριμο τώρα. Και ξαναθέτω το ερώτημα στον Ερντογάν με γλώσσα κατανοητή από τον καθένα. ‘Τίνος είναι αδελφέ, η Ψέριμος;’ ‘Αν δεν είναι δικό μας, τίνος είναι;’. Αν είναι δικό μας πες είναι, αν δεν είναι πες δεν είναι. Ή αν δεν είναι ούτε δικό μας, ούτε της Ελλάδας, πες έστω αυτό. Αλλά ούτε κιχ πάλι. Αναρωτιέμαι… Αυτά τα νησιά εσείς μήπως τους τα πουλήσατε ή τους τα δώσατε πεσκέσι; Τί έχει γίνει; Τί έχει γίνει με αυτά τα νησιά;

    Τα χάρισες εσύ αυτά τα νησιά. Εγώ είπα ότι αυτά τα νησιά είναι δικά μας και ο Έλληνας υπουργός Άμυνας βγήκε και είπε ‘μολών λαβέ’. Και εγώ του είπα ότι ‘ναι, θα έρθω το 2019 και θα τα πάρω. Όπως πήρε ο Ετζεβίτ την Κύπρο, έτσι θα πάρουμε κι εμείς αυτά τα νησιά.

    Κι εγώ περίμενα. Κι εγώ περίμενα να βγει κάποιος από την κυβέρνηση και να πει ‘ναι, αδελφέ θα τα πάρουμε’. Πού να βρεθούν πατριώτες; Αυτοί δεν είναι πατριώτες, είναι μη πατριώτες. Μη πατριώτες! Όποιος δεν διεκδικεί τα ίδια του τα εδάφη, πατριώτης δεν είναι! Είναι μη πατριώτης! Μόνο στα λόγια βρίσκεται ο πατριωτισμός τους. Κάτω από τη μύτη μας, έρχονται 4 χλμ. κάτω από τη μύτη μας οι Έλληνες στρατιώτες και εμείς ρωτάμε, αλλά απάντηση καμία! Καμία! Γιατί μιλάς για όλα τα άλλα θέματα κι όχι γι’ αυτό; Έδωσες μήπως πουθενά το λόγο σου; Χάρισες μήπως πουθενά αυτά τα νησιά; Ερωτώ! Και περιμένω απάντηση σε αυτή την ερώτηση. Για να δούμε, θα απαντήσει; Μπα, κιχ δεν θα βγάλει. Εκείνος μόνο τα πράσινα δολάρια κοιτάζει, πώς θα βγάλουμε χρήμα, κοιτάζει…»

    http://www.capital.gr/epikairotita/3265536/me-eisboli-sta-nisia-tou-aigaiou-apeilei-o-kilitsntaroglou?utm_source=projectagora&utm_medium=contentdiscovery


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: