«Η βουλγαρική ιστορία γράφεται στην Κέρκυρα»

ΣΤΑ ΧΝΑΡΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Μια σημαντική εκδήλωση που επικεντρώθηκε στην ανάδειξη ενός Χρονικού για την ιστορία των Βουλγάρων -γράφτηκε στην Κέρκυρα τον 17ο αιώνα- έγινε στη Σόφια στις 12 Ιανουαρίου. Η εκδήλωση συνδιοργανώθηκε από την Εστία του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμούπου εδρεύει στη Σόφια και το Πανεπιστήμιο της Σόφιας, που φέρει την ονομασία  «Αγ. Κλήμης της Αχρίδας».

Η αφορμή για τη διοργάνωση της εκδήλωσης δόθηκε από το γεγονός της έκδοσης στην Ελλάδα  του μοναδικού αυτού Χρονικού με τίτλο: «’Εκ Βουλγάρεων Ένα ανέκδοτο οικογενειακό χρονικό».

Το οικογενειακό αυτό Χρονικό της οικογένειας Βούλγαρι, γράφτηκε στην Κέρκυρα  κάπου μετά το 1677.  Είναι η πρώτη γραπτή αφήγηση της ιστορίας των Βουλγάρων και προηγείται κατά μιας εκατονταετίας  περίπου από την πρώτη «Σλαβοβουλγαρική Ιστορία» του Παϊσιου Χιλανδαρινού, γραμμένη στο Άγιο Όρος το 1762 και δημοσιευμένη πολύ αργότερα, που θεωρείται εκ των ιδρυτικών κειμένων της βουλγαρικής ιστορίας.

Το ενδιαφέρον με το Χρονικό των Βουλγάρεων είναι ότι η ιστορία των Βουλγάρων δεν αντιμετωπίζεται ως εθνική ιστορία με τη σύγχρονη έννοια, αλλά ως μια οικογενειακή ιστορία, η οποία της επιτρέπει να προσδιορίσει καλύτερα την κοινωνική της θέση. Η οικογενειακή ιστορία προϋπάρχει των εθνικών ιστοριών, όπως και η ιστορία των ηγεμονικών δυναστειών της Ευρώπης, της Εκκλησίας και των μοναστικών ταγμάτων, καθώς και την ιστορία των πόλεων. Στην Κέρκυρα αναπτύχθηκε αυτού του τύπου η ιστορική αφήγηση γιατί ήταν  μια από τις ελάχιστες περιοχές των Ελλήνων που απέφυγε την υποταγή στους Οθωμανούς.

Το Χρονικό μέσω των πηγών που χρησιμοποιεί ο συντάκτης του, αποκαλύπτει την ιστορική παιδεία που διέθετε ένας λόγιος του δεύτερου μισού του 17ου αιώνα. Οι πηγές προέρχονται από τη βυζαντινή ιστοριογραφία, καθώς και από πηγές που βρίσκονταν σε ιταλικές βιβλιοθήκες όπως του Βατικανού, της Πάδοβας, την Μαρκιανή στη Βενετία κ.ά.

Στην εκδήλωση, που συντόνισε ο ακαδημαϊκός Βασίλ Γκιουζέλεφ συμμετείχαν οι :  Δημήτριος Ρούμπος, αναπλ. Καθηγτής ιστορίας, διευθυντής της Εστίας του ΕΙΠ–Σόφιας, Νικόλαος Καραπιδάκης, καθηγητής της Μεσαιωνικής Ιστορίας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, Στέφανος-Κωνσταντίνος Βούλγαρις, επιμελητής έκδοσης, Πένκα Ντάνοβα, ερευνήτρια, ιστορικός, Χρίστο Ματάνοφ, καθηγητής ιστορίας, κοσμήτορας της Ιστορικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Σόφιας «Αγ. Κλήμης της Αχρίδας»

Η δική μου εμπλοκή στην εκδήλωση συνίσταται στο γεγονός ότι την εμπνεύστηκα, την πρότεινα και τελικά τη συντόνισα από ελληνικής πλευράς. Η ενασχόλησή μου τόσο με το Χρονικό καθαυτό όσο και με την εκδήλωση την ίδια μου προσέφερε μια πολύτιμη γνώση για τη μεσαιωνική ιστορία των λαών της Βαλκανικής, καθώς και για την ύπαρξη ιστοριογραφικών  μορφών που μετατρέπουν σε σχετικιστική την απόλυτη αντίληψη που μας διακατέχει στην εποχή του έθνους-κράτους και της κυριαρχίας των εθνικών Ιστοριών

Στη σελίδα του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού υπάρχει ο απολογισμός της εκδήλωσης:

«Με εξαιρετική επιτυχία ξεκίνησε η νέα χρονιά στην Εστία του ΕΙΠ στη Σόφια. Στην κατάμεστη νέα συνεδριακή αίθουσα του Πανεπιστημίου της Σόφιας «Αγ. Κλήμης της Αχρίδας», που αποδείχθηκε μικρή για το πλήθος των επισκεπτών, διεξήχθη η παρουσίαση του οικογενειακού χρονικού «Εκ Βουλγαρέων».

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν εκπρόσωποι της Πανεπιστημιακής και Ακαδημαϊκής κοινότητας, στελέχη της ελληνικής Πρεσβείας, δημοσιογράφοι, φοιτητές και κοινό.

Ο Ακαδημαϊκός κ. Βασίλ Γκιουζέλεφ αφού ευχαρίστησε τους συνδιοργανωτές τόνισε τη σημασία αυτού του χρονικού για τη Βουλγαρία, γραμμένου στα τέλη του 17ου αιώνα σχεδόν ένα αιώνα νωρίτερα από τη Σλαβοβουλγαρική ιστορία του Παϊσίου Χιλανδαρινού το 1762.

Ο Στέφανος-Κωνσταντίνος Βούλγαρις ερευνητής της ιστορίας των Επτανήσων, αναφέρθηκε διεξοδικά στο κείμενο σημειώνοντας ότι η απόδοση στα ελληνικά ήταν ένα δύσκολο εγχείρημα που διήρκησε 4 χρόνια. Τόνισε όμως ότι με την ιστόρησή του αυτή, ο συγγραφέας του Χρονικού ανοίγει ένα παράθυρο και φωτίζει εποχές και περιοχές σχετικά σκοτεινές και δύσβατες, που παρουσιάζουν ένα γενικότερο ενδιαφέρον, αλλά και για τον πρόσθετο λόγο ότι ενδέχεται να έχουν ενσωματωθεί στο κείμενο οικογενειακές παραδόσεις και πληροφορίες για μια γενικά άγνωστη περίοδο της ιστορίας του βουλγαρικού έθνους.


Ο καθηγητής μεσαιωνικής ιστορίας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και πρόεδρος της Εφορίας των ΓΑΚ κ. Νίκος Καραπιδάκης ανέφερε, ότι πρόκειται για μια οικογενειακή ιστορία και όχι μια ιστορία ενός έθνους με τη σημερινή σημασία της λέξης. Στο έργο τα δύο στοιχεία, έθνος και κοινωνία υπάρχουν, αλλά εξυπηρετούν μια άλλη προοπτική, αυτήν της ένταξης της οικογένειας στο παρελθόν, και μέσω αυτής επιδιώκουν την πολιτική, την κοινωνική και τη συμβολική της καταξίωση. Τόνισε επίσης, το θέμα της διαχείρισης των λειψάνων του Αγίου Σπυρίδωνα, γεγονός το οποίο έδινε στην οικογένεια περίοπτη θέση στον κλήρο και στη διοίκηση του νησιού. Τέλος συμπλήρωσε, ότι στο Χρονικό συναντούμε όλα τα θέματα που με διάφορες μορφές και εκδοχές θα απασχολήσουν τη βουλγαρική ιστοριογραφία αργότερα, από τα τέλη του 18ου έως και τον 19ο αιώνα.

Η διδάκτωρ ιστορίας κα. Πένκα Ντάνοβα έδωσε έμφαση στην ιταλική επίδραση στον πολιτισμό των Επτανήσων και πιο ειδικά της Κέρκυρας, ενώ στην σύντομη παρέμβασή του ο διευθυντής του Τμήματος «Βυζάντιο και βαλκανικοί λαοί» της Ιστορικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Σόφιας κ. Χρίστο Ματάνοφ αναφέρθηκε στην πιθανή σχέση της «πριγκιπικής» καταγωγής της οικογένειας με τη Βουλγαρία. Όλοι οι ομιλητές πάντως συμφώνησαν ότι λόγω του αμέριστου ενδιαφέροντος που προκάλεσε το Χρονικό, σύντομα θα πρέπει να παρουσιαστεί στο βουλγαρικό κοινό και η βουλγαρική μετάφρασή του….»


5 comments so far

  1. kanali on

    🙂 Ωραία!

  2. […] “Η βουλγαρική ιστορία γράφεται στην Κέρκυρα” […]

  3. Βλάσης Αγτζίδης on

    Συνεχίζοντα τα δημοσιεύματα για την εκδήλωση της παρουσίας του χρονικού «Εκ Βουλγαρέων», από την Εστία του ΕΙΠ στη Σόφια, αυτή τη φορά στη μεγαλύτερη σε κυκλοφορία εφημερίδα της Βουλγαρίας “Trud” (20-02-2011).

    Συγκεκριμένα η δημοσιογράφος κα. Ναντέζντα Σιάροβα στο ολοσέλιδο άρθρο της με κεντρικό τίτλο «Το να αποκαλούμαι Βούλγαρης αποτελεί χαρά για μένα» κάνει μια εκτενή παρουσία της εκδήλωσης, που έλαβε χώρα στις 12-01-2011. Συγκεκριμένα παρουσιάζει ιστορική αναδρομή των γεγονότων που σχετίζονται με την ιστορία της οικογένειας, τη σχέση με τη μεσαιωνική Βουλγαρία, καθώς και τον ερχομό της στην Κέρκυρα. Ενώ παραθέτει δήλωση του καθ. κ. Καραπιδάκη που μεταξύ άλλων τονίζει «…η διαχείριση των λειψάνων του Αγ. Σπυρίδωνα βοήθησε την οικογένεια στο να αποκτήσει μια σημαίνουσα θέση ανάμεσα στους ισχυρούς και βαθμηδόν, χάρις και στις διακρίσεις των μελών της, να συγκαταλεχθεί ανάμεσα στις πιο ισχυρές οικογένειες της Κέρκυρας. Πρόκειται δηλαδή για μια μακρά πολιτιστική ιστορία διαχείρισης συμβόλων και εσόδων που έπειθε τους φίλους της οικογένειας και υποστήριζε τα δικαιώματά της απέναντι στους αντιπάλους της».
    Στο ολοσέλιδο άρθρο περιλαμβάνονται ακόμη δηλώσεις του καθ. κ. Ματάνοφ για πιθανή βουλγαρική πριγκιπική καταγωγή της οικογένειας, στηριζόμενος σε ιστορικά γεγονότα της περιόδου, καθώς και του ερευνητή και απογόνου της οικογένειας κ. Στέφανου-Κωνσταντίνου Βούλγαρη, ο οποίος εξηγεί πώς έφτασε στα χέρια του το χρονικό αυτό και τι τον ώθησε στην μετάφρασή του στην ελληνική γλώσσα, ενώ δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν υπάρχει καμία σχέση με την οικογένεια των Ιταλών κοσμηματοποιών.

  4. […] Свети седмочисленици http://www.pravoslavieto.com/ http://vatopaidi.wordpress.com/ “Η βουλγαρική ιστορία γράφεται στην Κέρκυρα” […]


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: