Eπιστημονικό Συμπόσιο για τους πρόσφυγες του ’22

Την Παρασκευή 25 Νοεμβρίου 2011, 17.00, αρχίζει το 5ο Συμπόσιο του Κέντρου Μικρασιατικού Πολιτισμού στη Ν. Ιωνία (Πατριάχου Ιωακείμ 4, τηλ. 210.2790775) με θέμα «Η Συμβολή των προσφύγων στην Πολιτική, Πολιτιστική & Οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας».  Σου στέλνω το πρόγραμμα…
Η δική μου εισήγηση θα γίνει την πρώτη ημέρα του Συμποσίου (Παρασκευή, 19.25) ο και έχει ως θέμα «Πρόσφυγες του ’22 στην Ελλάδα: Κοινωνικές και Ιδεολογικές συγκρούσεις«. 
Στη συνέχεια παρατίθεται το πλήρες πρόγραμμα:  
——————————————————————————————————————————————-

5 comments so far

  1. […] https://kars1918.wordpress.com/2011/11/24/refugees-22/ Like this:LikeBe the first to like this post. Κατηγορίες:Uncategorized Ετικέτες:ΕΘΝΟΣ, ΕΛΛΑΔΑ, Μικρά Ασία, Μνήμες, Μνημεία, Πόντος, Τουρκία Σχόλια (0) Trackbacks (0) Γράψτε ένα σχόλιο Παράθεση […]

  2. Βλάσης Αγτζίδης on

    ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗΣ ΣΤΟ 5οΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΝΕΑΣ ΙΩΝΙΑΣ, ΜΕ ΘΕΜΑ «Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ», ΝΕΑ ΙΩΝΙΑ, 26 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2011.
    Η ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

    Η σύγχρονη Μικρασιατική ταυτότητα, δηλαδή η ταυτότητα του σημερινού απογόνου τρίτης ή τέταρτης γενιάς των Μικρασιατών προσφύγων του 1922, έχει διαμορφωθεί μέσα από ιστορικές διαδικασίες και με αλλεπάλληλα συστατικά στοιχεία.

    Οι προσφυγικοί πληθυσμοί, που ήλθαν υπό δραματικές συνθήκες στην Ελλάδα το 1922 και με την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1923, όχι μόνον δεν αφομοιώθηκαν από τα ήθη, έθιμα, νοοτροπίες και παραδόσεις του εγχώριου προϋπάρχοντος παλαιοελλαδικού πληθυσμού, αλλά διατήρησαν, αναπαρήγαγαν, και μάλιστα μετεξέλιξαν και ενδυνάμωσαν την μικρασιατική τους ταυτότητα. Οι περισσότεροι απόγονοι της πρώτης γενιάς Μικρασιατών προσφύγων, ακόμη και αυτοί που προέρχονται από μεικτούς γάμους Μικρασιατών με αυτόχθονες (όπου η ταυτότητα μεταβιβάζεται μητριαρχικά),προσδιορίζουν ακόμη και σήμερα την ταυτότητά τους με βάση την μικρασιατική τους προέλευση, έμμεσα ή άμεσα ( «πρόσφυγας», «Μικρασιάτης», «είμαστε από την Μικρά Ασία» κλπ.).Αυτό αποτελεί ασφαλώς ένα εντυπωσιακό φαινόμενο.

    Βεβαίως, η μικρασιατική αυτή ταυτότητα δεν είναι η ταυτότητα ενός Μικρασιάτη που γεννήθηκε και ζει στην Μικρά Ασία, και κινείται σε μία σύγχρονη μικρασιατική πραγματικότητα. Η σημερινή μικρασιατική ταυτότητα οικοδομήθηκε με πρώτη ύλη την μνήμη της παλαιάς μικρασιατικής πραγματικότητας. Αλλά όχι μόνον. Οι μικρασιατικές μνήμες και η ανάμνηση της χαμένης ευημερίας είναι μέρος μόνον της σημερινής μικρασιατικής ταυτότητας των προσφύγων τρίτης ή και τέταρτης γενιάς. Σημαντικά συμπληρωματικά συστατικά στοιχεία της ταυτότητας αυτής είναι η τρομακτική εμπειρία της Μικρασιατικής Καταστροφής, της Εξόδου του Ελληνισμού από την Ιωνία, οι τρομακτικές δυσκολίες επιβίωσης και προσαρμογής στο Ελληνικό Κράτος τις πρώτες δεκαετίες μετά την Καταστροφή, η επίμονη πορεία προς την κοινωνική και οικονομική άνοδο, οι αρχικές αντιπροσφυγικές στάσεις της παλαιοελλαδικής κοινωνίας και η πολιτική περιθωριοποίηση των προσφύγων από το κλειστό ελλαδικό πολιτικό σύστημα, η διαμόρφωση μίας παράλληλης προσφυγικής κουλτούρας δίπλα στην κυρίαρχη του επίσημου ελληνικού κράτους.

    Ένας παράγων που συνέβαλε καθοριστικά στην επιβίωση και ενδυνάμωση της μικρασιατικής ταυτότητας υπήρξε η εγκατάσταση των προσφύγων σε συνοικίες περιμετρικά της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και των επαρχιακών πόλεων, ή σε νεοπαγείς οικισμούς στην ύπαιθρο, που έλαβαν την ονομασία των χαμένων πατρίδων με το πρόθεμα «νέα» ή και χωρίς αυτό. Πραγματοποιήθηκε έτσι ένα είδος αναδημιουργίας του χαμένου μικρασιατικού περιβάλλοντος στο εσωτερικό της ίδιας της παλαιάς Ελλάδας. Έτσι οι πρόσφυγες από την Ιωνία που εγκαταστάθηκαν στην Νέα Σμύρνη, Νέα Φιλαδέλφεια, Καλαμαριά κλπ., όπως και οι Πόντιοι στην βορειοελλαδική ύπαιθρο, δεν αναμείχθηκαν με τον γηγενή πληθυσμό που άλλωστε τηρούσε επιφυλακτική στάση απέναντί τους. Έτσι δεν αφομοιώθηκαν από την προϋπάρχουσα κουλτούρα. Επίσης οι περιοχές στις οποίες εγκαταστάθηκαν οι πρόσφυγες ήσαν κενές από πληθυσμό και μνήμες, οπότε οι πρόσφυγες δεν προσδιορίσθηκαν από αυτές αλλά τις προσδιόρισαν οι ίδιοι.

    Τέλος, διερευνώντας τα συστατικά και τα επίπεδα αυτής της ταυτότητας, διακρίνει κανείς εύκολα μία υπερηφάνεια για την συμβολή των προσφύγων στην οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας.

    Ο ομιλητής επισήμανε εν κατακλείδι ότι η ελληνοτουρκική προσέγγιση της κυβέρνησης Βενιζέλου το 1928-32 απέκλεισε την ανάπτυξη ιδεολογικού κινήματος επιστροφής των Μικρασιατών προσφύγων στις πατρίδες τους, όπως συνέβη σε άλλες αντίστοιχες ιστορικές περιπτώσεις, π.χ. των Εβραίων. Επίσης η ανάπτυξη εθνικής αστικής τάξης από τον Κεμάλ απέκλειε από τουρκικής πλευράς την επιστροφή των Μικρασιατών Ελλήνων, οι οποίοι πριν την Καταστροφή ήλεγχαν την οικονομική ζωή της Μικράς Ασίας.

    Ο ομιλητής εν τέλει αναφέρθηκε στην καθοριστική συμβολή των Μικρασιατών, που διέθεταν επιχειρηματική εμπειρία, τεχνογνωσία και κίνητρο, στην οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας, και ευχήθηκε να συμβάλουν και σήμερα στην έξοδο της χώρας από την κρίση.

    Ο Μελέτης Η. Μελετόπουλος είναι Διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Γενεύης

  3. Βλάσης Αγτζίδης on

    Ένα πολύ ενδιαφέρον σάιτ από την Ανατολή Ιωαννίνων είναι το

    «ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ»

    http://prosfygikes-martyries.blogspot.com/

  4. Βλάσης Αγτζίδης on

    http://www.ionianet.gr/content.php?id=5693

    5ο ΣΥΜΠΟΣΙΟ ΚΕ.ΜΙ.ΠΟ.: ΟΣΑ ΑΚΟΥΣΑΜΕ ΜΑΣ ΕΔΩΣΑΝ ΔΥΝΑΜΗ!

    «Η ιστορία επηρεάζει το παρόν, πρέπει να σταθούμε στην ανύψωση του ηθικού των Ελλήνων»

    Πρόκειται για έναν από τους λαμπρότερους οργανισμούς της χώρας και ασχολείται με την ιστορία και τον πολιτισμό της Μικράς Ασίας, έχει δε την έδρα του στη Νέα Ιωνία.

    Ο λόγος, για το Κέντρο Σπουδής και Ανάδειξης Μικρασιατικού Πολιτισμού (ΚΕ.ΜΙ.ΠΟ.), και το 5ο Συμπόσιο με θέμα τη Συμβολή των προσφύγων στην Πολιτική, Πολιτιστική και Οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας.

    Η πόλη που δημιουργήθηκε από τους πρόσφυγες της Μικρασιατικής καταστροφής, καλωσόρισε μέσω του Δημάρχου της, τους προσκεκλημένους του Συμποσίου, ανθρώπους των γραμμάτων, μελετητές και καθηγητές πανεπιστημίων από τη Αλεξανδρούπολη, τη Θεσσαλονίκη, την Ορεστιάδα, την Αθήνα, εκπροσώπους Συλλόγων από τη Μύκονο, Χίο, Καρδίτσα, Θεσσαλονίκη, Πτολεμαΐδα, Θήβα και Κόρινθο, καθώς και εκπροσώπους Δήμων από την Αττική, που τίμησαν με την παρουσία τους το Συμπόσιο.

    Παρών και ο Αντιπεριφερειάρχης Βορείου Τομέα Αθηνών, κ. Κωνσταντίνος Μανιάτης που ξεκίνησε τον χαιρετισμό του, δηλώνοντας πως «για να υπάρχει μέλλον σε ένα τόπο, πρέπει να προσδιοριζόμαστε από τις βασικές αρχές και αξίες που υπάρχουν μέσα στην παράδοση μας και οι οποίες μέσα από την παιδεία μεταλαμπαδεύονται από γενιά σε γενιά». Ο κ. Μανιάτης τόνισε τη σημασία της διατήρησης του ΚΕ.ΜΙ.ΠΟ. και μετά τον νόμο του Καλλικράτη, «μέσα από τα Συμπόσια και τις ημερίδες, εσείς διατηρείτε τη συλλογική μνήμη ενός πολύ σημαντικού τμήματος του Ελληνισμού που έχει χαρακτηριστεί από τον ΟΗΕ (1948), έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας, αναγνωρίζοντας το, με ψήφισμα του.

    «Ο προσφυγικός Ελληνισμός, οπλισμένος με μία κουλτούρα επιβίωσης, διακατεχόμενος από το πνεύμα της προσφοράς, της αλληλεγγύης, το ανυπέρβλητο ήθος, την προσήλωση στην παράδοση, με το βλέμμα όμως ταυτόχρονα προς το μέλλον και στηριζόμενος στις αρχές και τις αξίες που κληροδότησε από τους προγόνους του, διακρίθηκε σε όλους τους τομείς της πολιτιστικής, κοινωνικής και οικονομικής ζωής βοηθώντας την Ελλάδα, τη μητέρα πατρίδα να ανακάμψει οικονομικά και κοινωνικά. Αυτό πρέπει να το αναλογιστούμε σήμερα που η πατρίδα μας βρίσκεται σε μία πολύ κρίσιμη περίοδο. Αυτή λοιπόν η παρακαταθήκη που έχετε, μέσα όχι μόνο από την επιβίωση των προσφύγων που ήρθαν εδώ, είναι μία παρακαταθήκη που μας δείχνει πως μέσα από δύσκολες συνθήκες ο Ελληνισμός προχωρά».

    Ακολούθησε από τον Δήμαρχο Νέας Ιωνίας, κ Ηρακλή Γκότση, η βράβευση του τέως και επί οκτώμισι χρόνια Προέδρου του Κέντρου, κ. Χάρη Σαπουντζάκη και η ανακήρυξη του ως Επίτιμου Προέδρου του ΚΕ.ΜΙ.ΠΟ. Εμφανώς συγκινημένος δήλωσε, «με αιφνιδιάσατε! Με συγκινήσατε! Δουλέψαμε σκληρά! Ευχαριστώ την τοπική κοινωνία για ότι προσέφερε για να φτιάξουμε τα μουσεία μας. Δοξάζω το Θεό που μου επέτρεψε να ζήσω αυτή τη στιγμή και τον παρακαλώ να μη με θέσει ακόμα σε εργασιακή εφεδρεία γιατί δε θα το αντέξω!»

    Ενδεικτικά θα αναφέρουμε μερικούς από τους εκλεκτούς ομιλητές του Συμποσίου.
    Ανάμεσα τους, ο καθηγητής του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπ. Αθηνών (τμήματος Πολιτ. Επιστήμης & Δημόσιας Διοίκησης) κ. Γεώργιος Μαυρογορδάτος, ο οποίος αναφέρθηκε στην πολιτική και κοινωνική συμβολή των προσφύγων, «το πρώτο επίτευγμα του Νεοελληνικού Κράτους, η πρώτη μέριμνα, η διάσωση και πολιτισμική καθώς και βιολογική επιβίωση σε ασφαλή σύνορα του απειλούμενου με εξόντωση Ελληνισμού». Ο καθηγητής τόνισε τον κοινωνικό στόχο να γίνουν οι πρόσφυγες μέλος των κοινωνικών συστημάτων και όχι προλετάριοι. «Τότε έμοιαζαν με εύφλεκτο υλικό γι αυτό και επιδιώχθηκε να αποκατασταθούν. Κυριότερη και πολυτιμότερη συνεισφορά τους ήταν η συντήρηση του κοινωνικού ιστού και του Κράτους».

    «Βασιλικοί, Βενιζελικοί, κοινωνικός διχασμός και μία βαθύτατη κοινωνική ρήξη»

    Στη συνέχεια, ο Δρ. Σύγχρονης Ιστορίας και συγγραφέας, κ. Βλάσης Αγτζίδης, έδωσε έμφαση στην «αλλαγή του ανθρώπινου τοπίου το 1922, ενώ ταυτόχρονα μας προβλημάτισε. «Για να κατανοήσουμε το Μικρασιατικό, θα πρέπει να δούμε τι υπήρχε πριν το Μικρασιατικό. Γιατί ευοδώθηκε αυτή η πορεία και όχι κάποια άλλη. Μια τραγωδία που αποσιωπήθηκε. Η ιστορία δεν είναι παράθεση γεγονότων αλλά η ερμηνεία και θα πρέπει να προσέξουμε .».

    Ακόμα, ο καθηγητής της Νομικής του Α.Π.Θ. κ. Νίκος Ιντζεσίλογλου, αναφέρθηκε στον ερχομό των προσφύγων, που έκλεισε έναν κύκλο που άνοιξε τον 7ο – 8ο αιώνα π.Χ. τότε που ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά ο ορθός λόγος, η φιλοσοφία, οι επιστήμες. «Ο κύκλος έκλεισε με τη Μικρασιατική καταστροφή. Άνθρωποι που σε αντίξοες συνθήκες κατάφεραν να επιβιώσουν και να αναδειχθούν». Ο καθηγητής έκανε εκτενή αναφορά στους Καππαδόκες, στους «ανθρώπους που έφυγαν από την Καππαδοκία, κάτι που τους έκανε να απελευθερώσουν τις ικανότητες τους για να επιβιώσουν, απελευθερωμένοι από τους τοπικούς περιορισμούς». Αναφέρθηκε στον Ελληνισμό ως τις διαφορετικές ρίζες που βρίσκονται μέσα στο ίδιο δέντρο που καταλήγουν και συντίθενται, ενώ δεν παρέλειψε να σχολιάσει την επικαιρότητα, «όταν βλέπω το δάχτυλο της Μέρκελ προς την Ελλάδα, σκέφτομαι ένα Καππαδόκη, τον Θεόφιλο Ουλφιλα, τον άνθρωπο που μετέφρασε στους Γότθους την Καινή διαθήκη και τους έφτιαξε τη γοτθική γραφή για να μπορούν να γράφουν…».

    ΕΛΙΝΑ ΜΑΚΡΗ

  5. […] μπορείτε να δείτε την προφορική παρέμβασή μου στο 5ο Συμπόσιο του ΚΕ.ΜΙ.ΠΟ.  (που είχε τον γενοκό τίτλο «Η Συμβολή των προσφύγων […]


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: