Για τους πολέμους της Ιστορίας, στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» (14 Απριλίου)

σάρωση0005

Όποιος ελέγχει το παρόν,
ελέγχει και το παρελθόν.
Όποιος ελέγχει το παρελθόν,
«καθορίζει» το μέλλον

George Orwell, «1984. Ο μεγάλος αδελφός»

allotriosisΤην Κυριακή 14-4-2013  θα διαπραγματευτούμε στις ιστορικές σελίδες (2σέλιδο στο ένθετο περιοδικό Plus) της εφημερίδας «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» το ζήτημα της σύγκρουσης για διάφορα ιστορικά θέματα.

Ειδικά, μετά τη δημόσια εμφάνιση της σύγκρουσης για το βιβλίο Ιστορίας της Στ’ δημοτικού, συνειδητοποιήθηκε ότι  και στην Ελλάδα εκφράζεται πλέον έντονα, αυτή η διεθνής τάση που είχε κορυφωθεί με τις διαφωνίες για το Ολοκαύτωμα, την άρνηση της Γενοκτονίας των Αρμενίων, την εμπλοκή κρατών στις συγκρούσεις για την ιστορική Μνήμη.

Σημαντική συμβολή στο αφιέρωμα της «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας» για την κατανόηση διαφόρων πλευρων του θέματος  έχει ο ιστορικός Γιώργος Κόκκινος.

σάρωση0005

To αφιέρωμα:

Someone winner takes it all, and one loses has to fall» (το δικό μου)
http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=357478

”Η Εξάπλωση της τραυματικής μνήμης” ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟΥ,
http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.columns&s=istorika&date=14/04/2013#a357479

—————————-

Στο δικό μου κείμενο, μεταξύ άλλων, αναφέρονται τα εξής:

“…………………………………..
…………………………………..
Την επίσημη Ιστορία τη γράφουν πάντα οι νικητές, και η προσπάθεια των ηττημένων να αναδείξουν και αυτοί τη δική τους ιστορική εμπειρία αποτελεί τις περισσότερες φορές μια επώδυνη περιπέτεια.

Η σχετικά πρόσφατη δημόσια και επιστημονική αντιπαράθεση για τα σχολικά βιβλία και τον τρόπο που αντιμετωπίζονται συγκεκριμένα ιστορικά θέματα δίχασε με πρωτοφανή τρόπο την ελληνική κοινωνία. Η διεκδίκηση της ιστορικής ορθότητας και της κυριαρχίας μιας συγκεκριμένης ερευνητικής ματιάς φαίνεται ότι αποκτά πλέον κεντρική θέση στις ιδεολογικές διεργασίες. Αντιμαχόμενες κοινωνικοπολιτικές ομάδες δίνουν το δικό τους νόημα σε ιδέες και ιστορικά γεγονότα. Οι κατεστημένες κυρίαρχες απόψεις αμφισβητούνται και το ιστορικό παρελθόν διεκδικείται πλέον από τις πάλαι ποτέ αποκλεισμένες κοινωνικές ομάδες. Η διαμόρφωση ενιαίου ιστορικού αφηγήματος μετατρέπεται σε κοινωνικό κίνημα που επιδιώκει την ενσωμάτωση κάθε ιδιαίτερης ιστορικής εμπειρίας στο αφήγημα.

«Αντι-μνήμη»

Το ιστορικό παρελθόν φαίνεται να υπόκειται σε πολλαπλές αναγνώσεις. Η «αντι-μνήμη», δηλαδή ο χώρος της μνήμης που διαμορφώνεται από τα κάτω, αμφισβητεί τα κυρίαρχα αφηγήματα. Το μεγαλύτερο παράδειγμα αυτής της περίπτωσης αποτελεί η μνήμη των προσφύγων του ’22, απαγορευμένη έως τη δεκαετία του ’80, όσον αφορά τις πολιτικές ερμηνείες. Με το αίτημα που διατυπώθηκε από τις προσφυγικές οργανώσεις για την αναγνώριση της Γενοκτονίας που υπέστησαν από τον τουρκικό εθνικισμό την περίοδο 1914-1923, αλλά και με την κριτική που άσκησαν, τόσο προς τις ελλαδικές ελίτ για την αρνητική τους στάση όσο και προς το σταλινισμό για τη μεταχείριση αυτών που είχαν καταφύγει στην ΕΣΣΔ, αμφισβήτησαν το σύνολο των κυρίαρχων ιδεολογημάτων και την απαίτηση για επιλεκτική λήθη.

Εκτός όμως από τις προσπάθειες των αποκλεισμένων κοινωνικών ομάδων, εμφανίζεται σήμερα και η τάση της Νέας Δεξιάς, που επιχειρεί μια περισσότερο συντηρητική ανάγνωση της Ιστορίας.

Ελληνικές συγκρούσεις

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η πάλη των ιδεών στην Ελλάδα της μεταπολιτευτικής περιόδου και η προσπάθεια των αποκλεισμένων ερμηνειών να εδραιώσουν την παρουσία τους στο χώρο των ιστορικών αφηγημάτων. Ο ιδεολογικός και πολιτικός διχασμός υπάρχει και εκφράζεται έντονα με τις διαμάχες για τον Εμφύλιο και τη Γενοκτονία στη Μικρά Ασία, αλλά και τις σταλινικές διώξεις στην ΕΣΣΔ κατά της ελληνικής μειονότητας και τη σφαγή στο Κατίν από τους Σοβιετικούς. Παρ’ ότι οι συμμετέχοντες στις σκληρές ιδεολογικές συγκρούσεις διακηρύσσουν ότι «η επιστημονική έρευνα δεν μπορεί ούτε να υπηρετεί πολιτικές ή ιδεολογικές σκοπιμότητες ούτε να αναπαράγει τον περιρρέοντα ιστορικό κομφορμισμό», εντούτοις η υποκειμενική προσέγγιση παραμένει κυρίαρχη. Ενδιαφέρον έχουν τα πεδία όπου πραγματοποιείται αυτή η πάλη των ιδεών και κατατίθενται οι διαφορετικές προσεγγίσεις για τα επίμαχα γεγονότα:…………………..
……………………………………………………………………………………………….
……………………………………………………………………………………………….”

2 comments so far

  1. oxtapus on

    Reblogged this on Oxtapus *beta.

  2. Damion Mcguire on

    Στο Ιστορικό & Λογοτεχνικό Αρχείο Καβάλας οι πρώτοι φάκελοι με αρχειακό υλικό έχουν χρονολογία περισυλλογής 1959. Το παλαιότερο βιβλίο της βιβλιοθήκης του είναι το: «Στεφάνου Περί Πόλεων», του Στεφάνου Βυζάντιου, με χρονολογία εκτύπωσης τα 1521 από τον Φίλιππο Ιούντα στο ομώνυμο τυπογραφείο της Φλωρεντίας. Τα παλαιότερα έγγραφά του είναι μονόφυλλα του Αγώνα της Παλιγγενεσίας και άλλα δικαιοπρακτικά έγγραφα στα 1821. Η σημερινή του επίσημη νομική μορφή και σύσταση έγινε το 1996, όταν ήταν πλέον φανερό ότι το μέγεθος του ήταν τόσο σημαντικό, ώστε έπρεπε να οργανωθεί με σύγχρονες μεθόδους και με βάση πρότυπα επιστημονικά ιδρύματα, για να παρουσιάσει το πολύτιμο ιστορικό υλικό που είχε συλλέξει τα προηγούμενα περίπου 50 χρόνια. Είναι κοινωφελές ίδρυμα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, με τη σύγχρονη ευέλικτη μορφή της Αστικής Εταιρίας. Δεν ανήκει στα επιχορηγούμενα από το δημόσιο Ιδρύματα, ούτε επιχορηγείται από κάποιον ιδιωτικό φορέα. Η λειτουργία του καλύπτεται οικονομικά μόνον από τους ιδρυτές του και από σπάνιες αρωγές της τοπικής αυτοδιοίκησης.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: