Μια εκδήλωση για το Ισλάμ στο Κιλκίς

16-1-2016 ΚιλκίςΜια πολύ ενδιαφέρουσα συνάντηση για το φαινόμενο του Ισλάμ και την ιστορία του θα γίνει επόμενο διάστημα στο Kιλκίς. 

Τη διοργανώνει ο  ΟΜΙΛΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΤΟΥ ΚΙΛΚΙΣ.

Τίτλος της εκδήλωσης:  «ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕ ΤΟ ΙΣΛΑΜ – ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ».

Η εκδήλωση θα γίνει το Σάββατο 16  Ιανουαρίου και ώρα  19.00, στην αίθουσα του ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ ΚΙΛΚΙΣ.

Ομιλητές:

ΖΙΑΚΑ  ΑΓΓΕΛΙΚΗ, επίκουρος καθηγήτρια ΑΠΘ  –  «Ισλάμ  θρησκεία και πολιτική»

ΛΕΚΚΑΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ, ιστορικός  Πανεπιστημίου Ιωαννίνων – «Η έννοια του ιερού πολέμου στη  Δύση στο Βυζάντιο και στο Ισλάμ» 

 -ΑΓΤΖΙΔΗΣ ΒΛΑΣΗΣ, διδάκτωρ σύγχρονης ιστορίας – «Η συνάντηση  του   Ελληνισμού με το Ισλάμ».

Στο παγκόσμιο σκηνικό τα τελευταία χρόνια και περισσότερο στις δυτικές κοινωνίες, εμφανίζεται μια συγκρουσιακή απειλή προερχόμενη από κάποιους ισλαμικούς κύκλους που προβληματίζει και δημιουργεί άμεσα την ανάγκη,

α) της γνώσης του τι είναι  << ΙΣΛΑΜ >> στις διάφορες συνιστώσες του και

β) την ανάγκη έρευνας με στόχο την αντικειμενική γνώση του φαινομένου αυτού

 Αυτήν ακριβώς την ανάγκη έρχεται να καλύψει η ως άνω εκδήλωση, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση των διοργανωτών.

 

5 comments so far

  1. Chris Papageorgiou on

    Λεγοντας την αληθεια για το ισλαμ, βριζεις.
    Αυτη ειναι η λογικη του ειρηνικου ισλαμ και ως αντεληγθην προχθες, ειναι και η λογικη της Ελληνικης Αριστερας.
    Μηπως λανθανω αγαπητε Βλαση ?

  2. Π.N. on

    http://www.eidisis.gr/politistika/omilos-gia-tin-istoria-ti-symbainei-me-to-islam.html

    Σάββατο, 09 Ιανουάριος 2016 20:56
    Ομιλος για την Ιστορία: Τι συμβαίνει με το Ισλάμ;
    Γράφτηκε από τον Eidisis.gr

  3. Τετάρτη, 13 Ιανουάριος 2016

    Κουβάρι θρησκειών και ονομάτων
    Γράφει ο Τάσος Ναούμης, παιδίατρος, tanaoum@otenet.gr

    Μπερδεμένη είναι η έννοια του ιερού πολέμου, όπως είναι όλα μπερδεμένα στην Μέση Ανατολή.
    Κατά την διάρκεια των πολέμων που οδήγησαν στην εξάπλωση του μουσουλμανικού κόσμου, οι πολεμιστές συμμετείχαν στον πόλεμο εθελοντικά και προσωρινά, καθότι αυτό επέβαλαν τα ήθη των φυλών της Αραβίας.

    Η έννοια του ιερού πολέμου (djihad) εμφανίστηκε γύρω στον 11ο αιώνα μετά την κατάκτηση λαών μη αραβικών και την εξάπλωση της θρησκείας σε περιοχές μακριά από την Αραβία. Στην μετάφραση του σημαίνει προσπάθεια, αγώνας, μάχη και περιλαμβάνει την έννοια του πολέμου, του μάρτυρα, και την ανταμοιβή με μια θέση στον παράδεισο. «Όσοι πιστεύουν πολεμούν στον δρόμο του θεού». Αυτό γράφει το κοράνιο.
    Για το σύγχρονο djihad μπορούμε αστειευόμενοι να πούμε ότι φταίει ο…κομμουνισμός. Για την ακρίβεια δημιουργήθηκε ως αντίδραση στην σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν την δεκαετία του 80. Πρωτεργάτης ήταν ο παλαιστίνιος θεολόγος Abdullah Azzam ο οποίος το 1985 διακήρυττε ότι :
    1)το djihad είναι μία διαρκής υποχρέωση κάθε μουσουλμάνου όπως είναι η προσευχή και η νηστεία 2) djihad σημαίνει πόλεμος με όπλα 3) ο ιερός πόλεμος είναι μία ατομική προσωπική υποχρέωση του μουσουλμάνου 4) το djihad είναι η κορυφή του islam την οποία οι πιστοί κατακτούνε σταδιακά. Πρώτα γίνεται η μετανάστευση του πιστού, μετά η εκπαίδευση, μετά η φύλαξη των συνόρων και στο τέλος η συμμετοχή του στην μάχη. Η μετανάστευση είναι απαραίτητη στο islam (λέει ο Azzam) και δεν θα σταματήσει όσο βρίσκεται σε εξέλιξη ο ιερός πόλεμος. (Ο παραμικρός συνειρμός με τα πρόσφατα προσφυγικά κύματα στην Ευρώπη προκαλεί ανατριχίλα).
    Ο σπόρος έπεσε. Μέχρι εκείνη την εποχή μόνο μια ανώτατη θρησκευτική αρχή μπορούσε να καλέσει σε ιερό πόλεμο. Από το 1985 και μετά δεν χρειάζεται κήρυξη ιερού πολέμου διότι αυτός μετατρέπεται σε μια ατομική υποχρέωση-πρωτοβουλία κάθε μουσουλμάνου. Ο Αzzam άλλαξε το παγκόσμιο σκηνικό χωρίς να το καταλάβει κανένας.
    Ο Azzam, με έδρα το Peshwar του Πακιστάν, εκδίδει περιοδικά που διανέμονται σε όλα τα τζαμιά του πλανήτη και στρατολογεί πολεμιστές (τζιχαντιστές) που προσέρχονται απ’ όλο τον μουσουλμανικό κόσμο, για να συμμετάσχουν στον ιερό πόλεμο κατά των «απίστων» σοβιετικών. Ο Azzam δολοφονήθηκε το 1989. Στα χνάρια του είχε ήδη κινηθεί ο πάμπλουτος Σαουδάραβας Oussama Ben Laden που το 1988 δημιούργησε την δική του οργάνωση al-Qaeda (σημαίνει η Βάση).
    Ακολουθεί η εισβολή των Ιρακινών (Saddam Housein) στο Κουβέιτ (1990) που είχε σαν επακόλουθο την εγκατάσταση του αμερικανικού στρατού στην Σαουδική Αραβία. Η νίκη των Taliban στο Αφγανιστάν (1996), έλκει σαν μαγνήτης εκατοντάδες τζιχαντιστές του μουσουλμανικού κόσμου που εγκαθίστανται εκεί. Ανάμεσα σε αυτούς βρίσκεται και ο Ben Laden ο οποίος θέλει να πολεμήσει τους Αμερικανούς, επειδή τόλμησαν να πατήσουν την Σαουδική Αραβία, όπου βρίσκονται οι άγιοι τόποι του ισλάμ. Το 1998 το «παγκόσμιο μουσουλμανικό μέτωπο κατά των σταυροφόρων και των εβραίων» διακήρυξε την υποχρέωση κάθε μουσουλμάνου να σκοτώσει έναν Αμερικανό στρατιώτη ή πολίτη. Ο 2ος πετροπόλεμος (intifada) κατά τον οποίο ισραηλινοί στρατιώτες πυροβολούν κατά εφήβων Παλαιστινίων διαδηλωτών (Οκτώβριος 2000) προκαλεί την έχθρα των τσιχαντιστών κατά της Αμερικής, την οποία θεωρούν ότι κρύβεται πίσω από το Ισραήλ, που ουσιαστικά πολεμάει τους μουσουλμάνους. Έτσι κατασκευάστηκε η θεωρία του Αμερικανού ως εχθρού του μουσουλμάνου, που δικαιολόγησε τις επιθέσεις αυτοκτονίας κατά αμερικανικών στόχων, που κορυφώθηκαν με την καταστροφή των δίδυμων πύργων στην Νέα Υόρκη στις 11 Σεπτεμβρίου 2001.
    Όταν το κράτος των Taliban κατέρρευσε το φθινόπωρο του 2001 οι τζιχαντιστές του Αφγανιστάν χωρίστηκαν σε δύο ομάδες. Η μια ακολουθήσε την al-Qaeda μέχρι την ημέρα της δολοφονίας του αρχηγού της Ben Ladden (2 Μαΐου 2011). Η άλλη ακολούθησε τον Zarqawi και την οργάνωση του (Ένωση και djihad) που μετακινήθηκε προστατεύτηκε και αναπτύχθηκε στο κουρδικό Ιράκ. Το 2006 μετά τον θάνατο του Zarqawi η οργάνωση μετονομάστηκε σε Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ υπό την νέα ηγεσία του Abu Bakr al-Baghdadi. Όταν κατέλαβε τμήμα του Ιράκ και της Σύριας, η οργάνωση μετονομάστηκε σε ισλαμικό κράτος του Ιράκ και της Συρίας (Daesh ή Isis). Η al-Qaeda της Συρίας αντιδρώντας στην παρουσία του Daesh ίδρυσε το Μέτωπο Jubhat al-Nusrat. Κουβάρι πιο μπερδεμένο δεν γίνεται!
    Για να καταλάβουμε τα τεκταινόμενα στην Μέση Ανατολή, θα πρέπει να θυμηθούμε ότι εκεί επικρατεί ένας μόνιμος ανταγωνισμός μεταξύ σουνιτών και σιϊτών. Για να συνεννοούμαστε καλύτερα ας πούμε ότι οι σουνίτες αποτελούν την ορθοδοξία και ότι οι σιΐτες είναι η μεγαλύτερη αίρεση του ισλάμ. Η σιΐτική αίρεση ταιριάζει καλύτερα στα συναισθήματα του αδικημένου και κατατρεγμένου και γι’ αυτό και αυξάνονταν οι οπαδοί της εκεί όπου υπάρχει ανέχεια και αδικία. Κάθε σιΐτης κρύβει μέσα του έναν μάρτυρα.
    Η μεγάλη κοινότητα των σιΐτων του Ιράκ προέρχεται από τρείς πηγές. Πρώτα εμφανίστηκαν Άραβες νομάδες που μεταναστεύοντας προς την Μεσοποταμία, όπου βρήκαν εύφορα εδάφη με άφθονα νερά, εγκαταστάθηκαν εκεί ως γεωργοί και ως ψαράδες. Γεωργός και ψαράς ήταν για τις αραβικές φυλές καταφρονημένα επαγγέλματα ανθρώπων που ανήκαν σε κατώτερες κοινωνικά ομάδες. Ανώτεροι ήταν οι νομάδες επειδή χειρίζονταν τα όπλα. Οι σιΐτες την εποχή των Οθωμανών (που ήταν σουνίτες) όχι μόνο δεν εξελίχθηκαν αλλά αντιμετώπιστηκαν εχθρικά γιατί τους θεωρούσαν όργανα των Περσών (που ήταν σιΐτες και εχθροί των Οθωμανών).
    Η δεύτερη πηγή ήταν οι σουνίτες γεωργοί που έχασαν την γή που καλλιεργούσαν, εξαιτίας ενός νέου φεουδαρχικού συστήματος κατοχής γαιών που καθιερώθηκε από την Οθωμανική διοίκηση τον 19Ο αιώνα. Οι άκληροι αδικημένοι σουνίτες έγινα από αντίδραση σιΐτες.
    Τρίτος λόγος που αυξήθηκε η σιΐτική κοινότητα στο Ιράκ, ήταν η δυναμική παρουσία του κλήρου που έπαιζε έναν αυξανόμενο πολιτικό ρόλο κατά τον 19ο αιώνα. Οι σιΐτες κληρικοί δεν δίσταζαν να καταγγέλλουν τις αυθαιρεσίες των Οθωμανών όπως και των ευρωπαίων αργότερα.
    Οι σιΐτες κληρικοί απέκτησαν πολιτική αίγλη όταν το 1914 υπήρξαν οι μόνοι που ξεσηκώθηκαν κατά της κυριαρχίας των Βρετανών όταν ο σουνίτης (!) σουλτάνος-χαλίφης κήρυξε ιερό πόλεμο κατά της Βρετανίας. Όμως ηττήθηκαν και έζησαν έκτοτε στην πολιτική αφάνεια μέχρι την δεκαετία του 50, οπότε και επανεμφανίζονται στο πολιτικό και κοινωνικό προσκήνιο.
    Σε κοινωνικό επίπεδο η βίαιη συμπεριφορά των μεγάλων ιδιοκτητών γής ( τον 20ο αιώνα) εξανάγκασε τον αγροτικό πληθυσμό σε μαζική μετανάστευση προς τις μεγάλες πόλεις, με αποτέλεσμα την δημιουργία μεγάλων συνοικισμών όπου κατοικούσαν πάμφτωχοι άνθρωποι, στην πλειοψηφία τους σιΐτες. Όταν το κόμμα Μπααθ (Saddam) κατέλαβε την εξουσία στήριξε τους σουνίτες και απέρριψε τους σιΐτες, οι οποίοι βρήκαν μοναδικό τους στήριγμα τον σιΐτικό κλήρο.
    Όταν εισέβαλαν οι Αμερικανοί στο Ιράκ το 2003, ανέτρεψαν το σουνιτικό καθεστώς του Saddam Ηussein, και το αντικατέστησαν με κυβέρνηση σιΐτικής πλειοψηφίας. Ο θρησκευτικός πόλεμος που ξέσπασε μεταξύ τους το 2006 προκάλεσε 800.000 θύματα και τον γεωγραφικό διαχωρισμό μεταξύ των δύο θρησκευτικών κοινοτήτων. Οι μεν πολεμούσαν τους δε, ως αποστάτες της θρησκείας και εχθρούς της πίστεως. Η ρήξη έγινε οριστική όταν με τον ξεσηκωμό της αραβικής ανοίξεως (2012) ξεσηκώθηκαν και οι ιρακινοί σουνίτες. Τότε η σιΐτική ιρακινή κυβέρνηση τους βομβάρδισε με τον στρατό της.
    Οι εμπειροπόλεμοι σουνίτες στρατιωτικοί του παλαιού καθεστώτος του Saddam Hussein, που έχασαν την εξουσία από τους σιΐτες, εστράφησαν μαζικά προς τους τζιχαντιστές τους οποίους επάνδρωσαν και εξόπλισαν. Μαζί με τους τζιχαντιστές κατέλαβαν αμαχητί την Μοσσούλη και το δυτικό Ιράκ και έφτασαν μέχρι τις πετρελαιοπηγές της Συρίας δημιουργώντας ένα κράτος μεγάλο σαν το Ηνωμένο Βασίλειο με περίπου 8 εκατομμύρια κατοίκους (αναφέραμε ήδη ότι το ονόμασαν Daesh). Το κράτος αυτό τροφοδοτείται χάρη στο λαθρεμπόριο με την Τουρκία και την Συρία (!). Χρησιμοποιεί δε διαδρομές και εφαρμόζει κανόνες που οι Ιρακινοί εφάρμοζαν και παλαιοτέρα για να παραβιάσουν το οικονομικό εμπάργκο που είχε επιβάλει ο ΟΗΕ εναντίον του Ιράκ του Saddam, την περίοδο 1991-2003.
    Οι ηγέτες του Ισλαμικού κράτους είναι σήμερα περίπου 45 χρονών. Στην ηλικία των 10 ετών έζησαν τον πόλεμο με το Ιράν (1 εκατομμύριο νεκροί), σε ηλικία 20 ετών έζησαν την εισβολή του Ιράκ στο Κουβέιτ, μετα έζησαν τον πρώτο πόλεμο του Περσικού κόλπου, σε ηλικία 20-30 ετών έζησαν την πείνα την ανεργία και την φτώχια που προκάλεσε το εμπάργκο του ΟΗΕ επι 12 χρόνια και έζησαν επι 32 χρόνια κάτω από το απολυταρχικό και βάρβαρο καθεστώς του saddam. Σε ηλικία 30 ετών έζησαν τον δεύτερο πόλεμο του Περσικού κόλπου και την εισβολή των Αμερικανών και σε ηλικία 35 ετών τις ενδοθρησκευτικές βιαιότητες.
    Η γενιά που οδηγεί σήμερα το ισλαμικό κράτος μεγάλωσε και ανδρώθηκε σε περιβάλλον με τυραννικό καθεστώς, με διαρκείς πολέμους, με αχαλίνωτη βία. Στην ζωή τους δεν γνώρισαν πάρα αίμα, σφαίρες και πτώματα. Δεν γνωρίζω εάν οι τζιχαντιστες και η ηγεσία τους είναι οι τρελοί μεταξύ των μουσουλμάνων. Είναι όμως απολύτως κατανοητό ότι βία εισέπραξαν στην ζωή τους και βία προσφέρουν. Είναι παράλογο να περιμένουμε από αυτούς συμπεριφορά αγγέλων.
    Όσοι αναζητούν απαντήσεις για το ισλάμ, τους ιερούς πολέμους και τις σχέσεις του ισλάμ με την Ρωμιοσύνη, είναι προσκεκλημένοι από τον όμιλο ιστορίας Κιλκίς το Σάββατο 16 Ιανουαρίου και ώρα 19.00 στο Εμπορικό Επιμελητήριο.

    Πηγές:
    L’OBS. Le retour des guerres de religion. 2015
    Le POINT. Penser l’Islam. Νοέμβριος Δεκέμβριος 2015

    http://www.eidisis.gr/arthrografia/koybari-thriskeion-kai-onomaton.html

  4. Τρίτη, 19 Ιανουάριος 2016 19:37
    Θαυμάσια έναρξη- εγγύηση για ανάλογη συνέχεια
    Γράφτηκε από τον Eidisis.gr
    μέγεθος γραμματοσειράς μείωση του μεγέθους γραμματοσειράς αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς Εκτύπωση E-mail Έκθεση εικόνων
    Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο1 2 3 4 5 (0 ψήφοι)
    Θαυμάσια έναρξη- εγγύηση για ανάλογη συνέχεια
    Όταν σε μια εκδήλωση με εξειδικευμένο θέμα όπως «Τι συμβαίνει με το Ισλάμ- ιστορική προσέγγιση» και υπό δριμύ ψύχος βράδυ Παρασκευής στο Κιλκίς συγκεντρώνονται περισσότεροι από 120 πολίτες τότε βάσιμα τεκμαίρεται πως δεν εξέλιπεν πάσα ελπίς στον τόπο αυτό σε άνυδρους πνευματικά καιρούς.

    Στο Κιλκίς και σε πανελλαδική πρωτιά, όπως σχολίαζε πριν την έναρξη της εκδήλωσης ο ιθύνων νους του διοργανωτή «Ομίλου για την ιστορία και τον Πολιτισμό του Κιλκίς» Βλάσης Αγτζίδης διοργανώθηκε η εκδήλωση που καθήλωσε επί δυο και περισσότερες ώρες το ακροατήριο με εισηγήσεις υψηλού επιπέδου από την καθηγήτρια της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ Αγγελική Ζιάκα, τον ιστορικό Σωτ. Λέκκα και τον ημέτερο Βλάση Αγτζίδη.
    Στο κατάμεστο και με ορθίους αμφιθέατρο του πάντα φιλόξενου Συνεδριακού Κέντρου του Επιμελητηρίου η κ. Ζιάκα άπλωσε την εισήγησή της από τις απαρχές της εμφάνισης του Ισλάμ, των επιδράσεων και δανείων του από τον Ιουδαϊσμό και τον Χριστιανισμό, την επίδραση του αρχαιοελληνικού και ελληνιστικού κόσμου, τις διαφορές του από αυτές τις θρησκείες, τις αιτίες της ορμητικής εξάπλωσής του, τη διάσπασή του στις συνιστώσες (Σουνίτες και Σιίτες κ.α.) και τέλος τη σύνδεσή του με την πολιτική και τις επιμέρους σκοπιμότητές του στον γεωγραφικό χώρο όπου δρα με επιθετικότητα πάντα.
    Ο μεταπτυχιακός φοιτητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και ιστορικός Σωτ. Λέκκας εστίασε στην έννοια του ιερού πολέμου εκκινώντας από την οργάνωση των σταυροφοριών υπό παπική καθοδήγηση, το τζιχάντ των μουσουλμάνων ως ισοδύναμη απάντηση και τη διαφοροποίηση του βυζαντινού και εν γένει ορθόδοξου κόσμου όπου ο πόλεμος θεωρείται πάντα κακός, ευλογείται από την Εκκλησία μόνο ο αμυντικός διανθίζοντας την εισήγησή του με πλήθος ιστορικών στοιχείων.
    Τέλος ο κ. Βλάσης Αγτζίδης χειμαρρώδης όπως πάντα και εκτός κειμένου διεξήλθε το θέμα της συνάντησης του ελληνισμού με το Ισλάμ. Τεράστιο θέμα με πολιτικές παραμέτρους σε όλη την ιστορική διαδρομή του από τον ελληνιστικό κόσμο της Μέσης Ανατολής όπου συνυπήρξαν και συλλειτούργησαν, τη σχέση Ισλάμ και Βυζαντίου και μετέπειτα την Οθωμανική αυτοκρατορία και ιδιαίτερα υπό το φως των συγκαιρινών εξελίξεων.
    Το χαρακτηριστικό και των τριών εισηγήσεων ήταν η απόλυτη προσήλωση-σχέση τους με την επιστημονική γνώση και έρευνα, πλήρως απέχουσες από τις ανέξοδες και εύκολες προσεγγίσεις του εθνο – θρησκευτικού φανατισμού.
    Τη συναρπαστική και άκρως ενδιαφέρουσα εκδήλωση με συνεχίστηκε με διάλογο συντόνισε ο κ. Αναστάσιος Ναούμης.
    Μοναδική παραφωνία, αν μπορεί έτσι να αποδοθεί, ήταν το τεράστιο εύρος του θέματος που εμπόδισε λόγω χρόνου την σε βάθος προσέγγιση φλεγόντων και άκρως επίκαιρων παραμέτρων του θέματος όπως π.χ. τη σύνδεση του Ισλάμ με τη βία, τις (αν υπάρχουν ) ιδεολογικές καταβολές της βίας εντός του Ισλάμ, τη σχέση της με το κοινωνικό- οικονομικό περιβάλλον (υπήρξαν ωστόσο σχετικές νύξεις) κ.α. Τα πάντα όμως προοιωνίζονται ότι ο Όμιλος επιφυλάσσει στη συνέχεια πολλές, παρόμοια υψηλού ενδιαφέροντος, εκδηλώσεις στη συνέχεια.
    Θ.Π.

    http://www.eidisis.gr/politistika/thaymasia-enarksi-eggyisi-gia-analogi-synexeia.html


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: