Εκδήλωση Μνήμης για τη γενοκτονία των Αρμενίων

Την Κυριακή 22 Απριλίου, η Αρμενική Κοινότητα Αλεξανδρούπολης διοργανώνει Εκδήλωση Μνήμης για την γενοκτονία των Αρμενίων , με αφορμή την 97η επέτειο των τραγικών γεγονότων. Ο τίτλος της ομιλίας μου είναι: «Το Χριστιανικό Ολοκαύτωμα στην Ανατολή»

Η εκδήλωση παρουσιάστηκε ως εξής από ένα τοπικό ειδησεογραφικό σάιτ

Για τη γενοκτονία τωνΑρμενίων και το ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο εντός του οποίου εντάσσεται, διαβάστε την περσινή ανάρτηση:  Με αφορμή τους Αρμένιους: Το άγνωστο Χριστιανικό Ολοκαύτωμα

Το Ολοκαύτωμα των χριστιανικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας

Ενα από τα ζητήματα που στοιχειώνουν τις σχέσεις της σύγχρονης Τουρκίας με τον σύγχρονο κόσμο είναι η ανάμνηση της ακραίας εθνικιστικής πολιτικής και των τεχνικών γενοκτονίας που επέλεξαν οι Νεότουρκοι, ως μηχανισμό μετατροπής της πολυεθνικής προνεοτερικής ισλαμικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας σε τουρκικό έθνος-κράτος.

Οι χριστιανικές κοινότητες των Ελλήνων της Ανατολής, των Αρμενίων, των Ασσυροχαλδαίων, των Αραμαίων θα βιώσουν με τον πλέον δραματικό τρόπο την πολιτική ενός ακραίου εθνικιστικού, μιλιταριστικού κινήματος. Το γνωστότερο επεισόδιο αυτής της ιστορικής διαδικασίας είναι η γενοκτονία των Αρμενίων. Μέσα στα όρια της αυταρχικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι Αρμένιοι υπήρξαν μια ομάδα που ανέπτυξε έντονα την εθνική της ταυτότητα και διατύπωσε τους πολιτικούς της στόχους. Παράλληλα όμως, επηρεάστηκαν και συνδέθηκαν με διεθνή κέντρα που επιζητούσαν την καταστροφή της Αυτοκρατορίας.

Κατά τα τέλη του 19ου αιώνα φάνηκε ότι η συμμαχία με τους Ρώσους -οι οποίοι συγκροτούσαν μια νέα ανερχόμενη δύναμη η οποία είχε ήδη κατακτήσει τον Καύκασο- θα έδινε τέλος στην αρμενική εθνική περιπέτεια. Ο σκληρός ανταγωνισμός των μεγάλων δυνάμεων (Βρετανία, Ρωσία, Γερμανία, Γαλλία) τα χρόνια 1894-1896 και η κυριαρχία του τυραννικού σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ -τον οποίο ο Γλάδστον αποκάλεσε «Ο Μέγας Δολοφόνος»- οδήγησε στην πρώτη μεγάλη σφαγή του αρμενικού λαού με 300.000 θύματα. Ο Αβδούλ Χαμίτ πίστευε ότι «ο καλύτερος τρόπος να τελειώνουμε με το Αρμενικό Ζήτημα είναι να τελειώνουμε με τους Αρμένιους».

Με τον τρόπο αυτό, το Αρμενικό Ζήτημα αναβαθμίζεται και καταγράφεται από τα πρώτα στη διπλωματική ατζέντα. Ηδη όμως, οι Γερμανοί ανακηρύσσονται υπέρτατοι προστάτες του μουσουλμανικού κόσμου και του χαλιφάτου που εδρεύει στην Κωνσταντινούπολη. Ο δρόμος του μεταξιού, που στη σύγχρονη εποχή σημαίνει πετρέλαιο και πλούσιες πρώτες ύλες, διεκδικείται σκληρά.

Οι περιοχές των Αρμενίων, όπως και των Ελλήνων της Ιωνίας και του Πόντου, βρίσκονται πάνω σ’ αυτό τον δρόμο. Στο θολό πολιτικό περιβάλλον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, σύντομα κυριάρχησαν οι αυθεντικοί εθνικιστές: οι Νεότουρκοι. Ο τουρκικός εθνικισμός, με κέντρο δράσης του την οθωμανική Θεσσαλονίκη, έλαβε τις αποφάσεις του σε νεοτουρκικό Συνέδριο το 1911.

Το Συνέδριο αυτό προέβλεπε την επίλυση του εθνικού προβλήματος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με τη φυσική εξόντωση των γηγενών χριστιανικών εθνοτήτων. Για τους Νεότουρκους το πρόβλημα ήταν απλό: «Ή η πατρίδα των άλλων θα γίνει δική μας πατρίδα, και μάλιστα σύντομα, ή δεν θα υπάρχει πλέον πατρίδα για μας». Τον Οκτώβριο του 1911 οι Νεότουρκοι -ως κυβέρνηση της χώρας- είχαν αποφασίσει σε συνέδριό τους την εξόντωση των μη μουσουλμανικών εθνοτήτων και τη βίαιη τουρκοποίηση των -πολυεθνοτικής καταγωγής- μουσουλμανικών πληθυσμών. Η απόφαση όριζε με σαφήνεια τις νέες κατευθύνσεις που αναιρούσαν πλήρως την παλιότερη πολιτική της σχετικής ανοχής.

Με την πράξη τους αυτή θέτουν ουσιαστικά τέλος σε μια μακραίωνη περίοδο οθωμανικής παράδοσης, που συγκροτούσε ένα πολυεθνικό μουσουλμανικό κράτος με κύρια έμφαση στη θρησκευτική επιλογή. Εφεξής, για τους Τούρκους εθνικιστές το αίτημα θα είναι η κυριαρχία της εθνικιστικής τουρκικής εκδοχής, τόσο κατά των χριστιανικών κοινοτήτων όσο και κατά των πολυεθνοτικών και πολύγλωσσων μουσουλμανικών μαζών.

Το παραγνωρισμένο αυτό Ολοκαύτωμα των χριστιανικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας άρχισε το 1914 κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και ολοκληρώθηκε το 1924 με την περάτωση της ανταλλαγής των πληθυσμών, αποτέλεσμα της αναθεωρητικής Συνθήκης της Λωζάννης. Θύματα ήταν οι περισσότερες γηγενείς χριστιανικές ομάδες, πλην των λεγόμενων Φραγκολεβαντίνων και των ελάχιστων τουρκοορθόδοξων της Καππαδοκίας. Οι μονοφυσίτες (Αρμένιοι, Ασσύριοι και λίγοι Κούρδοι), οι ορθόδοξοι (Ελληνες στον Πόντο, την Ιωνία, την Καππαδοκία και την Ανατολική Θράκη, καθώς και Αραβες Σύροι στον οθωμανικό Νότο), οι προτεστάντες (Αρμένιοι και Ελληνες) και οι καθολικοί (Αρμένιοι και Αραβες) ανέρχονταν σε 4 εκατ., περίπου.

Μετά το τέλος της μεγάλης ανθρωποσφαγής, λίγες μόνο δεκάδες χιλιάδες παρέμειναν στα πατρικά τους εδάφη. Οι Ελληνες που εξοντώθηκαν την περίοδο αυτή πιθανόν να ανέρχονται σε 1 εκατ. άτομα. Συμβολικό τέλος της διαδικασίας αυτής θα είναι η καταστροφή της Σμύρνης από τα κεμαλικά στρατεύματα στις αρχές Σεπτεμβρίου του ’22. Με έναν πρωτοφανή τρόπο για τη σύγχρονη εποχή, ο Μουσταφά Κεμάλ πασά -που αργότερα οι Τούρκοι θα τον αναγνωρίσουν ως γεννήτορά τους (Ατατούρκ)- θα γιορτάσει τη νίκη του με τη σφαγή του άμαχου χριστιανικού πληθυσμού και την πυρπόληση της πόλης, έχοντας και πάλι ως πρώτο στόχο τους Αρμένιους της Σμύρνης.

Με το Ολοκαύτωμα των χριστιανικών πληθυσμών ολοκληρώθηκε η διαδικασία διαμόρφωσης του σύγχρονου τουρκικού έθνους-κράτους, το οποίο θα ιδρυθεί τυπικά το 1923. Στην Ελλάδα θα καταφύγουν περίπου ενάμισι εκατομμύριο πρόσφυγες. Σύμφωνα με τις αρμενικές πηγές, από τους 2.026.000 Αρμένιους που ζούσαν πριν από το 1914 στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, εξοντώθηκαν 1,5 εκατ., ενώ οι Ελληνες της Ανατολής (Ιωνία, Πόντος, Καππαδοκία, Ανατολική Θράκη) είχαν περίπου ένα εκατομμύριο νεκρούς. Η συμπεριφορά της Ελλάδας απέναντι στα ιστορικά εκείνα γεγονότα είναι αμφιλεγόμενη. Παρ’ ότι αναγνώρισε τόσο τη γενοκτονία των Αρμενίων όσο και τις γενοκτονίες των ελληνικών πληθυσμών στον Πόντο αλλά και σ’ όλη τη Μικρά Ασία και θέσπισε και δύο επίσημες Ημέρες Μνήμης (19 Μαΐου και 14 Σεπτεμβρίου), εν τούτοις δεν φαίνεται να θεωρεί την ιστορική εμπειρία των Ελλήνων της Ανατολής ως μέρος της εθνικής ιστορίας.

Η άρνηση των γεγονότων, που φτάνει μέχρι την αιτιολόγηση και τον εγκωμιασμό της πολιτικής γενοκτονιών που άσκησαν οι Νεότουρκοι και ολοκλήρωσαν οι κεμαλικοί, φαίνεται να εκφράζει ένα μεγάλο μέρος της κρατικής γραφειοκρατίας και των νεοελλήνων ιστορικών. Ετσι ερμηνεύεται η διαρκής υποβάθμιση των προσπαθειών για αναγνώριση των γενοκτονιών που υπέστησαν οι χριστιανικοί λαοί από τον εθνικισμό.

————————————————————————————————————-

Σπάνιο φωτογραφικό υλικό συνδέει τους Γερμανούς με τη γενοκτονία των Αρμενίων


Μια σπάνια φωτογραφία που φαίνεται να συνδέει Γερμανούς αξιωματικούς με τη Γενοκτονία των Αρμενίων, το 1915, δημοσιεύει η βρετανική εφημερίδα Independent.

 

Στο σπάνιο ντοκουμέντο εικονίζονται Τούρκοι στρατιώτες, αλλά και αξιωματικοί με τη στολή της τότε Γερμανίας πάνω από τα κρανία -πιθανότατα Αρμενίων- στο έδαφος.

Όπως γράφει ο συντάκτης της εφημερίδας, το στιγμιότυπο θυμίζει τα αντίστοιχα που έμελλαν να σημαδέψουν την παγκόσμια ιστορία 25 χρόνια μετά: τότε που στρατιώτες της ναζιστικής Γερμανίας πόζαραν με τα θύματα του Ολοκαυτώματος.

Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουν το φως της δημοσιότητας φωτογραφίες αυτού του είδους. Αλλωστε, αρκετοί Γερμανοί διπλωμάτες εκείνης της εποχής είχαν περιγράψει σε αναφορές τους τις θηριωδείες των Τούρκων κατά των Αρμενίων.

Ο Αρμίν Βέγκνερ, Γερμανός γιατρός ρίσκαρε αρκετές φορές τη ζωή του για να τραβήξει φωτογραφίες από αυτά τα γεγονότα. Μάλιστα αρκετές από τις φωτογραφίες τραβήχτηκαν από περιοχή που σήμερα ανήκει στη Συρία και αποτελούσε ουσιαστικά το σημείο, όπου κατέληγαν εξοντωμένοι από ασθένειες και κακουχίες, εκατοντάδες χιλιάδες Αρμένιοι.

Η συγκεκριμένη φωτογραφία προέρχεται κατά πάσα πιθανότητα από περιοχή στην πόλη του Ερζιντζάν. Πολλοί από τους κατοίκους του δολοφονήθηκαν ενώ προσπαθούσαν να διαφύγουν προς το Ερζερούμ.

Τη συγκεκριμένη πόλη είχαν καταλάβει προσωρινά οι ρωσικές δυνάμεις, τον Ιούνιο του 1916. Οι Αρμένιοι που πολεμούσαν στο πλευρό των Ρώσων κατάφεραν να τραβήξουν αρκετό φωτογραφικό υλικό με την εξόντωση Αρμενίων το προηγούμενο έτος. Αρκετές από αυτές τις φωτογραφίες βρίσκονται σήμερα στο Μουσείο του Ερεβάν.

Οι Ρώσοι βέβαια στη συνέχεια αποχώρησαν

από: http://mikrasiatis.gr/?p=10803

6 comments so far

  1. giorgos on

    http://infognomonpolitics.blogspot.com/2012/04/blog-post_9549.html
    Αρμενία: Μπλακάουτ για τις γενοκτονίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας;

  2. χρυσούλα on

    Tον περασμένο αύγουστο επισκέφθηκα πρώτη φορά την Τραπεζούντα, Παναγία Σουμελά, Φροντιστήριο κλπ : έμεινα άναυδη. Οι Πόντιοι έχετε δύναμη, εύχομαι να ακολουθήσετε το παράδειγμα της Μαρίας Ηλιού και να κάνετε ένα αντίστοιχο ντοκυμαντέρ για τη ρωμιοσύνη του Πόντου. Θέλω να σας ρωτήσω κάτι σχετικό.

  3. Ιδης on

    Arménie : black-out sur les génocides de l’Empire ottoman ?

    Publié le : 19-04-2012

    « Le 19 mars 2012, le Parlement arménien a rejeté la proposition du parti d’opposition « Héritage » d’examiner un projet de loi condamnant les génocides des Grecs du Pont, des Assyriens et d’autres minorités ethniques de l’Empire ottoman. Le vote a échoué à cause de l’absence de quorum. » Absence de quorum ou pas, est-il acceptable de faire subir à d’autres ce que l’on dénonce pour soi-même ? (cf les multiples atermoiements des parlements israélien ou américain concernant la reconnaissance et condamnation du génocide arménien). Au-delà de cet aspect moral, révéler que l’Empire ottoman a non seulement exterminé à partir de 1915 sa population arménienne, mais également toutes ses minorités chrétiennes (Grecque pontique, Assyrienne) éclaire d’un jour révélateur les mensonges du négationnisme turc : pour le coup, l’historiographie officielle turque ne peut accuser les Grecs ou les Assyriens de s’être alliés aux Russes, pour justifier leur extermination. Il en est de même en ce qui concerne les Kurdes, qui ont été nettoyés à leur tour par l’Etat turc, après avoir servi « d’agents de purification ethnique » à l’encontre des Arméniens et des autres chrétiens. Décidément, Ankara a intérêt à reconnaître très vite les sombres pages de son passé avant que ne soient déterrés d’autres génocides oubliés… Et Erevan serait bien inspiré d’avoir au moins une position stratégique forte, si ce n’est morale. Le Collectif VAN vous invite à lire la traduction d’un article en anglais publié sur le site ArmeniaNow le 20 mars 2012.

    Les législateurs arméniens ont fait échouer le vote de l’inscription à l’ordre du jour de l’AN du projet de la loi sur les génocides commis dans l’Empire ottoman

    ArmeniaNow

    20.03.12 | 12:17

    Le 19 mars, le Parlement arménien a rejeté la proposition du parti d’opposition « Héritage » d’examiner un projet de loi condamnant les génocides des Grecs du Pont, des Assyriens et d’autres minorités ethniques de l’Empire ottoman.

    Seuls 17 députés (représentants du parti « Héritage » et de la FRA, l’autre parti minoritaire parlementaire) ont voté pour l’inscription à l’ordre du jour de la session parlementaire d’un tel projet de loi. Les membres du groupe parlementaire du Parti Républicain de l’Arménie (PRA), parti au pouvoir, et les représentants des autres partis progouvernementaux n’ont pas participé au vote qui a échoué à cause de l’absence de quorum.

    Galust Sahakian, chef du groupe parlementaire du PRA, a expliqué que, pour le moment, il n’y avait pas de nécessité politique à l’adoption de ce projet de loi. Il a suggéré de demander d’abord aux minorités ethniques vivant en Arménie si elles soutenaient cette initiative ou non. Selon le législateur pro-gouvernemental, l’Arménie considère les massacres de masse des autres peuples vivant dans l’Empire ottoman comme une partie de l’ensemble et les condamne avec le génocide arménien.

    Armen Martirosian, député du parti « Héritage », a déclaré que les Arméniens, en tant que victimes d’un génocide, étaient moralement tenus de respecter la mémoire des autres victimes. Selon sa collègue du parti, Zaruhi Postanjian, la position du Parti Républicain démontre qu’ils sont « sous l’influence des autorités turques. »
    «Les protocoles turco-arméniens sont toujours à l’ordre du jour, alors que notre projet de loi a été rejeté. Cela ne convient pas à notre peuple «, a déclaré Postanjian.

    Samvel Nikoïan, président du parlement, qui représente le Parti Républicain, a expliqué que le maintien des protocoles à l’ordre du jour du parlement ne signifie pas nécessairement que l’Arménie espère que la Turquie modifiera bientôt sa position, mais cela montre plutôt le respect de l’Arménie pour ses partenaires internationaux «qui ont fait beaucoup d’efforts pour la normalisation des relations turco-arméniennes. »

    ©Traductionde l’anglais Collectif VAN – 19 avril 2012 – 08:10 – http://www.collectifvan.org

  4. sophia tsaxmaxidou on

    eixa kero na akouso dialexi pou na einai sindomi alla periektiki!!!! bravo


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: