Οι γυναίκες του Κομπάνι (YPJ)

Kompani...3

 —————————————————————————————–

http://cryptome.org/2014-info/kurdish-women/kurdish-women-fighters.htm
 
http://www.marieclaire.com/world-reports/inspirational-women/these-are-the-women-battling-isis
——————————————————————————————————————–

Kαι η τζιχαντιστική βαρβαρότητα:

Kompani...

11 comments so far

  1. Η απεικόνιση των κουρδισσών μαχητριών στα μέσα ενημέρωσης

    της Dilar Dirik

    Στον απόηχο της δολοφονίας των κουρδισσών Sakine Cansiz, Fidan Dogan και Leyla Saylemez στις 9 Ιανουαρίου του 2013 στο Παρίσι, τα κυρίαρχα μέσα μαζικής ενημέρωσης επικεντρώθηκαν ξαφνικά σε ένα για πολύ καιρό ξεχασμένο, αλλά συναρπαστικό θέμα: τον αξιοσημείωτο ρόλο των γυναικών στο κουρδικό απελευθερωτικό κίνημα.

    Τα τελευταία δύο χρόνια οι κούρδοι κατέλαβαν τον έλεγχο του Δυτικού Κουρδιστάν (συριακό Κουρδιστάν ή Ροτζάβα) και σταδιακά εγκαθίδρυσαν δομές δυαδικής εξουσίας στη διάρκεια του συριακού εμφυλίου πολέμου. Από την αρχή οι γυναίκες συμμετείχαν ως ενεργά μέλη της Επανάστασης στη Ροτζάβα μέσω του κοινωνικού και πολιτικού ακτιβισμού τους, αλλά αυτό που εξέπληξε περισσότερο τα κυρίαρχα δυτικά μέσα ενημέρωσης ήταν ότι οι γυναίκες συμμετείχαν στις μάχες ή στο πεδίο των μαχών ισότιμα. Αυτές οι γυναίκες, οι οποίες πολεμούν ενάντια στο καθεστώς του Άσαντ, καθώς και σε ομάδες τζιχαντιστών, τονίζουν κατ’ επανάληψη ότι ο αγώνας τους είναι ένας πολυμέτωπος αγώνας για την ελευθερία τους, σαν κούρδισσες και σαν γυναίκες. Αν και η ύπαρξη γυναικών μαχητριών αποτελεί φυσικό στοιχείο της πολιτικής δράσης σε ολόκληρο το Κουρδιστάν εδώ και δεκαετίες, ο κόσμος μόλις τώρα αρχίζει να συνειδητοποιεί τον ισχυρό ρόλο των γυναικών στο κουρδικό απελευθερωτικό κίνημα. Ειδικά το τελευταίο διάστημα το γυναικείο κίνημα έχει εξάψει τη φαντασία των κυρίαρχων μέσων με διάφορους τρόπους, που κυμαίνονται μεταξύ δέους, συγκαταβατικού οριενταλισμού μέχρι καθαρού σεξισμού.

    Τα περισσότερα άρθρα σχετικά με τις κούρδισσες μαχήτριες είναι τουλάχιστον απλοϊκά, μισογυνιστικά, οριενταλιστικά και πατερναλιστικά. Αντί να προσπαθήσουν να κατανοήσουν το φαινόμενο σε όλη του την πολυπλοκότητα, αυτά τα άρθρα συχνά καταφεύγουν σε σκανδαλιστικές ανακοινώσεις για να εκμεταλλευτούν την κατάπληξη του κοινού σχετικά με το γεγονός ότι «οι φτωχές γυναίκες στη Μέση Ανατολή» μπορούν με κάποιο τρόπο να είναι μαχήτριες. Ως εκ τούτου, αντί να αναγνωρίσουν την πολιτιστική επανάσταση που συνιστούν οι ενέργειες αυτών των γυναικών σε μια κατά τα άλλα συντηρητική, πατριαρχική κοινωνία, πολλοί δημοσιογράφοι την πατάνε με τις ίδιες πολυχρησιμοποιημένες κατηγοριοποιήσεις: τη στιγμή που τα κρατικά μέσα ενημέρωσης, ιδιαίτερα στην Τουρκία και το Ιράν, απεικονίζουν τις γυναίκες αντάρτισσες ως «σατανικές τρομοκράτισσες πόρνες», ως ερωτικά παιχνίδια των αντρών μαχητών, οι οποίες μισούν την οικογένεια και έχουν υποστεί πλύση εγκεφάλου, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης αναφέρονται συχνά σε αυτές τις γυναίκες ως «καταπιεσμένα θύματα που αναζητούν διέξοδο από την οπισθοδρομική κουλτούρα τους», οι οποίες διαφορετικά θα αντιμετώπιζαν μια ζωή γεμάτη από εγκλήματα τιμής και παιδικούς γάμους. Εκτός του ότι αγνοούν πλήρως τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εναντίον των Κούρδων, γεγονός που προκάλεσε αυτή την αντίσταση, οι ανακοινώσεις αυτές όχι μόνο δεν βασίζονται σε γεγονότα, αλλά διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα σκόπιμα. Πράγματι, οι κούρδισσες αντιμετωπίζουν μια πολύ πατριαρχική κοινωνία με πολύ μεγάλη βία κατά των γυναικών, αλλά τα κίνητρα αυτών των γυναικών που αγωνίζονται είναι πολύ διαφορετικά, πολύπλοκα και – λαμβάνοντας υπόψη τις κοινωνικές δομές του Κουρδιστάν και της Μέσης Ανατολής – επαναστατικά με πολλούς τρόπους. Ανεξάρτητα αν συμφωνούν ή όχι με τους σκοπούς τους, είναι άδικο και προβληματικά απλοϊκό να ονομάζουν την επιλογή αυτών των γυναικών να γίνουν αντάρτισσες ως «διέξοδο». Αυτές οι γυναίκες μάχονται ενεργά ενάντια στην πατριαρχία – πώς μπορεί αυτό να θεωρηθεί «διέξοδος»;! Διερευνώντας τους λόγους αυτής της διαστρεβλωμένης απεικόνισης αποκαλύπτεται ότι η αναγνώριση τους ως δρώντα υποκείμενα θα έθετε το σύστημα σαφώς σε κίνδυνο…

    Το γεγονός ότι οι Κούρδισσες παίρνουν τα όπλα, τα παραδοσιακά σύμβολα της ανδρικής εξουσίας, είναι από πολλές απόψεις μια ριζική παρέκκλιση από την παράδοση. Γι’ αυτό το λόγο είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η κριτική των κυρίαρχων μέσων για τη συμμετοχή των Κουρδισσών στη μάχη δεν γίνεται σε πασιφιστική βάση, αλλά στη βάση ουσιοκρατικών, δυαδικών αντιλήψεων για το τι συνιστά να είσαι «γυναίκα». Το να μάχεσαι θεωρείται «μη-γυναικείο», διαπερνά κοινωνικά όρια, κλονίζει τα θεμέλια του κατεστημένου. Οι γυναίκες μαχήτριες κατηγορούνται για παραβίαση της «ιερότητας της οικογένειας», επειδή τολμούν να βγουν από την αιώνια φυλακή που έχει καθοριστεί για αυτές, επειδή ανατρέπουν το σύστημα, την πατριαρχική, γυναικοκτονική τάξη, επιλέγοντας την ενεργή συμμετοχή από το να παραμένουν θύματα. Ο πόλεμος θεωρείται ανδρική υπόθεση, που ξεκινά, καθοδηγείται, και τελειώνει από τους άνδρες. Οπότε είναι η λέξη «γυναίκες» στην έκφραση «γυναίκες που μάχονται» που προκαλεί αυτή τη γενική δυσφορία. Παρόλο που είναι οι ίδιοι οι παραδοσιακοί έμφυλοι ρόλοι που συχνά φυσικοποιούνκαι εξιδανικεύουν τις γυναίκες ως αγίες, η τιμωρία είναι άγρια, όταν οι γυναίκες παραβιάζουν αυτούς τους ρόλους που τους έχουν ανατεθεί. Αυτός είναι και ο λόγος που πολλές γυναίκες αγωνίστριες σε όλον τον κόσμο υπόκεινται σε σεξουαλική βία ως μαχήτριες στον πόλεμο και ως πολιτικές κρατούμενες. Όπως έχουν επισημάνει πολλές φεμινίστριες, ο βιασμός και η σεξουαλική βία σπάνια έχει σχέση με τη σεξουαλική επιθυμία, αλλά είναι εργαλεία εξουσίας για να κυριαρχήσει και να επιβληθεί η θέληση κάποιου πάνω σε κάποιον άλλο άνθρωπο. Στο πλαίσιο των γυναικών μαχητριών ο στόχος της σεξουαλικής βίας, σωματικής ή λεκτικής, είναι να τις τιμωρήσει, επειδή εισέρχονται σε μια σφαίρα που διασφαλίζει τα προνόμια των ανδρών.

    Μια σύντομη ματιά στην απεικόνιση των κουρδισσών μαχητριών από τα τουρκικά και ιρανικά μέσα ενημέρωσης αποκαλύπτει τίτλους όπως «έμεινε έγκυος», «απελπισμένες βουνίσιες γυναίκες», «η πραγματικότητα των βιασμών στα βουνά», «δες ποιανού είναι ερωμένη», «δεν ήταν παρθένα», κ.λπ. Το γεγονός αυτό εκθέτει τη σεξιστική νοοτροπία που κρύβεται πίσω από αυτούς τους ισχυρισμούς, οι οποίοι αξιοποιούν τις συνήθεις συντηρητικές κοινωνικές αξίες, όπως η υπεράσπιση της «τιμής» μιας οικογένειας, και συνδυάζουν το μισογυνισμό με τα ρατσιστικά στερεότυπα της κουρδικής κουλτούρας για να την παρουσιάσουν ως οπισθοδρομική. Αντί να εξοργίζονται με τους βιασμούς και τη σεξουαλική βία από το στρατό και τους φρουρούς των φυλακών (ειδικά στα παιδιά που είναι στη φυλακή), τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ασχολούνται με την παρθενία αυτών των γυναικών. Αυτή η μέθοδος σεξιστικής προπαγάνδας έχει στόχο κατά κύριο λόγο να απονομιμοποιήσει το κίνημα των γυναικών και να συγκαλύψει τη ριζοσπαστική πραγματικότητα, η οποία θα μπορούσε να αμφισβητήσει, να ταράξει και να τραυματίσει τα υπερ-αρρενοποιημένα ετεροπατριαρχικά συστήματα, εναντίον των οποίων αγωνίζονται αυτές οι γυναίκες. Έχει ως στόχο να αποσπάσει την προσοχή από το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία των κουρδισσών συμμετέχουν στον αγώνα από πεποίθηση, από επιθυμία να καταπολεμήσουν την καταπίεση, ότι η ενεργή συμμετοχή τους είναι συνειδητή, με σκοπό να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους. Γίνεται φανερό ότι η συζήτηση γύρω από την «εργαλειοποίηση του θύματος» είναι μια προσπάθεια να απορρίψει τη συνειδητότητα ​​αυτών των αγωνιζόμενων γυναικών. Ένας ψευτο-επιστήμονας ακαδημαϊκός ισχυρίζεται επιπλέον: «Καθότι οι γυναίκες είναι πιο συναισθηματικές από τους άνδρες, είναι πιο εύκολο να τις ελέγξεις». Αν το κουρδικό κίνημα είχε σκοπό τη στρατολόγηση γυναικών αποκλειστικά ως φυσικού εργαλείου πολέμου ή ως αντικείμενα του σεξ, γιατί να βασιζόταν κατά ένα μεγάλο ποσοστό στην εκλεπτυσμένη φεμινιστική ιδεολογία και σε εκπαιδευτικά σεμινάρια για να τις κινητοποιήσει; Δεν θα ήταν καλύτερα σε αυτή την περίπτωση, για το PKK και τα παραρτήματά του για παράδειγμα, να μην υπήρχε μια ιδεολογική ηγεσία που να λέει «ο άνθρωπος είναι ένα σύστημα. Το αρσενικό έχει γίνει καθεστώς και το μετατρέπει σε κυρίαρχη κουλτούρα. Η ταξική και η έμφυλη καταπίεση αναπτύσσονται από κοινού. Η αρρενωπότητα έχει δημιουργήσει το κυρίαρχο φύλο, την κυρίαρχη τάξη και το κυρίαρχο κράτος. Όταν ο άνθρωπος αναλύεται σε αυτό το πλαίσιο, είναι σαφές ότι η αρρενωπότητα πρέπει να εκλείψει. Πράγματι, το να σκοτώσεις τον κυρίαρχο άνθρωπο είναι η θεμελιώδης αρχή του σοσιαλισμού. Αυτό σημαίνει η δύναμη του να σκοτώνεις: να σκοτώνεις τη μονόπλευρη κυριαρχία, την ανισότητα και τη μισαλλοδοξία. Επιπλέον σημαίνει να σκοτώνεις το φασισμό, τη δικτατορία και το δεσποτισμό»; Ο ισχυρισμός ότι η κινητοποίηση των γυναικών είναι ένας ύπουλος τρόπος στρατολόγησης αποφεύγει να θέσειτην εμπλοκή της φεμινιστικής φιλοσοφίας του κινήματος, η οποία διακηρύσσει ρητά τη χειραφέτηση των γυναικών ως θεμελιώδη αρχή.

    Ένας άλλος τρόπος άρνησης της σημασίας των κουρδισσών μαχητριών είναι ο ισχυρισμός ότι καταφεύγουν στα βουνά προκειμένου να «ξεφύγουν» από την καταπιεστική κουλτούρα τους. Τόσο τα δυτικά όσο και τα κρατικά μέσα ενημέρωσης έχουν επανειλημμένα αναπαράξει αυτόν τον ισχυρισμό, πιθανότατα χωρίς να έχουν μιλήσει ποτέ έστω και με μία κούρδισσα μαχήτρια. Ακόμη και αν δεχτούμε την υπόθεση, για χάρη της συζήτησης, ότι τα βουνά αποτελούν «διέξοδο» για τις γυναίκες, γιατί δεν ρωτάμε ποιοι κοινωνικο-οικονομικοί και πολιτικοί παράγοντες, που διαιωνίζονται από αυτά τα κράτη, έχουν συμβάλει στην απόφαση μιας γυναίκας να διαλέξει μια ζωή που θα μάχεται για την ελευθερία από τη ζωή ενός απλού ανθρώπου; Γιατί οι γυναίκες βρίσκουν την ελευθερία, που διαφορετικά δεν θα είχαν στη ζωή τους, στον αγώνα; Το να παραπλανάσαι από την παλιά κρατική προπαγάνδα, η οποία αναφέρεται συχνά στις γυναίκες μαχήτριες ως θύματα σε σύγχυση ή εύκολες στρατολογίες, είναι πολύ τεμπέλικο και προβληματικό και απλοποιεί ένα πολύ σύνθετο φαινόμενο. Οι κούρδισσες που παίρνουν τα όπλα έχουν υψηλό επίπεδο πολιτικής συνείδησης, η οποία ενισχύεται περαιτέρω από εκπαιδευτικά σεμινάρια. Δηλώνοντας ότι η κινητοποίηση των αναλφάβητων γυναικών της υπαίθρου, χωρίς ιδιαίτερο εκπαιδευτικό υπόβαθρο, είναι ενδεικτικό της επιπολαιότητας του γυναικείου κινήματος και της έλλειψης «συνθετότητας», ακόμα και αυτοαποκαλούμενες φεμινίστριες συγγραφείς πατρονάρουν με προβληματικό τρόπο γυναίκες από αυτά τα κοινωνικά στρώματα. Δεν είναι μόνο ότιαυτές οι «εξηγήσεις» είναι εγγενώς σοβινιστικές ή σεξιστικές, αλλά και ότιαυτού του είδους τα επιχειρήματα δεν μπορούν να εξηγήσουν πώς το κουρδικό κίνημα δημιούργησε ένα λαϊκό φεμινιστικό κίνημα βάσης, το οποίο αμφισβήτησε την παράδοση και μετασχημάτισε την κοινωνία σε εντυπωσιακό εύρος, ενδυναμώνοντας τις γυναίκες στην ευρύτερη κοινωνία σε αξιοσημείωτο βαθμό.

    Περιέργως, παρόλο που το γυναικείο κίνημα δείχνει να εμφανίζεται σήμερα στην ημερήσια διάταξη, τα κίνητρα και οι ιδεολογίες πίσω από το κίνημα αποσιωπούνται επίτηδες. Για παράδειγμα, ενώ ορισμένα άρθρα άρχισαν να θαυμάζουν τη δύναμη και το θάρρος των γυναικών που μάχονται εναντίον του καθεστώτος και των δυνάμεων της Αλ-Κάιντα στο δυτικό Κουρδιστάν, οι ίδιοι οι συγγραφείς συχνά δεν αναφέρουν ότι οι γυναίκες αυτές λένε ρητά ότι η ιδεολογία του Αμπντουλάχ Οτσαλάν είναι η κινητήρια δύναμη πίσω από αυτό το κίνημα.

    Παράγοντες που επιβάλλονται, όπως η απελπισία, ο παραλογισμός ή η σύγχυση σχετικά με τις δράσεις των κουρδισσών μαχητριών και η εξάπλωση της προπαγάνδας για τη σεξουαλική εκμετάλλευση αποτελούν έμφυλα εργαλεία πολέμου που χρησιμεύουν για να απονομιμοποιήσουν τον ενδυναμωτικό τους αγώνα. Γιατί, πριν καν μιλήσουν με αυτές τις γυναίκες, φαίνεται να έχουν όλοι έτοιμες εξηγήσεις για τη συμμετοχή των κουρδισσών; Από πού προέρχεται αυτός ο έντονος φόβος για τις αποφάσεις αυτών των γυναικών; Αν θέλουμε να κατανοήσουμε την παράξενη και διαστρεβλωμένη απεικόνιση των κουρδισσών μαχητριών στα μέσα ενημέρωσης, πρέπει να αναρωτηθούμε: «Ενάντια σε ποιον αγωνίζονται αυτές οι γυναίκες;» Η απάντηση θα μας προσφέρει σημαντικές πληροφορίες. Οι κούρδισσες μαχήτριες (αυτή τη στιγμή) αγωνίζονται ενάντια στο τουρκικό κράτος, τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό του ΝΑΤΟ με την υπερ-αρρενωπή στρατιωτική δομή, και ενάντια σε έναν πρωθυπουργό που ζητά από τις γυναίκες να κάνουν τουλάχιστον τρία παιδιά, ενάντια στο ιρανικό καθεστώς, το οποίο αρνείται την ιδιότητα του ανθρώπου στις γυναίκες, στο όνομα του Ισλάμ υποτίθεται, και ενάντια στους τζιχαντιστές της Αλ-Κάιντα που διακηρύσσουν ότι είναι «επιτρέψιμο (halal)» να βιάζουν κούρδισσες ενώ τους υπόσχονται 72 παρθένες στον παράδεισο για τις βάρβαρες πράξεις τους. Επιπλέον όμως αυτές οι γυναίκες μάχονται ενάντια στη βάναυση πατριαρχία μέσα στην ίδια κουρδική κοινωνία. Ενάντια στον παιδικό γάμο, στους εξαναγκαστικούς γάμους, στα εγκλήματα «τιμής», στην ενδοοικογενειακή βία, στην κουλτούρα του βιασμού. Δεν είναι περίεργο λοιπόν που οι οπλισμένες κούρδισσες θεωρούνται τεράστια απειλή! Η προσπάθεια να υπονομευτεί η συμμετοχή αυτών των γυναικών μέσω λεκτικών και σωματικών σεξουαλικών επιθέσεων είναι μια τεχνική επιβίωσης των πατριαρχικών δομών, εναντίον των οποίων αυτές οι γυναίκες παίρνουν τα όπλα. Η αποδοχή των γυναικών ως εχθρό τους στη μάχη κάνει αυτά τα εύθραυστα, γεμάτα τεστοστερόνη τάγματα να χάνουν τη γη κάτω από τα πόδια τους …

    Μετάφραση: Λίνα Φιλοπούλου

    Πηγή: Kurdish Question

    http://www.fylosykis.gr/2014/10/%CE%B7-%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%B7-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B4%CE%B9%CF%83%CF%83%CF%8E%CE%BD-%CE%BC%CE%B1%CF%87%CE%B7%CF%84%CF%81%CE%B9%CF%8E/

  2. Το Κομπάνι, η Γκουέρνικα των Κούρδων
    Δημοσιεύθηκε : Δευτέρα, 20 Οκτώβριος 2014 08:30 | Εμφανίσεις: 47
    Πέτρος Παπακωνσταντίνου

    Μια μικρή πόλη περίπου 50.000 κατοίκων στα σύνορα Συρίας και Τουρκίας έγινε παγκοσμίως διάσημη, τον τελευταίο μήνα, χάρη στην πεισματική αντίσταση των Κούρδων υπερασπιστών της απέναντι στις κατά πολύ υπέρτερες δυνάμεις των φανατικών ισλαμιστών. Στη συλλογική συνείδηση των Κούρδων έχει ήδη πολιτογραφηθεί ως η δική τους «Γκουέρνικα», κατ’ αναλογία προς τη μαρτυρική πόλη του ισπανικού εμφυλίου πολέμου, που ενέπνευσε τον Πικάσο: σύμβολο ηρωισμού, αλλά και προδοσίας από την πλευρά των γειτόνων και συμμάχων που θα έπρεπε, θεωρητικά, να την προστατεύσουν. Εκείνο που δεν γνωρίζει το ευρύ κοινό είναι ότι η μικρή αυτή πόλη αποτελεί λίκνο μιας σιωπηλής, αλλά πολύ ελπιδοφόρας επανάστασης, που κινδυνεύει να συντριβεί από τη βαρβαρότητα των τζιχαντιστών.

    Η πόλη Κομπάνι λέγεται στα αραβικά Αΐν αλ Αράμπ, που σημαίνει, για ειρωνεία της ιστορίας, Αραβική Ανοιξη. Κατοικείται κυρίως από Κούρδους, αλλά και από Αραβες, Τουρκμένιους και Αρμενίους. Οταν ξέσπασε η αρχικά ειρηνική εξέγερση εναντίον του απολυταρχικού καθεστώτος Ασαντ, τον Μάρτιο του 2011, η πλειονότητα των κατοίκων της τάχθηκε υπέρ του δημοκρατικού κινήματος. Αυτή ήταν η θέση και του ισχυρότερου (και φυσικά παράνομου) κουρδικού κόμματος της βόρειας Συρίας, του PYD – μιας αριστερής δύναμης, που διατηρεί στενές σχέσεις με το ΡΚΚ του Αμπντουλάχ Οτσαλάν στη γειτονική Τουρκία, αν και ιδεολογικά βρίσκεται πιο κοντά στους Ζαπατίστας του Μεξικού, παρά στον Λένιν και τον Μάο. Στόχος του είναι όχι η απόσχιση από τη Συρία, αλλά η δημιουργία μιας ζώνης άμεσης δημοκρατίας, εθνικού και πολιτικού πλουραλισμού, στο πλαίσιο μιας ενισχυμένης περιφερειακής αυτονομίας, στην ευρύτερη περιοχή της «Ροτζάβα», δηλαδή το Συριακό Κουρδιστάν.

    Οταν η εξέγερση κατά του Ασαντ εξελίχθηκε σε εμφύλιο πόλεμο, το κοσμικό PYD βρέθηκε ανάμεσα σε δύο πυρά – από τη μια οι δυνάμεις του καθεστώτος, από την άλλη οι τζιχαντιστές. Για να προστατεύσει τον εαυτό του και τον τοπικό πληθυσμό, δημιούργησε ομάδες λαϊκής αυτοάμυνας (YPG). Τον Ιούλιο του 2012, ο κυβερνητικός στρατός αποσύρθηκε από την περιοχή για να ενισχύσει την άμυνα των μεγάλων πόλεων, κυρίως της Δαμασκού. Καλύπτοντας το κενό, το PYD κατέλαβε την εξουσία στο Κομπάνι και άλλες πόλεις της Ροτζάβα. Ειδικά η κατάληψη της πόλης Κομπάνι είχε ξεχωριστή στρατηγική σημασία, καθώς διέκοπτε την επικοινωνία ανάμεσα στην άτυπη «πρωτεύουσα» του Ισλαμικού Κράτους, Ράκα, και τις δυνάμεις του που μάχονται τον Ασαντ στη μεγαλύτερη πόλη της Συρίας, το Χαλέπι.

    Σύντομα το Κομπάνι και η γύρω περιοχή σχημάτισαν ένα από τα τρία καντόνια της ντε φάκτο αυτονομημένης Ροτζάβα. Τη διοίκηση της περιοχής ανέλαβε συνασπισμός κομμάτων με κυριότερους πόλους το PYD και το επίσης κουρδικό KNC, το οποίο πρόσκειται στην τοπική κυβέρνηση του ιρακινού Κουρδιστάν, υπό τον Μασούντ Μπαρζανί. Στο πρόσφατο παρελθόν, οι δύο οργανώσεις είχαν συγκρουσθεί, ακόμη και ένοπλα, με το PYD να κατηγορεί το KNC ως ενεργούμενο της Αγκυρας και να κατηγορείται από αυτό ως μαριονέτα του Ασαντ – κατηγορίες εξόφθαλμα υπερβολικές.

    Οπως και να ’χουν τα πράγματα, το PYD ήταν εκείνο που έδωσε τον τόνο, χάρη στην πολύ ισχυρότερη κοινωνική επιρροή και στρατιωτική του δύναμη. Σε σύντομο διάστημα, η απελευθερωμένη Ροτζάβα έγινε πεδίο μιας πραγματικής κοινωνικής επανάστασης. Η διοίκηση των πόλεων και των περιοχών ανατέθηκε σε λαϊκές συνελεύσεις και ανακλητά συμβούλια, όπου συμμετείχαν εκπρόσωποι όλων των εθνικών και θρησκευτικών ομάδων. Η ισοτιμία της γυναίκας κατοχυρώθηκε πλήρως, ακόμη και στο πεδίο της μάχης, με τον σχηματισμό αυτόνομων γυναικείων πολιτοφυλακών. Εκτάσεις απαλλοτριώθηκαν και σχηματίσθηκαν αγροτικοί συνεταιρισμοί. Το Συριακό Κουρδιστάν εμφανιζόταν ως ο υπαρκτός τρίτος δρόμος, ανάμεσα στον κοσμικό απολυταρχισμό του Ασαντ και τη θρησκευτική τύφλωση των τζιχαντιστών.

    Αυτό το σπάνιο για τα δεδομένα της Μέσης Ανατολής κοινωνικό και πολιτικό πείραμα κινδυνεύει να συντριβεί από τους τζιχαντιστές ή και από ενδεχόμενη τουρκική κατοχή υπό τον μανδύα της «ουδέτερης ζώνης». Ηδη, η ευρύτερη περιοχή γύρω από το Κομπάνι έχει ερημωθεί, καθώς περίπου 200.000 άνθρωποι, η τεράστια πλειονότητα των αμάχων, έχουν γίνει πρόσφυγες για να αποφύγουν τη σφαγή.

    Ενδεχόμενο, το οποίο ελάχιστα φαίνεται ότι ανησύχησε την τουρκική ηγεσία – και, πάντως, πολύ λιγότερο από την προοπτική σταθεροποίησης μιας ντε φάκτο κρατικής, κουρδικής οντότητας, φιλικής προς το ΡΚΚ του Οτσαλάν, μπροστά ακριβώς από τα σύνορά της. Την περασμένη εβδομάδα, όταν οι τζιχαντιστές του ISIS βρίσκονταν στις πύλες του Κομπάνι, ο συναρχηγός του PYD Σαλέχ Μουσλίμ επισκέφθηκε την Αγκυρα, ζητώντας το ελάχιστο: να ανοίξει η Τουρκία διάδρομο στα σύνορά της, ώστε οι Κούρδοι υπερασπιστές της πόλης να έχουν ασφαλείς δρόμους ανεφοδιασμού. Η απάντηση των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών ήταν μια ξεκάθαρη υπεκφυγή, που ισοδυναμούσε με πισώπλατο μαχαίρωμα την πιο κρίσιμη στιγμή: έθεσαν ως όρο για την παραμικρότερη υποστήριξη, να ενταχθούν οι δυνάμεις των Κούρδων στον «Ελεύθερο Συριακό Στρατό» των αντικαθεστωτικών που μάχονται εναντίον του Ασαντ – με άλλα λόγια, να διαλυθούν, να εγκαταλείψουν την εθνική τους υπόθεση και να δώσουν το αίμα τους για χάρη της έμμονης ιδέας του Ερντογάν να ανατρέψει τον Ασαντ. Τη συνέχεια τη γνωρίζουμε όλοι…

    πηγή: http://www.kathimerini.gr/787703/article/epikairothta/kosmos/to-kompani–h-gkoyernika–twn-koyrdwn

  3. http://www.nytimes.com/2014/10/29/opinion/turkeys-obstruction-of-kobanis-battle-against-isis.html?smid=tw-share&_r=1

    A Town Shouldn’t Fight the Islamic State Alone
    Turkey’s Obstruction of Kobani’s Battle Against ISIS
    By MEYSA ABDOOCT. 28, 2014
    Photo

    Kurdish refugees near Turkey’s border with Syria on Oct. 26, as smoke rises over Kobani in the distance. Credit Yannis Behrakis/Reuters
    Continue reading the main storyShare This Page
    Email
    Share
    Tweet
    Save
    More
    Continue reading the main story
    Continue reading the main story
    KOBANI, Syria — Since Sept. 15, we, the people of the Syrian town of Kobani, have been fighting, outnumbered and outgunned, against an all-out assault by the army of the Islamic State, also known as ISIS.

    Yet despite a campaign that has intensified in the past month, including the deployment of United States-made tanks and armored vehicles, the Islamic State has not been able to break the resistance of Kobani’s fighters.

    We are defending a democratic, secular society of Kurds, Arabs, Muslims and Christians who all face an imminent massacre.

    Continue reading the main story
    RELATED COVERAGE

    Kurds in Viransehir, Turkey, greeting Iraqi Kurdish pesh merga convoys as fighters passed through on their way to the besieged Syrian town of Kobani.Reinforcements Enter Besieged Syrian Town via Turkey, Raising HopesOCT. 29, 2014
    Kobani’s resistance has mobilized our entire society, and many of its leaders, including myself, are women. Those of us on the front lines are well aware of the Islamic State’s treatment of women. We expect women around the world to help us, because we are fighting for the rights of women everywhere. We do not expect them to come to join our fight here (though we would be proud if any did). But we do ask women to promote our case and to raise awareness of our situation in their own countries, and to pressure their governments to help us.

    We are thankful to the coalition for its intensified airstrikes against Islamic State positions, which have been instrumental in limiting the ability of our enemies to use tanks and heavy artillery. But we had been fighting without any logistical assistance from the outside world until the limited coalition airdrops of weapons and supplies on Oct. 20. Airdrops of supplies should continue, so that we do not run out of ammunition.

    None of that changes the reality that our weapons still cannot match those of the Islamic State.

    We will never give up. But we need more than merely rifles and grenades to carry out our own responsibilities and aid the coalition in its war against the jihadist forces. Currently, even when fighters from other Kurdish regions in Northern Syria try to supply us with some of their armored vehicles and antitank missiles, Turkey has not allowed them to do so.

    Turkey, a NATO member, should have been an ally in this conflict. It could easily have helped us by allowing access between different Syrian Kurdish areas, so as to let fighters and supplies move back and forth through Turkish territory.

    Instead, the Turkish president, Recep Tayyip Erdogan, has several times publicly equated our fighters, who are defending a diverse and democratic society, with the murderous Islamic State, evidently because of the controversy surrounding Turkey’s Kurdish minority.

    Last week, following domestic and international criticism, Turkish leaders at last said they would open a corridor for a small group of Iraqi pesh merga fighters, and some Free Syrian Army brigades, to cross into Kobani. But they still will not allow other Syrian Kurds to cross Turkish territory to reach us. This has been decided without consulting us.

    As a result, the Islamic State can bring in endless amounts of new supplies and ammunition, but we are still effectively blockaded on all sides — on three by the Islamic State’s forces, and on the fourth by Turkish tanks. There is evidence that Turkish forces have allowed the Islamic State’s men and equipment to move back and forth across the border. But Syrian Kurdish fighters cannot do the same.

    Continue reading the main storyContinue reading the main story
    The Turkish government is pursuing an anti-Kurdish policy against the Syrian Kurds, and their priority is to suppress the Kurdish freedom movement in Northern Syria. They want Kobani to fall.

    We have never been hostile to Turkey. We want to see it as a partner, not an enemy, and we believe that it is in the Turkish government’s interest to have a border with the democratic administration of a western Kurdistan rather than one with the Islamic State.

    Western governments should increase their pressure on Turkey to open a corridor for Syrian Kurdish forces and their heavy weapons to reach the defenders of Kobani through the border. We believe that such a corridor, and not only the limited transport of other fighters that Turkey has proposed, should be opened under the supervision of the United Nations.

    We have proved ourselves to be one of the only effective forces battling the Islamic State in Syria. Whenever we meet them on equal terms, they are always defeated. If we had more weapons and could be joined by more of our fighters from elsewhere in Syria, we would be in a position to strike a deadly blow against the Islamic State, one that we believe would ultimately lead to its dissolution across the region as a whole.

    The people of Kobani need the attention and help of the world.

    Meysa Abdo, who is also known by the nom de guerre Narin Afrin, is a commander of the resistance in Kobani.

    This article was translated from the Kurdish for the New York Times by Güney Yildiz.

    ———————————–

    Η Κούρδισα επικεφαλής των μαχητών του YPG, Meysa Ebdo έγραψε το κεντρικό άρθρο των New York Times την Τρίτη, με τίτλο «Μία πόλη δεν θα έπρεπε να πολεμά μόνη της το Ισλαμικό Κράτος».

    Πρόκειται για μία κίνηση υψηλού συμβολισμού, καθώς μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι η μεγαλύτερη αμερικανική εφημερίδα φιλοξενεί στο κεντρικό της άρθρο τις απόψεις της Meysa Ebdo, γνωστή και με το αντάρτικο Ναλίν Αφρίν, που για τους Τούρκους αποτελεί… αρχιτρομοκράτη.

    Το κεντρικό άρθρο των New York Times έρχεται σε συνέχεια της ανοιχτής παραδοχής του Πενταγώνου ότι συνομιλεί και συνεργάζεται με τους Κούρδους της Κομπάνι για τις αεροπορικές επιδρομές ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος, γεγονός που επισημοποίησε τη διεθνή διπλωματική απομόνωση της Τουρκίας.

    Η αμερικανική εφημερίδα όχι μόνο φιλοξενεί το άρθρο της, αλλά όπως θα διαβάσετε, αφιερώνει ουκ ολίγα στον πρόεδρο της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ενώ απευθύνει έκκληση στη διεθνή κοινότητα για βοήθεια σε όλα τα επίπεδα, ώστε ο δίκαιος αγώνας των Κούρδων της Κομπάνι που πολεμάνε τη βαρβαρότητα και το σκοταδισμό να έχει αίσιο τέλος.

    Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να διαδώσουμε και να κοινοποιήσουμε παντού το μήνυμα της Meysa Ebdo (Μέισα Έμπντο).

    Διαβάστε το άρθρο της Maysa Ebdo στους New York Times

    «Από τις 15 Σεπτεμβρίου, εμείς, οι πολίτες της συριακής πόλης της Κομπάνι, πολεμάμε ουσιαστικά χωρίς όπλα το υπεράριθμο Ισλαμικό Κράτος, γνωστό ως ISIS.

    Μέχρι σήμερα, οι επιχειρήσεις που έχουν λάβει χώρα, συμπεριλαμβανομένων αυτών των ΗΠΑ, ενάντια στα τανκς και τα τεθωρακισμένα οχήματα του Ισλαμικού Κράτους, δεν έχουν καταφέρει να κάμψουν ουσιαστικά τις δυνάμεις των τζιχαντιστών.

    Υπερασπιζόμαστε τις αξίες μίας δημοκρατικής κοινωνίας Κούρδων, Αράβων, Μουσουλμάνων και Χριστιανών, που όλοι μαζί αντιμετωπίζουμε την απειλή της γενοκτονίας από το Ισλαμικό Κράτος.

    Η αντίσταση στην Κομπάνι έχει κινητοποιήσει ολόκληρη την κοινωνία μας, άνδρες και γυναίκες, μεταξύ αυτών και εγώ. Όσες από εμάς είμαστε στην πρώτη γραμμή του πυρός, γνωρίζουμε πολύ καλά ποια είναι η αντιμετώπιση των γυναικών από το Ισλαμικό Κράτος. Για αυτό το λόγο προσμένουμε τη συμπαράσταση και τη βοήθεια γυναικών από όλο τον κόσμο, γιατί μαχόμαστε για τα δικαιώματα των γυναικών σε ολόκληρη την υφήλιο.

    Δεν περιμένουμε φυσικά να έρθουν και να πολεμήσουν στο πλευρό μας στο πεδίο της μάχης (αν και θα ήμασταν εξαιρετικά υπερήφανες αν το έπρατταν). Αυτό που ζητάμε είναι να διαδώσουν το μήνυμά μας και να κοινοποιήσουν σε όλον τον κόσμο την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε εδώ στην Κομπάνι, τις αξίες για τις οποίες μαχόμαστε. Έτσι θα μπορέσουν να πιέσουν τις κυβερνήσεις των χωρών τους να κάνουν κάτι για να συνδράμουν στον δίκαιο αγώνα μας.

    Είμαστε ευγνώμονες στη συμμαχία για τις αεροπορικές επιθέσεις ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος και τις θέσεις των τζιχαντιστών, οι οποίες έχουν βοηθήσει στην αποδιοργάνωση της γραμμής κρούσης του βαρέως πυροβολικού τους.

    Ωστόσο, πολεμάμε εδώ και 43 ημέρες αποκομμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο, με εξαίρεση τις ρίψεις πολεμοφοδίων και προμηθειών που έγιναν στις 20 Σεπτεμβρίου. Οι ρίψεις αυτές υπήρξαν σημαντικές αλλά πρέπει να συνεχιστούν, ώστε να μην ξεμείνουμε από πυρομαχικά και να μπορέσουμε να συνεχίσουμε να πολεμάμε το Ισλαμικό Κράτος.

    Διότι η πραγματικότητα είναι μία και αυτή είναι ότι όσο γενναία και να πολεμάμε τα όπλα μας δεν μπορούν να συγκριθούν με αυτά που έχει το Ισλαμικό Κράτος.

    Δεν θα παραδώσουμε ποτέ την πόλη. Αλλά χρειαζόμαστε περισσότερα από όπλα, χειροβομβίδες για να μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε στο χρέος μας απέναντι στις ορδές των τζιχαντιστών. Μέχρι στιγμής, ακόμα και οι προσπάθειες από άλλες κουρδικές περιοχές να μας προμηθεύσουν με ορισμένα τεθωρακισμένα οχήματα και αντιαρματικές ρουκέτες έχουν πέσει στο κενό, εξαιτίας της στάσης που τηρεί η Τουρκία, κρατώντας κλειστά τα σύνορα.

    Η Τουρκία, μία χώρα μέλος του ΝΑΤΟ, θα έπρεπε κανονικά να είναι σύμμαχός μας σε αυτόν τον πόλεμο. Θα μπορούσε να μας είχε βοηθήσει πολύ εύκολα, εάν απλά επέτρεπε σε άλλες κουρδικές δυνάμεις να μας προμηθεύσουν με πολεμοφόδια και προμήθειες και να έρθουν να πολεμήσουν στο πλευρό μας. Αντ’ αυτού τα πολεμοφόδιά μας βρίσκονται κολλημένα στα τουρκικά σύνορα.

    Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει επανειλημμένα εξισώσει τους πολίτες μας που μάχονται για την επιβίωση μίας δημοκρατικής κοινωνίας με τους δολοφόνους τρομοκράτες από το Ισλαμικό Κράτος.

    Την τελευταία εβδομάδα τόσο εγχώρια όσο και διεθνής σκληρή κριτική στον Ερντογάν οδήγησαν στο να ανακοινωθεί ότι θα επιτραπεί η διέλευση μίας μικρής ομάδας Κούρδων Πεσμεργκά από το Ιράκ και σε ορισμένες δυνάμεις του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (FSA) να φτάσουν στην Κομπάνι. Μέχρι στιγμής κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει, καθώς παρά τις σχετικές δεσμεύσεις η Τουρκία αρνήθηκε τη διέλευση.

    Αποτέλεσμα είναι το Ισλαμικό Κράτος να έχει επανεφοδιαστεί με τεράστιες ποσότητες πολεμοφοδίων και έμψυχο υλικό. Μέχρι στιγμής καταφέρνουμε να κρατάμε τις αντιστάσεις μας. Αλλά είμαστε αποκλεισμένοι από όλες τις πλευρές της Κομπάνι. Από τις τρεις από το Ισλαμικό Κράτος που μας έχει περικυκλώσει και από την τέταρτη από τα τουρκικά τανκς.

    Έχουμε αποδείξεις ότι η Τουρκία επέτρεψε στο Ισλαμικό Κράτος να ανεφοδιαστεί μέσα από τα εδάφη της, καθώς άνοιξε τα σύνορά της στους τζιχαντιστές. Δεν κάνει όμως το ίδιο για να περάσουν οι δικές μας προμήθειες και οι δυνάμεις των Πεσμεργκά και του Ελεύθερου Συριακού Στρατού.

    Η τουρκική κυβέρνηση ακολουθεί μία πασίδηλη αντικουρδική πολιτική με μοναδική προτεραιότητα να καταπιέσει το κίνημα για κουρδική ανεξαρτησία. Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΕΣΕΙ Η ΚΟΜΠΑΝΙ.

    Δεν έχουμε υπάρξει ποτέ εχθρικοί απέναντι στην Τουρκία. Θέλουμε να τη βλέπουμε ως συνομιλητή και όχι ως εχθρό. Πιστεύουμε ότι είναι στο συμφέρον της τουρκικής κυβέρνησης να έχει στα σύνορά της ένα δημοκρατικό κράτος του Δυτικού Κουρδιστάν παρά το Ισλαμικό Κράτος.

    Οι δυτικές κυβερνήσεις πρέπει να κλιμακώσουν τις πιέσεις τους στην Τουρκία, ώστε να ανοίξουν έναν διάδρομο για να περάσει βαρύς οπλισμός και τεθωρακισμένα στην Κομπάνι. Πιστεύουμε ότι μία τέτοια δίοδος και όχι μόνο η διέλευση των μαχητών χωρίς τα βαρέα οχήματα θα πρέπει να γίνει υπό την επίβλεψη των Ηνωμένων Εθνών.

    Έχουμε αποδείξει σε όλον τον κόσμο ότι είμαστε η μοναδική αποτελεσματική δύναμη που μπορούμε να πολεμήσουμε το Ισλαμικό Κράτος στη Συρία. Όποτε πολεμάμε επί ίσοις όροις, πάντα καταλήγουν νεκροί.

    Αν είχαμε περισσότερα όπλα και μπορούσαμε να ενισχυθούμε και με μαχητές από άλλες κουρδικές περιοχές αλλά και της Συρίας θα είμαστε σε θέση να εξαφανίσουμε το Ισλαμικό Κράτος από ολόκληρη την περιοχή και εν συνεχεία να το σβήσουμε από το χάρτη της Μέσης Ανατολής.

    Οι άνθρωποι της Κομπάνι, οι μαχητές της, χρειάζονται δύο πράγματα. Την προσοχή του κόσμου και τη βοήθειά του».

  4. ΕΠΙΣΗΣ:
    ————————–

    ΣΜΥΡΝΗ. ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ ΤΟΥ ’22:

    «Πήγαμε λίγο πιο έξω, φρίκη! Βρεθήκαμε σε μια χαβούζα (σ.τ.σ. μεγάλο ανοιχτό λάκο). Γύρω γύρω, στα χείλια της χαβούζας σπαρταρούσαν κορμιά, και μέσα η χαβούζα ήταν γεμάτη κεφάλια. Έπαιρναν όποιον έπιαναν, τον πήγαιναν στην άκρια της χαβούζας, έκοβαν το κεφάλι και το έριχναν μέσα στην χαβούζα και τα κορμιά τα άφηναν να σπαρταρούν γύρω γύρω. Ήταν φοβερό. Όσοι το είδαν τρελάθηκαν. Το τρελοκομείο γέμισε από τρελούς σαν ήρθαμε. Εκεί σ’ αυτό το μέρος χάσαμε και τον πατέρα μου. Τον αδελφό μου τον έσφαξαν στο χωριό….»

    Ελένη Καραντώνη, «Έξοδος», Κέντρο Μικρασιατικώμν Σπουδών

    ———————-

    «Είχον δε την ανατριχιαστικήν φρίκην να βλέπωσι παρά το τελωνείον [της Σμύρνης] σειράς όλας ανθρώπων με δεμένα χέρια και τας κεφαλάς αποκομμένας. […] Η θάλασσα δε ήτο γεμάτη πτώματα πλασμάτων τα οποία ελογχίζοντο από μαινομένους στρατιώτας, ή αλλόφρονα ερρίπτοντο εις αυτήν προτιμώντα τον πνιγμόν»

    (Κυπριακός Φύλαξ , Λάρνακα, 7/9/1922).

    ———————————–

  5. COLUMBIA UNIVERSITY
    IN THE CITY OF NEW YORK

    INSTITUTE FOR THE STUDY OF HUMAN RIGHTS

    Research Paper: ISIS-Turkey Links

    By David L. Phillips

    Introduction

    Is Turkey collaborating with the Islamic State (ISIS)? Allegations range from military cooperation and weapons transfers to logistical support, financial assistance, and the provision of medical services. It is also alleged that Turkey turned a blind eye to ISIS attacks against Kobani.

    President Recep Tayyip Erdogan and Prime Minister Ahmet Davutoglu strongly deny complicity with ISIS. Erdogan visited the Council on Foreign Relations on September 22, 2014. He criticized «smear campaigns [and] attempts to distort perception about us.» Erdogan decried, «A systematic attack on Turkey’s international reputation, «complaining that «Turkey has been subject to very unjust and ill-intentioned news items from media organizations.» Erdogan posited: «My request from our friends in the United States is to make your assessment about Turkey by basing your information on objective sources.»

    Columbia University’s Program on Peace-building and Rights assigned a team of researchers in the United States, Europe, and Turkey to examine Turkish and international media, assessing the credibility of allegations. This report draws on a variety of international sources — The New York Times, The Washington Post, The Guardian, The Daily Mail, BBC, Sky News, as well as Turkish sources, CNN Turk, Hurriyet Daily News, Taraf, Cumhuriyet, and Radikal among others.

    Allegations

    Turkey Provides Military Equipment to ISIS

    • An ISIS commander told The Washington Post on August 12, 2014: «Most of the fighters who joined us in the beginning of the war came via Turkey, and so did our equipment and supplies.»

    • Kemal Kiliçdaroglu, head of the Republican People’s Party (CHP), produced a statement from the Adana Office of the Prosecutor on October 14, 2014 maintaining that Turkey supplied weapons to terror groups. He also produced interview transcripts from truck drivers who delivered weapons to the groups. According to Kiliçdaroglu, the Turkish government claims the trucks were for humanitarian aid to the Turkmen, but the Turkmen said no humanitarian aid was delivered.

    • According to CHP Vice President Bulent Tezcan, three trucks were stopped in Adana for inspection on January 19, 2014. The trucks were loaded with weapons in Esenboga Airport in Ankara. The drivers drove the trucks to the border, where a MIT agent was supposed to take over and drive the trucks to Syria to deliver materials to ISIS and groups in Syria. This happened many times. When the trucks were stopped, MIT agents tried to keep the inspectors from looking inside the crates. The inspectors found rockets, arms, and ammunitions.

    • Cumhuriyet reports that Fuat Avni, a preeminent Twitter user who reported on the December 17th corruption probe, that audio tapes confirm that Turkey provided financial and military aid to terrorist groups associated with Al Qaeda on October 12, 2014. On the tapes, Erdogan pressured the Turkish Armed Forces to go to war with Syria. Erdogan demanded that Hakan Fidan, the head of Turkey’s National Intelligence Agency (MIT), come up with a justification for attacking Syria.

    • Hakan Fidan told Prime Minister Ahmet Davutoglu, Yasar Guler, a senior defense official, and Feridun Sinirlioglu, a senior foreign affairs official: «If need be, I’ll send 4 men into Syria. I’ll formulate a reason to go to war by shooting 8 rockets into Turkey; I’ll have them attack the Tomb of Suleiman Shah.»

    • Documents surfaced on September 19th, 2014 showing that the Saudi Emir Bender Bin Sultan financed the transportation of arms to ISIS through Turkey. A flight leaving Germany dropped off arms in the Etimesgut airport in Turkey, which was then split into three containers, two of which were given to ISIS and one to Gaza.

    Turkey Provided Transport and Logistical Assistance to ISIS Fighters

    • According to Radikal on June 13, 2014, Interior Minister Muammar Guler signed a directive: «According to our regional gains, we will help al-Nusra militants against the branch of PKK terrorist organization, the PYD, within our borders…Hatay is a strategic location for the mujahideen crossing from within our borders to Syria. Logistical support for Islamist groups will be increased, and their training, hospital care, and safe passage will mostly take place in Hatay…MIT and the Religious Affairs Directorate will coordinate the placement of fighters in public accommodations.»
    • The Daily Mail reported on August 25, 2014 that many foreign militants joined ISIS in Syria and Iraq after traveling through Turkey, but Turkey did not try to stop them. This article describes how foreign militants, especially from the UK, go to Syria and Iraq through the Turkish border. They call the border the «Gateway to Jihad.» Turkish army soldiers either turn a blind eye and let them pass, or the jihadists pay the border guards as little as $10 to facilitate their crossing.

    • Britain’s Sky News obtained documents showing that the Turkish government has stamped passports of foreign militants seeking to cross the Turkey border into Syria to join ISIS.

    • The BBC interviewed villagers, who claim that buses travel at night, carrying jihadists to fight Kurdish forces in Syria and Iraq, not the Syrian Armed Forces.

    • A senior Egyptian official indicated on October 9, 2014 that Turkish intelligence is passing satellite imagery and other data to ISIS.

    Turkey Provided Training to ISIS Fighters

    • CNN Turk reported on July 29, 2014 that in the heart of Istanbul, places like Duzce and Adapazari, have become gathering spots for terrorists. There are religious orders where ISIS militants are trained. Some of these training videos are posted on the Turkish ISIS propaganda website takvahaber.net. According to CNN Turk, Turkish security forces could have stopped these developments if they had wanted to.

    • Turks who joined an affiliate of ISIS were recorded at a public gathering in Istanbul, which took place on July 28, 2014.

    • A video shows an ISIS affiliate holding a prayer/gathering in Omerli, a district of Istanbul. In response to the video, CHP Vice President, MP Tanrikulu submitted parliamentary questions to the Minister of the Interior, Efkan Ala, asking questions such as, «Is it true that a camp or camps have been allocated to an affiliate of ISIS in Istanbul? What is this affiliate? Who is it made up of? Is the rumor true that the same area allocated for the camp is also used for military exercises?»

    • Kemal Kiliçdaroglu warned the AKP government not to provide money and training to terror groups on October 14, 2014. He said, «It isn’t right for armed groups to be trained on Turkish soil. You bring foreign fighters to Turkey, put money in their pockets, guns in their hands, and you ask them to kill Muslims in Syria. We told them to stop helping ISIS. Ahmet Davutoglu asked us to show proof. Everyone knows that they’re helping ISIS.» (See HERE and HERE.)

    • According to Jordanian intelligence, Turkey trained ISIS militants for special operations.

    Turkey Offers Medical Care to ISIS Fighters

    • An ISIS commander told the Washington Post on August 12, 2014, «We used to have some fighters — even high-level members of the Islamic State — getting treated in Turkish hospitals.»

    • Taraf reported on October 12, 2014 that Dengir Mir Mehmet Fırat, a founder of the AKP, said that Turkey supported terrorist groups and still supports them and treats them in hospitals. «In order to weaken the developments in Rojova (Syrian Kurdistan), the government gave concessions and arms to extreme religious groups…the government was helping the wounded. The Minister of Health said something such as, it’s a human obligation to care for the ISIS wounded.»

    • According to Taraf, Ahmet El H, one of the top commanders at ISIS and Al Baghdadi’s right hand man, was treated at a hospital in Sanliurfa, Turkey, along with other ISIS militants. The Turkish state paid for their treatment. According to Taraf’s sources, ISIS militants are being treated in hospitals all across southeastern Turkey. More and more militants have been coming in to be treated since the start of airstrikes in August. To be more specific, eight ISIS militants were transported through the Sanliurfa border crossing; these are their names: «Mustafa A., Yusuf El R., Mustafa H., Halil El M., Muhammet El H., Ahmet El S., Hasan H., [and] Salim El D.»

    Turkey Supports ISIS Financially Through Purchase of Oil

    • On September 13, 2014, The New York Times reported on the Obama administration’s efforts to pressure Turkey to crack down on ISIS extensive sales network for oil. James Phillips, a senior fellow at the Heritage Foundation, argues that Turkey has not fully cracked down on ISIS’s sales network because it benefits from a lower price for oil, and that there might even be Turks and government officials who benefit from the trade.

    • Fehim Tasken wrote in Radikal on September 13, 2014 about illegal pipelines transporting oil from Syria to nearby border towns in Turkey. The oil is sold for as little as 1.25 liras per liter. Taksen indicated that many of these illegal pipelines were dismantled after operating for 3 years, once his article was published.

    • According to Diken and OdaTV, David Cohen, a Justice Department official, says that there are Turkish individuals acting as middlemen to help sell ISIS’s oil through Turkey.

    • On October 14, 2014, a German Parliamentarian from the Green Party accused Turkey of allowing the transportation of arms to ISIS over its territory, as well as the sale of oil.

    Turkey Assists ISIS Recruitment

    • Kerim Kiliçdaroğlu claimed on October 14, 2014 that ISIS offices in Istanbul and Gaziantep are used to recruit fighters. On October 10, 2014, the mufti of Konya said that 100 people from Konya joined ISIS 4 days ago. (See HERE and HERE.)

    • OdaTV reports that Takva Haber serves as a propaganda outlet for ISIS to recruit Turkish-speaking individuals in Turkey and Germany. The address where this propaganda website is registered corresponds to the address of a school called Irfan Koleji, which was established by Ilim Yayma Vakfi, a foundation that was created by Erdogan and Davutoglu, among others. It is thus claimed that the propaganda site is operated from the school of the foundation started by AKP members.

    • Minister of Sports, Suat Kilic, an AKP member, visited Salafi jihadists who are ISIS supporters in Germany. The group is known for reaching out to supporters via free Quran distributions and raising funds to sponsor suicide attacks in Syria and Iraq by raising money.

    • OdaTV released a video allegedly showing ISIS militants riding a bus in Istanbul.

    Turkish Forces Are Fighting Alongside ISIS

    • On October 7, 2014, IBDA-C, a militant Islamic organization in Turkey, pledged support to ISIS. A Turkish friend who is a commander in ISIS suggests that Turkey is «involved in all of this» and that «10,000 ISIS members will come to Turkey.» A Huda-Par member at the meeting claims that officials criticize ISIS but in fact sympathize with the group (Huda-Par, the «Free Cause Party», is a Kurdish Sunni fundamentalist political party). BBP member claims that National Action Party (MHP) officials are close to embracing ISIS. In the meeting, it is asserted that ISIS militants come to Turkey frequently to rest, as though they are taking a break from military service. They claim that Turkey will experience an Islamic revolution, and Turks should be ready for jihad. (See HERE and HERE.)

    • Seymour Hirsch maintains in the London Review of Books that ISIS conducted sarin attacks in Syria, and that Turkey was informed. «For months there had been acute concern among senior military leaders and the intelligence community about the role in the war of Syria’s neighbors, especially Turkey. Prime Minister Recep Erdogan was known to be supporting the al-Nusra Front, a jihadist faction among the rebel opposition, as well as other Islamist rebel groups. ‘We knew there were some in the Turkish government,’ a former senior US intelligence official, who has access to current intelligence, told me, ‘who believed they could get Assad’s nuts in a vice by dabbling with a sarin attack inside Syria – and forcing Obama to make good on his red line threat.»

    • On September 20, 2014, Demir Celik, a Member of Parliament with the people’s democratic party (HDP) claimed that Turkish Special Forces fight with ISIS.

    Turkey Helped ISIS in Battle for Kobani

    • Anwar Moslem, Mayor of Kobani, said on September 19, 2014: «Based on the intelligence we got two days before the breakout of the current war, trains full of forces and ammunition, which were passing by north of Kobane, had an-hour-and-ten-to-twenty-minute-long stops in these villages: Salib Qaran, Gire Sor, Moshrefat Ezzo. There are evidences, witnesses, and videos about this. Why is ISIS strong only in Kobane’s east? Why is it not strong either in its south or west? Since these trains stopped in villages located in the east of Kobane, we guess they had brought ammunition and additional force for the ISIS.» In the second article on September 30, 2014, a CHP delegation visited Kobani, where locals claimed that everything from the clothes ISIS militants wear to their guns comes from Turkey. (See HERE and HERE.)

    • Released by Nuhaber, a video shows Turkish military convoys carrying tanks and ammunition moving freely under ISIS flags in the Cerablus region and Karkamis border crossing (September 25, 2014). There are writings in Turkish on the trucks.

    • Salih Muslim, PYD head, claims that 120 militants crossed into Syria from Turkey between October 20th and 24th, 2014.

    • According to an op-ed written by a YPG commander in The New York Times on October 29, 2014, Turkey allows ISIS militants and their equipment to pass freely over the border.

    • Diken reported, «ISIS fighters crossed the border from Turkey into Syria, over the Turkish train tracks that delineate the border, in full view of Turkish soldiers. They were met there by PYD fighters and stopped.»

    • A Kurdish commander in Kobani claims that ISIS militants have Turkish entry stamps on their passports.

    • Kurds trying to join the battle in Kobani are turned away by Turkish police at the Turkey-Syrian border.

    • OdaTV released a photograph of a Turkish soldier befriending ISIS militants.

    Turkey and ISIS Share a Worldview

    • RT reports on Vice President Joe Biden’s remarks detailing Turkish support to ISIS.

    • According to the Hurriyet Daily News on September 26, 2014, «The feelings of the AKP’s heavyweights are not limited to Ankara. I was shocked to hear words of admiration for ISIL from some high-level civil servants even in Şanliurfa. ‘They are like us, fighting against seven great powers in the War of Independence,’ one said.» «Rather than the [Kurdistan Workers’ Party] PKK on the other side, I would rather have ISIL as a neighbor,» said another.»

    • Cengiz Candar, a well-respected Turkish journalist, maintained that MIT helped «midwife» the Islamic state in Iraq and Syria, as well as other Jihadi groups.

    • An AKP council member posted on his Facebook page: «Thankfully ISIS exists… May you never run out of ammunition…»

    • A Turkish Social Security Institution supervisor uses the ISIS logo in internal correspondences.

    • Bilal Erdogan and Turkish officials meet alleged ISIS fighters.

    Mr. Phillips is Director of the Program on Peace-building and Rights at Columbia University’s Institute for the Study of Human Rights. He served as a Senior Adviser and Foreign Affairs Expert for the U.S. Department of State.

    Author’s Note: Information presented in this paper is offered without bias or endorsement.

    http://www.huffingtonpost.com/david-l-phillips/research-paper-isis-turke_b_6128950.html

  6. https://fbcdn-sphotos-d-a.akamaihd.net/hphotos-ak-xfp1/v/t1.0-9/10801493_10205043991769100_3798847230298138392_n.jpg?oh=3c53c0174a770939e5a78ebc1e870fac&oe=55188E9B&__gda__=1423415294_a7bb6c6dbf801f81b90c892143b7f155

    «Οι Ηρωίδες της Κομπάνι»
    Ο Κούρδος γλύπτης Χαντί Ζιγιαεντίν (Hadî Ziyaeddîn), ο οποίος ζει στην πόλη Σινέ (Sinê) στο Ροτζχιλάτ (Rojhilat), ανατολικό Κουρδιστάν, δημιούργησε ένα γλυπτό για να τιμήσει τις Κούρδισσες πολεμίστριες του YPJ (ο γυναικείος στρατός του YPG), που πολεμάνε ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος στην πολιορκημένη Κομπάνι.

    Το γλυπτό αναπαριστά μια Κούρδισσα αντάρτισσα η οποία αναπαύεται στη ράχη ενός λιονταριού και ονομάζεται «Οι Ηρωίδες της Κομπάνι».

  7. Sub Categories: » HOMEPAGE / WORLD/ INTERNATIONAL Tuesday,November 25 2014, Your time is 7:33:34 PM

    Turkish FM says 600 Turkish nationals joined jihadists, more than 100 killed
    ANKARA

    Print Page Send to friend »
    Share on Facebook
    More than 100 of the 600 Turkish citizens who have gone to fight for jihadist groups such as ISIL have been killed, FM Mevlüt Çavuşoğlu says. AFP Photo
    More than 100 of the 600 Turkish citizens who have gone to fight for jihadist groups such as ISIL have been killed, FM Mevlüt Çavuşoğlu says. AFP Photo
    More than 100 of the 600 Turkish citizens that have gone to fight for jihadist groups such as the Islamic State of Iraq and the Levant (ISIL) have perished in battle, according to intelligence estimates, Foreign Minister Mevlüt Çavuşoğlu said late Nov. 24.

    Some 7,000 foreigners have been banned from entering Turkey and 1,100 people were deported on suspicions that they may join jihadist groups, the minister said in reply to questions by lawmakers in Parliament during budget discussions.

    The foreign minister said it was unfair to expect Turkey, which has a 1,000-kilometer-long border with Syria and Iraq, to tackle alone the problem of foreign fighters crossing through Turkish territory. He asked Western countries to share more intelligence with Turkey on suspected militants so that Turkish authorities can stop them from entering the country.

    Turkey has been subjected to criticism that it has turned a blind eye to extremists using its territory to cross into Syria. Since 2013, Ankara has stepped up its efforts to tackle the crossings of foreign fighters through its territory, particularly at airports.

    Foreign fighters from Western countries mainly come from Germany, France, the Netherlands and Belgium to fight with al-Qaeda-linked groups like the al-Nusra Front and ISIL.

    European countries, for their part, argue that they cannot arrest suspected fighters departing from their territory because they do not have concrete evidence that these people are going to join the Syrian civil war, and they cannot restrict their citizens’ freedom of movement.

    In September, a member of the main opposition Republican People’s Party (CHP), Atilla Kart, claimed that at least 16 people from his constituency of Konya, in central Turkey, had traveled to a recruiting center at Turkey’s border with Syria where they met up with other families, some with children. They were then smuggled across the border in small groups, Kart said.

    He said the information was based on some family members of the 16 and on security officials who confirmed that the group had traveled to the border.

    Minister discusses Cyprus case with US ambassador

    Meanwhile, recent negotiations over Cyprus, the Ukraine conflict and the 1915 mass massacres of Anatolian Armenians were discussed during U.S. Ambassador to Ankara John Bass’ courtesy call to the Turkish foreign minister yesterday, diplomatic sources said.

    Çavuşoğlu explained Turkey’s sensitivity about the 1915 incidents, and said that if the issue became a topic on Washington’s agenda, it could negatively affect bilateral relations, the sources said.
    November/25/2014

    http://www.hurriyetdailynews.com/Default.aspx?pageID=238&nID=74813&NewsCatID=359

  8. Αυτή είναι η ISIS Η Ντιλμπέρ είναι 21 χρονών, πολεμίστρια. Έχει τραυματιστεί στο Κομπάνι 4 φορές μέχρι σήμερα και μας εξηγεί όσα δεν ξέρουν οι Ευρωπαίοι για την Isis DOC TV 27.11.2015 Η Ντιλμπέρ K., 21 ετών, είναι από γνωστή για την αντιστασιακή της δράση στην πόλη του Κομπάνι, στη Ροζάβα, το Συριακό Κουρδιστάν. Είναι μαχήτρια της κουρδικής -κατά κύριο λόγο- οργάνωσης Γυναικείες Δυνάμεις Άμυνας (YPJ ). Έχει τραυματιστεί 4 φορές στο Κομπάνι πολεμώντας τις δυνάμεις του ISIS ή του Daesh (Nτας) όπως το ονομάζουν οι Άραβες και οι Κούρδοι. «Το Ντας, όπως αποκαλούμε το Ισλαμικό Κράτος, είναι η βρωμιά του ιμπεριαλισμού. Για την Ευρώπη μπορεί να είναι κάτι καινούργιο, αλλά εμείς τους πολεμάμε εδώ και χρόνια. Ο στόχος του Ντας είναι να φοβηθεί η ανθρωπότητα και να κλονίσουν την ψυχολογία του κόσμου. Η έκρηξη στη Γαλλία ήταν αυτό ακριβώς που επιζητούσαν. Κανείς δεν ξέρει πού μπορεί να επιτεθούν μετά. Στο Κομπάνι έδιναν ναρκωτικά στους μαχητές τους για να φέρουν εις πέρας τις επιθέσεις τους και να τρομοκρατήσουν τον πληθυσμό μας. Δεν τα κατάφεραν όμως, ούτε στο Κομπάνι ούτε πουθενά στη Ροζάβα. Διαστρεβλώνουν και χρησιμοποιούν το Ισλάμ για να διεξάγουν πόλεμο. Δεν είναι αυτό το Ισλάμ. Παρότι η πλειοψηφία στις περιοχές μας είναι μουσουλμάνοι δεν τα κατάφεραν, γιατί οι λαοί της Ροζάβα έχοντας ως πρόταγμα την αποδοχή όλων των θρησκειών, πέτυχαν να μη φοβηθούν το Ντας, αλλά να συμβεί το αντίθετο. Επίσης, το Ντας μισεί τις γυναίκες. Οι γυναίκες ήταν πάντα καταπιεσμένες στη Μέση Ανατολή και το Ισλάμ ήρθε να καλύψει μέχρι και τα μάτια τους. Ενάντια σε αυτό δώσαμε τον όρκο μας, οι γυναίκες, να αποκαλυφθούμε και να κερδίσουμε την ελευθερία μας. Η αρχή του δικού μας αγώνα ήταν ο αγώνας των γυναικών. Αυτή η ηρωική αντίσταση έχει βαφτεί με το χρώμα και τη θυσία των γυναικών, παράδειγμα είναι η Αρίν Μιρκάν. Το YPJ έχει αναλάβει να διαπαιδαγωγήσει τις γυναίκες πως ότι ήταν μέχρι στιγμής προνόμιο των ανδρών, είναι δικαίωμα των γυναικών.» «Σε εμάς το συμβούλιο αποφασίζει ζητήματα τακτικής πολέμου και ιδεολογικά ζητήματα. Ο στρατός των ανδρών έχει ακριβώς το ίδιο σύστημα. Μια γυναίκα διοικήτρια μπορεί να δώσει διαταγή σε έναν άντρα αλλά όχι και το αντίστροφο. Κάθε 10 μέρες γίνονται ιδεολογικές και φιλοσοφικές συζητήσεις. Ακόμα και στις χειρότερες μέρες του πολέμου, αυτές οι συζητήσεις θα γίνουν. Σκοπός δεν είναι να επαναλαμβάνουμε πράγματα που έχουμε ήδη μάθει, αλλά να μαθαίνουμε καινούρια και να ανοίγουμε νέες συζητήσεις διευρύνοντας τους ορίζοντές μας.» «Τα όπλα του Ντας που παίρναμε όταν τους νικούσαμε στις μάχες ήταν βαρέα όπλα, υψηλής ποιότητας που τους παρείχαν οι ΗΠΑ. Το 70% των όπλων που πήραμε από το Ντας ήταν τουρκικά όπλα, και πάρα πολλές ταυτότητες που βρήκαμε ήταν τουρκικές όπως και ο νοσοκομειακός εξοπλισμός, τα ιατρικά μηχανήματα και τα ασθενοφόρα. Όταν οι μαχητές του Ντας τραυματίζονταν, περιθάλπτονταν σε δημόσια νοσοκομεία της Τουρκίας. Για εμάς δεν υπήρχε περίπτωση να συμβεί κάτι τέτοιο. Έξι τραυματίες του YPJ φτάσανε στην Άγκυρα παράνομα και το αριστερό συνδικάτο εκπαιδευτικών, βοήθησε για την περίθαλψή τους. Το Τουρκικό κράτος τους έπιασε και τους παρέδωσε στην Αλ-Νούσρα. Αυτή ήταν η κατάσταση με τους τραυματίες. Από το Τουρκικό Κουρδιστάν περνούσαν γιατροί εθελοντές, αλλά χωρίς νοσοκομειακό εξοπλισμό υπήρχε μεγάλο πρόβλημα και τα χειρουργεία γίνονταν σε σπίτια. Το αποτέλεσμα ήταν πως όσοι από τις δικές μας γραμμές είχαν τραυματιστεί βαριά να πεθαίνουν. Γι αυτό, ο πρώτος στόχος του Ντάες όταν έφτασε στο Κομπάνι ήταν να χτυπήσει τα νοσοκομεία της Ροζάβα.» «Πολλές εθελόντριες και εθελοντές δεν ήξεραν τίποτα για μας. Όταν έρχονταν πάθαιναν ένα σοκ. Όταν έβλεπαν όμως πως ήταν οι δομές και πόσο δυνατές ήταν οι σχέσεις μας, ηρεμούσαν. Αυτό που τελικά τους έκανε να μπαίνουν με δύναμη στη μάχη ήταν ακριβώς η συντροφικότητα στις σχέσεις μας και η ιδεολογία μας. Η δικαιοσύνη που υπήρχε ανάμεσα στα δικά μας τάγματα. Μοιράζονται στα καντόνια της Ροζάβα όταν φτάνουν με απόφαση του κεντρικού στρατιωτικού συμβουλίου και συγκροτούνται ως διεθνής ταξιαρχία. Όλες οι διεθνείς μονάδες μένουν στη Σενγκάλ και στη Ροζάβα. Πολλοί και πολλές από τις διεθνείς μονάδες έχουν χάσει τη ζωή τους στις μάχες. «Το όραμα του YPJ για τη Συρία είναι μια κοινωνία ελευθερίας, δικαιοσύνης, μια κοινωνία που όλα θα ξεκινάνε από το άτομο, το οποίο μαζί με τα άλλα άτομα θα συναποφασίζουν τη ζωή τους. Προωθούμε την ενότητα των δημοκρατικών δυνάμεων της Συρίας για τη ενιαία πάλη τους, με βάση το όραμα για μια ενωμένη δημοκρατική Συρία. Σήμερα αυτό το δημοκρατικό μέτωπο των δυνάμεων της Συρίας διευρύνεται και αποκτά υπόσταση. Ο αγώνας μας δεν είναι μόνο αγώνας των Κούρδων. Πολεμάμε για όλους τους λαούς της Συρίας, τους Άραβες, τους Ασσύριους κ.τλ. Πιστεύουμε ότι ο αγώνας μας αγγίζει και τους λαούς της Ευρώπης και όπου πολεμάνε οι άνθρωποι για την ελευθερία. Δεν παλεύουμε μόνο για την ελευθερία των Κούρδων γυναικών αλλά όλων των γυναικών του κόσμου. Και όσο υπάρχει έστω και μια γυναίκα που δεν είναι ελεύθερη, ο αγώνας μας δεν θα έχει τελειώσει. Ο αγώνας μας επίσης δε θα έχει τελειώσει αν δεν απελευθερωθεί ο Αμπτνουλάχ Οτσαλάν, γιατί όλες αυτές οι ιδέες προέρχονται απ’αυτόν. «Ήρθα στον κόσμο στο Κομπάνι το 1994. Μεγάλωσα μαθαίνοντας για τη γυναίκα, για την απελευθέρωση και για τον κοινό μας αγώνα. Ποτέ δε σκέφτηκα τον εαυτό μου έξω από το σύνολο και ποτέ δε σκέφτηκα τη δική μου ζωή σαν κάτι ξεχωριστό από τη ζωή του λαού μου. Το καπιταλιστικό σύστημα εκμεταλλεύεται και καταπιέζει τις γυναίκες, και μόνο χωρίς αυτό οι γυναίκες θα είναι ελεύθερες. Εμείς σταθήκαμε στα πόδια μας και πολεμήσαμε για να έχουν οι γυναίκες τη ζωή που τους αξίζει. Ένας κόσμος που οι γυναίκες δε θα φοβούνται είναι ένας όμορφος κόσμος.» *Αποσπάσματα από την συνέντευξη που έδωσε στους Κώστα Αρβανίτη, Θάνια Βέζου και Κώστα Γούση [Πηγή: http://www.doctv.gr]

  9. Γυναίκες: ένα θεμελιώδες πρόβλημα του ISIS
    Ενοπλες Κούρδισσες πολεμούν εναντίον του στην πρώτη γραμμή

    Γυναίκες: ένα θεμελιώδες πρόβλημα του ISIS
    Ατίμωση, απελπισία και οργή. Γυναίκες Γεζίντι από το βόρειο Ιράκ έχουν μόλις δραπετεύσει από το βασίλειο του τρόμου στο αυτόκλητο «χαλιφάτο»

    Ενώ η άνανδρη σφαγή των γυναικών της κοινότητας Γεζίντι στο Ιράκ και στη Συρία συνέβαλε στο να γίνει το Ισλαμικό Κράτος (ISIS) πιο γνωστό, η τωρινή σταδιακή συρρίκνωσή του οφείλεται εν μέρει στις ένοπλες Κούρδισσες που πολεμούν εναντίον του στην πρώτη γραμμή. Οι γυναίκες παίζουν μεγάλο ρόλο στην άνοδο και την πτώση του ISIS. Θα μπορούσαμε να διακρίνουμε μια απλή «ιστορία εκδίκησης» πίσω από αυτή την εξέλιξη. Αλλά είναι απαραίτητη μια βαθύτερη ανάγνωση του θεμελιώδους ρόλου των γυναικών στην ιδεολογία του Ισλαμικού Κράτους και του μελλοντικού τους ρόλου στην αποδόμηση αυτής της ιδεολογίας.

    Οταν το Ισλαμικό Κράτος κατέλαβε εδάφη το 2014 προκειμένου να ιδρύσει το αυτοαποκαλούμενο χαλιφάτο του, ήθελε να στήσει ένα θέαμα που θα ήταν δύσκολο να αγνοηθεί από τον υπόλοιπο κόσμο. Ετσι κατέφυγε σε μαζικές απαγωγές, δολοφονίες, βιασμούς και υποδουλώσεις γυναικών, κυρίως αυτών που ανήκαν στη μειονότητα των Γεζίντι. Η θηριωδία του Ισλαμικού Κράτους έναντι των γυναικών αιχμαλώτων του είχε σκοπό την ταπείνωση του εχθρού και λειτούργησε και ως προειδοποίηση σε όποιον δεν θα εφάρμοζε την εξτρεμιστική, ριζοσπαστική ερμηνεία του για το Ισλάμ.

    Τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 2016 η οργάνωση Human Rights Watch πήρε συνέντευξη από 15 γυναίκες Γεζίντι και 21 αραβικής καταγωγής σουνίτισσες οι οποίες κατάφεραν να αποδράσουν από την επικράτεια του Ισλαμικού Κράτους. Οι περισσότερες είχαν περάσει πάνω από έναν χρόνο αιχμάλωτες. Οσες δεν ήταν μουσουλμάνες εξαναγκάστηκαν να προσηλυτιστούν στο Ισλάμ, ήταν αιχμάλωτες, βιάζονταν συστηματικά, πολλές φορές από πολλούς τζιχαντιστές μαχητές ταυτόχρονα, τις αγόραζαν και τις πουλούσαν για σκλάβες.

    «Θεσμός» η ψυχολογική και η σωματική βία

    Οι τραγικές ιστορίες αυτών των γυναικών αποδεικνύουν ότι το ψευδοκράτος του ISIS κατασκευάστηκε επάνω στην υποδούλωση των γυναικών και η οργάνωση έχει πράγματι προχωρήσει πολύ συχνά σε μισογυνιστική προπαγάνδα προκειμένου να εκφράσει και να προωθήσει την ιδεολογία της. Το Ισλαμικό Κράτος έχει θεσμοθετήσει τη φυσική και ψυχολογική βία κατά των γυναικών με τους φετφάδες (θρησκευτικά διατάγματα). Αυτή η πρακτική έχει υιοθετηθεί και από άλλες εξτρεμιστικές οργανώσεις όπως η Μπόκο Χαράμ στη Δυτική Αφρική.

    Η ιδεολογία της οργάνωσης απαιτεί τη διαγραφή των ατομικών δικαιωμάτων των γυναικών και την πλήρη υποταγή τους στην οικογενειακή δομή και στους άνδρες που την ελέγχουν. Προορισμός της γυναίκας είναι να μένει στο σπίτι για να μεγαλώνει τους νέους τζιχαντιστές. Οι γυναίκες οι οποίες παραβιάζουν τον ιδεατό ρόλο της συζύγου και μητέρας αποζητώντας την αυτονομία και την προσωπική τους ελευθερία εκτός οικογένειας τιμωρούνται αυστηρά. Σε αυτό το πλαίσιο είναι ειρωνεία της τύχης να βλέπουμε Κούρδισσες στην πρώτη γραμμή του πολέμου κατά του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία και στο Ιράκ.

    Οι ένοπλες Κούρδισσες αντίδοτο στην προπαγάνδα

    Πρόσφατες στρατιωτικές επιχειρήσεις οδήγησαν σε επανακατάληψη εδαφών που ήλεγχε το Ισλαμικό Κράτος επί μακρόν. Οι εικόνες από αυτές τις νίκες, που περιλαμβάνουν γυναίκες, λειτουργούν ως αντίδοτο στην τοξική προπαγάνδα του Ισλαμικού Κράτους και ενθαρρύνουν τις γυναίκες να αντισταθούν στις ιδεολογικές επιταγές της οργάνωσης. Το μήνυμα δείχνει να εξαπλώνεται. Καθώς οι εδαφικές κτήσεις του Ισλαμικού Κράτους μειώνονται, το ίδιο συμβαίνει και με τον έλεγχό του επάνω στις γυναίκες. Μακροπρόθεσμα οι εικόνες γυναικών που σκοτώνουν ή αιχμαλωτίζουν μαχητές του Ισλαμικού Κράτους θα αποτελέσουν το πρώτο καρφί στο φέρετρο της ιδεολογίας της οργάνωσης, που έχει βασιστεί στην εσφαλμένη υπόθεση της «φυσικής» κατωτερότητας των γυναικών.

    Επειδή το Ισλαμικό Κράτος τοποθέτησε τις γυναίκες στο επίκεντρο της ιδεολογίας του, οι γυναίκες αποτελούν και μια σημαντική κρυφή απειλή για το ίδιο. Επιδεικνύοντας την προσωπική τους αντίθεση οι γυναίκες, απελευθερωμένες από τον έλεγχο του ISIS, θυμίζουν στον κόσμο ότι η οργάνωση έχει σφετεριστεί τις καθολικές αξίες του Ισλάμ και έχει διαστρεβλώσει τις διδαχές του. Ο ρόλος των γυναικών ως μαχητριών, ίσως περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, θα διασφαλίσει ότι τα πλοκάμια του ISIS – και κυρίως η φονική εκδοχή της πατριαρχίας του – αργά ή γρήγορα θα καταστραφούν.

    Η κυρία Fatima Sadiqi είναι καθηγήτρια Γλωσσολογίας και Σπουδών για το Φύλο στο Πανεπιστήμιο του Φεζ στο Μαρόκο.

    http://www.tovima.gr/world/article/?aid=833814

  10. Πολύ πιο μορφωμένοι απ’ ό,τι πιστευόταν μέχρι τώρα είναι οι αλλοδαποί που στρατολογεί το ισλαμικό Κράτος, αποκαλύπτει έρευνα της Παγκόσμιας Τράπεζας η οποία βασίστηκε σε εσωτερικά στοιχεία της τζιχαντιστικής οργάνωσης.

    «Ανακαλύψαμε ότι το Ισλαμικό Κράτος δεν αναζητεί να στρατολογήσει αλλοδαπούς μεταξύ των φτωχών και των λιγότερο μορφωμένων, αλλά μάλλον το αντίθετο», σημειώνει η Παγκόσμια Τράπεζα σε έκθεσή της, η οποία βασίστηκε στη διαρροή εσωτερικών στοιχείων της ISIS που αφορούσαν 3.803 νεοσύλλεκτους.

    Πρόκειται για πληροφορίες που αφορούν τη χώρα διαμονής, την εθνικότητα, το επίπεδο μόρφωσης ακόμη και την προηγούμενη εμπειρία στον τζιχαντισμό και τη γνώση της σαρίας, επισημαίνουν οι συντάκτες της έρευνας αυτής, αφιερωμένης στην οικονομική κατάσταση της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής.

    «Μία από τις πιο σημαντικές ανακαλύψεις είναι ότι τα πρόσωπα αυτά είναι κάθε άλλο παρά αμόρφωτα», τονίζεται στην έκθεση, η οποία σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα «ρίχνει φως» στο προφίλ των μαχητών του Ισλαμικού Κράτους.

    Η πλειονότητα των αλλοδαπών που στρατολογήθηκαν την περίοδο 2013- 2014 «ήταν Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Ένα μεγάλο μέρος αυτών είχε συνεχίσει τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο», σημειώνουν οι συντάκτες της έρευνας, επισημαίνοντας ότι η μέση ηλικία των ξένων μαχητών του Ισλαμικού Κράτους είναι τα 27,4 χρόνια.

    Σύμφωνα με τα στοιχεία, το 43,3% είχε ολοκληρώσει τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και το 25,4% είχε φοιτήσει στο πανεπιστήμιο. Μόνο το 13,5% είχε ολοκληρώσει μόνο την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση και μόλις το 1,3% των νεοσύλλεκτων δήλωσε αγράμματο. Το υπόλοιπο 16,3% δεν έδωσε στοιχεία για τη μόρφωσή του.

    Οι αλλοδαποί που στρατολογεί το Ισλαμικό Κράτος και προέρχονται από τη Αφρική, τη Νότια και την Ανατολική Ασία και τη Μέση Ανατολή είναι πιο μορφωμένοι από τους συμπατριώτες τους. Η μεγάλη πλειονότητα δηλώνει ότι προτού ενταχθεί στην οργάνωση εργαζόταν, προσθέτει η Παγκόσμια Τράπεζα.

    Σύμφωνα με την έκθεση, οι αλλοδαποί επίδοξοι τζιχαντιστές μεταβαίνουν στη Συρία έχοντας «διάφορους» σκοπούς: «Κάποιοι επιθυμούν να βοηθήσουν τη διοίκηση της οργάνωσης, άλλοι πάνε επιθυμώντας να βάλουν τέλος στη ζωή τους προσφέροντας (στο Ισλαμικό Κράτος) και άλλοι θέλουν απλώς να πολεμήσουν».

    «Το ποσοστό αυτών που επιθυμούν να ασχοληθούν με διοικητικά θέματα, αλλά και των υποψήφιων βομβιστών αυτοκτονίας αυξάνεται όσο αυξάνεται το επίπεδο μόρφωσης», επισημαίνεται στην έκθεση.

    Η έρευνα της Παγκόσμιας Τράπεζας καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η περιθωριοποίηση «φαίνεται να ενέχει έναν κίνδυνο ριζοσπαστικοποίησης», ενώ τονίζει ότι η «ανεργία» είναι μια από τις βασικότερες αιτίες που ωθεί τους νέους στο Ισλαμικό Κράτος.

    http://www.tovima.gr/world/article/?aid=834234


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: