Αναζητώντας την «αρχή του κακού»!

σάρωση0002

Ο Ζιγιά Γιοκάλπ υπήρξε για τους Τούρκους εθνικιστές ότι ο Μαρξ για τους κομμουνιστές. Με αφορμή την έκδοση του ποιητικού του έργου από τον Αρ. Μητράρα , παρουσίασα το βιβλίο στην «Ελευθεροτυπία» του Σαββάτου (9-2-2013), στο ένθετο της «Βιβλιοθήκης» (υπεύθυνος: Βασ. Καλαμαράς). Αναφορά στο ρόλο του Γκιοκάλπ είχα στο κείμενό μου για τον τουρκικό εθνικισμό, το οποίο μπορείτε να βρείτε στην εξής ηλ-διεύθυνση: https://kars1918.wordpress.com/2010/06/10/turkish-nationalism/

σάρωση0001

πατήστε ΚΛΙΚ για μεγέθυνση…

Επίσης, στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» (10-2-2013) θα υπάρχει ένα αφιέρωμα, στο πλαίσιο των ιστορικών σελίδων που επιμελούμαι,  για την υπογραφή στη Λωζάννη του Πρωτοκόλλου Ανταλλαγής των Πληθυσμών, Συμβολή στο αφιέρωμα έχει και ο Άγγελος Συρίγος. Το Δελτίο Τύπου που εκδόθηκε είναι το εξής:

 

Δελτίο Τύπου

 Ενενήντα χρόνια από τη Σύμβαση Ανταλλαγής των Πληθυσμών, μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας

        Στις 30 Ιανουαρίου του 1923 υπογράφτηκε μεταξύ της Ελλάδας και της κεμαλικής Τουρκίας το Πρωτόκολλοτης Σύμβασης για υποχρεωτική Ανταλλαγή ελληνικών και μουσουλμανικών πληθυσμών μεταξύ των δύο χωρών. Η Σύμβαση αυτή νομιμοποιούσε τις εθνικές εκκαθαρίσεις που είχαν ήδη ξεκινήσει από το 1914 και είχαν κορυφωθεί με τη Μικρασιατική Καταστροφή και ολοκλήρωνε μια επαχθή διαδικασία με την υποχρεωτική μετακίνηση αφενός στην Ελλάδα των εναπομενόντων Ελλήνων στη Μικρά Ασία και αφετέρου στην Τουρκία των μουσουλμανικών πληθυσμών που ήταν εγκατεστημένες στον ελλαδικό χώρο.

        Με το βίαιο αυτόν τρόπον ο χώρος της Εγγύς Ανατολής μετέβη από την εποχή των πολυεθνικών αυταρχικών αυτοκρατοριών στην εποχή των εθνικά καθαρά χωρών.

            Η Σύμβαση για την Ανταλλαγή των Πληθυσμών νομιμοποιούσε  προς στιγμήν τη μέθοδο της ανταλλαγής των ανθρώπων, εν είδει  πραγμάτων, ως μέσο επίλυσης των διαφορών μεταξύ των κρατών. Ενδιαφέρον έχει να σημειωθεί ότι, η ανταλλαγή των πληθυσμών ως τέτοιο μέσο αντιμετώπισης διακρατικών διαφορών θα εξοβελιστεί από το διεθνές δίκαιο μερικές δεκαετίες αργότερα. Στην Οικουμενική Διακήρυξη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στο Διεθνές Σύμφωνο Ατομικών και Πολιτικών Δικαιωμάτων και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων η ανταλλαγή των πληθυσμών αντιμετωπίζεται ως παραβίαση των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου.

Με αφορμή την επέτειο των ενενήντα χρόνων από την υπογραφή της Σύμβασης αυτής, η Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία αφιερώνει την επόμενη Κυριακή  τις ιστορικές της σελίδες στο μοναδικό αυτό γεγονός, που οριοθέτησε τον γεωγραφικό και κοινωνικό χώρο που σήμερα γνωρίζουμε.

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=2013-02-10&s=istorika

DSC06653-1

1 comment so far

  1. G.G. on

    …You see, there’s a method to the madness. Turkey is striving towards realizing its Neo-Ottoman aspirations by implementing FM Ahmet Davutoğlu’sStrategic Depth doctrine (Strategik Derinlik, Turkiye’nin Uluslararasi Konumu – Strategic Depth, Turkey’s International Position). A major aspect of this doctrine calls for the establishment of diplomatic relations with every moslem country on earth where visa-free travel can be enjoyed to and from Turkey and all those countries. Do you now see how the illegal immigrants transit through Turkey? Part of the same Strategic Depth doctrine also calls for the territories of the old Ottoman Empire to become protectorates of the aspiring new regional military and economic power, namely Turkey.

    Ahmet Davutoğlu is a true disciple of one of the founders of modern Turkey, sociologist Mehmet Ziya Gökalp. Who was Gökalp? He, along with Mustafa Kemal and some others started the Yeni Osmanlilar or as we know it the Young Ottomans or Young Turks revolution. In the mid-19th century reformist Ottoman Sultans such as Mahmud II and Abdülmecid I introduced the Tanzimat reforms establishing principles of equality within the Empire by elevating the non-moslem population to the status of citizens. This attempt at equality culminated in 1856 with the Hatt-ı Hümayun, a promise of equality within the Empire’s administrative structure, even accompanied by a firman (decree) by Sultan Abdülmecid I.

    As these reforms evolved through the turn of the century they did not sit well with Gökalp, Kemal, et al. According to Gökalp, what was needed was a return to the former meaning of ‘Ottomanism’ and an end to the illusion of Muslim-Christian equality. An embrace of Turkish nationalism was the only option. Coexistence, whether willing or unwilling, was no longer to be attempted and Turkishness was to be the basis for policy. In a 1911 article for the journal Yeni Hayat (New Life) Gökalp wrote that the Turks are actually the übermensch imagined by German philosopher Nietzsche. (Taner Akçam, A Shameful Act: The Armenian Genocide and the Question of Turkish Responsibility, New York: Metropolitan Books, 2006, p. 88).

    Thus Gökalp set the new foundations of modern Turkey establishing the argument of the Kemalist movement under which there is no ethnic minority in Turkey (Ziya Gökalp, The Principles of Turkism, Ankara, 1920, trans. Robert Devereux, Leiden, 1968).

    Such was the basis for the Yeni Osmanlilar’s principles thus setting the stage for the Genocide of the Christians of the Ottoman Empire at the group’s very outset. As the cries of dignitaries such as George Horton and Henry Morgenthau, warning the civilized world of the atrocities being committed, fell on deaf ears, just a few decades later lunatics such as Adolf Hitler, Heinrich Himmler and Hermann Göring felt the ease to apply their own Final Solution, this time on the Jewish race, with the impression that they too will go unpunished.

    Following the founding of the modern Turkish Republic (1923), Mustafa Kemal Atatürk had applied Gökalp’s philosophy but with a twist. Prof. Ayhan Aktar argues, «while Gökalp had mostly emphasized religion, ethics, aesthetics, and socialization as the denominators of the nation, the Kemalists turned to ethnicity as the underlying factor of Turkishness.» (Ayhan Aktar, Varlik Vergisi ve ‘Türklestirme’ Politikalari – The Wealth Tax and the ‘Turkification’ Policies, Istanbul 2006, p60-66, p103-108)

    Over the years, Turkey, through various excuses, made certain that minorities are either assimilated or expelled, thus the rights of these milletler (religious groups, i.e. Greek Orthodox Christians, Jews and Alawis or Alevis as they were recognized by the State) withered away as time passed due to increasing intolerance at all levels (Marcus A. Templar, Tasting the Bitter Pekmez: Causes of Turkey’s Instability, Journal of Global Change and Governance, Volume I, Number 2, Spring 2008, p3).

    One such example of a post-1923 expulsion is our own Kristallnacht in Constantinople in 1955 as part of a wider pogrom to eradicate the Greek element from the city, a flagrant violation of the Lausanne Treaty.

    So when you have the Turkish state not only allowing but also covertly arranging for the transfer of all these illegal immigrants, almost all of whom are moslems, into Greece in order to gradually alter the country’s demographic landscape you can now clearly understand Turkey’s ultimate objective. If you care, please peruse FRONTEX’s Annual Risk Analysis 2012 report. As you browse over the list of border violations throughout the European Union’s perimeter, you will notice one common denominator as the culprit for most of the violations: Turkey.

    http://www.frontex.europa.eu/assets/Attachment_Featured/Annual_Risk_Analysis_2012.pdf (*Significant excerpts below)

    The Greek people over the last two years have been exposed to a vicious downward economic cycle spiraling out of control while at the same time see themselves surrounded by millions of these immigrants who have entered Greece illegally with no documents, no health checks and now with a national unemployment rate approaching 25 percent see crime committed by these illegals rising exponentially.

    This is all part of a process called ethnocide. It’s when, through the lack of an effective immigration policy, the official state deliberately allows outsiders to infiltrate its territory which has been forever populated by a homogeneous ethnic group. By allowing this uncontrolled migration the state neutralizes the demographic characteristics of the local element thus ultimately altering the region’s ethnic character.

    Unlike a genocide, in an ethnocide there is no official state policy of killings being implemented, per se. However, there is collateral damage in the form of murders as a result of increased criminal activity perpetrated by the infiltrators as well as an increase in suicides within the local element which itself is due to additional factors, i.e. a simultaneous economic and fiscal policy of strict austerity resulting in a prolonged period of recession which is taking its psychological toll on the local inhabitants.

    Another result of such a vicious downward economic spiral combined with the increase in criminal activity is the eventual migration of the local element seeking safer and greener pastures in the diaspora. Most of these locals who are able to migrate are young and educated and whose participation is critical in any economic recovery. Hopes for such a recovery are now pushed further into the distance as this ‘brain drain’ helps prolong the vicious cycle which is eclipsing the economic landscape. Not only are most of these young inhabitants displaced forever from their roots but they are now being replaced by the uncontrolled influx of impoverished illegal infiltrators. All this also fits along the lines of the wider globalization process…

    Γ.Γ.
    Boston, MA


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: