Τι κρύβεται κάτω από τη στολή παραλλαγής της «Χρυσής Αυγής»;

Ένα κείμενό μου για το φαινόμενο αυτό δημοσιεύτηκε στην «Ελευθεροτυπία» του Σαββάτου, 21/9/2013.  Τα στοιχεία που περιέχει συμπεριλαμβάνονται σ’ένα παλιότερο κείμενο με τίτλο «Η Χρυσή Αυγή και οι πρόφυγες του ΄22«.

Παρατίθεται στη συνέχεια όπως ακριβώς αναρτήθηκε στο enet.gr:

21-9-2013-2

Τι κρύβει η Χρυσή Αυγή στις στολές παραλλαγής

Του ΒΛΑΣΗ ΑΓΤΖΙΔΗ *

Ενα από τα πλέον χαρακτηριστικά φαινόμενα της εποχής που βιώνει η σημερινή Ελλάδα είναι η εμφάνιση -για πρώτη φορά στην ελληνική Ιστορία-ενός νεοναζιστικού κόμματος, το οποίο επιχειρεί να καλύψει υπαρκτά κενά καλλιεργώντας ένα νέου τύπου λαϊκισμό, βασισμένο σε πρωτόγονα ένστικτα.

Προσπαθεί παράλληλα να καλύψει τη νεοναζιστική ιδεολογική του προέλευση, όπως προκύπτει από τα βασικά αρχικά κείμενα της οργάνωσης και όπως κατά καιρούς η «λανθάνουσα γλώσσα» των στελεχών του αποκαλύπτει.

Το κόμμα αυτό προέρχεται από τον πιο σκληρό αντιπροσφυγικό (δηλαδή ενάντια στους Ελληνες πρόσφυγες του ’22) και τουρκοφιλικό πυρήνα του ελληνικού συντηρητισμού (επίστρατοι, Λαϊκό Κόμμα -μοναρχία, Μεταξάς, χούντα). Ενα ρατσιστικό πυρήνα που είχε εμφανιστεί στην Ελλάδα την εποχή του Διχασμού, έδρασε δολοφονικά κατά των προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής στο Μεσοπόλεμο και εκφράστηκε με το δωσιλογισμό κατά την περίοδο της ναζιστικής Κατοχής.

Η παρουσία και η εδραίωση του νεοναζιστικού κόμματος στα πολιτικά πράγματα ευνοείται από:

* την οικονομική κατάρρευση της Ελλάδας,

* την ύπαρξη ενός κλεπτοκρατικού πολιτικού συστήματος,

* το λαϊκισμό των μεταπολιτευτικών δυνάμεων που ιδιοτελώς εκμεταλλεύτηκαν τον πόθο του ελληνικού λαού για οικονομική και πολιτική αλλαγή,

* την ανυπαρξία αξιόλογων και αξιόπιστων ισχυρών οικονομικών στρωμάτων,

* την ενσωμάτωση μεγάλου μέρους της Αριστεράς στο μεταπολιτευτικό σύστημα και την αποκοπή της από τις λαϊκές ανάγκες και ανησυχίες,

* τις ανεπάρκειες της Ευρώπης να ανταποκριθεί στις νέες ανάγκες της ευρωπαϊκής περιφέρειας.

Η Χρυσή Αυγή και ο Χίτλερ

Ενα από τα στοιχεία που διαφοροποιεί τη Χρυσή Αυγή από τα παραδοσιακά ακροδεξιά σχήματα είναι οι ιδεολογικές της αναφορές στη ναζιστική Γερμανία, σε επιφανείς ναζί, αλλά και στον Αδόλφο Χίτλερ.


Στα βασικά κείμενα του Μιχαλολιάκου, που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό της οργάνωσης σε ανύποπτες εποχές, προβάλλουν φυσικά και αβίαστα οι ιδεολογικές βάσεις της οργάνωσης.

jungle-report1Τα στοιχεία αυτά έχουν ήδη δημοσιευτεί στο Διαδίκτυο, έχουν τύχει ευρύτατης δημοσιότητας, έχουν προκαλέσει μεγάλες συζητήσεις και έχουν αποκαλύψει την πραγματική φύση της Χρυσής Αυγής.

Αποκαλυπτικό είναι ένα εξώφυλλο του περιοδικού τους (Ιούλιος 1991) που βασίζεται σε μια «ηρωική» ναζιστική αφίσα εποχής, όπου ο νεαρός των SS φορώντας περιβραχιόνιο με τη σβάστικα σαλπίζει με μια σάλπιγγα από την οποία κρέμεται μια σημαία με τη σβάστικα, υπό το παγερό βλέμμα του κλασικού ναζιστικού αετού.

Επίσης, το βασικό σύμβολο της Χρυσής Αυγής πριν από την καταχρηστική προβολή του αρχαιοελληνικού μαιάνδρου ήταν το «Wolfsangel», ένα από τα βασικά ναζιστικά σύμβολα που δημιούργησε ο γενικός αρχηγός των SS Χάινριχ Χίμλερ, για να χρησιμοποιηθεί ως σύμβολο της μυστικής παραστρατιωτικής οργάνωσης «Werwolf».

Ο θρήνος του Μιχαλολιάκου και της οργάνωσής του για την ήττα των ναζί το 1945 έχει αποτυπωθεί με πολύ συγκεκριμένα άρθρα στο περιοδικό τους, όπως και οι τελικοί τους στόχοι.

Χαρακτηριστικό είναι το σχήμα με το οποίο προσεγγίζει τον Αδόλφο Χίτλερ. Τον θεωρεί ως τον προφήτη ενός νέου κόσμου που θα έρθει με όχημα «αυτούς», δηλαδή τους χρυσαυγίτες, οι οποίοι αγωνιζόμενοι για τη «Νέα Τάξη Πραγμάτων» θα πραγματώνουν το όραμα του Αδόλφου Χίτλερ (Ιανουάριος 1987).

Οσον αφορά τη ναζιστική επίθεση κατά της Ελλάδας, στα αφιερώματα που κάνουν καταγγέλλουν κυρίως την «αγγλόδουλη και σιωνιστική» πολιτική της Ελλάδας, καθώς και τη μη ανταπόκρισή της στις γερμανικές προτάσεις ουδετερότητας, τονίζουν τη «φιλεύσπλαχνη» στάση των Γερμανών κατακτητών και εμμέσως αιτιολογούν με πονηριά τα εγκλήματα που προκάλεσαν κατά του άμαχου πληθυσμού: «Κατακτητές ήταν, πόλεμο είχαμε, ήταν επόμενο να συμβούν όλα αυτά».

Μια ακραία στάση των ηγετών της οργάνωσης είναι η πρόσληψη της ναζιστικής ήττας του 1945 από τους Συμμάχους. Η ήττα αυτή θεωρείται και ήττα της Χρυσής Αυγής. Οταν αναφέρονται στη χρονιά αυτή χρησιμοποιούν τον όρο «μοιραίο 1945» για να περιγράψουν την ήττα του Χίτλερ. Η πολιτική προοπτική που φαίνεται να αποδέχονται είναι η μελλοντική ολοκλήρωση του χιτλερικού οράματος. Χαρακτηριστικός είναι ο τίτλος σε άρθρο τους (Ιούλιος ’82): «Χίτλερ για χίλια χρόνια».

Ο ίδιος ο Μιχαλολιάκος θα γράψει τον Ιούλιο του ’91: «…πρέπει να αρχίσουμε χτυπώντας το κακό στη ρίζα του, γυρίζοντας στο μοιραίο εκείνο 1945… θα συνεχίσουμε την προσπάθεια για μια ανάστροφη πορεία της ιστορίας από το μοιραίο εκείνο 1945».

Ενα καλό ποντιακό ιστολόγιο (Πόντος και Αριστερά) υπό τον τίτλο «Οι Γκρίζοι Λύκοι είναι εδώ» έγραψε για το φαινόμενο αυτό: «Η αποθράσυνση των νεο-ναζί είναι πλέον γεγονός. Οργανώνονται με παραστρατιωτικό τρόπο και πιστεύουν ότι αυτοί είναι αποκλειστικά οι διάδοχοι και οι εγγυητές της αρίας φυλής των ΕΛ. Οι ηγέτες των νεο-ναζί, αξιοποιώντας τις ανοχές και τις ελλείψεις της δημοκρατικής κοινωνίας, τα κοινωνικά αδιέξοδα, την αδιαφορία της Αριστεράς για υπαρκτά ζητήματα, παρεμβαίνουν. Εκμεταλλεύονται ολιγόμυαλους και τους μετατρέπουν σε Μονάδες Εφόδου…».

pappas-fesi

Μια από τις πλέον χαρακτηριστικές φωτογραφίες είναι αυτή του ιδεολογικού καθοδηγητή και υπαρχηγού της οργάνωσης  Χρ. Παππά,  με το χαρακτηριστικό  φέσι που φορούσαν οι μουσουλμάνοι εθελοντές στο Ναζιστικό στρατό. Συγκεκριμένα το φέσι αυτό είναι » το καπέλο της 13ης Ορεινής Μεραρχίας των Ες Ες “Χαντσάρ”, το ένοπλο στρατιωτικό τμήμα των Ες Ες που ευθύνεται με εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας ενάντια σε Σέρβους Ορθόδοξους και Εβραίους. Μέλη της ήταν κυρίως Βόσνιοι Μουσουλμάνοι, αλλά και μικρός αριθμός Κροατων Καθολικών και εθνοτικά γερμανών της Γιουκοσλαβίας.» 

Κρύβοντας το αληθινό πρόσωπο

Η πονηριά των ηγετών της νεοναζιστικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής και η δίψα για εξουσία τούς οδηγεί σήμερα στην προσπάθεια υιοθέτησης ενός παραπλανητικού ψεύτικου μανδύα, που ουδόλως ανταποκρίνεται στην πραγματική φύση τους. Για παράδειγμα: ο φιλορθόδοξος λόγος, που εκφράζεται με διάφορες δηλώσεις αλλά και με τις γνωστές εκδηλώσεις κατά του θεατρικού έργου «Corpus Christi», καλύπτει τον πραγματικό σκληρό αντικληρικαλισμό και παγανισμό τους.

images (1)Σε κάποιες στιγμές ειλικρίνειας ο παγανισμός τους μετατρέπεται και σε σατανισμό, όπως στο άρθρο της 5ης Ιουνίου 2000 με τίτλο «Ο Λευκός Εωσφόρος του 21ου αιώνα», που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό της νεολαίας τους («Αντεπίθεση»), όπου ο Μιχαλολιάκος μ’ έναν παραληρηματικό λόγο υμνεί τον… Εωσφόρο. Γράφει: «Μέσα στο παρηκμασμένο σκοτάδι… μια αιχμηρή – κοφτή γραμμή φωτός! Ο Ανίκητος Ηλιος! Ο Εωσφόρος! Αυτός που φέρνει το Λευκό Φως την Αυγή κάθε χιλιετία».

Επίσης, η αγαπημένη μουσική έκφραση στελεχών της οργάνωσης είναι η αιρετική μουσική black metal, που έχει έντονα αντιχριστιανικά και σατανιστικά στοιχεία.

Το βασικό στέλεχος του σατανιστικών τάσεων μουσικού συγκροτήματος «Naer Mataron» Γιώργος Γερμενής, που επελέγη από τον ίδιο τον «αρχηγό» και διορίστηκε στην Κεντρική Επιτροπή της Χρυσής Αυγής με προσωπική απόφαση του Νίκου Μιχαλολιάκου, δηλώνει ευθαρσώς ότι «το black metal είναι αντιχριστιανικό και παγανιστικό όσον αφορά τη μουσική και αναζητά την κατάργηση του χριστιανικού συστήματος και τη δημιουργία ενός καινούργιου».

Ο βουλευτής πλέον Γ. Γερμενής, που έχει το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο «Kaiadas», ετοιμάζει ήδη με το συγκρότημά του το νέο του άλμπουμ, που έχει τίτλο «Ζήτω ο θάνατος».

Στην ίδια γραμμή της απόκρυψης των πραγματικών θέσεων, κινούνται και όσον αφορά τη φιλοναζιστική θεώρηση της Ιστορίας, προβάλλοντας και χρησιμοποιώντας ως προπέτασμα καπνού έναν ιδεαλιστικό ελληνικό εθνικιστικό λόγο, που υποκριτικά ενσωματώνει κάθε πραγματική ανησυχία για τα εθνικά ζητήματα και επίσης υποκριτικά εκφράζει την απογοήτευση κάποιων ομάδων του πληθυσμού για την περιθωριοποίηση και την περιφρόνηση που τους επιφύλαξαν οι διάφορες ελίτ του ελληνικού πολιτικού συστήματος.

Waffen-SS, 13. Gebirgs-Div.

Waffen-SS, 13. Gebirgs-Div. “Handschar” πηγή: Bunderarchiv


21-9-2013 1

21-9-2013

Διαβάστε μια πολύ σημαντική έρευνα: «Η ανθρωποσφαγή στη Σρεμπρένιτσα, η Ελληνική Εθελοντική Φρουρά και η εμπλοκή της Χρυσής Αυγής»    https://xyzcontagion.wordpress.com/2015/06/13/short-srebrenica/

19 comments so far

  1. A.T.. on

    Τo απαίσιο πρόσωπο του Ναζισμού.

    Tου Μητροπολίτη Σιατίστης Παύλου

    Όταν την «Χρυσή Αυγή» την χαρακτήριζα «μαύρη νύκτα» δεν έψαχνα να βρω δύο λέξεις για να εντυπωσιάσω. Χρησιμοποίησα δύο λέξεις με στόχο να αποδώσω με την μέγιστη δυνατή ακρίβεια αυτό που έβλεπα τότε με βάση την ιδεολογία, τις πρακτικές καθώς και την συνολική εμφάνιση του νεοναζιστικού μορφώματος, όσον αφορά την πραγματική ταυτότητα του και στάθηκα ιδιαίτερα απόλυτος και αυστηρός, όσον αφορά κάθε εναγκαλισμό της Χ.Α από χριστιανό η ιερωμένο. Τότε κάποιοι θεώρησαν υπερβολικούς τους χαρακτηρισμούς μου, νομίζω πλέον ότι κανείς δεν εμφιβάλλει για την ακρίβεια των λέξων. Πιθανώς όμως και αυτές ακόμη οι λέξεις σήμερα να υπολειπονται πλέον της αληθείας γιατί η δολοφονία, πρώτον εν ψυχρώ και δεύτερον κατόπιν εντολής, δεν παραπέμπει μόνο στην νύκτα, αλλά κυρίως στην κόλαση.

    Υπάρχει κάτι που με τρομάζει πιο πολύ από το έγκλημα. Είναι ο τρόπος του εγκλήματος. Η ψυχρότητα της εκτέλεσης. Ούτε ένα δάγκωμα της ψυχής, ούτε ένας προβληματισμός της τελευταίας στιγμής, ούτε η παραμικρή νύξη της συνείδησης, ενός υποτιθέμενου φιλήσυχου πολίτη; Ποιά λοιπόν είναι η οργάνωση και πόσο κολασμένη είναι, που μπορεί να κάνει ένα «φιλήσυχο» πολίτη σε αδίστακτο εγκληματία; Το έγκλημα ήταν αποτέλεσμα μιας λεηλατημένης από κάθε αξία και ισοπεδωμένης ψυχής η ήταν καρπός ενός φόβου απέναντι σε εκέινους που τον διέταξαν να σκοτώσει;

    Με την ύπαρξη τόσων ντοκουμέντων και μαρτυριών για τη σχέση του με την εγκληματική οργάνωση η προσπάθεια να παρουσιασθεί ότι έχει χαλαρή σχέση μήπως και αυτή είναι αποτέλεσμα μιας εντολής η και ενός φόβου για την δική του την ζωή; Αλλά και η γελοία προσπάθεια των βουλευτών της Χ.Α να αποτινάξουν από πάνω τους και τον άνθρωπο και το έγκλημα δεν οδηγεί τον ταλαίπωρο και δυστυχή εγκληματία να καταλάβει ποιά τύχη τον περιμένει και τον ίδιο;

    Και τα ερωτήματα συνεχίζονται: Άργησε η πολιτική ηγεσία να αντιληφθεί τι είναι η Χρυσή Αυγή ή σιώπησε εν γνώσει της, έχοντας άλλες σκέψεις στο πίσω μέρος του εγκεφάλου της; Αν άργησε, τότε είναι επικίνδυνη για τον τόπο λόγω αδυναμίας και ανικανότητος να συλάβει την κρισιμότητα των στιγμών και να αξιολογήσει τα δεδομένα. Αν σιώπησε ένοχα γιατί νόμιζε ότι μπορεί να διαχειρισθεί το πρόβλημα, τότε θυσιάζει την πατρίδα στα πολιτικά της παιγνίδια.

    Έπρεπε να φθάσουμε στο αίμα για να καταθέσει ο Υπουργός όσα κατέθεσε στον Εισαγγελέα του Αρείου; Αυτά δεν ήταν γνωστά; Δεν ήταν δεδομένα; Καθ’εαυτά δεν συνιστούσαν αδικήματα; Είχαν αντιμετωπισθεί σαν αδικήματα; Αυτά δεν έδειχναν ότι πρόκειται για εγκληματική οργάνωση; Τις ορδές των βαρβάρων δεν τις έβλεπαν; Τις εικόνες των σύγχρονων ΕΣ-ΕΣ που γυρνούσαν στους δρόμους για να τρομάξουν τους Έλληνες δεν τις είχαν δει; Αυτές οι εμφανίσεις οι ομαδικές και ο τρόπος τους, δεν πιστοποιούσαν ότι πρόκειται για παραστρατιωτική οργάνωση;

    Η διαφαινομένη αποφασιστικότητα του Υπουργού και της Πολιτείας θα έχει συνέχεια και συνέπεια η είναι ένα πυροτέχνημα λόγω του εκτάκτου των γεγονότων; Βλέπετε δεν μας έχει πείσει η πολιτική ηγεσία ότι μπορούμε να της έχουμε εμπιστοσύνη. Πόσες φορές ακούσαμε από υπεύθυνα, υποτίθεται, πολιτικά χείλη ότι «το μαχαίρι θα φθάσει στο κόκκαλο», αλλά αυτό δεν ακούμπησε ούτε το δέρμα; Το ακόμη θλιβερότερο. Η διχοστασία της πολιτικής ηγεσίας και η απουσία καθαρού πολιτικού λόγου, η αδυναμία συνεννόησης σε μια τόσο κρίσιμη ώρα, δείχνει μια πολιτική ηγεσία ανάξια της πατρίδος και των περιστάσεων.

    Ευρισκόμενος αυτές τις ημέρες εις την πατρικήν οικίαν λόγω ασθενείας άκουσα τον αρχηγίσκο του ναζιστικού μορφώματος να μιλάει με τόση αηδία για το Κοινοβούλιο και για το πολίτευμα, με το γνωστό του χιτλερικό παραλήρημα. Διερωτώμαι: Δεν τον άκουσε κανένας εισαγγελικός λειτουργός. Δεν συνιστούν οι λόγοι του προσβολή του δημοκρατικού πολιτεύματος; Ποιά αγωγή δίνει στα νέα παιδιά, τα οποία στερημένα ουσιαστικής παιδείας και από το σχολείο και απο την οικογένεια γίνονται μα άμορφη μάζα από την οποία θα επιλέγονται οι αυριανοί εκτελεστές;

    Δυό λόγια ακόμη γι’αυτούς που ψήφισαν τον Ναζισμό. Ίσως δεν ξέρατε. Ίσως παρασυρθήκατε; Τώρα καταλάβατε; Τώρα ξυπνήσατε; Τώρα δεν μπορείτε να επικαλείσθε ούτε την άγνοια, ούτε την διαμαρτυρία, ούτε την απόγνωση. Μεγαλύτερη απόγνωση από το Ναζισμό δεν υπάρχει. Αλλοιώς ετοιμασθείτε να κλάψατε και το δικό σας το παιδί! Γιατί ο Ναζισμός δεν έχει φίλους, έχει μόνον θύματα.

  2. Giorygis on

    Ένα Τούρκικο βίντεο για την Ελλάδα που αντιστέκεται
    Αναρτήθηκε από τον/την Συλλέκτης Αναλέκτων

  3. Κάν. on

    The arrest of Golden Dawn’s leader will do little to counter institutional racism

    http://greekleftreview.wordpress.com/2013/09/30/the-arrest-of-golden-dawns-leader-will-do-little-to-counter-institutional-racism/

  4. Π.Α. on

    Καθημερινή, Κυριακή 29 Σεπτ. 2013

    Νίκος Γ. Ξυδάκης

    Η Ανάσταση του Παύλου
    Ενα παλικάρι πεσμένο στο δρόμο, σαν να κοιμάται στην αγκαλιά της κοπέλας του, ταξιδέυοντας με πλοίο για να νησιά. Μόνο το κλαμένο πρόσωπο της κοπέλας, λίγο αίμα στο γόνατο και το αίμα στο πεζοδρόμιο προδιαθέτουν για κάτι κακό, ίσως αναπότρεπτα κακό. Το παλικάρι είναι ο Παύλος Φύσσας, ο Killah P, λίγο πριν ξεψυχήσει χτυπημένος δόλια από μαχαίρι ναζιστή, η θρηνούσα κοπέλα είναι η Χρύσα, η κοπέλα του. Είναι η πρώτη ώρα της 18ης Σεπτεμβρίου 2013.
    Η δημοσίευση της φωτογραφίας προκάλεσε κύματα διαμαρτυρίας, θεωρήθηκε σπίλωση της μνήμης του νεκρού. Οχι. Η εικόνα της θυσίας δεν αμαυρώνει την τιμή και τη μνήμη του Παύλου. Το μέσον δεν είναι το μήνυμα. Το ρυπαρό δοχείο δεν είναι το λάμπον σπαρακτικό περιεχόμενο. Συγχέουμε το εικονιζόμενο με την κορνίζα του.
    Ο πεσμένος κοιμώμενος Παύλος στην αγκαλιά της Χρύσας, η εικόνα τους, είναι μια σύγχρονη εκδοχή του Χριστού του Πάθους, της Πιετά, της Σταύρωσης, της θυσίας του αμνού και της θυσίας του ήρωα, μια εικόνα που διατρέχει την ιστορία του πολιτισμού, από την Ιλιάδα έως το Ευαγγέλιο, μια εικόνα γονιμοποιός και παρηγορητική, μια εικόνα που νικά τον θάνατο και την κακία.
    Το πρώτο που μου ήρθε στο νου μόλις είδα τον πεσμένο Παύλο στην αγκαλιά της Χρύσας, ήταν η φωτογραφία της 9ης Μαΐου 1936: ένα άλλο παλικάρι, ο Τάσος Τούσης, κείτεται άψυχος σε μια πόρτα με τα χέρια ανοιχτά, σταυρικά, στη διασταύρωση Βενιζέλου και Εγνατίας, στη Θεσσαλονίκη, και από πάνω η μάνα του τον θρηνεί με ξέμπλεκα μαλλιά. Από αυτή την εικόνα της θυσίας και του ιερότερου των θρήνων, ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος έγραψε τον Επιτάφιο, στα χνάρια των Εγκωμίων της Μεγάλης Παρασκευής, των δημοτικών τραγουδιών και της αρχαίας τραγωδίας: «Ησουν καλός κι ήσουν γλυκός / κι είχες τις χάρες όλες». Είναι μια εικόνα που σφραγίζει τον ελληνικό εικοστό αιώνα, ψυχικά, πνευματικά, πολιτισμικά. Μια εικόνα που μας θυμίζει διαρκώς ποια θηρία είμαστε και ταυτοχρόνως τι άγγελοι θα μπορούσαμε να γίνουμε. Ετσι και η εικόνα του Παύλου.
    Δεύτερη μου ήρθε στο νου η φωτογραφία του νεκρού Τσε στη Βολιβία, αυτή που εντέλει τον έκανε αθάνατο και αιώνια νέο. Το σώμα του κείτεται άψυχο, ύπτιο, στην μπετένια γούρνα, τα μάτια του είναι ανοιχτά, ένα στρατιώτης αγγίζει τα μακριά του μαλλιά, ένας άλλος αγγίζει τον θώρακά του. Σαν τον Χριστό του Μαντένια, όπως παρατήρησε προσφυώς ο Τζων Μπέργκερ το 1975 και συμπλήρωσε ο καθηγητής Νίκος Χατζηνικολάου στην έξοχη σχετική έκθεση του 2003 στο Ρέθυμνο.
    Ο Τσε Γκεβάρα είναι στα τριάντα του, με μακριά μαλλιά και γένια, υπερασπιστής κατατρεγμένων, όταν εικονίζεται νεκρός, δολοφονημένος και θυσιασμένος, σαν τον Χριστό που εικονίζει ο Μαντένια μετά την Αποκαθήλωση και κάθε ζωγράφος που εικόνισε το Πάθος, τη Σταύρωση και την Αποκαθήλωση ανά τους αιώνες. Στα τριάντα του είναι και το γενειοφόρο παλικάρι, ο ποιητάρης κατά της αδικίας, ο τραγουδιστής του «Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ», ο Παύλος που κοιμάται στον μόλις ματωμένο δρόμο της Αμφιάλης.
    Η εικόνα του πεσμένου Παύλου είναι η εικόνα του άδικου χαμού, αλλά είναι και η εικόνα της θυσίας με νόημα. Είναι η θυσία που αφυπνίζει και η θυσία που κανείς δεν θέλει να επαναληφθεί. Είναι η εικόνα της νιότης, εικόνα του ρομαντικού ήρωα που πεθαίνει νέος, του καλού που προσωρινά ηττάται από το κακό, που προσφέρει θυσία το σώμα του και τη ζωή του, για να επιζήσει νικηφόρο και παρηγορητικό το πνεύμα του. Η εικόνα της κλαίουσας Χρύσας είναι η τρυφερότητα και η αγάπη που χύνεται παρηγορητική και εξανθρωπίζουσα πάνω στον πενθούντα δέκτη, και τον καθιστά έλλογο, ενσυναίσθητο κοινωνό της θυσίας και του νοήματός της: ο Παύλος ζει. Ετσι, όπως το τραγουδά ο Ρίτσος: «Γλυκέ μου, εσύ δεν χάθηκες, / μέσα στις φλέβες μου είσαι».
    Ναι, θα τη δημοσίευα τη φωτογραφία του Παύλου Φύσσα. Χωρίς λόγια, διότι δεν θα έβρισκα τίποτε να προσθέσω σε αυτή την εικόνα των εικόνων. Θα τη δημοσίευα για να θυμούνται όλοι τη μορφή του. Και για να μη μείνει η θυσία του ανεικόνιστη, σκοτεινή, κρυμμένη, χωρίς αίσθημα και χωρίς νόημα, χωρίς Ανάσταση.

  5. Π.Α. on

  6. http://sarantakos.wordpress.com/

    PAROTI EINAI POLLA TA EPIKTHTA XARISMATA, OPVS LEEI KAI H EPISTHMH,
    ENTOYTOIS DIAKAIOYMAI POLLES FORES NA KAMARONO…
    K.
    Φασίνα στους φασίστες
    a.. 06.10.2013
    του Νίκου Σαραντάκου

    Πέρα από τις όποιες, πολλές και επιβεβλημένες, επιφυλάξεις για τους χειρισμούς της κυβέρνησης, δεν χωράει αμφιβολία ότι όλοι απολαύσαμε το θέαμα των αρχηγών της νεοναζιστικής συμμορίας να οδηγούνται με χειροπέδες στον ανακριτή -κι ακόμα περισσότερο το χάρηκαν οι κυνηγημένοι, οι μετανάστες που φοβούνταν να βγουν από τα σπίτια τους. Η χαρά βέβαια μάς βγήκε λιγάκι ξινή όταν, πριν λαλήσει καλά-καλά ο παροιμιακός κόκορας, ορισμένοι από την ηγεσία της συμμορίας, για την οποία είχε ανακοινώσει ο πρωθυπουργός εξ Αμερικής ότι «βρίσκεται στη φυλακή» αποφυλακίζονταν μοιράζοντας βρισιές, απειλές και χαστούκια -ευτυχώς, όχι ο φυρερίσκος. Οπότε, η στήλη δεν θα μπορούσε να έχει θέμα διαφορετικό από τα λεξιλογικά της ναζιστικής συμμορίας.

    Η λέξη «ναζί» είναι δάνειο βέβαια στα ελληνικά, σύντμηση του Nationalsozialist, εθνικοσοσιαλιστής, μόνο που εμείς το πήραμε από τα γαλλικά, γι’ αυτό και το προφέρουμε έτσι – η γερμανική προφορά είναι «νάτσι». Το ίδιο το ναζιστικό καθεστώς απέφευγε τη σύντμηση και προτιμούσε ολόκληρο τον όρο – η διάδοση του όρου στο εξωτερικό έγινε από εξόριστους διαφωνούντες· σύμφωνα με κάποιες πηγές, μάλιστα, τη σύντμηση Nazi την προώθησαν αρχικά οι αντίπαλοι του εθνικοσοσιαλισμού, επειδή κατά σύμπτωση «νάτσι» ήταν το υποκοριστικό του ονόματος Ignatz, Ιγνάτιος, συχνού στη νότια Γερμανία και Αυστρία, που είχε πάρει τη σημασία «χαζούλης, αδέξιος».

    Στα ελληνικά η λέξη απέκτησε και προσαρμοσμένο πληθυντικό, οι ναζήδες, χρησιμοποιήθηκε πολύ τον καιρό εκείνο και αναβίωσε με την εμφάνιση της νεοναζιστικής συμμορίας, αν και ένας από τους επιφανείς εξωραϊστές της Χρυσαβγής, ο ακραιοφιλελεύθερος κ. Τάκης Μίχας, αποδίδει αυτή τη νεότερη χρήση του όρου «ναζί» αντί του «εθνικοσοσιαλιστές» στον. ασφυκτικό έλεγχο «που ασκεί η εθνικομπολσεβίκικη Αριστερά στην πνευματική ζωή της χώρας»!

    Ενδιαφέρον πάντως έχει ότι στη Σοβιετική Ένωση αποφευγόταν η χρήση των όρων «Ναζί» και «εθνικοσοσιαλιστές», ίσως για να μη μιαίνεται η λέξη «σοσιαλισμός», κι έτσι όλος ο τιτάνιος αγώνας που έδωσε ο σοβιετικός λαός για την απελευθέρωση της ανθρωπότητας ονομάστηκε αντιφασιστικός -τους φασίστες πολεμούσαν οι σοβιετικοί.

    Ο φασισμός βέβαια εμφανίστηκε νωρίτερα, στην Ιταλία, αλλά σήμερα έχει αποσυνδεθεί από τις ρίζες του, ενώ ο ναζισμός είναι λέξη δεμένη με τον Χίτλερ και τη ναζιστική Γερμανία· ο φασισμός είναι λέξη που χρησιμοποιείται πολύ ευρύτερα -ο ναζισμός θεωρείται κάπως σαν υποσύνολο του φασισμού. Ναζιστική καταγγέλλουμε τη χρυσαβγίτικη συμμορία, αλλά σε αντιφασιστικές εκδηλώσεις συμμετέχουμε καταγγέλλοντάς την.

    Ο φασισμός ετυμολογικά ανάγεται στον λατινικό όρο fascis, που θα πει δέσμη, και ειδικότερα fasces (πληθυντικός) ήταν ένα ρωμαϊκό έμβλημα εξουσίας, πιθανώς ετρουσκικής προέλευσης, που απαρτιζόταν από δέσμη ράβδων με έναν πέλεκυ στο μέσο. Στην Ιταλία, από τα τέλη του 19ου αιώνα, το όνομα fascio ή στον πληθυντικό fasci, σύνδεσμοι θα λέγαμε, το πήραν διάφορες ριζοσπαστικές οργανώσεις, θέλοντας να υπογραμμίσουν με το έμβλημα αυτό ότι η ισχύς βρίσκεται στην ένωση των καταπιεσμένων. Όταν ο Μπενίτο Μουσολίνι διαγράφτηκε το 1914 από το Ιταλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα επειδή ήταν υπέρ του πολέμου, ίδρυσε τους Fasci di Azione Rivoluzionaria (Συνδέσμους επαναστατικής δράσης) και με το τέλος του πολέμου, όταν πια είχε απομακρυνθεί εντελώς και οριστικά από τον σοσιαλισμό, μετονόμασε την κίνησή του σε Fasci Italiani de combattimento (Ιταλικοί σύνδεσμοι μάχης), και στη συνέχεια ίδρυσε το 1921 το Εθνικό Φασιστικό Κόμμα (Partito Nazionale Fascista).

    Στα ελληνικά ο όρος μεταφέρθηκε αμέσως και στις πρώτες εμφανίσεις του, στις αρχές της δεκαετίας του 1920 καμιά φορά διατηρείται ο ιταλοπρεπής πληθυντικός «οι φασίστι», αν και η λέξη εξελληνίστηκε πολύ γρήγορα, είτε στο παλιότερο «φασιστής» είτε στο «φασίστας» που τελικά επικράτησε.

    Κατά σύμπτωση, ράβδο είχαν και οι πρώτοι Έλληνες φασίστες, αλλά την κρατούσαν στο χέρι. Όπως γράφει ο Άριστος Καμπάνης, ηγετική πνευματική μορφή του ελληνικού φασισμού, στην εφημερίδα Πρωτεύουσα το 1922, «ο Έλλην πολίτης ο οποίος αγρυπνεί διά την ασφάλειάν του με την ράβδον του και εν ανάγκη με το όπλον του. Ο πολίτης αυτός είναι ο φασιστής». Η ίδια εφημερίδα μάλιστα κυκλοφόρησε και φυλλάδιο με τίτλο «Ο φασίστας ή η φιλοσοφία της Κερασιάς»· με τη λέξη «κερασιά» ή «κερασέα» εννοούσαν τις χοντρές και σκληρές μαγκούρες από ξύλο κερασιάς, που είχαν μαζί τους οι φασίστες της εποχής, τάχα εξάρτημα της αμφίεσης αλλά στην πραγματικότητα φονικό όργανο, με τις οποίες άνοιγαν τα κεφάλια βενιζελικών, αριστερών ή προσφύγων τις εποχές που είχαν το πάνω χέρι, είτε τον καιρό της επιστρατικής τρομοκρατίας το 1916-17, είτε μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου 1920.

    Γύρω στα 1927 ιδρύθηκε και μια βραχύβια Ένωσις Ελλήνων Φασιστών, με επικεφαλής κάποιον Θεόδωρο Υψηλάντη, αποσπόρι της μεγάλης οικογένειας, αλλά οι καθαυτό φασίστες είχαν τη χάρη χωρίς το όνομα: οι αντισημίτες της οργάνωσης ΕΕΕ, που έκαψαν τη συνοικία Κάμπελ στη Θεσσαλονίκη, οι τεταρταυγουστιανοί, οι ταγματασφαλίτες και οι χίτες, οι παρακρατικοί που σκότωσαν τον Λαμπράκη, οι βασανιστές της χούντας και οι χρυσαβγίτες.

    Ετυμολογικά πάντως η λέξη «φασισμός» έχει ξαδερφάκια στη γλώσσα μας, αφού από το ίδιο το λατινικό fascis ή μάλλον από το ιταλικό fascia (ταινία, λωρίδα) έχουμε τη φάσα, τη λωρίδα που βάζουμε στα ρούχα, τις φασκιές των μωρών, αλλά και τη φασίνα, επειδή αρχικά οι σκούπες φτιάχνονταν με δεμάτια από ξερόκλαδα. Οπότε το σύνθημα «φασίνα στους φασίστες», πέρα από πολιτικά είναι και ετυμολογικά εύστοχο. Πρέπει βέβαια να βρεθούν άξια χέρια να κρατήσουν τη σκούπα.

  7. October 5, 2013

    Γράμμα προς ένα νέο οπαδό της Χρυσής Αυγής

    του Αριστείδη Χατζή

    Ημερησία
    5 Οκτωβρίου 2013

    Αυτό δεν είναι ένα γράμμα. Δεν απευθύνεται σε κάποιον ή κάποια που γνωρίζω. Δεν ανυπομονούσα να το γράψω. Δεν υπάρχει κανείς που θα το περιμένει.

    Αυτή είναι μια ανοικτή επιστολή. Μου τη ζήτησε η Ημερησία και αποφάσισα να τη γράψω. Απευθύνεται σε νέους και νέες. Δεν ξέρω πόσοι είναι. Δεν ξέρω τι σκέφτονται. Δεν ξέρω τι πρόκειται να κάνουν. Υποψιάζομαι ότι οι περισσότεροι δεν θα ενδιαφερθούν να διαβάσουν αυτήν την επιστολή. Αλλά εγώ έχω υποχρέωση να τη γράψω.

    Δεν θέλω να είναι μια συνηθισμένη επιστολή αυτού του τύπου. Γλυκανάλατα πατερναλιστική. Δεν θέλω να δείξω κατανόηση. Ούτε θα σας ζαλίσω με γελοίους λυρισμούς. Θα σας πω μόνο αυτό που πιστεύω.

    1. Η Χρυσή Αυγή είναι ένα καθαρόαιμο ναζιστικό κόμμα. Είσαι σίγουρος ότι είσαι κι εσύ ναζιστής; Είσαι σίγουρη ότι θέλεις να υποστηρίξεις ένα κόμμα που θαυμάζει εκείνους που διέπραξαν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας μαζί με το χειρότερο απ’ όλα, το Ολοκαύτωμα; Είσαι σίγουρος ότι θέλεις να συνδέσεις το όνομά σου και τη ζωή σου με ανθρώπους που έχουν πρότυπο εκείνους που επιτέθηκαν, κατάκτησαν και κατέστρεψαν την πατρίδα μας; Αν δεν σε πειράζουν όλα αυτά, αν θεωρείς ότι δεν σε αφορούν, αν είναι όλα πολύ μακρινά για σένα, τότε είσαι στον κατάλληλο πολιτικό χώρο. Τους αξίζεις και σου αξίζουν.

    2. Η Χρυσή Αυγή είναι ένα ρατσιστικό, μισαλλόδοξο, απάνθρωπο κόμμα. Βλέπεις κι εσύ τους ανθρώπους που διαφέρουν από σένα σαν σκουπίδια; Νομίζεις κι εσύ ότι ανήκεις σε μια ανώτερη φυλή και σε ξεχωρίζει το καθαρό σου αίμα; Μισείς κι εσύ τόσο αυτούς τους ανθρώπους που ήρθαν στη χώρα μας για να επιβιώσουν; Είσαι έτοιμη κι εσύ να βγεις στους δρόμους και να κυνηγήσεις τα θηράματα; Αν έχεις καταντήσει έτσι, μείνε εκεί. Σε χρειάζονται και τους χρειάζεσαι.

    3. Η Χρυσή Αυγή είναι ένα λούμπεν κόμμα της άγνοιας και της αγραμματοσύνης. Μαθαίνεις ιστορία από τα εθνικιστικά blogs του μίσους και της βλακείας; Δεν μπορείς να ξεχωρίσεις την ιστορία από τη μυθολογία; Διαβάζεις κείμενα τσαρλατάνων γιατί δεν μπορείς να αντέξεις την επιστήμη και τον ορθό λόγο; Πιστεύεις σε θεωρίες συνωμοσίας και ψεκασμένες «αλήθειες»; Ζεις προφανώς ακόμα στον Μεσαίωνα. Μείνε εκεί, θέλει θάρρος ο Διαφωτισμός.

    Τι είπες;

    Είσαι εκεί γιατί το πολιτικό σύστημα είναι βρόμικο; Γιατί οι πολιτικοί είναι κλέφτες; Κι εσύ αντιδράς επιλέγοντας ό,τι πιο βρόμικο υπάρχει. Εντάσσεις τον εαυτό σου σε μια συμμορία. Απορρίπτεις τους κλέφτες και διαλέγεις τους ναζιστές. Συγχαρητήρια. Να τους χαίρεσαι.

    Είσαι εκεί γιατί αντιδράς στη βία που ασκεί το «άλλο άκρο»; Προφανώς λες ψέματα ακόμα και στον ίδιο σου τον εαυτό. Δεν απεχθάνεσαι τη βία. Απεχθάνεσαι την ακροαριστερή βία. Με την ακροδεξιά βία δεν φαίνεται να έχεις πρόβλημα. Αλλά όποιο είδος βίας κι αν ανέχεσαι και δικαιολογείς το ίδιο αχρείος είσαι.

    Τι να σου πω άλλο; Δεν έχεις πλέον καμιά δικαιολογία. Κατόρθωσες να εξευτελίσεις τον εαυτό σου και την πατρίδα σου. Έπεσες στον πάτο. Ίσως τώρα (ίσως!) αποφασίσεις επιτέλους να σηκωθείς. Θα βρεις πολλά χέρια έτοιμα να σε βοηθήσουν.

    * Ο Αριστείδης Χατζής είναι αναπληρωτής καθηγητής Φιλοσοφίας Δικαίου και Θεωρίας Θεσμών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

    http://www.greekcrisis.net/2013/10/5-2013.html

  8. Ψρ. on

    ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ
    ————————————————————————————–

    Ο κανόνας των αναλογιών

    Ακούμε τελευταία ότι η Χρυσή Αυγή δεν είναι κόμμα αλλά τρομοκρατική, εγκληματική οργάνωση με τρανταχτή απόδειξη τη δολοφονία του άτυχου συμπολίτη μας Π. Φύσσα. Χάρη δε στην εγρήγορση και την αποφασιστικότητα της Κυβέρνησης συνελήφθη ο ένοχος του εγκλήματος και μέλη της οργάνωσης (κόμματος) που θεωρούνται συνεργοί του. Η έμφαση στα γεγονότα αυτά, τόσο από πλευράς της Κυβέρνησης όσο και των ΜΜΕ, είναι τέτοια που απορεί κανείς εάν οι θεσμοί στον τόπο λειτουργούν τόσο άψογα που η δράση της Χ. Α. έρχεται να τους αμαυρώσει.

    Το έγκλημα είναι ποινικό αδίκημα και θα ήταν αρκετό εάν η δικαιοσύνη αφηνόταν ελεύθερη να το δικάσει. Όμως μας είπαν καθαρά πως η σύλληψη των ενόχων είναι ένα κατόρθωμα δια το οποίο τα εύσχημα ανήκουν στην Κυβέρνηση η οποία υπερασπίζεται τους “δημοκρατικούς θεσμούς” και ομολογεί με τον τρόπο αυτό ότι στόχος της είναι η εξάρθρωση της πολιτικής αυτής οργάνωσης.

    Εφόσον η Χ. Α. είχε μέχρι τώρα κατορθώσει με δημοκρατικό τρόπο, μέσω των εκλογών, να εκπροσωπείται στο κοινοβούλιο εκλεγμένη από ένα μεγάλο ποσοστό του λαού ώστε να αποτελεί το τρίτο κόμμα διερωτάται κανείς εάν όλος αυτός ο κόσμος που την υποστήριξε είναι εγκληματίες και τρομοκράτες, Θα μπορούσε βέβαια να ισχυριστεί κανείς ότι οι άνθρωποι αυτοί παραπλανήθηκαν από τα συνθήματα της Χ. Α. ενάντια στην εθνική υποδούλωση, τον εθνομηδενισμό, την φτώχεια και την οικονομική εξάρτηση στην οποία μας οδηγεί η πολιτική των τελευταίων κυβερνήσεων και για αυτό την ψήφισαν. Μα ποιοι είναι επιτέλους οι ψηφοφόροι της Χ.Α. που υποστηρίζουν μία εγκληματική οργάνωση;

    Είναι οι νοικοκυραίοι που βλέπουν την περιουσία τους να χάνει την αξία της ενώ συγχρόνως η φορολογία για τη διατήρηση της είναι δυσβάστακτη και τους υποχρεώνει να την ξεπουλήσουν.

    Είναι οι μικρομεσαίοι βιοτέχνες, αγρότες και επιχειρηματίες που η ελεύθερη αγορά ξένων προϊόντων τους φέρνει αντιμέτωπους σε έναν αθέμιτο ανταγωνισμό ενώ ο εξαναγκασμός τους σε ένα σκληρό νόμισμα τους εξουθενώνει τελειωτικά.

    Είναι οι νέοι επιστήμονες που είναι άνεργοι και όταν βρουν δουλειά αναγκάζονται να εργάζονται με δελτίο παροχής υπηρεσιών χωρίς ασφάλιση και προοπτική για το μέλλον.

    Είναι οι έμποροι που κλείνουν τα μαγαζιά τους λόγω έλλειψης ρευστότητας στην αγορά διότι δεν μπορούμε να τυπώσουμε χρήμα αλλά πρέπει να το δανειστούμε με επιτόκιο εξοφλώντας κατά προτεραιότητα τα προηγούμενα δάνεια με ενέχυρο την ίδια τη χώρα..

    Είναι οι άνθρωποι του μόχθου που ανταγωνίζονται στην αγορά εργασίας τους εξαθλιωμένους παράνομους μετανάστες, θύματα του διεθνούς καπιταλισμού που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις πατρίδες τους και είναι πρόθυμοι να εξυπηρετήσουν τις προσταγές του συστήματος ενάντια στους ίδιους τους πολίτες της χώρας που τους φιλοξενεί εάν χρειαστεί.

    Είναι οι ανήμποροι συνταξιούχοι, τα εξαπατημένα περήφανα γηρατειά που ευτυχώς για αυτά επέστρεψαν στα σπίτια τους από τα γηροκομεία για να στηρίξουν τα εγγόνια τους με την πενιχρή τους σύνταξη, ουδέν κακό αμιγές καλού.

    Τέλος είναι όλοι οι Έλληνες πατριώτες που βλέπουν το έθνος τους να χάνει την ανεξαρτησία του και να υποδουλώνεται σε ξένους τοκογλύφους για χρήματα που επί τριάντα χρόνια κατασπαταλούσαν τα κόμματα εξουσίας για να παραμείνουν στην εξουσία. Είναι στην ουσία αυτό που πολιτικά θα λέγαμε οι άνθρωποι της κεντροδεξιάς, πατριώτες που εξαπατήθηκαν από τη Ν.Δ και το ΠΑΣΟΚ.

    Για να αποκρύψει όλα αυτά από το προσκήνιο, το σύστημα προσπαθεί να μεγιστοποιήσει τα εγκλήματα της Χ.Α. και να αναγκάσει όλον αυτό τον κόσμο να επιστρέψει στα κόμματα του ψευδεπίγραφου ‘Συνταγματικού Τόξου’ φοβερίζοντας τους με το δίλλημα υποταγή στα μνημόνια ή ναζισμός. Όλα αυτά γίνονται ο με τόση ξετσιπωσιά που διερωτάται κανείς εάν απευθύνονται σε πρόβατα που τρώνε κουτόχορτο ή σε νοήμονες ανθρώπους. Ξεμωραθήκανε φαίνεται και δεν καταλαβαίνουν ότι οι Έλληνες πολίτες ξέρουν να κρίνουν τις σχέσεις των πραγμάτων και τι κρύβεται πίσω από αυτά. Εμώρανε Κύριος ους βούλεται απωλέσαι λέει η Γραφή . Ούτε στη δολοφονία του Λαμπράκη δεν είχε γίνει τόσος ντόρος, ενώ άλλοτε όταν ήθελαν να έλθει ο ΓΑΠ στην εξουσία για να παραδώσει τη χώρα στο Δ.Ν.Τ. σκότωσαν ένα παιδάκι και έδωσαν αφορμή να καεί η Αθήνα και η ύπαιθρος χώρα.

    Όλοι καταλαβαίνουμε ότι ο φόνος ενός ανθρώπου είναι έγκλημα που πρέπει να δικάσει και να τιμωρήσει η Δικαιοσύνη και όχι η Κυβέρνηση. Και αφού η δολοφονία ενός ανθρώπου είναι έγκλημα τότε τι είναι ο εξαναγκασμός σε αυτοκτονία εκατοντάδων συμπολιτών μας, υπό την πίεση της ανέχειας, της απόγνωσης και της κατάρρευσης των προσδοκιών μιας ζωής;

    Εάν η συνομωτική δράση της Χ.Α. και η παραπλάνηση ανυποψίαστων πολιτών για την εγκληματική της δράση είναι πράξη αντισυνταγματική τότε τι είναι η προεκλογική συνωμοσία με το ΔΝΤ και τους διεθνείς χρηματοπιστωτικούς μηχανισμούς που εξαπάτησαν ψυχρώ εκατομμύρια Ελλήνων με το ‘Λεφτά Υπάρχουν’ ;

    Εάν η πατρίδα μας είναι ο χώρος που χρειαζόμαστε να ζήσουμε και να αναπτυχθούμε σαν έθνος, για την εξασφάλιση του οποίου οι πρόγονοι μας θυσιαστήκανε, τότε η παράδοση της χώρας σε ξένη κυριαρχία τι άλλο είναι παρά εθνική προδοσία κολάσιμη σύμφωνα με το Σύνταγμα;

    Όλοι ακούσαμε τον ΓΑΠ να λέει ότι χρειαζόμαστε μία παγκόσμια κυβέρνηση εδώ και τώρα, καθώς και τον υπουργό Κ. Χατζηδάκη να μας βεβαιώνει ότι η παγκοσμιοποίηση άρχισε και δεν μπορούμε να την σταματήσουμε, δικαιολογώντας με τον τρόπο αυτό το ξεπούλημα της χώρας στο διεθνές κεφάλαιο, μια δουλειά στην οποία καταγίνεται με αξιοθαύμαστο ζήλο.
    Εάν τα μέλη της Χ.Α. κρατούνται στον Κορυδαλλό για το φόνο ενός ανθρώπου, όπως έκρινε η Δικαιοσύνη, τότε πως είναι δυνατόν να κυκλοφορούν ελεύθεροι οι υπαίτιοι του εθνομηδενισμού, της υποταγής στης χώρας μας, των αυτοκτονιών εκατοντάδων και της λιμοκτονίας εκατομμυρίων πολιτών;

    Και η Εκκλησία κατέκρινε τα εγκλήματα της Χ.Α. και κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει αυτή την αλήθεια. Γεννάται όμως το ερώτημα, εφόσον η Εκκλησία βλέπει τόσο μακριά μέχρι την αιωνιότητα γιατί δεν βλέπει τα πράγματα πέρα από την Χ.Α. στην οποία έχει μονομερώς εστιάσει την προσοχή της; Δεν βλέπει τις μεθοδίες υποδούλωσης του κόσμου που έρχονται και ήδη τον δολοφονούν; Κατηγορούν τη Χ.Α. για ορατές μεθοδεύσεις, για όπλα του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου και στρατιώτες με μπότες και ρόπαλα , αλλά δεν βλέπουν τις αόρατες μεθοδεύσεις των δυνάμεων του μαμωνά με όπλα που δεν έχει ξαναδεί η ανθρωπότητα και στρατιώτες με γραβάτα και φονική ισχύ πέρα από κάθε ανθρώπινη διάνοια. Η Εκκλησία λέει πως όταν κάποιος φανερώνει τη μισή αλήθεια τότε ψεύδεται, ας ελέγξει η ίδια τον εαυτό της.

    Ο Πρωθυπουργός της χώρας, πίνοντας τα ουζάκια του στην Αμερική με αμερικάνους αξιωματούχους (μας τον έδειξαν και φωτογραφία) έχει το θράσος να μέμφεται όσους επιθυμούν την επιστροφή στο εθνικό μας νόμισμα, τη δραχμή, τη μόνη μας ελπίδα για ανάπτυξη και ανεξαρτησία, εφόσον η Ευρώπη δεν είναι το ομοσπονδιακό κράτος που μας υποσχέθηκαν αλλά έχει καταντήσει λάκκος λεόντων ανταγωνιζόμενων για το ποιος θα κατασπαράξει το θύμα που θα πέσει στα νύχια τους. Δημιουργεί ακόμη πόλωση με την Αριστερά, τον εχθρό της Χ.Α., που ζητά την έξοδο και από το ΝΑΤΟ κατηγορώντας και την Αριστερά εμμέσως πλην σαφώς, ως αντισυνταγματικό κόμμα. Αυτοαποκαλούνται ‘Συνταγματικό Τόξο’ αυτοί που παραβιάζουν το Σύνταγμα με καλπονοθευτικούς νόμους αλλοιώνοντας τη λαϊκή θέληση και υπογράφουν δανειακές συμβάσεις που παραδίδουν την εξουσία της χώρας στους δανειστές. Μας απειλούν μάλιστα με εμφύλιο εάν δεν υποκύψουμε. Να δούμε όμως τι θα πει στο τέλος και η Δικαιοσύνη, θα κάνει κάτι ή θα περιμένει εντολή της Κυβέρνησης πετώντας το μπαλάκι στο λαό; Ελθέτω η Βασιλεία σου Κύριε!

    Ηλ. Στ.
    Καθηγητής, Πολυτεχνείο Κρήτης
    5/10/2013

  9. Β... on

    Ο Κώστας Λαπαβίτσας εξηγεί τους λόγους για τους οποίους ανέβηκε η Χρυσή Αυγή- Δεν φταίει μόνο το Μνημόνιο

    07.10.2013

    Για την πολιτική αναταραχή που έχει ξεσπάσει στην Ελλάδα και την άνοδο της Χρυσής Αυγής γράφει ο γνωστός οικονομολόγος Κώστας Λαπαβίτσας, ο οποίος αναλύει και εξηγεί το οικονομικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο «πάτησε» και εξαπλώθηκε.

    Σε άρθρο του στο προσωπικό του ιστολόγιο, ο κ. Λαπαβίτσας αναφέρει πως η πολιτική αναταραχή που προέκυψε τον Σεπτέμβριο, ήταν απολύτως προβλέψιμη, «αρκεί κανείς να μην έκλεινε τα μάτια του στις εξαιρετικά τεταμένες κοινωνικές συνθήκες που έχουν από καιρό φέρει την πολιτική ζωή σε κατάσταση ανωμαλίας. Η ομαλότητα που διακηρύσσει ο κ. Σαμαράς δεν υπάρχει, ούτε και θα επιστρέψει εύκολα. Στη ρίζα της αναταραχής είναι η οικονομική καταστροφή που έχουν προκαλέσει τα Μνημόνια».

    Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για την ανεργία

    Στη συνέχεια, παραθέτει διάγραμμα της ΕΛΣΤΑΤ το οποίο παρουσιάζει την μεταβολή των μισθών στην ελληνική οικονομία και αναλύει: «Το 2007 και το 2008 οι μισθοί ανέβηκαν αρκετά. Ήταν η εποχή των οικονομικών θριάμβων εντός του ευρώ, του φθηνού δανεισμού, της πλαστής ευημερίας, όταν χάθηκε ο έλεγχος από πλευράς ιθυνόντων. Ακολούθησαν δύο χρόνια ουσιαστικής στασιμότητας, το 2009 και 2010, καθώς η παγκόσμια οικονομία πέρασε σε ύφεση και η κρίση της Ευρωζώνης άρχισε να θεριεύει.

    «Η Ελλάδα στην εποχή του Μνημονίου- Ετσι ανέβηκε η Χρυσή Αυγή»

    Και μετά ήρθε η μνημονιακή καταστροφή. Οι συνολικοί μισθοί έπεσαν περίπου 20% το 2011-13 και η πτωτική τάση τους παραμένει εντονότατη και σήμερα. Η μισθολογική κατάρρευση ήταν φυσικά δημιούργημα των Μνημονίων με στόχο να ανέβει η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Πίσω από την κατάρρευση βρίσκεται η τεράστια ανεργία.

    Μια μείωση μισθών τέτοιου μεγέθους φέρνει κατακλυσμό στη ζωή των νοικοκυριών γιατί τσακίζει το διαθέσιμο εισόδημα. Επιπλέον, τα δάνεια που είχαν προηγουμένως πάρει γίνονται βρόχος στο λαιμό τους, χωρίς να φταίνε οι δανειζόμενοι. Πολύ φυσιολογικά η κατανάλωση υποχωρεί συνεχώς (το δεύτερο τρίμηνο του 2013 η μείωση ήταν 6,3%), ενώ συσσωρεύονται τα επισφαλή δάνεια και οι τράπεζες διακόπτουν τη ροή νέων πιστώσεων. Άρα η ύφεση βαθαίνει και η ανεργία αυξάνεται.

    Θα μου πείτε, μα αφού έπεσαν οι μισθοί, δεν θα επενδύσουν περισσότερο οι κεφαλαιούχοι και δεν θα αυξηθούν οι εξαγωγές; Δεν υπάρχει απολύτως καμία βεβαιότητα γι’ αυτό. Οι επενδύσεις εξαρτώνται από πολλούς και απρόβλεπτους παράγοντες, όχι μόνο τους μισθούς. Στην Ελλάδα της ύφεσης, της ανασφάλειας και της αβεβαιότητας, έχουμε επενδυτική κατάρρευση που δε δείχνει σημεία αντιστροφής. Το δεύτερο τρίμηνο του 2013 οι επενδύσεις μειώθηκαν κατά 11%. Όσο για τις εξαγωγές, για τις οποίες τόσα ακούστηκαν, έχουν ελάχιστο δυναμισμό γιατί η ευρωπαϊκή οικονομία παραδέρνει και το ευρώ είναι πολύ ακριβό.

    Αν λοιπόν παραβλέψει κανείς τη μόνιμη αισιοδοξία του κ. Στουρνάρα και τις χαρούμενες εκθέσεις των τραπεζικών ερευνητών, η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας παραμένει εξαιρετικά δύσκολη. Η ανάκαμψη, όταν θα έρθει, θα είναι αργή και ασταθής. Για τους καθημερινούς ανθρώπους αυτό μεταφράζεται σε ανεργία, πτώση της κατανάλωσης, φόρους, αποδιάρθρωση του κράτους πρόνοιας. Καταλύονται οι όροι της καθημερινής ζωής».

    Τα αίτια της ανόδου της ακροδεξιάς- Δεν φταίει μόνο το Μνημόνιο

    Κατά τον γνωστό οικονομολόγο, η πολιτική αναταραχή ήταν αναμενόμενη, καθώς «δεν υπάρχει σύγχρονη αναπτυγμένη κοινωνία που θα είχε σηκώσει τέτοια πτώση των μισθών χωρίς εντονότατες κοινωνικές και πολιτικές παρενέργειες. Είναι επόμενο τα λαϊκά στρώματα να αναζητήσουν δραστικές λύσεις». Ωστόσο, δεν αρκεί μόνο η οικονομική καθίζηση για την άνοδο της ακροδεξιάς σύμφωνα με τον κ. Λαπαβίτσα ο οποίος παραθέτει και μια σειρά αιτιών οι οποίες συνετέλεσαν στην έκρηξη των ποσοστών της Χρυσής Αυγής: «Πρέπει κανείς να συνυπολογίσει τη μεταναστευτική έκρηξη χωρίς σχέδιο, την καταρράκωση των αξιών, τη διαφθορά, την αίσθηση εθνικής ταπείνωσης και πολλά άλλα. Δεν υπάρχει αμφιβολία όμως ότι το πρόβλημα ξεκινάει από την απελπισία που φέρνει η συντριβή του εισοδήματος και από την ασφυξία που πνίγει τη ζωή των εργαζομένων».

    Κλείνοντας, ο κ. Λαπαβίτσας σημειώνει: «Το 2010, όταν η Ελλάδα έπρεπε να διαλέξει, οι υπέρμαχοι της ‘εσωτερικής υποτίμησης’ και της παραμονής στο ευρώ αρνήθηκαν πεισματικά να αναγνωρίσουν τον κίνδυνο. Σήμερα η κοινωνία βρίσκεται αντιμέτωπη με τα επίχειρα του ιστορικού αυτού σφάλματος».

    http://www.iefimerida.gr/node/124986#ixzz2h1lXSRO6

  10. Β... on

    Η βία ως θέαμα και σαγήνη
    Του Νίκου Ξυδάκη
    Οι δαίμονες καιροφυλακτούν. Οι διώξεις κατά των χρυσαυγιτών, που άρχισαν το περασμένο Σάββατο, άλλαξαν προσώρας το πολιτικό κλίμα, αλλά το ξερίζωμα του νεοναζισμού δεν είναι τόσο απλό, υπό τις παρούσες συνθήκες, και σίγουρα δεν μπορεί να επιτευχθεί μόνο με κατασταλτικές ενέργειες και δικαστικές διώξεις. Η λυσιτελής δράση του κράτους δικαίου ασφαλώς επιβάλλεται και σε κάθε περίπτωση αποτελεί προϋπόθεση. Αλλά οι μακροπρόθεσμες απαντήσεις δεν μπορεί να είναι μόνο στο πεδίο των θεσμών, πρέπει να εκτείνονται διαρκώς και στο πολιτικό, πνευματικό και ηθικό πεδίο.

    Η ενδιάθετη ροπή κάθε ναζιστικού μορφώματος είναι η ομογενοποίηση του πλήθους με το αίμα και τον μύθο, και η επιβολή του διά του τρόμου και της βίας. Το αίμα και ο μύθος προσφέρουν μια φαντασιακή ταυτότητα σε ανθρώπους που έχουν χάσει την πίστη τους στη δημοκρατία ή και στο καθόλου πολιτικό, που αισθάνονται ριγμένοι στις εσχατιές ή και εκτός κοινωνίας, υλικά, οικονομικά, ψυχικά. Η βία, ωμή και διάχυτη, η βαναυσότητα ως διαρκής συμπεριφορά, η αίσθηση του θηρευτή μέσω αγέλης ομοίων, η κατίσχυση επί αδυνάτων, όλα τούτα προβάλλονται επίσης αισθητικοποιημένα και διεσταλμένα, σαγηνευτικά. Απενοχοποιητικά. Προσφέρουν συγκολλητική ύλη για ταύτιση και ενσωμάτωση στην αγέλη του αίματος και της ωμότητας.

    Η είσοδος της Χ.Α. στο πολιτικό μέινστριμ και στη σκηνή των μίντια έγινε με αυτά ακριβώς τα στοιχεία. Με ένα θέαμα βίας. Με τη βία ως θέαμα. Με χαστούκια, αντισυστημικές βλαστήμιες, στολές και άρβυλα, με υλακές για ξιφολόγχες, με τατουάζ σε μυώνες φουσκωμένους από αναβολικά, με αναγωγή του μπράβου-φουσκωτού-τραμπούκου σε role model για το λάιφσταϊλ της κρίσης. Και μόνη η παρατήρηση των σωματότυπων, των ενδυματολογικών σημάνσεων και των συμπεριφορών προσφέρει ευχερή οδό για την κατανόηση του στερεοτυπικού, θραυσματικού, συχνά προγλωσσικού, πλην τυπικά νεοναζιστικού λόγου τους, γεμάτου εθνοφυλετικό μίσος. Συν τα κάπως πιο εντόπια, επειδή ευκόλως αναγνωρίσιμα, χαρακτηριστικά του τσαμπουκά, του αλητόμαγκα, του μισογύνη, του θρασύδειλου, του αγελαίου παρακρατικού, του μεροκαματιάρη της βίας στα πεζοδρόμια και στις γειτονιές. Οι χρυσαυγίτικοι πυρήνες στήθηκαν με πρότυπα τη μαφιόζικη φαμίλια, ως προς τη νομή της λείας και του πλιάτσικου, και τα τάγματα εφόδου για άντληση μυθικής καταγωγής. Ελάχιστοι, πλην του μεσήλικος φυρερίσκου, φαίνεται να γνωρίζουν κάτι περισσότερο για τους γερμανοντυμένους της Κατοχής, ως δεξαμενή εγχώριας παράδοσης.

    Στον ηγετικό πυρήνα της Χ.Α. είναι εύκολο να διακρίνουμε τους «μορφωμένους» από τους επιχειρησιακούς φουσκωτούς. Δύο ή τρεις το πολύ είναι σε θέση να εκφέρουν στοιχειωδώς οργανωμένο λόγο, ακόμη και με τα στερεοτυπικά παραμιλητά της συνωμοσιολογίας και των αρνήσεων της Ιστορίας. Σύμφωνα με μαρτυρία, «ιδεολογικό μάθημα» στον πυρήνα Νίκαιας έκανε έφηβος μαθητής λυκείου· σε άλλη καταγραφή, μπερδεύουν τον μαίανδρο με τη σβάστικα κ.ο.κ. Σε σημείο, που να αναρωτιέται κανείς τι θα μπορούσε να καταφέρει αυτή η πρώην αντεργκράουντ συμμορία αν διέθετε κάποιους μορφωμένους ρήτορες.

    Φαίνεται όμως ότι για την άνοδό τους τον πρώτο ρόλο δεν έπαιξαν τα λόγια, αλλά οι εικόνες των φουσκωτών, των μπράβων με τα ξυρισμένα κρανία και τα αξύριστα μούτρα, τα τατουάζ, τις στολές παραλλαγής, τα στιλέτα και τις σιδηρογροθιές. Αυτοί επιβάλλουν την τάξη του αίματος, αυτοί μοιράζουν μεροκάματα και χαρτζιλίκια, δουλίτσες, αυτοί φρονηματίζουν τους διστακτικούς και τους λιπόψυχους. Και αυτοί ενσαρκώνουν τη φετιχιστική λατρεία της ωμής δύναμης, της στολής, του όπλου. Η βία τους απελευθέρωσε τη μόλις κρυμμένη βαναυσότητα του καφενόβιου περιθωριακού, του περιστασιακού προστάτη, του λούζερ ντεθμεταλά. Και απενοχοποίησε τη λανθάνουσα βαναυσότητα του κατεστραμμένου από την κρίση λαϊκού ανθρώπου, του ανεπανόρθωτα ξεπεσμένου μικροαστού, που είδαν τις ζωές τους μέσα σε ελάχιστα χρόνια να κυλιούνται στην ασημαντότητα, στα ανθρώπινα αναλώσιμα, στη σιωπή.

    Δεν υπάρχει γονίδιο ναζιστή. Υπάρχει όμως ένα θέαμα βίας, μια υπόσχεση ωμής δύναμης και ταύτισης μέσω υποταγής, τέτοιας που να μπορεί να εκληφθεί ως φαντασιακή διέξοδος από τον αδύναμο, τον κατεστραμμένο, τον απελπισμένο, αυτόν που χάνει την πίστη του στη δικαιοσύνη, την ισότητα και τη μέριμνα της δημοκρατίας. Ας το δούμε κατάματα. Τα φτυσίματα κόμπρας και το «τσοντοκάναλα» των πρωτοπαλίκαρων συνδέονται αφεύκτως με τα μπουνίδια και τα μαχαιρώματα στα σκοτεινά των συνοικιών: αυτό είναι το discours της Χ.Α. Και έχει απήχηση σε ένα μη αμελητέο μέρος πληθυσμού στην Ελληνική Δημοκρατία.

  11. D. on

    Η εύφλεκτη κοινωνική ύλη και η ναζιστική έκρηξη

    07 Οκτ 2013

    *Συνέντευξη με τον ιστορικό Χρήστο Χατζηιωσήφ

    Πώς εξηγείται η ξαφνική –δημοσκοπική – έκρηξη της Χρυσής Αυγής; Ποιο είναι το υπόστρωμα που την ευνόησε και πώς μπορεί το φαινόμενο της ενίσχυσης της ναζιστικής επιρροής να αντιμετωπιστεί στη ρίζα του; Η συζήτηση με τον ιστορικό Χ. Χατζηιωσήφ δεν περιορίζεται σε μια αναζήτηση αναλογιών σε προηγούμενες περιόδους, αναμετριέται με τα σημερινά ερωτήματα και επιχειρεί σύγχρονες απαντήσεις.

    Τη συνέντευξη πήραν
    οι Παύλος Κλαυδιανός και
    Στάθης Κουτρουβίδης

    Πώς βλέπετε τις τελευταίες εξελίξεις στην υπόθεση της Χρυσής Αυγής;
    Με δέος. Αν ήμουν πολιτικός θα οχυρωνόμουν πίσω από μια διατύπωση του τύπου «έχω πλήρη εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη». Δεν είμαι όμως πολιτικός και καθώς κανένας δεν μπορεί να αρνηθεί ότι δεν έχουμε μια δικαστική υπόθεση, αλλά μια πολιτική, επιτρέψτε μου να ανησυχώ. Γνωρίζουμε την αφορμή, αλλά όχι τα βαθύτερα κίνητρα της απότομης μεταβολής στη στάση της κυβέρνησης απέναντι στη ΧΑ. Από αυτά θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό η έκβαση της υπόθεσης. Θα πρόσθετα, και από την αποτελεσματικότητα των κυβερνητικών χειρισμών, όμως δεν μπορώ αυτή τη στιγμή να διακρίνω έναν τομέα όπου αυτοί υπήρξαν επιτυχείς. Οπωσδήποτε, διαπιστώνουμε ότι βρισκόμαστε σε μια φάση μεγάλης πολιτικής και θεσμικής ρευστότητας. Αποκαλύπτεται ότι η ΧΑ είχε διεισδύσει στην Αστυνομία, την ΕΥΠ και άλλους κρίσιμους τομείς της κρατικής μηχανής.

    Αποτελεί, λοιπόν, η ΧΑ έναν πραγματικό κίνδυνο για τη δημοκρατία;
    Αναμφισβήτητα ναι, αλλά όχι επειδή θα μπορούσε αυτή τη στιγμή να καταλάβει την εξουσία και να εγκαθιδρύσει ένα φασιστικό καθεστώς. Ως προς αυτό της λείπουν πολλές αντικειμενικές και υποκειμενικές προϋποθέσεις. Ας μείνουμε στις πρώτες. Δεν φαίνεται να έχει αποκαταστήσει προγραμματικές συγκλίσεις με ισχυρά εγχώρια οικονομικά συμφέροντα και ξένα κέντρα εξουσίας. Οι θρυλούμενες σχέσεις με κάποιους εφοπλιστές ίσως να υπάρχουν, αλλά δεν αρκούν για να στοιχειοθετήσουν προγραμματικές συγκλίσεις με συλλογικούς εκπροσώπους οικονομικών συμφερόντων. Είναι επίσης πιθανό σοβαρές ξένες υπηρεσίες να είχαν άμεση γνώση μέσω εσωτερικής πληροφόρησης για τη δράση της. Θα με εξέπληττε, όμως, αν αυτές οι σχέσεις είχαν προχωρήσει περισσότερο. Αυτή τη στιγμή οι ναζιστικές μεταμφιέσεις της παραμένουν ένα φοκλόρ, φονικό βέβαια, αλλά φολκλόρ. Ο κίνδυνος σήμερα έγκειται περισσότερο στο ότι η ΧΑ συμβάλλει στη διάλυση των πάντων, θεσμών και κοινωνίας, από την οποία δεν ξέρουμε τι θα προκύψει. Πιο επικίνδυνοι από την ίδια τη ΧΑ είναι οι διάφοροι μαθητευόμενοι μάγοι στον πολιτικό κόσμο και τα ΜΜΕ, που νομίζουν ότι μπορούν να τη χειραγωγήσουν.

    Πώς εξηγείται, όμως, η αναμφισβήτητη λαϊκή υποστήριξη προς τη ΧΑ, όπως εκφράσθηκε στις εκλογές του 2012 και μέχρι πρόσφατα και στις δημοσκοπήσεις;
    Για την ανάπτυξη της ΧΑ θα σας παρέπεμπα στις πολύ καλές δημοσιογραφικές έρευνες, με πλούσια τεκμηρίωση, σωστές ιστορικές πραγματείες, όπως είναι το βιβλίο του Δημήτρη Ψαρά. Αυτό που θα μπορούσα να προσθέσω από τη μεριά μου, είναι ότι την ξαφνική μαζικοποίηση παρόμοιων κινημάτων δεν μπορούμε να την εξηγήσουμε μόνο με το τι συνέβη την εποχή της ανόδου τους ή εκείνης που προηγήθηκε άμεσα από αυτήν. Η άνοδος του ναζισμού στη Γερμανία δεν μπορεί να ερμηνευθεί μόνο με την κρίση της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης 1929 – 1933 ή μόνο με ό,τι συνέβη στο Μεσοπόλεμο. Θα πρέπει να λάβει κανένας υπόψη του τις συνθήκες μέσα στις οποίες συντελέσθηκε η εκβιομηχάνιση και η αστικοποίηση της Γερμανίας από το 1870 και μετά. Ο αστικός πληθυσμός τριπλασιάσθηκε μέχρι το 1914 με την εισροή αγροτών στις πόλεις που ακόμα και όταν είχαν ενταχθεί στην παραγωγή ή είχαν επιτύχει την κοινωνική τους άνοδο, παρέμεναν αποκλεισμένοι πολιτισμικά και ψυχολογικά από τις κυρίαρχες εκφράσεις στο δημόσιο χώρο. Η οικονομική πολιτική μετά το 1929, με τη μετωπική επίθεση εναντίων τους και την αποτυχία του λόγου που συνόδευε αυτή την πολιτική να πείσει, νομιμοποίησε αισθήματα και στάσεις που προηγουμένως δεν τολμούσαν να εκδηλωθούν ανοικτά και στις οποίες οι Ναζί πρόσφεραν ψυχολογική αντιστάθμιση, κοινωνική προοπτική και ένα πολιτικό πλαίσιο.
    Αντίστοιχα, στη σημερινή Ελλάδα η διόγκωση της εκλογικής βάσης της ΧΑ δεν μπορεί να εξηγηθεί μόνο με την κρίση και τις μνημονιακές πολιτικές. Αυτές υπήρξαν ο πυροκροτητής. Η εύφλεκτη ύλη είχε όμως σωρευθεί από δεκαετίες. Μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας κατά τις τελευταίες δεκαετίες ήταν ουσιαστικά αποκλεισμένο από την καταναλωτική πανδαισία και ακόμα μεγαλύτερο δεν μπορούσε να επικοινωνήσει με τους κυρίαρχους καθημερινούς και όχι μόνο ιδεολογικούς λόγους. Η τηλεόραση κυρίως, και δευτερευόντως διάφορα γυαλιστερά έντυπα, αντιστάθμιζαν τις κάθε τύπου υλικές και ηθικές στερήσεις αυτών των στρωμάτων συντηρώντας τον ουσιαστικό πολιτισμικό αποκλεισμό τους.
    Αυτή η αλλοτρίωση «δικαιώθηκε», όταν με την κρίση διασπάσθηκαν, απογυμνώθηκαν ή κατέρρευσαν οι προηγούμενοι κυρίαρχοι λόγοι. Οι μέχρι τώρα αποκλεισμένοι αισθάνθηκαν δικαιωμένοι και η ΧΑ ήταν ένας χώρος που τους επέτρεπε να δηλώνουν την απόρριψη των κυρίαρχων ιδεολογικών δομών, χωρίς ταυτόχρονα να αισθάνονται ότι διακινδυνεύουν την ανατροπή του οικονομικού συστήματος. Η συμμετοχή τους σε αυτό ως καταναλωτές αποτελεί για αυτούς απαγορευμένο μεν, αλλά επιθυμητό καρπό. Θα εξαρτηθεί από την πολιτική και τη στάση των άλλων πολιτικών κομμάτων και κοινωνικών οργανώσεων, αν αυτή η κατηγορία συμπολιτών μας διευρυνθεί ή συρρικνωθεί σε ένα ασήμαντο αριθμητικά σκληρό πυρήνα, για τον οποίο ο λόγος και η πράξη της ΧΑ ανταποκρίνεται πλήρως στην ενστικτώδη αντίληψη που έχουν για τον κόσμο και τη ζωή.
    Ανεξάρτητα από την ύπαρξη οργανωμένων πολιτικών εκφράσεων, σε όλες τις εποχές υπάρχει αυτός ο εν υπνώσει σκληρός φασιστικός πυρήνας. Οι άνθρωποι αυτοί μεταφράζουν με τους δικούς τους πολιτισμικούς κώδικες τον κυρίαρχο κοινωνικό δαρβινισμό με το λόγο περί ανταγωνιστικότητας, αριστείας, ατομισμού κλπ. Τα παιδιά μαθαίνουν από την πιο μικρή ηλικία, μέσα από τους συνεχείς διαγωνισμούς που υποβάλλονται στο σχολείο, ότι η ζωή είναι ένας αγώνας όλων εναντίον όλων, ότι επιβιώνει «ο άριστος» και οι υπόλοιποι εκπίπτουν. Πρόκειται για μια παραφθορά της παλιάς δημοκρατικής αριστείας, που προσπαθούσε να δώσει ίσες δυνατότητες στην εκκίνηση σε όλους και επιβράβευε τους πρώτους ανάμεσα στους ίσους. Οι του σκληρού πυρήνα της ΧΑ αριστεύουν στον τσαμπουκά της γειτονιάς, στο μόνο περιβάλλον που το μπορούν. Είναι τραγικό ότι και εκτός ΧΑ, η λεκτική βία, η ειρωνεία με χυδαία υπονοούμενα, με λίγα λόγια η λαϊκότροπη μαγκιά και ο τσαμπουκάς έχουν καθιερωθεί ακριβώς στους χώρους, οι οποίοι μονίμως « καταδικάζουν τη βία από όπου και αν προέρχεται».

    Ο πυροκροτητής που λέτε, κρίση και μνημόνιο, υπάρχει και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, γιατί όμως δεν έχουμε και εκεί, στην Πορτογαλία για παράδειγμα, έξαρση του φασισμού;
    Δεν γνωρίζω ακριβώς τι συμβαίνει στην Πορτογαλία, αλλά διαπιστώνουμε ότι η αντιδημοκρατική δεξιά γνωρίζει άνθιση σε όλη την Ευρώπη και όχι μόνο στις χώρες του Νότου που πλήττονται περισσότερο από τις πολιτικές της λεγόμενης λιτότητας. Στη Γαλλία το Εθνικό Μέτωπο τείνει να αναδειχθεί στην πραγματική αξιωματική αντιπολίτευση, στην εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης βρισκόμενη Νορβηγία το αντίστοιχο κόμμα θα συμμετάσχει στην κυβέρνηση, όπως είχε συμβεί πριν από λίγα χρόνια στην Αυστρία, και σε πολλές χώρες, όπως στην Ισπανία, οι φασιστικές και ακροδεξιές τάσεις παραμένουν ακόμα ενσωματωμένες στις εκεί γαλάζιες πολυκατοικίες. Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες επίσης, με το πρόσχημα της αντιμετώπισης της κρίσης, περιγράφεται, όταν δεν παραβιάζεται το σύνταγμα, όπως γίνεται και στην Ελλάδα. Από την άποψη αυτή η Ιταλία των Μόντι, Λέτα και Ναπολιτάνο αποτελεί ένα εργαστήριο μετάλλαξης σύγχρονων συνταγμάτων.

    Παρά κάποιες αρχικές αμφιταλαντεύσεις η κυβέρνηση ούτε και τώρα φαίνεται να έχει εγκαταλείψει τη θεωρία των δύο άκρων που αποσταθεροποιούν, όπως λέει, τη δημοκρατία. Εσείς έχετε υποστηρίξει όμως ότι δεν υπάρχουν ομοιότητες με την περίοδο της Βαϊμάρης.
    Υποστηρίζω ότι οι ομοιότητες δεν είναι εκεί που τις αναζητούν. Η δημοκρατία της Βαϊμάρης δεν έπεσε από την πίεση των «άκρων», αλλά επειδή μετά από μια μακρά περίοδο υπονόμευσης του συντάγματος, προκειμένου να καμφθούν οι αντιδράσεις σε μια πολιτική περιορισμού των εισοδημάτων και των δικαιωμάτων, κυρίως των μισθωτών, η εξουσία παραδόθηκε από τους πολιτικούς εκπροσώπους του άρχοντος κοινωνικού συνασπισμού νομότυπα στους Ναζί με την φρούδα, όπως αποδείχθηκε, ελπίδα ότι συμμετέχοντας στην εξουσία θα λογικεύονταν.
    Ανάλογη οικονομική πολιτική με υποβάθμιση του κοινοβουλίου εφαρμόζεται σήμερα στην Ελλάδα, ανάλογες απόπειρες έγιναν για να ενσωματωθεί η άκρα δεξιά του ΛΑΟΣ τα αμέσως προηγούμενα χρόνια, ενώ πρόσφατα εκφράσθηκαν δημόσια ελπίδες από τους εργολαβικούς υποστηρικτές της σημερινής πολιτικής ότι θα λογικευθεί η ΧΑ ή έστω κάποια μερίδα της.
    Εδώ βρίσκονται οι πραγματικές ομοιότητες. Παρά το λόγο περί συνταγματικού τόξου, φαίνεται ότι η σχέση ανάμεσα στη ΧΑ και τα συστημικά κόμματα και ό,τι αυτά εκφράζουν δεν είναι σταθερά αρνητική, αλλά τουλάχιστον διαλεκτική, αν δεν είναι συμπληρωματική. Είναι χαρακτηριστικό, ότι ενώ πολλοί πολιτικοί της κυβερνητικής παράταξης εξέφρασαν τη διαφωνία τους με την εξίσωση ΧΑ = ΣΥΡΙΖΑ = δύο άκρα, και αυτό αναμφισβήτητα τους τιμά, εκείνοι που ο ισπανός φιλόσοφος Ουναμούνο είχε χαρακτηρίσει τους «πραιτωριανούς της αστικής τάξης», οι σχολιαστές στα ΜΜΕ, εξακολουθούν οι περισσότεροι απροκάλυπτα και μερικοί συγκεκαλυμμένα να χρησιμοποιούν τη θεωρία των δύο άκρων για να επιτεθούν στην ουσία μόνο στον ΣΥΡΙΖΑ.

    Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει διανύσει πολλά χιλιόμετρα στο δρόμο του μετασχηματισμού του σε ενιαίο κόμμα. Ταυτόχρονα, κρατά με μικρή αυξητική τάση το εκλογικό του ποσοστό. Πώς θα κάνει τα επόμενα βήματα;
    Αναμφισβήτητα, ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί σήμερα τη μεγάλη ελπίδα για σημαντική μερίδα των πολιτών. Η σταθερότητα του εκλογικού του ποσοστού θα μπορούσε όμως να εκληφθεί και ως στασιμότητα, δεδομένου του βαθέματος της κρίσης. Δεν είμαι αυτός που θα προτείνει το πώς θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ τα επόμενα βήματα, αλλά θεωρώ ότι θα βοηθούσε γενικά την κοινωνία η ύπαρξη κάποιων συγκεκριμένων, ρεαλιστικών στόχων, που θα ήταν κατανοητοί από όλους και θα τους κινητοποιούσαν. Αλλά για την έξοδό μας από το τέλμα δεν πρέπει να τα περιμένουμε όλα από τις προτάσεις των πολιτικών κομμάτων. Οι προγραμματικές ελλείψεις των κομμάτων αντικατοπτρίζουν εν πολλοίς αδυναμίες της κοινωνίας. Αρνούμαστε σήμερα να αποδεχθούμε ότι αυτό που γνωρίζαμε έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί και ότι, για να έρθει το νέο, χρειάζονται θυσίες και συμμετοχή. Χρειάζεται επίσης και αμφισβήτηση πολλών παλαιών βεβαιοτήτων και τρόπων δράσης. Ειδάλλως θα υφιστάμεθα θυσίες και εξευτελισμούς χωρίς τέλος.

    Και ένα νέο παραγωγικό μοντέλο θα απαιτήσει θυσίες

    Μετά τρία χρόνια μνημονιακής πολιτικής η συντελούμενη αποδιάρθρωση κάθε δημόσιου «εργαλείου» της όποιας παραγωγικής βάσης περιορίζει ένα εναλλακτικό σχέδιο, π.χ. από τον ΣΥΡΙΖΑ, να εφαρμοσθεί. Από την άλλη, αυτό επιβάλλει και επιτρέπει μια ριζοσπαστική στάση ή σωστότερα δίνει τη δυνατότητα δημιουργίας νέων θεσμών. Ποιό από τα δύο ισχύει κατά τη γνώμη σου;
    Αυτό που οπωσδήποτε αληθεύει από τα διάφορα που λέγονται για τη σημερινή οικονομία της χώρας και εκεί που συμπίπτουν οι απόψεις, είναι ότι «χρειάζεται αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου». Αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου προϋποθέτει επενδύσεις και οι επενδύσεις συνήθως προϋποθέτουν και συνοδεύονται από μείωση της κατανάλωσης. Αυτοί που υποστηρίζουν τη σημερινή πολιτική, ελπίζουν ότι με τη μείωση της κατανάλωσης, μέσω της μείωσης των μισθών και των συντάξεων και της έκπτωσης της αγοραίας αξίας της γης και των κτηρίων θα προσελκυσθούν κεφάλαια, δηλαδή επενδύσεις από το εξωτερικό που θα υλοποιήσουν την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου. Σε παλαιότερες εποχές το ξένο κεφάλαιο αντιμετωπιζόταν σαν «ο από μηχανής θεός», που θα απάλλασσε τα ανώτερα στρώματα της αστικής τάξης από το να συμβάλουν μέσω της φορολογίας στην εσωτερική συσσώρευση. Σήμερα όλη η χώρα υφίσταται αφαίμαξη οικονομικών και ανθρώπινων πόρων, χρηματοδοτεί τη συσσώρευση που γίνεται αλλού.
    Βέβαια επωφελείται και μια μικρή μερίδα συμπατριωτών μας, οι οποίοι δεν δρουν ως σουμπετεριανοί επιχειρηματίες, αλλά σαν ραντιέρηδες, σύγχρονοι Γκιουλμπεκιάν του 5%, ανίκανοι να δημιουργήσουν και γι’ αυτό πρόθυμοι να συμμετέχουν ως μεσάζοντες, χάρις στις διασυνδέσεις τους με την πολιτική, σε κάθε τύπου ιδιωτικοποίηση ή παραχώρηση αποκλειστικού προνομίου εκμετάλλευσης. Δέστε το παράδειγμα του ΟΠΑΠ όπου η ιδιωτικοποίηση και η επένδυση χρηματοδοτούμενη από εξωτερικό δανεισμό γίνεται από την πρώτη στιγμή και απροκάλυπτα μηχανισμός μεταφοράς πόρων εκτός της χώρας. Δεν θα μείνει η εξαίρεση. Αυτή η γιγαντιαία ανακατανομή εισοδημάτων και περιουσίας στο εσωτερικό και το εξωτερικό δεν μπορεί να γίνει με συναίνεση, αλλά επιβάλλεται με καταναγκασμό που συνεπάγεται περιορισμό της δημοκρατίας.
    Έχω την εντύπωση ότι ορισμένα μέτρα, όπως η διαθεσιμότητα ίσον απολύσεις των δημοσίων υπαλλήλων, τα οποία δεν έχουν θετικό οικονομικό αποτέλεσμα δεν οφείλονται μόνο στην προσπάθεια να ικανοποιηθούν ιδεοληψίες περί σπάταλου κράτους κλπ. στο εσωτερικό και το εξωτερικό, αλλά αποσκοπεί να τσακίσει το φρόνημα των πολιτών. Οι εμπνευστές αυτής της πολιτικής στο εξωτερικό γνωρίζουν ότι με αυτή την πολιτική δεν πρόκειται να επιτευχθεί καμιά αναδιάρθρωση του παραγωγικού μοντέλου στην Ελλάδα, αλλά μόνο η υποβάθμισή του στο επίπεδο που βρισκόταν προ πεντηκονταετίας. Επιμένουν όμως, γιατί η αφαίμαξη σε ανθρώπους και σε πόρους στηρίζει την αναδιάρθρωση του δικού τους παραγωγικού μοντέλου. Όταν αυτή έχει προχωρήσει, δεν θα διστάσουν να επιρρίψουν την ευθύνη για την κοινωνική εξαθλίωση που συνέβαλαν να επέλθει στην Ελλάδα, στα σημερινά τους εγχώρια εκτελεστικά όργανα, τους έλληνες πολιτικούς, οι οποίοι γι’ αυτούς παραμένουν αναλώσιμοι.
    Μια αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου με άλλους κοινωνικούς και πολιτικούς συσχετισμούς δεν απαλλάσσεται από τους καταναγκασμούς της συσσώρευσης. Και σε αυτήν την περίπτωση θα υπάρξει μείωση της κατανάλωσης, αλλά τουλάχιστον με την ελπίδα ότι θα βελτιωθεί η απόδοση της οικονομίας και ότι οι πολίτες θα απολαύσουν κάποτε τους κόπους των θυσιών τους και, κυρίως, ότι συμμετέχοντας δημοκρατικά θα έχουν ανακτήσει την αξιοπρέπειά τους. Χρειάζεται λοιπόν και σε αυτή την περίπτωση να εξασφαλισθεί η συναίνεση. Για να γίνει αυτό με δημοκρατικά μέσα χρειάζεται να προσδιορισθούν οι στόχοι και τα μέσα για την υλοποίησή τους.
    Στα μέσα περιλαμβάνονται σαφείς πολιτικές συμμαχίες. Αυτό δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα από κανέναν και αυτό δεν οφείλεται στην κατάρρευση των δημόσιων εργαλείων, αλλά στο ότι η Αριστερά αιφνιδιάστηκε και αυτή από την κρίση. Σε αυτές τις συνθήκες, με αυτές τις προγραμματικές ελλείψεις, φοβάμαι ότι να μιλάμε για νέους ή εναλλακτικούς θεσμούς δεν έχει μεγάλο νόημα, για να το πω ευγενικά.

    Από την Εποχή στις 6/10/2013

    http://koutrouvous.wordpress.com/2013/10/07/%CE%B7-%CE%B5%CF%8D%CF%86%CE%BB%CE%B5%CE%BA%CF%84%CE%B7-%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%8D%CE%BB%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%BD%CE%B1%CE%B6%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9/

  12. Doctv on

    Βαλαωρίτης: «Φτύνουν μίσος και εκδίκηση»

    «Να συνεχιστεί ο αγώνας, ώστε να εκλείψουν πρώτα-πρώτα οι αιτίες του φαινομένου και μετά τα αποτελέσματα»

    DOC TV
    04.10.2013

    Μετά την αποφυλάκιση των βουλευτών της Χρυσής Αυγής, ο Νάνος Βαλαωρίτης έδωσε συνέντευξη στο Βήμα Fm. «Πού βρέθηκαν όλοι αυτοί; Έχω ζήσει τρία φασιστικά καθεστώτα και μόνο οι βασανιστές τους ήταν τέτοια μούτρα. Το έγκλημα και ο φασισμός ενώθηκαν εδώ, για να δημιουργήσουν θρασύδειλους και δαιμονισμένους. Πιστεύω ότι τους εξέθρεψε η άθλια οικονομική κατάσταση των μνημονίων που μας επέβαλαν οι εταίροι μας και οι φίλοι μας οι γερμανοί, που με μίσος λένε τέτοια ψέματα σε βάρος μας. Αυτά συνδέονται μεταξύ τους».

    «Αργοπόρησαν πολύ να πάρουν μέτρα. Είχαν ορισμένες δικογραφίες, αλλά τις είχαν κλείσει σε συρτάρι. Αυτά όλα εξέθρεψαν το θηρίο, διότι αν δεν το αντιμετωπίσεις, αποθρασύνεται. Έτσι είναι ο φασισμός. Εάν δεν τον αντιμετωπίσεις μαζικά, επεκτείνεται».

    «Θέλω να συνεχιστεί ο αγώνας, ώστε να εκλείψουν πρώτα-πρώτα οι αιτίες του φαινομένου και μετά τα αποτελέσματα, που είναι αυτοί οι ψυχωτικοί άνθρωποι που αναλαμβάνουν να εκτελέσουν αυτές τις μεθόδους. Για να βγει εκτός νόμου, πρέπει πρώτα να στηριχθούν όλες οι εγκληματικές κατηγορίες. Δεν είμαστε δυστυχώς μια χώρα που μπορεί να στείλει στο Άουσβιτς ή στη Σιβηρία χιλιάδες ανθρώπους. Πρέπει να ακολουθήσει τη διαδικασία των δημοκρατικών ελευθεριών…».

    Πριν τη σύλληψη των βουλευτών της Χρυσής Αυγής, είχε δηλώσει: «Οι διανοούμενοι θα πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους, προτού να είναι πολύ αργά. Αν σήμερα ο στόχος των νεοναζί είναι οι μετανάστες, αύριο θα είμαστε εμείς, αλλά και όλοι οι διανοούμενοι που κρίνουν πως αυτή τη στιγμή δεν πρέπει να μιλήσουν. Η σιωπή των διανοουμένων μπροστά στα επικίνδυνα φαινόμενα του καιρού μας οφείλεται σε ένα συνδυασμό φόβου, βολέματος και εγωισμού. Κάποιοι αποφεύγουν να μιλήσουν και να εκτεθούν, για να μη χάσουν τις θέσεις τις οποίες κατέχουν. Άλλοι μένουν προσηλωμένοι στο έργο τους, πιστεύοντας πως τίποτα έξω από αυτό δεν τους αφορά. Πολλοί από τους συναδέλφους μου, διανοούμενους και συγγραφείς, δε μοιάζουν να το παίρνουν στα σοβαρά. Δε βαριέσαι, έχουμε δει κι άλλα κι αυτό θα περάσει, λένε ελαφρά τη καρδία».

  13. ΧΡΟΝΟΣ on

    Reblogged this on ΕΛ ΕΘΝΟΣ.

  14. Γούσης Πήλιος on

    Καλημέρα. Έχετε τρόφιμα;
    – Ναι. Είσαι Έλληνας;
    – Δεν υπάρχει Ιουδαίος και Έλληνας, δεν υπάρχει δούλος και ελεύθερος, δεν υπάρχει άντρας και γυναίκα… (Προς Γαλάτας Επιστολή Απ.Παύλου, 3,28) .
    – Ποιος είσαι ρε;
    – Ονομάζομαι Ιησούς. Είμαι εβραίος.
    – Χάσου από δω ρε. Είναι μόνο για Έλληνες λέμε.
    ….
    – Καλημέρα. Πεινάω. Έχετε κάτι;
    – Ναι, μοιράζουμε τρόφιμα. Είσαι Έλληνας;
    – Όχι. Ονομάζομαι Λόρδος Βύρων, είμαι Άγγλος αλλά λατρεύω τη χώρα σας. Πέθανα γι’ αυτήν πριν χρόνια.
    – Ουστ από δω μωρή αδερφάρα Εγγλέζε.

    – Γεια σας. Είμαστε ρακένδυτοι, πεινάμε πολύ, είμαστε αποκαμωμένοι.
    – Τι θέλετε όλοι εσείς εδώ ρε; Είστε Έλληνες;
    – Όχι κύριε. Είμαστε ξένοι. Γάλλοι, Γερμανοί, Ιταλοί, Πολωνοί, Σουηδοί. Είμαστε το τάγμα των Φιλελλήνων. Πολεμήσαμε για την Ελλάδα το 21, στη μάχη του Πέτα, στο Κομπότι. Σκοτωθήκαμε για την Ελλάδα. Υπάρχει μνημείο για μας στην πλατεία του Ναυπλίου. Να κι εδώ δίπλα στο Σύνταγμα υπάρχει οδός αφιερωμένη σε μας. Φιλελλήνων λέγεται.
    – Να πάτε στο διάολο ρε. Εδώ είναι μόνο για Έλληνες. Στα τσακίδια ρε.

    -Μας συγχωρείτε . Είμαστε λαβωμένοι, γεμάτοι αίματα και χώματα ελληνικά πάνω μας. Πεινάμε και διψάμε.
    -Τι είστε εσείς ρε αράπηδες και ξένοι!
    -Είμαστε Άγγλοι, Νεοζηλανδοί, Αυστραλοί, Ινδοί και Πακιστανοί. Πολεμήσαμε εδώ τους ναζί, βοηθήσαμε την Ελλάδα στον αγώνα κατά των Γερμανών. Μας έκρυβαν οι Έλληνες, μας έδιναν φαγητό και νερό. Εσείς τι είστε με ξυρισμένα κεφάλια και μαύρες μπλούζες;
    -Εμείς δίνουμε φαγητά μόνο για Έλληνες. Φύγετε από δω γαμημένοι αράπηδες. Έξω οι ξένοι λέμε.
    ….
    -Μιρμενγκιές (καλημέρα).
    -Τι θες ρε βλάκα;
    -Μπούκ, ούγι (ψωμί, νερό).
    -Φύγε από δω ρε καργιόλη ξένε.
    -Είμαι ο Μάρκος Μπότσαρης κύριε. Μιλώ αρβανίτικα, τη γλώσσα των ηρώων της Επανάστασης. Τη γλώσσα της Μπουμπουλίνας, του Κριεζιώτη, του Ανδρέα Μιαούλη.
    -Εξαφανίσου από δω ρε ηλίθιε. Οι Έλληνες μόνο ελληνικά μιλάνε. Κωλοαλβανέ γαμώ το σπίτι σου.

    – Χαίρετε. Έχετε λίγο φαγητό για έναν γέροντα;
    – Είσαι Έλληνας;
    – Σωκράτης ονομάζομαι κύριε. Δεν είμαι Αθηναίος, ούτε Έλληνας πολίτης, αλλά πολίτης του κόσμου (Πλούταρχος, Ηθικά, τόμ.15).
    – Άει στο διάολο ρε κωλόγερε συριζαίε. Χάσου από δω. Εδώ είναι μόνο για Έλληνες.

    -Συγγνώμη…
    -Πάλι εδώ ρε αδερφάρα Εβραίε; Δεν σου είπα να φύγεις από δω;
    -Φύγετε από μένα εσείς οι καταραμένοι, στη φωτιά την αιώνια, που έχει ετοιμαστεί για το διάβολο και τους αγγέλους του. Γιατί πείνασα, και δε μου δώσατε να φάω, δίψασα, και δε μου δώσατε να πιω, ξένος ήμουν, και δε με περιμαζέψατε, γυμνός ήμουν, και δε με ντύσατε, άρρωστος και στη φυλακή, και δε με επισκεφτήκατε [Κατά Ματθαίον, 25.31 (41-43)].
    -Άντε ρε βλάκα φύγε από δω. Άντε μπράβο.

    -Καλημέρα. Πεινάμε. Έχετε κάτι να μας δώσετε;
    -Είστε Έλληνες ρε;
    -Ναι κύριε. Όλοι είμαστε Έλληνες. Εγώ ονομάζομαι Εφιάλτης. Ο κύριος δίπλα μου είναι ο Νενέκος. Πιο δίπλα ο Τσολάκογλου, ο Ράλλης, ο Λογοθετόπουλος. Παραδίπλα ο Πήλιος Γούσης.
    -Κι εσείς εκεί τι είστε ρε;
    -Κι εμείς Έλληνες. Συνεργάτες των Γερμανών στην Κατοχή, ταγματασφαλίτες και χίτες. Εκτελέσαμε πολλούς Έλληνες αγωνιστές, κάψαμε χωριά και υπηρετήσαμε τις δυνάμεις Κατοχής.
    -Άντε επιτέλους ρε πούστη. Επιτέλους Έλληνες! Ηλία έλα δω ρε. Επιτέλους ήρθαν Έλληνες γαμώ το. Άντε και πήξαμε με τον κάθε βλάκα ξένο που ερχόταν εδώ και ζήταγε να φάει. Κοπιάστε συμπατριώτες να φάμε. Κοπιάστε. Αίμα τιμή ρε…»

  15. […] « Τι κρύβεται κάτω από τη στολή παραλλαγής της “Χρυσής… 5-10-2013 : Εκδήλωση στη Γλυφάδα για το προσφυγικό ζήτημα » […]

  16. Οι ορκωμοσίες των μελών της Χρυσής Αυγής
    jailgoldendawn / 20/03/2014
    Στην ανάρτηση αυτή, παραθέτουμε απομαγνητοφωνημένη την τελετή ορκωμοσίας δοκίμων μελών της Χρυσής Αυγής (“πυρήνας υποδοχής) που πραγματοποιήθηκε στα γραφεία της στις 23/07/2011. Ολόκληρο το βίντεο υπάρχει στη δικογραφία της δίωξης της Χρυσής Αυγής. Μετά το κείμενο της ορκωμοσίας, ακολουθεί κομμάτι της ανάκρισης του Γ. Γερμενή από τις ανακρίτριες, χρήσιμο για την κατανόηση της δομής της οργάνωσης, του ορισμού της έννοιας του “μέλους”, κλπ.

    ———————————————–

    “…Εμφανίζονται σε έδρανο ο Γερμενής, ο Μιχαλολιάκος, (ήδη κατηγορούμενος) και ο Γεώργιος Μισιάκας (ή Μάστορας), με ακροατήριο. Στο βήμα εμφανίζονται και εκφωνούν λόγο διαδοχικά ο Γερμενής, ο βοηθός του Γ. Μισιάκας και 6 εκ των εννέα επιτυχόντων νέων δόκιμων μελών του πυρήνα υποδοχής της Χ.Α.

    orkomosia_xa2 Πρώτος, παίρνει το λόγο ο Γιώργος Γερμενής.

    Γιώργος Γερμενής: Συναγωνιστές και συναγωνίστριες. Είμαι στην ευχάριστη θέση σήμερα να παρουσιάσω το νέο πυρήνα δόκιμων μελών μας. Σε μια χώρα που η φιλοπατρία, η αληθινή ιστορία του γένους μας αλλά και η πραγματική πορεία που θα πρέπει να έχει το γένος για να οδηγηθούμε τελικά σε ένα Τρίτο Ελληνικό Πολιτισμό ακούγονται λέξεις άγνωστες αλλά και σε κάποιους ξεπερασμένες. Εμείς εδώ καταφέραμε να δημιουργήσουμε ένα κρυφό σχολείο και να διδάξουμε νέους Έλληνες, νέους χρυσαυγίτες στα ιδανικά της φυλής μας, της ιδεολογίας μας και της ίδιας μας της υπάρξεως. Διδάξαμε τους νέους μας για τη λατρεία των προγόνων μας, για τη συνέχεια της γης και του αίματος που ρέει στις φλέβες μας, αλλά κυρίως διδάξαμε το ήθος και την αρετή του χρυσαυγίτη. Η γενναιότητα, η εντιμότητα, ειλικρίνεια, συντροφικότητα, λέξεις άγνωστες για το σημερινό κατάντημα που ονομάζεται Ελλάδα. Είχαμε το θάρρος να παρουσιάσουμε στους νέους μας τη σημερινή ελληνική κατάσταση, όπως πραγματικά είναι. Αλλά να μη λιποψυχήσουμε μπροστά στο γίγαντα με τα γυάλινα πόδια, του Τζέφρευ, του Αντωνάκη, της Μέρκελ και του Σαρκοζί. Το θάρρος να παρουσιάσουμε στους νέους μας γιατί εμείς έχουμε αναγνωρίσει τον αληθινό εχθρό της φυλής μας, που δεν είναι άλλος από τον ΑΙΩΝΙΟ ΕΒΡΑΙΟ. Τους περίπου 4 μήνες που ολοκληρώθηκαν οι δώδεκα θεματικές ενότητες όσον αφορά την κατάρτιση των υποψηφίων δόκιμων μελών, οι υποψήφιοι έδειξαν πειθαρχία και πίστη και ήσαν συνεπείς στις όποιες επιταγές των καθηκόντων τους. Με κορύφωση την 3ημερη κατασκήνωση την προηγούμενη εβδομάδα. Ως χρυσαυγίτης είμαι φύσει αισιόδοξος και σταματάω ποτέ να μάχομαι και έτσι πιστεύω ότι τα δόκιμά μας μέλη θα επανδρώσουν επάξια το κίνημά μας. Ζήτω η νίκη.

    Καλώ το συναγωνιστή και βοηθό μου Γιώργο Μάστορα.

    Γιώργος Μάστορας: Αρχηγέ, συναγωνιστές και συναγωνίστριες. Πριν σας μιλήσω γι’ αυτό τον πυρήνα, να σας πω ότι οι εκπαιδευτικές διαδικασίες για τον επόμενο πυρήνα υποδοχής, τόσο για αγόρια όσο και για κορίτσια θα ξεκινήσουν το Σεπτέμβριο. Επίσης θα ήθελα να ευχαριστήσω τους συναγωνιστές Νίκο Γιοχάλα και Θωμά Κοσμά, για τη βοήθειά τους σ’ αυτούς τους πυρήνες και ασχολούμενος μ’ αυτούς εδώ, έχω να πω ότι από τους 9 συνολικά υποψηφίους, που ολοκλήρωσαν επιτυχώς αυτά τα μαθήματα, θα σας μιλήσουν σήμερα έξι.

    Το θέμα της ομιλίας αυτών των συναγωνιστών έχει ενιαίο θέμα και χαρακτήρα. Ο τίτλος της είναι «Είμαι χρυσαυγίτης, γιατί είμαι επαναστάτης». Αυτό σημαίνει ότι για μας ότι το να είσαι χρυσαυγίτης, το να είσαι επαναστάτης, σημαίνει να ρουφάς τη ζωή δημιουργικά, εντασσόμενος σε μια ανώτερη συλλογικοτητα ξεχωριστών ανθρώπων, με ιδέα και αληθινή πίστη προς αυτήν. Να είσαι προσανατολισμένος προς τον υπέροχο σκοπό διαχρονικής αξίας, που ξεπερνά τα αστικά και μαρξιστικά στερεότυπα. Πρώτα απ’ όλα αφορά την εσωτερική μας ολοκλήρωση. Αυτό έχει να κάνει με την προσωπικότητα και όχι το άτομο. Αυτή η εσωτερική ολοκλήρωση είναι που μας βοηθά και μας παροτρύνει να σκοτώσουμε τον εβραίο, που τυχόν κουβαλάμε μέσα μας και ο οποίος αποτελεί την αρνητική πλευρά του εαυτού μας, εκφράζοντας ο,τιδήποτε παρακμιακό, εκφυλισμένο, μίζερο και ποταπό πιθανότατα, που μας έχει διαβρώσει στο παρελθόν. Αυτός είναι ο μεγάλος ιερός πόλεμος, από τον οποίο καταρχάς πρέπει να βγούμε νικητές. Στη συνέχεια, η αποστολή μας είναι να ξανανιώσουμε τον κόσμο σύμφωνα με τη δική μας κοσμοθεωρία και βιοθεωρία. Γιατί μια επαναστατική κίνηση όπως η Χρυσή Αυγή δεν υπερασπίζεται τη στιγμή αλλά το μέλλον. Ένα μέλλον (…) που θα έχουν την αληθινότερη πίστη, τη μεγαλύτερη υπομονή και τη μακρύτερη μνήμη.

    Η λέξη χρυσαυγίτης, λοιπόν, όσο απλοϊκή και αν ακούγεται ηχητικά, τόσο πολύπλοκη, συναρπαστική και ηρωική είναι ως έννοια, ως ουσία και βεβαίως σαν ένας νέος τρόπος ζωής, όπως άλλωστε, έλεγε και ένα παλιό σύνθημά μας, ένα σύνθημα που βασίζεται στο αίμα και την τιμή. Γι’ αυτό και δεν είναι καθόλου τυχαία η στεντόρια ιαχή «Αίμα, τιμή, Χρυσή Αυγή», που δονεί τις συγκεντρώσεις μας. Στο παρελθόν από τους πυρήνες υποδοχής έχουν περάσει πάρα πολλοί. Ανάμεσά τους πάρα πολλοί, σημερινά μέλη και τα στελέχη του κινήματος, οι οποίοι με τις πράξεις τους προσπαθούν να αποτελούν το ιδεατό πολιτικό παράδειγμα σύμφωνα με τα λόγια του Ιουλίου Έβολα: «Να αυτός δρα όπως ένας άνθρωπος του κινήματος». Υπήρξαν όμως και άλλοι, που πρόδωσαν-ντρόπιασαν την ιδιότητα του χρυσαυγίτη και προδώσανε την εμπιστοσύνη μας. Ο μεγάλος Γιόσεφ Γκέμπελς έλεγε, πολύ εύστοχα, πως «Στους σκληρούς καιρούς που θα έρθουν τα παραδείγματα θα είναι πιο σημαντικά από τους ανθρώπους». Έτσι κι εμείς στους σκληρούς καιρούς που ήδη διανύουμε πιστεύουμε πως οι αληθινοί και συνειδητοποιημένοι χρυσαυγίτες στην καρδιά και στο μυαλό είναι περισσότεροι σπουδαίοι και αναμφίβολα πιο σημαντικοί από τους αορίστου τύπου εθνικιστές και λοιπούς περαστικούς και τουρίστες. Όσοι έχουν απαιτήσεις από μας, αλλά οι ίδιοι, από την άνεση του σπιτιού τους, δεν βοηθούν στο ελάχιστο αυτή τη μεγαλειώδη προσπάθεια, όσοι γκρινιάζουν, περιαυτολογούν, ασχημολογούν ασύστολα και εκ του ασφαλούς για το σημερινό κατάντημα της χώρας, αλλά αρνούνται να σηκωθούν από τον καναπέ τους και να δράσουν θετικά και ουσιαστικά, τους αφιερώνω την παρακάτω ρήση: «Όποιος έχει καταστήσει τον εαυτό του σκώληκα, δεν πρέπει να παραπονιέται όταν τον πατούν». Την ημέρα της κρίσης, λοιπόν, μακριά από τις οποιεσδήποτε παπαδίστικες θεωρίες περί άφεσης αμαρτιών, εκτός από τους εχθρούς μας, θα κλείσουμε τους λογαριασμούς μας οριστικά και αμετάκλητα, και με όλους όσους παρίσταναν τους επιτήδειους ουδέτερους. Τότε, δεν θα τους ρωτήσουμε αν μέχρι τότε ταλαντευόντουσαν προς τα δεξιά ή προς τα αριστερά, γιατί απλούστερα θα ταλαντεύονται από τον κρεμασμένο τους λαιμό».

    Λίγο πριν παραδώσω το βήμα του ομιλητή στους νέους μας συναγωνιστές και εξακοντίζοντας τη πρόκλησή μας στ’ αστέρια, σας λέω ότι συνεχίζουμε να προετοιμαζόμαστε για τη στιγμή της τελικής φάσης του ιερού πολέμου απέναντι στο αντιφυσικό και σάπιο αυτό καθεστώς. Με πίστη στην αθάνατη ιδέα μας, με πειθαρχία στον αρχηγό και την ηγεσία του κινήματος, με αληθινό αγώνα μέχρι την τελική νίκη, θα συντάξουμε το όραμα, θα δράξουμε την ημέρα, θα φέρουμε το ποθούμενο. Όσοι ζωντανοί προσέλθετε. Ζήτω η νίκη!.

    Γλυτσός Ιωάννης: Συναγωνιστές και συναγωνίστριες, ονομάζομαι Γλυτσός Ιωάννης. Είμαι δόκιμο μέλος του πυρήνα υποδοχής της Χρυσής Αυγής. Εάν κάποιος από αυτή την αίθουσα, μου ζητούσε να του δείξω κάποιον επαναστάτη, θα του έδειχνα αβίαστα το διπλανό του. Γιατί Χρυσαυγίτης, σημαίνει επαναστάτης. Αν το εξετάσουμε πιο διεξοδικά, θα δούμε πως ισχύει και το αντίστροφο. Δηλαδή επαναστάτης σημαίνει χρυσαυγίτης. Γιατί συναγωνιστές, αν εξαιρέσουμε τους χρυσαυγίτες, ποιοι άλλοι μπορούν να υποστηρίξουν τον αντίθετο. Μήπως αυτοί που βρίσκονται στ’ αριστερά, οι αναρχικοί, τα αγαπημένα παιδιά του συστήματος;… Μήπως οι κομμουνιστές θεωρούνται επαναστάτες;… Μήπως την εθνική επανάσταση θα την φέρει ο Καρατζαφέρης; Πως; Με ομοφυλόφιλους και νέους στο κόμμα του;… Συναγωνιστές, ας μη γελιόμαστε. Η λέξη επαναστάτης στην Ελλάδα του σήμερα είναι συνώνυμη της λέξης χρυσαυγίτης. Γιατί ο χρυσαυγίτης τολμά και κάνει πράξη αυτό, που οι άλλοι φοβούνται να ψιθυρίσουνε. Ο χρυσαυγίτης καθάρισε τον Άγιο Παντελεήμονα. Ο χρυσαυγίτης τιμά μέχρι σήμερα τη νίκη των ηρώων μας. Ο χρυσαυγίτης είναι επιφορτισμένος με το βαρύ φορτίο της αφύπνισης, λούζοντας με «ΑΠΟΛΛΩΝΙΟ ΦΩΣ» τις ψυχές των Ελλήνων. Γι’ αυτό άλλωστε και μας πολεμούν λυσσαλέα. Όπως οι Έλληνες προσπαθούν να νικήσουν το ΛΕΟΝΤΑ. Όμως δεν θα καταφέρουν να νικήσουν. Κι αυτό γιατί ο χρυσαυγίτης δεν πετάει πετρούλες και φεύγει. Άντιθέτως, είναι ο πολεμιστής, που η μοίρα τον έχει επιλέξει για να είναι αυτός που θα σφυρηλατηθεί στο ατέρμονο αμόνι της τιμής και του αίματος. Η ατσαλένια θέλησή μας είναι αυτή που έχει οδηγήσει μέχρι εδώ και θα μας φτάσει μέχρι τη νίκη. Μια νίκη που δεν είναι τόσο μακριά όσο φαντάζει. Ζήτω η νίκη!.

    Δημητρης Θεοδωρακόπουλος: Συναγωνιστές και συναγωνίστριες, ονομάζομαι Δημήτρης Θεοδωρακόπουλος και είμαι δόκιμο μέλος του πυρήνα υποδοχής της Χρυσής Αυγής. Είμαι χρυσαυγίτης γιατί είμαι επαναστάτης και είμαι επαναστάτης γιατί μέσα στις φλέβες μου κυλάει αίμα ελληνικό. Με ιστορία, επιτεύγματα και μάχες χιλιάδων χρόνων. Δεν είναι τυχαίο το DNA μας διαφέρει από όλους τους άλλους λαούς. Διαφέρει γιατί έχει χαρακτηριστικά και στοιχεία που έχουν περαστεί από τους αρχαίους προγόνους σε μας, οι οποίοι άφησαν το όνομά τους ανεξίτηλο στην ιστορία του ελληνικού έθνους με τα κατορθώματά τους. Άλλοι ήσαν πολεμιστές, άλλοι ήσαν φιλόσοφοι, ιστορικοί κ.ο.κ. Γι’ αυτό και έχουμε υποχρέωση προς αυτούς τους ήρωες, να μη σταματήσουμε ποτέ τον αγώνα… Έτσι λοιπόν η σκυτάλη έχει έρθει στα δικά μας χέρια τώρα, για να παλέψουμε για τα δύο πιο σημαντικά πράγματα, που έχει βάλει στόχο ο διεθνής σιωνισμός και προσπαθεί με ό,τι ύπουλο στόχο έχει να τα εξαφανίσει. Το αίμα της φυλής μας και την τιμή του έθνους μας. Αυτή είναι η κληρονομιά μας και οφείλουμε να την προστατέψουμε με νύχια και με δόντια. Εδώ και αρκετά χρόνια έχουν ξεκινήσει να μας πολεμάνε στα πιο στοιχειώδη στοιχεία του πολιτισμού μας. Στο αίμα μας, στη γλώσσα μας και στη θρησκεία μας. Γι’ αυτό παρατηρείται στη χώρα μας το μεγάλο κύμα λαθρομετανάστευσης. Γιατί θέλουν να εξαφανίσουν το ελληνικό στοιχείο τελείως. Γι’ αυτό το λόγο και μας κυβερνάνε και ανθέλληνες μασόνοι. Το θεωρώ χάρισμα, δώρο Θεού να είσαι Έλληνας. Αλλά το να είσαι χρυσαυγίτης είναι τιμή και αξίωμα. Είναι τρόπος ζωής. Και δεν γίνεσαι χρυσαυγίτης με το να ξυρίσεις το κεφάλι και να φορέσεις άρβυλα (…) ελληνική συνείδηση, επιμονή, πειθαρχία, πολλά χρόνια αγώνα για τις ιδέες και τα πιστεύω μας, αλλά πάνω απ’ όλα καρδιά και ψυχή σαν αυτή των αρχαίων Σπαρτιατών. Δεν ντρέπομαι ούτε φοβάμαι να λέω ότι είμαι χρυσαυγίτης. Μην τυχόν με πουν κακό, φασίστα ή ναζί. Αν θέλουν εκείνοι, ναι, είμαι και ναζί και οι ναζί θα βγάλουν την Ελλάδα από το βούρκο που εκείνοι την έχουν ρίξει. Είμαι υπερήφανος που είμαι Έλληνας, είμαι υπερήφανος που ανήκω σε ένα εθνικοσοσιαλιστικό κίνημα, που ο αρχηγός του μέχρι και ο τελευταίος χρυσαυγίτης δίνει καθημερινά τη δική του μάχη στο δρόμο και είναι πρόθυμος να παραταχθεί στην πρώτη γραμμή, να πολεμήσει και να θυσιαστεί για το κίνημά μας, για τις ιδέες μας και πάνω απ’ όλα για το έθνος μας μέχρι τη νίκη. Ζήτω η νίκη! Ζήτω η Χρυσή Αυγή! Ζήτω ο Αρχηγός!

    Νίκος Αποστόλου (ήδη κατηγορούμενος-προσωρινά κρατούμενος): Συναγωνιστές και συναγωνίστριες, ονομάζομαι Αποστόλου Νίκος και είμαι δόκιμο μέλος του νέου πυρήνα της Χρυσής Αυγής. Θα ήθελα να ξεκινήσω με μία φράση, που μου είπε ένας συναγωνιστής μας στην αρχή των πυρήνων. ‘Κανείς, επειδή γίνεται μέλος, ονομάζεται χρυσαυγίτης’. Εγώ να σας πω την αλήθεια απόρησα και τον ρώτησα γιατί. Εκείνος μου απάντησε: “Οι Χρυσαυγίτες περνάνε κάθε μέρα εξετάσεις και μόνοι τους μπορούν να αποδείξουν αν πρέπει να είναι και να λέγονται χρυσαυγίτες”. Εγώ κατάλαβα πολλά από αυτή την κουβέντα, γιατί με βοήθησε να πιστέψω στον εαυτό μου, να καταλάβω πως κάθε ώρα, κάθε στιγμή πρέπει να δίνω το δικό μου αγώνα, όπου και οπως μου ζητηθεί. Κανείς μας δεν ήρθε εδώ με το ζόρι. Όλοι γνωρίζουμε το λόγο που βρισκόμαστε εδώ… Είναι οι ιδέες μας, τα ‘πιστεύω’ μας. Αυτά που αγαπάμε, γι’ αυτά που αγωνιζόμαστε… .Πρέπει να καταλάβουν πως ο αγώνας μας δίνεται στο δρόμο, όπως μόνο εμείς ξέρουμε. Όχι μέσα από τα σπίτια τους, οι επαναστάτες του σαλονιού. Ξέρουμε πως όλοι είναι εναντίον μας, μας πολεμούν με κάθε μέσο. Μα πάνω απ’ όλα με ψέματα και προβοκάτσιες. Απλά συναγωνιστές και συναγωνίστριες να μάθουν πως θα μας βρίσκουν πάντοτε μποοστά τους. Σε κάθε γειτονιά, σε κάθε δρόμο σε κάθε πλατεία. Πως θα είμαστε ενωμένοι σε μια γροθιά και θα τους πολεμήσουμε με κάθε τρόπο ως το τέλος. Πιστεύω πως όλοι μέσα μας κρύβουμε ένα επαναστάτη. Ένα χρυσαυγίτη επαναστάτη. Γιατί μέσα μας κυλάει αίμα ελληνικό.. Τέλος, θα ήθελα να σας πω πως από τη στιγμή που είναι ο αρχηγός μας δίπλα μας και όλοι οι συναγωνιστές μας που έχουν δώσει τα πάντα για τη Χρυσή Αυνή, να μη φοβάστε τίποτε. Να είστε δίπλα μας σε κάθε αγώνα, σε κάθε μάχη και θα αργήσει να έρθει η νίκη. Ζήτω η νίκη! Ζητώ ο αρχηγός! Ζήτω η Χρυσή Αυγή!

    Ιωάννης Χρυσοβιτσάνος: Συναγωνιστές και συναγωνίστριες, ονομάζομαι Χρυσοβιτσάνος Ιωάννης και είμαι δόκιμο μέλος των πυρήνων υποδοχής της Χρυσής Αυγής. Χρυσή Αυγή. Χρυσαυγίτης, χρυσαυγίτισσα. Μεγάλες λέξεις, μα εμείς πολύ μικροί. Εύχομαι κάποιοι να καταφέρουν να τις αγγίξουν. Ένας ιδιαίτερος τρόπος ζωής, ταγμένος για Ελλάδα. Όπου καί να τον βάλεις θα ξεχωρίσει. Θα τον δεις πάντα μπροστά, με τα λάβαρα στα χέρια. Το δάκρυ του να γίνεται θυμός. Κι’ αυτός πάντα εμπρός, ξεσηκώνει στο πέρασμά του. Τους κοιμισμένους, τους βολεμένους, προδομένους. Τον δείχνουν με το δάκτυλο. Κι αυτός τους απαντά. Καλύτερα να με φοβάστε, παρά να με λυπάστε. Στο διάβα του δεν αφήνει κανέναν πίσω. Ξέρει ότι ο συναγωνιστής του είναι ο αδελφός του ο ίδιος. Μέχρι και το τελευταίο ψίχουλο, το μοιράζονται. Μέσα τους βράζει το αίμα των αθανάτων. Το αίμα της φυλής τους, που τους οδηγεί. Θέλουν να αγγίξουν λίγο απ’ αυτό και τρέχουν. Εμπρός πάντα εμπρός. Είναι η συνέχεια των αξιών και ιδεών. Κι αυτός το ξέρει. Κι αυτοί τον δείχνουν με το δάκτυλο. Κι αυτός φωνάζει με όλη τη δύναμη της καρδιάς του. Ε, ναι λοιπόν, είμαι επαναστάτης, είμαι χρυσαυγίτης. Είμαι η αξία. Είμαι η συνέχεια και η ιδέα. …που δημιουργήσατε χωρίς οράματα. .. Έτσι κι εμείς όλοι εδώ μέσα σαν ένα χαμόγελο και μια γροθιά ενωμένοι κάτω από τα λάβαρά μας και πίστη στην ιδέα μας, τρέχουμε μπρος, πάντα εμπρός, μας οδηγεί του ελληνισμού το φως. Συναγωνιστές και συναγωνίστριες, φίλοι και φίλες της ιδέας και του οράματος. Ας μη κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Το έθνος του φωτός είναι σε σκότος. Μας ξέρουν και τους ξέρουμε πολύ καλά. Γι’ αυτό και μας πολεμούν. Κι εμείς πεισμώνουμε περισσότερο και γελάμε. Γιατί δεν μας νικάει τίποτε. Λέμε πολλά και δεν κάνουν τίποτα. Ενώ εμείς λίγα και καλά. Είναι προδότες όλοι τους και τους αξίζει πέλεκυς βαρύς. Ενώ εμείς αγνοί στην πίστη μας, μη πιστεύοντας στο χρήμα, ενώ αυτοί το προσκυνάνε σα θεό τους. Τα ξεπούλησαν όλα, χωρίς να ρωτήσουν κανένα. Για δημοκρατία μιλάνε; Είμαστε υπό κατοχή Έλληνες, μια φλόγα όμως υπάρχει ακόμα ορέ. Τελευταίοι πιστοί, άκουσα, τους λένε. Έχουν πίστη πιο δυνατή από φωτιά. Φωτιά που θα τους κάψει ζωντανούς. Ας βγούμε όλοι απ’ αυτούς τους τοίχους, με το μοναδικό βαρύ όμως όπλο, τη φωνή του λαού. Να τους πούμε για το κρυφό σχολειό του Ελληνισμού. Να στείλουν όλοι τα παιδιά τους στο κατώφλι αυτό με περηφάνια και όλοι μαζί να φωνάξουμε την ιστορία που βράζει. Όπως βράζουν και τα κόκαλα των ηρώων μας. Που μας κοιτάνε από ψηλά, μα είναι δίπλα μας και μας οδηγούν για να έρθει η Χρυσή Αυγή του Ελληνισμού. Ζήτω η Νίκη! Ζήτω ο Αρχηγός! Ζήτω η Χρυσή Αυγή!

    Κωνσταντίνος Αλεξανδράκης: Συναγωνιστές και συναγωνίστριες, ονομάζομαι Αλεξανδράκης Κωνσταντίνος και είμαι δόκιμο μέλος του πυρήνα υποδοχής της Χρυσής Αυγής. Είναι σίγουρα πως η Ελληνική κοινωνία, η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα άνευ προηγουμένου τέλμα. Στην πραγματικότητα, βρίσκεται σε αυτό εδώ και πολύ καιρό. Την οδήγησε αυτό που λέμε σύστημα και το οποίο είναι δυστυχώς τόσο πολυεπίπεδο και πολύπτυχο και καλύπτει πραγματικά ολόκληρη σχεδόν την κοινωνία. Ξεκινώντας από τον πολιτικό και το δημοσιογράφο και καταλήγοντας σε όλους όσους αποδέχονται το κομματικό κράτος, που είναι ξεκάθαρα η δυστυχία μας. Στην πραγματικότητα η σαπίλα αυτή, της οποίας βλέπουμε μόνο το τελευταίο στάδιο, τη γάγγραινα, καλύπτει ένα συντριπτικό ποσοστό της κοινωνίας μας. Ποιος από μας δεν ξέρει άραγε κάποιον ο οποίος έχει προσκυνήσε το σύγχρονο Μάμωνα… Δεν υπάρχει χρόνος για Φαναριώτες ούτε για υποτιθέμενη άλωση του συστήματος εκ των έσω. Ο εχθρός δεν βρίσκεται πλέον προ των πυλών, βρίσκεται εδώ και πολύ καιρό εντός των πυλών. Στην πραγματικότητα, ζούμε μια κατάσταση ανάλογη αυτής που έζησε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Και ποιος μπορεί να πει το αντίθετο, όταν οι αντί-ρατσιστικές μη κυβερνητικές οργανώσεις αποτελούν κράτος εν κράτει, όταν οι λαθρομετανάστες λαμβάνουν εξοργιστικά επιδόματα για να δολοφονούν τους χρεωκοπημένους πλέον Έλληνες. Όταν πάμπολλοι οργανισμοί χρηματοδοτούνται από το Ελληνικό κράτος και να υποσκάπτουν την εθνική κυριαρχία και την εθνική μας υπόσταση. Τι διαφορά έχει αυτό με τους γενίτσαρους; Τι διαφορά έχει αυτό με τον κεφαλικό φόρο; Η μόνη λύση, συνεπώς, στην κατάσταση, στην οποία βιώνουμε είναι η επανάσταση, με την ετυμολογική της έννοια πρωτίστως. Δηλαδή, μια αλλαγή στάσης, που θα σαρώσει όλες τις πτυχές της ελληνικής κοινωνίας. Μια αλλαγή στάσης, όπως της γνώρισε ο μέγας Περικλής Γιαννόπουλος. Δηλαδή, μια επανάσταση ηθική, ατομική, κοινωνική, πολιτική, ιδεολογική, φιλολογική, μια επανάσταση που θα ενώσει όλες τις δυνάμεις της φυλής και θα καταρρακώσει με φως όλα τα σκοτάδια που ζούμε.

    Η σημερινή μου ομιλία έχει ως αφορμή την επίσημη πλέον ένταξή μou στην οικογένεια της Χρυσής Αυγής, στην κοινωνία των ομοίων. Σε μια κοινωνία που στέκεται περήφανη, αντιδιαμετρικά της ελληνικής κοινωνίας, όπως αυτή έχει καταντήσει. Σκοπός της ομιλίας να αποδείξω το “αν και μόνο αν” ανάμεσα στις έννοιες επαναστάτης και χρυσαυνίτης. Γιατί αυτό το “αν και μόνο αν” όχι μονο υπάρχει, αλλά και θα πρέπει να το κατανοήσουμε βαθύτατα. Να το βάλουμε μέσα στις ψυχές μας. Σ’ ένα καιρό αντεθνισμού, ως επαναστάτης δεν μπορεί να εννοείται άλλος πέραν του εθνικιστή. Σ’ ένα καιρό ατομισμού, ως επαναστάτης δεν μπορεί να εννοείται κανείς άλλος πέραν του κοινωνιστή. Σ’ ένα καιρό άκρατου ισοπεδισμού και εθνικής μειοδοσίας, η μόνη απάντηση είναι ο λαϊκός εθνικισμός. Σ’ ένα κόσμο άναρχο και καταστροφικά φιλελεύθερο, ως επαναστάτης δεν μπορεί να νοείται κανείς άλλος πέραν του πειθαρχημένου, πολιτικού στρατιώτη της ιδεολογίας μας. Αυτού, που με πίστη, σε καιρούς άπιστους, θυσιάζει το εγώ του, πάνω στο βωμό του κοινού σκοπού. Αυτός ο πολεμιστής και συνάμα φιλόσοφος είναι μόνο ο χρυσαυγίτης. Και μ’ αυτά τα λόγια, συναγωνιστές, σας ευχαριστώ για την αποδοχή σ’ αυτή την κοινωνία. Ώστε να δουλέψουμε όλοι μαζί, με πίστη στον αρχηγό, στην ηγεσία του κινήματος και φυσικά στην ιδέα για την πατρίδα και το λαό. Ζήτω η νίκη!

    Αλέξανδρος Λύρης: Συναγωνιστές και συναγωνίστριες, ονομάζομαι Λύρης Αλέξανδρος και είμαι δόκιμο μέλος του νέου πυρήνα υποδοχής μελών της Χρυσής Αυγής. Σχεδόν όλοι οι Έλληνες, όποιο είναι ή δεν είναι το ενδιαφέρον τους για την πολιτική, έχουν ακούσει τη Χρυσή Αυγή. Ένα όνομα, που σε πολλούς προκαλεί Φόβο, άλλοτε δικαιολογημένο και άλλοτε όχι. Προσωπικά, όταν αποφάσισα να περάσω το κατώφλι της οδού Σωκράτους, δεν ήξερα τι θα συναντήσω. Εν τέλει πείστηκα από τους πλέον συναγωνιστές μου για την αγνότητα των προθέσεων τους και συντάχθηκα μαζί τους, κάτω από το λάβαρο της Χρυσής Αυγής. Που οδηγεί όμως αυτό το λάβαρο; Ποιος είναι ο τελικός μας σκοπός; Ως γνωστόν ο ‘Λαϊκός Σύνδεσμος-Χρυσή Αυγή’ είναι ένα vόμιμο πολιτικό κόμμα, που συμμετέχει κανονικά στις εκλογές. Λέει, όμως, αυτό όλη την αλήθεια; Σαφώς και όχι. Οι ομοιότητές μας με τα υπόλοιπα κόμματα ή για να το πω καλύτερα οι ομοιότητές μας με τον υπόλοιπο πολιτικό κόσμο σταματούν εκεί. Δεν διεκδικούμε ψήφους, αγωνιζόμαστε, κάθε μέρα και αν έρθουν οι ψήφοι θα είναι η αναγνώριση του αγώνα, που θα κάνουμε ούτως ή άλλως….

    Η βασικότερή μας, όμως διαφορά είναι ότι εμείς δεν θέλουμε να βελτιώσουμε ή να αλλάξουμε αυτό το κράτος ή αυτή την παρακμάζουσα κοινωνία. Δεν αποσκοπούμε στη διατήρηση και τις τσιμεντενέσεις ενός ετοιμόρροπου κτηρίου… Εμείς αυτό το κτήριο θα το γκρεμίσουμε από τα θεμέλια. Ύστερα, θα καταφύγουμε στα υγιέστερα στοιχεία του έθνους μας, για να οικοδομήσουμε πάνω στα ερείπιά του το νέο κράτος. Ένα κράτος εθνικό, ένα κράτος σοσιαλιστικό, ένα κράτος επαναστατικό. Αυτό το κράτος θα διαμορφώσει την αυριανή μας κοινωνία. Μια κοινωνία δυναμική, αξιοκρατική, επαναστατική, μακριά από το βόθρο του σήμερα. Μια κοινωνία του αίματος και της τιμής. Τρία πράγματα χρειάζεται κάποιος για να είναι χρυσαυγίτης. Ν’ αγαπάει την πατρίδα του, ν’ αγαπάει το λαό του και πάνω απ’ όλα να είναι επαναστάτης… Της μοναδικής, πραγματικής και λαϊκής επανάστασης, που μπορεί να σώσει αυτό το έθνος. Γι’ αυτό να μη ξεχάσετε ποτέ ότι είμαι επαναστάτης σημαίνει ότι είμαι χρυσαυγίτης. Το ότι είμαι χρυσαυγίτης σημαίνει ότι είμαι πρώτα και πάνω απ’ όλα επαναστάτης. Ζήτω ο αρχηγός! Ζήτω η Χρυσή Αυγή! Ζήτω η Νίκη!

    Μετά το πέρας της ομιλίας καθενός των δοκίμων μελών, ένας έκαστος χαιρετά δια χειραψίας το Μάστορα, το Γερμενή και τον Αρχηγό και στο τέλος χαιρετά ναζιστικά, τόσον αυτός όσον και οι υπόλοιποι τέσσερις. Στο τέλος δε της τελετής, στέκονται προσοχή (μετά από σχετικό παράγγελμα) ψάλλουν τον ύμνο της Χρυσής Αυγής και χαιρετούν ναζιστικά όλοι.”

    —————————————–

    ΕΡΩΤΗΣΗ: Πως δικαιολογείτε ότι στην παραπάνω διαδικασία στους λόγους των αγορητών (δηλαδή υμών του κ.Μισιάκα και δόκιμων μελών) αποτυπώνονται εναργώς τόσον η εθνικοσοσιαλιστική ιδεολογία όσον και οι αρχές εν γένει που διατυπώθηκαν στο πρώτο καταστατικό, το οποίο η Χρυσή Αυγή θεωρεί ως ψευδεπίγραφο, ως πλαστό, ως μη υπάρχον;

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι μια συγκέντρωση, ανοικτή προς το κοινό, από τα δόκιμα μέλη υποδοχής. Αναφορικά με την διαδικασία για να γίνει κάποιος δόκιμο μέλος ισχύουν τα εξής: Έχει μια συχνή παρουσία ο υποψήφιος σε αυτά τα σεμινάρια, μαθήματα, που παίρνει μέρος και δείχνει ότι ενδιαφέρεται γι’ αυτό και έχει δείξει θέληση να μάθει τι είναι η Χρυσή Αυγή και αν τον εκπροσωπεί εν τέλει, δηλαδή αν αυτά που λέμε εμείς του ταιριάζουν, για να γίνει ή όχι δόκιμο μέλος. Τα μαθήματα είναι ελληνική ιστορία, ευρωπαϊκή ιστορία, έλληνες ποιητές, θέματα πολιτικά που αφορούν την Ελλάδα, και το ήθος του Χρυσαυγίτη που λέμε εμείς, που πρεσβεύει στην Κοινωνία. Αυτές είναι οι θεματικές ενότητες. Τα μαθήματα παραδίδω εγώ και κάποιοι άλλοι συναγωνιστές. Δεν κρίνεται κανείς ικανός μόνο από αυτά τα μαθήματα, απλούς αν αυτά που λέμε εμείς συμφωνεί ή όχι. Μπορεί να δήλωσαν 15 άτομα και να μείνανε 8-9 άτομα, δηλαδή συμφωνούν και έχουν χρόνο να προσφέρουν. Μπορεί κάποιοι να συμφωνούν αλλά να μην έχουν χρόνο να συμβάλουν ή να συνεισφέρουν στο κόμμα. Οι περισσότεροι είναι βιοπαλαιστές. Αυτή είναι η έννοια του επιτυχόντος που αναφέρουμε.

    ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποια ήταν η τριήμερη κατασκήνωση με την οποία και κορυφώνεται η διαδικασία όπως αναφέρετε εσείς στο λόγο σας;

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αν θυμάμαι καλά είναι καλοκαίρι. Πηγαίνουν και άλλοι, όχι μόνο τα δόκιμα μέλη, και συζητάμε όσα προείπα, κάνουμε αθλοπαιδιές, συζητήσεις ιδεολογικού περιεχομένου.

    ΕΡΩΤΗΣΗ: Αφού η διαδικασία για να γίνει κάποιος δόκιμο μέλος είναι απλή, όπως είπατε, για ποιο λόγο ο κ.Μισιάκας σε σχετικό του άρθρο στην εφημερίδα Χρυσή Αυγή αναφέρει: «Η ένταξη στο Κίνημα είναι μια διαδικασία τόσο χρονοβόρα όσο και επίπονη… Ο πόλεμος σήμερα δίνεται σε διάφορα επίπεδα έτσι εκ των πραγμάτων οι πολεμιστές μας οφείλουν να εκπαιδευτούν σε όλα τα αντικείμενα που οι σύγχρονες συνθήκες απαιτούν» αναφερόμενος στους πυρήνες υποδοχής των δόκιμων μελών και αντιπαραβάλλοντάς τους με τον τρόπο ένταξης ενός μέλος σε ένα αστικό κόμμα;

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όταν λέει επίπονες, οτι είναι πολλές εβδομάδες και πολλές ώρες, που αυτό του στοιχίζει να λείψει πολλές ώρες από την δουλειά του, την οικογένειά του, το σπίτι του, τους φίλους του, να έχει πειθαρχία. Για τα υπόλοιπα δεν μπορώ να εκφέρω γνώμη. Είναι ποιητική αδεία.

    ΕΡΩΤΗΣΗ: Το κείμενο που εκφωνεί ο κάθε ένας από τους επιτυχόντες, το τσεκάρει κάποιος;

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όχι, από όσο γνωρίζω.

    ΕΡΩΤΗΣΗ: Θεωρητικά μπορεί κάποιος να ανέβει και να πει κάτι που να είναι κόντρα;

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Πιθανόν, να είναι κάποια δόκιμα μέλη που να μην ταιριάζουν με τις απόψεις μας.

    ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποιος μπορεί να μετάσχει ως υποψήφιος για δόκιμο μέλος της Χρυσής Αυγής;

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο οποιοσδήποτε, που έχει δώσει μια συχνή παρουσία στο κόμμα Χρυσή Αυγή.

    ΕΡΩΤΗΣΗ: Δηλαδή τι παρουσία;

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Να έρχεται, να παρακολουθεί τις συγκεντρώσεις μας, τις ομιλίες μας να έχει δείξει ενδιαφέρον.

    ΕΡΩΤΗΣΗ: Δηλαδή επί πόσο διάστημα μπορεί να έρχεται και να παρακολουθεί;

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Μπορεί και επτά μήνες, μπορεί και ένα χρόνο.

    ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι κάνει μετά το δόκιμο μέλος;

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Μετά έχει κάποια καθήκοντα. Αναλαμβάνει τη λειτουργία των γραφείων.

    ΕΡΩΤΗΣΗ: Έχει κάποια προνόμια;

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όχι. Μακάρι να είχαμε να τους δίναμε.

    ΕΡΩΤΗΣΗ: Η εξέλιξη στη συνέχεια του δόκιμου μέλους ποια είναι;

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι να γίνει μέλος.

    ΕΡΩΤΗΣΗ: Μετά από πόσο καιρό γίνεται μέλος;

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δεν υπάρχει συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Κανονικά πρέπει να τον προτείνουν δυο άτομα, ήδη μέλη.

    ΕΡΩΤΗΣΗ: Εκτός από το να τον προτείνουν, πρέπει να κάνει κάτι ιδιαίτερο;

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αν υπάρχει σχετική παρουσία, τον συστήσουν άτομα της Κεντρικής Επιτροπής.

    ΕΡΩΤΗΣΗ: Πόσο χρονικό διάστημα χρειάζεται για να γίνει ένα δόκιμο μέλος – μέλος;

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Έχει πολλά χρόνια να γίνει αυτό. Ατόνησε.

    ΕΡΩΤΗΣΗ: Πόσα μέλη έχει η Χρυσή Αυγή;

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Περίπου 2000 μέλη, αν θυμάμαι καλά.

    ΕΡΩΤΗΣΗ: Μετά από μέλος τι γίνεται κάποιος;

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Τίποτα. Μετά είναι η Κεντρική Επιτροπή η οποία προκύπτει από το συνέδριο του κόμματος, τα μέλη της Νέας Κεντρικής Επιτροπής ορίζονται από τα μέλη της προηγούμενης. Τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής είναι 80. Στο συνέδριο ορίζεται και ο Αρχηγός με ψηφοφορία. Ο Αρχηγός που εκλέγεται ορίζει συμβούλους του, αν θυμάμαι καλά 8-10 άτομα, τα οποία απαρτίζουν το Πολιτικό Συμβούλιο. Η θητεία του αρχηγού παλαιότερα ήταν 3-4 χρόνια και τώρα συζητάγαμε να γίνει νέο συνέδριο, αλλά δεν προλάβαμε.

    (…)

    ΕΡΩΤΗΣΗ: Ενόψει των όσων αναφέρετε, πως δικαιολογείται το γεγονός ότι το στέλεχος της Χρυσής Αυγής κ.Μισιάκας αποτυπώνει στο λόγο του προτροπές εξαιρετικής βιαιότητας, όπως αναφέρεται σε παραπάνω ερώτηση, απευθυνόμενος και στα δόκιμα μέλη αλλά και στον κόσμο που υπήρχαν στα γραφεία, αλλά και τα δόκιμα μέλη ομοίως και ενδεικτικά «Δεν ντρέπομαι ούτε Φοβάμαι να Λέω ότι είμαι χρυσαυγίτης. Μην τυχόν με πουν κακό, φασίστα ή ναζί. Αν θέλουν εκείνοι, ναι, είμαι και ναζί και οι ναζί θα βγάλουν την Ελλάδα από το βούρκο που εκείνοι την έχουν ρίξει. Είμαι υπερήφανος που είμαι Έλληνας, είμαι υπερήφανος που ανήκω σε ένα εθνικοσοσιαλιστικό κίνημα» και περί πολεμιστών κλπ. Ποια ήταν η αντίδραση του κ.Μιχαλολιάκου, η δίκιά σας, σε όλο αυτό το ξέσπασμα μίσους, προς τους νέους ανθρώπους, αλλά και προς τον κόσμο, ώστε να αποφευχθούν παρερμηνείες των αρχών της Χρυσής Αυγής όπως εσείς τις προαναφέρετε στις απαντήσεις σας; Και με δεδομένου ότι επί σειρά ετών, από πολύ παλιά, έχουν γίνει βίαια περιστατικά και επεισόδια και έχουν αποδοθεί στη Χρυσή Αυγή, μέχρι και πρόσφατα, όπως το γεγονός της δολοφονίας του Π.Φύσσα. Με βάση όλα αυτά, ποια ήταν η θέση του πολιτικού κόμματος της Χρυσής Αυγή;

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Εγώ νομίζω ότι έχουμε χιλιάδες ανακοινώσεις που τα καταδικάζουμε αυτά τα γεγονότα και τη μορφή βίας, από όπου και αν προέρχεται και μέσα στη Βουλή και μετά τη δολοφονία του Π.Φύσσα, Και μέσα στα γραφεία μας, το φωνάζαμε να μην γίνει κάτι γιατί θα έρθει εναντίον μας. Στην εν λόγω συγκέντρωση, δηλαδή στο βίντεο ορκωμοσίας, η δική μου ομιλία δεν έχει τέτοιο περιεχόμενο. Δεν μπορώ να προσυπογράψω τι λέει μετά από εμένα ο κ.Μισιάκας. Βέβαια είναι πολιτικός λόγος. Δεν κρεμάστηκε κανένας από σκοινί. Την βία την καταδικάζαμε εμείς γιατί αυτό που έγινε ήταν εις βάρος μας εν τελεί. Εδώ ούτε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν βγήκε να καταδικάσει τη δολοφονία των δυο παιδιών. Ούτε και ο Πρωθυπουργός. Εγώ είμαι 100% αθώος, δεν προέτρεψα κανέναν να προβεί σε βίαιες ενέργειες, είμαι από τότε που απολύθηκα στο στρατό εργαζόμενος, δεν υπήρξα ποτέ άνεργος και στη Βουλή που μπήκα, αν και αρτοποιός, είχα την μεγαλύτερη παρουσία από όλα τα στελέχη της Χρυσής Αυγής, και από τα άλλα κόμματα. Όσον αφορά τον χαιρετισμό δεν αποδέχομαι ότι είναι ναζιστικός. Είναι ελληνικός. Τον θεωρώ πανάρχαιο ελληνικό χαιρετισμό τον οποίο χρησιμοποιούσε και το καθεστώς του Μεταξά που πολέμησε τον γερμανό κατακτητή. Δεν έχουμε ναζιστικά σύμβολα. Εγώ δηλώνω Έλληνας Εθνικιστής. Η παρουσία μου δείχνει ότι συνεχίζω το κοινοβουλευτικό μου έργο, παρόλο που τους τελευταίους τρεις μήνες κοιμάμαι με ηρεμιστικά. Παρόλο που είμαι φούρναρης, προσπάθησα όσο προσπάθησα και δεν νομίζω ότι υπάρχει λόγος για προφυλάκιση κλπ. Το ίδιο επίσης δείχνει και ο προηγούμενος βίος μου. Θα ήθελα να τονιστεί ότι ουδέποτε εγώ υπήρξα ρατσιστής.

    http://jailgoldendawn.wordpress.com/2014/03/20/%CE%BF%CE%B9-%CE%BF%CF%81%CE%BA%CF%89%CE%BC%CE%BF%CF%83%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%BC%CE%B5%CE%BB%CF%8E%CE%BD-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%87%CF%81%CF%85%CF%83%CE%AE%CF%82-%CE%B1%CF%85%CE%B3/

  17. kars on

    Μια προσωπική μαρτυρία για τη Χρυσή Αυγή

    Μιχάλης Ιγνατίου

    Την περασμένη Τετάρτη επέλεξα να παρακολουθήσω από την τηλεόραση της ΝΕΡΙΤ τη στημένη συνέντευξη Τύπου της ναζιστικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή, όχι από μαζοχισμό αλλά από καθαρά δημοσιογραφικό καθήκον. Διότι μελετώ εδώ και τρία χρόνια τη συγκεκριμένη οργάνωση, διαβάζω για την πορεία των ηγετικών στελεχών της και πρέπει να υπενθυμίσω πως τη χαρακτήρισα κίνδυνο για τη Δημοκρατία από την πρώτη στιγμή. Ο λόγος του ενδιαφέροντος ήταν το «μπλέξιμο» με τους ναζί ενός νεαρού φιλικού προσώπου, που ερχόμενος στην Αθήνα για σπουδές από το νησί, μετετράπη μέσα σε μερικούς μήνες σε ένα άβουλο άτομο.
    Ενώ ήταν αστέρι στο σχολείο στην Κύπρο, γρήγορα παράτησε τα όνειρά του και έγινε δούλος αυτών των φασιστών, τρέχοντας από εκδήλωση σε εκδήλωση, εγκαταλείποντας τα όνειρά του. Σας ομιλώ από καρδιάς και με όλη την ειλικρίνειά μου. Βλέποντας τα πρόσωπα του Παναγιώταρου, του Κασιδιάρη και της συζύγου του Μιχαλολιάκου είδα αυτούς που έθαψαν (ευτυχώς όχι για πάντα) τα οράματα ενός νέου, που τον μετέτρεψαν για έναν χρόνο σε πειθήνιο όργανό τους. Δεν περίμενα τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις του «Εθνους» για να σχηματίσω γνώμη για την εγκληματική Χ.Α. Γνώριζα από πρώτο χέρι…
    Προκαλεί απέραντη θλίψη η διαπίστωση, μέσω της εκλογικής διαδικασίας παρακαλώ, ότι η οργάνωση των ναζί ενίσχυσε τη δύναμή της στις εκλογές της περασμένης Κυριακής. Είναι μια πραγματικότητα και δεν πρόκειται για φαινόμενο περαστικό, όπως συνεχίζουν να υποστηρίζουν τα πολιτικά κόμματα, που με τα λάθη και τις παραλείψεις τους έδωσαν την ευκαιρία στη Χ.Α. να εκμεταλλευθεί την οικονομική κρίση. Τα ανώτερα στελέχη της οργάνωσης δεν είναι πια εύκολοι αντίπαλοι και ο πιο σημαντικός λόγος είναι ότι τα δημοκρατικά κόμματα απαξιώθηκαν στη συνείδηση των πολιτών. Εκτός του ΚΚΕ, που έχει μία σταθερότητα και συνέπεια στις θέσεις του, όλα τα υπόλοιπα κόμματα -με τον έναν ή τον άλλον τρόπο- έδειξαν να «λιγουρεύονται» τους ψηφοφόρους της ναζιστικής οργάνωσης.
    Είναι οι ίδιοι ψηφοφόροι που συνειδητά αυτή τη φορά -όχι από οργή και αγανάκτηση, όπως λέγαμε στις προηγούμενες εκλογές- υποστήριξαν τη Χ.Α., ψήφισαν τους υποψηφίους της και τις ιδέες της. Η Δημοκρατία δεν μπορεί άλλο να αντιμετωπίζει τους ναζί με δημοκρατικούς όρους. Πρέπει να τους παλέψει με άλλες διαδικασίες, διότι δεν έχουν θέση στη χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία. Τόσο απλά…

    http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=24762&subid=2&pubid=64011904

    την περασμένη Κυριακή ο κ. Ιγνατίου έγραφε σε άρθρο με τίτλο «Μετρημένες οι μέρες σου στην Ελλάδα»:

    Ο καθένας από εμάς που αποφα­σίζει ύστερα από μεγάλη σκέψη να ασχοληθεί με τη ναζιστική οργάνωση Χρυσή Αυγή γνωρίζει και τις επιπτώσεις και τις συνέπειες και -για να το πούμε λαϊκά- τι τον περιμένει. Το κείμενό μου της περασμένης Κυριακής εξόργισε την ηγετική ομάδα, η οποία έδωσε εντολή στους «σκληρούς» της εγκλημα­τικής οργάνωσης να με εκφοβίσουν.

    Ανώ­νυμοι, πίσω από σεξιστικού περιεχομένου ηλεκτρονικές διευθύνσεις έβγαλαν όξος και χολή. Η χειρότερη απειλή ήταν ένα μήνυμα μέσω e-mail που περιείχε τη φράση «μετρημένες οι μέρες σου στην Ελλάδα». Υπό αυτές τις περιστάσεις, ο κάθε άνθρωπος παίρνει και τις αποφάσεις του. ‘Η σκύβει το κεφάλι και σταματά να ασχολείται με το θέμα ή συνεχίζει τη δημοσιογραφική αποστολή της ενημέρωσης των πολιτών, ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή οι παρασυρμένοι θα δουν την αλήθεια κατάματα και θα συνέλθουν. Για να επηρεάσουν τα μέλη τους, έριξαν «γραμμή» μέσω αναξιό­πι­στων ιστοσελίδων ότι είμαι και πράκτορας των Αμερι­κανών και κομμουνιστής. Τι σχέση έχουν οι Αμερικανοί με τους κομμουνιστές μόνο το σαλεμένο μυαλό των ηγετών τους μπορεί να το εξηγήσει.

    Ως γνωστόν και χωρίς να απολογούμαι στους ναζί, δεν υπήρξα ποτέ θιασώτης της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και αυτή η επιλογή μου είχε μεγάλο κόστος. Από τη στιγμή που η Αμερική συνεχίζει μια απαράδεκτη πολιτική έναντι της Κύπρου για το Κυπριακό, όλοι μας πρέπει να την αντιμετωπίζουμε με έντονη κριτική. Αναφορικά με τον ισχυρισμό τους ότι είμαι «μπολσεβίκος», το μόνο που μπορώ να απαντήσω είναι αυτό: όσοι αγαπάμε τη Δημο­κρα­τία, δεν θα ενστερνιστούμε ΠΟΤΕ όσα πρέσβευε η ΕΣΣΔ.

    Οι λεγόμενοι εθνικιστές δεν έχουν καμία ομοιότητα με τους Ελλη­νες πατριώτες. Ο εθνικισμός ξεκινά από το μίσος για τους αντιπάλους, ενώ ο πατριωτισμός πηγάζει από την αγάπη για την πατρίδα. Και όταν αγαπάς, δεν σκοτώνεις, αλλά προστατεύεις. Η ΧΑ είναι μια ναζιστική και συνάμα εγκληματική οργάνωση. Η Δημο­κρα­τία έχει κάθε δικαίωμα αλλά πάνω απ’ όλα και καθήκον να αμυνθεί, διότι θα έρθει μία μέρα που θα βρεθεί στον γύψο, όπως το 1967 από τους «πατεράδες» των σημερινών ναζιστών. Και μάλιστα μπορεί να το επιτύχει κρυβόμενη πίσω από τις δημοκρατικές διαδικασίες. Το να τεθεί εκτός νόμου είναι το λιγότερο που οφείλει να πράξει ο πολιτικός κόσμος, ο οποίος φέρει την ευθύνη για την ισχυροποίησή της.

  18. Β.Α. on

    «Υπάρχουν πολλοί και διάφοροι που για διαφορετικούς λόγους και αιτίες ο καθένας ρίχνουν λάσπη εναντίον τού περιοδικού μας και των ανθρώπων πού μοχθούν για την έκδοσί του.

    Μας κατηγορούν ότι είμαστε Παγανιστές, Ναζιστές, τυχοδιώκτες, αναρχικοί, εξτρεμιστές κτλ.
    Ισως περιμένετε ότι με αυτό το άρθρο έχουμε σκοπό να απολογηθούμε και να ανατρέψουμε τα ηλίθια επιχειρήματα των διαφόρων δεκαρολόγων κατηγόρων μας που την μια μέρα εμφανίζονται Μεταξικοί, την άλλη Χουντικοί και την επομένην Βασιλικοί. Απεναντίας θα στηρίξουμε τις κατηγορίες τους δηλώνοντας όμως την πραγματική αιτιολογία κάθε χαρακτηρισμού πού μάς αποδίδουν.

    Είμαστε παγανιστές γιατί η ύπαρξίς μας σέβεται και πορεύεται πάνω στους τόνους της μουσικής των φυσικών νόμων χωρίς να αγνοή την μαγεία του απρόβλεπτου, την μοναδικότητα της στιγμής και τον θετικό υποκειμενισμό τού ανθρώπου- στοιχείου της φύσεως. Είμαστε παγανιστές γιατί είμαστε Ελληνες, γιατί μας είναι αδύνατο να παραδεχθούμε άλλες άξιες εκτός από αυτές πού απορρέουν από το θαύμα τού Ελληνικού Πνεύματος. Είμαστε παγανιστές γιατί στη θέσι των ηρώων και των φιλοσόφων μας δεν θα μπορέσουμε ποτέ να βάλουμε προφήτες σκοτεινούς και βασιλιάδες αιμοσταγείς ενός άξεστου νομαδικού λαού. Είμαστε παγανιστές γιατί στην καλύτερη αντίθετη περίπτωσι θα συναντούσαμε τον θάνατο με την μορφή της ευτυχισμένης γαλήνης τού παραδείσου.

    Είμαστε Ναζιστές […], γιατί μέσα στο θαύμα τής Γερμανικής Επαναστάσεως τού 1933 είδαμε την Δύναμι πού θα λυτρώση την ανθρωπότητα από την εβραϊκή σαπίλα, είδαμε την Δύναμη που θα μας οδηγήση σε μια καινούργια Ευρωπαϊκή αναγέννησι, είδαμε την λαμπερή αναβίωσι των αρχέγονων ενστίκτων της φυλής, είδαμε μία δυναμική φυγή από τον εφιαλτικό βιομηχανικό μαζάνθρωπο σέ έναν νέο και ταυτόχρονα αρχαίο και Αιώνιο τύπο ανθρώπου, τον άνθρωπο τής φιλοσοφίας και του πολέμου, τον άνθρωπο της Γης και τού Αίματος, τον άνθρωπο των ηρώων και των ημιθέων, τον αγνό αφελή και βίαιο άνθρωπο του Μύθου και των ενστίκτων.

    Είμαστε τυχοδιώκτες γιατί θέλουμε να φέρουμε μία δημιουργική αλλαγή, μία κυριολεκτική ανατροπή της σημερινής τυραννίας της Λογικής και αυτό δεν είναι δυνατόν να γίνη παρά μόνον με μία παράλογη Πίστι σέ ένα πεπρωμένο πού θα στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο στις ιλιγγιώδεις εναλλαγές των διαθέσεων της βουλήσεως ενός απρόσωπου συλλογικού ασυνειδήτου.

    Είμαστε αναρχικοί γιατί είμαστε ασυμβίβαστοι και φανατικοί και γιατί η μοναδική περίπτωσι να συνέβαινε το αντίθετο δεν ισχύει σήμερα. Είμαστε αναρχικοί και θα είμαστε μέχρι την στιγμή που θα κυριαρχήση η Αρχή τής Εθνικοσιαλιστικής Εξουσίας.

    Είμαστε εξτρεμιστές γιατί μάθαμε να αγαπούμε και να μισούμε χωρίς μέτρο, αβυσσαλέα και αιώνια. Είμαστε εξτρεμιστές γιατί πιστεύουμε στην Αρετή και όχι στην Ηθική, στον πόλεμο και όχι στην ειρήνη. Είμαστε εξτρεμιστές γιατί η Ιστορία γράφεται από παράτολμους δημιουργούς με μεταφυσικές παρορμήσεις και όχι από φιλήσυχα ανθρωπάκια υπηρέτες της Εβραϊκής σαπίλας»

    Πηγή: Περιοδικό Χρυσή Αυγή, «Εμείς», τχ#5, Μάιος 1981 [2].

  19. Ο εξτρεμισμός στο εδώλιο
    ΠΕΜΠΤΗ, 05 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2015

    Περί Χρυσής Αυγής ΙΙΙ

    Του Σωτήρη Βανδώρου

    Πλησιάζει η ώρα, μετά την απόφαση του Συμβουλίου Εφετών το οποίο υιοθετεί τη σχετική πρόταση του εισαγγελέα, που η ηγετική ομάδα της νεοναζιστικής οργάνωσης, το σύνολο της προηγούμενης κοινοβουλευτικής ομάδας της μαζί με 52 στελέχη, μέλη και συνεργούς θα αντιμετωπίσουν τη Δικαιοσύνη και θα λογοδοτήσουν για τις εγκληματικές κι αποτρόπαιες πράξεις τους. Πώς μπορούμε να αποτιμήσουμε την κατάσταση μέχρι τώρα, λαμβάνοντας υπόψιν και το αποτέλεσμα των πολύ πρόσφατων εθνικών εκλογών; Και τι θα πρέπει να αναμένουμε από τη δίκη και τα επικοινωνιακά και πολιτικά της παρακολουθήματα;

    Πρώτα απ’ όλα, οφείλουμε να εξετάσουμε την αρκετά διαδεδομένη άποψη ότι η δικαστική αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής (ΧΑ) υπήρξε στρατηγικά εσφαλμένη επιλογή κι ότι αντ’ αυτής θα έπρεπε τα δημοκρατικά κόμματα να την αντιμετωπίσουν με αμιγώς πολιτικά μέσα. Μάλιστα, προσκομίζεται ως τεκμήριο το γεγονός ότι η πολιτική της επιρροή παρέμεινε αξιοσημείωτη σε όλες τις εκλογές που μεσολάβησαν από το 2012 οπότε εισήλθε στη Βουλή. Κατά το ίδιο σκεπτικό η δικαστική δίωξη δίνει τη δυνατότητα στη ΧΑ να φιλοτεχνεί την εικόνα ενός μαχητικού, «αντισυστημικού» κινήματος την εξάπλωση του οποίου το διεφθαρμένο πολιτικό κατεστημένο δεν μπορεί να ανακόψει, παρά μόνον στήνοντας «σκευωρία» σε βάρος του.

    Όσοι εναντιώθηκαν στη δικαστική αντιμετώπιση παραγνωρίζουν μια σειρά από δεδομένα και πρώτα απ’ όλα ότι κατά το 2013 η ΧΑ έτεινε να σταθεροποιηθεί δημοσκοπικά σε διψήφια ποσοστά.

    Γεγονός είναι ότι μετά και τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου η ΧΑ εδραιώνεται ως υπολογίσιμη πολιτική δύναμη, επιβεβαιώνοντας ότι δεν πρόκειται για ένα κόμμα-πομφόλυγα (flash party). Ωστόσο, όσοι εναντιώθηκαν στη δικαστική αντιμετώπιση παραγνωρίζουν μια σειρά από δεδομένα και πρώτα απ’ όλα ότι κατά το 2013 η ΧΑ έτεινε να σταθεροποιηθεί δημοσκοπικά σε διψήφια ποσοστά. Επιπλέον και κυριότερο είναι ότι, βάσει του πολιτικού της σχεδιασμού, κλιμάκωνε ραγδαία τη βίαιη δραστηριότητά της, η οποία ανατροφοδοτείτο περαιτέρω από την αδράνεια της Δικαιοσύνης και την απερισκεψία των κύριων πολιτικών κομμάτων και των άκρως ατελέσφορων στρατηγικών που υιοθέτησαν εναντίον της μέχρι το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους.

    Η στρατηγική που άρχισε να εφαρμόζεται τότε με καταλυτικό γεγονός τη δολοφονία Φύσσα –εν ολίγοις η ποινική μεταχείρισή της ΧΑ ως εγκληματικής οργάνωσης κι εκ παραλλήλου ο στιγματισμός της ως εξτρεμιστικού-αντιδημοκρατικού κόμματος χωρίς διφορούμενα κι αμφιταλαντεύσεις– απέδωσε σειρά αποτελεσμάτων:

    xrisiavgi 4- Περιόρισε άμεσα και δραστικά την προηγουμένως διαρκώς κλιμακούμενη βίαιη δράση της ΧΑ, καθώς ελαχιστοποίησε τη διαθεσιμότητα τουλάχιστον των απλών μελών να εμπλακούν σε ενέργειες που, αν μη τι άλλο, θα μπορούσαν να τους καταστήσουν κατηγορούμενους ενώπιον της δικαιοσύνης. Το γεγονός αυτό και μόνον είναι εξαιρετικής σημασίας, μολονότι συχνά υποτιμάται, διότι σημαίνει ότι δεν θρηνήσαμε άλλα θύματα, ενώ επιπροσθέτως πάρα πολλοί άνθρωποι στόχοι της ΧΑ ζουν πλέον με μεγαλύτερη ασφάλεια και λιγότερο φόβο.

    – Έπληξε οργανωτικά τη ΧΑ, καθώς ηγετικά στελέχη, μεταξύ των οποίων ο ίδιος ο ισόβιος αρχηγός της βρίσκονται στη φυλακή, κάτι που έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία για ένα άκρως ιεραρχικό και συγκεντρωτικό κόμμα που συγκροτείται στη βάση της «αρχής του αρχηγού».

    – Ανέτρεψε σε ικανό βαθμό τον πολιτικό της σχεδιασμό, εφόσον δεν μπορεί να αναλαμβάνει πλέον απερίσπαστη πρωτοβουλίες και δράσεις, αλλά εξ αντικειμένου οι πόροι της κατευθύνονται πρωτίστως στην αντιμετώπιση των ζητημάτων που προέκυψαν από τις δικαστικές διώξεις.

    – Κλόνισε τη συνοχή της τουλάχιστον στο επίπεδο της (προηγούμενης) κοινοβουλευτικής ομάδας, καθώς ένας βουλευτής της επέλεξε, στο πλαίσιο της υπερασπιστικής του τακτικής, να διαφοροποιηθεί από το κόμμα, κάτι που προκάλεσε τη διαγραφή του, κι ένας άλλος ανεξαρτητοποιήθηκε.

    – Δημιούργησε προϋποθέσεις, που προέκυψαν στο πλαίσιο της σχετικής δικαστικής διερεύνησης, συγκέντρωσης πλήθους τεκμηρίων που θεμελιώνουν πέραν αμφισβήτησης τον εξτρεμιστικό χαρακτήρα του κόμματος –τη νεοναζιστική του ιδεολογία και τις συστηματικά βίαιες κι εγκληματικές πρακτικές του–, και την ευρεία δημοσιοποίησή τους.

    – Σε αυτό το πλαίσιο, προέκυψαν εκ παραλλήλου δυο μεγάλα κέρδη. Πρώτον, η εποικοδομητική συμβολή οργανώσεων της κοινωνίας πολιτών και του αντιφασιστικού κινήματος στο έργο της πραγματολογικής και νομικής τεκμηρίωσης της υπόθεσης, η οποία υποκατέστησε την αμέλεια κι αδράνεια αστυνομικών και δικαστικών αρχών, και η έμμεση συνεργασία τους με το κράτος το οποίο αντιμετώπιζαν (και το οποίο πάντως εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν) με εξαιρετική δυσπιστία. Δεύτερον, η δημοσιογραφική κάλυψη της ΧΑ έγινε πιο κριτική και πιο τολμηρή κι ο εκφοβισμός, ρητός ή άρρητος, που δέχονταν λειτουργοί του Τύπου αφενός περιορίστηκε, αφετέρου έχει στο εξής μικρότερη αποτελεσματικότητα.

    – Ανέκοψε το αίσθημα ατιμωρησίας και ισχύος που είχε εμπεδωθεί ως προς τη ΧΑ και διευκόλυνε μετανοημένα στελέχη της ή άλλους μάρτυρες να συνδράμουν το έργο της δικαιοσύνης ή έστω να απεμπλακούν από τη ΧΑ.

    – Αποκατέστησε μερικώς το κύρος της πολιτείας και των θεσμών όσον αφορά την ισχύ και την αποτελεσματικότητά τους.

    – Δημιούργησε προϋποθέσεις καλύτερης συνεννόησης μεταξύ των δημοκρατικών κομμάτων, κάτι που φάνηκε στις περιπτώσεις άρσης της ασυλίας βουλευτών της ΧΑ, όπως και στην αναστολή της χρηματοδότησής της. Εν προκειμένω, φερ’ ειπείν, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ σχεδόν έπαψαν να εξομοιώνουν ο ένας τον άλλον σε ακρότητα με τη ΧΑ («θεωρία δύο άκρων», «η ΧΑ κάνει τη βρόμικη δουλειά για τη ΝΔ»), κάτι που γινόταν πλεοναστικά συνεχώς μετά τις εκλογές του 2012 με αποτέλεσμα να αναβιβάζεται η ΧΑ σε σημαντικό πολιτικό παράγοντα και να κερδίζει διαρκή δημοσιότητα.

    violenceΠαρ’ όλα αυτά, το 6,29% στις πρόσφατες εθνικές εκλογές (ελάχιστα μειωμένο από τις εθνικές εκλογές του 2012 –6,92%) δηλώνει ότι μολονότι η κοινωνική και πολιτική επιρροή της ΧΑ έχει εν μέρει ανασχεθεί παραμένει αξιοσημείωτη. Είναι προφανές ότι αυτή τροφοδοτείται από την πρωτοφανή κρίση εμπιστοσύνης προς τους πολιτικούς θεσμούς και το πολιτικό σύστημα συνολικά και δεν πρόκειται να καμφθεί εντυπωσιακά τουλάχιστον μέχρι να αναστραφεί αυτή η τάση, κάτι που με τη σειρά του δεν είναι εύλογο να αναμένεται αν δεν γίνουν ορατά σημάδια και οικονομικής ανάκαμψης (τα οποία βεβαίως δεν αρκούν από μόνα τους).

    Επομένως, είναι εύλογο να προετοιμαζόμαστε για την επί μακρόν επιμονή του εξτρεμιστικού φαινομένου και μάλιστα ανεξάρτητα από την τελική έκβαση της δίκης. Κι αυτό διότι ακόμη κι αν επιβεβαιωθούν οι περισσότερες κατηγορίες και καταδικαστούν με βαριές ποινές οι ηθικοί και φυσικοί αυτουργοί εγκλημάτων δεν θα αποτραπούν όσοι την υποστήριξαν, τουλάχιστον με την ψήφο τους, και μετά τη δολοφονία Φύσσα και το μπαράζ συγκλονιστικών αποκαλύψεων για το νεοναζιστικό της χαρακτήρα να εξακολουθούν να το πράττουν. Με άλλα λόγια, πέραν ενός μικρού πυρήνα ιδεολόγων νεοναζί, η ΧΑ ακολουθείται από πολίτες που έχουν ριζοσπαστικοποιηθεί τόσο ή/ και διακατέχονται από αισθήματα οργής και μνησικακίας ώστε να καλοδέχονται τη χρήση βίας υψηλής έντασης και την ιδέα αντιδημοκρατικών διευθετήσεων. Είναι αντιστρόφως, πιθανότερο, η ΧΑ να καταφέρει να εκμεταλλευτεί σε κάποιο βαθμό επικοινωνιακά στη συνείδηση δυνητικών υποστηρικτών της τυχόν αθώωση κατηγορουμένων για ορισμένες από τις κατηγορίες, όπως και την αποφυλάκισή των προφυλακισμένων με την παρέλευση του 18μηνου. Γενικότερα, θα εξασφαλίσει άφθονη δημοσιότητα η οποία συχνά πολιτικά την ωφελεί ακόμη κι αν είναι αρνητική.

    Κρίσιμη θα αποδειχθεί η συνολική διαμόρφωση του κομματικού συστήματος το οποίο εξακολουθεί να είναι σε κατάσταση ρευστότητας και μετάβασης.

    Εξ αντικειμένου, κρίσιμη θα αποδειχθεί η συνολική διαμόρφωση του κομματικού συστήματος το οποίο εξακολουθεί να είναι σε κατάσταση ρευστότητας και μετάβασης. Μολονότι στον απόηχο του εκλογικού αποτελέσματος πολλοί μιλούν για νίκη της Αριστεράς, είναι σαφές ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να συμπράξει με τους ΑΝΕΛ, δηλαδή με ένα κόμμα που στο συμβατικό άξονα Αριστεράς-Δεξιάς τοποθετείται στην Άκρα Δεξιά. Η επιλογή αυτή –ανήκουστη σε παλαιότερες εποχές– που εν μέρει πρέπει να αποδοθεί σε μικροκομματικές σκοπιμότητες κι εργαλειακούς υπολογισμούς κι εν μέρει σε ουσιαστικές ιδεολογικές μετατοπίσεις που προϋπήρχαν αλλά επιτάθηκαν τα τελευταία χρόνια, συνιστά μια ανησυχητική εξέλιξη. Κι αυτό διότι στο πλαίσιο της εξαιρετικά προβληματικής οιονεί διαιρετικής τομής Μνημόνιο-Αντιμνημόνιο επί της οποίας εκλογικεύεται αυτός ο τραγέλαφος, έχουμε τον πότε άρρητο πότε ρητό διαχωρισμό σε πατριώτες και όχι και τόσο πατριώτες αντίστοιχα.

    Με άλλα λόγια, έτσι ενισχύεται η ηθικολογική καταδίκη των αντιπάλων και καλλιεργείται το (πάντα εύφορο στην Ελλάδα) έδαφος του εθνικισμού και φθείρεται ο κοινοβουλευτισμός (η λανθάνουσα απειλή για εξεταστικές επιτροπές για συμμετέχοντες σε «μνημονιακές» κυβερνήσεις είναι εν προκειμένω χαρακτηριστική). Κατά προέκταση, ο ακραίος λόγος παύει να φαντάζει τόσο ακραίος, αλλά εμφανίζεται περίπου κοινότοπος κι εύλογος. Έτσι, λιπαίνεται και η ΧΑ η οποία, μολονότι έχει στον πυρήνα της τον εθνοφυλετισμό, οικειοποιείται μοτίβα εθνικολαϊκιστικά προκειμένου να αναδειχθεί ως η αυθεντικά πατριωτική δύναμη. Μια ενδεχόμενη απογοήτευση από την οικονομική και κοινωνική πολιτική της κυβέρνησης αντικειμενικά θα ευνοήσει ευθέως τη ΧΑ. Είναι εν προκειμένω απολύτως κρίσιμο τι θα πράξει η κυβέρνηση σε ορισμένα ζητήματα που αφορούν τα δικαιώματα, το κράτος Δικαίου και το μεταναστευτικό (π.χ. ως προς την απόδοση ιθαγένειας σε μετανάστες δεύτερης γενιάς τα οποία οι ΑΝΕΛ έχουν δηλώσει ότι θα καταψηφίσουν).

    Να μη λησμονούμε ότι αυτά δεν συμβαίνουν εν κενώ, αλλά σχετίζονται με μια συνολική μετατόπιση προς τα δεξιά που έχει επέλθει σταδιακά ήδη πριν το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης

    Έχει βέβαια νόημα να μη λησμονούμε ότι αυτά δεν συμβαίνουν εν κενώ, αλλά σχετίζονται με μια συνολική μετατόπιση προς τα δεξιά που έχει επέλθει σταδιακά ήδη πριν το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης και στην οποία συνέβαλε ο ΛΑΟΣ, αν κι ασφαλώς δεν μπορεί να αναχθεί πλήρως σε εκείνον. Η άνεση με την οποία μεταπήδησαν πολιτικοί όπως ο Μ. Βορίδης από το ακροδεξιό περιθώριο στο πολιτικό «κέντρο» ή το πώς ένα σοσιαλδημοκρατικών καταβολών κόμμα όπως το ΠΑΣΟΚ καταδέχτηκε να συμπράξει σε κυβέρνηση με τον ΛΑΟΣ είναι ενδεικτικά, και κατά κάποιον τρόπο η τωρινή κυβερνητική συνεργασία είναι τηρουμένων των αναλογιών η αντιμνημονιακή εκδοχή της. Βεβαίως, πολύ σημαντικό είναι πώς θα πορευτεί η ΝΔ, το κύριο δεξιό κόμμα και σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση. Θα επιχειρήσει μια επανάκαμψη σε μετριοπαθέστερες θέσεις ή θα συνεχίσει στην ακροδεξιά τοποθέτηση –αδιανόητη για κύριο δεξιό/κεντροδεξιό δυτικοευρωπαϊκό κόμμα– που επελέγη προεκλογικά με την οποία επανέλαβε το ίδιο ολίσθημα με την προεκλογική περίοδο του 2012;

    * Ο ΣΩΤΗΡΗΣ ΒΑΝΔΩΡΟΣ είναι λέκτορας Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: