Δύο κείμενα για το προσφυγικό

1) Προσφυγικό. Αλήθειες και ψέματα.
Τι πρέπει να περιμένουμε; Τι πρέπει να κάνουμε;

Του Θράσου Ευτυχίδη

Πριν αρκετό καιρό είχα μιλήσει για τον αριθμό των προσφύγων που θα πρέπει η χώρα μας να περιμένει, αλλά και για τον αναμενόμενο από εμένα βάσει της κατάστασης αριθμό προσφύγων που θα εγκλωβιστούν τελικά στη χώρα μας. Κάποιοι τότε με χαρακτήρισαν υπερβολικό. Μετά ήρθαν οι αριθμοί να με επιβεβαιώσουν.

Στην Ελλάδα και στην ελληνική πολιτική σκηνή, δυστυχώς για άλλη μια φορά παρατηρείται ένα έλλειμμα. Έλλειμμα ουσίας και σοβαρότητας. Λες και το όποιο ζήτημα προσφέρεται για άγονες μικροκομματικές αντιπαραθέσεις. Για άλλη μια φορά, οι πολιτικοί μας αποδεικνύονται κοντόφθαλμοι και ελάχιστοι για τις δύσκολες περιστάσεις που έρχονται.

Αντί λοιπόν να καθίσουν όλοι μαζί και να σχεδιάσουν, προσπαθούν να δώσουν περιστασιακές λύσεις, να βρουν περιστασιακούς ενόχους για το πρόβλημα και φυσικά επιδίδονται στο αγαπημένο τους σπορ της τηλεοπτικής αντιπαράθεσης. Όλοι δε μαζί μιλούν για την Ευρωπαϊκή μας ταυτότητα και κατηγορούν άλλες χώρες για το κλείσιμο των συνόρων.

Για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα θα πρέπει να το αναγνωρίσουμε στις πραγματικές του διαστάσεις.

Σ’ αυτή λοιπόν την προσπάθεια προσπαθώ να συμβάλλω κι εγώ με αυτό το κείμενο.

Η αιτία του προβλήματος.

Για να αντιμετωπίσεις ένα πρόβλημα θα πρέπει να προσπαθήσεις να βρεις την αιτία που το δημιουργεί και να την αντιμετωπίσεις. Αιτία λοιπόν του προβλήματος, είναι ο πόλεμος που και αυτός έχει σαν αιτία την πολιτική που ασκούν οι ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή Ένωση κατά κύριο λόγο στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Η εμπλοκή της Ρωσίας, πρακτικά χειροτερεύει την κατάσταση.

Σταμάτημα του πολέμου, σημαίνει μείωση, όχι απαραίτητα σταμάτημα των προσφυγικών ροών. Αλλαγή πολιτικής των ΗΠΑ και της ΕΕ ως προς τη Μέση Ανατολή, σημαίνει  σταμάτημα των προσφυγικών ροών. Εδώ βέβαια η αιτία δεν μπορεί να λυθεί από την Ελλάδα μόνη της. Θα περιμέναμε όμως να εκφράσει έστω μια άλλη άποψη στην Ε.Ε. της οποία είναι μέλος και όχι να σέρνεται στις αποφάσεις και πολιτικές του Διευθυντηρίου των ισχυρών.

Η κακή Τουρκία και οι κακοί Τούρκοι.

Εδώ λοιπόν μπαίνει ο προαιώνιος εχθρός. Αντί να πούμε ότι για το προσφυγικό φταίνε οι ΗΠΑ και η Ε.Ε., παρακάμπτουμε την αιτία και αναζητούμε τον ένοχο στην Τουρκία. Όχι μόνο εμείς, αλλά ολόκληρη Ευρωπαϊκή Ένωση. Και φυσικά και η Τουρκία είναι μέρος του προβλήματος αλλά όχι η αιτία.

Για να δούμε κάποια ζητήματα στη βάση της λογικής και των αριθμών. Κατηγορούμε (Ε.Ε. και Ελλάδα) την Τουρκία γιατί δε σταματάει τις προσφυγικές ροές. Αν το δούμε λογικά, η Τουρκία αντιμετωπίζει τις ίδιες κατηγορίες που αντιμετωπίζει η Ελλάδα απ’ όλους τους άλλους.

Δηλαδή ουσιαστικά λέμε στην Τουρκία ή «μην τους βάζεις στη χώρα σου» ή «κράτα τους». Το «μην τους βάζεις στη χώρα σου», πρακτικά σημαίνει άστους να πεθάνουν από τις βόμβες μας. Είναι διαφορετικό να πεθαίνουν στα σπίτια τους και διαφορετικά όταν πεθαίνουν στην ευρωπαϊκή αυλή μας. Όταν πεθαίνουν επιτόπου άλλωστε, δε δημιουργούν προβλήματα, ούτε απαιτούνται δαπάνες για την περισυλλογή τους, ούτε μας χαλάνε τον τουρισμό.

Ας δούμε όμως τι σημαίνει και το «κράτα τους». Αυτή τη στιγμή ο αριθμός προσφύγων και μεταναστών που βρίσκονται στη Τουρκία πλησιάζει με ελάχιστους υπολογισμούς τα 2,5 εκατομμύρια. Ο αριθμός αυτός παραμένει σταθερός τα τελευταία 2 χρόνια!!! Ήδη το πρόβλημα είναι εμφανές σε περιοχές και μεγάλες πόλεις όπως για παράδειγμα το κέντρο της Κωνσταντινούπολης. 

Βέβαια η Τουρκία δεν μπορεί να μιλήσει για αντιευρωπαϊκές πρακτικές των άλλων χωρών γιατί απλά δεν είναι μέλος της ΕΕ. Αλλά τι αλλάζει; Με ελάχιστους υπολογισμούς περίπου 1,5 εκατομμύριο προσφύγων και μεταναστών θα παραμείνει μόνιμα εκεί.

Όταν λοιπόν ο Ερντογάν λέει ότι θα τους βάλει σε λεωφορεία να τους στείλει στα σύνορα με την Ε.Ε. (Ελλάδα, Βουλγαρία) είναι ισλαμοφασίστας. Όταν ο Υπουργός Άμυνας της Ελλάδας (Ευρωπαϊκό επίπεδο) απειλεί να πνίξει την Ευρώπη με Πακιστανούς, ασκεί εθνική πολιτική.

Και σ’ όλα αυτά βέβαια και τα αντικειμενικά μέσα μαζικής ενημέρωσης της Ελλάδας μας. Έχουν καλλιεργήσει μια εικόνα που ακούγεται περίπου ως εξής. Αυτοί (οι πρόσφυγες) έρχονται με λεφτά, στέκονται καλά, όλοι έχουν iphone!!!, πάνε στην Τουρκία και οι Τούρκοι τους τα παίρνουν όλα και τους βάζουν σε τρύπιες βάρκες και μας τους στέλνουν. Αυτήν την εικόνα έχουν δημιουργήσει στο μέσο Έλληνα. Το γνωστό στερεότυπο του κακού Τούρκου, που είναι το λιγότερο διακινητής και το χειρότερο βιαστής και δολοφόνος.

Και φυσικά δε θέλω να συγχαρώ την Τουρκία για την πολιτική της στο προσφυγικό. Κατανοώ τι συμβαίνει ακριβώς. Αξιοποιεί το προσφυγικό για δικά της οφέλη. Ενώ εμείς;

Η καλή Ελλάδα και η καλοί Έλληνες (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων)   

Ειλικρινά δε θέλω να σχολιάσω. Απλά ας δούμε πρακτικά, τι διαφορετικό κάνουμε από τους κακούς Τούρκους; Η απάντηση είναι μία. Είμαστε φθηνότεροι και νόμιμοι στη μεταφορά.

Και σε εμάς λένε, οι υπόλοιποι πλέον Ευρωπαίοι, «σταματήστε τις προσφυγικές ροές» είναι μια παράλλαξη αυτού που και εμείς λέμε στην Τουρκία. Στην περίπτωση βέβαια εδώ αν τους αφήσουμε εκτός των συνόρων μας, θα πεθάνουν από πνιγμό.  

Η κακή Αυστρία.

Τι κάνουμε λοιπόν, τους προωθούμε όσο γίνεται πιο γρήγορα στα βόρεια. Ειλικρινά, δεν καταλαβαίνω γιατί έχει άδικο ο Πρόεδρος της Αυστρίας, όταν κατηγορεί τη χώρα μας ότι ο ρόλος της είναι, αυτός του «Γραφείου Ταξιδιών»;

Ας δούμε όμως και τους αριθμούς. Πέρυσι από την Ελλάδα με πληθυσμό 11 εκατ. Κατοίκων, πέρασαν περίπου 1 εκατ. Πρόσφυγες. 11 χιλιάδες από αυτούς πήραν πολιτικό άσυλο. Στην κακιά Αυστρία που έχει πληθυσμό 9 εκατ. κατοίκους πήραν πολιτικό άσυλο μόνο πέρυσι (νόμιμη διαμονή) 90 χιλιάδες πρόσφυγες. Είναι τουλάχιστον ανήθικο να κατηγορούμε την Αυστρία για την αδυναμία της να δεχθεί άλλους, όταν εμείς πνιγόμαστε με 25 χιλιάδες που έχουν απλά εγκλωβιστεί;

Υπάρχουν πραγματικά αδιάφοροι Ευρωπαίοι;

Ναι υπάρχουν. Είναι οι χώρες που ανήκουν στο φιλοαμερικανικό μπλοκ της ΕΕ. Γιατί για όσους δε το γνωρίζουν υπάρχει και τέτοιο. Ουγγαρία, Τσεχία, Σλοβακία, Πολωνία, Βαλτικές χώρες, ακολουθούν γενικά το δικό τους δρόμο εντός της Ε.Ε.

Είναι λοιπόν στο χέρι της Ευρώπης να επιβάλλει σε αυτές τις χώρες, τις αποφάσεις της. Η Ευρωπαϊκή ταυτότητα, δεν θα πρέπει να περιορίζεται στην ιδιότητα του μέλους της Ε.Ε.

Άνοιξε ο ΣΥΡΙΖΑ τα σύνορα; Που ευθύνεται για το προσφυγικό;

Αστείο και να το λέμε. Αστείες βέβαια και οι απαντήσεις που δίνονται από κυβερνητικά στελέχη. Τι να πρωτοθυμηθούμε; Δυστυχώς γελάμε, εκεί που θα έπρεπε να κλαίμε.

Η κυβέρνησή μας, ευθύνεται σε ίσο βαθμό με την αντιπολίτευση, για την ανικανότητα να αντιληφθεί το μέγεθος του προβλήματος και να προετοιμαστεί κατάλληλα.

Η κυβέρνησή μας ευθύνεται για την αναβλητικότητά της ως προς τη δημιουργία των απαραίτητων υποδομών αλλά και την αδυναμία να επιβάλλει άμεσες λύσεις. Δεν μπορεί να επιτρέπεις στους αγρότες να κρατούν κλειστές εθνικές οδούς και σύνορα, τη στιγμή που χιλιάδες άνθρωποι μετακινούνται σε αυτό τον άξονα. Δεν μπορεί να επιτρέπεις ή να μην μπορείς να επιβληθείς σε «τοπικές κοινωνίες». Εδώ τεράστια ευθύνη φέρει και η κοντόφθαλμη αντιπολίτευση που σιγοντάρει (για τα ψηφαλάκια) τις όποιες αντιδράσεις δίκαιες ή άδικες.

Τέλος για όσους δεν το έχουν καταλάβει θα το πω με τον πλέον χοντροκομμένο τρόπο, δεν επιτρέπεται τουλάχιστον ηθικά να αξιοποιείς τους πρόσφυγες ως ασπίδα απέναντι στα πολυβόλα των δανειστών σου. Με λίγα λόγια και για όσους δεν το αντιλαμβάνονται η αδυναμία διαχείρισης των υποχρεώσεων που ανέλαβε αυτή η κυβέρνηση την οδηγεί στη χρήση του προσφυγικού ως άλλοθι και ως μέσου πίεσης για ελάφρυνση του χρέους.

Η πρόβλεψη για το τρέχον έτος.

Απλά και με βάση την εικόνα που παρουσιάζουν αυτή τη στιγμή οι προσφυγικές ροές, θα πρέπει να περιμένουμε τουλάχιστον 1,2 εκατ. προσφύγων ακόμη. Η δική μου εκτίμηση, είναι ότι 300 χιλιάδες θα είναι ο τελικός αριθμός αυτών που θα παραμείνουν – εγκλωβιστούν στην Ελλάδα με ορίζοντα 5ετίας.  

Οι μεταναστευτικές τώρα ροές προς την Ευρώπη, από τη Μέση Ανατολή και την Αφρική δεν πρόκειται να σταματήσουν όσο επιμένουμε να διαχειριζόμαστε τον τρίτο κόσμο με αυτόν τον τρόπο, κρατώντας τον στη φτώχια και την ανέχεια.

Τι πρέπει να κάνουμε;

Να ανακοινώσουμε μια άλλη πολιτική θέση στα πλαίσια της Ε.Ε. και των Διεθνών Οργανισμών. Το προσφυγικό δεν είναι μόνο Ευρωπαϊκό θέμα, είναι παγκόσμιο.

Πρακτικά σήμερα, να κινητοποιήσουμε τις κρατικές δομές, την τοπική αυτοδιοίκηση, να ενημερώσουμε το λαό στη βάση πραγματικών δεδομένων, να προετοιμαστούμε σε υποδομές όχι μόνο φιλοξενίας, αλλά και αξιοποίησης του ανθρώπινου δυναμικού, τουλάχιστον σε ορίζοντα δεκαετίας.

Τέλος να σταματήσουμε να μυξοκλαίμε για τα παιδάκια που περπατάνε στους δρόμους μας και πεθαίνουν στο Αιγαίο μας και να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε.

Να ξαναβρούμε την περηφάνια στη φτώχια μας, προσφέροντας στο συνάνθρωπο.

Κατανοώ είναι δύσκολο και σκληρό αλλά δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια.

syrian-refugees-turkey-708

…από επίσημη έκθεση της Ε.Ε που παρουσιάζουν οι Financial Times.

Αλήθειες που δεν ξέρετε για το προσφυγικό

Είναι καιρός να σταματήσουμε την καταστροφολαγνεία και να δούμε την προσφυγική και μεταναστευτική κρίση της Ευρώπης από μια εύλογη προοπτική.

Σε ολόκληρη την Ε.Ε., ορισμένοι δημαγωγοί πολιτικοί και υστερικά μέσα ενημέρωσης προκαλούν πανικό για ανεξέλεγκτα κύματα μεταναστών από μη λευκές, συχνά μουσουλμανικές χώρες που πλημμυρίζουν την Ευρώπη. Οι μετανάστες αυτοί παρουσιάζονται συχνά ως υποκινητές ή δράστες τρομοκρατικών πράξεων, σεξουαλικών εγκλημάτων, δολοφονιών και ληστειών.

Ας παραθέσω κάποια δεδομένα από μια επίσημη έκθεση της Ε.Ε. που φωτίζουν από διαφορετική σκοπιά το ζήτημα της μετανάστευσης στην Ευρώπη. Τα δεδομένα αφορούν τις άδειες παραμονής στην Ε.Ε. που χορηγήθηκαν σε μη Ευρωπαίους. Ομολογώ ότι όταν είδα τα δεδομένα για πρώτη φορά έμεινα και εγώ έκπληκτος.

Οι πολίτες ποιας χώρας πιστεύετε ότι έλαβαν τις περισσότερες άδειες παραμονής στην Ε.Ε. το 2014; Της ρημαγμένης από τον πόλεμο Συρίας ή του Ιράκ; Όχι. Του σπαρασσόμενου από τις συγκρούσεις Αφγανιστάν ή της Ερυθραίας, με το έλλειμμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Όχι.

Ήταν τελικά οι Ουκρανοί εκείνοι που έλαβαν τις περισσότερες άδειες παραμονής, για την ακρίβεια 302.772. Αμέσως μετά ακολουθούν οι Αμερικανοί. Έλαβαν 199.244 άδεις. Στην τρίτη θέση είναι οι Κινέζοι, που εξασφάλισαν 169.657 άδειες. Στην τέταρτη θέση είναι οι Ινδοί, με 134.881 άδειες.

Οι επόμενες έξι χώρες στην λίστα είναι το Μαρόκο, η Συρία, η Λευκορωσία, η Βραζιλία και η Τουρκία. Με άλλα λόγια, η πλειοψηφία των αδειών παραμονής για μη Ευρωπαίους το 2014 πήγαν σε ανθρώπους από χώρες – με την εξαίρεση του Μαρόκου και της Συρίας – που δεν είναι στην Μέση Ανατολή ή στην Βόρεια Αφρική.

Όλες αυτές οι πληροφορίες περιλαμβάνονται σε έκθεση που δημοσίευσε τον Νοέμβριο η Eurostat, η στατιστική υπηρεσία της Ε.Ε. Eίμαι υπόχρεος στην Elspeth Guild του Centre for European Policy Studies, μιας δεξαμενής σκέψης με έδρα τις Βρυξέλλες, που το ανέφερε στην έρευνα της «Επανεξετάζοντας την κατανομή μεταναστών στην Ε.Ε.: Να κοιτάξουμε τα στοιχεία;».

Τα δεδομένα αποκτούν εξαιρετικό ενδιαφέρον αν δει κανείς ποιες χώρες της Ε.Ε. έδωσαν τις περισσότερες άδειες παραμονής το 2014. Όπως περιμένει κανείς, ήταν η Πολωνία, γειτονική χώρα της Ουκρανίας, αυτή που έδωσε τις περισσότερες σε Ουκρανούς, σχεδόν σε 250.000. Αυτό αντανακλά την πολιτική αναταραχή, τις στρατιωτικές συγκρούσεις, την οικονομική κατάρρευση και την αναγκαστική μετατόπιση πολιτών, που μετατράπηκαν το 2014 σε ένα εξαιρετικά σοβαρό πρόβλημα στην Ουκρανία.

Αλλά ποιος χορήγησε όλες αυτές τις άδειες σε Αμερικανούς, Κινέζους και Ινδούς; Με μεγάλη διαφορά ο πιο γενναιόδωρος εκδότης αδειών ήταν η Βρετανία (136.000 σε πολίτες των ΗΠΑ και πάνω από 70.000 σε Κινέζους και Ινδούς). Συνολικά, η Βρετανία εξέδωσε 568.000 άδειες παραμονής το 2014 – πολύ περισσότερες από την δεύτερη Πολωνία με 355.000, την τρίτη Γερμανία με 238.000 και την τέταρτη Γαλλία με 218.000.

Δεν χρειάζεται να υπενθυμίσουμε στους αναγνώστες ότι η βρετανική κυβέρνηση έχει υιοθετήσει για λαϊκή κατανάλωση, μια ιδιαίτερα σκληρή γραμμή στην μετανάστευση και αρέσκεται να κατηγορεί τους εταίρους της στην Ε.Ε. για το λεγόμενο πρόβλημα. Όπως βλέπουμε, τα στοιχεία δείχνουν μια εντελώς διαφορετική εικόνα.

Ακόμα ένα ενδιαφέρον σημείο προκύπτει από την έκθεση της Eurostat. Από το 2008 ως το 2014 οι κυβερνήσεις της Ε.Ε. έχουν εκδώσει έναν εντυπωσιακά σταθερό αριθμό αδειών παραμονής, σχεδόν πάντοτε μεταξύ 2 και 2,5 εκατομμυρίων την χρονιά. Να έχετε κατά νου ότι οι κρίσεις του τραπεζικού τομέα και του δημόσιου χρέους βρίσκονταν στο απόγειο τους εκείνα τα χρόνια, προκαλώντας μια από τις βαθύτερες υφέσεις των τελευταίων 100 ετών.

Ωστόσο εκατομμύρια μετανάστες συνέχιζαν να λαμβάνουν άδεια για να ζήσουν στην Ευρώπη. Διαταράχθηκε κάπου η κοινωνική τάξη; Όχι.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι η διαχείριση της τρέχουσας προσφυγικής και μεταναστευτικής κρίσης στην Ανατολική Μεσόγειο από την Ευρώπη ήταν ήρεμη, αρμονική και αποτελεσματική. Ήταν μια θλιβερή, διχαστική και αδέξια διαχείριση της κατάστασης.

Αλλά αυτό που κάνει την κρίση να φαίνεται ανεξέλεγκτη δεν είναι ο τεράστιος αριθμός των προσφύγων. Όπως δείχνει και η έκθεση της Eurostat, η Ευρώπη έχει την δυνατότητα να απορροφήσει μεγάλο αριθμό νεοεισερχόμενων.

Το πραγματικό πρόβλημα είναι η δημαγωγία και οι στενόμυαλες πολιτικές που διαμορφώνουν την απάντηση της Ευρώπης.

https://ultrapolitica.wordpress.com/2016/02/04/prosfygiko-financial-times-sygklonistikes-alhtheies-pou-den-kserete/

6 comments so far

  1. Ο ΧΑΡΤΗΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟΥ

    Το 2015 μπήκαν στην Ελλάδα 804.465 μετανάστες -Από ποιες χώρες ήρθαν [λίστα]

    Πολλοί μετανάστες πιστεύουν ότι χρησιμοποιώντας ένα πλαστό έγγραφο, ή εάν δεν έχουν καθόλου χαρτιά, θα τους δοθεί η δυνατότητα να λάβουν άσυλο από κάποια χώρα στη δυτική Ευρώπη.

    Σύμφωνα με ανώτερα στελέχη του Λιμενικού Σώματος, αυτό συμβαίνει καθώς είναι πιο εύκολο να ζητήσει κάποιος άσυλο όταν είναι πρόσφυγας από τον πόλεμο και όχι οικονομικός μετανάστης.

    Μέσα στο 2015 μπήκαν στην Ελλάδα 804.465 μετανάστης
    Σύμφωνα με στοιχεία του Λιμενικού Σώματος που έχει στη διάθεσή του το ΑΠΕ-ΜΠΕ, οι μετανάστες που έχουν περάσει στην Ελλάδα ή έχουν μετακινηθεί κάποιοι από αυτούς σε χώρες της Ευρώπης από τις αρχές του 2015 έως τις 21 Δεκεμβρίου, ανέρχονταν σε 804.465, εκ των οποίων οι μισοί, 457.149, ήταν πρόσφυγες από τη Συρία. Συνολικά, 77 εθνικότητες απαρτίζουν το σύνολο των υπόλοιπων οικονομικών μεταναστών.

    Πάνω από 340.000 αυτοί που δεν είναι πρόσφυγες

    Από τις αρχές του έτους έως τις 21 Δεκεμβρίου έχουν καταγραφεί από τα διάφορα κέντρα των τοπικών λιμενικών Αρχών στα νησιά 347.316 άτομα που δεν αποτελούν πρόσφυγες από τη Συρία, αλλά είναι οικονομικοί μετανάστες από αραβικές και αφρικανικές χώρες. Για τους οικονομικούς μετανάστες, ορισμένες από τις περιπτώσεις κρίνονται απελάσιμες και ορισμένες μη απελάσιμες.
    Ο χάρτης του μεταναστευτικόυ -Από ποιες χώρες έρχονται στην Ελλάδα
    Συγκεκριμένα, σε 48 τοπικές λιμενικές Αρχές έχουν καταγραφεί από τις αρχές του έτους έως τις 21 Δεκεμβρίου:

    194.827 άτομα από το Αφγανιστάν,
    4.332 από τη Σομαλία,
    277 από τη Γκάνα,
    7.229 από το Μαρόκο,
    184 από τη Γκάμπια,
    371 από το Σουδάν,
    676 από τη Νιγηρία,
    351 από τη Δημοκρατία του Αγίου Δομίνικου,
    817 από το Καμερούν,
    2 από την Κούβα,
    47 από τις Κομόρες,
    848 από την Ερυθραία,
    208 από την Ακτή Ελεφαντοστού,
    5 από τη Μπενίν,
    1.306 από την Αλγερία,
    21.780 από το Πακιστάν,
    350 από το Μαλί,
    69 από την Αιθιοπία,
    331 από την Υεμένη,
    36 από τη Γουινέα,
    53 από τη Σιέρα Λεόνε,
    179 από την Ουγκάντα,
    1.177 από το Κονγκό,
    5.495 από την Παλαιστίνη,
    77.475 από το Ιράκ,
    27 από τη Δημοκρατία της Κεντρικής Αφρικής,
    2 από την Ονδούρα,
    1 από το Νταρφούρ,
    49 από το Τόγκο,
    16 από τη Ρουάντα,
    21.133 από το Ιράν,
    108 από τη Μπουργκίνα Φάσο,
    5 από τη Γκαμπόν,
    454 από τη Σενεγάλη,
    144 από την Ινδία,
    173 από τη Μιανμάρ,
    12 από τη Λιβερία,
    162 από τη Σρι Λάνκα,
    37 από τη Μαυριτανία,
    9 από τη Δημοκρατία του Νίγηρα,
    205 από τη Λιβύη,
    228 από το Νεπάλ,
    28 από την Αϊτή,
    115 από την Τυνησία,
    467 από την Αίγυπτο,
    3.375 από το Μπαγκλαντές,
    2 από τη Δημοκρατία του Τσαντ,
    15 από τη Νότια Αφρική,
    2 από την Κένυα,
    2 από την Κολομβία,
    1 από τη Τζαμάικα,
    9 από την Αρμενία,
    9 από το Μπουρούντι,
    1.829 από τον Λίβανο,
    15 από το Ουζμπεκιστάν,
    33 από τη Βιρμανία,
    50 από το Κουβέιτ,
    1 από την Αλβανία,
    2 από τη Γαλλία,
    6 από την Αγκόλα,
    41 από την Ιορδανία,
    39 από την Τουρκία,
    3 από την Ουκρανία,
    6 από τη Ζάμπια,
    7 από το Τατζικιστάν,
    15 από τη Σαουδική Αραβία,
    4 από τις Φιλιππίνες,
    3 από το Καζακστάν,
    2 από τη Ρωσία,
    3 από τη Γεωργία,
    4 από τη Μολδαβία,
    6 από το Θιβέτ,
    26 από την Κίνα,
    3 από το Τουρκμενιστάν
    3 από τη Δυτική Σαχάρα.
    Αναφορικά με τους διακινητές των μεταναστών, η πλειοψηφία είναι υπήκοοι Τουρκίας, ενώ 12 άτομα από αυτά που συνελήφθησαν μέσα στο 2015 ήταν και από την Ελλάδα.

    Από ποιες χώρες είναι οι διακινητές
    Από τις αρχές του 2015 έως τις 21 Δεκεμβρίου, από τους διακινητές που είχαν συλληφθεί από στελέχη του Λιμενικού Σώματος, 157 ήταν υπήκοοι Τουρκίας, 140 από τη Συρία, 17 από το Ιράκ, 24 από το Αφγανιστάν, 64 από την Ουκρανία, ένας από τη Σομαλία, δύο από το Μαρόκο, εννέα από το Πακιστάν, οκτώ από την Αίγυπτο, ένας από την Αλγερία, 11 από τη Γεωργία, δύο από τη Ρωσία, τέσσερις από τη Δημοκρατία του Αγίου Δομίνικου, δώδεκα από την Ελλάδα, τρεις από το Αζερμπαϊτζάν, δύο από το Τουρκμενιστάν, έξι από το Ιράν, έναςε από τον Λίβανο, τρεις από την Παλαιστίνη και ένας από τη Δανία. Συνολικά συνελήφθησαν 468 άτομα.

    Πηγή: Το 2015 μπήκαν στην Ελλάδα 804.465 μετανάστες -Από ποιες χώρες ήρθαν [λίστα] | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/242582/2015-mpikan-stin-ellada-804465-metanastes-apo-poies-hores-irthan-lista#ixzz420mzxZw7

  2. Για την τουρκο-κουρδική αντιπαράθεση:

    http://www.naturalgasasia.com/turkey-kurds-in-duel-over-energy-17741

    Turkey, Kurds in Duel Over Energy

  3. Λένιν on

    «Προσφυγιά… το 1919 και το 1922 συναντούν το 2015 και το 2016….»

    Feb 26, 2016 By Γιάννης Σκούφης

    Μια συγκλονιστική ιστορία περιγράφει στο glyfada24.gr ο πρόεδρος της Ένωσης Ποντίων Γλυφάδας «Η Ρωμανία» Κυριάκος Τιλγκερίδης.

    «Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2016, ώρα 10:30 το βράδυ, λίγο μετά το τέλος της πρόβας των χορευτικών μας, στα γραφεία του συλλόγου μας, της Ένωσης Ποντίων Γλυφάδας «Η Ρωμανία».
    Όπως κάθε βράδυ τις τελευταίες εβδομάδες, ετοιμαζόμασταν για τον Πειραιά, να προσφέρουμε λίγα τρόφιμα, ζεστά ρούχα, φρέσκα φρούτα και βοήθεια στους άλλους εθελοντές, για τους πρόσφυγες που έρχονταν κατά χιλιάδες, κάθε ξημέρωμα, με τα πλοία.
    Την ακούσαμε να έρχεται…. Το βάδισμά της χαρακτηριστικό, αργό και κουρασμένο, από τα 98 χρόνια που κουβαλούσε στην γυρτή της πλάτη. Τα μάτια της, θολά από τον καιρό. Η κυρία Μαρία, η «κυρά – Μάρω», όπως η ίδια θέλει να τη λέμε…. Πρόσφυγας πρώτης από τη Γενοκτονία γενιάς,

    1993 1γεννημένη σε ένα χωριουδάκι έξω από την Τραπεζούντα του Πόντου, μέσα στη φωτιά του ξεριζωμού. Κατάφερε να φτάσει με την μητέρα της στην Ελλάδα……. Ο πατέρας της και τα άλλα τρία μεγαλύτερα αδέλφια της δεν τα κατάφεραν, πνίγηκαν, όταν η βάρκα στην οποία είχαν μπει για να φτάσουν το πλοίο που είχε δέσει αρόδου για να τους φέρει στην Ελλάδα, αναποδογύρισε στα νερά της Μαύρης θάλασσας.
    Μέλος μας από τα πρώτα, πάντα παρούσα στις εκδηλώσεις, στήριγμα για εμάς από τα πιο πολύτιμα, ανεξάντλητη πηγή δύναμης στην προσπάθειά μας για τη διάσωση της παράδοσης.

    «Κυρά Μάρω, τι θες εδώ τέτοια ώρα; Είναι αργά για σένα», της είπα με σχεδόν αυστηρό τόνο, για τον οποίο σχεδόν αμέσως, μετάνιωσα.
    «Πρόεδρε», μου απαντά με δυνατή φωνή, «θέλω να έρθω μαζί σας απόψε. Να! έχω φέρει και λίγα γλυκά που έφτιαξα. Θέλω να έρθω, μη μου το αρνηθείς».
    Τα΄χασα. Δεν ήξερα τι να της πω. «Κυρά Μάρω μου, θα ταλαιπωρηθείς, καθόμαστε εκεί μέχρι το ξημέρωμα που έρχονται τα πλοία, θα κουραστείς. Δεν είναι για σένα αυτά», προσπάθησα να ψελλίσω.
    Τα μάτια της άστραψαν, το ρυτιδιασμένο πρόσωπό της έλαμψε από αποφασιστικότητα και πείσμα. «Εγώ θα΄ρθω» μου απάντησε «Έστω και μόνη μου! Εγώ θα έρθω. Δεν το συζητώ».
    Φύγαμε σε λίγο. Στη διαδρομή δεν είπαμε πολλά… Η κυρά Μάρω δεν μιλούσε καθόλου. Κοιτούσε έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου συνεχώς και που και που αναστέναζε.
    Τα πλοία έφτασαν όπως κάθε μέρα το ξημέρωμα. Χιλιάδες πρόσφυγες, ανθρώπινο ποτάμι απόγνωσης και δυστυχίας, ξεχύθηκαν στην προβλήτα του λιμανιού. Η κυρά Μάρω, με το που τους αντικρίζει, πετάγεται από το παγκάκι που καθότανε και τρέχει κοντά τους. Πρώτη απ΄όλους, η πλάτη της ολόισια, το βάδισμά της ανάλαφρο και γρήγορο! Τα μάτια της πετούσαν σπίθες!
    «Ελάτε!» μας φώναξε, «τι κάθεστε, ήρθαν οι άνθρωποι!».
    Κοιταχτήκαμε απορημένοι. Η κυρά Μάρω, αγκάλιαζε τα παιδιά, τα χάιδευε, τους πρόσφερε τα γλυκίσματα που είχε φτιάξει, έπαιρνε από τα χέρια των προσφύγων τους μπόγους τους για να τους ξεκουράσει, αγκάλιαζε σφιχτά τις μάνες, τους μιλούσε πότε ποντιακά, πότε νεοελληνικά, τους φιλούσε. Έκλαιγε μαζί τους, τους φίλαγε τα χέρια…..
    Είχαμε μείνει άφωνοι….. Όλοι οι εθελοντές είχαν μείνει άφωνοι…..
    Σε δύο ώρες είχαμε μοιράσει τα πάντα…. «Άντε κυρά Μάρω» της είπα, «πάμε, φεύγουμε».
    Στην επιστροφή δεν μιλούσαμε καθόλου. Κουρασμένοι από το ξενύχτι, με βαριές ψυχές από τον πόνο και τη δυστυχία που κάθε βράδυ αντικρίζουμε, δεν αντέχαμε να πούμε τίποτε….
    «Οι άνθρωποι αυτοί», ακούμε ξαφνικά την κυρά Μάρω να λέει, «Οι άνθρωποι αυτοί, είμαι εγώ και η μάνα μου, είναι ο πατέρας μου και τα τρία αδέλφια μου που δεν τους γνώρισα, δεν τους θυμάμαι, είμαστε όλοι οι Πόντιοι, όλοι οι Μικρασιάτες. Είμαστε όλοι εμείς. Όπου υπάρχει πρόσφυγας, είμαστε εμείς».
    Και τότε καταλάβαμε όλοι. Η 98χρονη κυρά Μάρω, εκείνο το βράδυ είχε γυρίσει ενενήντα πέντε ολόκληρα χρόνια πίσω. Ξανάζησε τις ίδιες εικόνες, τις ίδιες στιγμές του θανάτου, που τη στοιχειώνουν σε όλη της τη ζωή.
    Η προσφυγιά τελικά είναι η ίδια. Ο πόνος και η δυστυχία, η απόγνωση, οι κακουχίες, η ταλαιπωρία, οι αρρώστιες, ο θάνατος…. Τα ίδια ακριβώς.
    Σαν ο χρόνος να έχει διπλώσει. Σαν το 1919 και το 1922 να έχουν γυρίσει για να συναντήσουν το 2015 και το 2016. Στα ίδια ακριβώς μέρη, στα ίδια λιμάνια, στις ίδιες προβλήτες. Ίδιες εικόνες, ίδιο δάκρυ….

    Εμείς οι Πόντιοι τα έχουμε ζήσει αυτά. Η προσφυγιά είναι κομμάτι του εαυτού μας, ο πόνος, η δυστυχία, ο θάνατος έχουν εντυπωθεί βαθιά, πολύ βαθιά μέσα μας.
    Όπου υπάρχει πρόσφυγας, όπου υπάρχει προσφυγιά, είμαστε εμείς εκεί.
    Όπου υπάρχει πρόσφυγας, όπου υπάρχει προσφυγιά θα είμαστε πάντα εμείς εκεί!».

    Γλυφάδα, 26 Φεβρουαρίου 2016
    Κυριάκος Β. Τιλγκερίδης
    Πρόεδρος της Ένωσης Ποντίων Γλυφάδας «Η Ρωμανία»

    http://www.glyfada24.gr/index.php/politics/headlines/item/555-prosfigia

  4. «-Τα κερατιάτικα της Χριστοδουλοπούλου»

    https://pontosandaristera.wordpress.com/2015/11/18/hristodoulopoulou/

  5. Ιγνάτιος: »Όποιος αρνείται την προσφορά στους πρόσφυγες δεν είναι ούτε Έλληνας, ούτε Ορθόδοξος»

    Η μεγαλύτερη δεξαμενή εθελοντισμού στην Ελλάδα είναι η Εκκλησία, είναι η φύση της. Το ξέρουν οι άνθρωποι που προσφέρουν και ετοιμάζουν το φαγητό» δήλωσε στον Alpha 989 ο Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού Ιγνάτιος και πρόσθεσε ότι «το έλλειμμα συντονισμού δείχνει χάος αλλά εμείς τρέξαμε σε αυτούς τους ανθρώπους. Στις επαρχίες οι πρώτοι που έτρεξαν (να βοηθήσουν τους πρόσφυγες) ήταν οι ιερείς.

    Όταν είδα να ανοίγουν παρεκκλήσια στα νησιά για να μπουν οι άνθρωποι, ήταν η αγιότερη πράξη που υπήρξε. Ακόμα και την φυσική εικόνα, το ξύλο, όπου και αν την βρούμε, θα την πάρουμε, θα την καθαρίσουμε και θα την βάλουμε σε ένα καλό σημείο του σπιτιού μας. Έτσι είναι και ο άνθρωπος. Βεβαίως έχει πόνο, κόπο. Όσο και αν μας λοιδόρησαν εμάς τους Έλληνες, δικαίως τώρα στρέφουν όλοι τα μάτια και λένε ότι οι Έλληνες είναι άνθρωποι. Δεν μπορώ να δεχτώ κάποιον που αρνείται την προσφορά σε πρόσφυγες και μετανάστες.

    Για μένα αυτός δεν είναι ούτε Έλληνας ούτε Ορθόδοξος. Η Ορθοδοξία περιθάλπει όποιον άνθρωπο από όπου και αν είναι Αυτό σημαίνει Χριστός. Όσο θα κηρύττουμε τον Χριστό αυτό θα το κάνουμε πράξη» συμπλήρωσε, ωστόσο, ότι «στους πρόσφυγες και τους μετανάστες είναι ο Χριστός σήμερα. Αυτόν τον Χριστό διδάσκουμε. Θα είμαστε υπόλογοι αν δεν τον υποδεχτούμε. Μόνο με αυτόν τον Χριστό μπορούμε να γιορτάσουμε πραγματική Ανάσταση το Πάσχα».

    Απαντώντας στις φωνές που θεωρούν ως απειλή για τον Χριστιανισμό την έλευση Ισλαμιστών στην Ευρώπη, ο Μητροπολίτης Δημητριάδος κος Ιγνάτιος είπε: «Και εγώ ανησυχώ αλλά στο όνομα της ανησυχίας δεν μπορείς να αφήσεις ένα παιδί νηστικό. Εμείς 400 χρόνια σκλαβιάς και δεν χαθήκαμε, θα χαθούμε τώρα; Και τώρα θα αντέξουμε. Η Ευρώπη κινδυνεύει γιατί έχασε τον Θεό. Τους προέκυψε το Ισλάμ και τρέχουν να βάλουν θρησκευτικά στα σχολεία για να μάθουν τα παιδιά τί είναι Θεός και τί τζαμί. Αν πάμε φοβικά, θα κάνουμε τα μεγαλύτερα λάθη. Η Εκκλησία όποτε χρειάστηκε έδωσε τα πάντα» και πρόσθεσε χαρακτηριστικά «στην Ορθόδοξη Θεολογική Σχολή των Αθηνών διδαχτήκαμε το Ισλάμ. Έδωσα μάθημα για το Ισλάμ. Είναι λάθος να πούμε ότι όλο το Ισλάμ είναι τζιχαντιστές και θέλει «ιερό πόλεμο».

    Βεβαίως, υπάρχουν στοιχεία που όποιος τα παραφράσει ή τα πάρει στα χέρια του για πολιτικούς λόγους, μπορεί να το μετατρέψει σε πολεμική μηχανή. Και το Ευαγγέλιο του Χριστού όμως δεν απέτρεψε τις Σταυροφορίες. Η παρερμηνεία έφερε αίμα. Ως βιβλίο πολιτισμού ο καθένας πρέπει να διαβάσει το Κοράνι και δεν έχει να χάσει τίποτα, γιατί όμως ένας Ευρωπαίος όταν διαβάζει το Κοράνι γίνεται τζιχαντιστής; Έχει χάσει το νόημα της ζωής και μέσα από το Κοράνι που ευκολύνει τα πράγματα νομίζει ότι μπορεί να βρει νόημα στη ζωή του. Εμείς οι Έλληνες έχουμε παράδοση, μυστικισμό, έχουμε την αλήθεια».

    Ο κ. Ιγνάτιος επεσήμανε ότι «χάσαμε την «κοινότητα». Είναι αυτό που έχει χάσει και η Εκκλησία πολλές φορές. Εκκλησία είναι η πρόσκληση γύρω από ένα τραπέζι να φάμε μαζί. Είναι ο Χριστός στην Αγία Τράπεζα. Παίρνω ένα ψίχουλο και μία σταγόνα, όχι για να ζήσω αλλά για να είμαι με τον Θεό. Η Εκκλησία ήταν αγάπη γύρω από μία τράπεζα, που γινόταν αγάπη σε ένα τραπέζι. Δεν γίνεται όταν κοινωνώ από ένα ποτήρι, να μην έχεις να φας εσύ και εγώ να τρώω. Στην κοινωνία γίνομαι ένα με τον συνάνθρωπό μου, που κοινωνούμε μαζί. Δεν γίνεται να είσαι ξένος και να παραμένεις ξένος για μένα. Στις μικρές εκκλησιαστικές κοινότητες, η μικρή ενορία, που συγκροτείται από τους ανθρώπους που έχουν συνείδηση, αναπληρώνει το κενό της κοινωνίας μας. Αν έχουμε χάσει την κοινωνία μεταξύ μας, ο ατομισμός κυριαρχεί και η μοναξιά οδηγεί στην κατάθλιψη».

    http://www.romfea.gr/diafora/6889-ignatios-opoios-arneitai-tin-prosfora-stous-prosfuges-den-einai-oute-ellinas-oute-orthodojos

  6. Π.Θ. on

    «Ομολογία» του βουλευτή Δωδεκανήσου
    Σαντορινιός (ΣΥΡΙΖΑ): Κάναμε λάθος που κλείσαμε την Αμυγδαλέζα
    04/03/2016

    «Δεν μπαίνω στη λογική του να υπερασπιστώ όλες τις ενέργειες που έχουμε κάνει στο παρελθόν»

    Με το προσφυγικό στην πρώτη γραμμή και την κυβέρνηση να αποδέχεται, εν μέρει, τα λάθη και τις παραλείψεις της στη διαχείριση του ζητήματος, αίσθηση προκαλεί η τοποθέτηση του βουλευτή Δωδεκανήσου του ΣΥΡΙΖΑ, Νεκτάριου Σαντορινιού.

    «Αργήσαμε να τα υλοποιήσουμε και είναι μια πραγματικότητα αυτό. Υπήρχαν αντικειμενικές συνθήκες και δεν υπήρχε ο καλύτερος δυνατός συντονισμός» παραδέχτηκε..

    Και συνέχισε: «Μπορώ να σας πω ότι (για την Αμυγδαλέζα και το κλείσιμό της) ήταν και μία λάθος εκτίμηση, αλλά δεν μπαίνω στη λογική του να υπερασπιστώ όλες τις ενέργειες που έχουμε κάνει στο παρελθόν».

    «Όμως, σήμερα είμαστε υποχρεωμένοι να διαμορφώσουμε τους χώρους αυτούς και θα το κάνουμε με τις καλύτερες δυνατές συνθήκες» κατέληξε, αναφερόμενος στα hotspots.

    http://www.protothema.gr/politics/article/558635/sadorinios-suriza-kaname-lathos-pou-kleisame-tin-amugdaleza/


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: