Σεμινάριο Ιστορίας (9 Δεκεμβρίου): Από την παλιά Ερυθραία στη Νέα Ερυθραία

9 Δεκεμβρίου 2015, 7.15 μ.μ. – 9 μ.μ.

Μαρία Ψαρούδη, Γλωσσολόγος-θεατρολόγος, «Οι χαμένοι παράδεισοι της Ερυθραίας και η δραματική έξοδος»

Μαριάννα Μαστροσταμάτη, παρουσιάζοντας το βιβλίο «Μετά τα Αλάτσατα, Οι Αλατσατιανοί ανά τον Κόσμο»

Το Σεμινάριο Σύγχρονης Ιστορίας, γίνεται στο πλαίσιο του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Δήμου Κηφισιάς.

Οι συναντήσεις γίνονται μια φορά το μήνα, ημέρα Τετάρτη, 7.15 μ.μ. – 9 μ.μ.«Έπαυλη Δροσίνη»-Βιβλιοθήκη Δήμου, Oδός Αγ. Θεοδώρων & Κυριακού….

 

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ

(από εδώ: https://kars1918.wordpress.com/2013/12/01/erythraia/)

  • Η Χερσόνησος της Ερυθραίας υπήρξε μια από τις πλέον πυκνοκατοικημένες από ελληνικό πληθυσμό περιοχές της δυτικής Μικράς Ασίας. Ελάχιστη είναι η απόσταση που τη χωρίζει από τη Χίο, ενώ μορφολογικά θυμίζει μεγάλο νησί του Ανατολικού Αιγαίου.
  • Η Χερσόνησος της Ερυθραίας, όπως και η χερσόνησος της Κυζίκου στη Θάλασσα του Μαρμαρά, αποτελούσαν δύο ελληνικές μικρασιατικές περιοχές, προστατευμένες από την ίδια τη φύση. Ακριβώς αυτή η διαμόρφωση έδινε και στις δύο περιοχές τη δυνατότητα οργάνωσης μιας αδιαπέραστης αμυντικής γραμμής που θα μπορούσε να προστατεύσει για ένα διάστημα την περιοχή από τις κεμαλικές επιθέσεις.Η κριτική που ασκήθηκε στις φιλομοναρχικές κυβερνήσεις του Λαϊκού Κόμματος, που προέκυψαν από τις μοιραίες εκλογές του Νοεμβρίου του 1920, είναι ότι δεν έλαβαν καθόλου υπόψη την προστασία των ελληνικών περιοχών και ειδικά του Σαντζακίου Σμύρνης, με την εκπόνηση σχεδίων άμυνας. Είναι γνωστό ότι οι φιλομοναρχικές κυβερνήσεις κατά τη σχεδόν διετή διαχείριση της μικρασιατικής κρίσης παλινδρόμησαν μεταξύ αντιδιαμετρικών θέσεων. Θέσεων που κυμαίνονταν μεταξύ της οριστικής αποχώρησης από τη Μικρά Ασία και της κατάληψης της Αγκυρας. Σε κάθε εκδοχή όμως ακολούθησαν εντελώς ξενόδουλη πολιτική, υποτασσόμενες στα εκάστοτε κελεύσματα των μεγάλων προστατών – συμμάχων, υποτιμώντας και αγνοώντας τον ίδιο το λαό, αποστερώντας από τους Μικρασιάτες το δικαίωμα της αυτόνομης άμυνας και της πολιτικής διαχείρισης της δικής τους μοίρας. Μόνο στο πλαίσιο αυτό μπορεί να ερμηνευτεί η άρνηση εκπόνησης ενός σχεδίου άμυνας της παραλιακής ζώνης και της εσπευσμένης αποχώρησης του ελληνικού στρατού μετά την ήττα του Αυγούστου, αδιαφορώντας ολοκληρωτικά για τη μοίρα του άμαχου πληθυσμού.

    Από την πρώτη προσφυγιά. Από τον Μάιο του 1914 έως τα τέλη Ιουνίου του 1914, 70.000 Ερυθραιώτες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους και να γίνουν πρόσφυγες στην Ελλάδα (από: Μ. Κορομηλά - Θ. Κοντάρας, «Ερυθραία, ένας ευλογημένος μικρόκοσμος στην καρδιά της Ιωνίας», 1997)Από την πρώτη προσφυγιά. Από τον Μάιο του 1914 έως τα τέλη Ιουνίου του 1914, 70.000 Ερυθραιώτες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους και να γίνουν πρόσφυγες στην Ελλάδα (από: Μ. Κορομηλά – Θ. Κοντάρας, «Ερυθραία, ένας ευλογημένος μικρόκοσμος στην καρδιά της Ιωνίας», 1997)

  • Η άρνηση των μοναρχικών για άμυνα στη Χερσόνησο της Ερυθραίας, δεδομένης της τοπογραφίας της, αλλά και της αδιαμφισβήτητης κυριαρχίας στη θάλασσα του πολεμικού ναυτικού, έγινε κατηγορία κατά τη «Δίκη των Εξ». Θεωρήθηκε ότι η άρνηση διατήρησης της Χερσονήσου υπό τον ελληνικό έλεγχο, αποδυνάμωσε εντελώς την ελληνική πλευρά από διαπραγματευτικά μέσα που ήταν απαραίτητα στο διπλωματικό παρασκήνιο της Συνθήκης των Μουδανιών. Και ότι έθεσε οριστικό τέλος -από συμμαχικής πλευράς- σε κάθε ελληνική διεκδίκηση επί των εδαφών της ηττημένης στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο νεοτουρκικής Αυτοκρατορίας.
  • ————————————–

Η Σμύρνη στην ευτελή ιδιοτέλεια των καιρών μας

 Της Μαριάννας Μαστροσταμάτη

Την ώρα που στο Εθνικό και Ιστορικό Μουσείο, Παλαιά Βουλή, Αθήνα, εκτίθεται ο Ελληνικός Τύπος της Σμύρνης, το κέρας της Αμάλθειας εν Ελλάδι, επιχειρεί αμέσως και εμμέσως να πλήξει την ιστορία και τον πολιτισμό αυτών των ανθρώπων που πνευματικά μεγαλούργησαν αφήνοντας σε μας τα πνευματικά τους έργα. Διότι η μη στέρηση και η γενναιοδωρία που ετυμολογεί ο τίτλος της εφημερίδας Αμάλθειας στη Σμύρνη, στην Ελλάδα μεταφράζεται με τη μιζέρια και την κατάντια στην οποία ως λαός έχουμε τελευταία περιπέσει ‘‘γεναιόδωρα’’.

Οι κερδοσκόποι της πολιτικής και των επιχειρήσεων υπέγραψαν την απόφαση για τη μεταβίβαση των Προσφυγικών Πολυκατοικιών στο TAIΠEΔ, για την εξόφληση του δημοσίου χρέους, με άγνωστη τη μοίρα των ιστορικών οικοδομικών συγκροτημάτων της Λ. Αλεξάνδρας, εάν δεν επέμβει το Συμβούλιο της Επικρατείας που τις έχει κηρύξει διατηρητέες.

Και όταν οι άρχοντες ενός τόπου αποφασίζουν να εγκληματούν κατά της ιστορίας του, τότε δεν υπάρχει τίποτε που να κωλύει τους πολίτες να το πράξουν για τον ίδιο ακριβώς λόγο, αυτόν που αποσκοπεί στο κέρδος.

Ο λόγος γίνεται για εμπορικές κερδοσκοπικές πράξεις διαφόρων ειδικοτήτων και αντικειμένων που η χρήση των όρων: Σμύρνη και Σμυρναίικο, μοστράρονται από εμπορικές επιχειρήσεις, διατυμπανίζοντας έτσι την αυθεντικότητα της προέλευσης του αντικειμένου που εμπορεύονται. Ίσως επειδή η γη της Ιωνίας, μαζί με τους κατοίκους της δεν εξαφανίστηκε από τη μνήμη των ανθρώπων κατά τον ίδιο τρόπο που επιχειρήθηκε να αφανιστεί ο Ελληνισμό της στο σημείο εκείνο του χάρτη. Αντίθετα με τα χρόνια ενδυναμώνει τις μνήμες στις επερχόμενες γενιές.

Στην παρακμή και την κατάντια ενός τόπου τα φαινόμενα βεβήλωσης της ιστορίας του συνεισφέρουν σ’ αυτό το κατρακύλισμα επιδιώκοντας τον ευτελισμό και την ιδιοτέλεια κάθε ιστορικού στοιχείου. Έτσι εμείς οι απόγονοι εκείνων των επιφανών του πνεύματος, της χαράς και της προκοπής, της ακμής και του κοσμοπολιτισμού, που χαρακτήριζε τη Σμύρνη, γινόμαστε ολοένα και πιο συχνά μάρτυρες της ευτέλειάς της. Με κάθε νόμιμο μέσον, γίναμε ως αναγνώστες και τηλεθεατές οι αποδέκτες της κατεύθυνσης των Μαγισσών της Σμύρνης, που μέχρι την δημοσιοποίησή τους αγνοούσαμε την ύπαρξή τους. Φάγαμε μακαρόνια με σως μπερναίζ, και γκούλας με κρεμ φρες, μαζί με την υπόδειξη της ιδιοκτήτριας ότι είναι από το τετράδιο συνταγών της γιαγιάς της που ήρθε από τη Σμύρνη. Ακούσαμε τραγούδια που δημιουργήθηκαν από τη δεκαετία του 30 ως και σήμερα και που συνοδεύονται με την υπόδειξη του Σμυρναίικου. Με την εκ της ασφαλούς απουσίας από τον κόσμο ετούτο, λόγω θανάτου, δεκάδων αυτοπτών παππούδων και γιαγιάδων προσφύγων, διαβάζουμε στο διαδίκτυο τις πιο αβάσιμες μαρτυρίες των απογόνων τους, ως αυθεντικές. Σίγουρα το θέμα ανάγεται στην προσωπική ανάγκη του καθενός από αυτούς για λίγη επιβεβαίωση στα ηλεκτρονικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης και δεν το συζητάμε. Ήρθε όμως τώρα η ώρα, αν και δεν είναι πρόσφατο, να ρίξουμε και τα χαρτιά για να δούμε ως πού θα φθάσει τούτο το κατρακύλισμα με τη σύννομη ευλογία, των υπεύθυνων δημόσιων αρχών του τόπου μας.

Στην αδυναμία κάποιων συνανθρώπων μας να ανταπεξέλθουν διεξοδικά σε καθαρά προσωπικά τους προβλήματα, στηρίζονται αυτές οι επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών, που σύμφωνα με το Επαγγελματικό Επιμελητήριο και το Υπουργείο Οικονομικών φέρουν ως αντικείμενο δραστηριότητας τις ‘‘αστρολογικές και πνευματιστικές υπηρεσίες’’ με ΚΑΔ 96.09.19.01. Εκεί οι επιχειρηματίες Κατίνα, Μαίρη, Φρόσω κ.α. σημειώνουν απαραίτητα την καταγωγή τους από τη Σμύρνη που αυτονόητα παραπέμπει στην αυθεντικότητα των μαντικών και μαγικών ικανοτήτων τους να προβλέπουν τα μελλούμενα στον ‘’Τσελβέ’’ όπως ακριβώς αναφέρεται, εννοώντας το κατακάθι του καφέ, που ούτε κι αυτό δεν φρόντισαν να μάθουν σωστά στην διατύπωση. Στραβά το άκουσαν, αλλά ποιος από τους πελάτες νοιάζεται γι αυτό; ‘‘Ντελβές’’ λοιπόν το κατακάθι από το τούρκικο telve που σμαίνει ίζημα, ‘‘Τσεσβές’’ το μπρίκι από το αντίστοιχο τούρκικο cezve και σε συνδυασμό προέκυψε ο ελληνικός ‘‘τσελβές’’. Ακολουθεί μια σειρά από υπηρεσίες χειρομαντείας, κρυσταλλικής σφαίρας, μέντιουμ, κουρσούμι (!) και πώληση ματζουνιών, ερωτικών φίλτρων και φυλαχτών για το μάτι, την κακογλωσσιά και ουκ έστιν τέλος. Η αναφορά στη Σμύρνη υπάρχει παντού, στα μαγιοβότανα και τα ματζούνια, σε φωτογραφίες και καρτ ποστάλ που διακοσμούν τους χώρους και εμφανίζονται στο διαδίκτυο και στην ίδια την επίσημη επωνυμία μιας τέτοιας επιχείρησης με αλυσίδα υποκαταστημάτων που επί πλέον στην προώθηση των υπηρεσιών της χρησιμοποιεί και δωρεάν ταξίδια στη Σμύρνη για τους υπερτυχερούς.

Στη χώρα μας έχει αποδειχτεί ότι τα αυτιά των υπεύθυνων αρχών ιδρώνουν μόνο αν ο πολίτης πάρει την υπόθεση στα χέρια του και αγωνιστεί ακόμη και για το αυτονόητο.

Τα χρηστά ήθη σε μια κοινωνία μπορεί να μεταβάλλονται με το χρόνο αλλά είμαστε εμείς οι υπεύθυνοι που πρέπει να ενεργήσουμε τώρα με οποιονδήποτε νόμιμο τρόπο στηρίζει τη θεωρία ότι η αντίληψη που επικρατεί για τη Σμύρνη στην ελληνική κοινωνία δεν αρμόζει με αυτήν που μια εμπορική επιχείρηση προσπαθεί παραπλανητικά να συμμορφώσει την πελατεία της προκαλώντας συναισθήματα, φόβου, προλήψεων και δεισιδαιμονιών ενώ παράλληλα επιχειρεί τη μειωτική διάκριση μιας κοινωνικής ομάδας με βάση την καταγωγή και τις πεποιθήσεις.

Δεν μπορώ να ξέρω τους προσωπικούς λόγους που ώθησαν και πρόσωπα Μικρασιατικών συλλογικών φορέων να συνεισφέρουν την αποδοχή τους στις εν λόγω επιχειρήσεις με το περίφημο ‘’Like’’ στο facebook. Εκείνο, όμως, που ξέρω στα σίγουρα, είναι ότι αυτά τα δήθεν αθώα «κτυπήματα», διάφοροι αυτοονομαζόμενοι γκουρού του μάρκετιγκ και της επικοινωνίας τα μεταφράζουν με άλλους τρόπους και άλλους κώδικες, και φτάνουν έτσι να καθορίζουν εμπορικές πολιτικές και τακτικές προώθησης προϊόντων, ιδεών και τάσεων, προσπαθώντας να γενικεύσουν την εφαρμογή των δικών τους αξιών και αρχών. Από την άλλη ας ελέγξουμε αν με την μέθοδο του spam καταχωρήθηκε και το δικό μας όνομα στους ‘‘αποδέκτες’’ παρά τη δική μας θέληση.

 

No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: