Για τη Μνήμη του Ολοκαυτώματος των ορεινών χωριών των Κρουσίων (Οκτώβρης 1941)

Εκδήλωση με αφορμή τη συμπλήρωση 72 χρόνων από την καταστροφή των ορεινών χωριών των Κρουσίων (Αμπελόφυτο, Κυδωνιά, Κλειστό) διοργανώνεται την Κυριακή 3 Νοεμβρίου 2013 , 10.30 π.μ. στην θεατρική αίθουσα» Μελίνα Μερκούρη» (Δημαρχιακό Μέγαρο Αγίου Δημητρίου Αττικής) από τον Δήμο Αγίου Δημητρίου, την Ένωση Ποντίων «Μαύρη Θάλασσα» και το Σύλλογο Κιλκισιωτών Αθήνας…

OΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΚΡΟΥΣΙΩΝ-ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΝΗΜΗΣ

To ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ των Κρουσίων

του  Βασίλης Κωνσταντινίδης

 Το ολοκαύτωμα των τριών χωριών, Αμπελόφυτο, Κυδωνιά και Κλειστό,
του νομού Κιλκίς στις 25 Οκτωβρίου 1941

Olokaftoma-Krousia

Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΗΣ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ

Τα τρία ορεινά χωριά του νομού Κιλκίς, το Κλειστό (Μούσγαλι), η Κυδωνιά (Κοτσιαλάρ) και το Αμπελόφυτο (Μουρσαλί), βρίσκονταν στην ανατολική πλευρά της οροσειράς των Κρουσίων, σε υψόμετρο περίπου 700 μέτρων, μεταξύ των χωριών Ελληνικό (Μύροβο) και  Ποντοκερασιά (Παπράτ) και απέναντι από το Λαχανά.

Πρόκειται για παλιούς τούρκικους  οικισμούς που ιδρύθηκαν προτού το 1900 μ.χ.  Σύμφωνα με ανεπιβεβαιότητες πληροφορίες υπάρχει η εκδοχή, ότι πρόκειται για μακεδονικούς οικισμούς και οι κάτοικοι του να εργαζόταν σε ορυχεία της περιοχής.

Κατά την διάρκεια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας κατοικούταν από μουσουλμάνους και υπαγόταν στον καζά του Αβρέτ Χισάρ.

Σύμφωνα με την απογραφή του 1904, που έγινε με διαταγή του Χιλμή Χουσεϊν Πασά, ο πληθυσμός  των   χωριών ήταν Τούρκοι μουσουλμάνοι και έχει όπως παρακάτω:

Μουσγαλί (Κλειστό):            470 κάτοικοι

Κοτζιαλάρ (Κυδωνιά:           180 κάτοικοι

Μουρσαλί (Αμπελόφυτο):  250 κάτοικοι

Η πλειοψηφία των κατοίκων (μουσουλμάνοι) και των τριών χωριών παρέμειναν στην Ελλάδα και μετά τους βαλκανικούς πολέμους. Για το λόγο αυτό στην απογραφή του πληθυσμού που διενεργήθηκε το Νοέμβριο του  1913 στις Νέες Χώρες ο πληθυσμός των οικισμών που απογράφηκαν εξακολουθούσε να είναι σημαντικός και έχει ως εξής:

Μουσγαλί (Κλειστό):             288 κάτοικοι

Κοτζιαλάρ (Κυδωνιά):            182 κάτοικοι

Μουρσαλί (Αμπελόφυτο):     276 κάτοικοι

Η ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ

Το 1914 ο τούρκικος πληθυσμός εγκαταλείπει τους οικισμούς και μεταναστεύει στην Τουρκία. Τα χωριά διοικητικά πλέον υπάγονται στην υποδιοίκηση Κιλκίς του νομού Θεσσαλονίκης.

Το 1922 με την ανταλλαγή των πληθυσμών μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας στα χωριά εγκαθίστανται πρόσφυγες ποντιακής καταγωγής.

Οι κάτοικοι των χωριών αυτών μέχρι το 1878 κατοικούσαν στον Πόντο και συγκεκριμένα στην περιοχή της Αργυρούπολης.  Μετά τον ρωσοτουρκικό πόλεμο και την ήτα της Ρωσίας φοβούμενοι αντίποινα των τούρκων  εγκαταλείπουν τις πατρογονικές τους εστίες, όπου έζησαν αιώνες οι πρόγονοι τους και εγκαθίστανται  στην περιοχή του Κάρς, που είχε παραχωρηθεί στη Ρωσία. Εδώ ζουν για 40 περίπου χρόνια. Στα τέλη του 1920 αναγκάζονται να εγκαταλείψουν για δεύτερη φορά τα σπίτια τους και μέσα από ένα οδοιπορικό θανάτου φθάνουν στην Θεσσαλονίκη, μέσω Βατούμ. Στη Θεσσαλονίκη οι συνθήκες είναι απάνθρωπες και οι πρόσφυγες πεθαίνανε από τις αρρώστιες. Ύστερα από ταλαιπωρίες και βάσανα  επιλέγουν  τελικά το 1922 τα τρία αυτά χωριά σαν τόπο εγκατάστασης.

Οι διοικητικές μεταβολές και η κατάργηση των τριών χωριών.

Κοινότητα Μουσγαλή Ν. Θεσσαλονίκης

ΦΕΚ 48Α – 05/03/1919

Σύσταση της κοινότητας με έδρα τον οικισμό Μουσγαλή

Ο οικισμός Μουρασλή προσαρτάται στην κοινότητα Μουσγαλή

Ο οικισμός Ουζούν-Μαχαλέ προσαρτάται στην κοινότητα Μουσγαλή

Ο οικισμός Κιουλελή προσαρτάται στην κοινότητα Μουσγαλή

Ο οικισμός Χότζα Ογλαρή προσαρτάται στην κοινότητα Μουσγαλή

ΦΕΚ 7Α – 14/01/1927

Ο οικισμός Χότζα Ογλαρή της κοινότητας μετονομάζεται σε Κυδωνιά

Ο οικισμός Ουζούν-Μαχαλέ της κοινότητας μετονομάζεται σε Μακρυχώρι

Ο οικισμός Μουρασλή της κοινότητας μετονομάζεται σε Αμπελόφυτο

Ο οικισμός Μουσγαλή της κοινότητας μετονομάζεται σε Κλειστό

Η κοινότητα μετονομάζεται σε κοινότητα Κλειστού

Κοινότητα Κλειστού Ν. Θεσσαλονίκης

Η κοινότητα προήλθε από τη μετονομασία της κοινότητας Μουσγαλή

16/05/1928

Ο οικισμός Κιουλελή της κοινότητας καταργείται.

ΦΕΚ 341Α – 08/10/1934

Η κοινότητα αποσπάται από το νομό Θεσσαλονίκης και υπάγεται στο νομό Κιλκίς

Κοινότητα Κλειστού Ν. Κιλκίς
Η κοινότητα αποσπάσθηκε στο νομό Κιλκίς από το νομό Θεσσαλονίκης

16/10/1940

Ο οικισμός Μακρυχώρι της κοινότητας καταργείται.

Κοινότητα Κλειστού Ν. Κιλκίς

ΦΕΚ 43Α – 17/03/1947

Ο οικισμός Κλειστό αποσπάται από την κοινότητα και προσαρτάται στην κοινότητα Ελληνικού

Ο οικισμός Αμπελόφυτο αποσπάται από την κοινότητα και προσαρτάται στην κοινότητα Ελληνικού

Ο οικισμός Κυδωνιά αποσπάται από την κοινότητα και προσαρτάται στην κοινότητα Ελληνικού

Η κοινότητα καταργείται

Καταστροφή (25/10/1941) και κατάργηση των τριών οικισμών το 1951

Μετά την ισοπέδωση των τριών χωριών στις 25/10/1941 οι οικισμοί δεν ξανακατοικηθήκαν και οι  εναπομείναντες κάτοικοι εγκαταστάθηκαν σε άλλους οικισμούς του Κιλκίς, κατά κύριο λόγο στην Ξηρόβρυση.
Επίσημα καταργήθηκαν οι οικισμοί στις 07/04/1951. 

 ΑΓΩΝΑΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Σταδιακά και μέσα από πολλές δυσκολίες οι πρόσφυγες βάζουν την ζωή τους σε μια σειρά. Ανοικοδομούν τα χωριά τους, αναπτύσσουν τις γεωργικές και δασικές καλλιέργειες, ασχολούνται  με την κτηνοτροφία.

Ο Β. Παγκόσμιος πόλεμος τους βρίσκει σε μια δημιουργική φάση της ζωής τους. Την στιγμή που άρχισαν να ξεπερνούν βασικά προβλήματα, όπως μαρτυρεί και η εξέλιξη του πληθυσμού στον παρακάτω πίνακα, ξεσπά ο πόλεμος.

ΑΠΟΓΡΑΦΗ

ΟΙΚΙΣΜΟΙ

1922* οικογένειες

1922* κάτοικοι

1928 κάτοικοι

1940 κάτοικοι

ΚΛΕΙΣΤΟ

5

18

25

109

ΚΥΔΩΝΙΑ

11

34

38

83

ΑΜΠΕΛΟΦΥΤΟ

11

34

36

55

ΣΥΝΟΛΟ

86

99

247

*Πληθυσμός κατά την εγκατάσταση των προσφύγων.

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ

Το ολοκαύτωμα των χωριών, Αμπελόφυτο (Μουρσαλή), Κυδωνιά (Κοτσαλάρ) και Κλειστό (Μουσγαλή), είναι από τα πρώτα σε μια αλυσίδα μαρτυρικών τόπων από τους ναζί το φθινόπωρο του 1941.

Τα χωριά αυτά βρίσκονταν στην ανατολική πλευρά της οροσειράς των Κρουσίων μεταξύ των χωριών Ποντοκερασιάς και Ελληνικού.

Στις 6 Απριλίου 1941 τα γερμανικά στρατεύματα παραβιάζουν τα σύνορα της πατρίδας μας και του νομού μας από το χωριό Ακρίτα, όπου σύμφωνα με μαρτυρίες έχουμε και τους πρώτους νεκρούς.

Οι συμπατριώτες μας αντιδρούν άμεσα και οργανώνουν τον αγώνα τους ενάντια στον κατακτητή. Στα τέλη του Ιουλίου ιδρύεται η πρώτη ανταρτοομάδα στην ηπειρωτική Ελλάδα, ο  «Αθανάσιος Διάκος», με αρχηγό τον Χρήστο Μόσχο, (καπετάν Πέτρο) αργότερα, από την Χαλκιδική, δάσκαλο στην Μαυροπλαγιά και έφεδρο αξιωματικό, υπαρχηγό τον Γιάννη Καριοφύλη (Στάθης) από τα Πορρόια Σερρών και σύνδεσμό με το ΜΓ  (Μακεδονικό Γραφείο)  του ΚΚΕ τον Χρήστο Αποστολίδη (Κεραυνός).

Ο «Αθανάσιος Διάκος» δραστηριοποιείται κυρίως στον ορεινό όγκο των Κρουσσίων του νομού Κιλκίς.  Τα τρία χωριά Αμπελόφυτο, Κυδωνιά και Κλειστό βρέθηκαν στο επίκεντρο των διεργασιών, συγκρότησης και δραστηριοποίησης του. Στα χωριά αυτά συγκροτήθηκε επιτροπή που ανέλαβε την τροφοδοσία των ανταρτών. Μεταξύ άλλων στελέχη της ανταρτοομάδας ήταν και ο Βασίλης Πετρίδης, από το Κλειστό, που ορίσθηκε στρατιωτικός υπεύθυνος, ο Παύλος Κοτσαλίδης,  από την Κυδωνιά, πολιτικός υπεύθυνος και οΜελίτης Αθανασιάδης, από το Κλειστό, υπεύθυνος εφοδιασμού.
Οι δύο πρώτοι είναι ανάμεσα στους 96 εκτελεσθέντες.

Η δράση του «Αθανασίου Διάκου» προκάλεσε τις πρώτες απώλειες στην περιοχή στη  Βερμάχτ, ανθρώπινες και υλικές.

Ενδεικτικά αναφέρουμε:

Στις 14 Σεπτεμβρίου 1941 ανατίναξε τη σιδηροδρομική γέφυρα Μουριών Κιλκίς, της γραμμής Θεσσαλονίκης – Αλεξανδρουπόλεως.

Στις 22 Σεπτέμβρη  στήνει ενέδρα στο 62ο χλμ του δρόμου Θεσσαλονίκης – Σερρών σε γερμανικό φορτηγό και σκοτώνει τους δύο γερμανούς και τραυματίζει τους δυο Έλληνες συνοδούς τους. Περιποιήθηκαν τους έλληνες τραυματίες και τους άφησαν ελεύθερους Χαρακτηριστικά ήταν τα λόγια που τους είπε ο καπετάν Πέτρος. «Πατριώτες οι Έλληνες με τους Έλληνες. Με τους Γερμανούς κανένας Έλληνας». Λαφυραγώγησαν τον οπλισμό και έκαψαν το αυτοκίνητο.

Είναι γνωστό πως οι γερμανοί είχαν δυστυχώς και έλληνες συνεργάτες. Ο σταθμάρχης χωροφυλακής της περιοχής ενημερώνει τα γερμανικά φρουραρχεία στο Κιλκίς, Λαχανά και Θεσσαλονίκη, ότι σύμφωνα με  «ασφαλείς» πληροφορίες τα χωριά Αμπελόφυτο, Κυδωνιά και Κλειστό «λειτουργούν» σαν βάσεις των ανταρτών και οι κάτοικοι κατέχουν όπλα και συμμετέχουν στις αντάρτικες ομάδες.

Οι γερμανοί κατακτητές αντιδρούν με πρωτοφανή βαρβαρότητα. Στόχος τους είναι να καταπνίξουν κάθε αντιστασιακή εκδήλωση δια πυρός και σιδήρου, να σκορπίσουν τον τρόμο και να κάνουν την αγριότητα και βαρβαρότητα πολιτικό και στρατιωτικό επιχείρημα.

Οι ναζιστικές δυνάμεις αμέσως οργανώνουν το απάνθρωπο έγκλημα τους.

Στις 25 Οκτωβρίου του 1941 ημέρα Σάββατο φθάνουν ισχυρές μηχανοκίνητες δυνάμεις των ΕΣ ΕΣ και των ταγμάτων θανάτου  και κυκλώνουν από μακριά σε δυο ζώνες την περιοχή και τα χωριά.  Οι χιτλερικοί  εισβάλουν ταυτόχρονα και στα τρία χωριά. Μαζί τους έχουν και κατοίκους από τα Θεοδόσια και το Ελληνικό, σαν προστατευτική ασπίδα.    Αποστολή τους, να μην αφήσουν τίποτα όρθιο και να σκοτώσουν τον ανδρικό πληθυσμό.  Χωρίς χρονοτριβή ερευνούν τα σπίτια και διαχωρίζουν τον ανδρικό πληθυσμό από τα γυναικόπαιδα, στα οποία δίνουν προθεσμία μιας ώρας να εγκαταλείψουν τα χωριά και να πάνε στο Λαχανά. Χωρίς καθυστέρηση μαζεύουν τον ανδρικό πληθυσμό από 15 χρονών και πάνω, τους εκτελούν. Ισοπεδώνουν και τρία χωριά.

Στο Αμπελόφυτο και Κυδωνιά εκτελούν τους άνδρες στις πλατείες των χωριών. Δέκα κάτοικοι από το Ίσωμα που βρίσκονταν στην Κυδωνιά εκτελέστηκαν μαζί με τους κατοίκους του χωριού.   Στο Κλειστό τους βάζουν μέσα στην εκκλησία και αρχίζουν να την γκρεμίζουν με δυναμίτες. Όσοι πετάγονται έξω για να γλιτώσουν θερίζονται στην κυριολεξία από τους γερμανούς. Εκτελεσθέντες 96 πατριώτες. Καίνε και τα τρία χωριά, δεν αφήνουν όρθια πέτρα, τα ισοπεδώνουν.

Το τριπλό ομαδικό έγκλημα των χιτλεροφασιστών δημίων εντασσόταν στην τρομοκράτηση και στην πολιτική των λεγομένων αντιποίνων.

Αποκαλυπτική και ασυνήθιστα ειλικρινής είναι η μαρτυρία του γερμανού δεκαεννέα Willy H., που περιγράφει την εκτέλεση των κατοίκων του Κλειστού και ονοματίζει τους γερμανούς εκτελεστές.

Η εκτέλεση των κατοίκων του Κλειστού (Willy H)

“Ύστερα από μερικές μέρες, ξανά λίγο πριν από τα μεσάνυχτα, σήμανε νέος συναγερμός. Τα χαράματα ο λόχος μας περικύκλωσε ένα ορεινό χωριό και δόθηκε εντολή να πιαστούν όλοι οι άνδρες ανάμεσα 16 και 65 χρονών. Αυτοί οι άνδρες –ήταν 35- κλείστηκαν στο ξωκλήσι που ήταν στην άκρη του χωριού. Τα γυναικόπαιδα διατάχθηκαν να φορτώσουν τα κάρα με τα υπάρχοντά τους και να εγκαταλείψουν το χωριό μέχρι τις 10 το πρωί. Τότε αποδείχθηκε πως ένα αγόρι κάτω από τα 16 ήταν  ανάμεσα στους κρατούμενους και αφέθηκε ελεύθερο για να ακολουθήσει τους άλλους που είχαν ήδη αποχωρήσει. Εμείς ακόμα δεν ξέραμε τι θα γίνονταν οι συλληφθέντες, αλλά τότε μας ήρθε η διαταγή να τους εκτελέσουμε. Κάποιος έκανε νόημα στους πρώτους τρεις άντρες να βγουν από το ξωκλήσι και ο διοικητής μας, υπολοχαγός Dilg, τους υπέδειξε να προχωρήσουν προς μιαν ορισμένη κατεύθυνση. Τους σκότωσε ο ίδιος από απόσταση πέντε περίπου μέτρων. Και άλλοι τρεις θανατώθηκαν με τον ίδιο τρόπο. Ύστερα απ’ αυτό κανείς δεν ήθελε να βγει πια. Τότε διατάχθηκε να κλειστεί η πόρτα και από τα παράθυρα ρίχθηκαν χειροβομβίδες μέσα στο ξωκλήσι. Κατόπιν μπήκαν μέσα ο επιλοχίας Voigt, οι υπαξιωματικοί Panneke, Gradehand και άλλοι για να ρίξουν στους επιζώντες τη χαριστική βολή. Στο τέλος σκαπανείς ανατίναξαν το ξωκλήσι και πυρπολήθηκε το χωριό. Όσο μπορούσαμε να δούμε στο ορεινό τοπίο, καίγανε τα χωριά. Δεν ξέρω πόσοι λόχοι είχαν δράσει συνολικά. Όταν αποχωρήσαμε, είδα και τον διοικητή του τάγματος, ταγματάρχη Geissler”.

Μαρτυρία του τότε γερμανού δεκανέα Willy H. Από το άρθρο του Χάγκεν Φλάισερ “Αντίποινα των γερμανικών δυνάμεων Κατοχής στην Ελλάδα 1941-1944. (από εφημ. «Μακεδονία»)

Η καταστροφή αυτή δεν ήταν μεμονωμένο γεγονός. Στην ηπειρωτική Ελλάδα προηγήθηκαν τα Άνω και Κάτω Κερδύλια στις 17 Οκτωβρίου 1941 με 222 εκτελεσθέντες και το Μεσόβουνο Κοζάνης στις 23 Οκτωβρίου 1941 με 165 εκτελεσθέντες. Πρόκειται για τα πρώτα ολοκαυτώματα στην Ευρώπη. Στη συνέχεια ακολούθησαν μια σειρά από μαρτυρικές πόλεις και χωριά, Καλάβρυτα, Βιάννο, Δίστομο, Χορτιάτης κ.α.

Βαρύ το τίμημα των πατριωτών των τριών μαρτυρικών χωριών στο βωμό της πανάκριβης λευτεριάς. Οι πόντιοι πρόσφυγες αφού γλύτωσαν από το κεμαλικό καθεστώς κατά τον ξεριζωμό του 1922, μοίρα σκληρή τους επεφύλαξε να πέσουν από τη ναζιστική θηριωδία.

Στις 25 Οκτωβρίου 2012 συμπληρώθηκαν 71 χρόνια από την αποφράδα εκείνη μέρα, κι όμως η συλλογική εθνική μνήμη κάθε άλλο παρά έχει τοποθετήσει στη θέση που αξίζει στο μαρτυρολόγιο, τιμώντας την μνήμη των θυμάτων τις ναζιστικής θηριωδίας.

Στη Δίκη της Νυρεμβέργης, δίκη των εγκληματιών πολέμου, που δικάστηκε και καταδικάστηκε ο φασισμός για τα στυγερά εγκλήματα του σε βάρος της ανθρωπότητας, σαν αποδείξεις για τα ανομολόγητα και αχαρακτήριστα εγκλήματα του στη χώρα μας, δέσποσαν τα ολοκαυτώματα των Καλαβρύτων, του Διστόμου, του Κομμένου και οι εκτελέσεις στην Αθήνα. Τα ολοκαυτώματα της Πατρίδας μας είναι πάρα πολλά. Από τα πρώτα και αυτό των ορεινών χωριών των Κρουσίων.

Παρακάτω παραθέτουμε κατάλογο των 86 εκτελεσθέντων  από τους 96 εκτελεσθέντες.

ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΕΣ ΣΕ ΑΜΠΕΛΟΦΥΤΟ, ΚΥΔΩΝΙΕΣ ΚΑΙ ΚΛΕΙΣΤΟ 25/9/1941

Εφημερίδα «ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ» Μπουένος Αύρες Αργεντινής στις 3.9.1943

  1. Ακριβόπουλος Ιωάννης, δάσκαλος
  2. Αμπατζίδης Θ. Κωνσταντίνος
  3. Βασιλειάδης Κ. Αλέξης, γιός του Κωνσταντίνου
  4. Βασιλειάδης Κωνσταντίνος
  5. Γεωργουλίδης Γεώργιος
  6. Γκιαντάς ( ή Γιαντάς) Τριαντάφυλλος
  7. Εμμανουηλίδης Παναγιώτης
  8. Θεοφανίδης Γεώργιος
  9. Ιωαννίδης Αναστάσιος, αδελφός του Αριστείδη και Ισίδωρου
  10. Ιωαννίδης Αριστείδης, αδελφός του Αναστάσιου
    και Ισίδωρου
  11. Ιωαννίδης Ισίδωρος, αδελφός του Αριστείδη και
    Αναστάσιου
  12. Ιωαννίδης Μιχάλης
  13. Ιωσηφίδης Βίκτωρ, αδελφός του Βλαδίμηρου
  14. Ιωσηφίδης Βλαδίμηρος, αδελφός του Βίκτωρα
  15. Καμινίδης Ιωάννης
  16. Καμινίδης (ή Καμενίδης) Σπύρος
  17. Κατσίκας Αναστάσιος
  18. Κατσίκας Θωμάς
  19. Κατσόλας Ι. Χρήστος
  20. Κεσετζής Αναστάσιος
  21. Κεσίδης Αναστάσιος
  22. Κλινικίδης Μ. Θεόδωρος
  23. Κοπανίδης Δημήτριος
  24. Κοτσαλίδης Παύλος, αδελφός του Χριστόφορου
  25. Κου Κωνσταντίνος
  26. Κουρατίδης Ιωάννης
  27. Κοφτερός Δημήτριος
  28. Μουρατίδης Λάζαρος
  29. Παπαδόπουλος Ιωάννης
  30. Παπαδόπουλος Χαράλαμπος
  31. Παπάς Ι. Κωνσταντίνος
  32. Πετρίδης Αβραάμ, πατέρας του Βασίλη και
    Γεώργιου
  33. Πετρίδης Βασίλειος, γιός του Αβραάμ
  34. Πετρίδης Γεώργιος, γιός του Αβραάμ
  35. Πετρίδης Κωνσταντίνος
  36. Πετρίδης Χριστόφορος
  37. Σαϊβανίδης Γεώργιος
  38. Στεφανίδης Γεώργιος
  39. Τουκλαρίδης Χρήστος
  40. Τουλκερίδης Χαράλαμπος
  41. Τριανταφυλλίδης Αβραάμ
  42. Τριανταφυλλίδης Ιωάννης
  43. Τριανταφυλλίδης Λεωνίδας
  44. Τριανταφυλλίδης Μελέτης
  45. Τριανταφυλλίδης Χαράλαμπος
  46. Τσουρεκίδης (ή Τσορουκίδης) Δημήτριος
  47. Χαλκίδης Ιωακείμ
  48. Χαλκίδης Παναγιώτης
  49. Χαλπίδης Χρήστος
  50. Χριστοφορίδης Σπύρος

Εφημερίδα «Μαχητής του Κιλκίς» 26.10.1984

  1. Αντώνης  (αγνώστου επωνύμου)
  2. Βέλτσιος Γεώργιος από το Ίσωμα
  3. Βέλτσιος Δημήτρης από το Ίσωμα
  4. Βίκτωρ (αγνώστου επωνύμου)
  5. Βλάσης (αγνώστου επωνύμου)
  6. Γραμματίκας Χριστόδουλος από το Ίσωμα
  7. Δελής Αθανάσιος από το Ίσωμα
  8. Ευρυβιάδης Σηξμελές από το Ίσωμα
  9. Θεοδωρίδης Αλέξης
  10. Θεοδωρίδης Βίκτωρας
  11. Ιωαννίδης Αρχοντής
  12. Καπανίδης Μιχάλης
  13. Κερασίδης Αλέξης
  14. Κερασίδης Αναστάσιος
  15. Κερασίδης Φώτης
  16. Κομεσίδης Κώστας
  17. Κοτσαλίδης Νίκος
  18. Κουρατίδης Ιωάννης
  19. Κωνσταντινίδης Γεώργιος
  20. Κωνσταντινίδης Κώστας
  21. Μανωλάκογλου Πανάγος από την Κορωνούδα
  22. Μουρατίδης Ιωάννης
  23. Μπαχατζής Νίκος από το Ίσωμα
  24. Πετσάνης Ιωάννης από το Ίσωμα
  25. Στεφανίδης Θεοφύλακτος
  26. Τοπούζης Πασχάλης από το Ίσωμα
  27. Τουλκερίδης Αβραάμ
  28. Τριανταφυλλίδης Κώστας
  29. Τριανταφυλλίδης Παύλος
  30. Τριανταφυλλίδου Μαρία
  31. Τσαχουρίδης Δημήτρης
  32. Χαλκίδης Ιωακείμ

Εφημερίδα «Ριζοσπάστης» 1.02.1974

Στη Κατάσταση του «Ριζοσπάστη» περιλαμβάνονται επιπλέον και οι παρακάτω:

  1. Κοτανίδης Μιχαήλ
  2. Κοτανίδης Λόλος , γιός του Μιχαήλ
  3. Κοτσαλίδης Χριστόφορος αδελφός του Παύλου
  4. Ποζίδης Κ.

Σημείωση: Η συγγενική σχέση, για όσους αναφέρουμε, είναι από την εφημερίδα «Ριζοσπάστης».

 Η λαϊκή μούσα τραγούδησε την θυσία των ηρωικών πατριωτών με το παρακάτω ποίημα.

ΤΑ ΚΑΨΑΝΕ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ

(ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΑΜΠΕΛΟΦΥΤΟ, ΚΥΔΩΝΙΑ ΚΑΙ ΚΛΕΙΣΤΟ)

Το Μούρσαλι, το Μούσγαλι,

Το Κότσαλαρ, τα τρία,

Τα κάψανε οι γερμανοί,

Του Χίτλερ τα θηρία.

Τους Μουρσαλιώτες κλείσανε

Μέσα στην εκκλησιά τους

Και τους εβάλανε φωτιά

Μαζί με τα παιδιά τους.

Κι ένα πρωτοπαλίκαρο

Το θάνατο αψηφώντας:

  • Μη μας ξεχνάτε Έλληνες,

είπε χαμογελώντας.

Αναγνώριση από την Πολιτεία του ολοκαυτώματος των τριών χωριών του Κιλκίς και ανακήρυξη τους σε μαρτυρικούς τόπους

Το επίσημο κράτος   μέχρι και σήμερα τα αγνοεί, ποτέ δεν τίμησε την θυσία τους. Και όχι μόνο αυτό, στη θέση των ερειπίων των τριών αυτών χωριών, που θα έπρεπε να ήταν τόπος προσκυνήματος, φρόντισε να φυτεύσει δένδρα με αποτέλεσμα σήμερα να είναι δασώδεις έκταση και τίποτα να μην θυμίζει την ύπαρξη και την ιστορία τους.  Η εκκλησία του Προφήτη Ηλία στο Κλειστό, που τα ανθρωπόμορφα κτήνη κάψανε μέσα τα ηρωικά παλληκάρια του χωριού, χάνεται μέσα στο χρόνο και την αδιαφορία και δεν αποτελεί ιστορικό μνημείο.

Σήμερα μετά από 72 σχεδόν χρόνια αποτελεί ιστορικό χρέος της πολιτείας  να αναγνωρίσει και επίσημα το ολοκαύτωμα των τριών χωριών και να χαρακτηρισθούν μαρτυρικοί τόποι, όπως πραγματικά και είναι.

Βασίλης Κωνσταντινίδης

Οικονομολόγος

Πρόεδρος του Δ.Σ.

Συλλόγου Κιλκισιωτών Αθήνας και Περιχώρων

 

9 comments so far

  1. ΧΡΟΝΟΣ on

    Reblogged this on ΕΛ ΕΘΝΟΣ.

  2. Δ on

    «Το ολοκαύτωμα των Κρουσίων δεν θα παραδοθεί στην λήθη»
    10 Νοεμβρίου 2013 Κοινωνία
    Δείτε επίσης

    ← Εκτεταμένα έργα αντιπυρικής προστασίας και οδοποιίας
    Στελέχη της ΔΕΥΑΚ και του δήμου Κιλκίς προ του φάσματος της αργίας! →
    Η παιδική χορωδία του Δήμου Αγ. Δημητρίου
    Η παιδική χορωδία του Δήμου Αγ. Δημητρίου
    Συμπληρώθηκαν φέτος 72 χρόνια από το ολοκαύτωμα του Οκτωβρίου του 1941 στα Κρουσοχώρια Κιλκίς. Στο ολοκαύτωμα των τριών χωριών (Αμπελόφυτου, Κυδωνιάς και Κλειστού) των Κρουσίων εκτελέσθηκαν 96 άνδρες, από τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής και ισοπεδώθηκαν τα εν λόγω χωριά.
    Ο δήμος Αγίου Δημητρίου Αττικής, η Ένωση Ποντίων Νέας Σμύρνης, Δάφνης και Α.Δημητρίου «Μαύρη Θάλασσα» και ο σύλλογος Κιλκισιωτών Αθηνών και περιχώρων τίμησαν την Κυριακή 3 Νοεμβρίου 2013 τα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στην θεατρική αίθουσα «Μελίνα Μερκούρη» του δήμου Αγίου Δημητρίου, στο δημαρχείο, που γέμισε ασφυκτικά.OLOKAYTOMA ΚΡΟΥΣΣΙΩΝ
    Προλόγισε η πρόεδρος της «Μαύρης Θάλασσας» Ράνια Χρυσοχοΐδου, που είχε και τον συντονισμό της εκδήλωσης.
    Στην συνέχεια έδωσε τον λόγο στην δήμαρχο Αγίου Δημητρίου
    Μαρία Ανδούτσου, η οποία επεσήμανε ότι η παρουσία στον χώρο αυτό είναι ζήτημα συνείδησης και χρέους στη μνήμη των 96 θυμάτων της ναζιστικής περιόδου, για να κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη και παρέθεσε το χρονικό της εκτέλεσης των κατοίκων των Κρουσοχωρίων, την πυρπόληση των χωριών και την αγριότητα που επέδειξαν οι Γερμανοί κατακτητές στον άμαχο πληθυσμό του Κλειστού, Αμπελόφυτου και Κυδωνιάς, τα οποία ήταν από τα πρώτα χωριά της ηπειρωτικής Ελλάδας που πήραν τα όπλα ενάντια στον κατακτητή για λευτεριά, ανεξαρτησία και δημοκρατία.
    OLOKAYTOMA2Στην σύντομη παρέμβαση ο πρόεδρος των Κιλκισιωτών Βασίλης Κωνσταντινίδης, αφού αναφέρθηκε στις ενέργειες του συλλόγου για την γνωστοποίηση και ανάδειξη του ολοκαυτώματος, τόνισε με έμφαση:
    «Δεν θέλουμε και δεν έχουμε δικαίωμα να ξεχάσουμε, να οδηγήσουμε το χρονικό του ολοκαυτώματος στη λήθη. Η ιστορική μνήμη είναι οδηγός μας», επισημαίνοντας μάλιστα ότι είναι χρέος της Πολιτείας να αναγνωρίσει και να τα εντάξει στους μαρτυρικούς τόπους, να αναδειχθεί το ολοκαύτωμα ως ένα σύμβολο αγώνα και ειρήνης.
    «Θα ήταν ιδιαίτερα «τραγικό», είπε, «να ξεχνάμε και να μην τιμούμε αυτούς που θυσιάστηκαν και αγωνίσθηκαν για ελευθερία του τόπου μας.»
    Στην συνέχεια ο λόγος δόθηκε στον κύριο ομιλητή, τον Κιλκισιώτη ιστορικό Βλάση Αγτζίδη.
    Η παρουσίαση των γεγονότων από τον κ. Αγτζίδη υπήρξε μοναδική. Αφού περιέγραψε τις πολιτικές συνθήκες που επικρατούσαν στον μεσοπόλεμο στο Κιλκίς και στον προσφυγικό πληθυσμό, ο οποίος εγκαταστάθηκε στον νομό μας, έκανε ιδιαίτερη αναφορά στους Καρσλήδες, όπως χαρακτήρισε τους Ποντίους από τον Καύκασο. Αναλύοντας τις πολιτικές συνθήκες και την πολιτική ωριμότητα των κατοίκων του νομού περιέγραψε με λεπτομέρεια την ανάπτυξη του αντάρτικου κινήματος ενάντια στον κατακτητή. Πρόσθεσε πολλές λεπτομέρειες για την πολιτική των σκληρών αντίποινων της γερμανικής διοίκησης. Αναφέρθηκε στην ανταρτοομάδα «Αθανάσιος Διάκος» και στα τρία χωριά που βρέθηκαν στο επίκεντρο των διεργασιών, συγκρότησης και δραστηριοποίησης τους, στην εκτέλεση του ανδρικού πληθυσμού, την καταστροφή των χωριών.
    Με την ολοκλήρωση της ομιλίας του κ. Αγτζίδη η συντονίστρια της εκδήλωσης Ράνια Χρυσοχοΐδου διάβασε ψήφισμα καταδίκης του Φασισμού, που εγκρίθηκε ομόφωνα.
    Η συνέχεια ήταν πράγματι μοναδική, όταν η παιδική χορωδία του δήμου ανέβηκε στη σκηνή. Καλύτερο κλείσιμο δεν μπορούσε πράγματι να γίνει. Όλα τα τραγούδια ήταν προσεκτικά επιλεγμένα που ταίριαζαν στην εκδήλωση και η εκτέλεση ήταν τέλεια. Καταχειροκροτήθηκαν από όλους για αρκετή ώρα.

    http://maxitis.gr/olokaytoma-kroyssion/

    ————————————————————

    Ερώτηση για ολοκαύτωμα Κρουσίων
    Posted by Kilkis24 on Τετάρτη, Οκτωβρίου 2, 2013 · Leave a Comment
    olokautoma
    Από Μ. Γλέζο – Ειρ. Αγαθοπούλου.
    Την αποκατάσταση της τιμής και της μνήμης των εκτελεσθέντων και του ολοκαυτώματος των τριών μαρτυρικών χωριών των Κρουσίων Κιλκίς, ζητούν ο Μανώλης Γλέζος και η Ειρήνη Αγαθοπούλου με ερώτησή τους προς τους υπουργούς Εσωτερικών, Παιδείας και Πολιτισμού.
    Η ερώτηση:
    Στις 25 Οκτώβρη 1941, τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής στο Κιλκίς, προκειμένου να τρομοκρατήσουν τον ελληνικό πληθυσμό και να αποτρέψουν με αντίποινα την εξάπλωση της Εθνικής Αντίστασης που είχε ήδη αρχίσει να συγκροτείται στην περιοχή, περικύκλωσαν τα ορεινά χωριά Κλειστό (Μούζγαλη), Αμπελόφυτο (Μούρσαλη) και Κυδωνιά (Κοτσαλάρ) της περιοχής των Κρουσίων, εκτέλεσαν όλο τον ανδρικό πληθυσμό από 17 μέχρι 65 ετών, υποχρέωσαν τους υπόλοιπους κατοίκους να εγκαταλείψουν τις εστίες και τα χωριά τους με όσα από τα υπάρχοντά τους μπορούσαν να μεταφέρουν και έκαψαν και ισοπέδωσαν εντελώς τα εγκαταλελειμμένα χωριά. Οι επιζώντες διασκορπίστηκαν και φιλοξενήθηκαν προσωρινά στα γύρω χωριά και αλλού, ενώ έκτοτε, ούτε και μετά την απελευθέρωση, ουδέποτε κατάφεραν να επιστρέψουν στα πατρογονικά τους, με αποτέλεσμα να είναι σήμερα τα μόνα μαρτυρικά χωριά στην επικράτεια που δεν επανακατοικήθηκαν ποτέ.
    Η Πολιτεία από τη μεριά της, δεν παρείχε ποτέ κανενός είδους αρωγή στους επιζώντες κατοίκους του «ολοκαυτώματος των Κρουσίων», ενώ πέντε χρόνια μετά τη θυσία των Κρουσιωτών, δεκάδες γυναικόπαιδα των τριών χωριών βρήκαν τραγικό θάνατο από πρώην συνεργάτες των κατακτητών, λίγο πριν ξεσπάσει η εμφύλια διαμάχη στην περιοχή.
    glezos-agathopoulouΕπειδή, ακόμα και σήμερα, τα χωριά αυτά παραμένουν ερειπωμένα και εγκαταλελειμμένα και η πρόσβαση είναι σχεδόν αδύνατη τους χειμερινούς μήνες, λόγω της μη συντήρησης του οδικού δικτύου που οδηγεί σε αυτά,
    Επειδή, για τον ίδιο λόγο, δυσχεραίνει κάθε χρόνο και περισσότερο η μετάβαση εκεί των λιγοστών επιζώντων του ολοκαυτώματος και των συγγενών τους, καθώς και η διεξαγωγή της ετήσιας εκδήλωσης τιμής και μνήμης της θυσίας, την οποία διοργανώνουν στο σχετικό μνημείο οι τοπικές Ενώσεις Αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης – και το οποίο κατασκευάστηκε με πρωτοβουλία και έξοδα των κατοίκων – με αποτέλεσμα να υποχρεώνονται να μεταφέρουν την εκδήλωση ένα μήνα πριν την επέτειο της,
    Επειδή, απορρίφθηκαν οι μέχρι σήμερα εκκλήσεις συγγενών των θυμάτων και των Ενώσεων Αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης προς την Αντιπεριφέρεια Κιλκίς για συντήρηση του δρόμου, ώστε να γίνει δυνατή η πρόσβαση στο μνημείο κατά την ετήσια ημέρα μνήμης,
    Επειδή, στο πλαίσιο της απόδοσης φόρου τιμής στα θύματα του ναζιστικού καθεστώτος της περιόδου 1940-1945, συστάθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2000 αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία με την επωνυμία «Δίκτυο Μαρτυρικών πόλεων και χωριών της Ελλάδος, περιόδου 1940-1945», με διακριτικό τίτλο «Ελληνικά Ολοκαυτώματα», στον κατάλογο της οποίας δεν συμπεριλαμβάνονται τα τρία παραπάνω χωριά,
    Επειδή, είναι ζήτημα ιστορικής μνήμης και τιμής και αναφαίρετο δικαίωμα των επιζώντων κατοίκων και των απογόνων τους, να συμπεριληφθούν τα τρία μαρτυρικά χωριά στο «Δίκτυο Μαρτυρικών πόλεων και χωριών της Ελλάδος, περιόδου 1940-1945», αλλά και δίκαιο το πάγιο αίτημα του Παραρτήματος Κιλκίς και Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης, να ανακηρυχτούν επίσημα σαν «Κάστρα Αντίστασης του απελευθερωτικού αγώνα του νομού Κιλκίς»,
    Επειδή, ήδη από τις 8 Απριλίου 2013 υπάρχει ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Κιλκίς και έχει σταλεί προς το Υπουργείο Εσωτερικών το σχετικό επίσημο γραπτό αίτημα για να συμπεριληφθούν με Προεδρικό Διάταγμα τα παραπάνω χωριά των Κρουσίων στο «Δίκτυο Μαρτυρικών πόλεων και χωριών της Ελλάδος, περιόδου 1940-1945», όπως συνέβη και με την Θεσσαλονίκη το 2012 έπειτα από ομόφωνο αίτημα του Δημοτικού Συμβουλίου της,
    Επειδή, γενιές και γενιές μαθητών και νεολαίας του Κιλκίς, δεν διδάχτηκαν ποτέ μέχρι σήμερα στα σχολεία τους τίποτα σχετικό με τη θυσία των συμπατριωτών τους στα τρία χωριά των Κρουσίων, που σφαγιάστηκαν για την απελευθέρωση της πατρίδας, ούτε ως αποκατάσταση της ιστορικής μνήμης και της τιμής των θυμάτων, ούτε βέβαια ως πολύτιμη ιστορική παρακαταθήκη για την αντιμετώπιση του σύγχρονου φασισμού, που με την πιο αποκρουστική του εκδοχή, ανέκυψε τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας,
    Επειδή, οι πρώην κάτοικοι των μαρτυρικών χωριών, οι απόγονοί τους και εν γένει οι πολίτες του Κιλκίς αξίζουν την ελάχιστη τιμή που τους οφείλει η Πολιτεία για τη συμμετοχή και τις θυσίες τους στον απελευθερωτικό αγώνα,
    Ερωτώνται οι κ. κ. Υπουργοί:
    Προτίθεται ο αρμόδιος Υπουργός Εσωτερικών και πότε, να απαντήσει θετικά στο ομόφωνο αίτημα του Δημοτικού Συμβουλίου Κιλκίς, εντάσσοντας τα 3 χωριά των Κρουσίων στο «Δίκτυο Μαρτυρικών πόλεων και χωριών της Ελλάδας, περιόδου 1940-1945», τιμώντας έτσι νεκρούς και επιζώντες, αλλά και τους απογόνους τους, που δικαιούνται την τιμή των παππούδων τους, αλλά και κάθε ευεργέτημα που τυχόν αντιστοιχήσει μελλοντικά στους έχοντες την ιδιότητα αυτή;
    Τι προτίθεται να πράξει ώστε να απογραφούν επίσημα όλοι οι πρώην κάτοικοι και οι απόγονοί τους ως μέλη των μαρτυρικών αυτών χωριών;
    Τι προτίθεται να πράξει ώστε να αποκατασταθεί η οδική πρόσβαση στα εγκαταλελειμμένα χωριά και να είναι δυνατή η μετάβαση όλο το χρόνο στο μνημείο και στις θέσεις των χωριών, αλλά και η πραγματοποίηση της ετήσιας εκδήλωσης για την επέτειο του ολοκαυτώματος;
    Προτίθεται ο αρμόδιος Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού να μετατρέψει με δημόσια δαπάνη τα ερημωμένα και ερειπωμένα μαρτυρικά χωριά των Κρουσίων, σε ζωντανά επισκέψιμα μνημεία για κάθε ερευνητή, για κάθε νέο και νέα του Κιλκίς, συλλέγοντας με ευθύνη του και εκθέτοντας σε αναπαλαιωμένους και ανακατασκευασμένους χώρους των παλιών οικισμών, το όποιο ιστορικό υλικό και πηγή διασώζεται μέχρι σήμερα σε ιδιωτικές συλλογές;
    Τι προτίθεται ο αρμόδιος Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων να πράξει στην κατεύθυνση αναγνώρισης της 25ης Οκτωβρίου 1941 ως ημέρα τιμής και μνήμης του απελευθερωτικού αγώνα; Θα αποδεχτεί και θα συνηγορήσει σε τυχόν πρωτοβουλίες των επιθεωρήσεων της Α’βάθμιας και Β’βάθμιας εκπαίδευσης του Νομού (εκδίδοντας ταυτόχρονα και μεταξύ άλλων ένα ιστορικό διδακτικό πλαίσιο), που θα αφιερώνουν κάθε χρόνο στην επέτειο αυτή κάποιες διδακτικές ώρες στα σχολεία του Κιλκίς για τα ιστορικά αυτά γεγονότα, είτε θα καθιερώνουν εκπαιδευτικές επισκέψεις στα μαρτυρικά χωριά;

    http://www.kilkis24.gr/%CE%B5%CF%81%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CF%8D%CF%84%CF%89%CE%BC%CE%B1-%CE%BA%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%AF%CF%89%CE%BD/

  3. […] ομάδες που δημιουργήθηκαν στην κατεχόμενη Ελλάδα. Τρία προσφυγικά χωριά των Κρουσίων (Αμπελόφυτο, Κυδωνι… τον Οκτώβριο του 1941 και ένα από τα πρώτα […]

  4. sophie on

    τα θυματα αυτα εχουν ταφει σε αυτα τα χωρια?Γιατι εκεινο το διαστημα ειχε σκοτωθει ο αδερφος του παππου μου και δεν μαθαμε ποτε που εχει ταφει…

    • Στις 23 Οκτωβρίου του 2016 θα γίνει μνημόσυνο για τα θύματα στο νεκροταφείο των Διαβατών (Θεσσαλονίκη). Οι απόγονοι μάζεψαν τα οστά των δολοφονημένων και τα έθαψαν σε ομαδικό τάφο στα Διαβατά.

  5. Ζέρβας on

    Αρχικά, η αντίσταση στη γείτονα χώρα ξεκίνησε να βασίζεται στο αντάρτικο του Μιχαήλοβιτς. Σταδιακά ωστόσο, τα συμφέροντα των συμμάχων στα Βαλκάνια μετέβαλαν την κατάσταση. Ο αρχηγός της Συμμαχικής Αποστολής στη Γιουγκοσλαβία, Φίτζροϊ Μακλήν εξήγησε τους λόγους αυτής της μεταστροφής:

    «Οι εθνικισταί «τσέτνικ» του Σέρβου Ντράγα Μιχαήλοβιτς απέφευγον να παραδίδουν τους συμπατριώτας και τα χωρία των εις την ολοκληρωτικήν καταστροφήν έναντι αναξίων λόγου ζημιών των κατακτητών και αι επιχειρήσεις των διενεργούντο χάριν της πατρίδος των και όχι χάριν των επιδιώξεων των Συμμάχων και των ρωσικών βλέψεων. Αντιθέτως οι κομμουνισταί παρτιζάνοι του Τίτο, με αμείλικτον αποφασιστικότητα και πειθαρχίαν, άνευ οίκτου και με καθοδηγητικόν χρησμόν την γραμμήν του Κόμματός των, ηδιαφόρουν διά την ανθρώπινην ζωήν και μετέτρεψαν τον πόλεμον εις επανάστασιν. Συνεπώς, με βάσιν την λογικήν και τα καθαρώς στρατιωτικά κριτήρια έπρεπε να παύσωμεν να εφοδιάζωμεν τους «τσέτνικ» και να πέμπωμεν όλα τα διαθέσιμα όπλα και πολεμοφόδια εις τους τιτοϊκούς παρτιζάνους…».

    ( Κώστας Μπαρμπής, 1941-1949 έτη αγώνων, θυσιών και αίματος, τόμος Α’, σ. 148.
    0

  6. β on

    Το ολοκαύτωμα στο Δοξάτο (Δράμα, 29 Σεπτεμβρίου 1941)

    «Στις 28 Σεπτεμβρίου 1941, στη βουλγαροκρατούμενη περιοχή της Δράμας πραγματοποιήθηκε η πρώτη στην Ελλάδα και δεύτερη στην Ευρώπη μετά τη Γιουγκοσλαβία, ένοπλη ανταρτική εξέγερση. Οι αντάρτες και οι ένοπλες ομάδες τοπικών οργανώσεων χτύπησαν συνολικά σε είκοσι δύο χωριά της περιοχής και στην πόλη της Δράμας, μην αντέχοντας να βλέπουν τους ίδιους αδίσταχτους κατακτητές να σφετερίζονται για τρίτη φορά τη γη και τις περιουσίες τους. Τελικά νεότερες έρευνες δείχνουν ότι η εξέγερση της Δράμας ήταν μια απεγνωσμένη και ηρωική πράξη αντίστασης και όχι βουλγαρική προβοκάτσια, παρά το γεγονός ότι η ανάμνησή της πνίγηκε αμέσως σε μια θάλασσα τύψεων και οργής εξαιτίας των τραγικών συνεπειών της.

    Στόχος των ανταρτικών επιθέσεων ήταν κυρίως αστυνομικοί, δήμαρχοι, κοινοτάρχες, αγροφύλακες και άλλοι φορείς της κρατικής βουλγαρικής εξουσίας, καθώς και συνεργάτες των Βουλγάρων. Σύμφωνα με επισταμένη έρευνα κατά τις επιθέσεις των ανταρτών εκτελέστηκαν τριάντα πέντε (35) Βούλγαροι και δώδεκα (12) συνεργάτες τους.

    Τα βουλγαρικά αντίποινα υπήρξαν άμεσα και σκληρά και επεκτάθηκαν πολύ πιο πέρα από το χώρο εκδήλωσης των ανταρτικών επιθέσεων. Συνολικά σε πενήντα οικισμούς του νομού Δράμας, σε τριάντα έξι οικισμούς του νομού Σερρών και σε δεκαπέντε οικισμούς του νομού Καβάλας εκτελέστηκαν περισσότεροι από δύο χιλιάδες εκατόν σαράντα (2.140) αθώοι Έλληνες κάτοικοι της περιοχής. Από αυτούς οι χίλιοι εξακόσιοι δέκα τέσσερις (1.614) ήταν από το νομό Δράμας, οι τετρακόσιοι δεκαέξι (416) από το νομό Σερρών και οι εκατόν δέκα (110) από το νομό Καβάλας.

    Ιδιαίτερα δοκιμάστηκε η μαρτυρική πόλη της Δράμας, αν και μέσα στην πόλη οι ανταρτικές επιτυχίες ήταν ελάχιστες. Κατά τη νύχτα της εξέγερσης ο κατοχικός στρατιωτικός διοικητής συνταγματάρχης Μιχαήλοφ, που είχε ειδοποιηθεί στο μεταξύ για τις κινήσεις των ανταρτών στο Δοξάτο, είχε δώσει εντολή να πυροβολείται στο ψαχνό όποιος κυκλοφορούσε στους δρόμους, ενώ από τα ξημερώματα άρχισαν οι μαζικές συλλήψεις.

    Το πρωί της 29ης Σεπτεμβρίου 1941 γέμισαν τα στρατόπεδα και οι βουλγαρικοί αστυνομικοί σταθμοί από πολίτες που δεν είχαν καμιά απολύτως ανάμιξη στα γεγονότα. Ο αριθμός των συλληφθέντων ξεπέρασε τους χίλιους. Την ίδια μέρα άρχισαν οι ομαδικές εκτελέσεις. Χωρίς να προηγηθεί δίκη και καταδικαστική ετυμηγορία, εκατοντάδες Δραμινοί και κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής που ήρθαν την Κυριακή στην πόλη για το παζάρι, που τότε γινόταν κάθε Δευτέρα, θανατώθηκαν σε διάφορα σημεία της πόλης.

    Σύμφωνα με τις πρόσφατες έρευνες ο συνολικός αριθμός των θυμάτων που προκάλεσαν τα άμεσα βουλγαρικά αντίποινα –μόνο μέσα στην πόλη της Δράμας– ήταν τουλάχιστον πεντακόσιες εξήντα δύο (562) ψυχές. Ο αριθμός αυτός ίσως να μην είναι τόσο εντυπωσιακός όσο φαίνονται μερικά άλλα εξωπραγματικά νούμερα που παγιώθηκαν έκτοτε στη συλλογική μνήμη κυρίως στη Δράμα και στο Δοξάτο. Ωστόσο, η αποκρουστικότητα ενός εγκλήματος δεν κρίνεται μόνο από τον αριθμό των θυμάτων αλλά κυρίως από την αγριότητα και το μίσος αυτών που το διέπραξαν.

    Η Δράμα και η περιοχή της δεν πρέπει να ξεχάσει επ’ ουδενί τα γεγονότα του 1941. Το επιβάλλει αυτό ο σεβασμός στη μνήμη των νεκρών της και στην ιστορική αλήθεια που ομολογουμένως δεινοπάθησε και αυτή μέχρι να αποκρυσταλλωθεί.

    Η Δράμα, ως μαρτυρική πόλη, πήρε μέρος για πρώτη φορά στο Παγκόσμιο Συνέδριο των Μαρτυρικών Πόλεων που πραγματοποιήθηκε στις 18 και 19 Απριλίου 1985 στη Μπολόνια της Ιταλίας, όπου τιμήθηκε ιδιαίτερα.»

  7. Η εκδήλωση τιμής για το Ολοκαύτωμα

    Αναρτήθηκε από Kilkis24 on Δευτέρα, 24 Οκτώβριος, 2016 ·

    Tην ετήσια εκδήλωση τιμής και μνήμης, για τους 96 νεκρούς των τριών χωριών Κλειστού, Αμπελόφυτου και Κυδωνιάς, που έκαψαν οι γερμανοί στις 25-10-1941, πραγματοποίησαν το παράρτημα Κιλκίς της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ (Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας) και η ΚΟ του ΚΚΕ Κιλκίς, χθες Κυριακή 23-10-2016.
    olokautoma krousionΗ εκδήλωση έγινε αναγκαστικά στο γειτονικό χωριό Ποντοκερασιά, επειδή ο χωματόδρομος που οδηγεί στην περιοχή των μαρτυρικών χωριών, όπου είναι το μνημείο των νεκρών, είναι αδιάβατος λόγω των βροχοπτώσεων των τελευταίων ημερών.

    Στην ομιλία του, ο πρόεδρος της περιφέρειας Κ. Μακεδονίας και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου ΠΕΑΕΑ- ΔΣΕ, Κώστας Σαπρανίδης, είπε τα εξής:
    Αγαπητοί συναγωνίστριες και συναγωνιστές, συντρόφισσες και σύντροφοι, φίλες και φίλοι

    Επειδή οι φθινοπωρινές βροχές κάνουν αδιάβατο τον χωματόδρομο- λασπόδρομο των 6 χιλιομέτρων προσπέλασης στο μνημείο των τριών μαρτυρικών χωριών, ζητήσαμε πριν πέντε χρόνια. από την Αντιπεριφέρεια Κιλκίς προφορικά και την επόμενη χρονιά από το δήμο γραπτά και προφορικά να στρωθεί αμμοχάλικο, αλλά δεν ανταποκρίθηκαν. Ο δήμος έκανε μόνο μια πρόχειρη εξομάλυνση με γκρέϊντερ.
    Έτσι αναγκαζόμαστε σήμερα να κάνουμε την εκδήλωσή μας σ’ αυτό το γειτονικό χωριό, την Ποντοκερασιά.

    Όπως κάθε χρόνο έτσι και σήμερα τιμάμε τους ηρωικούς νεκρούς των τριών μαρτυρικών χωριών του Κλειστού (Μούζγαλη) του Αμπελόφυτου (Μούρσαλη) και Κυδωνιάς (Κοτσαλάρ), που έγιναν ολοκαύτωμα από τους πρώτους μήνες της κατοχής από τους ναζιστές γερμανούς κατακτητές, στις 25 Οκτώβρη 1941.

    Μαζί τους τιμούμε και όλους του ηρωικούς μαχητές του 13ο συντάγματος Κιλκίς του ΕΛΑΣ, που είχαν λημέρι αυτό το βουνό, καθώς και όλους όσους έδωσαν τη ζωή τους για την υπεράσπιση το λαού μας από τους γερμανοφασίστες κατακτητές και το βασιλοφασιστικό αστικό κράτος της πλουτοκρατίας , που στήθηκε με τη ολόπλευρη στήριξη των αγγλοαμερικάνων ιμπεριαλιστών.

    Το καλοκαίρι του 1941, λίγους μήνες μετά την κατάληψη της χώρας μας από τους γερμανούς, με πρωτοβουλία του Μακεδονικού Γραφείου του ΚΚΕ, το οποίο δεν κατάφερε να διαλύσει η βασιλομεταξική τετράχρονη δικτατορία, συγκροτήθηκαν οι πρώτες ανταρτικές ομάδες του απελευθερωτικού αγώνα, οι πρώτες στην Ελλάδα. Οι πρώτες ομάδες Αντίστασης του ελληνικού λαού κατά του κατακτητή.
    Η μία στο βουνό Κερδύλλια της Νιγρίτας, με την ονομασία «Οδυσσέας Ανδρούτσος» και η άλλη στο βουνό Κρούσια του Κιλκίς, με την ονομασία «Αθανάσιος Διάκος»

    Λίγο διάστημα πριν από το ολοκαύτωμα η ομάδα «Αθανάσιος Διάκος» χτύπησε ένα γερμανικό αυτοκίνητο στο δρόμο Θεσσαλονίκης Σερρών, στην περιοχή του Λαχανά, όπου σκοτώθηκαν τρεις γερμανοί και πιάστηκαν και δύο έλληνες που ήταν μαζί τους.

    Αυτούς ο επικεφαλής της ομάδας Καπετάν Πέτρος (ο δάσκαλος Μόσχος , αργότερα μέραρχος του ΕΛΑΣ) τους άφησε ελεύθερους λέγοντάς τους: «Οι γερμανοί με τους γερμανούς και οι Έλληνες με τους έλληνες».
    Ο σταθμάρχης χωροφυλακής της περιοχής πληροφόρησε τα γερμανικά φρουραρχεία στο Λαχανά, Κιλκίς και Θεσσαλονίκη, ότι οι κάτοικοι των τριών χωριών στηρίζουν, συμμετέχουν και τροφοδοτούν τους αντάρτες. Ότι, σύμφωνα με «ασφαλείς» πληροφορίες του, «το Κλειστό, το Αμπελόφυτο και η Κυδωνιά λειτουργούν σαν βάσεις των ανταρτών και ότι οι κάτοικοι κατέχουν όπλα και συμμετέχουν στις ανταρτικές ομάδες».

    Βλέπετε με την πρώτη εμφάνιση της Εθνικής Aντίστασης εμφανίστηκαν και οι πρώτοι προδότες, από τις κρατικές υπηρεσίες της τεταρταυγουστιανής δικτατορίας του Μεταξά, που πέρασαν κατευθείαν στη υπηρεσία του κατακτητή.

    Η γερμανική διοίκηση λύσσαξε και αντέδρασε με τον πιο αποτρόπαιο τρόπο.

    Για να τρομοκρατήσει το λαό και να αποτρέψει το φούντωμα της Εθνικής Αντίστασης, που είδε ότι είχε ξεκινήσει δυναμικά, διέταξε απάνθρωπα αντίποινα.

    Έτσι στις 25 Οκτώβρη 1941, τμήματα των γερμανών περικύκλωσαν τα τρία χωριά, το Κλειστό (Μούζγαλη), το Αμπελόφυτο (Μούρσαλη) και Κυδωνιά (Κοτσαλάρ), εκτέλεσαν τους Άνδρες από 16 μέχρι 65 ετών και υποχρέωσαν τα γυναικόπαιδα να παρακολουθούν από απόσταση τις εκτελέσεις και στη συνέχεια να εγκαταλείψουν το χωριό, με προθεσμία μιας ώρας, συναποκομίζοντας με κάρα λίγα από τα φτωχικά υπάρχοντά τους.
    Με διαταγή βέβαια να κατοικήσουν όπου αλλού εκτός από τα χωριά τους, τα οποία έκαψαν και ισοπέδωσαν.
    Έτσι οι ναζί κατακτητές έκαναν την αρχή για τα περιβόητα αντίποινα, τα οποία εφάρμοσαν σε όλη τη διάρκεια της κατοχής και μάλιστα με πρωταγωνιστές έλληνες συνεργάτες τους, όπως π. χ. με το περιβόητο τμήμα των ελλήνων αποβρασμάτων του Σούμπερτ στην Κρήτη, στο Χορτιάτη, τα Γιαννιτσά και αλλού.

    Στο Αμπελόφυτο και Κυδωνιά εκτέλεσαν τους άνδρες στις πλατείες των χωριών.
    -Δέκα άτομα από το χωριό Ίσωμα που έτυχε να βρίσκονται στην Κυδωνιά εκτελέστηκαν μαζί με τους κατοίκους του χωριού.
    -Στο Κλειστό τους βάλανε στην εκκλησία, βάλανε φωτιά και άρχισαν να την γκρεμίζουν με δυναμίτες.

    Όσοι πετάγονταν έξω για να γλιτώσουν από τη φωτιά θερίζονταν κυριολεκτικά από τους γερμανούς. Οι εκτελεσθέντες ήταν 96 πατριώτες.
    Όσα γυναικόπαιδα σώθηκαν διασκορπίστηκαν σε διάφορα χωριά της περιοχής και φιλοξενήθηκαν προσωρινά σε συγγενικά και φιλικά τους σπίτια, για να εγκατασταθούν , στη συνέχεια, μόνιμα σε κάποια από αυτά.

    Τότε βγήκε και τραγουδιόταν με την ποντιακή λύρα το γνωστό τραγούδι αφήγηση της τραγωδίας:
    «Το Μούζγαλη, το Μούρσαλη, το Κοτσαλάρ, τα τρία,
    Τα κάψανε οι γερμανοί του Χίτλερ τα θηρία.
    Τους Μουρσαλιώτες κλείσανε, μέσα στην εκκλησιά τους
    και τους εβάλανε φωτιά μαζί με τα παιδιά τους.
    Κι ένα παλικαρόπουλο το θάνατο αψηφώντας,
    Μη μας ξεχνάτε Έλληνες είπε χαμογελώντας.

    Ούτε μετά την απελευθέρωση ξαναγύρισαν οι μαρτυρικοί κάτοικοι, για να ξαναφτιάξουν από την αρχή τα φτωχά σπίτια τους και το ταπεινό νοικοκυριό τους.

    Ζουν διασκορπισμένοι στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.
    Ζουν στα διάφορα χωρία της γύρω περιοχής, στη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα και αλλού.

    Είναι τα μόνα χωριά της Ελλάδας που δεν ξανακατοικήθηκαν.
    Η πολιτεία «τους» βέβαια, μετά την απελευθέρωση και μέχρι σήμερα, δεν έδωσε καμιά αρωγή για όλα αυτά τα θύματα της φασιστικής θηριωδίας και όπως είναι γνωστό ούτε καν τολμάει να ζητήσει την πολεμική αποζημίωση από την Γερμανία για τα εγκλήματά τους, ούτε καν από το γνωστό κατοχικό δάνειό τους.

    Αντίθετα
    «Αντάμειψε» με φωτιά και σίδερο τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, ακόμη και μέρος από τους συγγενείς των θυμάτων αυτών των μαρτυρικών χωριών, όπως στην περίπτωση του χωριού Ξερόβρυση, όπου μέρος των κατοίκων ήταν οικογένειες από αυτά τα μαρτυρικά χωριά, που έπεσαν, αυτήν τη φορά, θύματα δεύτερου σφαγιασμού – αγγλικής κοπής – ακόμη πιο αποτρόπαιου, με ολοκληρωτική εξόντωση γυναικόπαιδων (με τις πιο προχωρημένες από τους γερμανούς συνταγές των άγγλων «συμμάχων μας»). Έσφαξαν τα γυναικόπαιδα που είχαν παραλείψει να σφάξουν οι γερμανοί …).
    Την Ξερόβρυση, όπως είναι γνωστό, κύκλωσε και κατέσφαξε 47 γυναικόπαιδα. ύστερα από συνεννόηση και ευλογίες της αστυνομίας Κιλκίς, στις 20-11-1946, μια παρακρατική συμμορία (απόσπασμα, όπως αποκαλούνταν τότε) πρώην συνεργατών των κατακτητών, με επικεφαλής τους πρώην αιματοβαμμένους οπλαρχηγούς της ΠΑΟ Μπουντουβάκη και Λαζίκ (όπως είχε μαθευτεί από τότε),
    Όλα αυτά γίνονταν με βάση σχέδια του κράτους, που στήθηκε από την αστική τάξη της χώρας και τα κόμματά της με την ολόπλευρη στήριξη στην αρχή των άγγλων και στη συνέχεια των αμερικανών.
    Γίνονταν βέβαια με κύρια δύναμη κρούσης τους τεταρτοαυγουστιανούς και τους συνεργάτες των κατακτητών ταγματασφαλίτες.

    Φίλες και φίλοι να υπενθυμίσω ότι:
    Στις 4-3-13 Η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ Κεντρικής Μακεδονίας υπέβαλε αίτημα στο Δημοτικό Συμβούλιο Κιλκίς για κίνηση της απαιτούμενης διαδικασίας αναγνώρισης από την πολιτεία ως μαρτυρικών χωριών τα τρία αυτά χωριά και την ένταξής τους στο «δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων (και χωριών) της Ελλάδος», στο οποίο είναι ενταγμένα: ο Χορτιάτης, το Δίστομο, τα Καλάβρυτα, συνολικά 90 πόλεις και χωριά, εκτός από τα τρία χωριά των Κρουσίων. Παρόμοιο αίτημα είχε κάνει και ο «Σύλλογος Κιλκισιωτών Αθηνών και περιχώρων»

    Όπως είχαμε διαπιστώσει κατά την παρέμβασή μας στο Δημοτικό Συμβούλιο Κιλκίς, στις 8-4-2013, οι πρόεδροι της ΠΕΑΕΑ Κεντρικής Μακεδονίας και του παραρτήματος Κιλκίς, στην εισήγηση δεν είχε γίνει καν αναφορά σε βασικό μέρος του αιτήματός μας .

    Γιατί το κείμενο του αιτήματός μας περιελάμβανε και την πρότασή μας, για να περιληφθεί στην απόφαση-πρόταση του Δ.Σ. Κιλκίς προς το υπουργείο Εσωτερικών η αναγνώριση, μαζί με αυτά τα τρία χωριά και το χωριό Ξηρόβρυση, στο οποίο έγινε η γενοκτονία της σφαγής των 47 αμάχων, στις 20-11-1946 (πολλοί από τους οποίους κατάγονταν από αυτά τα χωριά).
    Επειδή η σφαγή έγινε από μια από τις συμμορίες πρώην συνεργατών των γερμανών, τις οποίες το αγγλοστήρικτο, μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας, καθεστώς επανεξόπλισε και τις εξαπέλυσε, για να συνεχίσουν το εγκληματικό τους έργο της κατοχής από εκεί που έμεινε με την απελευθέρωση από το ΕΑΜ, ,ζητήσαμε να θεωρηθεί σαν ένα ετεροχρονισμένο κατοχικό έγκλημα, αφού το εκτέλεσαν οι μέχρι πρότινος συνεργάτες των κατακτητών.

    Διαφορετικά, υποστηρίζαμε ότι πρέπει να αναγνωριστεί από μόνη της η Ξηρόβρυση σαν μαρτυρικό χωριό, που να «χρεώνεται» στο μεταβαρκεζιανό κράτος, με ότι αυτό σημαίνει για τις υποχρεώσεις – ηθικές και άλλες – της πολιτείας απέναντι στα θύματα, τους συγγενείς και τους απογόνους αυτών των άκλαυτων από την πατρίδα, «μετέωρων» – μέχρι σήμερα – ελλήνων (απάτριδων στην πράξη).

    Για τους οποίους βέβαια δεν είχε ασχοληθεί η αστυνομία. Αλλά ούτε και η δικαιοσύνη είχε ασχοληθεί με αυτό το τόσο τερατώδες έγκλημα. Όχι επειδή δεν μπορούσαν να βρουν τους φονιάδες αλλά ΕΠΕΙΔΗ ΤΟΥΣ ΗΞΕΡΑΝ (αφού αυτοί τους είχαν στείλει …).

    Φυσικά οι συγγενείς των θυμάτων αν προσέφευγαν στην αστυνομία ή τη δικαιοσύνη τους, το ίδιο βράδυ θα είχαν την ίδια τύχη.

    Ο δήμος πήρε θετική απόφαση για το θέμα μόνο της αναγνώρισης των τριών χωριών και ήδη τον Αύγουστο του 2014 υπήρξε έγκριση του σχεδίου προεδρικού διατάγματος από το Συμβούλιο Επικρατείας για την ολοκλήρωση της διαδικασίας αναγνώρισης.

    Να πούμε βέβαια ότι χρειάστηκε να έχουν περάσει 75 χρόνια, χρονικό διάστημα δύο και πλέον γενεών, για να φθάσει αυτή η σφαγή των τριών αυτών χωριών , όχι στην δικαίωση, αλλά σε μια απλή αναγνώριση, για να μπορεί να ενταχθεί στο «δίκτυο μαρτυρικών χωριών και πόλεων» !!!
    Αυτό το δίκτυο που «χτυπάει – εδώ και χρόνια – «στου κουφού την πόρτα», που περιφρονείται και απαξιώνεται, στην πράξη, από την υπόχρεη Γερμανία, την Ευρωπαϊκή Ένωση και την ίδια μας την Πολιτεία και την δικαιοσύνη της.

    Η πραγματική δικαίωση γι αυτά τα θύματα και για όλα τα άλλα που έδωσαν τη ζωή τους για τη απελευθέρωση της χώρας από την φασιστική κατοχή δεν ήρθε μέχρι σήμερα, όπως δεν ήρθε ούτε και για όλα τα θύματα του βάρβαρου μεταβαρκεζιανού κράτους και ας έχουν περάσει από τότε 7 δεκαετίες . .

    Και τώρα από ποιους να περιμένουμε τη δικαίωση;
    -Από τους ιμπεριαλιστές που είχαν προκαλέσει τον πρώτο και το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και στις μέρες μας μια σειρά πολέμους, όπως Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Λιβύη, Συρία, Ουκρανία και πάει λέγοντας; χρησιμοποιώντας τις ίδιες αποτρόπαιες «συνταγές»;
    – Από την λυκοσυμμαχία τους, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, στην οποία ομνύουν τα κόμματα του ευρωμονόδρομου, με εντυπωσιακά θερμό θιασώτη τον ΣΙΡΙΖΑ, – και η οποία λυκοσυμμαχία αναγνωρίζει στις χώρες της Βαλτικής του στυγνούς εγκληματίες συνεργάτες των κατακτητών Λεγεωνάριους (τους αντίστοιχους με τους εδώ ταγματασφαλίτες) σαν πατριώτες απελευθερωτές;
    – Από αυτούς της λυκοσυμμαχίας, που για το πραξικόπημα στην Ουκρανία, με έμμεση και άμεση υποκίνηση και στήριξη ΕΕ και αμερικανών , χρησιμοποίησαν σαν κύρια δύναμη κρούσης τους φασίστες του δεξιού τομέα, ομογάλακτους της Χρυσής Αυγής, απόγονους των εκεί ταγματασφαλιτών, οι οποίοι συγκυβερνούν σήμερα;
    Αυτό μας παραπέμπει στην ίδια συνταγή , που χρησιμοποιήθηκε και στη χώρα μας αμέσως μετά την απελευθέρωση , όπου τα αστικά κόμματα συγκυβερνούσαν μαζί με τους ταγματασφαλίτες.

    Την πραγματική δικαίωση θα την κατακτήσουμε μόνο με τους αγώνες μας με οργανωμένο το λαό, με τη λαϊκή Συμμαχία. Ανατρέποντας το εκμεταλλευτικό, σάπιο σύστημα του καπιταλισμού στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο.
    Σύστημα, που είναι η μητέρα όλων των φασισμών, των πολέμων και των γενοκτονιών, που με την μεγάλη και αξεπέραστη κρίση του βγάζει από την εφεδρεία και το «μαστίγιο», τον φασισμό και το «καρότο», την σοσιαλδημοκρατία και τον καραμπινάτο οπορτουνισμό.

    Αγαπητοί φίλες και φίλοι
    Η μεγαλύτερη τιμή για τα τραγικά θύματα αυτών των τριών χωριών , αλλά και όλων τα αγωνιστών του απελευθερωτικού αγώνα, που έδωσαν τη ζωή τους, είναι να συνεχίσουμε τους αγώνες για τα οράματα και τα ιδανικά, για τα οποία θυσιάστηκαν.
    Είμαστε ο μόνος φορέας, μαζί με την κομματική οργάνωση Κιλκίς του ΚΚΕ, που εδώ και πάρα πολλά χρόνια, οργανώνουμε αυτές τις εκδηλώσεις τιμής και μνήμης γι αυτά τα τρία ηρωικά χωριά. Μαζί βέβαια και με λίγους πρώην κατοίκους αυτών των χωριών (από τους ελάχιστους που βρίσκονται στην περιοχή) , μεταξύ αυτών του και Γιάννη Ιωσηφίδη, που με πρωτοβουλία του και την βασική τεχνική δουλειά του έγινε αυτό το μνημείο.
    Κύρια όμως τους τιμούμε κάθε μέρα με τους αγώνες μας για να γίνουν πράξη τα ιδανικά για τα οποία θυσιάστηκαν.
    Για να γίνει ο λαός αφέντης στον τόπο του. Ιδιοκτήτης και νομέας του πλούτου που αυτός παράγει και τον ιδιοποιούνται οι ιμπεριαλιστές.
    Για να ανοίξουν ορίζοντες για τη νεολαία, τα παιδιά και τα εγγόνια μας, που τα έχουν φέρει σε πλήρες αδιέξοδο για τη ζωή και το μέλλον τους, που με την τρομακτική ανεργία και την ανασφάλεια δεν τολμούν, στη συντριπτική της πλειοψηφία, ούτε καν να κάνουν οικογένεια και παιδιά.
    Τιμή και δόξα στους αθάνατους νεκρούς αυτών των τριών ηρωικών μαρτυρικών χωριών

    http://www.kilkis24.gr/%CE%B7-%CE%B5%CE%BA%CE%B4%CE%AE%CE%BB%CF%89%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%B9%CE%BC%CE%AE%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CF%8D%CF%84%CF%89%CE%BC%CE%B1/


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: