H Παγκόσμια ΣυνΔιάσκεψη Ποντιακής Νεολαίας και η δυσανεξία των Ελλαδιτών Ποντίων

Από την Παρασκευή 2 έως την Κυριακή 4 Οκτωβρίου θα πραγματοποιηθεί η 2η Παγκόσμια Συνδιάσκεψη Ποντιακής Νεολαίας στη Θεσσαλονίκη. Το γεγονός έχει ιδιαίτερη σημασία γιατί αποτελεί μια πρωτοβουλία της Ποντιακής Διασποράς και γιατί ο ποντιακός οργανωτικός χώρος έχει πάμπολλα προβλήματα λόγω των εσωτερικών αντιδικιών. Με αφορμή την αποχώρηση της Νεολαίας της ΠΟΕ από τη Συνδιάσκεψη έγραψα το παρακάτω κείμενο:

Pontios 17-5-2015 2

H Παγκόσμια Διάσκεψη Ποντιακής Νεολαίας
και η δυσανεξία των Ελλαδιτών Ποντίων

Του Βλάση Αγτζίδη,
https://kars1918.wordpress.com/

Είναι μάλλον κοινοτυπία η επανάλειψη της διαπίστωσης, ότι τα κύρια χαρακτηριστικά του ελλαδικού ποντιακού χώρου κατά τις δύο τελευταίες δεκαετίες, ήταν η πολυδιάσπαση και η αδυναμία του να κατανοήσει και να  ανταποκριθεί στις μεγάλες προκλήσεις που εμφανίστηκαν από τη δεκαετία του ’90.

Αδυναμίες που οδήγησαν στην περιθωριοποίησή του και στη διαμόρφωση ενός γκέτο το οποίο ελάχιστα επικοινωνούσε ουσιαστικά με τον έξω κόσμο για τα μεγάλα θεωρητικά, κοινωνικά αλλά και ιδεολογικά ζητήματα που έθετε η ίδια η ζωή.

Τα μεγάλα θύματα αυτής της δυσανεξίας ήταν οι Πόντιοι πρόσφυγες από την πρώην Σοβιετική Ένωση που –πλην λίγων εξαιρέσεων- δεν βρήκαν την υποστήριξη που θα έπρεπε, καθώς και το ζήτημα της Γενοκτονίας, το οποίο δεν προωθήθηκε ουσιαστικά και με συνέπεια, ούτε στο χώρο της νεοελληνικής ιστοριογραφίας αλλά ούτε και της ίδιας της κοινωνίας.

Το εντελώς νέο στοιχείο που κομίζει  στα πολιτικά και οργανωτικά πράγματα του ποντιακού ελληνισμού η «2η Παγκόσμια Διάσκεψη Ποντιακής Νεολαίας», είναι ότι επιτέλους το μεγάλο βάρος των αποφάσεων για το οργανωτικό μέλλον του ποντιακού ελληνισμού μεταφέρεται στους Πόντιους της Διασποράς, που όπως φαίνεται –σε επίπεδο ηγεσιών- αποτελούν το υγιέστερο τμήμα του ποντιακού ελληνισμού.

Εξωελλαδική πρωτοβουλία

Ανεξάρτητα από τα όποια ζητήματα μπορεί κανείς να εντοπίσει ή προβλήματα να προσάψει στην οργάνωση της Παγκόσμιας Διάσκεψης, η ουσία και το νέο είναι ότι η πρωτοβουλία ανήκει στον ελληνισμό της πρώην ΕΣΣΔ και στην υπόλοιπη Διασπορά. Η αρχική ιδέα διατυπώθηκε από την ΟΣΕΠΕ (Ομοσπονδία Ελλήνων Ευρώπης) και έγινε αμέσως αποδεκτή από τις υπόλοιπες. Το πρωτόκολλο συνεργασίας για την πραγματοποίηση της Συνδιάσκεψης υπογράφτηκε από όλες τις ομοσπονδίες της διασποράς (πλην Λιθουανίας και της δεύτερης της Αυστραλίας).

Οι Ελλαδικοί  κλήθηκαν να συμβάλλουν σε μια κοινή προσπάθεια και να ξεπεράσουν τις μικρότητες, τους εγωισμούς και τον ανορθολογισμό που τους διακρίνει. Όμως, με βάση τις τελευταίες εξελίξεις, φαίνεται ότι αυτή η μεταφορά του κέντρου βάρους ενόχλησε που τους ελάχιστα πετυχημένους «ηγέτες» του ποντιακού ελλαδικού χώρου και οδήγησε στην αποχώρηση της νεολαίας της ΠΟ Ε την τελευταία στιγμή από τη συνολική προσπάθεια.

Όμως, ακόμα και τα επιχειρήματα που επικαλέστηκε είναι έωλα. Δεδομένου ότι η έως τώρα ουσιαστική παρέμβαση της νεολαίας αυτής της ΠΟΕ ήταν  να προτείνει εισηγητές με μόνο κριτήριο την έκσταση που της προκαλούσαν οι δυσθεώρητοι 189 βαθμοί της κλίμακας με την οποία μετριέται ο IQ (δηλαδή ο «δείκτης νοημοσύνης»!!!) Κάτι που οδηγεί στη θλιβερή διαπίστωση, ότι τόσα χρόνια μετά τη δημιουργία της ΠΟΕ δεν έχει γίνει κατορθωτό να μετακενωθεί στους νέους ούτε η δυνατότητα της αξιολόγησης, ούτε καν εκείνη η αναγκαία γνώση που θα τους επέτρεπε να κατανοήσουν με ακρίβεια τον περιβάλλοντα χώρο. Όσον δε αφορά το επιχείρημα της παρουσίας του μητροπολίτη Παύλου για τα όσα απαράδεκτα (Αμοιρούτζηδες κ.λπ) είχε εκστομίσει περί το 2009, η ορθή στάση δεν είναι η φυγή, αλλά η συνάντηση πρόσωπο με πρόσωπο και η προσπάθεια να επιλυθεί η εκκρεμότητα μέσα από τον διάλογο. Εάν ένας σοβαρός φορέας ήθελε να κρίνει τον μητρ. Παύλο δεν θα αναδείκνυε τη δικαιολογημένη προσωπική πίκρα, αλλά μεγαλύτερα ζητήματα που αφορούν το σύνολο του ποντιακού ελληνισμού. Όπως η πρόσφατη αγιοποίηση του τελευταίου αυτοκράτορα της Τραπεζούντας που παράδωσε την πόλη στους Οθωμανούς ενάντια στη βούληση του λαού του. Μια στάση που είναι πολύ χειρότερη από τη στάση του Αμοιρούτζη…

Τελικά όμως, τα ταπεινά τοπικιστικά και εξουσιαστικά συμφέροντα φαίνεται ότι κυριάρχησαν. Όλα αυτά τα επιχειρήματα που επικαλέστηκαν όσοι την τελευταία στιγμή προσπάθησαν να υπονομεύσουν την Παγκόσμια Διάσκεψη Ποντιακής Νεολαίας, είναι προφάσεις εν αμαρτίαις –εάν αναλογιστούμε τη συνολική πορεία τις τελευταίες δεκαετίες.

Και για να γίνουν πιο ξεκάθαρα όλα αυτά, ας θυμηθούμε μια κριτική  (https://kars1918.wordpress.com/2014/12/28/poe-2/), που γράφτηκε όταν υποχρεώθηκε με προσβλητικό τρόπο να παραιτηθεί από την προεδρία της ΠΟΕ ο Επαμεινώνδας Φαχαντίδης γιατί αγωνίστηκε για την ενότητα του ελλαδικού ποντιακού χώρου. Και δυστυχώς ο διάδοχός του –ελέω του Βαθέως Κράτους που κυριαρχεί- Γιάννης Αντωνιάδης απέδειξε με μια απαράδεκτη αντιαρμενική συμπεριφορά και ελλειπή αντίληψη της σημασίας της Γενοκτονίας, ότι το φιλόδοξο αυτό εγχείρημα έχει πλέον χάσει κάθε δυναμική, στερείται οράματος και εκμεταλλεύεται τους διακηρυγμένους στόχους του ποντιακού κινήματος:

Εξυπηρετώντας τους Αρνητές

Ένα από τα μεγάλα ζητήματα που αντιμετωπίζουμε όσοι προσπαθούμε να υποστηρίξουμε τις νέες ερμηνευτικές προσεγγίσεις που διατυπώνονται από τον προσφυγικό χώρο για τα γεγονότα στην Ανατολή την περίοδο 1908-1923, είναι η γενικευμένη καχυποψία και η άρνηση αποδοχής των ερμηνειών αυτών από τον κόσμο της ιστοριογραφίας.  Το φαινόμενο αυτό έχει αναλυθεί και εξηγηθεί. Η απόπειρα να αλλάξει η κυρίαρχη ιδεολογία δεν ήταν μια εύκολη υπόθεση.

Κατά τις δεκαετίες του ’80 και του ’90, το προσφυγικό κίνημα με τις προσεγγίσεις του διεμβόλισε κυριολεκτικά όλες τις τάσεις (δεξιές και αριστερές) και αμφισβήτησε  παραδεδεγμένες αρχές που για δεκαετίες απάρτιζαν την επίσημη εθνική ιδεολογία, που έθετε εκτός του ενδιαφέροντος την ιστορία του ελληνισμού της Ανατολής. Η προσφυγική ιστοριογραφία που αναπτύχθηκε, αποδόμησε τις κυρίαρχες ιστοριογραφικές εκδοχές. Βεβαίως, κάποιοι  λίγοι ιστορικοί του προσφυγικού χώρου κατέφυγαν στον ανορθολογισμό, το  βερμπαλισμό, ακόμα και στη διαστρέβλωση -εν πλήρει συνειδήσει ή όχι- της αληθινής ιστορίας. Λειτούργησαν έτσι «βολικά» και εξυπηρετικά προς αντιδραστικούς κύκλους, υπονομεύοντας  τόσο τη σοβαρότητα των συγκεκριμένων αναλύσεων όσο και το ριζοσπαστικό ρόλο που έχει από την ίδια της τη φύση η κριτική αποτίμηση του παρελθόντος.  

Οι πλέον επιθετικοί Αρνητές –μεταμοντέρνας εκδοχής- των προσφυγικών απόψεων παραγνωρίζουν εντελώς το υπαρκτό Τραύμα που έχει  μεταφερθεί μέσα στις προσφυγικές γενιές, και επιπλέον δεν  έχουν καμιά εποπτεία- ούτε και τους ενδιαφέρει βέβαια να μάθουν για την ζώσα προσφυγική εμπειρία των Ποντίων της ΕΣΣΔ. Γι αυτούς τα πάντα είναι υποκειμενικές  «κατασκευές» και ειδικά για την περίπτωση των Ποντίων έχουν καταθέσει ένα σχήμα όπου η επίκληση της Γενοκτονίας  γίνεται για ωφελιμιστικούς λόγους, ότι η «αυτοθυματοποίηση» λειτουργεί ως  κίνητρο, αυτοσκοπός και μέσον επίτευξης ταπεινών υλικών στόχων….

Η τραγωδία για τον ποντιακό χώρο βρίσκεται στο γεγονός ότι το άλλο άκρο του ανορθολογισμού, έχει κυριαρχήσει στα δευτεροβάθμια όργανα και τείνει να δώσει τον τόνο σε όλη την έκφραση του προσφυγικού κινήματος, προσβάλλοντας και ταπεινώνοντάς το με πρωτοφανή τρόπο. Είναι χαρακτηριστικό ένα απόσπασμα της επίμαχης συνέντευξης του Γιάννη Αντωνιάδη, τότε πρόεδρου της ΠΟΕ, που επιβεβαιώνει με τον καλύτερο τρόπο τους επιθετικούς Αρνητές της Γενοκτονίας. Λέει: «Η Γενοκτονία είναι αυτή που ανοίγει πόρτες, προσφέρει ευκαιρίες. Δηλαδή οι γενοκτονημένοι κατ` αρχάς μας σώσανε, γιατί ο ένας στους δύο γενοκτονήθηκε για να σωθούμε εμείς. Δεύτερον, το 1994 μας ξαναέβαλαν στο προσκήνιο από το περιθώριο που ήμασταν. Η τρίτη υπηρεσία η πολύτιμη που θα προσφέρουν είναι, στο μέλλον όταν θα γίνει διεθνής αναγνώριση, να μας δώσουν ένα διεθνές διαβατήριο για να ανοίξουν όλες οι πόρτες για εμάς τους Έλληνες Ποντίους προσφυγικής καταγωγής»

Μπορεί να σωθεί το πείραμα της ΠΟΕ;

Το ερώτημα αυτό απασχολεί εδώ και χρόνια αρκετούς από αυτούς που  πρωτοστάτησαν στην ίδρυση της πανελλαδικής Ομοσπονδίας. Το κρίσιμο σημείο που θα κρίνει (ή, έκρινε!) την απάντηση είναι (ήταν) η στάση των υγιών πρωτοβάθμιων συλλόγων απέναντι στην αλλοτρίωση και στην επικράτηση της πλέον χείριστης μορφής συνδικαλισμού στα δευτεροβάθμια όργανα. Γιατί -όπως πολλοί εκτιμούν- οι συνδικαλιστές του οργανωμένου ποντιακού χώρου -ειδικά του δευτεροβάθμιου αλλά και των Ιδρυμάτων- «πουλούν» Γενοκτονία, θρησκοληψία και δάκρυ. Άλλοι για ένα άδειο πουκάμισο και άλλοι για πολύ συγκεκριμένα υλικά οφέλη.

Αυτή τελικά είναι η τεράστια διαφορά του ποντιακού χώρου από τον αρμενικό ή τον εβραϊκό: Η απουσία μια σοβαρής ηγεσίας, τόσο στον οργανωμένο χώρο, όσο και στον πνευματικό.

Το πρόβλημα μπορεί να συνειδητοποιηθεί μόνο με τον απολογισμό των είκοσι χρόνων από την αναγνώριση της Γενοκτονίας: Ο ποντιακός χώρος βρίσκεται παντελώς εκτός των κέντρων που αναπαράγεται η συλλογική μνήμη, πλην κάποιων εκδηλώσεων που διοργανώνουν αυτοβούλως καθηγητές και δάσκαλοι. Και κυρίως βρίσκεται εντελώς εκτός της ιστοριογραφικής κοινότητας. Οι μόνοι που υποστηρίζουν τη συγκεκριμένη εκδοχή της Ιστορίας είναι κάποιοι λίγοι προσφυγικής καταγωγής ιστορικοί. Η συντριπτική κοινότητα των επιστημόνων ιστορικών αγνοεί εντελώς αυτά τα ιστορικά γεγονότα ή κρατά μια επιφυλακτική στάση, ενώ αναπτύσσεται και η τάση της δημόσιας αμφισβήτησης. Ακόμα και από τα μεγάλα συνέδρια, που οργανώθηκαν για την αποτίμηση της Μεταπολίτευσης (περ. ‘Historein’, Δεκέμβρης του ’12 και Ελληνική Εταιρεία Πολιτικής Επιστήμης, Δεκέμβριος ’14), απουσίαζε παντελώς οποιαδήποτε αναφορά στο προσφυγικό κίνημα των δεκαετιών ’80 και ΄90 που έκανε την πλέον έντονη παρέμβαση στην κίνηση των ιδεών στη μεταπολιτευτική Ελλάδα.

Απογοητευτικό επίσης είναι το γεγονός ότι δεν υπάρχει ούτε μια έδρα σπουδών για τον ελληνισμό της Ανατολής στα Πανεπιστήμια της Θεσσαλονίκης (Αριστοτέλειο και Μακεδονίας) και αυτό δεν φαίνεται να απασχολεί ουσιαστικά κανέναν από τους ταγούς του οργανωμένου ποντιακού ελληνισμού.

Η συμπεριφορά των πρωτοβάθμιων συλλόγων δεν έχει δείξει μέχρι στιγμής ότι μπορεί να αλλάξει το κλίμα. Αντιθέτως, οι σύλλογοι έχουν δείξει μια απαράδεκτη ανοχή στην υπάρχουσα κατάσταση…

Η προσωπική εμπειρία

Κατά τη διάρκεια της θητείας μου στο Δ.Σ της ΠΟΕ αντιλήφθηκα πολλές φορές τον ανoρθολογικό και αντιπαραγωγικό τρόπο λειτουργίας. Τρεις  χαρακτηριστικές περιπτώσεις που έπεσαν στην αντίληψή μου υπήρξαν οι εξής:

-Η διαχείριση των ομόφωνων αποφάσεων του Δ.Σ. για αλλαγή των ονομασιών της Πλατείας Ελευθερίας (σε Πλατεία Γενοκτονίας ή Πλατεία Ολύμπου όπως ήταν το παλιό όνομα) και της Οδού Δημητρίου Γούναρη (σε Οδό Γεωργίου Σκληρού-Κωνσταντινίδη ή κάτι άλλο). Η απόφαση αυτή παρέμεινε παρατύπως για πολλούς μήνες στα συρτάρια για να μην πιεστεί, όπως ειπώθηκε στο Δ.Σ., ο  τότε δήμαρχος και νυν κατάδικος Παπαγεωργόπουλος και εν όψει των μελλοντικών δημοτικών εκλογών όπου ευελπιστούσαν στην εκλογή του υποψηφίου της Ν.Δ. (αλλ’ αντί αυτού εξελέγη ο Μπουτάρης)

-Η καταγγελλόμενη δημοσίως από ομογενειακούς συλλόγους ως κατάχρηση των 250.000 ευρώ, που αντί να χρησιμοποιηθούν σε συγκεκριμένες δράσεις υπέρ των «παλιννοστούντων» ομογενών, διοχετεύτηκαν στους χορούς και τα πανηγύρια, που είχαν ιεραρχηθεί από την ηγετική ομάδα ως πρώτη προτεραιότητα. Φυσικά το εν λόγω πρόγραμμα φαίνεται σήμερα τυπικά καλυμμένο. Όμως σε περίπτωση που ασχοληθεί η δικαιοσύνη με αυτό το πιθανό σκάνδαλο, ίσως βρεθούν εγκαλούμενοι και στελέχη του αντίστοιχου υπουργείου που ενέκριναν τη λανθασμένη διάθεση των κονδυλίων, αλλά και Πόντιοι της Αθήνας –φαινομενικά αντίπαλοι της ομάδας Παρχαρίδη- που μεσολάβησαν γι αυτή την συγκάλυψη. Ιδιαίτερη σημασία όμως έχει ότι την ίδια περίοδο ότι ούτε εγώ, ούτε και άλλα μέλη του Δ.Σ. έλαβαν γνώση της ύπαρξης του συγκεκριμένου προγράμματος και της περί αυτού ιστορίας….    

-Η αποφυγή παρέμβασης και η εν τέλει συγκάλυψη από την ΠΟΕ –τη μόνη προσφυγική ομοσπονδία που κράτησε τέτοια στάση-  της μεγαλύτερης Ύβρεως που διαπράχθηκε κατά του προσφυγικού ελληνισμού από κύκλους των απογόνων των ενόχων της Μικρασιατικής Καταστροφής. Δηλαδή την ακύρωση της Δίκης των Έξη από τον Άρειο Πάγο και την επίσημη πλέον παραδοχή ότι για εκείνο το έγκλημα κατά του ελληνισμού της Ανατολής δεν υπάρχει κανείς υπεύθυνος. Η Ύβρις αγγίζει και την ιστορική εμπειρία του προσφυγικού ελληνισμού, εφόσον στο εισηγητικό κείμενο του αντεισαγγελέα Τσάγγα που έγινε αποδεκτό (3 υπέρ, 2 κατά) από το σχετικό Τμήμα του Αρείου Πάγου, η σχέση της Σμύρνης (Ιωνία) με την Ελλάδα θεωρείται αντίστοιχη με τη σχέση Γαλλίας και ΝτιενΜπιενΦου (Ινδοκίνα). Κάτι που σημαίνει –κρατώντας τις αναλογίες-  ότι ο Πόντος για τον αντιεισαγγελέα θα πρέπει να τοποθετείται κάπου στην Νότια Αμερική.

Θα μπορούσε να πάει καλύτερα η ΠΟΕ;

Παρότι στην αποτίμηση ιστορικών γεγονότων δεν υπάρχει η ερώτηση «εάν», θα τολμήσω να δώσω μια απάντηση. Κατ’ αρχάς ήταν γνωστό το γιατί δημιουργήθηκε η νέα ομοσπονδία. Εκτός από την αύξηση της πολιτικής και πολιτιστικής εμβέλειας του οργανωμένου ποντιακού χώρου, υπήρχε η πίστη (ως απόρροια της εμφάνισης του ριζοσπαστικού ποντιακού κινήματος που ανέδειξε την αληθινή ιστορία και διεκδίκησε την αναγνώριση της Γενοκτονίας) ότι θα έπρεπε   ο ποντιακός ελληνισμός:
να συμβάλλει καθοριστικά στην αλλαγή πολλών εμπεδωμένων αντιλήψεων στην Ελλάδα.
Να την οδηγήσει στην υπέρβαση των “παλαιοελλαδικών” της καθηλώσεων για τις ιστορικές εξελίξεις,
να κατανοήσει βαθύτερα τις διεργασίες που οδήγησαν στη δημιουργία των εθνών-κρατών, στον τρόπο που διαμορφώθηκαν οι σημερινές γεωπολιτικές σταθερές.
Να εντάξει στη συλλογική μνήμη τον ελληνισμό της Ανατολής και της πρώην ΕΣΣΔ, καθώς και ιστορικά γεγονότα όπως η Γενοκτονία ή οι σταλινικές διώξεις.
Να οργανωθεί καλύτερα  η αντιμετώπιση του κοινωνικού προβλήματος που προκλήθηκε με την έλευση των δεκάδων χιλιάδων νέων ομογενών προσφύγων από την πρώην ΕΣΣΔ.
Να γίνουν πληρέστερα κατανοητές οι νέες διεθνείς προκλήσεις και
να αναδειχθεί ο ποντιακός χώρος ως σύνδεσμος μεταξύ της ευρωπαϊκής Ελλάδας και των νέων χωρών που προέκυψαν από τη σοβιετική κατάρρευση, όπου κατοικούσε μια σημαντική ελληνική διασπορά παραγνωρισμένη απ’ όλους.

Αυτή θα έπρεπε να είναι η  βασική στόχευση, μαζί βεβαίως και την παντοειδή ενίσχυση των πρωτοβάθμιων συλλόγων.

Προϋπόθεση όμως να οδηγηθεί το πείραμα της ΠΟΕ σε θετική κατεύθυνση ήταν να υπήρχε μια διανοούμενη ομάδα με ξεκάθαρες θέσεις, με δυνατότητα ανάλυσης του περιβάλλοντος χώρου και σύνθεσης των διαφορετικών απόψεων, με αντίληψη περί του στρατηγικού στόχου και διαμόρφωσης τακτικών που οδηγούν σ’ αυτόν. Δυστυχώς καμιά από αυτές τις προϋποθέσεις δεν υπήρξε. Και αυτό καθοριζόταν άμεσα από τις δυνατότητες ή μη της «Ευξείνου Λέσχης».

Η συνειδητοποίηση αυτής της αρνητικής κατάστασης αλλά και της βίαιης συμπεριφοράς που είχε υιοθετηθεί απέναντι στις διαφορετικές απόψεις, οδήγησε  το 2010 στην συμβολική αλλά και καθοριστική αποχώρηση του συλλόγου «Αργοναύτες-Κομνηνοί». Τότε συνέβησαν και οι απαράδεκτες εκλογές εκείνης της χρονιάς που σηματοδότησαν την οριστική καθοδική πορεία. Μια πορεία που ήταν αποτέλεσμα των δυσπλασιών που περιγράφηκαν παραπάνω, αλλά και την εμφάνιση νέων κέντρων με όχι ξεκάθαρα κίνητρα που επιδίωκαν την παρέμβαση στην κεντρική πολιτική σκηνή. Όπως επίσης και με τον συμβιβασμό –έως και συμμαχία- που φαίνεται να πέτυχε η ομάδα Παρχαρίδη με τα κέντρα εκείνα της Αθήνας που βαρύνονταν με τη σειρά τους για αντίστοιχη εξαθλίωση του αθηναϊκού χώρου και  έως τότε τα εγκαλούσε με πολύ αρνητικούς χαρακτηρισμούς (όπως «λαμόγια», κ.λπ.)  

Τι μέλλει γενέσθαι

Το τι μέλλει γενέσθαι βρίσκεται για άλλη μια φορά στα χέρια των πρωτοβάθμιων συλλόγων. Μπορούν να απαιτήσουν και να διεκδικήσουν μια άλλη ποιότητα εκπροσώπησης ή τους ταιριάζει και τους αρκεί η παρούσα κατάσταση; Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα!

Το ζήτημα διαφέρει αρκετά στην περίπτωση της προσφυγικής ιστοριογραφίας. Για τους προσφυγικής καταγωγής  ιστορικούς, το πρόβλημα σχετίζεται με την ιστοριογραφία καθεαυτή, τις προσεγγίσεις της, τις έρευνες, τις εκδόσεις, τις δημόσιες παρεμβάσεις των ιστορικών κ.λπ. Ποιός θα μπορούσε να είναι ένας τρόπος αντιμετώπισης των υπαρκτών προκλήσεων και της ανάγκης να υπάρχει μια τεκμηριωμένη φωνή στα διεθνή φόρα που ασχολούνται με τα ζητήματα αυτά; Μέχρι τώρα δεν έχει δοθεί απάντηση. Η δράση κάποιων φορέων, όπως π.χ. ο Περιστερεώτας, μειώνουν το πρόβλημα.  Ίσως θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί το οργανωτικό έλλειμμα με τη δημιουργία κάποιων χαλαρών δικτύων των ελάχιστων ιστορικών που ασχολούνται με τα θέματα αυτά. Ίσως να έδινε λύση η προτροπή προς την Επιτροπή Ποντιακών Μελετών (Ε.Π.Μ.) να καλύψει το πραγματικό κενό….

Pontios 17-5-2015 2

11 comments so far

  1. macedonianancestry on

    Reblogged στις Macedonian Ancestry.

  2. Ανάγκη δημιουργίας θεσμού που θα συντονίζει τις ενέργειες των νέων Ποντίων

    Την ανάγκη δημιουργίας οργάνου ή θεσμού που θα συντονίζει τις ενέργειες των νέων Ποντίων σε όλο τον κόσμο, τονίζει σε δηλώσεις της στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, από την Ουκρανία, η Ιουλία Ζαρίκοβα, γενική γραμματέας της Συντονιστικής Επιτροπής Νεολαίας ΣΑΕ των χωρών της πρώην ΕΣΣΔ και καθηγήτρια Ελληνικής Φιλολογίας του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μαριούπολης.

    Με αφορμή τη συμμετοχή της στη 2η Παγκόσμια Συνδιάσκεψη Ποντιακής Νεολαίας, που θα πραγματοποιηθεί στη Θεσσαλονίκη, από τις 2 έως τις 4 Οκτωβρίου, η κ. Ζαρίκοβα εκτίμησε ότι η δημιουργία αυτού του οργάνου μπορεί να αποδειχθεί σημαντική για το ποντιακό κίνημα και ευρύτερα για το μέλλον του Ποντιακού Ελληνισμού.

    Όπως επισήμανε, στόχος της Παγκόσμιας Συνδιάσκεψης είναι η ανάδειξη της ενότητας του ποντιακού χώρου, ενώ για την ίδια αποτελεί καλή ευκαιρία γνωριμίας κι επικοινωνίας με νέους από όλο τον κόσμο.

    Η κ. Ζαρίκοβα ήθελε από παιδί να επισκεφθεί την πατρίδα των γονιών της και τελικά κατάφερε να κάνει το όνειρο πραγματικότητα σε ηλικία 13 ετών. Όταν τελείωσε το σχολείο, αποφάσισε να αφιερώσει τη ζωή της σε κάθε τι ελληνικό και φοίτησε στην σχολή ελληνικής φιλολογίας του Κρατικού Πανεπιστημίου Μαριούπολης, όπου σήμερα εργάζεται ως καθηγήτρια.

    Αποφάσισε να αφιερώσει τη διδακτορική της διατριβή στη ρωμαίικη διάλεκτο που ομιλείται στο χωριό Σαρτάνα, όπου γεννήθηκε, με στόχο να συμβάλλει στη διάσωση της. Τη διάλεκτο την έφεραν στην περιοχή, τον 19ο αιώνα, οι Έλληνες που εκδιώχθηκαν από την Κριμαία, τώρα, όμως ομιλείται μόνο από τους ηλικιωμένους και κινδυνεύει να εξαφανιστεί.

    Όμηροι της κατάστασης

    Το χωριό Σαρτάνα της Μαριούπολης, όπου ζει η κ. Ζαρίκοβα, επλήγη πολλές φορές κατά τη διάρκεια της κρίσης στην Ουκρανία και θρήνησε και θύματα, μεταξύ των οποίων και ομογενείς. “Δεν είναι δικός μας ο πόλεμος, εμείς βρεθήκαμε όμηροι της κατάστασης” υπογράμμισε η κ. Ζαρίκοβα και πρόσθεσε ότι πολλοί Έλληνες έφυγαν στη Ρωσία, την Ελλάδα και την Κύπρο.

    Πολλοί όμως έχουν μείνει και η κ. Ζαρίκοβα δήλωσε αισιόδοξη για τον ελληνισμό που κατάφερε να επιβιώσει και στο παρελθόν, όταν ξεριζώθηκε από τον Πόντο και από την Κριμαία.

    Η 2η Παγκόσμια Συνδιάσκεψη Ποντιακής Νεολαίας θα πραγματοποιηθεί από 2 έως 4 Οκτωβρίου, στο συνεδριακό κέντρο “Ιωάννης Βελλίδης” και την έναρξη των εργασιών θα κηρύξει ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος.

    Μέγας χορηγός είναι το Φιλανθρωπικό Ίδρυμα Ιβάν Σαββίδη.

    http://epontos.blogspot.gr/2015/10/blog-post_1.html

  3. ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΚΑΝΕΙ Ο ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ;;;

    ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ «ΑΥΓΗ» ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΦΙΛΗ ΟΥΔΕΜΙΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΥΠΉΡΞΕ!!!
    ——————————————————-

    Συνάντηση με τον υπουργό Παιδείας Νίκο Φίλη ζητάει η ΔΙΣΥΠΕ για τις απόψεις του στο θέμα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και της Ανατολής

    01 Οκτώβριος 2015

    Συνάντηση με τον υπουργό Παιδείας, Έρευνα και Θρησκευμάτων Νίκο Φίλη, ζητάει η Διεθνής Συνομοσπονδία Ποντίων Ελλήνων (ΔΙΣΥΠΕ), για το θέμα των απόψεών του σχετικά με τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και των Ελλήνων της Ανατολής, όπως επίσης και να συζητήσουν το θέμα της αφαίρεσης του κεφαλαίου για τη γενοκτονία των Ποντίων από το βιβλίο ιστορίας της Γ’ Λυκείου από την προηγούμενη πολιτική ηγεσία του υπουργείου.
    Η επιστολή
    Στην επιστολή της ΔΙΣΥΠΕ την οποία υπογράφουν ο πρόεδρός της Γιώργος Παρχαρίδης και ο γενικός γραμματέας Γιάννης Αντωνιάδης, αναφέρεται:
    «Η Διεθνής Συνομοσπονδία Ποντίων Ελλήνων, το παγκόσμιο και μεγαλύτερο όργανο του Ποντιακού Ελληνισμού εκπροσωπώντας Ελλάδα, Ευρώπη, Αμερική και Αυστραλία σας εύχεται καλή επιτυχία στο δύσκολο έργο που αναλάβατε και καλή συνεργασία.
    Η παιδεία αποτελεί την καλύτερη εγγύηση και διασφάλιση της προοπτικής για τις επόμενες γενιές, αλλά και για ευημερία και ανθρώπινη συμβίωσή της σε μία κοινωνία των πολιτών.
    Κύριε Υπουργέ,
    Το θέμα της Διεθνούς Αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και των Ελλήνων της Ανατολής είναι μείζονος σημασίας για τον απανταχού Ποντιακό Ελληνισμό. Από την δεκαετία του 1980 δίνει αγώνες προς όλες τις κατευθύνσεις με χρονολογία σταθμό το Φεβρουάριο του 1994, που αναγνωρίστηκε ομόφωνα από την Ελληνική Βουλή. Έκτοτε, ο απανταχού Ποντιακός Ελληνισμός με μπροστάρη τη Διεθνή Συνομοσπονδία Ποντίων Ελλήνων, την Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος, αλλά και όλες τις ομοσπονδίες του εξωτερικού δίνει τον αγώνα για την Διεθνή αναγνώριση. Στον αγώνα αυτό είναι γεγονός ότι οι Ελληνικές κυβερνήσεις δεν έχουν σταθεί στο ύψος των περιστάσεων εν αντιθέσει με άλλα κράτη, όπως η Σουηδία, η Κύπρος, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Αυστραλία, η Αρμενία και η Ενωμένη Ευρώπη. Κύριε Υπουργέ,
    Εμείς πιστεύουμε ότι με την έκφραση των απόψεών σας σχετικά με την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και των Ελλήνων της Ανατολής σε άρθρο σας που δημοσιεύτηκε στις 20-8-2014 στην εφημερίδα «ΑΥΓΗ» θίξατε την μνήμη των νεκρών μας και μειώσατε την δυναμική που αναπτύχθηκε από τον Οικουμενικό Ποντιακό Ελληνισμό για την Διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας.
    Πιστεύουμε όμως επίσης ότι σήμερα ως υπεύθυνος Υπουργός Παιδείας θα επαναπροσδιορίσετε τις μη ανταποκρινόμενες στην πραγματικότητα απόψεις σας και θα είστε συμπαραστάτης στον αγώνα που δίνουμε για την Διεθνή Αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και των Ελλήνων της Ανατολής.
    Επίσης, να σας εκφράσουμε την έντονη διαμαρτυρία μας για το θέμα της αυθαίρετης αφαίρεσης από την προηγούμενη πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, του κειμένου της ιστορίας που αναφερόταν στον ποντιακό Ελληνισμό και την Γενοκτονία αυτού από την ύλη της Γ’ Λυκείου (από μάθημα επιλογής). Είναι ξεκάθαρο ότι εξυπηρετούνται σκοπιμότητες, που δεν τιμούν κανέναν. Ο Οικουμενικός Ποντιακός Ελληνισμός δεν πρόκειται να το δεχτεί και θα αντιδράσει δυναμικά.
    Κύριε Υπουργέ,
    Η Διεθνής Συνομοσπονδία Ποντίων Ελλήνων ζητά συνάντηση μαζί σας στο αμέσως επόμενο διάστημα για μια σειρά από θέματα κοινού ενδιαφέροντος. Τελούμε εν αναμονή δική σας απάντησης».

    http://efxinospontos.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=395:synantisi-me-ton-ypourgo-paideias-niko-fili-zitaei-i-disype-gia-tis-apopseis-tou-sto-thema-tis-genoktonias-ton-ellinon-tou-pontou-kai-tis-anatolis&catid=19:genoktonia&Itemid=126

  4. Ας σημειωθεί, ότι όταν ο Φίλης δημοσίευσε το επίμαχο κείμενό του στην ‘Αυγή» ΚΑΝΕΝΑΣ φορέας δεν αντέδρασε.

    Η μοναδική αντίδραση ήταν η δικιά μου που εκφράστηκε με ένα άρθρο στην «Αυγή»:

    http://www.avgi.gr/article/3983524/peri-tis-genoktonias-stin-anatoli-

    το οποίο αναπαράχθηκε στο μπλογκ:

    https://kars1918.wordpress.com/2014/09/15/avgi/

  5. […] για τα σημερινά δρώμενα είναι του Βλάση Αγτζίδη εδώ: https://kars1918.wordpress.com/2015/10/01/global-conference-of-pontian-youth/ , ο οποίος γράφει: […]

  6. Erisadesu on

    Αγαπητέ κύριε Βλάση

    Δεν έτυχε να σας γνωρίσουμε από κοντά, ωστόσο μέσα σε 5 λεπτά η swagamama μου, μου παρουσίασε όλη σας την πορεία στον ποντιακό χώρο και έκφρασε το θαυμασμό προς στο πρόσωπο σας.

    Δυστυχώς ή ευτυχώς ο χώρος μας ειναι διχασμένος.
    Εγώ σαν απλή ταπεινή Ιερή Δούλη της Θεάς Καφροδίτης θέλω απλώς να καταθέσω την άποψη μου να δημιουργήσουμε μια ακόμη ομοσπονδία ανένταχτων σωματείων μακριά από νεποτισμούς, συμφέροντα και κυνήγι επιδοτήσεων. Ένα όργανο που να λειτουργεί ως εκφραστής της ένοχης συνείδησης όλων αυτών των εγκληματιών που χώρισαν τον Ποντιακό κόσμο και αν θες όργανο τιμωρίας προς τις μέχρι τώρα τακτικές τους.

    Ουτοπική πρόταση το γνωρίζω, αλλά έχοντας μεγαλώσει μέσα στο χώρο
    έχοντας βιώσει το διχασμό από πρώτο χέρι, θέλω μόνο ένα πράγμα να ενωθούμε όλοι εμείς οι ανένταχτοι και να οργανωθούμε πιο αποτελεσματικά στην προώθηση της γενοκτονίας. Δεν μ’ενδιαφέρει η πολιτκή, δεν έχω προσωπικό όφελος, δεν έχω βιβλία να προωθήσω, δεν έχω στόχο να κληρονομήσω ιδρύματα ούτε να κερδίσω έσοδα απο ΜΚΟ.

    Θέλω να δω την γενοκτονία μου να αναγνωρίζεται πριν φύγω από αυτό τον κόσμο. Θέλω να δω τα αδέλφια μου τους Αρμενίους και τους Ασσυρίους να με στηρίζουν χωρίς να φοβούνται πως θα τους προδώσω. Θέλω να υψώσω το παράστημα μου και να τιμορίσω όλους αυτούς τους Διχαστές.
    Κουράστηκα να με προδίδει η ΠΟΕ και μια ζωή να με αφήνει μόνη μου να μάχομαι το τέρας, κουράστηκα να μάχομαι με συμμάχους που δεν μπορώ να εμπιστευτώ.

    Εκφράζω τη φωνή της Θεάς (γιατί να μη ξεχνάμε και την ιντερνετικη προσωπικότητα μου) Καφροδίτης, εκφράζω τον πόνο της Πόντιας Γυναίκας, είμαι το αποτέλεσμα της γενοκτονίας. Είμαι η Σύγχρονη Ελληνίδα Πόντια που έφτασε εδώ επειδή κάποιοι πριν απο εμένα Θυσιάστηκαν. Δεν εκφράζω τις απόψεις του συλλόγου μου, τις απόψεις της ΠΟΠΣ, τις απόψεις της ΠΟΕ, του ιδρύματος της Σουμελά. Δεν εξυπηρετώ κανένα. Είμαι μόνη μου και είμαι η πλειοψηφία των Ποντίων.

    η ΠΟΕ μιλάει για κρυφή ατζέντα, δεν με ενοχλεί να πουλήσω κομμάτι της ψυχής μου στον Σατανα αν χρειαστει να δω αναγνώριση γενοκτονίας…
    οι 200000 ψυχές φωνάζουν κάθε βράδυ μέσα μου.
    Έχω μεγάλο θυμό μέσα μου κύριε Βλάση.
    συγνώμη για τον φορτισμένο λόγο μου και τα πομπώδες λόγια μου.
    αλλά ως Ιέρειας της Θεάς και ιντερνετική οντότητα πρέπει να κρατώ την Θεατρικότητα μου. .

    η swagamama μου σας στέλνει χαιρετισμάτα, ίσως να τη γνωρίζετε ως Νίκη από τον Σύλλογο της Νεάπολης.

    • Αγαπητή Erisadesu

      Ενδιαφέρουσα η πρότασή σου, δεδομένου ότι οι αυτόκλητες ελέω συλλόγων ηγεσίες του ποντιακού χώρου είναι ένας συνδυασμός Marthoubini και Παστρικοθοδώρας.

      Κατά συνέπεια, από εκεί η κατάσταση είναι τελειωμένη… Όσον αφορά τις δυνατότητες των ανένταχτων σωματείων, η γνώμη είναι ότι δεν μπορούν να κάνουν και πολλά πράγματα… Τι θα έπρεπε να γίνει; Μυστήριο και άγνωστο. Προσωπικά δεν μπορώ να απαντήσω. Απλώς ο ποντιακός χώρος θα βράζει στο ζουμί του με νταβατζήδες και ημιμαθείς. Φυσικά η ιστορία είναι τεράστια και οι προκλήσεις απέραντες. Για αυτά, ας είναι καλά οι μονάδες που προσπαθούν ουσιαστικά και εν μέρει αποτελεσματικά, σε αντίξοο περιβάλλον χωρίς ιδιαίτερη συμπαράσταση. Το σημαντικό είναι ότι υπάρχουν.

      Σε ένα παλιότερο κείμενο απολογισμού: https://kars1918.wordpress.com/2014/12/28/poe-2/ έγραψα:

      …………….
      …………….

      Τι μέλλει γενέσθαι

      Το τι μέλλει γενέσθαι βρίσκεται για άλλη μια φορά στα χέρια των πρωτοβάθμιων συλλόγων. Μπορούν να απαιτήσουν και να διεκδικήσουν μια άλλη ποιότητα εκπροσώπησης ή τους ταιριάζει και τους αρκεί η παρούσα κατάσταση; Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα!

      Το ζήτημα διαφέρει αρκετά στην περίπτωση της προσφυγικής ιστοριογραφίας. Για τους προσφυγικής καταγωγής ιστορικούς, το πρόβλημα σχετίζεται με την ιστοριογραφία καθεαυτή, τις προσεγγίσεις της, τις έρευνες, τις εκδόσεις, τις δημόσιες παρεμβάσεις των ιστορικών κ.λπ. Ποιός θα μπορούσε να είναι ένας τρόπος αντιμετώπισης των υπαρκτών προκλήσεων και της ανάγκης να υπάρχει μια τεκμηριωμένη φωνή στα διεθνή φόρα που ασχολούνται με τα ζητήματα αυτά; Μέχρι τώρα δεν έχει δοθεί απάντηση. Η δράση κάποιων φορέων, όπως π.χ. ο Περιστερεώτας, μειώνουν το πρόβλημα. Ίσως θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί το οργανωτικό έλλειμμα με τη δημιουργία κάποιων χαλαρών δικτύων των ελάχιστων ιστορικών που ασχολούνται με τα θέματα αυτά. Ίσως να έδινε λύση η προτροπή προς την Επιτροπή Ποντιακών Μελετών (Ε.Π.Μ.) να καλύψει το πραγματικό κενό….

  7. Erisadesu on

    παρακαλώ να αγνοηθεί η σφαγή της ελληνικής ορθογραφίας που μόλις παρατήρησα, καθώς σας γράφω μετά από 8ωρη νυχτερινή βάρδια

  8. Efxinos Pontos on

    http://efxinospontos.gr/genoktonia/402-vlasis-agtzidis-o-tropos-parousiasis-tou-gegonotos-tis-genoktonias

    Βλάσης Αγτζίδης: Ο τρόπος παρουσίασης του γεγονότος της Γενοκτονίας

    Πληροφοριακά Στοιχεία
    Δημιουργήθηκε : 04 Οκτώβριος 2015

    Στον τρόπο παρουσίασης του γεγονότος της Γενοκτονίας αναφέρθηκε ο ιστορικός Βλάσης Αγτζίδης, διδάκτωρ ιστορίας του ΑΠΘ, μιλώντας στη θεματική ενότητα «οι προοπτικές αναγνώρισης των Γενοκτονιών της Ανατολής στον 21ο αιώνα και ο ρόλος της ποντιακής νεολαίας», το απόγευμα του Σαββάτου 3 Οκτωβρίου στη διάρκεια του 2ου παγκόσμιου συνεδρίου ποντιακής νεολαίας που έγινε στη Θεσσαλονίκη από τις 2 έως τις 4 Οκτωβρίου.

    Μεταξύ άλλων ο Βλάσης Αγτζίδης ανέφερε:

    Η παρουσίαση του γεγονότος της Γενοκτονίας στο μικρασιατικό Πόντο θα πρέπει απαραιτήτως να ενταχθεί στο ευρύτερο Ιστορικό Πλαίσιο, μέσα στο οποίο πραγματοποιήθηκε, ώστε οι δέκτες να έχουν μια καλή εποπτεία της εποχής και των κρίσιμων παραμέτρων. Δηλαδή, να παρουσιαστεί αναλυτικά το γεγονός ότι η Γενοκτονία του ποντιακού ελληνισμού υπήρξε τμήμα της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Ανατολής, η οποία με τη σειρά της εντάσσεται στο πλαίσιο των αποφάσεων των Νεότουρκων (Οκτώβριος 1911) για εξόντωση των χριστιανικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

    – Θα πρέπει να περιγραφούν με ακρίβεια οι πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που επέλεξαν τη μέθοδο της Γενοκτονίας για την επίλυση των εσωτερικών αντιθέσεων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, να παρουσιαστούν αναλυτικά τα αίτια τα οποία οδήγησαν στην επιλογή αυτών των μεθόδων. Πρέπει να κατανοηθεί στο βάθος η μειοψηφική τάση του μιλιταριστικού τουρκικού εθνικισμού (Νεότουρκοι – Κομιτάτο «Ένωση και Πρόοδος»), η οποία θα επικρατήσει πραξικοπηματικά το 1908 και θα οδηγήσει στις αποφάσεις για τις Γενοκτονίες.

    – Θα πρέπει να γίνει κατανοητό στους αποδέκτες των αιτημάτων ότι η Γενοκτονία -δηλαδή η μαζική δολοφονία ανθρώπων εξαιτίας της ιδιαίτερης πολιτισμικής τους κατάστασης- δεν ήταν μια απρόσωπη διαδικασία. Ότι οι άνθρωποι – θύματα υπήρξαν συγκεκριμένοι άνθρωποι με αξιοπρέπεια, με καθημερινή ζωή, με σχέσεις και όχι απρόσωπα μαζικοποιημένα όντα. Το στοιχείο αυτό θα προκύψει μέσα από την παρουσίαση αυθεντικών μαρτυριών των θυμάτων.

    – Θα πρέπει να συνειδητοποιηθεί ότι η συγκεκριμένη Γενοκτονία δεν αποτελεί ένα περιορισμένο γεωγραφικά και χρονικά γεγονός, αλλά ότι εγκαινιάζει μια νέα πολιτική αντιμετώπισης διαφόρων πληθυσμιακών ομάδων από σκληρές εξουσίες, που επιδιώκουν την ομογενοποίηση του χώρου που ελέγχουν ή την κυνική μεταφορά πλούτου από τις ομάδες – θύματα στους θύτες. Η κορύφωση αυτής της νέας πολιτικής θα είναι το Ολοκαύτωμα που θα πραγματοποιήσουν οι Ναζί, οι οποίοι κυριολεκτικά «βιομηχανοποίησαν» την εξόντωση των στοχευμένων πληθυσμών.

    – Τα στοιχεία που πρέπει να δοθούν πρέπει να είναι καλά τεκμηριωμένα, να μην επιδέχονται αμφισβητήσεων και να μη χαρακτηρίζονται από υπερβολές, οι οποίες εν τέλει υπονομεύουν όλη τη διαδικασία προβολής της Γενοκτονίας.

    – Η προβολή του ιστορικού γεγονότος πρέπει να βασίζεται σε περιγραφή των συνθηκών, του ιστορικού – κοινωνικού – πολιτικού πλαισίου και των αιτίων που οδήγησαν στη Γενοκτονία. Πρέπει να αποφεύγεται η «παιδαγωγική του αίματος» και των δακρύων. Αφενός γιατί η προσπάθεια μπορεί να εκπέσει σε μελόδραμα και αφετέρου γιατί ο στόχος δεν πρέπει να είναι η πρόκληση συναισθηματικής έξαρσης, αλλά κατανόησης των γεγονότων, που βασίζεται στην εμπεριστατωμένη γνώση και στα καλά δομημένα ερμηνευτικά εργαλεία.

    PONTIAKI.NEOLAIA.3.10.2015.IMG 8031

    – Συνοψίζουμε τις προϋποθέσεις που πρέπει να τηρηθούν και για να υπηρετηθεί με τον καλύτερο τρόπο η επιδίωξη της ανάδειξης της Γενοκτονίας:

    – Η χρησιμοποιούμενη ορολογία να είναι ακριβής

    – Τα στοιχεία που παρατίθενται να είναι σωστά και αποδεδειγμένα

    – Να αποσαφηνίζονται οι κατηγορίες «θύτης» / «θύμα», «πρόθεση» / «αποτέλεσμα», «χρόνος» και «τόπος», «μέσα πραγματοποίησης»

    – Να περιγράφονται με πληρότητα οι αιτίες καθώς και η λογική αλληλουχία που ακολουθεί (εμφάνιση τουρκικού εθνικισμού, κατάληψη της εξουσίας, απόφαση για εθνοκαθάρσεις ώστε να δημιουργηθεί έθνος-κράτος, οργάνωση των Γενοκτονιών, διαμόρφωση ιδεολογίας αποκλεισμού, υλοποίηση των αποφάσεων, απελευθέρωση των δυνάμεων του εθνικισμού στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, πολεμικές συγκρούσεις, πρόσφυγες παντού, στάση της Ελλάδας και των πολιτικών της δυνάμεων, διχασμός, ήττα, ολοκλήρωση των γενοκτονιών, προσφυγοποίηση στην Ελλάδα και την ΕΣΣΔ.)

    – Να αποφεύγονται οι ισοπεδωτικές απλουστεύεις του τύπου «καλός-κακός», «άσπρο-μαύρο», που ακυρώνουν κάθε προσπάθεια ερμηνείας και κατανόησης των ιστορικών συμπεριφορών.

    Το Ιστορικό Πλαίσιο

    -Το Ιστορικό Πλαίσιο μέσα στο οποίο πρέπει να παρουσιάζεται η Γενοκτονία ορίζεται πλέον από την απόφαση του InternationalAssociationofGenocideScholars – IAGS. Συγκεκριμένα, στις 16 Δεκεμβρίου 2007, η Διεθνής Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών (InternationalAssociationofGenocideScholars – IAGS), ο καθ’ ύλη διεθνής οργανισμός, εξέδωσε το παρακάτω ψήφισμα, με το οποίο αναγνωρίζεται ότι η εθνική εκκαθάριση που υπέστησαν οι ελληνικοί πληθυσμοί της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από τους Νεότουρκους και τους Κεμαλικούς ανήκει στην νομική κατηγορία των «εγκλημάτων Γενοκτονίας», όπως αυτή ορίστηκε από τον ΟΗΕ το 1948:

    «ΔΕΔΟΜΕΝΟΥ ΟΤΙ η άρνηση της γενοκτονίας αναγνωρίζεται ευρέως ως το τελικό στάδιο της γενοκτονίας, που επιφυλάσσει στους δράστες της γενοκτονίας την ατιμωρησία και αποδεδειγμένα προετοιμάζει το έδαφος για μελλοντικές γενοκτονίες.

    ΔΕΔΟΜΕΝΟΥ ΟΤΙ η γενοκτονία μειονοτικών πληθυσμών από το Οθωμανικό κράτος κατά τη διάρκεια και μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο απεικονίζεται συνήθως ως γενοκτονία των Αρμενίων αποκλειστικά, με μερική μόνο αναγνώριση των ποιοτικά όμοιων γενοκτονιών άλλων Χριστιανικών μειονοτήτων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

    ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ είναι πεποίθηση της διεθνούς Ενώσεως Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών ότι η εκστρατεία των Οθωμανών εναντίον των Χριστιανικών μειονοτήτων της Αυτοκρατορίας μεταξύ 1914 και 1923 αποτέλεσε μια γενοκτονία των Αρμενίων, των Ασσυρίων και των Ελλήνων του Πόντου και της Ανατολίας.

    ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΑΚΟΜΑ ΟΤΙ η ένωση ζητά εκ τούτου από την κυβέρνηση της Τουρκίας να αναγνωρίσει τις γενοκτονίες αυτών των πληθυσμών, να εκδώσει μια επίσημη απολογία και να προχωρήσει σε άμεσα και σημαντικά βήματα για αποκατάσταση» (http://www.genocidetext.net)

    Από τη στιγμή της έκδοσης του κορυφαίου αυτού Ψηφίσματος (Δεκέμβρης του 2007), το οριστικό πλαίσιο της διδασκαλίας της Γενοκτονίας του ποντιακού ελληνισμού αλλάζει και διευρύνεται.

    Εφεξής, η αναπαραγωγή τοπικιστικών προσεγγίσεων, καθώς και λανθασμένων αριθμητικών στοιχείων αντίκειται στο Ψήφισμα. Να αποφεύγονται, τουλάχιστον τα αριθμητικά, στοιχεία που δημοσιεύτηκαν λόγω περιορισμένων γνώσεων πριν την έκδοση του Ψηφίσματος.

    Πρέπει απαραιτήτως η προώθηση της Γενοκτονίας στον Πόντο να πραγματοποιείται μαζί με την παρουσίαση του ευρύτερου γεγονότος της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Ανατολής, να παρουσιάζεται ο τρόπος με τον οποίο συγκροτήθηκε ο τουρκικός εθνικισμός και έλαβε τις αποφάσεις για εξόντωση των χριστιανικών πληθυσμών.

    -Θα πρέπει να αποσαφηνίζονται οι έννοιες «εθνοκάθαρση», «γενοκτονία», «έγκλημα πολέμου», «μαζικές σφαγές», «εξόντωση», «καταστροφή». Να τονίζεται ιδιαιτέρως ότι ο όρος «γενοκτονία» αποτελεί νομικό όρο του διεθνούς δικαίου και όχι λέξη της καθομιλουμένης για να χαρακτηριστεί μια συγκεκριμένη βίαιη πράξη. Η «εθνοκάθαρση» ή το «έγκλημα πολέμου» ή η «Καταστροφή» ή η «μαζική σφαγή» μπορεί να χαρακτηριστεί γενοκτονία μόνο εάν υπακούει στα σχετικά κριτήρια , όπως ορίστηκαν από τον ΟΗΕ με τη Σύμβαση του 1948.

    Σύμφωνα με τη σχετική Σύμβαση, γενοκτονία είναι:

    «η εσκεμμένη προσπάθεια καταστροφής εν όλω ή εν μέρει, μιας εθνικής, εθνοτικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας», με έναν από τους παρακάτω τρόπους:

    «α) τον φόνο μελών της ομάδας,

    β) την πρόκληση σοβαρής σωματικής ή διανοητικής βλάβης σε μέλη της ομάδας,

    γ) τη σκόπιμη επιβολή στην ομάδα συνθηκών ζωής υπολογισμένων, έτσι ώστε να επιφέρουν τη φυσική τους καταστροφή, εν όλω ή εν μέρει,

    δ) την επιβολή μέτρων που αποσκοπούν στην αποτροπή γεννήσεων στο εσωτερικό της ομάδας και

    ε) την υποχρεωτική μεταφορά των παιδιών της ομάδας σε κάποια άλλη».

    Στην περίπτωση των Ελλήνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας εφαρμόστηκαν και οι πέντε τρόποι, σε διαφορετικό χρόνο και με διαφορετικό τρόπο στους επιμέρους πληθυσμούς.

    Θα πρέπει να περιγράφεται η διαδικασία κλιμάκωσης της Γενοκτονίας η οποία –όσον αφορά την ελληνική περίπτωση- ξεκινά με συστηματικές διώξεις στην Ανατολική Θράκη το 1914, συνεχίζεται την ίδια χρονιά στην Ιωνία (Δυτική Μικρά Ασία) και κορυφώνεται το 1916 στον Πόντο (Βόρεια Μικρά Ασία).

  9. Γιάννης Αποστολίδης on

    O sancta simplicitas

    Του Γιάννη Αποστολίδη
    Προέδρου της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης
    —————————
    Μεσαίωνας. Καίγανε τον τσέχο κληρικό και φιλόσοφο Ιωάννη Ούσιο, και εκείνος βλέποντας κάποια γριούλα ν’ αποθέτει και αυτή τα ξύλα της στην πυρά, αναφώνησε: O sancta simplicitas! Ω, θεία αφέλεια …
    Ω, θεία αφέλεια και της ΔΙ.ΣΥ.Π.Ε.! Καλεί ΟΛΕΣ τις ομοσπονδίες σε συνάντηση και συζήτηση «με ανοιχτή καρδιά και καθαρά χέρια … πνεύμα αμοιβαίας εμπιστοσύνης και κατανόησης … με αγάπη …(αφού) πάρα πολλά μας ενώνουν και ελάχιστα μας χωρίζουν». Όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος – και αφελής.

    Προσωπικά έχω άλλη, πονεμένη εικόνα του οργανωμένου ποντιακού χώρου. Όπου και να τον κοιτάξεις, σε πληγώνει. Τερώ τον Θόδωρον, πονώ την νύφεν, τερώ την νύφεν, πονώ τον Θόδωρον …
    Έχουμε και (κ)λέμε:
    ΠΡΩΤΟ
    Η Διεθνής Συνομοσπονδία Ποντίων Ελλήνων (ΔΙ.ΣΥ.Π.Ε.) συγκαλεί στις 6 Αυγούστου Παγκόσμιο Συνέδριο για την τροποποίηση του καταστατικού της ώστε να καταστεί δυνατή η είσοδος της μέχρι χθες δικαίως αποδιοπομπαίας Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντίων Ελλήνων (ΠΟΠΣ). Αλλά η ίδια η ΠΟΠΣ φαίνεται ακατάδεκτη και μποϊκοτάρει το άνοιγμα. Ήδη νεκρανάστησε το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ποντιακού Ελληνισμού (ΠΑΣΠΕ), φορέα που ελέγχεται, όπως και η ίδια η ΠΟΠΣ, από το Σωματείο Παναγία Σουμελά. Το ΠΑΣΠΕ, ενόψει εξελίξεων στον ευρύτερο ποντιακό χώρο, συνέστησε μια «Διοικούσα Επιτροπή» (προσέξτε, όχι Διοικητικό Συμβούλιο, όπως προβλέπει το καταστατικό του – και αυτό είναι μια λεπτομέρεια στην οποία ασφαλώς θα κρύβεται κάποιος διάβολος … ) με πρόεδρο τον κ Χαράλαμπο Αποστολίδη, δικηγόρο, υπερήφανο συντάκτη του νέου (2005), φασιστικού καταστατικού του Σωματείου Παναγία Σουμελά. Το καταστατικό αυτό προβλέπει ότι η εγγραφή στο σωματείο προϋποθέτει να φέρει η αίτηση του υποψήφιου την υπογραφή δύο μελών του Διοικητικού Συμβουλίου, δηλαδή δύο ραβδούχων της Τανιμανιδικής εξουσίας, και να μείνει ο (επ)αιτών εγγραφή τρία χρόνια δόκιμο μέλος πριν καταστεί τακτικό μέλος και αποκτήσει δικαίωμα ψήφου και εκλογής, δηλαδή να κοψομεσιάζεται επί τρία χρόνια προσκυνώντας με εδαφιαίες υποκλίσεις τον κ Γιώργο Τανιμανίδη. Και ο Χαράλαμπος Αποστολίδης, δημοκράτης ο ίδιος αλλά από τη γραφίδα του έσταξε δυστυχώς το φασιστικό κατράμι πάνω στο κάποτε αγνό δημοκρατικό καταστατικό της Παναγίας Σουμελά, αναγορεύτηκε πρόεδρος του ΠΑΣΠΕ, με Γενικό Γραμματέα τον κ Στέφανο Τανιμανίδη, τον Στεφανίτσο – διαχρονική αξία …
    ΔΕΥΤΕΡΟ
    Έχει κάποια ευπρόσωπη νομική υπόσταση η Παγκόσμια Συντονιστική Επιτροπή Ποντιακής Νεολαίας(ΠΑΣΕΠΟΝ); Βγάζει διαγγέλματα, μιλά εξ ονόματος της απανταχού ποντιακής νεολαίας … Πρόσφατα βρέθηκε και στη Βουλή – η Πολιτεία ανοίγει με ασύγγνωστη ελαφρότητα τα σαλόνια της ακόμη και σε αμφίβολης οντολογικής αρτιότητας φορείς. Όμως ο οργανωμένος ποντιακός χώρος και όλοι μας, με πρώτο τον αγνό κ Ιβάν Σαββίδη, που στηρίζει οικονομικά, οφείλουμε μέγιστη προσοχή για την ΠΑΣΕΠΟΝ, που πρέπει ταχύτατα να συναρθρωθεί θεσμικά με την ΔΙ.ΣΥ.Π.Ε. , αλλιώς μπορεί και να εξελιχθεί σε «παράλληλη δομή» – και δεν επιτρέπεται εμείς, συντοπίτες του Προμηθέα, να χτυπούμε αύριο το κεφάλι μας ως Επιμηθείς …
    ΤΡΙΤΟ

    Ο Γιώργος Τανιμανίδης έκανε το Σωματείο Παναγία Σουμελά φέουδό του και το κατοχύρωσε με φασιστικό καταστατικό. Και αντί ο οργανωμένος χώρος να αποβάλλει το θεσμικό μίασμα, το άφησε να επεκταθεί και στο Προσκύνημα Παναγία Σουμελά. Ήδη με το νέο Κανονισμό του Προσκυνήματος την πλειοψηφία της Επιτροπής Διοίκησης την διορίζει το Σωματείο Παναγία Σουμελά. Και δεδομένου ότι το Προσκύνημα το έχουν ήδη καταστήσει, με το νέο Κανονισμό, νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, μπορεί αύριο μεθαύριο να δούμε το ιερότερο Σύμβολό μας να γίνεται άντρο εγκληματικής διαφθοράς. Διότι με δεδομένη τη νομική διαπλοκή και τη φύση των καθεστώτων του Σωματείου και του Προσκυνήματος, καθίσταται άνετη η κατάληψή τους από διαφθορείς και διεφθαρμένους.
    ΤΕΤΑΡΤΟ
    Ο Μητροπολίτης Παντελεήμων της Βέροιας είναι ο στυλοβάτης του ανόσιου καθεστώτος στο Προσκύνημα Παναγία Σουμελά. Αυτός εισηγήθηκε και τον νέο Κανονισμό Διοίκησης στην Ιερά Σύνοδο. Αν είχε συναίσθηση σε ποιο έγκλημα συνεργεί, θα μαστιγώνονταν ανελέητα «τη μάστιγι της αγάπης, ότι εις την αγάπην έπταισεν», όπως λέει ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος. Πρέπει να πάρει ισχυρό και έμπρακτο μήνυμα ότι ενάμισι εκατομμύριο Πόντιοι δεν ανεχόμαστε πλέον τον οποιονδήποτε Παντελεήμονα να προκαθορίζει, αυτός σε έσχατη ανάλυση, τις τύχες του οργανωμένου ποντιακού χώρου, κουμαντάροντας , μαζί με τον Γιώργο Τανιμανίδη, το Προσκύνημα Παναγία Σουμελά. Αν ο Παντελεήμονας δεν συνέλθει έγκαιρα ή δεν τον συνεφέρουμε, θα είμαστε και εκείνος και εμείς ανάξιοι της Παναγίας μας, τέλος!
    ΠΕΜΠΤΟ
    Η ΠΟΕ είναι χώρος δημοκρατίας και σοβαρότητας, παρά την εκτροπή της από τη δεύτερη σε κάποιες, σπάνιες ευτυχώς, περιπτώσεις, κυρίως με κάποιες απαράδεκτες και επιβλαβείς δηλώσεις – τη ματιάσαμε, φαίνεται, όλοι μας για την εποχή που άφησε ο πρώην Γ. Γ. Κώστας Γαβρίδης, οπότε όλα ήταν άκρως επιμελημένα. Δυστυχώς όμως, υποτιμώντας, η ΠΟΕ, την αντιδραστική οικογενειοκρατία στην Παναγία Σουμελά (η οποία οικογενειοκρατία είναι κούφια και αδύναμη αλλά αναπληρώνει την αδυναμία της με την πανουργία) δεν μπόρεσε να εξαλείψει την εικόνα του διχασμού που παρουσιάζει στην κοινωνία μας ο οργανωμένος ποντιακός χώρος, με οδυνηρές συνέπειες για τον χώρο αλλά και για το ίδιο το έθνος, διότι έτσι καταδικάζεται σε ουσιαστική ατροφία μια δύναμη, η ποντιακή, που τώρα μάλιστα που όλες οι εθνικές δυνάμεις κάμπτονται, θα μπορούσε να αποδειχθεί εξόχως εθνωφελής.
    ΕΚΤΟ
    Η Πολιτεία μας περιφρονεί. Πρώτον, διώχνει και αυτήν την πενιχρή παρουσία της ιστορίας μας στη σχολική διδασκαλία. Δεύτερο, διατηρεί (με δυσφορία πλέον, είναι αλήθεια) το φασιστικό καθεστώς διοίκησης της Παναγίας Σουμελά, εν αντιθέσει μάλιστα προς τη απόλυτη δημοκρατία και ευρυθμία με την οποία φιλοδώρησε, με νόμο, το μόνο ισότιμο Προσκύνημα της Παναγίας της Τήνου. Τρίτον, αδιαφορεί, όταν δεν εμποδίζει την διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας. Τέταρτο, στέρησε ανάλγητα την μικρή σύνταξη από τους γέρους και τις γριές μας από την πρώην ΕΣΣΔ και τους καταδίκασε σε εξοντωτική ένδεια.
    Τι φταίει;
    Η ρίζα του κακού είναι το απεχθές φασιστικό – οικονειοκρατικό καθεστώς στο Σωματείο και στο Προσκύνημα Παναγία Σουμελά. Αυτό προκαλεί κάθε κακοδαιμονία μας. Όπως είπα, είναι μια κούφια και προ πολλού ανύπαρκτη δύναμη που όμως είχε τον τρόπο να εμφανίζεται ως θηριώδης. Από συζητήσεις που είχα τον τελευταίο καιρό με ανθρώπους που θεωρούνταν πυλώνες αυτού του καθεστώτος, έχω την βέβαιη πεποίθηση ότι και η Πολιτεία και η ηγεσία της Εκκλησίας με ανακούφιση θα έβλεπαν την απαλλαγή από την οικογενειοκρατία, που εκθέτει και τις ίδιες. Αυτό εξαρτάται από εμάς, από τον οργανωμένο χώρο, από την μεθοδική, άκρας νομιμότητας αλλά και αποφασιστική δράση. Ξέρω ότι στη ΔΙ.ΣΥ.Π.Ε. θλίβονται πάρα πολύ που δεν μπόρεσαν να εξαλείψουν την εικόνα του διχασμού που παρουσιάζει ο ποντιακός χώρος. Αλλά το πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη. Και θα είναι παραφροσύνη το να επιτρέψουμε στην οικογενειοκρατία να εισδύσει προβατόσχημη, ως ΠΟΠΣ, στην ΔΙ.ΣΥ.Π.Ε. Θέλουν ενότητα; Ας συγχωνευτούν οι πάντες σε ένα φορέα, καταρχήν στην δημοκρατική και ανοιχτή σε όλους ΠΟΕ. Το να υπάρχει όμως η ΠΟΠΣ ως αυτόνομη οργάνωση μέσα στη ΔΙ.ΣΥ.Π.Ε. δεν θα σημάνει τίποτε άλλο παρά μόνο νέο πεδίο δόξης λαμπρό για την οικογενειοκρατία.
    Και κάτι ακόμα: Πρέπει επιτέλους να μιλήσουμε χωρίς να λογαριάζουμε αν θα στενοχωρήσουμε φίλους ή θα ερεθίσουμε εχθρούς. Αυτά.

  10. @ Γιάννη Αποστολίδη.

    Το κείμενό σου είναι πολύ ενδιαφέρονα και εν γένει σωστό, πλην ενός σημείου:

    » Η Πολιτεία μας περιφρονεί. Πρώτον……..Δεύτερο, ……….. Τρίτον,…… Τέταρτο, …………
    Τι φταίει;
    Η ρίζα του κακού είναι το απεχθές φασιστικό – οικονειοκρατικό καθεστώς στο Σωματείο και στο Προσκύνημα Παναγία Σουμελά. Αυτό προκαλεί κάθε κακοδαιμονία μας….»

    Φυσικά και για όλα αυτά ΔΕΝ φταίει το τανιμανιδαίικο. Αλλά δυστυχώς φταίει το παρχαριδαίικο και οι σφουγγοκολώριοι αυτού, που εξαθλίωσαν μια μεγάλη ομοσπονδία, την αδρανοποίησαν, την αλλοτρίωσαν, που ανέδειξαν το τιποτένιο και προσπάθησαν να ισοπεδώσουν τα πάντα προς το χείριστο, που με τη μικρότητά και την ανεπάρκειά τους συνέβαλαν καθοριστικά στην περιθωριοποίηση του χώρου..

    Και όσο δεν βλέπετε την αληθινή αιτία της κακοδαιμονίας, τόσο θα συνεχίζεται η περιδίνηση και η κατάπτωση…

    Φιλικά

    Βλάσης

    ———————


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: