O αμερικανικός Τύπος για τις εκλογές…

ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ BLOOMBERG –
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΧΕΙ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΙΔΕΑ

Οι τρελοί Έλληνες αριστεροί έχουν μια καλή ιδέα, υποστηρίζει το BLOOMBERG σε κύριο άρθρο του με τίτλο «Greece’s Crazy Leftists Have a Good Idea», σημειώνοντας ότι μέσα στη λαϊκιστική ρητορική που οδήγησε το ακροαριστερό κόμμα ΣΥΡΙΖΑ στη νίκη στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές υπάρχει μια ιδέα την οποία κυρίως η Γερμανία θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη της: Να τονωθεί δηλαδή η ανάπτυξη στην Ευρωζώνη μέσα από την ελάφρυνση του χρέους των πιο έντονα πληττόμενων χωρών.

Όπως επισημαίνεται, μεταξύ άλλων, ο ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, που ορκίστηκε χθες ως ο νέος Πρωθυπουργός της Ελλάδας, ζητάει εδώ και καιρό μια «ευρωπαϊκή διάσκεψη για το χρέος», μια σύνοδο κορυφής δηλαδή όπου οι ηγέτες της Ευρώπης θα μείωναν τις εξουθενωτικές υποχρεώσεις της Ελλάδας και των άλλων προβληματικών χωρών της Ευρωζώνης. Σε αντίθεση με το υπόλοιπο πρόγραμμα του κόμματος αυτή η ιδέα αυτή έχει νόημα.

Στην Ελλάδα έχει ήδη δοθεί κάποια ελάφρυνση του χρέους, αλλά δεν επαρκεί για να καταστήσει βιώσιμη την δημοσιονομική της θέση. Ο κ. Τσίπρας ζητάει την διαγραφή του ενός τρίτου περίπου του χρέους.

Υπάρχουν πολλά ιστορικά προηγούμενα σχετικά με μια ελάφρυνση αυτής της κλίμακας και μια περίπτωση που θα αντηχούσε ιδιαίτερα στους Γερμανούς αξιωματούχους, που βρίσκονται μεταξύ των πιο σταθερών πολέμιων της ελάφρυνσης χρέους. Μετά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο οι πιστωτές της Γερμανίας αναγνώρισαν ότι ότι η πλήρης αποπληρωμή του χρέους της χώρας θα δυσχέραινε την αναγέννηση της οικονομίας, αποσταθεροποιώντας ολόκληρη την Ευρώπη. Το 1950 αποφάσισαν την διαγραφή του 50% του χρέους της Δυτ. Γερμανίας, ενώ εξάρτησαν το υπόλοιπο από τις επιδόσεις της οικονομίας. Οι πιστώτριες χώρες αναγνώρισαν τότε ότι η ανακούφιση χρέους ήταν προς όφελός τους.

Η Γερμανία σήμερα είναι η πιο ισχυρή πιστώτρια χώρα της Ευρωζώνης, ενώ μια παρατεταμένη χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση, μαζί με την δημοσιονομική κακοδιαχείριση από όλες τις πλευρές, έχουν οδηγήσει την Ελλάδα και άλλες χώρες σε οικονομική δυσφορία. Λόγω της ανησυχίας ότι περαιτέρω ελάφρυνση θα ενθάρρυνε την σπατάλη, η Γερμανία αντιτίθεται στη διαγραφή χρέους και εμμένει στην αυστηρή δημοσιονομική λιτότητα. Τα αποτελέσματα είναι καταστροφικά. Στην Ελλάδα ένας στους τρεις εργαζόμενους είναι άνεργος και σύμφωνα με μια μέτρηση το ήμισυ σχεδόν του πληθυσμού βρίσκεται σήμερα στην φτώχια.

Οι επιβεβλημένες κακουχίες δεν βελτιώνουν την ικανότητα της χώρας να αποπληρώνει τα χρέη της, ούτε συμβάλλουν στην οικονομική προοπτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ισχνή ανάπτυξη έχει αφανίσει τα δημοσιονομικά οφέλη της λιτότητας. Παρά τις περικοπές δαπανών και την αύξηση της φορολογίας, η Ελλάδα, η Ιταλία, η Πορτογαλία, η Ισπανία, ακόμη και η Γαλλία δεν θα μπορέσουν να μειώσουν το ποσοστό του χρέους σε σχέση με το ΑΕΠ στο 60%, στο ορατό μέλλον.

Η ελάφρυνση του χρέους σε συνδυασμό με τις μεταρρυθμίσεις στήριξης της ανάπτυξης θα μπορούσε να βοηθήσει. Σε ορισμένες χώρες τη κόστος εξυπηρέτησης του χρέους ξεπερνά το 10% των κρατικών δαπανών. Ορισμένα από αυτά τα χρήματα θα ήταν καλύτερο εάν χρησιμοποιούνταν για δαπάνες που θα δημιουργούσαν θέσεις εργασίας. Η δημιουργία θέσεων εργασίας και οι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης θα διευκόλυναν τις κυβερνήσεις στην αποπληρωμή του χρέους τους. Γι’ αυτό το λόγο, σε αυτές τις τόσο δύσκολες καταστάσεις, το αληθινό κόστος από την ανακούφιση χρέους για τους πιστωτές είναι χαμηλό, στη χειρότερη περίπτωση, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις θα μπορούσε να είναι και αρνητικό.

Θα υπήρχαν και άλλα οφέλη και πάνω από όλα η χαλάρωση του πόνου που έχει επιβληθεί στους Έλληνες και σε άλλους, και η αποκατάσταση της λαϊκής στήριξης στο ευρωπαϊκό σχέδιο. Η Γερμανία, ως ο κυριότερος μέτοχος σε αυτό το σχέδιο θα μπορούσε να κερδίσει πολλά, ενώ η άρνησή της να αποδεχθεί περαιτέρω ελάφρυνση του χρέους είναι οικονομικά βλαπτική και πολιτικά επικίνδυνη.

http://www.bloombergview.com/articles/2015-01-27/greece-s-crazy-leftists-have-a-good-idea

 

ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ WASHINGTON POST – Η ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΠΙΤΥΧΕΙ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΕΟΣ

 

Η νέα ελληνική κυβέρνηση θα μπορούσε να επιτύχει συμφωνία για το χρέος αναφέρει η WASHINGTONPOST σε κύριο άρθρο της με τίτλο «Greece’s new government could benefit from compromise on its debt». Όπως επισημαίνεται, μεταξύ άλλων, τα προηγούμενα πέντε χρόνια το ένα τέταρτο του ελληνικού ΑΕΠ απλά αφανίσθηκε, οδηγώντας στην μεγαλύτερη οικονομική συρρίκνωση, σε περίοδο ειρήνης, ίδια με εκείνη που έπληξε τις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες τη δεκαετία του ’90. Θα προκαλούσε λοιπόν έκπληξη εάν οι Έλληνες ψηφοφόροι δεν ψήφιζαν, αργά ή γρήγορα, υπέρ του ακροαριστερού ΣΥΡΙΖΑ ή ενός άλλου δημαγωγικού κινήματος. Αυτό είναι το ποσοστό καταστροφής που μπορούν να αποδεχθούν οι λαοί πριν τιμωρήσουν την πολιτική καθεστηκυία τάξη που την προκάλεσε.

Θα μπορούσε η πολιτική φωτιά που άναψε στην Ελλάδα να ελεγχθεί πριν διαχυθεί στην υπόλοιπη Ευρώπη; Διερωτάται το κύριο άρθρο. Στις άλλες υπερχρεωμένες, όπως η Ελλάδα, χώρες, οι λαϊκιστές ισχυροποιούνται λόγω της αγανάκτησης κατά της λιτότητας που επιβάλλουν τα πλούσια κράτη με αντάλλαγμα τα σχέδια διάσωσης. Στο μεταξύ, στη Γερμανία, η Καγκελάριος, Άγκελα Μέρκελ, πιέζεται από εκείνους, στους οποίους περιλαμβάνεται και ένα κόμμα που τάσσεται κατά του ευρώ, οι οποίοι πιστεύουν ότι φάνηκε εξαιρετικά γενναιόδωρη στην χορήγηση χρημάτων των Γερμανών φορολογουμένων για την διάσωση των σπάταλων Ευρωπαίων. Ως ο de Facto οικονομικός διαπραγματευτής της Ευρώπης, η κα Μέρκελ δεν μπορεί να σκληρύνει πολύ τη διαπραγμάτευση με την Αθήνα, αν δεν θέλει να επιταχύνει μια εξαιρετικά επικίνδυνη έξοδο από το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα, ούτε μπορεί να υποκύψει στις απαιτήσεις του ΣΥΡΙΖΑ για ελάφρυνση του χρέους, καθώς και άλλες χώρες θα ψήφιζαν υπέρ ανάλογων κομμάτων.

Σε σχέση με την Ελλάδα σημειώνεται ότι είναι σχετικά εύκολη η επέκταση του χρόνου αποπληρωμής των δανείων από τη στιγμή που το 90% του χρέους των 268 δις δολαρίων βρίσκεται στα χέρια κυβερνήσεων και πολυμερών οργανισμών και όχι ιδιωτών ομολογιούχων. Η κα Μέρκελ οφείλει να παράσχει αυτή τη διευκόλυνση στον νέο Έλληνα Π/Θ, Αλέξη Τσίπρα, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα εμμείνει στο να δαπανήσει την πρόσθετη ρευστότητα για τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, όπως ανέφερε περιστασιακά κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας.

Ο κ. Τσίπρας δεν έχει δοκιμασθεί πολιτικά και ενδέχεται να φανεί πιο ρεαλιστής από ότι προμηνύει η προεκλογική εκστρατεία. Παρά τους λεονταρισμούς του δεν διαθέτει το πλεονέκτημα έναντι της Γερμανίας. Εάν θελήσει να ακολουθήσει μια ρεαλιστική αναπτυξιακή στρατηγική που θα στηρίζεται στον ιδιωτικό τομέα, η κα Μέρκελ θα μπορούσε να απαντήσει δημιουργικά επεκτείνοντας την περίοδο αποπληρωμής ή διευκολύνοντας την πώληση των απομειωμένων (discounted) ελληνικών ομολόγων σε ιδιώτες επενδυτές με τη μετατροπή τους σε μετοχές ελληνικών εταιρειών, ακινήτων και τραπεζών. Η μετοχοποίηση του χρέους, που πρότεινε πρώτος ο οικονομολόγος Barry Eichengreen, θα μπορούσε να εναρμονίσει τα συμφέροντα των Ευρωπαίων πιστωτών και δανειζομένων, σημειώνει το κύριο άρθρο.

http://www.washingtonpost.com/opinions/greeces-new-government-could-benefit-from-compromise-on-its-debt/2015/01/26/8c7d0870-a592-11e4-a2b2-776095f393b2_story.html?hpid=z4

 

ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ ΝΥΤ – Η ΑΓΩΝΙΩΔΗΣ ΚΡΑΥΓΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

 

Το μήνυμα των εκλογών της Κυριακής στην Ελλάδα είναι σαφέστατο, οι Έλληνες δεν μπορούν και δεν θα συνεχίσουν να εφαρμόζουν το καθεστώς λιτότητας που γονάτισε την οικονομία τους, αναφέρουν οι NEWYORK TIMES σε κύριο άρθρο τους με τίτλο «Greece’s Agonized Cry to Europe», επισημαίνοντας ότι πρόκειται για ένα μήνυμα που οι Γερμανοί και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι, που συνεχίζουν να εμμένουν ότι οι Έλληνες θα πρέπει να αποπληρώσουν το υπέρογκο χρέος, ανεξάρτητα από τη ζημιά, οφείλουν να ακούσουν. Η εμμονή στον δογματισμό τους δεν είναι μόνο λάθος σε σχέση με την Ελλάδα, αλλά και επικίνδυνη για ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όπως επισημαίνεται, μεταξύ άλλων, είναι πολύ νωρίς για να προβλέψουμε πως ο Αλέξης Τσίπρας, ο αντισυμβατικός πολιτικός που κέρδισε στις βουλευτικές εκλογές, προτίθεται να υλοποιήσει τις υποσχέσεις που έδωσε στους ψηφοφόρους για εγκατάλειψη του προγράμματος λιτότητας, σε συνδυασμό με την μείωση του χρέους και την παραμονή της χώρας στο ευρώ. Οι στόχοι αυτοί είναι βαθειά ασυμβίβαστοι, αλλά ο νέος Π/Θ, σύμφωνα με τις ενδείξεις που έδωσε προς τους Ευρωπαίους, είναι έτοιμος να μετριάσει τις φιλοδοξίες του, μετά την ανάληψη των καθηκόντων του. Είναι σημαντικό ότι η Καγκελάριος, Άγκελα Μέρκελ, η οποία αντιμετωπίζεται από τους Έλληνες ως η αρχιτέκτονας του προγράμματος λιτότητας και η Τρόικα, που διαχειρίζεται το σχέδιο διάσωσης, δείχνουν το ίδιο έτοιμοι να χαλαρώσουν το μέγεθος και τους όρους του ελληνικού χρέους.

Ορισμένοι πιστωτές φαίνεται να συνεχίζουν να θεωρούν ότι το χρέος είναι χρέος και πρέπει να αποπληρωθεί στην ολότητά του, ενώ οι Έλληνες πρέπει να τιμωρηθούν για την μακρά ιστορία σπατάλης και την συνήθη φοροδιαφυγή. Η συρρίκνωση ωστόσο της οικονομίας κατά το ένα τέταρτο και το άνω του 50% ανεργίας στους νέους, πολιτικές που χαρακτηρίστηκαν ως προσομοίωση βασανιστηρίου από τον κ. Τσίπρα, δεν αποτελεί τον τρόπο για να καταστεί μια χώρα ικανή ώστε να αποπληρώνει τα χρέη της. Η Ελλάδα χρειάζεται χώρο για να αναπνεύσει, όχι μόνο για να μπορέσει ο κ. Τσίπρας να ανορθώσει τη χώρα, αλλά και για το καλό της υπόλοιπης Ευρώπης.

Το χρέος της Ελλάδας μπορεί να είναι εξαιρετικά μεγάλο, καθώς βρίσκεται σήμερα στο 177% σε σχέση με το ΑΕΠ, ενώ τα συστημικά προβλήματα βαθαίνουν. Οι Έλληνες ωστόσο δεν είναι οι μόνοι που αισθάνονται την αποξένωση και την οργή για την οικονομική κρίση που επεκτάθηκε στις περισσότερες από τις φτωχές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι το πιο ριζοσπαστικό κόμμα από αυτά που δημιουργήθηκαν ως αντίδραση στην οικονομική κρίση. Εάν η Ελλάδα οδηγηθεί στα άκρα και στην χρεοκοπία ή ακόμη στην έξοδο από το ευρώ οι οικονομικές συνέπειες θα διαχυθούν σε όλη την Ευρώπη. Σε πολιτικό επίπεδο το Grexit θα συνέτριβε την παραδοχή ότι δεν υπάρχει έξοδος από το ευρώ, αποσταθεροποιώντας περαιτέρω την Ευρώπη και τροφοδοτώντας περαιτέρω τα αντιευρωπαϊκά αισθήματα, που οδήγησαν στην άνοδο των ακροδεξιών κομμάτων.

Φυσικά ο κ. Τσίπρας θα πρέπει να χρησιμοποιήσει την λαϊκή εντολή για να προωθήσει τις ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις που ξεκίνησε ο προκάτοχός του κ. Σαμαράς. Η αποστροφή των πλούσιων ελίτ στην καταβολή φόρων πρέπει να απαλειφθεί, όπως και η διαφθορά, η οικογενειοκρατία και η ευνοιοκρατία στην κυβέρνηση. Η αντίθεση στη λιτότητα δεν σημαίνει ότι πρέπει να εγκαταλειφθούν οι μεταρρυθμίσεις, όπως έγραψαν πρόσφατα επιφανείς οικονομολόγοι στους Financial Times.

Παρά ταύτα δεν υπάρχει πολύς χρόνος. Το σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας λήγει στις 28 Φεβρουαρίου, ενώ οι ηγέτες της ΕΕ, μεταξύ αυτών και ο κ. Τσίπρας, αναμένεται να συναντηθούν στις 12 Φεβρουαρίου στις Βρυξέλλες. Η εξαγγελία μια παράτασης του προγράμματος για μερικούς μήνες θα αποτελούσε θετική ένδειξη ότι οι Ευρωπαίοι άκουσαν την κραυγή των Ελλήνων και είναι έτοιμοι εμφανισθούν πιο ευαίσθητοι.

http://www.nytimes.com/2015/01/27/opinion/greeces-agonized-cry-to-europe.html?hp&action=click&pgtype=Homepage&module=c-column-top-span-region&region=c-column-top-span-region&WT.nav=c-column-top-span-region&_r=0

 

ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ LOS ANGELES TIMES – Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ

 

Η επανάσταση της Ελλάδας κατά της λιτότητας αποτελεί τον τίτλο του κύριου άρθρου των LOS ANGELESTIMES Greece’s revolt against austerity») σημειώνοντας ότι οι Έλληνες ψηφοφόροι βροντοφώναξαν την περασμένη Κυριακή τη φράση ‘είμαστε εξοργισμένοι’, φέροντας στην εξουσία ένα αριστερό ριζοσπαστικό κόμμα που διεξήγε την προεκλογική εκστρατεία τασσόμενο κατά της λιτότητας.

Η εκλογή δεν βελτίωσε τα δημοσιονομικά της χώρας, καθώς το κράτος είναι τόσο υπερχρεωμένο ώστε θα μπορούσε να οδηγηθεί σε πτώχευση εάν οι διεθνείς πιστωτές αρνούνταν να ανανεώσουν το σχέδιο διάσωσης. Τα αποτελέσματα των εκλογών υπενθύμισαν ωστόσο στον υπόλοιπο κόσμο ότι οι Δημοκρατίες δεν μπορούν να υπομείνουν βιώσιμες και επώδυνες μεταρρυθμίσεις, όταν αυτές επιβάλλονται από έξω, ανεξάρτητα από το πόσο αναγκαίες είναι, ενώ η Ελλάδα θα είναι ενδεχομένως η πρώτη από τις δανειζόμενες χώρες που επαναστατεί. Εάν η ΕΕ θέλει να διατηρήσει άθικτη την Ευρωζώνη, και πρέπει να τη διατηρήσει, τότε χρειάζεται να συνδυάσει τα αιτήματα για λιτότητα με μια μεγαλύτερη προσπάθεια για την τόνωση της ανάπτυξης στις προβληματικές οικονομίες.

Η Ελλάδα ήταν ιδιαιτέρως απροετοίμαστη για την κατάρρευση των ενυπόθηκων δανείων που οδήγησε το μεγαλύτερο μέρος του ανεπτυγμένου κόσμου σε πτώχευση. Πληττόμενη από έναν υπέρογκο δημόσιο τομέα, ευρεία φοροδιαφυγή και διαφθορά, η κυβέρνηση δεν μπορούσε να θέσει υπό έλεγχο το χρέος. Οι ιδιώτες ομολογιούχοι αποδέχτηκαν απρόθυμα την διαγραφή μέρους του ελληνικού χρέους που κατείχαν, ενώ η Τρόικα παραχώρησε ένα σχέδιο διάσωσης με αντάλλαγμα τις δραστικές περικοπές στις δημόσιες δαπάνες, τις απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων και την αύξηση των φόρων.

Όπως επισημαίνεται, μεταξύ άλλων, οι Ευρωπαίοι ηγέτες δήλωσαν χθες ότι αναμένουν από την Ελλάδα να τηρήσει τις συμφωνίες εάν επιθυμεί τη συνέχιση του σχεδίου διάσωσης, ενώ δεν διαθέτουν πολλά περιθώρια ελιγμών καθώς θα ζητούσαν και οι άλλες προβληματικές χώρες της Ευρωζώνης τις όποιες παραχωρήσεις προς την Ελλάδα. Εάν όμως η νέα ελληνική κυβέρνηση αποφασίσει ότι θα ήταν καλύτερο να βγει από το ευρώ, παρά να συνεχίσει τις περικοπές, θα προκαλούσε μια επέκταση της κρίσης και σε άλλες χώρες, οδηγώντας ενδεχομένως στην διάλυση της Ευρωζώνης. Όσο σημαντικές μπορεί να είναι οι δομικές μεταρρυθμίσεις για το μέλλον της Ελλάδας, τόσο σημαντική είναι και μια αναπτυσσόμενη οικονομία που δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας για τους Έλληνες. Όπως έδειξαν οι ψηφοφόροι, εάν δεν αισθάνονται την αγάπη ενός καθεστώτος τότε θα το ανατρέψουν, καταλήγει το κύριο άρθρο.

http://www.latimes.com/opinion/editorials/la-ed-greece-elections-austerity-20150127-story.html

 

ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ CHRISTIAN SCIENCE MONITOR – ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΕΝΔΥΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

 

Όταν οι λαοί βυθίζονται στο χρέος δύο πράγματα συμβαίνουν, διαπραγματεύονται με τους πιστωτές, ενώ αναμορφώνονται για να παράξουν περισσότερα χρήματα. Σήμερα μετά την ιστορική νίκη της 25ηςΙανουαρίου, η Ελλάδα έχει ηγέτες ικανούς να πράξουν και τα δύο, αναφέρει το κύριο άρθρο τηςCHRISTIAN SCIENCE MONITOR με τίτλο «Why Germany should invest in Greece».

Όπως σημειώνεται, μεταξύ άλλων, το μετεκλογικό δράμα θα επικεντρωθεί πιθανώς στο εάν ο νέος Π/Θ, Αλέξης Τσίπρας, του αριστερού κόμματος ΣΥΡΙΖΑ, θα μπορέσει να πείσει τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης και ειδικά τη Γερμανία να μειώσουν το υπέρογκο χρέος της Ελλάδας. Το μέλλον της ευρωπαϊκής ενότητας εναπόκειται στο αποτέλεσμα αυτής της σύγκρουσης, δηλώνουν οι ειδικοί. Εάν η Ελλάδα υποχρεωθεί σε έξοδο από το ευρώ τότε πιθανώς θα ακολουθήσουν η Ιταλία και η Ισπανία.

Παρά όμως μιας ελάφρυνση του χρέους ή μια έξοδο από την Ευρωζώνη η Ελλάδα θα πρέπει να αναμορφωθεί ώστε να καταστεί περισσότερο ανταγωνιστική. Όπως και το μεγαλύτερο μέρος της υπόλοιπης Ευρώπης η Ελλάδα έχει ένα έλλειμμα στην καινοτομία. 

Εκτός από κάποιες μεταρρυθμίσεις στη φορολογία και στις δαπάνες, η Ελλάδα μόλις άρχισε να δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε ο λαός της να καταστεί καλύτερος επιχειρηματίας και καινοτόμος. Οι περισσότερεςεπιχειρήσεις παρεμποδίζονται από τη γραφειοκρατία.

Ο κ. Τσίπρας έχει δηλώσει ότι επιθυμεί ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης που θα δημιουργεί καινοτομία. Θα πρέπει να βιαστεί. Πολλοί νέοι επιστήμονες και εφευρέτες έχουν ήδη φύγει. Η κυβέρνηση χρειάζεται να στηρίξει καλύτερα τα υπάρχοντα ερευνητικά κέντρα, όπως αυτά της Κρήτης και της Θεσσαλονίκης.

Όπως επισημαίνεται, κατά την επαναδιαπραγμάτευση της στήριξης της ΕΕ προς την Ελλάδα, το επίκεντρο πρέπει να είναι η αναμόρφωση της οικονομίας που θα επιτρέπει την καινοτομία. Καμία ανακούφιση χρέους δεν μπορεί να αντικαταστήσει την επένδυση σε νέες ιδέες.

http://www.csmonitor.com/Commentary/the-monitors-view/2015/0126/Why-Germany-should-invest-in-Greece

 

ΑΝΑΛΥΣΗ STATFOR: Ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΩΣ ΝΑ ΕΠΙΤΥΧΕΙ ΤΗ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

 

Ανησυχία και κρίσιμα ερωτήματα για τη μελλοντική μορφή της Ευρώπης, εκφράζει ο Πρόεδρος της Αμερικανικής Δεξαμενής Σκέψης Stratfor George Friedman, σε ανάλυσή του με τίτλο The New Drivers ofEurope’s Geopolitics” όπου και διαπιστώνει εντεινόμενο κατακερματισμό (fragmentation) της Ευρώπης και τάσεις όπως η επιθυμία αυστηρότερου ελέγχου των συνόρων, η ενίσχυση των εθνών-κρατών και η διάλυση της πολιτικής βάσης των ευρωπαϊκών χωρών.

 

Με αφορμή τη νίκη του ριζοσπαστικού αριστερού – όπως χαρακτηρίζεται – κόμματος του ΣΥΡΙΖΑ στις ελληνικές εκλογές, ο αρθρογράφος κάνει λόγο για τη διαμόρφωση μίας νέας πολιτικής δυναμικής στην Ευρώπη, μιας δυναμικής  αμφισβήτησης της Ε.Ε. και των πολιτικών της, η οποία εκφράζεται, κατά κύριο λόγο, από κόμματα στα δεξιά του πολιτικού φάσματος, αλλά και από αριστερά κόμματα, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα και το Podemos στην Ισπανία.

 

Σύμφωνα με την ανάλυση του αρθρογράφου, ο ρόλος της Ελλάδας από το ξέσπασμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, το 2008, μέχρι σήμερα, έχει υπάρξει ιδιαιτέρως κρίσιμος, καθώς η χώρα ήταν η πρώτη που ήρθε αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της χρεοκοπίας, η πρώτη στην οποία επιβλήθηκε η λιτότητα, η πρώτη που βίωσε το δυσβάστακτο βάρος και τα αποτελέσματα της λιτότητας και τώρα η πρώτη που εκλέγει μία κυβέρνηση που υπόσχεται να τερματίσει την λιτότητα.

 

Ο αρθρογράφος παρουσιάζει ένα σύντομο χρονικό της ευρωπαϊκής οικονομικής κρίσης, παραθέτει τις δύο αντικρουόμενες ρητορικές όσον αφορά την ελληνική κρίση – τη μεν γερμανική, σύμφωνα με την οποία η κρίση κρατικών χρεών ήταν αποτέλεσμα ανεύθυνων κοινωνικών πολιτικών, τη δε ελληνική, ότι η ευθύνη βαρύνει κυρίως τη Γερμανία για την πολιτική εξαγωγών της – και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα επιχειρήματα υπέρ της λιτότητας έχουν εξαντληθεί. Σύμφωνα με τον Friedman η ΕΚΤ τερμάτισε – έστω και με μισή καρδιά – το καθεστώς λιτότητας την περασμένη εβδομάδα και η εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ προκάλεσε σεισμό στο πολιτικό σύστημα της Ευρώπης.

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μετριάσει τη θέση του ως προς την Ε.Ε. και υπάρχει βάσιμη υποψία ότι μπορεί να επιτύχει τη διαπραγμάτευση νέου προγράμματος που θα ελαφρύνει το βάρος των Ελλήνων, γράφει χαρακτηριστικά ο Friedman.

 

Κατά την ανάλυσή του, η Γερμανία μπορεί να μην ενδιαφέρεται εάν η Ελλάδα βγει από το ευρώ, ωστόσο τρέμει στην ιδέα ανόδου πολιτικών κινημάτων στην Ευρώπη που μπορεί να τερματίσουν ή να εμποδίσουν ευρωπαϊκές δομές όπως η ζώνη ελεύθερου εμπορίου, στο πλαίσιο της οποίας διεξάγεται η γερμανική πολιτική εξαγωγών.

 

Ο αρθρογράφος κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την ενίσχυση του Ευρωσκεπτικισμού στην Ευρώπη, ως αποτέλεσμα των πολιτικών που έχουν ακολουθηθεί, υποστηρίζοντας ότι το ερώτημα για την Ευρώπη δεν είναι εάν μπορεί να διατηρήσει την τωρινή μορφή της αλλά πόσο ριζικά αυτή η μορφή θα αλλάξει. 

http://www.stratfor.com/weekly/new-drivers-europes-geopolitics#axzz3PxWiORCF

 

1 comment so far

  1. Πώς βλέπουν στην Τουρκία τις ελληνικές πολιτικές εξελίξεις

    Του Κώστα Ράπτη

    Ο νέος υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς έστειλε μέσω του πρακτορείου Cihan News μήνυμα “αγάπης και φιλίας” προσθέτοντας ότι προσβλέπει σε σχέσεις καλής γειτονίας μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας. Όμως οι διαθέσεις με τις οποίες γίνεται δεκτή στη γείτονα η συγκρότηση της κυβέρνησης Τσίπρα ξεπερνούν τη συνήθη στις αντίστοιχες περιστάσεις αβροφροσύνη.

    Σε επίσημο επίπεδο, η τουρκική κυβέρνηση διαμήνυσε δια του υπουργού Εξωτερικών Mevlüt Çavuşoğlu ότι “σέβεται” την επιλογή των Ελλήνων πολιτών και ότι προσβλέπει σε διατήρηση των επαφών με την Ελλάδα για “τη μείωση των εντάσεων στο Αιγαίο και την επίλυση των υφιστάμενων προβλημάτων”, καθώς και σε επανέναρξη των δικοινοτικών συνομιλιών για το Κυπριακό.

    Ανεπισήμως, η τουρκική διπλωματία ζυγίζει τις “πολύ θετικές” εντυπώσεις που άφησε η συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με τον Τούρκο πρωθυπουργό Ahmet Davutoğlu το φθινόπωρο στην Αθήνα, τις επιφυλάξεις που γεννά στην Άγκυρα το πρόσωπο του Νίκου Κοτζιά, την καθησυχαστική αίσθηση ότι η Ελλάδα θα είναι αρκετά απορροφημένη από τη διαπραγμάτευση με τους πιστωτές ώστε να επιθυμεί τριβές με τους γείτονες, το πραγματικό δέλεαρ που συνιστά η ρωσική πρόταση για τη δημιουργία του αγωγού φυσικού αερίου Turk Stream μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα, και το γεγονός ότι στο νέο Κοινοβούλιο περιλαμβάνονται, με την μαζική στήριξη της μειονότητας της Θράκης, τρεις μουσουλμάνοι βουλευτές της Αριστεράς (συμπεριλαμβανομένου του Μουσταφά Μουσταφά, ο οποίος με συνεντεύξεις του σε τουρκικά μέσα ενημέρωσης τονίζει ότι ο “ΣΥΡΙΖΑ είναι κόμμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων” και ότι η οικονομική κρίση αφορά εξίσου μειονότητα και πλειονότητα).

    Όμως πέρα από τις διακρατικές σχέσεις, το ενδιαφέρον που προκαλεί το “ελληνικό πείραμα” στην τουρκική κοινωνία είναι μεγάλο – καθώς οι περισσότερες τουρκικές πολιτικές δυνάμεις το αναγιγνώσκουν ως μήνυμα ενίσχυσης της δικής τους γραμμής.

    Έτσι, το Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (CHP) της αξιωματικής αντιπολίτευσης (μέλος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς) βλέπει στο ελληνικό εκλογικό αποτέλεσμα μια ευρύτερη ευρωπαϊκή στροφή προς τα (κεντρο)αριστερά, στην οποία προφανώς επενδύει για να ενισχύσει τη θέση του απέναντι στην παντοκρατορία του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης.

    “Είμαι βέβαιος ότι η παραδειγματική νίκη της Αριστεράς και της σοσιαλδημοκρατίας θα διασφαλίσει τη σταθερότητα και ένα καλύτερο μέλλον στην Ελλάδα. Η εκλογική σας νίκη μας ενθαρρύνει, αφού υπερασπιζόμαστε την κοινωνική δικαιοσύνη σε όλο τον κόσμο” αναφέρει ο ηγέτης του CHP, Kemal Kılıçdaroğlu στο συγχαρητήριο μήνυμα που έσπευσε να στείλει στον ΣΥΡΙΖΑ, υπογραμμίζοντας, παράλληλα, την επιθυμία του κόμματός του για συνεργασία με σκοπό την “ενίσχυση της συμπαράστασης μεταξύ των γειτονικών και αδελφών χωρών”.

    Το φιλοκουρδικό κόμμα HDP, από την άλλη, επικαλείται την εμφανέστερη πολιτική συγγένειά του με την ελληνική Αριστερά – τόσο, που ο 43χρονος ηγέτης του Selahattin Demirtaş ανήρτησε το βράδυ της Κυριακής στο Twitter συγχαρητήριο μήνυμα προς τον Αλέξη Τσίπρα γραμμένο στα Ελληνικά (“Για λογαριασμό των φτωχών και των εργαζομένων σου εύχομαι καλό ταξίδι αδελφέ μου για έναν πιο ελεύθερο κόσμο”) και στα τουρκικά, για τους 500.000 ακόλουθούς του. Την στιγμή, άλλωστε, που αναρτώνταν το μήνυμα αυτό, ο (αρμενικής καταγωγής) απεσταλμένος του HDP, Garo Paylan έσφιγγε το χέρι του Αλέξη Τσίπρα κατά την επινίκια συγκέντρωση στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου.

    Το κουρδικό στοιχείο της γείτονος σίγουρα δεν λησμονεί ότι αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, με τη συμμετοχή και της Νάντιας Βαλαβάνη, επισκέφθηκε τον Νοέμβριο το Kobanê, στις χειρότερες στιγμές της πολιορκίας του από το Ισλαμικό Κράτος – και τα νέα της εκλογικής νίκης της Αριστεράς στην Ελλάδα συνέπεσαν με τους πανηγυρισμούς των Κούρδων της γείτονος για την οριστική εκδίωξη των τζιχαντιστών από την κουρδική πόλη της συρο-τουρκικής μεθορίου.

    Ο δε “λαός του Gezi” θυμάται τις εκδηλώσεις αλληλεγγύης του ΣΥΡΙΖΑ προς τους αντικυβερνητικούς διαδηλωτές (στην πλειονότητά τους Αλεβίτες) του καλοκαιριού του 2013, οπότε το κόμμα της ελληνικής Αριστεράς εξέδωσε την αφίσα με το μήνυμα “Η θάλασσα μας χωρίζει – Η αξιοπρέπεια μας ενώνει”.

    Το ακριβές αντίστοιχο του ΣΥΡΙΖΑ στην Τουρκία είναι το Κόμμα Ελευθερίας και Αλληλεγγύης (ODP), που ιδρύθηκε το 1996 ως συνασπισμός οργανώσεων της τουρκικής Αριστεράς – όμως οι εκλογικές επιδόσεις του είναι πενιχρές. Εξ ού και αποκτούν μεγαλύτερο βάρος οι σχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ με το HDP, το οποίο με πυρήνα το κουρδικό Κόμμα Ειρήνης και Δημοκρατίας (BDP) ανοίγεται εκτός των νοτιοανατολικών επαρχιών απευθυνόμενο κυρίως στην Αριστερά. Στις προεδρικές εκλογές του Αυγούστου, ο Demirtaş άγγιξε το 10% των ψήφων, ποσοστό ίσο με το όριο κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης. Ανάλογη επίδοση του κόμματος στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές θα σημάνει το τέλος του ονείρου των κυβερνώντων για μια πλειοψηφία δύο τρίτων η οποία θα χαρίσει στον Tayyip Erdoğan προεδρικές υπερεξουσίες, μέσω συνταγματικής αναθεώρησης.

    Αλλά ακόμη και σε κύκλους του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ εμπνέει παραλληλισμούς με τη σαρωτική αναδιάταξη του τουρκικού πολιτικού σκηνικού της Τουρκίας το 2002, εν μέσω προγράμματος στήριξης του ΔΝΤ, οπότε οι “ισλαμοδημοκράτες” ήρθαν στα πράγματα, ως εκπρόσωποι των παραμερισμένων από το παλαιό “κατεστημένο”. Υπενθυμίζουν οι ίδιοι κύκλοι ότι έκτοτε το κυβερνών κόμμα σημείωσε αλλεπάλληλες νίκες ενσωματώνοντας/εξαφανίζοντας την κεντροδεξιά (Ωστόσο, οι μεγάλες διαφορές στο διεθνές περιβάλλον, δύσκολα θα μπορούσε να πεί κανείς ότι επιφυλάσσουν σήμερα αντίστοιχη τύχη και στο ελληνικό πείραμα).

    Περισσότερο ψύχραιμοι οι σκληροί δεξιοί (και αντιευρωπαϊστές) του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης (MHP) βλέπουν στη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ λιγότερο μια στροφή προς τα αριστερά και περισσότερο μιαν αποτυχία της Ε.Ε. και των κεντρώων δυνάμεων. “Τα αυστηρά μέτρα λιτότητας που επιχειρείται να εφαρμοστούν στην Ελλάδα, η ανεργία κλπ. όλα αυτά δημιούργησαν στον Έλληνα πολίτη την ανάγκη για μια νέα φωνή” διαπιστώνει ο αντιπρόεδρος των εθνικιστών Tuğrul Türkeş, συμπληρώνοντας: “σαφώς και πρόκειται για αριστερό κόμμα, αλλά η ρητορική του αφορά τα μέτρα λιτότητας της Ε.Ε. και την αντίδραση προς αυτά, πράγμα απολύτως κατανοητό”.

    Σε κάθε περίπτωση, στον Τύπο της γείτονος εμφανίζονται ήδη αναλύσεις κατά πόσον θα ήταν εφικτή η εμφάνιση ενός τουρκικού ΣΥΡΙΖΑ κ.ο.κ. Όμως, όπως επισημαίνει ο Yusuf Kanlı στην αγλλόφωνη ιστοσελίδα της Hürriyet, οι παραλληλισμοί δεν μπορούν να πάνε μακριά, δεδομένης της σχετικής αδυναμίας της τουρκικής κοινωνίας των πολιτών (βλ.συνδικαλιστική πυκνότητα, ελευθερία του Τύπου κ.ο.κ.), της έλλειψης δημοκρατίας στο εσωτερικό των κομμάτων, του στρεβλού εκλογικού νόμου κτλ. Ο δε παραλληλισμός καταλήγει, κατά τον ίδιο, σε φάρσα, αν ληφθεί υπ΄ όψιν ότι η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη διεκδίκηση εθνικής υπερηφάνειας, ενώ οι επίδοξοι μιμητές του στην Τουρκία, περισσότερο ενδιαφέρονται να αποκόψουν ένα τμήμα της τουρκικής επικράτειας…

    http://www.capital.gr/News.asp?id=2214332


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: