Συζητώντας για τη δικτατορία, τη Χούντα, τον…Στάλιν και την ελεύθερη αγορά!

21aprilΜια ενδιαφέρουσα συζήτηση έγινε στο Hellenic Electronic Center (HEC), έναν χώρο-φόρουμ στο διαδίκτυο, όπου σύμφωνα με την δήλωση των ιδρυτών συμμετέχουν 5.500 ακαδημαϊκοί και διδάκτορες,  ελληνικής κατά πλειονότητα καταγωγής, απ’ όλο τον κόσμο. Με αφορμή την επέτειο του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου που έγινε το 1967, απέστειλα στη λίστα  του HEC ένα μήνυμα του Στ. Γουργουρή με την ένδειξη «αναδημοσιεύω συμφωνώντας απόλυτως»
Ακολούθησε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση που την αναρτώ εδώ, χωρίς όμως τα ονόματα των συμμετεχόντων. Στις δικέςμου παρεμβάσεις υπάρχει στην αρχή η ένδειξη ‘Δικό μου«…
σάρωση0007
Αναδημοσιεύω συμφωνώντας απολύτως:
Please note that in this weekend’s edition the National Herald has published an ad that celebrates the 1967 Junta and specifically the dictator G. Papadopoulos, with a photograph and the title «Vindicated»

See here: 
https://s3.amazonaws.com/ekpdf/2013/0420/p11.pdf

This is an utterly shameful act that insults every Greek citizen, as well as the memory of those who were, exiled, tortured, and killed by the junta. 

It is extremely important that you write to the editorial leadership of the Herald (addresses below) and demand that, at the very least, they publish the names of persons and/or organizations who paid for this ad, as well as an explicit repudiation of the views expressed thereof. Note that, as the ad is unsigned, it constitutes de facto the newspaper’s own position.

Those of you with connections to editors of Greek newspapers, please alert them to this despicable gesture, so that the NH is shamed publicly as well.

Stathis Gourgouris

.

DSC01647-1

.

wrong people (PASOK-ND). But still,
if they were elections tomorrow
1.5 million Greeks will vote for them.
Filika

.

DSC01647-1

.

Αγαπητοι Συμπατριωτες

Greek democrats let the National Herald know

that this is an utterly shameful act that insults
every Greek citizen, as well as the memory of
those who were, exiled, tortured, and killed
by the junta

.

DSC01647-1

.

Δικό μου

Στο μήνυμα που απέστειλα στη λίστα,όπου προωθούσα στηνπραγματικότητα την έκκληση του Στ. Γουργουρή για αντίδραση στο ανυπόγραφο εγκωμιαστικό παράθεμα του «Εθνικού Κήρυκα» για την καταστροφική χούντα των συνταγματαρχών, έλαβα δύο προσωπικά μηνύματα, ευγενικά μεν αλλά υπέρ της χούντας και του πραξικοπήματος. Εντυπωσιάστηκα από το γεγονός ότι πολίτες που φαίνονται ευαίσθητοι και σοβαροί, οδηγούνται λόγω της κρίσης σε τέτοια σύγχυση. Έως τώρα είχαμε συνηθίσει να υπάρχει ανάκληση των παλιότερων ολοκληρωτικών μορφώνμόνο στις πρώην κομμουνιστικές χώρες, όπου αρκετοί αντιδρούν στην εξαθλίωση που επέφερε η οικονομία της αγοράς με την εξιδανίκευση του σταλινικού καθεστώτος. Φαίνεται ότι τώρα ήρθε και η δική μας σειρά.

 
Στα δύο αυτά μηνύματα απάντησα με τις παρακάτω σκέψεις, τις οποίες και παραθέτω:
» …..Το πρόβλημα του μεγάλου κράτους, του πελατειακού κοινοβουλευτικού συστήματος, της διαφθοράς, των ρουσφετιών και του «φακελακίου» δεν είναι φαινόμενα που εμφανίστηκαν τις τελευταίες δεκαετίες. Δυστυχώς συνοδεύουν την ύπαρξη του ελληνικού κράτους από τις πρώτες μέρες της γέννησής του. Το ζήτημα αυτό προσπάθησα να το διαπραγματευτώ παλιότερα σ’ ένα άρθρο μου με τίτλο «Ποιά Ελλάδα καταρρέει» (Which Greece is collapsing?). Γιατί μόνο εδώ ισχύει η ρήση σας: «They are literally looking at the grass while neglecting the trees». Σας το επισημαίνω: https://kars1918.wordpress.com/2011/12/19/greek-economic-crisis/
.
Επίσης γράφετε:
«…the Junta years were not so bad.»
 
Νομίζω ότι η εποχή της χούντας ήταν καταστροφική για τον ελληνισμό σ’ όλα τα επίπεδα. Κατ’ αρχάς γιατί σταμάτησε την δημοκρατική  προσπάθεια  να ξεπεραστούν τα ανυπέρβλητα ζητήματα που έθεσε ενώπιον της ελλαδικής κοινωνίας ένας σκληρός, αιματηρός και αχρείαστος εμφύλιος πόλεμος. Διατήρησε την διάκριση ανάμεσα στους Έλληνες σε πληβείους και προνομιούχους, με αποτέλεσμα όλα αυτά να μας ακολουθούν μέχρι σήμερα. Αντί να προσπαθήσουμε να ξεπεράσουμε ως κοινωνία το Τραύμα, εξαιτίας της Χούντας το διευρύναμε και το διαιωνίσαμε.
 
Υπάρχουν όμως και άλλα πολλά. Η μοναδική χώρα στην μεταπολεμική Ευρώπη του Ψυχρού Πολέμου που έπαψε να είναι δημοκρατική χώρα και μετετράπη σε ολοκληρωτική, ήταν η Ελλάδα. Οι χουντικοί με την άφρονα πολιτική τους στα ελληνοτουρκικά θέματα, επέτρεψαν για πρώτη φορά τις προσπάθειες της Άγκυρας να τουρκοποιήσει τη μουσουλμανική μειονότητα (συνθήκη Κεσάνης του ‘΄68) και με το πραξικόπημα του ’74 μετέτρεψαν  ένα δεύτερο ελληνικό κράτος, την Κύπρο, που εξαιρετική γεωπολιτική και οικονομική αξία σε λάφυρο του τούρκικού στρατού. Και εξ αιτίας αυτού μετέτρεψαν την Τουρκία σε δύναμη παρέμβασης στο Αιγαίο.    
 
Εν τέλει πιστεύω ότι η δικτατορία υπήρξε καταστροφική για τον ελληνισμό. Πρώτα γιατί επεβλήθη χωρίς να υπάρχει κανείς λόγος. Η άνοδος της Ένωσης Κέντρου σε καμιά περίπτωση δεν ήταν απειλή για το αστικό σύστημα. Επιβλήθηκε απλώς γιατί η Ελλάδα -λόγω της απίστευτης ανοησίας του Ζαχαριάδη που έσυρε έναν ολόκληρο λαό στον Εμφύλιο πόλεμο- είχε μετατραπεί πλέον σε αμερικανικό προτεκτοράτο στην πλέον σκληρή φάση του Ψυχρού Πολέμου. Η Ελλάδα αποκόπηκε για 7 χρόνια από την υπόλοιπη δημοκρατική Ευρώπη, διώχθηκε από τους θεσμούς της και μετετράπη σε ολοκληρωτική χώρα. Αυτό που δεν κατάφερε ο Ζαχαριάδης το κατάφερε ο Παπαδόπουλος.  
 
Σ’ ένα ιστολόγιο που αναφέρθηκε στο θέμα διαβάζουμε και άλλους λόγους
 
«….
-να δρομολογήσουν εξελίξεις που οδήγησαν στην προδοσία της Κύπρου
-να διακηρύξουν ότι ο  στόχος τους ήταν η δημιουργία μιας ελληνοτουρκικής ομοσποδίας,
-να επιτρέψουν την τουρκοποίηση της μουσουλμανικής μειονότητας της ελληνικής Θράκης,
-να συνεχίσουν και να εντείνουν την πολιτική καταπίεσης της προσφυγικής Μνήμης,-να καταστείλουν με βίαιο και αιματηρό τρόπο τις δημοκρατικές διαμαρτυρίες του ελληνικού λαού και εν τέλει
-να μεταβάλουν την Ελλάδα σε αμερικανική μπανανία της Ευρώπης…..»
 
Και συνεχίζει το αφιέρωμα παραθέτωντας ένα απόσπασμα από σημερινό άρθρο στην «Ελευθεροτυπία»:
 
«…..εκπρόκειτο για πραξικόπημα των κυνικών ξενόδουλων πρακτόρων των ΗΠΑ ενάντια στον ελληνικό λαό, παραθέτουμε την αναφορά της CIA  του Φεβρουαρίου του 1967, ότι η ομάδα υπό τους αντισυνταγματάρχες Παπαδόπουλο και Σταματελόπουλο “είναι έτοιμη να οργανώσει ένα στρατιωτικό πραξικόπημα, όταν μια δικτατορία θα καταστεί η αναγκαία λύση στον έλεγχο του κοινοβουλίου από την Ένωση Κέντρου…” (Φοίβος Οικονομίδης, “21η Απριλίου. Αιφνιδιάστηκαν οι πάντες, πλην των Αμερικανών”, “Ελευθεροτυπία”, 21 Απριλίου 2013, ένθετο Plus, σελ. 20)»
.
DSC01647-1
.
200,000 Cypriot refugees would have chosen to live under the poor conditions Troika brought in Greece than lose their homes to the Turks as a result of the Greek Juntas policies.  Some of us have families that lived in tents for several years, lost everything we had including  deposits in banks and all material properties. Some less lucky lost family members too. How can people be so selfish not to be able to see the big picture and the destruction the Greek Dictators brought to the nation? 
.
DSC01647-1
.
Δικό μου
Καλημέρα. Ευχαριστώ για το σχόλιο με το οποίο συμφωνώ απολύτως.

 
Θεωρώ ότι η θετική ανάμνηση του πραξικοπήματος και της χούντας είναι η χαρακτηριστικότερη ένδειξη της ηθικής κατάπτωσης. 
 
Δεν ξέρω αν είδατε το θλιθερό προχθεσινό εύρημα σε μια έρευνα:
«Σύμφωνα με το Βαρόμετρο της Metron Analysis για την Ελευθεροτυπία, το 30% των ερωτηθέντων θεωρεί πως “στη δικτατορία ήταν καλύτερα τα πράγματα από ότι σήμερα”. Τα ευρήματα-σοκ καταδεικνύουν ότι η οικονομική κρίση της χώρας, για την οποία ευθύνεται το πολιτικό σύστημα, προκαλεί κρίση και στην ίδια τη δημοκρατία. Ολόκληρη η έρευνα και η ανάλυση των ευρημάτων στη Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία.» 
.
DSC01647-1
.

I saw it and find it very disturbing. I like to believe that they do not really mean it and it is just a reaction to the bad situation they are in. 
During the Junta times the standard of living was far worse than today even after the measures of Troika. People were taking jobs that today’s
Greeks will never consider. Many were living the country to work on ships or go to other countries for work, sometimes under very harsh conditions.

.

DSC01647-1

.
Αγαπητέ Βλάση,
 
Συμφωνώ σε όλα τα καταστροφικά που επιρρίπτεις στη χούντα των συνταγματαρχών. 
Για τους ίδιους λόγους δε μετανοιώνω που είχα και ‘γω τη μικρή μου συμμετοχή στην Αντίσταση και το Πολυτεχνείο.
 
Αλλά σήμερα, που είμαι απλήρωτος και άεργος 7 μήνες με δύο παιδιά, πιστεύω πως η σημερινή Καταστροφή είναι ασυγκρίτως χειρότερη από εκείνη της Χούντας.
 
Θα τη συνέκρινα μόνο με τη Μικρασιατικη Καταστροφή και τη Κατοχή 1941-44 μαζί με τον τερατώδη Εμφύλιο.
Αλλά και στις δύο αυτές περιπτώσεις η καταστροφή είχε επέλθει μετά από ΠΟΛΕΜΟΥΣ.
 
Η σημερινή καταστροφή όμως περιλαμβάνει την εξευτελιστική για την αξιοπρέπεια του Ελληνισμού και την ιστορία του  3000 χρόνων ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΚΤΗΤΗ ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΠΟΛΕΜΟ.
 
Θεωρώ λοιπόν πως δεν βρίσκομαι σε «σύγχυση» και δεν επιτρέπω σε κανένα να προσθέτει στην αγωνία μου την προσβολή της νοημοσύνης μου.
Γ.
.

DSC01647-1

.

Δικό μου

Κύριε Γ., ενώ έχω παρόμοια άποψη μ’ εσάς για την παρούσα κρίση και την ολοκληρωτική πλέον εξάρτηση της Ελλάδας από τους ισχυρούς της Δύσης,  η απάντηση που θα μπορούσα να δώσω στον προβληματισμός σας είναι «έτερον-εκάτερον» ή «τα του Καίσαρος των Καίσαρι»

 
Η ανάμιξη διαφορετικών ιστοριών και η εξαγωγή συμπερασμάτων του τύπου: «… η σημερινή Καταστροφή είναι ασυγκρίτως χειρότερη από εκείνη της Χούντας» εκτός από το ότι σύμφωνα με την άποψή μου είναι εντελώς λάθος, αθωώνουν σε μεγάλο βαθμό εκείνους που δημιούργησαν εκείνες τις συνθήκες ώστε η Ελλάδα να πάρει το  στραβό δρόμο του δαπανηρού λαϊκισμού. Βέβαια δεν ξέρω αν οι γενετικές αντινομίες του κράτους, που δημιούργησαν κλέφτες και αρματωλοί και εδραίωσαν οι Μαυρομιχαλαίοι (ως κοινωνική τάξη) με τη δολοφονία του Καποδίστρια, θα μπορούσε να εκσυγχρονιστεί και να εξορθολογιστούν οι λειτουργίες του. Αυτό αποτελεί ένα πολύ μεγάλο ερώτημα!
 
Πιστεύω όμως με τη σειρά μου ότι χωρίς τη χούντα που επέβαλε ο αμερικανικός παράγων στην Ελλάδα, σήμερα θα βρισκόμασταν σε τελείως διαφορετική κατάσταση. 
-Θα είχε σωθεί η Κύπρος και θα υπήρχε ένα δεύτερο ελληνικό κράτος στην καρδιά της πιο κρίσιμης αλλά και πλούσιας περιοχής του πλανήτη, 
-η όρεξη της Τουρκίας για Αιγαίο και ΑΟΖ δεν θα είχε ανοίξει,
-θα είχαμε καταφέρει να ξεπεράσουμε το Διχασμό του Εμφυλίου κλείνοντας τις πληγές που άνοιξε,
-θα είχε αποτραπεί η λαϊκιστική λαίλαπα της Μεταπολίτευσης που υπήρξε το φυσικό το αντιστάθμισμα της δικτατορίας -ως αναπόφευκτη κίνηση του ανεξέλεγκτου από την ανθρώπινη βούληση εκκρεμούς.
 
Και ίσως να είχαμε αποφύγει τους Ολυμπιακούς Αγώνες που διοργάνωσε η Ελλάς ως Μαντάμ Σουσού και έδωσαν το τελικό λάκτισμα για να αρχίσουμε να κατηφορίζουμε τον γκρεμό.
.

DSC01647-1

.

Εφ’ όσον «τη χούντα επέβαλε ο αμερικανικός παράγων» είναι περιττό κ. Αγτζίδη να ελπίζουμε. Δεν νομίζω να πιστεύετε ότι είναι δυνατόν να «νικήσουμε» την Αμερική, που φαίνεται να είναι για σας η πηγή του κακού (μαζί με την οικονομία της αγοράς ως φαίνεται) ώστε να λύσουμε τα προβλήματά μας.

Γ.Σ.

Πάτρα

.

DSC01647-1

.
Having lived in USA for over 65 years I am sorry to say that by you using the term Americans  you are confusing the will of  USA govts with that of the people of USA. 
 
The Junta was supported by unscrupulous USA politicians(e.g., Johnson, Nixon, Agnew, Kissinger, Regan,…)  and MME, and not by the American people.  Also do not forget that a USA president did apologize for USA’s support of the Junta.  Unfortunately apologies did not undo the harm caused to Greece and Cyprus by the USA and the Junta. As it happened in Vietnam. The Vietnamese and the American people did finally  free Vietnam albeit it cost overall over the lives of 5 million people and a destruction of Vietnam.  Similar actions have happened in Algeria, East Timor, and Latin and South America,,,.   
 
So I believe  at the end, «dia na gyrisi o helios theli doulia poly» and also requires continuous effort and blood to attain and maintain freedom and justice, for societies have greedy people and efialtes to cope with.  As Jonathan Swift wrote on man
 
 animal non rationalis
sed 
animal capax rationalis
 
Dr D. K.
Greenwich CT USA
.

DSC01647-1

.

Δικό μου

Κύριε Γ. Σ.

….δεν είναι πρέπον να ερμηνεύουμε τον συνομιλητή μας κατά το δοκούν.  

Όσον αφορά την παρέμβαση του αμερικανικού παράγοντα στα ελληνικά πολιτικά πράγματα με την επιβολή της δικτατορίας (1967) και το πραξικόπημα στην Κύπρο (1974), σας απάντησε υποδειγματικά ο κ. Δ. Κ.: «Also do not forget that a USA president did apologize for USA’s support of the Junta.» Επιπλέον να σας διαβεβαιώσω ότι είναι κοινός τόπος στους ερευνητές ότι: «Καθοριστικός ήταν ο ρόλος του αμερικανικού παράγοντα στο πραξικόπημα κατά του Μακαρίου και στην τουρκική εισβολή που ακολούθησε, καθώς η CΙΑ είχε αναλάβει την «καθοδήγηση» του Ιωαννίδη.»
 
Ακριβώς γι αυτό ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον, ζήτησε συγγνώμη το 1999 από τον ελληνικό λαό για τη δικτατορία που επέβαλαν οι αμερικανικές ελίτ εκείνης της εποχής .
 
—-
 
Όσον αφορά τα περί «οικονομίας της αγοράς» και τη βεβαιότητά  σας ότι τη θεωρώ «πηγή του κακού», να σας θυμίσω απλώς ότι το αυθαίρετο αυτό συμπέρασμα προέκυψε από μια μοναδική αναφορά που έκανα στη συζήτησή μας για την χούντα και την πρόκληση που έγινε μέσω των σελίδων του «Εθνικού Κήρυκα». Είχα γράψει: «Έως τώρα είχαμε συνηθίσει να υπάρχει ανάκληση των παλιότερων ολοκληρωτικών μορφών μόνο στις πρώην κομμουνιστικές χώρες, όπου αρκετοί αντιδρούν στην εξαθλίωση που επέφερε η οικονομία της αγοράς, με την εξιδανίκευση του σταλινικού καθεστώτος. Φαίνεται ότι τώρα ήρθε και η δική μας σειρά.«
 
[Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι σε πρόσφατη έρευνα στη Ρωσία για τον Στάλιν, το 36% των ερωτηθέντων πολιτών υποστήριξε «ο Στάλιν δυο φορές σε συντομότατο χρονικό διάστημα ανύψωσε τη χώρα από τα ερείπια σε μεγάλη δύναμη, ενώ οι σημερινοί δημοκράτες μετέτρεψαν σε ερείπια την υπερδύναμη…» Σε  αντίστοιχη έρευνα στην Ελλάδα, που δημοσιεύτηκε στην «Ελευθεροτυπία» προχθές, στις 21 Απριλίου, το 30%των ερωτηθέντων Ελλήνων θεωρεί πως  “στη δικτατορία ήταν καλύτερα τα πράγματα από ότι σήμερα”. 
 
Όπως βλέπετε, η ζωή είναι πανούργα, έχει χιούμορ και ξαφνιάζει με εντυπωσιακές φάρσες!…] 
 
Είκοσι χρόνια μετά τη σοβιετική κατάρρευση μπορούμε να κάνουμε ψύχραιμες εκτιμήσεις. Ο τρόπος μετάβασης από τη μια μορφή οικονομίας στην άλλη, υπήρξε τρομοκρατικός. Όχι μόνο γιατί η πρωταρχική συσσώρευση κεφαλαίου έγινε με τρόπους που θυμίζουν τις πιο κακές στιγμές της άγριας Δύσης, αλλά γιατί επέφερε μια ολοκληρωτική καταστροφή των κοινωνιών, που καλώς ή κακώς ήταν δομημένες με έναν ανεκτό τρόπο, όσον αφορά τη δυνατότητα επιβίωσης του πληθυσμού. Η παλιά κομμουνιστική νομενκλατούρα, η οποία επέλεξε τον βίαιο μετασχηματισμό,  οικονομικό και κοινωνικό, είχε ήδη συγκεντρώσει τον πλούτο στα χέρια της μέσω της μαύρης αγοράς, του γραφειοκρατικού συστήματος και του ανεξέλεγκτου που εξασφάλιζε η μονοκομματική κυριαρχία. Με τη διαδικασία της κατάρρευσης κατάφερε να νομιμοποιήσει τα παράνομα κέρδη που συσσώρευε για χρόνια. 
 
Ειδικά στην εποχή του Γιέλτσιν η ληστεία του δημόσιου πλούτου ξεπέρασε κάθε τι που είχε γνωρίσει έως τότε η ανθρωπότητα -πλην των μεθόδων της αποικιοκρατίας βεβαίως, που βασιζόταν σε πολέμους και κατακτήσεις ξένων περιοχών. Υποδομές και πόροι τεράστιας αξίας της ΕΣΣΔ, δόθηκαν στους ημέτερους ανθρώπους του προέδρου με ελάχιστο αντίτιμο. Δεν σας ξαφνιάζει η εικόνα των Ρώσων  ολιγαρχών; Οι οποίοι την εποχή της κατάρρευσης ήταν μεταξύ 20-30 ετών. 
 
Αν προσμετρήσουμε σ’αυτά, το γεγονός ότι οι πολυεθνικές κομμουνιστικές κοινωνίες (ΕΣΣΔ και Γιουγκοσλαβία) «επέστρεψαν» στον 19ο αιώνα, στην εποχή της διαμόρφωσης εθνών-κρατών και διαλύθηκαν μέσα σε ποταμούς αίματος, προσφυγιάς και ανταλλαγών των πληθυσμών, η διαδικασία εκείνη υπήρξε όντως «πηγή του κακού». Και μη νομίσετε ότι όλα αυτά δεν αγγίζουν το Δυτικό κόσμο. Η εμφάνιση, π.χ. της τσετσενικής τρομοκρατίας και η μετεξέλιξη ενός λογικού αιτήματος αυτοδιάθεσης και απαλλαγής από τη ρωσική κυριαρχία ενός λαού του Καυκάσου, σε αρρωστημένο ισλαμικό φανατισμό, είναι τμήμα εκείνης της σκληρής διαδικασίας της δεκαετίας του  ’90, δηλαδή της μετάβασης από ένα ιδιότυπο αυταρχικό κομμουνιστικό καθεστώς στην οικονομία της αγοράς. 
 
Η παραπάνω διαπίστωση δεν οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η αυταρχική δομή και η ολοκληρωτική πολιτική διαχείριση θα μπορούσε να διαιωνίζεται εσαεί, αλλά ότι η ομαλότερη μετάβαση σε άλλου τύπου οικονομία και πολιτική δεν έγινε, γιατί οι  κυρίαρχες σοβιετικές ελίτ συνειδητά επέλεξαν αυτόν τον τρόπο μετάβασης. Ένα αντίστοιχο πείραμα αποτελεί η Κίνα. Είδωμεν!!!  
 
Η κριτική στάση, 20 χρόνια μετά, θα πρέπει να επιδιώκεται ώστε να κατανοηθούν όλες οι παράμετροι μιας ιστορικής διαδικασίας, που οι συνέπειές της ταλανίζουν και θα ταλανίζουν για πολλά ακόμα χρόνια τον πλανήτη μας. 
 
Για το σοβιετικό πείραμα και την κατάρρευσή του, διαβάστε: 
«Είκοσι χρόνια χωρίς τη Σοβιετική Ένωση«,
.

DSC01647-1

.

Δικό μου

ΜιΑ ΔΙΌΡΘΩΣΗ:  

Russia Defenders of the Fatherland Day

Τα συμπεράσματα της έρευνας, που χρησιμοποίησα στο προηγούμενο μήνυμα, και έδιναν 36% σ’ αυτούς που αναπολούν την εποχή της σταλινικής δικτατορίας στη σημερινή Ρωσία, δεν είναι πρόσφατα. Αφορούσαν το 1999.
 
Σήμερα η κατάσταση είναι διαφορετική. 
 
Με βάση μια έρευνα που έγινε με αφορμή τα 60 χρόνια από το θάνατο του Στάλιν, σχεδόν ο μισός ρωσικός πληθυσμός (49%) αναπολεί την εποχή της σταλινικής δικτατορίας. Οπότε,  τουλάχιστον με ανακούφιση μπορούμε να πούμε ότι είναι λιγότεροι (30%!!!)  οι Έλληνες που αναπολούν την εποχή της δικτατορίας των συνταγματαρχών!  
.

DSC01647-1

.

Κ. Αγτζίδη,

            Καθόλου δεν σας ερμηνεύω κατά το δοκούν. Γράψατε για «εξαθλίωση που επέφερε η οικονομία της αγοράς, στις πρώην κομμουνιστικές χώρες». Αλλά και στην απάντησή σας επιμένετε στην ανάγκη για «ομαλότερη μετάβαση σε άλλου τύπου οικονομία». Δεν έχω την ίδια αντίληψη για το κοινωνικό γίγνεσθαι, και επιμένω στην «οικονομία της αγοράς», πέραν από τεχνικά θέματα και άλλες εμπειρικές παρατηρήσεις. Δεν πιστεύω, όπως προφανώς εσείς, ότι η οικονομία της αγοράς επέφερε κάποια εξαθλίωση στις πρώην κομμουνιστικές χώρες. Εφ’ όσον επήλθε τέτοια εξαθλίωση, και φαίνεται να επήλθε, συνέχεια άλλωστε της προηγουμένως εγκατεστημένης, δεν οφείλεται στην οικονομία της αγοράς αλλά σε άλλους λόγους, που αυτή τη στιγμή δεν σκοπεύω να συζητήσω.

            Πιστεύετε ακόμη ότι ομοθυμαδόν οι «ερευνητές» πιστεύουν ότι «Καθοριστικός ήταν ο ρόλος του αμερικανικού παράγοντα στο πραξικόπημα κατά του Μακαρίου και στην Τουρκική εισβολή που ακολούθησε, καθώς η CIA είχε αναλάβει την «καθοδήγηση» του Ιωαννίδη», και ότι ο «πρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον, ζήτησε συγγνώμη το 1999 από τον ελληνικό λαό για τη δικτατορία που επέβαλαν οι αμερικανικές ελίτ εκείνης της εποχής». Τίποτε από αυτά δεν αληθεύει. Δείτε και την απάντησή μου στον κ. Κωνσταντάτο. Μπορείτε ακόμη εύκολα να βρείτε το σχετικό video της ομιλίας στο διαδίκτυο. Τίποτα τέτοιο δεν είπε ο Κλίντον.  Απλώς υιοθετείτε, με εξαιρετική προθυμία θα έλεγα, τον έναν από τους βασικούς πυλώνες της καθεστωτικής ιδεολογίας. Τον αντιαμερικανισμό. Για όλα φταίνε οι Αμερικάνοι. Για όλες τις αποτυχίες του βδελυρού Καθεστώτος φταίνε οι Αμερικάνοι! (Ένας άλλος καθεστωτικός «πυλώνας» είναι ο διαρκής ισχυρισμός τους ότι θέλουν να μας προστατέψουν από την «ασυδοσία» της αγοράς, όπως κι εσείς υποθέτω).

            Μου λέτε για το 30% που λέει ότι στην δικτατορία ήσαν καλλίτερα τα πράγματα, έναντι του 36 ή και 49% που στη Ρωσία. νοσταλγούν τον Στάλιν. Κατ’ αρχήν δεν μπορώ να μη σημειώσω ότι για τη Ρωσία κι εσείς το ίδιο περίπου λέτε αφού θεωρείτε ότι επρόκειτο για κοινωνίες που «ήταν δομημένες με έναν ανεκτό τρόπο, όσον αφορά τη δυνατότητα επιβίωσης του πληθυσμού». Όσον αφορά τώρα την Ελλάδα, που ζούμε την καταστροφή της Χώρας, το βρίσκω αν μη τι άλλο αστείο να λέμε, ναι, αλλά στη δικτατορία ήταν χειρότερα!

            Και τώρα δυο λόγια για την «άγρια Δύση». Κατ’ αρχήν το πρόβλημα δεν βρίσκεται στην αγριότητα, αλλά στη βαρβαρότητα. Η αγριότητα είναι μια φυσική κατάσταση και ως τέτοια γονιμοποιεί τον πολιτισμό. Η αγριότητα πλημμυρίζει τα ομηρικά έπη, χωρίς κανένα πρόβλημα. Αντίθετα. Σταχυολογώ τρία μικρά δείγματα: «δόρυ πήξεν μεσσυγής, δια δε στήθεσφιν έλασσε», Λ447,448 «(του) ’μπηξε το δόρυ ανάμεσα στους ώμους και το πέρασε μέσα από το στήθος», «κάρη απέκοψε», Λ260, «του ’κοψε το κεφάλι» και «ήπατι πήξεν θοόν βέλος», χ83,  «στο συκώτι έμπηξε το γρήγορο βέλος». Αγριότητα λοιπόν και κανένα πρόβλημα. Ακόμη, η άγρια Δύση του 19ου αιώνα δημιούργησε τη silicon valley του εικοστού, και, μαζί με την παραδοσιακότερη Ανατολική ακτή, το θαύμα της Αμερικής, που συνέχει τον κόσμο σήμερα.

Γ. Σ.

Πάτρα

.

DSC01647-1

.

Dear Friends

let us clarify that  when we criticize America we always talk about their foreign policy not their political or economic system. Their system is well organized based on a strong constitution that they are proud off and always make a strong point about individual rights. I would not call it perfect  but it is proven to be better than many other systems in countries we know. The principles it is based on are often inconsistent with their practices in foreign policy and this is the part that many Americans criticize too. Their system has been working politically and economically very well that made the country a center of attraction for scientists, business and people looking for opportunities and new life that is stable, free of prosecutions etc. If we can copy some of its elements that would only help.

I do not think USA will ever admit that it had a finger in the military coup in Cyprus. CIA was involved in a way that it is difficult to prove. After all to them the criterion is not whether Cyprus and Greece lost or not,  but whether America benefited. To what extend CIA did get involved does not reduce the crimes committed  by the Greek Junta. I am shocked that some people present Ioannides as a naive ignorant guy who was told what to do and he did not understand what he was doing. How can a stupid guy make it to the ranks of the Greek military? We all knew in Cyprus that if there was a military coup against Makarios the Turks will invade. We knew back in 1963 if not earlier that the plan of Turkey was to create some problem that shows that the Constitution of Cyprus is under attack and exercise the Zurich London Agreement to invade as one of the guarantors. It tried in 1964 and it was stopped. There is so much evidence that everything was planned with the Greek Junta’s full cooperation and approval. The orders were ‘do not attack the Turks as they are exercising’. The Turks did not even bomb the command center of the Cyprus National Guard which was getting directions directly from Ioannides. Why bomb their friends?  In a war this is the first target you bomb and this is the first place that is evacuated.   Of course when the Greek Junta fell they did bomb it but that was a month later. The defense plan Aphrodite on which I worked on for 2 years while in the army whose purpose was to defend Cyprus from a Turkish invasion not only was not put in action but the orders were to do the exact opposite of what the plan was dictating to do. The people responsible should have been executed for treason.

I think it does not make sense to compare the economy under the Greek Junta with todays economy. First the standard of living was not the same. Second we have no idea where the country would lead to economically if the Dictators stayed there for another decade. If these people were so stupid to mess with Cyprus how could be trusted that they would maintain a strong economy in the years ahead? If the people we elect can create a mess how can we trust people we do not elect that they would do what we think they should do?

Ρ. Ι.

.

DSC01647-1

.

1 comment so far

  1. …του ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΚΑΣΔΑΓΛΗ.
    ————————————————————————————
    Μη σιχτιρίζεις τη μεταπολίτευση!
    Posted on 23 Ιουλίου, 2016 by Χριστόφορος Κάσδαγλης

    f16f7fde-986c-48ba-8d49-ce808f757fa1Μου ‘χει τύχει κι εμένα να σιχτιρίσω τη μεταπολίτευση, αλλά αμέσως μετά το ξανασκέφτομαι. Είναι σαν να καταργιέσαι τη μάνα που σε γέννησε. Όσο σοβαρή κι αν είναι η αφορμή γι’ αυτή την παρεκτροπή, κατά βάθος δεν το εννοείς.

    Το θέμα δεν αφορά τόσο τη σημερινή επέτειο, όσο την ευρύτερη πολιτική και κοινωνική συγκυρία. Η προσπάθεια αποδόμησης της μεταπολίτευσης αποτελεί δημοφιλές σπορ που ασκείται όλες τις μέρες του έτους, εδώ και πολλά χρόνια, από γραφιάδες, διανοούμενους και πολιτικά πρόσωπα.

    Επιχειρείται με τρόπο συστηματικό να ενοχοποιηθεί η μεταπολίτευση για όλες τις κακοδαιμονίες της χώρας – κάτι σαν την έκπτωση των πρωτόπλαστων από τον παράδεισο. Για τη διαφθορά, για την υπερχρέωση, για τις πελατειακές σχέσεις, για την πολιτική αστάθεια, για την εξαχρείωση του πολιτικού προσωπικού, για την κατάπτωση της παιδείας, για τις συλλογικές μας αυταπάτες. Μόνο γι την υπερθέρμανση του πλανήτη δεν έχει ενοχοποιηθεί (ακόμα).

    Πρόκειται για τον πιο ύπουλο και υποκριτικό μύθο της… μεταπολίτευσης. Όχι ότι έχω καμιά εμμονή με τη χρονική περίοδο κατά την οποία η γενιά μου ανδρώθηκε, αλλά κάθε φορά που ακούω τη σχετική παραφιλολογία συνειδητοποιώ ότι όσοι τα λένε αυτά δεν έχουν πρόβλημα με τη μεταπολίτευση, έχουν πρόβλημα με τη δημοκρατία.

    Είναι προφανές, άλλωστε. Όταν λες ότι για όλα τα στραβά φταίει η μεταπολίτευση, τείνεις αυτομάτως να αθωώσεις την επτάχρονη δικτατορία που είχε προηγηθεί. Στρατιωτικός νόμος, πολιτικοί κρατούμενοι, βασανιστήρια, δολοφονίες. Μια περίοδος απόλυτης ανελευθερίας, σκοταδισμού, διάρρηξης των σχέσεων της χώρας με τη διεθνή κοινότητα και απώλεια της επαφής με τις πολιτικές, τις πολιτιστικές και τις τεχνολογικές εξελίξεις σε όλο τον πλανήτη. Ένα τεράστιο φρένο για όλη τη χώρα, για την κοινωνία, για την παιδεία, για τη διεθνή μας εικόνα και, κυρίως, για την εικόνα που εμείς οι ίδιοι έχουμε για τον εαυτό μας και για την πατρίδα μας. Μια ιστορική φάση η οποία, καθόλου τυχαία, κορυφώνεται με μια μεγάλη εθνική τραγωδία. Αυτή λοιπόν την ιστορική περίοδο έρχεται να αθωώσει το αφήγημα που αποδίδει στη μεταπολίτευση όλα τα στραβά του τόπου.

    Αλλά για να έχουμε όλη την εικόνα, αθωώνει επίσης τη μετεμφυλιακή Ελλάδα, τη δεξιά τρομοκρατία, τις εκτελέσεις, τα στρατοδικεία, τις φυλακές, τις εξορίες, τις δηλώσεις μετανοίας και τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, το ρουσφέτι, τη διασπάθιση του σχεδίου Μάρσαλ. Κι ακόμα την εσωστρέφεια, την αστυφιλία, την ερήμωση της υπαίθρου, τη μετανάστευση, την έναρξη της καταστροφής του φυσικού και του αστικού περιβάλλοντος, την καθαρεύουσα, την εκπαιδευτική στασιμότητα, την προγονολατρεία και τον θρησκευτικό σκοταδισμό, το κιτς, το μπετόν, την αντιπαροχή, τη Βασιλική Πρόνοια. Κι αργότερα τις εκλογές βίας και νοθείας, τις ίντριγκες του παλατιού, την αποστασία, τη χωροφυλακίστικη νοοτροπία του κράτους.

    Για να μη μακρυγορούμε, η μεταπολίτευση είναι η πιο μακρά ειρηνική και δημοκρατική περίοδος του ελληνικού κράτους. Μια εποχή που γέννησε ιδέες και ελπίδες, που παρά τις αντιφάσεις και τις ατέλειες της νεότευκτης δημοκρατίας μεγάλωσε γενιές πιο καλά εκπαιδευμένες, πιο εξωστρεφείς, πιο δημιουργικές. Που έδωσε ευκαιρίες στη χώρα, ασχέτως αν αυτές τελικά δεν αξιοποιήθηκαν. Που δημιούργησε πλούτο και ευημερία, έστω με τρόπο στρεβλό. Στρεβλώσεις, πάντως, που φέρουν όλα τα ίχνη των προηγούμενων σκοτεινών περιόδων.

    Κι αν για κάτι πρέπει να μεμφόμαστε τη μεταπολίτευση (όσο κι αν αυτό ακούγεται ούτως ή άλλως γελοίο, δεν φταίει η ιστορία για τα παθήματά μας, φταίει η αλληλεπίδραση των πόλων της εξουσίας με τα δικά μας πάθη και με τις δικές μας παραλείψεις), αν τέλος πάντων πρέπει να προσωποποιήσουμε τη μεταπολίτευση και να την ενοχοποιήσουμε για κάτι, είναι ότι δεν αποτίναξε (ότι δεν αποτινάξαμε, δηλαδή) σε ικανοποιητικό βαθμό την κληρονομιά, τα πάθη, τις ηγεσίες, τα ιδεολογήματα, τις ανεπάρκειες που μας κληροδότησαν οι εποχές που προηγήθηκαν. Τις εξαρτήσεις, τον ατομικισμό, τα ελλείμματα πολιτισμού και παιδείας, την αθλιότητα του πολιτικού συστήματος και των εγχώριων ελίτ. Και, για να μην ξεχνιόμαστε, τις βαθιές ανεπάρκειες, τις ιδεοληψίες και τα κόμπλεξ του αντίπαλου δέους, δηλαδή της ελληνικής Αριστεράς. Αυτό που μας έλειψε ήταν περισσότερη μεταπολίτευση, περισσότερη δημοκρατία, πιο βαθιά τομή με το παρελθόν, μια πιο καταλυτική επανεκκίνηση.

    Ναι, αλλά η κρίση; θα αναρωτηθεί κάποιος. Όλος αυτός ο κοινωνικός σεισμός που βιώνουμε δεν είναι επαρκής απόδειξη ότι η μεταπολίτευση ήταν μια χαμένη υπόθεση που μας οδήγησε κατευθείαν στον όλεθρο;

    Παρότι το επιχείρημα μοιάζει καταλυτικό, τελικά δεν θα συμφωνήσω. Προφανώς η μεταπολίτευση δεν ευθύνεται για τη διεθνή οικονομική κρίση, ούτε για την παγκοσμιοποίηση, ούτε για την ετεροβαρή αρχιτεκτονική του ευρώ. Αλλά και όσον αφορά τις ενδογενείς παθογένειες που συνέβαλαν στην ένταση της κρίσης, αποτελούν δομικά και διαχρονικά στοιχεία του ελληνικού κράτους, δεν κυοφορήθηκαν το ’74. Άλλωστε, η παραφιλολογία περί «του τέλους της μεταπολίτευσης» είχε ξεκινήσει πολύ πριν από το 2010.

    Οι μόνοι εντέλει που έχουν λόγους να ρίχνουν το ανάθεμα στη μεταπολίτευση είναι οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής και κάτι τύπου σαν τον Καρατζαφέρη, τον Βορίδη, τον Γεωργιάδη, τον Κρανιδιώτη. Οι νοσταλγοί της χούντας, τα κατάλοιπα του ταγματασφαλιστισμού και του μαυραγοριτισμού. Όλοι οι άλλοι δεν δικαιώνονται όταν την ενοχοποιούν, και όταν το επιχειρούν βρίσκονται σε κατάσταση πλάνης – εκτός αν ιδιοτελείς σκοπιμότητες τους ωθούν συνειδητά στη λαθροχειρία.

    Ο… τερματισμός του κύκλου

    Το άλλο θέμα με τη μεταπολίτευση είναι η συζήτηση περί του αν έκλεισε ο κύκλος της ή όχι. Έχουν χτιστεί καριέρες πάνω σ’ αυτό το ιδεολόγημα. Προσωπικά δεν έχω ιδέα αν έκλεισε ή δεν έκλεισε ο κύκλος της μεταπολίτευσης και αν έχουμε περάσει σε άλλη ιστορική φάση. Ομολογώ ότι είχα κι εγώ μια θεωρία, όπως όλοι, εκεί γύρω στο ’14 είχα ψηθεί ότι με την επικείμενη ανάδειξη της Αριστεράς στην κυβέρνηση θα ήταν το ορόσημο που θα έκλεινε συμβολικά τον κύκλο της μεταπολίτευσης και θα μας οδηγούσε σε νέο ιστορικό κύκλο.

    Όχι απαραιτήτως σε έναν κύκλο «ενάρετο», αλλά εν πάση περιπτώσει σε μια ιστορική φάση κατά την οποία θα επανεξετάζονταν εξαρχής βασικές έννοιες όπως η φύση του κράτους, οι σχέσεις του με τα επιχειρηματικά λόμπι, η ανάπτυξη, τα μέσα μαζικής επικοινωνίας, η δημόσια παιδεία και η δημόσια υγεία, το κοινωνικό κράτος εν γένει, η εξωτερική πολιτική, το πολιτικό παιχνίδι, η φύση της δημοκρατίας τελικά. Ότι θα διαταράσσονταν οι ισορροπίες ανάμεσα στους πόλους εξουσίας, ότι θα έμπαιναν επί τάπητος ουσιαστικά θέματα της δημόσιας ζωής όπως η διαφάνεια, το χτύπημα των πελατειακών σχέσεων, ο ρόλος της αστυνομίας. Κι ακόμα, βαθύτερα ζητήματα όπως τα παραγωγικά και τα καταναλωτικά πρότυπα, η αειφορία, η δημόσια αισθητική, οι σχέσεις των γενεών, μια νέα ισορροπία μεταξύ ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων, προς όφελος και των δύο.

    Αλλά είχα πέσει βέβαια έξω, οι αυταπάτες ήταν αυταπάτες. Όχι με την έννοια ότι υπήρχε ένα τετελεσμένο σχέδιο προδοσίας -δεν πιστεύω σ’ αυτά- αλλά με την έννοια ότι οι δομές εξουσίας και εξάρτησης ήταν πολύ ισχυρές και είχαν τον τρόπο τους και τους συσχετισμούς να αναπαράγονται και να παραμένουν αλώβητες, παρά τον πρόσκαιρο κλυδωνισμό.

    Οπότε κάνω μερικά βήματα πίσω και το ξανασκέφτομαι, και λέω ότι αν πρέπει οπωσδήποτε να θέσουμε κάπου αυτό το ορόσημο πρέπει να γυρίσουμε εκεί στο 2009-2010, όταν εκδηλώθηκε ανοιχτά η δημοσιονομική κρίση. Με βάση την ιδέα ότι πέρασε η εποχή μιας κάποιας «ανεμελιάς», επίπλαστης έστω, και ο καπιταλισμός έδειξε τα δόντια του αποδομώντας παράλληλα όλο το γνωστό έως τότε πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον, σαρώνοντας δικαιώματα και διαμορφωμένους τρόπους ζωής και θέτοντας ολόκληρη την κοινωνία ενώπιον μιας κατάστασης όπου όλα πρέπει να ξαναδιεκδικηθούν από το μηδέν.

    Αλλά να που έπεσα κι εγώ στην παγίδα. Όχι ότι δεν έχουν σημασία αυτές οι αναλύσεις, αλλά μπορεί να λειτουργούν και αποπροσανατολιστικά σε σχέση με τις επείγουσες προτεραιότητες. Και η επείγουσα προτεραιότητα, είτε έτσι είτε αλλιώς, δεν είναι παρά αυτή που προείπα: ότι όλα πρέπει ν’ αρχίσουμε να τα διεκδικούμε πάλι από το μηδέν, κι ότι δεν έχουμε αρχίσει ακόμα να το κάνουμε, κολλημένοι σε υπολείμματα αυταπατών από την προηγούμενη φάση ή σε παλιά διλήμματα, ένα εκ των οποίων είναι, ως φαίνεται, το πότε ακριβώς πρέπει να τοποθετηθεί ληξιαρχικά το τέλος της μεταπολίτευσης.

    Και δυο τελευταίες παρατηρήσεις:

    Η πτώση της χούντας συνετελέσθη την 23η και όχι την 24η Ιουλίου του 1974. Απλώς οι κυβερνήσεις Καραμανλή και οι επίγονοί τους επιχείρησαν με πατερναλιστικό τρόπο –και σε μεγάλο βαθμό τα κατάφεραν- να ορίσουν ως ημέρα της πτώσης της δικτατορίας όχι την 23η Ιουλίου του 1974, αλλά την 24η, ημέρα που η εξοχότητά του προσγειώθηκε στο Ελληνικό ως σωτήρας. Λεπτομέρεια, θα πει κανείς, αλλά είναι ένας καλός τρόπος να αντιληφθούμε τη διαφορά μεταξύ των ιστορικών γεγονότων και του τρόπου με τον οποίο αυτά καταγράφονται ή πλαστογραφούνται.
    Έψαξα να βρω πώς μεταφράζεται η λέξη μεταπολίτευση στα αγγλικά. Ο όρος «political change over» δεν φαίνεται αρκετά περιεκτικός για να εκφράσει πλήρως την έννοια όπως έχει καθιερωθεί στα μέρη μας. Μοιάζει να μην υπάρχει ακριβής μετάφραση, σαν να πρόκειται για ελληνική πατέντα – ό,τι και αν συνεπάγεται αυτό…

    https://kasdaglis.wordpress.com/2016/07/23/%CE%BC%CE%B7-%CF%83%CE%B9%CF%87%CF%84%CE%B9%CF%81%CE%AF%CE%B6%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%84%CE%B7-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%AF%CF%84%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%B7/#more-1356


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: