-Συζητώντας για την (παράνομη) ισλαμική μετανάστευση

Στην Καθημερινή της 6ης Ιανουαρίου 2011, δημοσιεύτηκε το παρακάτω άρθρο μου με τίτλο «Εμείς και το ισλάμ«.  Αφορμή της δημοσίευσης υπήρξε η συζήτηση που πρόσφατα ξανάρχισε για την παράνομη μετανάστευση, εξαιτίας της πρόθεσης για ανέγερση ενός φράχτη παρά τον Έβρο ποταμό. Σύμφωνα με την άποψη των αρμοδίων, στόχος του φράχτη θα είναι  η αποτροπή της εισόδου στη χώρα των χιλιάδων, μουσουλμάνων κυρίως,  παράνομων μεταναστών από χώρες που βρίσκονται είτε ανατολικά ή νότια της Τουρκίας, είτε στη Βόρεια Αφρική.

Το πολυπαραγοντικό ζήτημα της σχέσης των Ελλήνων με το ισλάμ  με είχε απασχολήσει και παλιότερα, στο πλαίσιο της συγγραφής του βιβλίου Έλληνες του Πόντου. Η γενοκτονία απ’ τον τουρκικό εθνικισμό. Εκεί αναπόφευκτα, κατά την περιγραφή των συνθηκών για το μεσαιωνικό ελληνισμό, είχα συναντήσει το ισλάμ κατά την εποχή της βίαιης εξάπλωσής του στο χώρο της τότε καθ’ ημάς Ανατολης. Τα δημοσιευμένα κείμενα στην έκδοση εκείνη, μαζί με κάποια αδημοσίευτα στοιχεία είναι αναρτημένα στο μπλογκ

Εμείς και το Ισλάμ

Οι ραγδαίες κοινωνικές εξελίξεις έφεραν ξαφνικά την ελλαδική κοινωνία μπροστά σε πρωτοφανείς αλλαγές και προκάλεσαν μια ιδιαίτερη αμηχανία που από πολλούς ερμηνεύτηκε ως δυσανεξία. Αυτό κυρίως φαίνεται στην περίπτωση των πολυάριθμων μουσουλμάνων που ξαφνικά τα τελευταία χρόνια «γέμισαν» το αθηναϊκό τοπίο. H Ελλάδα έχει ήδη μετατραπεί σε  αποθήκη «λαθραίων» ανθρώπων και ψυχών με την υπογραφή της Συνθήκη του Δουβλίνου ΙΙ (2003) και τη σχετική αδιαφορία των δυτικών μας συμμάχων. H Eλλάδα είναι πλέον και με την υπογραφή της  το buffer state της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η ελλαδική κοινωνία, που για γενιές συγκροτήθηκε μονοεθνικά, κλήθηκε ερήμην της να συμφιλιωθεί με τις νέες συνθήκες, Φαίνεται ότι δεν δέχεται εύκολα την αλλαγή, όπου τώρα πια σ’ αυτήν συμπεριλαμβάνονται γυναίκες με μαντίλες, αν όχι και αρσενικοί σύζυγοι συνοδευόμενοι από, περισσότερες της μιας, συζύγους.

Το φαινόμενο είναι πολυσύνθετο και δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με αφορισμούς.  Είναι ένα ζήτημα που έχει δύο πλευρές. Η πρώτη συνδέεται με την ύπαρξη μιας παλαιάς και αναγνωρισμένης μουσουλμανικής μειονότητας που απαρτίζεται από Τούρκους, Πομάκους και Ρομά. Η θρησκευτική αυτή μειονότητα καλύπτεται απ’ τη Συνθήκη της Λωζάννης και χαίρει απόλυτου θρησκευτικού  σεβασμού. Η δεύτερη σχετίζεται με την πρόσφατη μουσουλμανική μετανάστευση από χώρες του λεγόμενου τρίτου κόσμου (αραβικές, Ιράν, Πακιστάν, Αφγανιστάν, Μπάγκλα Ντες). Αυτό είναι ένα φαινόμενο σε εξέλιξη που ακόμα βρίσκεται στην αρχή του.

Τα ζητήματα που προκύπτουν εντάσσονται σε δύο διαφορετικούς άξονες:
α) Την ιδεολογική αντίληψη των Ελλήνων για το ισλάμ και
β) την κοινωνική αλλαγή που προκαλείται με την έλευση των μουσουλμανικών πληθυσμών.

Ο ιδεολογικός  άξονας

Η Ελλάδα έγινε έθνος-κράτος με μια εξέγερση των απόκληρων χριστιανών, καθοδηγούμενων από Διαφωτιστές, ενάντια σε μια ισλαμική απολυταρχική αυτοκρατορία, η οποία αποδέχονταν τους Λαούς της Βίβλου (χριστιανούς και εβραίους) μόνο για λόγους φορολογικής απομύζησης και δεν τους αναγνώριζε το δικαίωμα του πολίτη.

Ιστορικά το ισλάμ επεκτάθηκε στον ελληνοορθόδοξο κόσμο μέσω της κυρίαρχης τουρκικής εκδοχής, στερώντας του χώρο και εξισλαμίζοντας πληθυσμούς. Δηλαδή η σχέση των σύγχρονων Ελλήνων -οι οποίοι αποτελούν μετεξέλιξη των παλιών Ρωμιών στην εποχή της νεωτερικότητας- με το ισλάμ εμπεριέχει το τραύμα.

Οι πρόσφατες γενοκτονίες (1914-1923) που διεπράχθηκαν από τον τουρκικό εθνικισμό κατά των χριστιανικών κοινοτήτων της νεοτουρκικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (Αρμενίων, Ασσυρίων και Ελλήνων της Ανατολής), έγιναν στο όνομα του ισλάμ. Ακόμα και ο αντικληρικαλιστής Μουσταφά Κεμάλ, θα κηρύξει την περίοδο 1919-1922 Τζιχάντ (ιερό μουσουλμανικό πόλεμο) “κατά των απίστων” για να αντιμετωπίσει τον ελληνικό στρατό που είχε αποβιβαστεί στη Σμύρνη, τους Πόντιους αντάρτες στο Βορρά και τους Αρμένιους στο μέτωπο του Καυκάσου. Και να επιλύσει οριστικά το εθνικό ζήτημα της Αυτοκρατορίας με την “Τελική Λύση” της εξόντωσης των χριστιανικών πληθυσμών.

Επίσης και το πογκρόμ του ’55 στην Πόλη έγινε με θρησκευτικούς όρους, όπου οι πιστοί λούμπεν μουσουλμάνοι προκάλεσαν τη Νύχτα των Κρυστάλλων εις βάρος της ελληνικής, αρμενικής και εβραϊκής μειονότητας.

Το κοινωνικό πρόβλημα

Οι κοινωνικές συνθήκες είναι αυτές που δημιουργούν το πρόσφορο έδαφος για να ανθίσουν ιδεολογίες αποκλεισμού και ειδικά στα φτωχότερα στρώματα.

Η έλευση, με τον χαοτικό τρόπο που γνωρίζουμε, ενός ακμαίου νεαρού πληθυσμού -σε μεγάλο βαθμό μουσουλμανικού- σαφώς περιθωριοποιεί τα φτωχά ελληνικά στρώματα τα οποία στην περίοδο κρίσης που διανύουμε εξαθλιώνονται με ταχύτατους ρυθμούς. Οι νέοι μετανάστες είναι διατεθημένοι να ξεπουλήσουν την εργατική τους δύναμη πολύ φθηνότερα και χωρίς πολλές απαιτήσεις. Κάτι που η εργατική παράδοση των δυτικών χωρών δεν το επιτρέπει. Άρα αντικειμενικά λειτουργούν ως ανταγωνιστές στο πεδίο της εργασίας. Σε εποχές που οι εργασιακές ευκαιρίες μειώνονται, αυτό δημιουργεί περισσότερες τριβές και εντάσεις. Το τελευταίο δεδομένο είναι και το πλέον επικίνδυνο, που ευνοεί τη διάδοση των ακροδεξιών απόψεων σε εργατικά στρώματα και δεν αντιμετωπίζεται βέβαια με τις ηθικιστικές κραυγές της Αριστεράς μας.

Νομίζω ότι βαθμιαία και ειδικά όταν καταλαγιάσει η μεγάλη αναταραχή που ζούμε και αποκτήσει ο χώρος μια καινούργια κοινωνική ισορροπία, θα αποκτήσει ο παραδοσιακός κάτοικος της Ελλάδας εκείνη την απαραίτητη εμπειρία που θα τον κάνει περισσότερο ανεκτικό. Όμως μπορεί η οικονομική κατάρρευση να τον οδηγήσει σε ακόμα μεγαλύτερη απελπισία και στροφή προς την ασφάλεια του συνηθισμένου…

Το σκίτσο που δημοσιεύεται στην αρχή είναι ένα από τα δανικά σκίτσα που προκάλεσαν σάλο στο μουσουλμανικό κόσμο το 2005 και μέχρι σήμερα προκαλούν εκδηλώσεις βίας του ακραίου ισλαμικού φανατισμού.  Τα «περιστέρια» είναι ένα δικό μου σκίτσο!


Αναδημοσιεύτηκε:

http://antifono.gr/portal/%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B5%CF%82/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1-%CE%99%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CE%93%CE%B5%CF%89%CE%A0%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE/%CE%86%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%B1/2601-%CE%95%CE%BC%CE%B5%CE%AF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CE%99%CF%83%CE%BB%CE%AC%CE%BC.html

http://tomtb.com/modules/smartsection/item.php?itemid=1462

http://www.anagrafes.com/diafora-nea/ekklisiastika/1102-emeis-kai-to-islam

https://papaleonidasdimitris.wordpress.com/tag/%CE%B9%CF%83%CE%BB%CE%B1%CE%BC/


20 comments so far

  1. Aγγελική Κουσίδου on

    Είναι τόσο σοβαρά τα πράγματα,όπως τα παρουσιάζεις Βλάση?Μπορεί να μην παρακολουθώ τα τεκταινόμενα αλλά ειδικα αυτό που έγραψες για την ανέγερση ενός φράχτη παρά τον Έβρο ποταμό,πρώτη φορά το διάβασα…υπάρχουν όμως και πολλοί Αλβανοί που περνούν τα σύνορα.Για αυτούς,δεν γίνεται λόγος?

  2. Βλάσης Αγτζίδης on

    Αγγελική, καλώς ήρθες στο μπλογκ.

    Το κείμενό μου γράφτηκε την εποχή της δημόσιας προσευχής των σουνιτών στην Αθήνα πριν από λίγο καιρό. Δημοσιεύτηκε τώρα γιατί άρχισε και πάλι η συζήτηση για την παράνομη μετανάστευση, η οποία στο μεγαλύτερο βαθμό αφορά νέους μετακινούμενους πληθυσμούς που κατά πλειονότητα προέρχονται από αμιγείς μουσουλμανικές χώρες κυρίως σουνιτικές, αλλά και απ’ τη σιιτική Περσία. Οι μουσουλμάνοι των Βαλκανίων και ειδικά οι Αλβανοί δεν μπορούν να συνυπολογιστούν στον πληθυσμό αυτό, εφόσον είναι μπεκτασήδες. Δηλαδή ασπάζονται το πλέον φιλελεύθερο ρεύμα που υπάρχει στον κόσμο του Ισλάμ, δεν προέρχονται από θεοκρατικές κοινωνίες και πολιτισμικά προσομοιάζουν στους κατοίκους της Ελλάδας. Όσον αφορά το φράχτη στον Έβρο δες κάποια σχετικά δημοσιεύματα:

    http://www.skai.gr/news/greece/article/159603/frahtis-ebodio-gia-lathrometanasteusi-ston-evro/

    http://www.tanea.gr/default.asp?artid=4611383&ct=1&pid=2

    http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1916606

    Δες και ένα κείμενο που ασκεί κριτική στην πολιτική περιφρούρησης των συνόρων με φράχτες:

    http://www.pressinaction.gr/politiki/item/991-o-fraxtis-toy-ebroy-poios-tha-konomisei

  3. Sta.... on

    Λαθρομετανάστες, έγερση εμποδίων και λήψη μέτρων

    Του Σταυρου Λυγερου

    Η δημόσια συζήτηση για τον περιβόητο φράχτη επιβεβαίωσε την τάση να υπεκφεύγουμε από το πρόβλημα, διαπληκτιζόμενοι για τη σημειολογία ενός προτεινόμενου μέτρου. Tο πρόβλημα είναι ότι η Ελλάδα έχει κατακλυσθεί από λαθρομετανάστες. Τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι από πέρυσι η βασική δίοδος είναι η χερσαία μεθοριακή ζώνη της Νέας Βύσσας, εκεί που ο Εβρος εισέρχεται εντός της Τουρκίας και παύει να είναι σύνορο. Οι διακινητές την προτιμούν, επειδή είναι εύκολη και ασφαλής δίοδος. Οι Τούρκοι συνοριοφύλακες κάνουν τα στραβά μάτια, αφ’ ενός επειδή δωροδοκούνται και αφ’ ετέρου επειδή δεν έχουν εντολές να εμποδίζουν τη ροή λαθρομεταναστών προς την Ελλάδα.

    Η Ελλάδα δέχεται πάνω από το 80% των λαθρομεταναστών που εισέρχονται στην Ευρώπη. Οσα κέντρα υποδοχής και αν ιδρύσει θα κάνει μια τρύπα στο νερό, λόγω της μεγάλης εισροής. Κατά κανόνα όσοι εισέρχονται παράνομα στην Ελλάδα θέλουν να πάνε στη δυτική Ευρώπη – ελάχιστοι το καταφέρνουν. Η παράνομη είσοδος είναι εύκολη, αλλά η παράνομη έξοδος δύσκολη. Με άλλα λόγια, η Ελλάδα θεωρείται χώρα τράνζιτ, αλλά καταλήγει να γίνεται τελικός προορισμός, με αποτέλεσμα να λιμνάζει εδώ ο κύριος όγκος. Η διαρκής συσσώρευση λαθρομεταναστών, που εκ των πραγμάτων αδυνατούν να βρουν εργασία και όποτε βρίσκουν είναι «μαύρη» και κακοπληρωμένη, λειτουργεί σαν θερμοκήπιο για την ανομία και την εγκληματικότητα, επιβαρύνει τις κοινωνικές υποδομές, υπονομεύει τις κοινωνικές ισορροπίες. Η Αθήνα έχει μετατραπεί σε ατύπως διχοτομημένη πόλη.

    Το πρόβλημα

    Η κατασκευή του φράχτη υπαγορεύεται από την ανάγκη να κλείσει η εύκολη δίοδος. Προφανώς, δεν θα λύσει οριστικά το πρόβλημα. Θα δυσκολέψει και θα περιορίσει όμως την παράνομη είσοδο. Οι διακινητές θα στείλουν τους λαθρομετανάστες από το ποτάμι ή με πλοιάρια σε νησιά του Αιγαίου. Αυτό καθιστά όχι άσκοπη την κατασκευή του φράχτη, αλλά αναγκαία τη λήψη δραστικών μέτρων και σ’ εκείνα τα μέτωπα. Η παράνομη είσοδος μπορεί να συρρικνωθεί, αλλά όχι να μηδενισθεί. Με άλλα λόγια, το πρόβλημα μπορεί να λυθεί μόνο εάν η έγερση εμποδίων συνοδευθεί με μέτρα που θα στείλουν εκτός Ελλάδας όσους βρίσκονται παρανόμως και δεν δικαιούνται προστασίας.

    Η διεκπεραίωση των 46.000 εκκρεμουσών αιτήσεων για παροχή πολιτικού ασύλου είναι προϋπόθεση για να ξεκαθαρίσει το τοπίο. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι πολλοί λαθρομετανάστες ζητούν άσυλο επειδή η διαδικασία εξέτασης του αιτήματος διαρκεί χρόνια και αυτό το διάστημα οι αιτούντες εξασφαλίζουν προσωρινή παραμονή. Η κατάχρηση που γίνεται στον θεσμό του πολιτικού ασύλου έχει αποτέλεσμα μαζί με τα ξερά να καίγονται και χλωρά. Η ταχεία διεκπεραίωση των αιτήσεων είναι αναγκαία, αλλά όχι ικανή συνθήκη για την επίλυση του προβλήματος. Πρώτον, επειδή η Τουρκία δεν εφαρμόζει το πρωτόκολλο επανεισδοχής. Δεύτερον, επειδή ελάχιστοι λαθρομετανάστες δέχονται να επαναπατρισθούν οικειοθελώς. Τρίτον, επειδή οι χώρες προέλευσης δίνουν με το σταγονόμετρο τα έγγραφα για την απέλαση πολιτών τους.

    Η Ελλάδα έχει περιορισμένη δύναμη πίεσης. Γι’ αυτό και τη διαπραγμάτευση με την Τουρκία και με τις χώρες προέλευσης πρέπει να αναλάβει η Ε. Ε. Δεν αρκεί η ελληνική πλευρά να ζητάει μόνο τη μη εφαρμογή της συμφωνίας «Δουβλίνο ΙΙ». Πρέπει να απαιτήσει την υιοθέτηση μιας κοινής ευρωπαϊκής μεταναστευτικής πολιτικής. Oι εταίροι μας, όμως, βολεύονται με το ότι η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε ένα είδος ανθρώπινης «χωματερής», που προστατεύει τους ίδιους από τα κύματα λαθρομεταναστών. Για να κάμψει την απροθυμία τους, το μόνο όπλο που διαθέτει η Αθήνα είναι να τους απειλήσει ότι θα πάψει να λειτουργεί σαν ανάχωμα.

    Ολα αυτά δεν φαίνεται να απασχολούν τους ουκ ολίγους Ελληνες, που προσεγγίζουν το κρίσιμο και σύνθετο πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης με συναισθηματικές κορώνες και με σημειολογική δαιμονοποίηση ορισμένων μέτρων, όπως ο φράχτης. Στην πραγματικότητα, έχουμε μία εκδοχή της τρομοκρατίας του «πολιτικά ορθού». Η ανοχή της λαθρομετανάστευσης έχει αναγορευθεί σε κριτήριο προοδευτισμού! Εστω και αν σπανίως το ομολογούν, πιστεύουν ότι ο λαθρομετανάστης πρέπει να νομιμοποιείται. Αδιαφορούν για το γεγονός ότι με τον τρόπο αυτό στέλνεται το λάθος μήνυμα, που τροφοδοτεί το ρεύμα.

    Από ηθικής και πολιτικής απόψεως, προοδευτική και καθαρή λύση είναι η νόμιμη μετανάστευση. Εάν κάποιες χώρες-μέλη θεωρούν ότι χρειάζονται εργατικό δυναμικό, ας εφαρμόσουν μία πολιτική οργανωμένης νόμιμης μετανάστευσης, η οποία θα αποτρέψει τα φαινόμενα υπερεκμετάλλευσης, μαύρης εργασίας και ρατσισμού.

    Πηγή: http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_1_16/01/2011_428986

  4. […] -Συζητώντας για την (παράνομη) ισλαμική μετανάστευση […]

  5. Ματσουκάτες on

    Η Ελλάδα και το Ισλάμ

    Έτσι βρισκόμαστε στριμωγμένοι ανάμεσα στη Δύση, που μας αντιμετωπίζει ως ένα απλό ανάχωμα έναντι του Ισλάμ –εξ ου και η πολιτική της στο μεταναστευτικό, που τείνει να μεταβάλει την Ελλάδα σε χωματερή δυστυχισμένων ανθρώπων– και την Τουρκία, η οποία θέλει να μετατρέψει το Ισλάμ, από όπλο αντίστασης κατά του ιμπεριαλισμού, σε όπλο που στρέφεται εναντίον μας.
    Δηλαδή, βρισκόμαστε σε μία εξαιρετικά δύσκολη θέση. Από τη μια πρέπει να συνεχίσουμε να είμαστε αλληλέγγυοι με τους λαούς που χρησιμοποιούν την ισλαμική τους παράδοση ως όπλο κατά του ιμπεριαλισμού και του σιωνισμού και από την άλλη να αποτρέψουμε τη χρήση του ενάντιά μας! Και αυτά καλείται να τα διαχειριστεί ο Γιωργάκης, ο Δρούτσας και η παρέα του ΕΛΙΑΜΕΠ!
    Αυτό σημαίνει μια διπλή και δύσκολη πολιτική. Δηλαδή, η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να οικοδομήσει μια αντιστασιακή ιδεολογία και αντανακλαστικά έναντι του ισλαμικού νεο-οθωμανισμού και ταυτόχρονα να μην ταυτιστεί με την αντιαραβική πολιτική της Δύσης!
    Πρακτικά και συγκεκριμένα: Μείωση της ισλαμικής παρουσίας στο εσωτερικό και ενίσχυση της δικής μας ταυτότητας έναντι των εθνομηδενιστών, υποστήριξη της αντίστασης των αραβικών λαών απέναντι στον ιμπεριαλισμό, ακόμα και αν ενδύεται ισλαμικό μανδύα.
    Οι παραδόσεις των άλλων λαών έχουν απελευθερωτική αξία όταν χρησιμοποιούνται στον τόπο τους, από τους ίδιους τους λαούς. Όταν εξάγονται με τον έναν ή άλλο τρόπο και μάλιστα σε αδύναμες και απειλούμενες συνοριακές χώρες, όπως η Ελλάδα, τότε το πρόσημό τους από θετικό γίνεται αρνητικό. Εμείς έχουμε τη δική μας παράδοση και πολιτισμό και πάνω σε αυτά προσπαθούμε να στηριχτούμε για να αντισταθούμε στον εξανδραποδισμό μας.
    Ανοικτά σύνορα;
    Αυτό είναι που δεν καταλαβαίνουν όσοι υποστηρίζουν γενικά και αφηρημένα τους μουσουλμάνους μετανάστες που μπαίνουν όλο και πιο μαζικά στη χώρα μας.
    Πέρα από τη γενική τοποθέτηση ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να λύσει μόνη της τα προβλήματα της εξαθλίωσης και της μιζέριας όλου του πλανήτη, υπάρχει μια δεύτερη, ίσως ακόμα σημαντικότερη παράμετρος. Βρεθήκαμε στριμωγμένοι σε έναν πόλεμο πολιτισμών και ο κυριότερος εχθρός που απειλεί την ανεξαρτησία μας, η Τουρκία, χρησιμοποιεί και το όπλο του Ισλάμ εναντίον μας, γι’ αυτό εξάλλου μας στέλνει αφειδώς τα μεταναστευτικά κύματα. Αποτελεί λοιπόν στοιχειώδη αρχή αυτοάμυνας και επιβίωσης του λαού και του πολιτισμού μας η άρνηση να μεταβληθούμε σταδιακά σε μια μουσουλμανική χώρα, όπως θα συμβεί εάν αφήσουμε ανεξέλεγκτα τα μεταναστευτικά ρεύματα. Διότι ζούμε στο σύνορο των κόσμων και τα μεγέθη μας δεν επιτρέπουν την πολυτέλεια των «ανοικτών συνόρων».
    Για να τα πούμε καθαρά και ξάστερα: μπορούμε και πρέπει να υπερασπίζουμε όλους τους λαούς που αντιστέκονται στη Νέα Τάξη, άσχετα με την ιδεολογία ή τη θρησκεία τους, αρκεί να μην απειλείται η δική μας ταυτότητα. Τέλεια και παύλα.
    Και για να μπορούμε να τηρήσουμε μια τέτοια στάση θα πρέπει να απαντήσουμε αμέσως στο μεταναστευτικό πρόβλημα. Διαφορετικά, εάν, σήμερα, ενισχυθεί η ισλαμική παρουσία στο εσωτερικό της Ελλάδας, τότε το κύμα της αντίθεσης στη λαθρομετανάστευση θα το εκμεταλλευτούν δυνάμεις φιλοϊμπεριαλιστικές και φιλοσιωνιστικές. Και τότε δεν θα έχουμε τη Χρυσή Αυγή μόνο στον Άγιο Παντελεήμονα.
    Η Ελλάδα πρέπει να αντέξει αυτή τη μεταβατική περίοδο, έως ότου ο πόλεμος των πολιτισμών αντικατασταθεί από τις εσωτερικές κοινωνικές αντιθέσεις, έως ότου πάψουμε να απειλούμαστε από επιθετικούς γείτονες και έως ότου ισορροπήσει η εκρηκτική δημογραφική αύξηση των μουσουλμανικών χωρών.
    Στο μεταξύ, πρέπει να πορευόμαστε με τη μεγαλύτερη δυνατή περίσκεψη ενισχύοντας πάντα –αποφασιστικά– τις δικές μας δυνάμεις και την αυτονομία μας.

    http://www.ardin.gr/node/4072

  6. Ellis on

    Ανοιχτή κοινωνία μέχρι ποιο σημείο;

    Σώτη Τριανταφύλλου στο Athens voice

    Το πρώτο μεταναστευτικό κύμα προς την Ελλάδα, παρότι προκάλεσε κραδασμούς –ξάφνιασμα, σπασμωδικές αντιδράσεις, μεμονωμένα επεισόδια ξενοφοβίας– κατέληξε σε σχετική κοινωνική ειρήνη: οι μετανάστες –Αλβανοί και Ανατολικοευρωπαίοι– «έμοιαζαν» με τους Έλληνες, προέρχονταν από συγγενικούς πολιτισμούς· μεγάλο τους μέρος όχι μόνον δεν είχε «επιθετική» θρησκεία, δεν είχε καθόλου θρησκεία. Το πιο πρόσφατο μεταναστευτικό κύμα είναι διαφορετικό και οι συνέπειές του δεν μπορούν να ερμηνευτούν με τους όρους του 1990. Όπως λοιπόν δεν πιστεύω στην αντιπαράθεση του Καρλ Σμιτ μεταξύ Freund και Feind –«φίλων» και «εχθρών»– έτσι δεν μπορώ να πιστέψω στο πλήρες κοσμοπολιτικό άνοιγμα, στην κατάργηση των συνόρων. Κι αυτό μολονότι πολύ θα το ήθελα για μια σειρά ανθρωπιστικούς λόγους – επίσης, θα με βόλευε στα ταξίδια. Το να μιλάμε για παγκόσμια κοινότητα είναι αριστερίστικη ρητορική, εκμηδενισμός της ιδέας της κοινότητας.
    Οι άνθρωποι συσπειρώνονται με άλλους και «μένουν μαζί» με άλλους ως κοινωνικά όντα υπό τον όρον να υπάρχει πάντα ένα κοινά αποδεκτό σύνορο ανάμεσα στους μεν και τους δε. Οι «μεν» είναι «η δική μας» ταυτότητα, οι «δε» είναι οι διαφορετικές ταυτότητες που καθορίζουν τη δική μας. Κάθε σπίτι έχει μια πόρτα την οποία χτυπάς για να μπεις. Η «διαφορετικότητα» (μια λέξη που έχει υποφέρει πολύ από τους politically correct, όπως άλλωστε οι περισσότερες λέξεις) είναι το αναγκαίο συμπλήρωμα της ταυτότητας: είμαστε αυτό που είμαστε, με τον τρόπο με τον οποίον είμαστε, σε σύγκριση αυτού που δεν είμαστε και του τρόπου με τον οποίον δεν είμαστε. Κάθε κοινότητα συνεπάγεται μια σχετική «περίφραξη», έναν τρόπο συνύπαρξης που είναι επίσης τρόπος διαχωρισμού από το «έξω». Ένα «εμείς» που δεν περιορίζεται από ένα «αυτοί», «οι άλλοι», χάνει την έννοιά του.
    Σε ποιο βαθμό ο πλουραλισμός (άλλη μια ταλαιπωρημένη λέξη) προεκτείνει την ιδέα της κοινότητας; Μπορεί μια κοινότητα να επιζήσει αν τεμαχίζεται σε υποκοινότητες που απορρίπτουν τους θεμελιακούς κανόνες της κοινοτικής ζωής; Γνωρίζουμε ήδη μια περίπτωση πλουραλιστικής κοινότητας: τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μπορούν οι ΗΠΑ να χρησιμεύσουν ως πρότυπο που να μας δείξει πώς θα εξελιχθεί στην Ευρώπη ο μετασχηματισμός των εθνικών κρατών και του πολυεθνοτικού ανοίγματος; Όχι, δεν μπορεί. Η περίπτωση των ΗΠΑ είναι διαφορετική και τα προβλήματά της δεν είναι αυτά που αντιμετωπίζει η Ευρώπη σήμερα. Ο λεγόμενος Νέος Κόσμος είναι ένας κόσμος «νεοφερμένων»: η εισροή μεταναστών στις ΗΠΑ υπήρξε πράγματι μαζική· όμως εκείνοι οι νεοφερμένοι έβρισκαν στον Νέο Κόσμο απεραντοσύνη, επιζητούσαν καινούργια πατρίδα και γίνονταν Αμερικανοί με προθυμία και ανυπομονησία. Το «χωνευτήρι» υποδέχτηκε 100.000.000 μετανάστες και λειτούργησε για πάνω από έναν αιώνα. Αντιθέτως, ο «παλιός κόσμος» –η Ευρώπη– δεν διαθέτει χώρο εδώ και πολύ καιρό· εξάλλου, σήμερα, ο ερχομός μεταναστών στην Ευρώπη γίνεται σε διαφορετικό κοινωνικό περιβάλλον από εκείνο των μεταναστών στην Αμερική. Οι ΗΠΑ δεν δημιουργήθηκαν ως έθνος που θα υποδεχόταν και θα απορροφούσε άλλα έθνη: δημιουργήθηκε εξαρχής ως «έθνος εθνοτήτων». Αντιθέτως, τα ευρωπαϊκά κράτη είναι «έθνη» τα οποία αντιμετωπίζουν μεταναστευτικές πιέσεις και αμφισβήτηση της εθνικής τους ταυτότητας. Έτσι, η αμερικανική εμπειρία δεν μας βοηθά να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα. Οι δυτικοευρωπαίοι ανησυχούν, αισθάνονται εισβολή και αρχίζουν να αντιδρούν.

    Πρόκειται για ρατσισμό; Ο ρατσισμός είναι μια αφοριστική, επιφανειακή και απλοϊκή κατηγορία. Οι άνθρωποι που κατηγορούνται για ρατσισμό ενώ δεν είναι ρατσιστές εξοργίζονται και τελικά γίνονται ρατσιστές: ο πειρασμός του ρατσισμού είναι μεγάλος στην καθημερινότητα της Δύσης. Το φάσμα των αντιδράσεων που προκαλούν οι νεοφερμένοι είναι ευρύ και σύνθετο. Σε πολλές περιπτώσεις, η αντίδραση μπορεί να ερμηνευτεί εύκολα σαν μια υπεράσπιση των θέσεων εργασίας και του μισθού (μιας και οι νεοφερμένοι μετανάστες είναι «φτηνότεροι»). Οι περιπτώσεις της ξενοφοβίας έπονται: στην αρχή εμφανίζεται αίσθημα ανασφάλειας και λανθάνουσας απειλής· αργότερα το αίσθημα εξελίσσεται σε αντίδραση, σε απόρριψη του αλλοδαπού. Από το σημείο αυτό αρχίζει ο ρατσισμός.
    Στη σημερινή Ευρώπη, η ξενοφοβία εστιάζει στους Αφρικανούς και ισλαμιστές. Μπορούμε να εξηγήσουμε το γεγονός ως «απλό», «σκέτο» ρατσισμό; Προφανώς όχι. Από «εθνοτική» άποψη, οι Ασιάτες –Κινέζοι, Ιάπωνες, Κορεάτες κ.λπ.– δεν είναι, για τους λευκούς Ευρωπαίους, λιγότερο διαφορετικοί από τους Αφρικανούς. Ακόμα και οι Ινδοί δεν είναι «σαν εμάς»: δεν μοιάζουμε. Κι όμως, ούτε οι Ασιάτες, ούτε οι Ινδοί προκαλούν, γενικά μιλώντας, αντιδράσεις απόρριψης ακόμα κι όταν είναι πάρα πολλοί (όπως οι Ασιάτες στις ΗΠΑ και οι Ινδοί στη Βρετανία). Επιπροσθέτως, οι Ασιάτες δεν αφορμοιώνονται ευκολότερα από τους Αφρικανούς. Μάλλον λοιπόν, η ευρωπαϊκή ξενοφοβία εστιάζει στους Αφρικανούς και στους Άραβες, κυρίως όταν είναι, ή «φαίνονται», μουσουλμάνοι. Πρόκειται για πολιτιστικοθρησκευτικό αντανακλαστικό. Η ασιατική κουλτούρα είναι μεν «παράξενη», παραμένει όμως στα μάτια των δυτικών «εκκοσμικευμένη» υπό την έννοια ότι δεν χαρακτηρίζεται από φανατισμό ή θρησκευτική αγωνιστικότητα.

    Αντιθέτως, η ισλαμική κουλτούρα έχει αυτά τα χαρακτηριστικά. Ακόμα κι όταν δεν υπάρχει φανατισμός, η θεώρηση του κόσμου είναι θεοκρατική, δεν αναγνωρίζει διαχωρισμό κράτους και Εκκλησίας, πολιτικής και θρησκείας. Στο διαχωρισμό αυτό θεμελιώνεται, λίγο-πολύ, η δυτική πολιτεία. Επιπλέον, το κοράνι δεν αναγνωρίζει τα ατομικά δικαιώματα –που αποτελούν επίσης θεμέλιο της δυτικής δημοκρατίας– ως δικαιώματα οικουμενικά και απαραβίαστα. Κι εδώ έγκειται το πρόβλημα. Οι περισσότεροι δυτικοί δεν βλέπουν τους μουσουλμάνους σαν «απίστους» (διότι δεν βλέπουν τον κόσμο μέσα από το πρίσμα του θεού)· οι μουσουλμάνοι όμως θεωρούν τους δυτικούς «απίστους».
    Μέχρι ποιο σημείο λοιπόν η ανεκτική κοινωνία πρέπει να προσαραμόζεται όχι μόνον στους «πολιτιστικά ξένους» αλλά και σε όσους διακηρύσσουν την επιθετικότητά τους; Με άλλα λόγια, μπορεί ο πλουραλισμός να δεχτεί την ίδια του την εξάρθρωση, τη ρήξη της πλουραλιστικής κοινότητας; Το ερώτημα μοιάζει μ’ εκείνο της θεωρίας της δημοκρατίας: μπορεί η δημοκρατία να επιτρέψει την ίδια της την καταστροφή; Μπορεί να δεχτεί να αναδείξουν οι πολίτες της ένα δικτάτορα;
    Όσοι υποστηρίζουν ότι η ποικιλία των πεποιθήσεων, όσο φανατικές και να είναι αυτές, «εμπλουτίζει» την κοινωνία μας, είναι απλώς ανόητοι. Υπάρχει ένα σημείο πέρα από το οποίο ο πλουραλισμός δεν μπορεί και δεν πρέπει να προχωρήσει: το κριτήριο αυτό είναι η αμοιβαιότητα· μια σχέση στην οποία ο νεοφερμένος –ο μετανάστης– κάνει ένα συμβιβασμό προς εκείνον που τον υποδέχεται.
    Ο πλουραλισμός είναι ένας τρόπος να ζούμε μαζί διατηρώντας τις διαφορές μας. Ωστόσο, επιμένω ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει χωρίς αυτή τη δοσοληψία, χωρίς αυτό το συμβόλαιο. Το να μπαίνεις σε μια πλουραλιστική κοινότητα σημαίνει να αποκτάς και συγχρόνως να παραχωρείς. Οι αλλοδαποί που παραμένουν πεισματικά «ξένοι» προς την κοινότητα αμφισβητώντας τις αρχές της, είναι οι ξένοι που προκαλούν αντιδράσεις απόρριψης, φόβου και εχθρότητας.
    Σε ποιο βαθμό μπορεί να είναι ανοιχτή μια «ανοιχτή κοινωνία»; Όσο το επιτρέπει η ιδέα της πλουραλιστικής κοινότητας στο εσωτερικό της οποίας τα διαφορετικά στοιχεία γίνονται σεβαστά με αμοιβαίο τρόπο. Ωστόσο, δεν απορρέει από καμιά λογική ότι ο πλουραλισμός πρέπει να είναι απεριόριστος. Τα «ανοιχτά μυαλά» –όσοι αυτοαποκαλούνται έτσι– τραβάνε τα πράγματα πέρα από το σημείο θραύσης. Θυμάμαι ότι το πρωτοσκέφτηκα αυτό όταν, στη δεκαετία του ’80, στη Γαλλία, ακουγόταν το σύνθημα της αριστεράς υπέρ των μεταναστών «Μην αγγίζεις το φιλαράκι μου!». Ήταν τότε που οι πολίτες έπαψαν να είναι πολίτες κι έγιναν φιλαράκια.

  7. […] -Συζητώντας για την (παράνομη) ισλαμική μετανάστευση […]

  8. […] -Συζητώντας για την (παράνομη) ισλαμική μετανάστευση […]

  9. turk-le-sh-tir on

    Islam in Greece: Country outlook

    Ioannis Michaletos
    05 Aug 2011

    Greece is an EU, NATO and Eurozone country which has traditionally strong links with the Islamic world due to the geographical proximity with the Middle East and North Africa and the Ottoman rule that lasted four centuries, along with numerous historical encounters with Islam since the Middle Ages.
    Presently, the country hosts a Muslim minority which is a reminiscent of the Ottoman Empire, but also an expanding Islamic population from the Arab countries and Pakistan that enter Greece in significant numbers as illegal immigrants.Moreover, large corporations in the country, such as banking institutions, tourist companies and real estate ones are in control of Islamic funds, whereas countries such as Egypt, Saudi Arabia, Iran, Turkey and Libya, can be considered as significant trade partners of Greece.
    In Athens Greece, the Iranian Saderat bank is hosted(1), which is a U.S black-listed institution due to alleged links with Hezbollah (2). Iran covers 25% of Greece’s oil needs per annum and some 15% of its natural gas needs. Furthermore, there are indications that Hezbollah groups are operating in a logistic support basis in Athens by gathering funds through tobacco contraband over the past years (3).
    In a broad sense, Greece due to a mixture of its geographical placement, history and business links, is considered as a gate-away for the Islamic element towards the EU and the Balkans and over the past 10 years it has become one of the main transit territories for Islamic-originating illegal immigration to Europe.
    Until now Greece does not seem to have a particular issue of Islamic fundamentalism. Nevertheless as aptly described in a U.S State Department report on terrorism, “Greece is increasingly an EU entry point for illegal immigrants coming from the Middle East and South Asia and there was concern that it could be used as a transit route for terrorists travelling to Europe and the United States. The number of illegal immigrants entering Greece, especially through the Aegean Sea, increased dramatically in 2008 and 2009, with more than 100,000 illegal immigrants, nearly half of whom originated from North Africa, the Middle East, and South Asia, arrested each year” (4).
    Islamist activity in Greece
    Presently in Greece, there seems to be an activity within radical Islamic elements, as well as, gradual projection of Islamic political entities through the use of Greek nationals.
    A revelation by the infamous Wiki Leaks US Dept of State telegrams, showed that, the ex-Ambassador of US in Athens, Mr. Daniel Speckhard, has noted the danger of the nexus between Greek domestic terrorist groups and Islamic groups, including those from Iran, as he was informed by the then Greek Minister of public Order, Mr. Chrysohoidis (5).
    Furthermore, in a special report by the French daily “Le Figaro”, on the 21st of December 2010, the case of the route of Islamic terrorists from Lebanon to Europe was noted with significant details (6) .
    The article titled “Liban-une filiere djihadiste vers l’Europe”, clearly illustrated the perils involved for Greece as well. More specifically, the Lebanese Army Cornell Mahmoud Issa noted to the French journalists that since November 2010, some 20 extremists managed to escape from a camp where they were kept in Lebanon and found their way to the EU.
    He stated that already the authorities were notified in an international level, although he admitted that this is a difficult task. From their part, the French security authorities believe that this is the case of a new Jihad mission heading towards European metropolises.
    In classified documents that were in possession of radical groups in Lebanon, it was noted, that the individuals named: Karoum Imad Youssef, Ahmad Kayed and Sidawa, managed to leave the camp previously and through Syria and Turkey ventured up to Greece and Bulgaria with the assistance of illegal immigrant transport networks managed by Turks.
    Moreover they managed to acquire fake ID’s and they were finally caught by a common operation of the Bulgarian and Greek authorities. That case according to many reliable sources was closely monitored by the British and French intelligence, due to the fact that these two countries was the ultimate destination of the Lebanese group. Mahmoud Issa, stated that more cases are to be found that evade the authorities so far. In the article Greece is mentioned as a traverse region from where potential terrorists travel on their way to other EU countries.
    French intelligence sources dating back to the pre-9/11 period claimed that organized networks of radical Arab groups that have operated in Greece in the past have been used by al-Qaeda affiliates and other fundamentalist networks (7).
    According to a pre-9/11 French intelligence report, American interests in Greece and Cyprus were considered by Osama bin Laden’s network as targets. Citing a DGSE document, the newspaper “To Vima”, reported that members of the bin Laden network in cooperation with Taliban officials and other armed groups were planning to hijack airplanes between March and September 2000, yet it was never carried out due to various logistical and operational disagreements (8).
    In another notable case, in September 2005, the Moroccan Anwar Mazrar was arrested on the Greek-Turkey border while attempting to travel to Greece on the Istanbul-Thessalonica bus service . Mazrar had been accused of being a leading member of terrorist groups in Morocco and also of having ties with al-Qaeda (10).
    European intelligence agencies have also reported that around 20 Arab fundamentalists have been arrested in Britain, Italy, Portugal, France and the Netherlands for having in their possession forged Greek passports (11).
    Various intelligence sources conclude that the Greek immigration policy has deterred many radical Islamist networks from establishing permanent ties in the country. A security brief issued during the 2004 Olympic Games noted, “The legal environment was for many years an obstacle for the growth and development of organized networks that could operate overtly or covertly using religious and cultural organizations and NGOs as legitimate fronts.” This policy, however, unintentionally leads many groups to go underground.
    The Greek secret service has mapped a transnational network of radicals that has been developing in Greece over the years. Field informants indicate that this semi-legal web spreads across five different communities, including:
    • Mosques and local Muslim communities
    • Humanitarian organizations and NGOs
    • Islamic cultural centres in Europe
    • Foreign political, economic and religious elites
    • International Islamist terrorist organizations
    The key members of this network (referred to as “The Union of Mosques” or “The Union of Imams”) have military training and combat experience and are well connected with terrorist groups, foreign governments and the Muslim Diaspora in Europe (mainly in Britain, Italy and France). They use criminal activities to finance and facilitate their ideological objectives. The most noticeable illegal activities they conduct are passport forging, arms trafficking, people smuggling and drug trafficking. Finally, according to the same sources, the network has developed an internal structure to support fundraising, recruitment and counter intelligence activities (12).
    Greece’s rather recent encounter with domestic radical activities is getting stronger, as the data show regarding the spread of Islamic-driven NGO’s and charity groups.
    Al Jabbar, is a Islamic charity NGO active in Greece over the past five years. According to information of high value, the organization possesses funds in excess of 400,000 Euros and it is actively launching campaign for the raise of another 150,000 Euros in the near term. Furthermore, it has spent 550,000 Euros, in 2008 in order to buy a buiding in the Aeschilus Street, number 37 in the centre of Athens. In the nearby streets, over the past 24 months, there has been a notable increase of houses being bought by Pakistani nationals who pay in cash, although they tend not to reside there or open up businesses. Further, an undisclosed amount of capital, which is estimated at over 2 million Euros was invested between 2007-2009 for the construction of a “Islamic cultural centre” in the district of Moschato in Athens, by Al Jabbar, although details are in flux regarding the actual involvement. A Saudi financier was also involved into assisting this project. The organization claims unofficially to have as much as 45,000 members, although reliable information point out that the actual membership is a few hundred people. The vast majority of its members is illegally residing in Greece and is of Pakistani descent, although the top members come from the Arab countries. There are no data, if there has been a thorough vetting process by the authorities regarding the transfer of these funds or if they derive from legal and taxed charity work. By taking into account the present state of affairs in the Islamic communities in Athens, there are strong indications that the capital was transferred from Arab countries. The Al Jabbar NGO is highly secretive; its members take measures as not to appear in public or have any kind of pubic contact with governmental authorities or the media (13).
    Lastly, a case of interest was the arrest in 2009 of the Iraqi citizen named Abu Sanjad. In this case he was arrested in Athens in July 2009, and he was subsequently sent to Irbil-Iraq, when his identity as a wanted terrorist by the Iraqi government was established. He entered the country, as an illegal immigrant (14).
    Islamism and Society
    Estimates of the recognized Muslim minority, which is mostly located in Thrace, range from 98,000 to 140,000 (between 0.9% and 1.2%), while the immigrant Muslim community numbers between 200,000 and 300,000. Albanian immigrants to Greece are usually associated with the Muslim faith, although most are secular in orientation (15).
    Greece’s Muslim minority is to be found in Western Thrace, the province neighbouring with Bulgaria and Turkey. The first Muslim coming from Anatolia, settled there in 1363 along with the Ottoman Turks in the first European conquest endeavour.
    In 1923 Greece and Turkey agreed to a mass exchange of populations and consequently Greeks resettled from Minor Asia to mainland Greece and vice versa (16). The Muslim minority in Thrace along with the Greek-Orthodox in Istanbul remained as a counterweight to its other and as a symbolic remembrance of the oldest Muslim settlement in Europe and the historical Byzantine – Christian presence in the East respectively.
    The course of events though revealed a systematic extinction of the Greek-Orthodox Christians in Istanbul that number some 5,000 people down from 200,000 in the 1920’s (17). In Western Thrace around 110,000 Muslims reside -45% Turks, 40% Pomaks, 15% Roma-, and constitute about 1% of the total population in Greece and a Quarter of the Western Thracian populous. The strategic importance of the region has often attracted Turkish attention that the Greek government is accusing of sporadically trying to inflame nationalistic or religious divisions between the Muslim citizens and the Christian ones (18).
    A major aspect into examining the present state of affairs in Greece regarding the Islamic element in the country is the influx of illegal immigration, which comes almost exclusively through Turkey.
    Tens of thousands of illegal immigrants from the Middle East see Greece as their destination or point of entry into the EU. Only in 2010, their number was 128,000, the highest in all EU member states (19).
    Moreover, Turkey does not maintain visa regime with Iran (20) and other Middle Eastern countries, thus promoting in effect the movement of Afghans and Pakistanis, as well as, Iranians into Europe.
    The immigrants from the African countries (Somalia,Nigeria) travel to Smyrna, Istanbul and Mersina through vessels crossing the Mediterranean Sea, whilst Arabs come mostly through the Syrian-Turkish borders. The Asians (Pakistani, Bangladeshi, Kurds, and Afghani) pass through the Iranian-Turkish borders and it has to be noted that both countries do not have a visa regime, although Teheran is accused by the world community as a sponsor of terrorism. Therefore the flow of people from Iran to Turkey is in fact unconstrained and there has not been pressure to Ankara to alter this state of affairs with its neighbour.
    Istanbul in particular is the undisputable centre where masses of illegal immigrants concentrate before they are transported to the West. In the Vefa neighborhood right beside the Süleymaniye Mosque, the Iraqi-Kurdish immigrants gather.
    In the Laleli area the most immigrants come from the Caucasus. In the Aksaray and the Beyazit Meydani regions there are people from all corners of earth pilled in cheap hotels and in the Tarlabasi, African immigrants. In a city of almost 17 million people, it is roughly estimated that between 250,000 & 500,000 of those are illegally residing and waiting mainly to find a way reallocating towards Europe through Greece (21).
    The first official mosque—officially named as: the Greek-Arabic educational and cultural centre—began operating in Athens in June 2007 following fierce opposition by political parties and the general public. The Saudi-sponsored mosque can accommodate more than 1,000 religious followers. The new mosque—which officially operates as a licensed cultural centre and school for Arabic language—was financed by the Saudi businessman El Faouza. The Egyptian imam, Omar Abde Kafi, was invited to be present at the opening of the mosque (22).
    The Muslim Association of Greece (MAG) was founded in 2003 (23) . The MAG claims to represent all Muslims living in Greece. President of the MAG is Naim El-Ghandour an Egyptian born Muslim who lives in Greece since the early 1970s and has acquired Greek citizenship (24). His wife Anna Stamou a Greek convert to Islam is a member of the board of advisors of the MAG (25). She was also administrator of the islamfriends.gr website. Currently (March 2011), she is responsible for the MAG’s public relations and she also works for the greeksrethink.com website (in Greek language) which appeals to Greek converts to Islam all over the world.
    Another important member of the board of advisors of the MAG is Iman Sotiria Kouvali a Greek-Canadian convert to Islam (26). She was founder of the greeksrethink.com website and she is adviser for strategic planning for the MAG. MAG’s official ‘educational’ website is ora-islam.gr. This website was created in early 2010 and seeks to spread knowledge about Islam in Greek language.
    The website islam.gr has as an administrator who is Shadi Ayoubi, a Lebanese journalist and correspondent of the Al Jazeera media empire in Athens (27).
    The Greek-Arabic Cultural Centre is situated in Athens (Moshato area). The Greek-Arabic Cultural Centre, better known as the Islamic Cultural Centre of Athens, was founded in 2001 in the Athens area of Ambelokipi and was relocated in 2007 in Moshato, an area close to Piraeus port. In December 2006 a Saudi businessman named Al-Fauzan bought an old textile factory building at the price of 2.5 million euros, in order to host the Greek-Arabic Cultural Centre. The building of 1,800 m2 also provides a place where Muslims can pray and serves as an informal mosque (28). The new building has a capacity to host 3,000 believers. The Greek-Arabic Cultural Centre is a member organization of the Federation of Islamic Organizations in Europe (FIOE) (29).
    The main Dawah activity in Athens is coordinated by the Association named “El-Rahman” which runs the islamforgreeks.org website (30). The association allegedly numbers 1,500 members (Real numbers of active members much less), mainly Greek converts to Islam. The founder and President of the association is Mohi Eldin Ahmed Ali. However, the brain of the association is his son Ahmed Eldin who serves as vice-president. Ahmed Eldin studied Islamic Theology in Cairo-Egypt as well as public relations and journalism in a private college.
    In early February 2011 two Greek converts to Islam (Abu Jassir and Hamza) who are following the Salafi-Wahhabi strand of Islam joined Ahmed Eldin in the islamforgreeks.org website. Abu Jassir and Hamza, (before joining Ahmed Eldin), in partnership with Abu Alia another Greek convert to Islam were propagating the Wahhabi strand of Islam via the YouTube (31). Moreover, Abu Alia according to a report from Radio Free Europe was also actively propagating Wahhabi Islam in the Balkans. An international Wahhabi organization named “Poziv u Raj” (Invitation to Heaven) has launched a campaign in Bosnia-Herzegovina (March 2010) calling on non-Muslims to convert to Islam (32).
    In overall, Greece and especially Athens, already hosts a number of Islamic organizations, which can be classified as NGO’s and immigrant-support groups. They tend to keep a low profile and most of them do not retain a website or make their details publicly available (33).
    Islamism and the State
    Due to the fact that the majority of the Islamic population in Greece and especially the radicalized part of them are mainly interested into establishing themselves on a permanent basis in Western and Northern Europe, the situation is deemed as controllable by the local authorities, something that cannot be guaranteed in the long-term
    Since late 2008, there have been three major cases that show the tendency of creating a rising network of a quasi-radical Islamic element in the Greek society. The first was in the December 2008 riots (34) , were a large number of the people arrested were Pakistanis and Afghanis, some of them claiming to the authorities that were paid in order to participate in the violent demonstrations (35).
    The second development was the May 2009 so-called “Koran demonstrations” (36), when a multicultural group of various Islamic communities in Athens took to the street allegedly claiming that the Police desecrated the Koran during a routine search in the pockets of a Syria street contraband vendor (37).
    Bus stops, 5 shops, one bank and 57 cars, where smashed in and the city centre’s main squares and streets were turned into battle zones for hours. 46 immigrants were arrested, 7 immigrants and 7 police officers were wounded during the clashes (38).
    It was later revealed that this particular individual was lying to the authorities and the press and was involved in various illegal actions including armed robberies (39).
    A third phase was the mass prayer of thousands of Muslims in the centre of Athens in October 2010, without attaining the necessary state permission for that (40). Amongst the organizers they were individuals associated with the Muslim Brotherhood and an Imam was brought by Egypt to commemorate the ending of the Ramadan.
    Small-scale riots started the next few days when they were again false allegations for Koran desecration by the Greek police in the centre of the city (41). It was again proved to be false, but it is more than obvious that a “street mechanism” is being established in the country that facilitates the mobilization of a few hundred “angry Muslims”, and the spread of these kind of news to the media through the use of Greek intermediates along with the umbrella of NGO’s that operate by spending considerable amounts of capital (42).
    In 2005, the “Pakistani abduction case,” took place, in which 28 Pakistani immigrants were allegedly kidnapped by intelligence agents in Athens (43). That case was connected to the cooperation between the Greek and UK authorities following the July 2005 bombings in London, but was also the first notable case of accusation of the Greek state by Islamic organizations that Greece is actively turning against the Islamic element and takes harsh measures in the “war against terror”. The Greek weekly newspaper, “Proto Thema” also disclosed the names of 15 alleged Greek agents and an MI6 spy chief allegedly involved with kidnapping and torturing the Pakistanis eight days after the London bombings of July 7, 2005 (44). There was widespread support by leftist groups mostly that demanded through a series of legal actions and demonstrations the punishment of the Greek and UK security members involved.
    In another case, which was the devastating wildfires in Greece in the summer of 2007 (45), a report, citing US intelligence channels, claimed that an Arabic-language jihad website has urged Muslims in Europe, America and Australia to use arson as a tool of terror. The website apparently cited imprisoned Al Qaeda “theorist” Abu Musab Al-Suri as the ideological progenitor of this plan. While Greece is not specified among the countries to be attacked, and while it is not a contributor of troops to the US-led coalition in Iraq, it has been vital to the war effort by allowing the Americans access to its island bases, transport and other logistical services (46) .
    Further evidence attests to a possible connection between Islamists and the forest fires in Greece. A type of improvised explosive device used in setting off the fires was ignited with a mobile phone (47). By calling the phone’s number, the device exploded, sparking a blaze that soon grew out of control. The advantage for the perpetrators is that this result can be achieved from a safe distance- even from abroad. Significantly, it is similar to one of the methods used in the Madrid bombing in March 2003 and frequently used in IED’s in Iraq and Afghanistan.
    Further, a ranking Greek intelligence officer that spoke on the condition of anonymity stated that during the height of the summer fires a Saudi national equipped with such a device was arrested by Greek border police in the north of Greece, in the company of several Kosovo Albanians. It is no secret that the latter consider Greeks to be an enemy, in light of the latter’s historic support for the Serbian point of view regarding the Kosovo issue. Nevertheless, there is evidence, some of it gathered in an August 2007 Jamestown Foundation report, of Greece being used as a transit zone and even potential target for al Qaeda and related groups (48).
    The Greek state authorities have numerously in the recent past, been called upon, to investigate potential Islamic terrorist activity in the country. A warning from Serb intelligence about the mobilization of an extremist Islamic organization in Greece has put the Greek authorities on high alert in 2007. The Serb intelligence briefed a Serb parliamentary Committee that a group of extremists Islamists who are part of the Islamist organization Salaf have become active near Serbia’s southern border.
    “There is no organized Salaf camp in Greece,” claimed an EYP [Greek National Intelligence Service] official responsible for preventing the mobilization of Islamic organizations domestically. Greece, he revealed, “has been used as a crossing for terrorists headed either for the West for the former Eastern Bloc. We also have information that Greece has been used to support Islamic terrorist networks” (49).
    In 2005, immediately after the capture of Anwar Mazrar, who was linked to Al-Qaeda, Europol asked Greece to intensify its investigations into the potential activities of Muslim extremists. As a result, dozens of them, the majority from Pakistan and North African countries, were placed under continuous surveillance. Sources report the authorities are focusing on two North African imams suspected of membership in extremist Islamist organizations in Algeria. Furthermore, US, British, Italian and French intelligence have informed the Greek authorities that members of extremist Islamic terrorist organizations have used Greece as a “support country” (50).
    Towards the end of 2010, various press reports, claimed that radical Islamic action was increasing in the centre of Athens and the issue became widely publicised after it was brought to the Parliament via the LAOS political party that demanded state explanations upon the issue and the proper notification of the security forces (51).
    About 290 mosques operate in Western Thrace and on the islands of Rhodes and Kos. The only Muslim cemeteries are in Western Thrace. Although they formally have the right to use municipal cemeteries, this practice is reportedly discouraged, and few have done so. A Muslim cemetery is being developed currently in the outskirts of down town Athens. The Greek Orthodox Church has also donated 300,000 square feet (28,000 m2), worth an estimated $20 million, in west Athens for the purpose of a Muslim cemetery (52). The Greek state pledged it will provide 15 million Euros for the construction of the Mosque.
    Generally, Muslims in Greece must pursue burials either in Thrace or other countries. The Treaty of Lausanne also provides powers over some aspects of civil law to muftis in Thrace. These provisions have been respected by the Greek government (53).
    Moreover, there are various evidence that around 120 non-classified or known officially to the authorities, Mosques operate in Athens (54). According to sources of the Greek daily “Kathimerini” newspaper, the number of unofficial mosques operating in Greece are 75 unofficial mosques (compared to 68 in June 2009), 23 of which have been founded by Pakistani and 15 by Bangladeshi immigrants. According to the same newspaper there are indications that the number of Muslim extremists reaching Greece through illegal immigration is also increasing (55).
    The Greek state, with the Law 3512 of 2006, agreed for the construction of an “Official Mosque” near the city centre. According to the legislation, the Mosque will be classified as an entity administered by a seven-member board that will be composed by state, municipal officials and representatives of the Muslim communities, residing legally in the country. The Mosque has not yet to be constructed due to a variety of bureaucratic, political and social reasons (56).
    Notes:
    1) in.bsi.ir/Greece/default.bsi
    2)http://news.bbc.co.uk/2/hi/business/5329326.stm
    3)”Transnational Threats”, Edited by Kimberley L. Thachuk, Page 92, Praeger Security International, London, 2007
    4)http://www.state.gov/s/ct/rls/crt/2009/140885.htm
    5)http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=377454 (To Vima daily newspaper : Wikileaks revelations for Greek security”, 11th of January 2011)
    6)http://www.lefigaro.fr/international/2010/12/21/01003-20101221ARTFIG00563-liban-une-filiere-djihadiste-vers-l-europe.php
    7)Greek weekly newspaper “To Vima, April 22, 2007
    8)http://www.jamestown.org/single/?no_cache=1&tx_ttnews%5Btt_news%5D=4347
    9)http://www.iss.org.za/pgcontent.php?UID=19716
    10)Greek daily newspaper, “Ta Nea”, May 15, 2007
    11)Ibid.
    12)Jamestown Foundation, Islamist Terrorism in Europe: Could Greece Be Next? 4 October 2010, by Panos Kostakos, Terrorism Monitor Volume: 8 Issue: 37, available at: http://www.unhcr.org/refworld/docid/4caabf092.html
    13)”Terrorism & Organized Crime Database” service, by the faculty of Security Studies of the University of Belgrade and the George C. Marshall Center for Security Studies, accessed at 19th of March 2011
    14)http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_100056_20/03/2011_436444 (Kathimerini daily newspaper : “Illegal immigration & terrorism; revelations of the Greek Wikileaks”, 20th of March 2011)
    15)http://www.state.gov/g/drl/rls/irf/2006/71383.htm
    16)http://www.hri.org/docs/straits/exchange.html
    17)http://www.answers.com/topic/greeks-in-turkey
    18)http://www.unhcr.org/refworld/country,,,CHRON,GRC,,469f3890c,0.html
    19)http://www.novinite.com/view_news.php?id=126456
    20)http://www.nytimes.com/2010/06/13/world/middleeast/13turkey.html?_r=1
    21) http://www.worldsecuritynetwork.com/showArticle3.cfm?article_id=17798
    22)Greek daily newspaper, “Eleftherotypia”, May 15, 2007
    23)http://www.equalsociety.com/
    24)http://www.setimes.com/cocoon/setimes/xhtml/en_GB/features/setimes/articles/2011/01/03/reportage-01
    25)http://www.greeksrethink.com/tag/anna-stamou/
    26)http://www.greeksrethink.com/tag/iman-sotiria-kouvalis/
    27)http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_100062_13/09/2008_284648 (Kathimerini daily newspaper :The unknown Islam in a webpage in Greek”, 13th of September 2008)
    28)http://archive.enet.gr/online/online_text/c=112,dt=22.06.2007,id=45124756 (Elefherotypia daily newspaper: “Saudi Arabian funds finance Mosque in Athens”, 22nd of June 2007)
    29)http://www.euro-muslim.com/En_u_Foundation_Details.aspx?News_ID=211
    30)http://islamforgreeks.org/
    31)http://www.youtube.com/watch?v=EPtJ10QYPXg&feature=related
    32)http://www.rferl.org/content/Wahhabi_Group_Launches_Conversion_Campaign_In_Bosnia/2001137.html
    33)http://www.islamicfinder.org/worldIslamicCountry.php?more=more&startPoint=0&endPoint=50&country=greece&lang=
    34)http://en.wikipedia.org/wiki/2008_Greek_riots
    35)Interview by Ioannis Michaletos to Polish Times on the Greek riots, English version: http://www.analyst-network.com/article.php?art_id=2653
    36)http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=47040 (Elftherotypia daily newspaper : “Clashes with Muslim immigrants”, 23rd of May 2009)
    37)http://www.setimes.com/cocoon/setimes/xhtml/en_GB/features/setimes/newsbriefs/2009/05/31/nb-06
    38)http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=47040
    39)http://www.analyst-network.com/article.php?art_id=3722
    40)http://archive.ekathimerini.com/4dcgi/_w_articles_politics_100006_17/11/2010_121222
    41)http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=225466 (Eleftherotypia daily newspaper : “Muslims clash with riot Police because of the Koran, 19th of November 2010)
    42)Ibid.
    43)http://news.bbc.co.uk/2/hi/europe/4763777.stm
    44)http://www.worldsecuritynetwork.com/showArticle3.cfm?article_id=15586
    45)http://www.guardian.co.uk/world/2007/aug/28/helenasmith.international
    46)http://www.worldsecuritynetwork.com/showArticle3.cfm?
    article_id=15586
    47)http://wn.com/Forest_Fires__Suspected_arson__Athens,_Greece

    http://www.turkishnews.com/en/content/2011/08/06/islam-in-greece-country-outlook/
    48)http://www.worldsecuritynetwork.com/showArticle3.cfm?article_id=15586
    49)Greek daily newspaper “Ta Nea” on 30 November 2007:”Greece Servers As Transit Country for Islamists”
    50)Ibid
    51)http://www.epikaira.gr/epikairo.php?id=2682&category_id=0 (Epikaira weekly political magazine: “Preparations for urban Islamic uprising”, 24th of November 2010)
    52)http://www.islamicpopulation.com/Europe/Greece/Islam%20in%20Greece.html
    53)http://www.euro-islam.info/country-profiles/greece/
    54)http://www.inews.gr/116/i-lista-me-ta-paranoma-tzamia-stin-athina.html, “The list with the illegal mosques in Athens”
    55)http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_24/04/2010_398765 (Kathimerini daily newspaper : “The process for the construction of the Mosque in Athens is accelerating”, 24th of April 2010)
    56)http://www.npr.org/2011/01/21/133121680/Greeks-Divided-On-Mosque-Construction

  10. Π.μ. on

    Περί «αντιρατσισμού»
    23/09/2012

    Photo: Daviniodus
    1 εικόνα
    του Τάκη Μίχα

    Την δεκαετία του ’80 το ΚΚΕ και οι πολιτικοί χώροι που σήμερα εκφράζουν τον αναρχοσταλινισμό (ΣΥΡΙΖΑ, «Συνιστώσες», ΑΝΤΑΡΣΙΑ κλπ) έστηναν δεξιά και αριστερά σε όλη την Ελλάδα «Επιτροπές Ειρήνης». Ο φαινομενικός σκοπός αυτών των οργανώσεων ήταν η προώθηση της ειρήνης πού απειλείτο από την αντιπαλότητα μεταξύ των χωρών του ΝΑΤΟ και των χωρών του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Στην πραγματικότητα όμως τα «κινήματα ειρήνης» ήσαν Δούρειοι Ίπποι της φιλοσοβιετικής προπαγάνδας και στόχευαν στον μονομερή αφοπλισμό της Δύσης. Η στρατηγική αυτή ήταν ιδιαίτερα ευφυής όχι απλά επειδή συγκέντρωνε ευρύτερες μάζες γύρω από ένα γενικώς αποδεκτό σύνθημα («ειρήνη») αλλά επίσης επειδή εξουδετέρωνε οποιαδήποτε δυνητική κριτική εναντίον των ολοκληρωτικών καθεστώτων του Συμφώνου της Βαρσοβίας: Αν κανείς έκανε αναφορά στο αποκρουστικό πολιτικό καθεστώς αυτών των χωρών αυτομάτως χαρακτηριζόταν ως «εχθρός της ειρήνης» και οδηγείτο μοιραία στην πολιτική περιθωριοποίηση.

    Κάτι ανάλογο συμβαίνει σήμερα με τις λεγόμενες «Αντιρατσιστικές» οργανώσεις και επιτροπές. Η στελέχωση τους προέρχεται ξανά από τους ίδιους πολιτικούς χώρους. Στόχος τους δεν είναι καμία ευρύτερη ανάλυση της ύπαρξης η ανυπαρξίας του φαινομένου του «ρατσισμού» όσο η προπαγάνδα εναντίον του «καπιταλισμού», του «νεοφιλελευθερισμού», του «κέρδους» και γενικώς όλων των στοιχείων που συγκροτούν την δαιμονολογία της αναρχοσταλινικής αριστεράς. Και εδώ οποιαδήποτε κριτική εναντίον των «πελατών» τους, αντιμετωπίζεται με κραυγές και καταγγελίες για «ρατσισμό». Αν π.χ. τυχαίνει να είσαι εναντίον της λαθρομετανάστευσης προφανώς είσαι «ρατσιστής». Όπως ακριβώς είσαι «ρατσιστής» αν ανησυχείς από την έκρηξη της εγκληματικότητας που παρατηρείται στην γειτονιά σου μετά την μαζική έλευση λαθρομεταναστών ή από το γεγονός ότι η τάξη του παιδιού σου δεν μπορεί να προχωρήσει επειδή τα περισσότερα παιδιά δεν γνωρίζουν ελληνικά.

    Αλλά αυτό που είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον και υπογραμμίζει τα κοινά χαρακτηριστικά των «Επιτροπών Ειρήνης» της δεκαετίας του 80 με τις σημερινές «Αντιρατσιστικές Επιτροπές» είναι η απαγόρευση οποιασδήποτε κριτικής αναφοράς στην ιδεολογία των «πελατών» τους. Όπως θα ήταν αδιανόητο σε καμία «Επιτροπή Ειρήνης» να τεθεί το θέμα της φύσης του «υπαρκτού σοσιαλισμού», δηλαδή των στρατοπέδων συγκέντρωσης, των διώξεων των αντιφρονούντων, της τραγικής οικονομικής κατάστασης κλπ έτσι και σήμερα είναι αδιανόητο να τεθεί θέμα σε καμία «Αντιρατσιστική Επιτροπή» το θέμα του «υπαρκτού ισλάμ» δηλ. η θέση των γκέι και των γυναικών, οι αποκεφαλισμοί αυτών πού τολμάνε να κάνουν μία ιδιωτική γιορτή από τους Ταλιμπάν, οι «επιθέσεις αυτοκτονίας» με θύματα αθώα γυναικόπαιδα στο όνομα της τζιχάντ, η θανάτωση όσων βλασφημούν τον προφήτη, ο λιθοβολισμός των μοιχών, οι ποικίλες φατβα εναντίον αντιφρονούντων συγγραφέων όπως ο Σάλμαν Ρούσντι, η απαγόρευση της θεωρίας της εξέλιξης κλπ.

    Οποιαδήποτε κριτική αναφορά στο «υπαρκτό ισλάμ» είναι αρκετό να σε χαρακτηρίσει «ρατσιστή» όπως ακριβώς οποιαδήποτε κριτική του «υπαρκτού σοσιαλισμού» ήταν αρκετή για να σε χαρακτηρίσει ως «εχθρό της ειρήνης».

    Και όπως τότε έτσι και σήμερα οι φίλοι του ολοκληρωτισμού έχουν επιτύχει στους στόχους τους: Όπως την δεκαετία του 80 ήταν περίπου αδιανόητο να έβρισκες σε «προοδευτικά» έντυπα και εφημερίδες μία συνεπή κριτική στάση εναντίον των «φιλειρηνικών κινημάτων» και του σοβιετικού ολοκληρωτισμού έτσι σήμερα είναι εξ ίσου αδύνατο να βρεις μία κριτική αντιμετώπιση των «αντιρατσιστικών επιτροπών» και του ισλάμικου ολοκληρωτισμού (ούτε καν μία γελοιογραφία του προφήτη δεν έχει δημοσιευθεί στον «ατρόμητο» ελληνικό Τύπο!).

    Με αποτέλεσμα σήμερα την αντίσταση εναντίον των ολοκληρωτικών «Επιτροπών Αντιρατσισμού» να την έχουν επωμισθεί εξ ολοκλήρου οι Νεάντερνταλ της Χρυσής Αυγής! Με ότι αυτό συνεπάγεται για το πολιτικό μέλλον της χώρας.

    http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=18401

  11. D on

    η ελληνική κυβέρνηση υπέγραψε τον κανονισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης με αριθμό 343/2003, ή όπως αλλιώς είναι γνωστός «Δουβλίνο ΙΙ». Το παρακάτω κομμάτι είναι από την ιστοσελίδα «europa.eu»:

    «Ο κανονισμός θέτει την αρχή ότι ένα μόνο κράτος μέλος είναι υπεύθυνο για την εξέταση μιας αίτησης ασύλου. Στόχος είναι η αποφυγή της αποστολής των αιτούντων άσυλο από τη μια χώρα στην άλλη, αλλά επίσης η αποτροπή της κατάχρησης του συστήματος με την υποβολή περισσοτέρων αιτήσεων ασύλου από ένα μόνο άτομο. Επομένως, ορίζονται αντικειμενικά και ιεραρχημένα κριτήρια, προκειμένου να προσφέρουν τη δυνατότητα προσδιορισμού, για κάθε αιτούντα άσυλο, του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο.

    Κριτήρια

    Τα κριτήρια για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο πρέπει να εφαρμόζονται σύμφωνα με τη σειρά παρουσίασής τους. Θα εφαρμόζονται ανάλογα με την κατάσταση που επικρατεί κατά τη στιγμή που ο αιτών το άσυλο υπέβαλε για πρώτη φορά την αίτησή του σε κράτος μέλος.

    Αρχή της ενότητας των οικογενειών

    Εάν ο αιτών άσυλο είναι ασυνόδευτος ανήλικος, υπεύθυνο για την εξέταση της αίτησής του είναι το κράτος μέλος στο οποίο ευρίσκεται νομίμως ένα μέλος της οικογένειάς του, εφόσον αυτό είναι προς το μείζον συμφέρον του ανηλίκου. Εάν δεν υπάρχει μέλος της οικογένειας, υπεύθυνο για την εξέταση της αίτησης είναι το κράτος μέλος στο οποίο ο ανήλικος υπέβαλε την αίτησή του για άσυλο.

    Για τους ενήλικους, εάν ένα μέλος της οικογένειας του αιτούντος έλαβε άδεια παραμονής σε κράτος μέλος ως πρόσφυγας ή εάν η αίτηση του εν λόγω ατόμου τελεί υπό εξέταση, αυτό το κράτος μέλος είναι υπεύθυνο για την αίτηση ασύλου υπό τον όρο ότι το επιθυμεί ο ενδιαφερόμενος. Επιπλέον, οι αιτήσεις ασύλου που υποβάλλονται ταυτόχρονα ή σε παραπλήσιες ημερομηνίες από πλείονα μέλη μιας οικογενείας μπορούν να εξετάζονται από κοινού.

    Έκδοση αδειών διαμονής ή θεωρήσεων

    Το κράτος μέλος που χορήγησε στον αιτούντα ισχύοντα τίτλο διαμονής ή έγκυρη θεώρηση θα είναι υπεύθυνο για την αίτηση ασύλου. Εάν ο αιτών είναι κάτοχος περισσότερων αδειών ή θεωρήσεων που εκδόθηκαν από διαφορετικά κράτη μέλη, υπεύθυνο για την εξέταση της αίτησης ασύλου θα είναι το κράτος που εξέδωσε το έγγραφο με την απώτερη ημερομηνία λήξεως ισχύος.

    Οι ίδιοι κανόνες ισχύουν εάν ο αιτών άσυλο είναι κάτοχος ενός ή περισσοτέρων τίτλων διαμονής που έχουν λήξει για διάστημα μικρότερο από πριν από δύο έτη ή μίας ή περισσοτέρων θεωρήσεων που έχουν λήξει για διάστημα μικρότερο από πριν από έξι μήνες, αλλά εφόσον ο αιτών άσυλο δεν έχει εγκαταλείψει το έδαφος των κρατών μελών.

    Παράνομη είσοδος ή διαμονή σε κράτος μέλος

    Εάν ο αιτών διέβη παράνομα τα σύνορα ενός κράτους μέλους, αυτό το κράτος μέλος θα είναι υπεύθυνο να εξετάσει την αίτηση ασύλου. Η ευθύνη αυτή παύει να υφίσταται δώδεκα μήνες μετά την ημερομηνία κατά την οποία έλαβε χώρα η παράνομη διάβαση των συνόρων.

    Όταν ο αιτών άσυλο διέμεινε σε κράτος μέλος για μία συνεχή περίοδο τουλάχιστον πέντε μηνών πριν υποβάλει την αίτησή του, το κράτος μέλος αυτό είναι υπεύθυνο για την εξέταση της αίτησης. Εάν ο αιτών άσυλο διέμεινε για διάστημα τουλάχιστον πέντε μηνών σε πλείονα κράτη μέλη, υπεύθυνο για την εξέταση της αίτησης ασύλου είναι το κράτος μέλος της τελευταίας διαμονής.

    Νόμιμη είσοδος σε κράτος μέλος

    Εάν υποβάλλει αίτηση ασύλου υπήκοος τρίτης χώρας σε κράτος μέλος όπου αυτός δεν υπόκειται σε υποχρέωση θεώρησης, υπεύθυνο είναι το κράτος μέλος υποβολής της αίτησης.

    Αναδοχή του αιτούντος άσυλο

    Το κράτος μέλος που έχει προσδιοριστεί ως υπεύθυνο για την αίτηση ασύλου πρέπει να αναδεχτεί τον αιτούντα και να εξετάσει την αίτηση. Εάν ένα κράτος μέλος στο οποίο έχει υποβληθεί αίτηση ασύλου θεωρεί ότι άλλη χώρα της ΕΕ είναι υπεύθυνη, μπορεί να απευθύνει προς αυτήν αίτημα αναδοχής της αίτησης.

    Η αίτηση αναδοχής ή εκ νέου ανάληψης θα πρέπει να υποδεικνύει κάθε στοιχείο που επιτρέπει στο κράτος προς το οποίο απευθύνεται το αίτημα να προσδιορίσει εάν είναι πράγματι υπεύθυνο. Όταν το κράτος προς το οποίο απευθύνεται το αίτημα δέχεται την αναδοχή ή εκ νέου ανάληψη του ενδιαφερομένου προσώπου, αποστέλλεται στον αιτούντα αιτιολογημένη απόφαση που δηλώνει ότι η αίτησή του κρίνεται απαράδεκτη στο κράτος μέλος όπου υποβλήθηκε, και ότι υπάρχει υποχρέωση μεταφοράς του αιτούντος άσυλο στο κράτος μέλος που είναι υπεύθυνο».

    Ουσιαστικά ,λοιπόν, ο παραπάνω κανονισμός επιτρέπει την παραμονή του μετανάστη στη χώρα της Ε.Ε. που εισήλθε μέχρι να του χορηγηθεί η άδεια παραμονής αφού εγκριθεί η αίτηση ασύλου και γίνει δεκτός ως πρόσφυγας. Μέχρι τότε παραμένει στο κράτος εισόδου.

  12. χχ on

    Ο Π.Γ. Βατικιώτης υπενθυμίζει ότι σύμφωνα με την ισλαμική παράδοση ο Θεός έπλασε τους μουσουλμάνους ως εκπροσώπους του στη γη για να εξουσιάζουν και να κυβερνούν. Η θρησκεία του Αλλάχ είναι το Ισλάμ και τίποτε δεν μπορεί να το αντικαταστήσει. Και ο κ. Βατικιώτης προσθέτει: «Οι ισλαμιστές συνδέουν την επιμονή τους για μια ισλαμική τάξη με την ανεξαρτησία από έναν άπιστο κόσμο και την απελευθέρωση τους από τις επιβλαβείς ιδέες του. Σήμερα υπάρχουν 37 με 40 ανεξάρτητες ισλαμικές χώρες που κατέχουν εξαιρετικά στρατηγικές θέσεις στον κόσμο – Διώρυγα του Σουέζ, Δαρδανέλια, Ερυθρά Θάλασσα και Περσικός Κόλπος. Ελέγχουν πάνω από το 60% των γνωστών αποθεμάτων πετρελαίου, 70% του ελαστικού και 50% της ιούτης. Με τα δεδομένα αυτά αυξάνεται συνεχώς το αίσθημα της δυναμικής ισχύος που ενθαρρύνει την απαίτηση τους για μια ισλαμική τάξη». (Βλ. σχ. Π.Γ.Βατικιώτη «Ισλάμ και κράτος», Εκδ. Παπαζήση, Αθήνα, 2000, σελ. 116).

  13. Κ5. on

    Το σχέδιο άλωσης της Δύσης μέσω ‘ήπιας πολιτισμική Τζιχάντ’, με στοιχεία

    01/09/2014

    Η εμφάνιση του ISIL στις αρχές του 2014 και η σαρωτική του επικράτηση στο Ιράκ και την Συρία έφερε στην επιφάνεια μια πλευρά του Ισλάμ που η σύγχρονη δύση αγνοούσε. Την πλευρά του βάρβαρου Ισλάμ της Μεδίνας που λατρεύει τον πόλεμο, αναζητά την απόλυτη επικράτηση έναντι όλων, και προσβλέπει στην επιβολή της Σαρίας στον κόσμο σαν τον μόνο και απόλυτο νόμο του Θεού. Του Ισλάμ που για έναν αιώνα τώρα κάποιοι κρατούσαν πολύ καλά κρυμμένο από τον υπόλοιπο κόσμο αλλά τώρα φαίνεται να πιστεύουν ότι ήρθε η ώρα του να εμφανιστεί και να πρωτοστατήσει σε παγκόσμιο επίπεδο.

    Του Πάνου Μητρονίκα

    Πέραν όμως των γεγονότων που διαδραματίζονται αυτό το διάστημα στο Ιράκ και την Συρία με το ISIL, μια σειρά από άλλα γεγονότα που φαίνονται άσχετα με την πρώτη ματιά ή είναι άγνωστα στο ευρύ κοινό, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο Ισλαμικός κόσμος σήμερα ζει μια άλλη, πολύ σοβαρότερη, εσωτερική διαμάχη που αφορά άμεσα και την Δύση. Μια διαμάχη της οποίας το αποτέλεσμα θα παίξει καθοριστικό ρόλο στο πρόσωπο που θα παρουσιάζει το ίδιο το Ισλάμ από εδώ και πέρα.

    Τα γεγονότα αυτά αφορούν δύο άξονες. Πρώτα έναν όλο και αυξανόμενο σε ένταση «πόλεμο» εξουσίας ανάμεσα στην Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, και δεύτερον σε μια πρωτοφανή για την Δύση ανάδυση Ισλαμιστών που ζητούν την επιβολή της Σαρίας σε δυτικές χώρες.

    Ο «πόλεμος» εξουσίας Κατάρ και Σαουδικής Αραβίας

    Λίγο μετά την ανάληψη επιχειρήσεων από το ISIL στο Ιράκ, οι χώρες του κόλπου βίωσαν μια κρίση όταν η Σαουδική Αραβία, τα ΗΑΕ και το Μπαχρέιν απέσυραν τους πρεσβευτές τους από το Κατάρ και απαίτησαν από αυτό να αποκηρύξει την «Μουσουλμανική Αδελφότητα» και να κλείσει το τηλεοπτικό δίκτυο Al Jazeera.

    Η κρίση ανάμεσα στο Κατάρ και τον Σαουδαραβικό κύκλο βέβαια είχε ξεκινήσει να χτίζεται σιγά σιγά από το 2011 και την έναρξη του φαινομένου που αποκαλούμε «Αραβική Άνοιξη». Μια απρόσμενη εξέγερση με ανατροπές κυβερνήσεων και ραγδαία άνοδο του Ισλαμισμού που άρχισε από την Τυνησία, πέρασε στην Αίγυπτο, την Ιορδανία, το Μπαχρέιν και την Υεμένη, μετά στην Λιβύη και τέλος στην Συρία με τον εμφύλιο.

    Ο κύριος λόγος πίσω από αυτόν τον «πόλεμο» Σαουδικής Αραβίας και Κατάρ δεν είναι άλλος από την «Μουσουλμανική Αδελφότητα» και τον ρόλο που διαδραματίζει σε αραβικό αλλά και παγκόσμιο επίπεδο.

    Η Σαουδική Αραβία είναι σε άμεση κόντρα με την «Μουσουλμανική Αδελφότητα» από την ίδρυση της τελευταίας για μια σειρά από λόγους που μερικοί είναι σχετικοί ακόμα και με την ιστορική καταγωγή της ίδια της Σαουδικής Αραβίας από τον 18ο αιώνα και το κίνημα του Ουαχαμπισμού/Σαλαφισμού που βρέθηκε σε αντίθεση με την Οθωμανική τότε ηγεμονία, συνέχεια της οποίας είναι όπως θα δούμε η «Μουσουλμανική Αδελφότητα».

    Η αναφορά όλων των λόγων είναι πέραν του σκοπού αυτής της ανάλυσης αλλά για όσους ενδιαφέρονται, μια καλή σύνοψη στα Αγγλικά μπορεί να βρεθεί στο άρθρο «Why the Saudis and Muslim Brotherhood hate each other», του Dr. Mordechai Kedar. [1]

    Το Κατάρ από την άλλη, παρότι και αυτό μια χώρα της σφαίρας επιρροής της Σαουδικής Αραβίας και του Ουαχαμπισμού, έχει από την δεκαετία του ‘60 ισχυρούς δεσμούς με την «Μουσουλμανική Αδελφότητα», την οποία βλέπει ως εργαλείο εξάπλωσης της επιρροής του σε παγκόσμιο επίπεδο και παράλληλα ανταγωνισμού με το Ριάντ.

    Το Κατάρ υποστήριξε την «Αραβική Άνοιξη», το ISIL, και την «Μουσουλμανική Αδελφότητα» παντού αντιθέτως με την Σαουδική Αραβία που την καταδίκασε, επενέβη στο Μπαχρέιν όταν η «Άνοιξη» χτύπησε την πόρτα του, βοήθησε στην ανατροπή της Αδελφότητας στην Αίγυπτο, και πρόσφατα χαρακτήρισε το ISIL τρομοκρατική οργάνωση.

    Το καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας έχει πολλά να φοβηθεί από μια δυναμική επικράτηση της «Μουσουλμανικής Αδελφότητας» ενώ το καθεστώς του Κατάρ έχει επενδύσει ακριβώς σε αυτή την επικράτηση και την αλλαγή που βιώνουμε στις μέρες μας και θα αναλύσουμε στην συνέχεια.

    Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις σχέσεις Κατάρ και «Μουσουλμανικής Αδελφότητας» μπορεί κάποιος να ανατρέξει στα άρθρα που δίνονται στις παραπομπές [2] και [3].

    Τι είναι η Μουσουλμανική Αδελφότητα

    Η «Μουσουλμανική Αδελφότητα» (ΜΑ) ιδρύθηκε στην Αίγυπτο το 1928 από τον Hassan al Banna, όταν μετά την διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1923 και την επιλογή του Κεμάλ να δέσει την Τουρκία με την Δύση σε ένα κοσμικό μοντέλο, η Ισλαμική κοινότητα (η γνωστή και ως Ούμμα) έμμεινε χωρίς Χαλιφάτο.

    Ο στόχος της ΜΑ είναι διπλός και συνοψίζεται στα εξής:

    1. Να επιβάλει την Σαρία σε παγκόσμιο επίπεδο
    2. Να επανιδρύσει το παγκόσμιο Ισλαμικό Χαλιφάτο.

    Το δόγμα της ΜΑ είναι το παρακάτω:

    «Ο Αλλάχ είναι ο στόχος μας. Το κοράνι είναι ο νόμος μας. Ο Προφήτης είναι ο ηγέτης μας. Ο δρόμος μας είναι η Τζιχάντ (Ιερός πόλεμος). Ο θάνατος στο όνομα του Αλλάχ είναι η μεγαλύτερη μας φιλοδοξία»[4]

    Η ΜΑ είναι ενεργή σε περισσότερες από 80 χώρες ανά τον κόσμο και σε κάθε μία από αυτές τις χώρες διαθέτει μια δομή με Οργανωτική Ομάδα, Νομική Ομάδα και Αρχηγό. Γενικός καθοδηγητής της ΜΑ είναι ο αρχηγός της «Διεθνούς Μουσουλμανικής Αδελφότητας» που βρίσκεται στο Κάιρο.

    Η «Μουσουλμανική Αδελφότητα» στην Δύση

    Σημείο καμπής για την κατανόηση της δομής, του ρόλου και της δράσης της ΜΑ στην Δύση αποτέλεσε ένα τυχαίο γεγονός τον Αύγουστο του 2004 στο Μέριλαντ των ΗΠΑ. Ένα γεγονός που οδήγησε σε μια τεράστια έρευνα από το FBI και τελικά στην δίκη του “Holy Land Foundation” (HLF). [5]

    Η δίκη αυτή έφερε στο φως την ύπαρξη ενός μεγάλου δικτύου Ισλαμικών οργανώσεων, οργανισμών, ΜΚΟ και κοινωφελών ιδρυμάτων στις ΗΠΑ και την Ευρώπη, τα οποία σχετίζονταν άμεσα με την ΜΑ και είχαν σαν κύριο σκοπό την προώθηση με πλάγια μέσα των στόχων της.

    Οδήγησε επίσης και στην ανακάλυψη τεράστιου όγκου δεδομένων σχετικά με το πώς λειτουργεί η ίδια η ΜΑ στις ΗΠΑ και τον δυτικό κόσμο, ποιο είναι το επιχειρησιακό της πλάνο, και ποιοι οι στρατηγικοί της στόχοι μέσα σε αυτό.

    Η «πολιτισμική Τζιχάντ» και οι φάσεις του σχεδίου

    Το ποιο κρίσιμο έγγραφο που βρέθηκε από το FBI κατά την διάρκεια της δίκης του HLF ήταν το επιχειρησιακό πλάνο της ΜΑ στις ΗΠΑ. Ένα έγγραφο με τον τίτλο: «An Explanatory Memorandum: On the General Strategic Goal for the Group». [6]

    Το έγγραφο αυτό είχε την αποδοχή όλων των οργάνων της ΜΑ από το 1987 και καθόριζε την αποστολή και την στρατηγική της οργάνωσης ως εξής:

    «Η διαδικασία της εποίκησης είναι μια διαδικασία Πολιτισμικής-Τζιχάντ με όλο το νόημα των λέξεων. Η ΜΑ πρέπει να κατανοήσει ότι η δουλειά της στην Αμερική είναι ένα είδος υπέρ-Τζιχάντ με στόχο την εξαφάνιση και καταστροφή του Δυτικού πολιτισμού εκ των έσω, σαμποτάροντας τον άθλιο οίκο τους από τα ίδια τους τα χέρια μαζί με τα χέρια των πιστών, έτσι ώστε να εξαφανιστεί (ο οίκος τους) και η θρησκεία του Θεού να κυριαρχήσει επί όλων των άλλων θρησκειών» [6]

    Με άλλα λόγια η στρατηγική της ΜΑ αδελφότητας για την Δύση είναι το να οδηγήσει στην αυτοκαταστροφή μας μέσω της επιβολής μια ήπιας «πολιτισμικής τζιχάντ» που θα προκαλέσει στην κατάλυσης του δυτικού πολιτισμού από εμάς τους ίδιους και τις ηγεσίες μας.

    Η διαδικασία αυτή προβλέπεται να γίνει σε στάδια όπως μας αναφέρει ένα άλλο πολύ σημαντικό έγγραφο από την ίδια δίκη με τίτλο: «Phases of the World Underground Movement Plan» [7] (προσοχή ο τίτλος αναφέρει, παγκόσμιο, όχι μόνο Αμερικανικό κίνημα).

    Σε αυτό διαβάζουμε τα παρακάτω:

    Φάση πρώτη: Φάση διακριτικής και κρυφής εγκατάστασης στην ηγεσία

    Φάση δεύτερη: Φάση σταδιακής προβολής στο κοινό μέσω διαφόρων δραστηριοτήτων και ακτιβισμού (πετύχαμε μεγάλη επιτυχία στην εφαρμογή αυτού του σταδίου). Επίσης πετύχαμε ένα σημαντικό αριθμό άλλων στόχων όπως την διείσδυση διαφόρων τομέων της Κυβέρνησης, την προσάρτηση θρησκευτικών οργανισμών και επιφανών ακαδημαϊκών, την αποδοχή της κοινής γνώμης, και την ίδρυση μιας (κρυφής) σκιώδους Κυβέρνησης μέσα στην Κυβέρνηση.

    Φάση τρίτη: Φάση κλιμάκωσης πριν από την σύγκρουση με τις ηγεσίες τους με χρήση των ΜΜΕ. Σε εξέλιξη.

    Φάση τέταρτη: Ανοιχτή δημόσια αντιπαράθεση με τις κυβερνήσεις μέσω της εξάσκησης πολιτικής πίεσης. Εφαρμόζουμε επιθετικά αυτό το στάδιο. Εκπαίδευση στην χρήση όπλων εγχώρια αλλά και στο εξωτερικό σε προσμονή της ώρας μηδέν. Έχουμε σημαντικές δραστηριότητες σε αυτό το στάδιο.

    Φάση πέμπτη: Κατάληψη της εξουσίας ώστε να εγκαθιδρύσουμε το Ισλαμικό κράτος κάτω από το οποίο όλες οι Ισλαμικές ομάδες θα ενωθούν.

    Το έγγραφο από τα σχόλια δείχνει να αποτελεί κάποιον γενικότερο οδηγό πάνω στον οποίο το αμερικανικό τμήμα της ΜΑ είχε σημειώσει την δική του πρόοδο.

    Πρέπει να αναφερθεί σε αυτό το σημείο ότι τα στάδια που βλέπουμε στο υλικό που ανακάλυψε το FBI δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσσουν καθότι η στρατηγική αυτή της ΜΑ είναι γνωστή και διατυπωμένη ανοιχτά από θεωρητικούς του Ισλαμικού χώρου και της ΜΑ από την δεκαετία του ‘60.

    Η διαδικασία της παγκόσμιας εφαρμογής της Σαρία έχει διατυπωθεί στο βιβλίο Milestones (ορόσημα) [8] το 1964 και από τα ανωτέρω φαίνεται να ακολουθείτε κατά γράμμα.

    Η σταδιακή εφαρμογή βασίζεται στην ισλαμική λογική, ότι όπως το Κοράνι παρουσιάστηκε στον Μωάμεθ σε ένα διάστημα 22 ετών και σταδιακά περνώντας από την μια φάση στην επόμενη ανάλογα με την ωριμότητα της κατάστασης, έτσι θα πρέπει να εξαπλωθεί και στις μέρες μας σε φάσεις, η Σαρία και η Ισλαμική παγκόσμια επικράτηση.

    Περισσότερο υλικό σχετικά με την δίκη του HLF, την «Μουσουλμανική Αδελφότητα», τον ρόλο της, τις διασυνδέσεις της σε Αμερική και Ευρώπη, και την Σαρία, μπορεί να βρει κάποιος στην παραπομπή [13] που αποτελεί μια ολοκληρωμένη μελέτη πάνω στο θέμα με τίτλο «Σαρία, η απειλή για την Αμερική».

    Η μελέτη αυτή συντέθηκε από μια ομάδα Αμερικανών ειδικών ασφαλείας (όλοι τους πρώην υψηλόβαθμοι στρατιωτικοί, μέλη των υπηρεσιών πληροφοριών και ασφαλείας, ακαδημαϊκοί, και σύμβουλοι ασφαλείας των Κυβερνήσεων των Δημοκρατικών και των Ρεπουμπλικάνων) και παρουσιάστηκε το 2010 στο Αμερικανικό Κογκρέσο. Πιθανώς αυτή η μελέτη να είναι και ο κύριος λόγος της «αλλοπρόσαλλης» και διστακτικής Αμερικανικής πολιτικής στην μέση ανατολή τα τελευταία χρόνια.

    Αλ Κάιντα και Χαμάς, η άλλη όψη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας

    Μόλις η βαρβαρότητα της επικράτησης του ISIL στο Ιράκ είχε αρχίσει να κυριαρχεί στα διεθνή ΜΜΕ, ένας πόλεμος ανάμεσα στο Ισραήλ και την Χαμάς στην Γάζα ήρθε να τραβήξει τα φώτα της δημοσιότητας.

    Πολλά γράφτηκαν για το ακατανόητο της επίθεσης αυτής της Χαμάς στο Ισραήλ, αλλά αν κρίνουμε τα γεγονότα μέσα στο γενικότερο πλαίσιο της αλλαγής που βιώνουμε τότε ίσως και να βγάζουν περισσότερο νόημα.

    Αντιθέτως με την παγκόσμια κοινή γνώμη που θέλει οργανώσεις σαν την Αλ Κάιντα και την Χαμάς (αμφότερες προερχόμενες από την ΜΑ) να αποτελούν απειλή μέσω των δικτύων τρομοκρατών που διαθέτουν, τα τελευταία χρόνια μια άλλη άποψη θέλει τον κυριότερο κίνδυνο που πηγάζει από αυτές τις οργανώσεις να είναι η ικανότητα τους να αποσπούν τις δυτικές ηγεσίες και την δυτική κοινή γνώμη από την «κρυφή» πολιτισμική Τζιχάντ που διεξάγει συστηματικά η ΜΑ.

    Σύμφωνα με αναφορές του NEFA Foundation [11] το οποίο παρακολουθούσε την ισλαμική τρομοκρατία μετά την 11η Σεπτεμβρίου και είχε πάρει συνεντεύξεις και από πολλούς Ταλιμπάν, μια διαδικτυακή αναφορά Τζιχαντιστών το 2002 ανέφερε τα παρακάτω:

    «Είναι γνωστό και έχει επικοινωνηθεί ανάμεσα στους πρωτοπόρους της θυσίας, ότι η Αλ Κάιντα υιοθέτησε ένα νέο πλάνο για να δελεάσει τους εχθρούς να την ακολουθήσουν στο Αφγανιστάν. Το πλάνο αυτό προϋποθέτει να επιτεθεί ευθέως στους Αμερικάνους και στους τρείς πυλώνες εξουσίας τους, την πολιτική, την οικονομική και την στρατιωτική, έτσι ώστε να πετύχει μια σειρά από σημαντικούς στόχους:

    1) Να παραπλανήσει τις Αμερικανικές δυνάμεις σε έναν ασύμμετρο πόλεμο, για να αποδυναμώσει την ισχύ του αντιπάλου και να τον κάνει να χρεοκοπήσει.

    2) Να αρχίσει έναν αγώνα ανάμεσα στους Αμερικάνους και τους άνδρες του ισλαμικού κράτους (όχι τους στρατούς των ηγεμόνων) σε μια μακριά και χωρίς όρια μάχη που θα ξεκινά από την Αμερική και θα εκτίνεται μέχρι το Αφγανιστάν και την Μαυριτανία, έτσι ώστε με αυτήν να επανέλθει το πνεύμα της ισλαμικής άμυνας στους νέους μουσουλμάνους που θα φέρουν τα όπλα.» [12]

    Αν η παραπάνω αναφορά ευσταθεί, τότε πιθανότατα η δράση αυτών των ομάδων να έχει έναν πολύ διαφορετικό κοινό (και άγνωστο σε εμάς) σχεδιασμό. Πιθανότατα επίσης η τελευταία διένεξη της Χαμάς με το Ισραήλ να ήταν στα πλαίσια της δημιουργίας ενός αντιπερισπασμού που θα έδινε στο ISIL και άλλα τμήματα του γενικότερου σχεδίου τον απαραίτητο χρόνο ή απλά θα αποδιοργάνωναν τη Δύση περισσότερο.

    Από την πολιτισμική τζιχάντ στην «Αραβική Άνοιξη» και το ISIL

    Έχοντας πλέον τα δεδομένα μας για τους στόχους, τον τρόπο λειτουργίας και τις δράσης της ΜΑ ανά τον κόσμο αρχίζει να διαφαίνεται μια αλληλουχία κινήσεων που δίνει νέο νόημα στα όσα διαδραματίζονται στον Αραβικό κόσμο τα τελευταία 4 χρόνια.

    Η «Μουσουλμανική Αδελφότητα» μετά από χρόνια ήσυχης και αδιαφανούς λειτουργίας σε παγκόσμιο επίπεδο, ξαφνικά αλλάζει στάση και «πηδάει» από την φάση της Μέκκας (το ήπιο και μετριοπαθές Ισλάμ με τους 150 οπαδούς) στη φάση της Μεδίνας (το Ισλάμ που κατέκτησε τον κόσμο από την Ισπανία μέχρι τα όρια της Κίνας σε 100 χρόνια).

    Μέσα σε μια μόνο χρονιά (2011) όλες οι Αραβικές χώρες κατακτώνται κυριολεκτικά από τους Ισλαμιστές η μία μετά της άλλη. Καθεστώτα που κυριαρχούσαν για δεκαετίες στην Αίγυπτο, την Λιβύη, την Συρία, την Τυνησία και την Υεμένη τραντάζονται συθέμελα και εξαφανίζονται. Στην θέση τους εμφανίζονται ισλαμικές ομάδες με σχέσεις με την ΜΑ και στην Αίγυπτο η ίδια η ΜΑ.

    Στο Μπαχρέιν η κατάσταση αντιστρέφετε από την δυναμική παρέμβαση της Σαουδικής Αραβίας. Στη Συρία, το καθεστώς Άσσαντ παλεύει ακόμα αλλά η εμφάνιση του ακόμα πιο ακραίου «κακού» παιδιού της ΜΑ του ISIL δείχνει να ξεκαθαρίζει την κατάσταση κι εκεί.

    Δεν αποκλείεται μάλιστα, η όλη εμφάνιση του ISIL να είναι αποτέλεσμα αυτής της αντίστασης που βρήκε η ΜΑ στον Αραβικό κόσμο από την Σαουδική Αραβία. Και στο Μπαχρέιν, και στο ίδιο της το σπίτι την Αίγυπτο, όπου ανατράπηκε με πραξικόπημα υποστηριζόμενο από την Σαουδική Αραβία.

    Αν ισχύει το ανωτέρω, τότε θα πρέπει να περιμένουμε και άλλα παρακλάδια του ISIL να ξεπηδήσουν σε όλες τις Αραβικές χώρες με τις οποίες η ΜΑ έχει ακόμα ανοιχτούς λογαριασμούς όπως η Υεμένη, η Αίγυπτος, η Ιορδανία, ο Λίβανος, η Λιβύη, το Μπαχρέιν και ακόμα και η ίδια η Σαουδική Αραβία.

    Ξαφνική αλλαγή στάσης των Ισλαμικών κοινοτήτων στην Δύση

    Το πιο πρόσφατο μεγάλο ξάφνιασμα για την Δύση μετά το ISIL ήρθε εντός των τειχών και δεν είναι άλλο από τη σχεδόν μαζική ενεργοποίηση των Ισλαμικών κινημάτων/ομάδων σε ορισμένες δυτικές χώρες με κύριο αίτημα την επιβολή της Σαρίας για τους ίδιους και τις περιοχές στις οποίες διαμένουν.

    Αρχικά είχαμε την ανοιχτή έκκληση Ισλαμιστών στη Νορβηγία για δημιουργία Χαλιφάτου εκεί. [9] Παράλληλα σχεδόν την δυναμική απαίτηση των Ισλαμιστών στην Αγγλία για επιβολή της Σαρίας στις περιοχές τους στο Λονδίνο και αλλού. Απαίτηση που μάλιστα συνοδεύτηκε και με πράξεις όπως την δημιουργία ζωνών Σαρίας και ισλαμικών ομάδων αστυνόμευσης για αυτές τις περιοχές. [10]

    Πρόβλεψη (και φόβος) του γράφοντος, είναι ότι αυτά είναι μόνο η αρχή και ότι ανάλογα γεγονότα θα εμφανιστούν και στις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές Χώρες σύντομα με πιο πιθανές υποψήφιες την Σουηδία, την Δανία, την Ολλανδία, το Βέλγιο, και ίσως και η χώρα μας.

    Αναλόγως δε με τη στάση της Δύσης στα γεγονότα του Αραβικού κόσμου και την πιθανή εμπλοκή της σε αυτά πιο δυναμικά, είναι σχεδόν βέβαιο, ότι εκτός από τις απαιτήσεις θα ακολουθήσουν και ταραχές (ημέρες οργής των μουσουλμάνων) ή ακόμα και τρομοκρατικές επιθέσεις σε Ευρώπη και Αμερική.

    ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ

    Από τα δεδομένα που παραθέσαμε στην παρούσα ανάλυση, φαίνεται ότι το Ισλάμ περνάει σε μια νέα πιο δυναμική φάση. Πιθανότατα αυτή η αλλαγή «εκβιάζεται» κιόλας λόγω των συνθηκών και της μερικής αποτυχίας της φάσης κατάκτησης του Αραβικού κόσμου από την ΜΑ με την «Αραβική Άνοιξη». Μια φάση μάλλον αναγκαία αν ευσταθούν οι σχεδιασμοί της ΜΑ για παγκόσμια επικράτηση (πρώτα κοιτάς τα του οίκου του Ισλάμ και μετά τα του οίκου του πολέμου για να χρησιμοποιήσουμε και ισλαμικούς όρους).

    Η στάση της Σαουδικής Αραβίας καθώς και της Δύσης στην Αίγυπτο πιθανότατα οδήγησαν την ΜΑ στην πυροδότηση του ISIL από τη μία και την μεταπήδηση της «πολιτισμικής Τζιχάντ» από την φάση τρία στην φάση τέσσερα του σχεδίου της από την άλλη.

    Η επιλογή του Ιράκ και η εμπλοκή του Ιράν και του σιιτικού στοιχείου στην εξίσωση, φαίνεται να είναι και αυτή μια στρατηγική επιλογή της ΜΑ έτσι ώστε να διασπαστεί η δύναμη και η προσοχή της Σαουδικής Αραβίας και να περιοριστεί ο ρόλος της. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για τις ΗΠΑ που αυτή την στιγμή καλούνται να συνεργαστούν με τους μέχρι χθες ορκισμένους εχθρούς τους. Οι ανίερες αυτές «συμμαχίες» με το Ιράν σμπαραλιάζουν τα δόγματα επιχειρήσεων των ΗΠΑ και Σαουδικής Αραβίας ενώ δημιουργούν διχασμό στην κοινή γνώμη και των δύο χωρών. Πολύ περισσότερο στον ακραία σουνιτικό πληθυσμό της Σαουδικής Αραβίας και του Αραβικού κόσμου γενικότερα.

    Ερωτηματικό ακόμα αποτελεί ο ρόλος της Τουρκίας που με τον Ερντογάν στο τιμόνι έχει δεθεί στο άρμα της «Μουσουλμανικής Αδελφότητας» και του Κατάρ αλλά παράλληλα φαίνεται να θέλει και η ίδια έναν ηγετικό ρόλο στις εξελίξεις. Θα ακολουθήσει την ροή; Θα βρεθεί απέναντι στην ΜΑ και το ISIL; Θα παρατηρεί τις εξελίξεις φοβούμενη την αντίδραση της Δύσης και την πιθανή ευθυγράμμιση της με τους Κούρδους; Είναι μήπως η Τουρκία η στρατηγική εφεδρεία της ΜΑ για την ΕΕ; Οι καταστάσεις δείχνουν ότι πολύ σύντομα θα αναγκαστεί να πάρει θέση και πρόβλεψη του γράφοντος είναι ότι θα ταχθεί με την ΜΑ.

    Η Δύση για πρώτη φορά βρίσκεται μπροστά σε ένα πολύ δύσκολο πρόβλημα που κάθε επιλογή δείχνει να οδηγεί μόνο σε μερική, και όχι απαραίτητα καλή, λύση. Το χειρότερο όμως είναι ότι πιθανώς θα κληθεί και για πρώτη φορά να υπερασπιστεί τα ίδια τα εδάφη της από ισχυρές πέμπτες φάλαγγες που βρίσκονται ήδη βαθιά εντός των τειχών της.

    Αυτός ο παράγοντας ίσως τελικά και να αναγκάσει την Δύση στο να συμβιβαστεί σε ρόλο παρατηρητή του τι διαδραματίζεται στην μάχη ανάμεσα στην «Μουσουλμανική Αδελφότητα» και το βασίλειο των Σαούντ. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, αυτό θα αποτελέσει μια τεράστια επιτυχία για την ΜΑ και τους σχεδιασμούς της, ενώ το μόνο που θα καταφέρει θα είναι να αναβάλει την εμπλοκή για αργότερα και πιθανότατα με χειρότερους όρους.

    Ίσως έχει έλθει ο καιρός για την Δύση να κληθεί να αντιμετωπίσει ενωμένη, με σοβαρότητα, σχεδιασμό και αποτελεσματικότητα το θέμα του Ισλάμ, εντός και εκτός των τειχών της. Μια αντιμετώπιση που μοιραία θα αλλάξει ραγδαία τις παγκόσμιες ισορροπίες και την ηρεμία που έχουμε συνηθίσει και θεωρούμε δεδομένη όλοι μας μετά το τέλος του Β’ ΠΠ.

    [1] – http://www.israelnationalnews.com/Articles/Article.aspx/14994#.VACP3PmSxu4
    [2] – http://www.csmonitor.com/World/Middle-East/2014/0418/Behind-Qatar-s-bet-on-the-Muslim-Brotherhood
    [3] – http://www.thenational.ae/world/qatar/inside-doha-at-the-heart-of-a-gcc-dispute
    [4] – Steven Emerson, “Report on the Roots of Violent Islamist Extremism and Efforts to Counter It: The Muslim Brotherhood,” Hearing before the Committee on Homeland Security and Governmental Affairs, United States Senate, July 10, 2008, accessed September 1, 2010, http://www.gpo.gov/fdsys/pkg/CHRG-110shrg942/html/CHRG-110shrg942.htmReport
    [5] – US v HLF Trial http://www.investigativeproject.org/case/65
    [6] – US v HLF, Government Exhibit, “An Explanatory Memorandum” May 1991
    [7] – US v HLF, Government Exhibit, “Underground Movement Plan” http://www.centerforsecuritypolicy.org/upload/wysiwyg/article%20pdfs/Underground%20Movement%20Plan.pdf
    [8] – Milestones by Sayyid Qutb: http://en.wikipedia.org/wiki/Ma’alim_fi_al-Tariq
    [9] –Χαλιφάτο στην Νορβηγία: http://www.vg.no/nyheter/innenriks/islam-debatten/stoetter-is-halshugging/a/23275610/
    [10] – Σαρία στο Λονδίνο: http://rt.com/news/sharia-law-conquer-london/
    [11] – NEFA Foundation: http://en.wikipedia.org/wiki/Nine_Eleven_Finding_Answers_Foundation
    [12] – “Salem al-Mekki: Bin Laden and I…and the Americans,” The NEFA Foundation.
    [13] – Sharia, the threat to America: http://www.centerforsecuritypolicy.org/upload/wysiwyg/article%20pdfs/Shariah%20-%20The%20Threat%20to%20America%20(Team%20B%20Report)%2009142010.pdf

  14. ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

    Ο Αλλάχ είναι μεγάλος

    Είναι Αφγανός, γύρω στα τριάντα. Μιλάει καλά αγγλικά. Εργαζόταν μαζί με τον πατέρα του στην πρεσβεία της Ιταλίας στην Καμπούλ, ώσπου μια μέρα τους ειδοποίησαν οι Ταλιμπάν πως αν δεν σταματήσουν να υπηρετούν τους χριστιανούς, θα σκοτώσουν όλη την οικογένεια. Ο πατέρας του άφησε τη δουλειά του κι ο ίδιος ξεκίνησε να φύγει με τα πόδια. Κάποια στιγμή έφτασε στην Ιταλία όπου πήρε πολιτικό άσυλο. Και μέχρι εδώ όλα καλά. Συνομιλείς μαζί του, μπαίνεις στη θέση του, διαπιστώνεις ότι σκέφτεται σαν και σένα.

    Ωσπου σου λέει πως περπατώντας στην ερημιά όταν έφευγε από το Αφγανιστάν κόντεψε να πεθάνει της δίψας. Και εκεί που περπατούσε βρήκε μπροστά του μια πηγή. Και συνεχίζει: «Ο Αλλάχ είναι μεγάλος. Ο Αλλάχ μου έδωσε νερό. Ολους αυτούς τους βοήθησε να περάσουν τη θάλασσα. Και τώρα θα τους βοηθήσει να περάσουν τα σύνορα». Και μόλις το ακούς αυτό, αντιλαμβάνεσαι το μέγεθος του κενού που σας χωρίζει. Καθόμασταν μαζί στην πλατεία Βικτωρίας, αυτός έπινε τον χυμό του, οι «όλοι αυτοί» ήταν ο κατασκηνωμένος πληθυσμός των Αφγανών, όμως όση καλή διάθεση και αν έχεις, οφείλεις να παραδεχθείς πως ο δικός του κόσμος δεν είναι ο δικός σου κόσμος.

    Δεν είναι μόνον η προσωπική του ιστορία, το γεγονός ότι η χώρα του από τη δεκαετία του ’80 έχει πόλεμο, πότε οι Σοβιετικοί, πότε οι Αμερικανοί, πότε οι Ταλιμπάν. Το ουσιαστικό είναι ότι έχεις απέναντί σου έναν νέο άνθρωπο ο οποίος πιστεύει βαθιά πως ό,τι κάνει, το κάνει στη σκιά του Αλλάχ. Πώς αντιμετωπίζεται αυτό; Κάποτε μας απασχολούσε ο νόμος της σαρίας στη Θράκη. Τώρα όμως έχουμε να τον αντιμετωπίσουμε στο κέντρο της Αθήνας. Το προσφυγικό είναι πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής. Είναι όμως και πρόβλημα του δικού μας πολιτισμού, και κατά συνέπεια ηθικό. Η ηθική μας επιτρέπει να συμβιώσουμε με πληθυσμούς ολόκληρους οι οποίοι πιστεύουν ότι πρέπει να λιθοβολούνται οι μοιχαλίδες, να κόβονται τα χέρια όσων κλέβουν και τα κορίτσια να παντρεύονται στα δεκατρία τους; Οι ίδιες ανθρωπιστικές αξίες που μας επιβάλλουν να τους υποδεχθούμε και να τους περιθάλψουμε, οι ίδιες μας απαγορεύουν να ανεχθούμε τη νοοτροπία τους και τα έθιμά τους.

    Αδιέξοδο. Προς το παρόν μας πιάνει πανικός με τους αριθμούς των προσφύγων και των μεταναστών που κατακλύζουν τη χώρα. Ομως, όπως έλεγε και ο Ενγκελς η ποσότητα, όταν περάσει ένα κρίσιμο σημείο μετατρέπεται σε ποιότητα. Το προσφυγικό κύμα θα επιφέρει καίριες αλλοιώσεις στην ελληνική κοινωνία; Θα μου πείτε στα χάλια μας μπορεί και να μην το καταλάβουμε κιόλας. Περισσότερο μας καίει η φορολόγηση του τσίπουρου. Θα επιφέρει σίγουρα αλλοιώσεις, όπως και στην ευρωπαϊκή κοινωνία. Και μη μου πείτε ότι σκέφτομαι σαν τον Βίκτορα Ορμπαν, διότι εγώ δεν πιστεύω ότι τα τείχη είναι λύση. Ηδη η ανέγερση τειχών δεν είναι μια καίρια αλλοίωση των ευρωπαϊκών θεσμών;

    Ερχονται για να ζήσουν ανάμεσά μας ή μήπως, αν συνεχιστεί αυτό, σε λίγο θα ζούμε εμείς ανάμεσά τους; Οι Σύροι θέλουν να αφομοιωθούν στις ευρωπαϊκές κοινωνίες που θα τους δεχθούν. Οι Αφγανοί όμως, οι γυναίκες και τα δωδεκάχρονα κοριτσάκια με τις μαντίλες; Ανθρωποι που ήθελαν να φύγουν από την πατρίδα τους και να πάνε οπουδήποτε χωρίς να ξέρουν, χωρίς να τους νοιάζει, ούτε πού πάνε, ούτε τι θα βρουν εκεί που θα πάνε. Αυτοί θα μείνουν στην Ελλάδα. Η καραμέλα της προοδευτικής Ευρώπης είναι ότι δεν φροντίσαμε να τους γνωρίσουμε, να τους μάθουμε. Αναρωτιέμαι πόσοι απ’ αυτούς ξέρουν τι θα πει Ευρώπη. Και πάντως δεν ξέρουν τι θα πει Βολταίρος.

    Ας μην κοροϊδευόμαστε. Πάρτε την κατάσταση στην πλατεία Βικτωρίας. Είναι εκρηκτική. Θα μου πείτε όλα συνηθίζονται, ακόμη και ο τρωγλοδυτισμός. Ο συνωστισμός τόσου πληθυσμού στο αστικό τοπίο είναι τραυματική. Εχουν δικαίωμα να ζήσουν, έχουμε υποχρέωση να τους σώσουμε, όμως και οι κάτοικοι της περιοχής έχουν δικαίωμα να ζήσουν με τον τρόπο που επέλεξαν αυτοί να ζήσουν. Να πιουν καφέ ή να βγάλουν βόλτα τα παιδιά τους. Είναι σαν να τους εκδικείται η ίδια η πολιτεία. Κάτι είπα τώρα, θα μου πείτε. Η ελληνική πολιτεία νομίζει πως ξέρει να εισπράττει φόρους, στην πραγματικότητα όμως το μόνο που ξέρει είναι να εκδικείται τους φορολογουμένους.

    Τραγικό αδιέξοδο; Η έννοια του τραγικού μπορεί να έχει χάσει την αξία της από την πολυχρησία, σαν τους στίχους του Καβάφη, όμως εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα τραγικό αδιέξοδο. Και οι δύο πλευρές διεκδικούν το δίκιο τους. Και οι μετανάστες θέλουν να ζήσουν, ό,τι κι αν σημαίνει γι’ αυτούς η λέξη ζωή, με τον Αλλάχ τους και τη σαρία τους και εμείς έχουμε δικαίωμα να ζήσουμε όπως εμείς επιλέξαμε να ζήσουμε. Αντε να τους εξηγήσεις αυτό που λέει ο Καστοριάδης, ότι η δημοκρατία γεννήθηκε όταν η αθηναϊκή κοινωνία αποφάσισε να αυτοπροσδιορισθεί, να πάρει τις τύχες της στα χέρια της. Και ο Αλλάχ στην ανεργία; Ο Πάπας Φραγκίσκος παρότρυνε τις ΗΠΑ να καταργήσουν τη θανατική ποινή. Φαντασθείτε να το έλεγε αυτό στην Καμπούλ.

    Τραγικό αδιέξοδο ναι, πλην όμως, αν αφαιρέσεις από την τραγωδία την κάθαρση μένει μόνον η σύγκρουση. Μια σύγκρουση η οποία προς το παρόν παραμένει βουβή, ανομολόγητη, παραδομένη στην απελπισία των μεν και στα διαλυμένα νεύρα των δε. Ο Αλλάχ είναι μεγάλος, όμως ο Αλλάχ δεν έχει ιδέα από τραγικές συγκρούσεις.

    Οφείλουμε να αναδείξουμε το πρόβλημα. Οφείλουμε να το εκλογικεύσουμε, στον βαθμό που έχουμε ακόμη τη δυνατότητα εκλογίκευσης του παραμικρού. Μια κοινωνία όμως που έχει εθιστεί στη λατρεία του ασήμαντου, πώς είναι δυνατόν να μιλήσει για κάτι τόσο σημαντικό όπως ο Αλλάχ;

    http://www.kathimerini.gr/832534/opinion/epikairothta/politikh/o-allax-einai-megalos

  15. πεμπτουσία on

    Ιμάμης λίγο πριν τη σφαγή στο Παρίσι: «Θέλουμε να κυβερνήσουμε τη Γαλλία» (βίντεο)
    20 Νοεμβρίου 2015,

    Διαβάστε σχετικά για Βίντεο, Γαλλία, Ιμάμης, Ισλάμ, Μονπελιέ, Μουσουλμάνοι, Τζαμί,
    Στην προσευχή της Παρασκευής 13 Νοεμβρίου 2015 στο τζαμί της πόλης Μονπελιέ στη Γαλλία, λίγες ώρες πριν το Ισλαμικό Κράτος εξαπολύσει τις πολύνεκρες επιθέσεις του στο Παρίσι, ο ιμάμης Μοχάμεντ Κατάμπι (Mohamed Khattabi), στο καθιερωμένο κήρυγμά του προς τους πιστούς, ανέλυσε ποιο είναι το μουσουλμανικό όνειρο για τη Γαλλία.

    «Ονειρευόμαστε να δούμε τα παιδιά μας να γίνονται υπουργοί και αξιωματούχοι, ακόμα και πρόεδροι. Γιατί όχι; Θέλουμε να κυβερνήσουν τη Γαλλία μια ημέρα, να κυβερνήσουν το Βέλγιο, τη Γερμανία και τη Βρετανία… Ποτέ δεν θα φθάσετε τα παιδιά σας εκεί με τα μέσα του Ισλάμ. Όχι. Πρέπει να τα φτάσετε εκεί με τους δικούς τους κανόνες, όχι τους δικούς σας».

    Ο ιμάμης που βρέθηκε μετανάστης στη Γαλλία και τώρα θέλει και να την κυβερνήσει, είπε και τα ακόλουθα αποκαλυπτικά των προθέσεών του, στο ίδιο κήρυγμά του:

    «Πώς μπορώ να αποκαλώ τον εαυτό μου μουσουλμάνο, εάν δεν κάνω τίποτα όταν βλέπω τον αδελφό μου μουσουλμάνο να υποφέρει από την αδικία; Τι είδους Ισλάμ είναι αυτό; Οι οργανώσεις για τα δικαιώματα των ζώων νοιάζονται για τα ζώα. Όταν έρχεται η γιορτή των Θυσιών, οι οργανώσεις για τα δικαιώματα των ζώων αρχίζουν και διαμαρτύρονται και ζητούν να απαγορευτεί στους μουσουλμάνους να σφάζουν ζώα. Τα ζώα έχουν δικαιώματα, οι μουσουλμάνοι δεν έχουν;», απορεί λες και δεν βρίσκεται σε γαλλικό έδαφος, σε μια ξένη χώρα που οφείλει να σέβεται πώς βλέπουν τα πράγματα οι κάτοικοί της, όχι, θέλει να επιβάλλει τον δικό του τρόπο ζωής σε μια ξένη χώρα, που βρέθηκε ικέτης για μια καλύτερη ζωή και τώρα επιθυμεί να την εξουσιάσει.

    «Η σημαία μας, η πατρίδα μας, τα σύνορά μας, η φυλή μας και το έθνος είναι όλα: “Δεν υπάρχει άλλος Θεός από τον Αλλάχ και ο Μοχάμεντ είναι ο Προφήτης Του”. Όλα τα άλλα είναι για να μας διασπάσουν. Λευκούς, μαύρους, Άραβες, Πέρσες και όλους τους ανθρώπους που βρίσκονται κάτω από το λάβαρο που λέει “Δεν υπάρχει άλλος Θεός από τον Αλλάχ”. Οποιοδήποτε άλλο σύνθημα είναι για να διαιρέσει το [θρησκευτικό] μας έθνος».

    Με άλλα λόγια δεν αναγνωρίζει τα έθνη κράτη της Ευρώπης, αναβιώνει τα κηρύγματα του αραβικού μεσαιωνικού ιμπεριαλισμού όπως διατυπώθηκαν μέσα από το Κοράνι.

    Δεν υπάρχουν έθνη, όλοι ενωμένοι κάτω από το Χαλιφάτο, τη μουσουλμανική αυτοκρατορία. Όσοι έχουν μελετήσει πώς οι αυτοκρατορίες «ενοποιούσαν», δηλαδή εξάλειφαν τις διαφορές, και επέβαλλαν ομοιομορφία τους πληθυσμούς μέσω των θρησκειών, για να εξουσιάζουν τους κατακτημένους ευκολότερα, σίγουρα χαμογελούν με νόημα διαβάζοντας τις παραπάνω εξαγγελίες του ιμάμη.

    Και για να δείτε πόσο αυτός ο ιμάμης σέβεται τη Γαλλία και την υπόλοιπη Ευρώπη, που τον φιλοξενεί και του επιτρέπει να έχει και τζαμί, και τον αφήνει να μιλά ελεύθερα, κατέληξε το κήρυγμά του λέγοντας:

    «Ω Αλλάχ, υποστήριξε το Ισλάμ και τους μουσουλμάνος, εξευτέλισε τον πολυθεϊσμό και τους πολυθεϊστές και επέτρεψε στο λάβαρο της Αλήθειας και του Ισλάμ να κυματίσει ψηλά. Υποστήριξε τους υπηρέτες σου, τους μουτζαχεντίν [δηλαδή τους τζιχαντιστές] παντού, ω Άρχοντα της Δημιουργίας».

    http://www.tribune.gr/world/news/article/189770/imamis-ligo-prin-ti-sfagi-sto-parisi-theloume-na-kivernisoume-ti-gallia-vinteo.html

  16. Β....... on

    Από μια τριχιά κρέμεται η επιβίωση της Δύσης

    Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

    Για τις ανάγκες του νέου μου βιβλίου για το Αζερμπαϊτζάν, συνομίλησα προ καιρού με ένα μετριοπαθή αλλά πιστό μουσουλμάνο της κοινότητας του Αμπού Μπεκρ, στο Μπακού, που δεν μάσησε τα λόγια του:

    «Εδώ στο Αζερμπαϊτζάν έχουμε εξασφαλίσει μια πραγματική όαση μετριοπάθειας και ηρεμίας. Τα πράγματα όμως δεν είναι παντού και για πάντα έτσι. Εσείς στη Δύση» μου σημείωσε με έμφαση, «κρίνετε τα πράγματα μέσα από τις δικές σας θρησκευτικές και πολιτιστικές αξίες και αντιλήψεις. Γι’ αυτό και συνήθως δεν καταλαβαίνετε τι ακριβώς συμβαίνει».
    «Μα αντιδρούμε με ανθρωπισμό και με στήριγμα την ανοχή» του αντέτεινα.

    «Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα σας» αποκρίθηκε. «Οι μουσουλμάνοι στη Δύση δεν ενσωματώνονται στον δικό σας τρόπο ζωής και στις δικές σας αξίες και αρχές. Κι αντιδρούν με τον δικό τους τρόπο, διατηρώντας άσβεστες και τις αντιλήψεις άλλα και το μίσος που τους πλημμυρίζει. Εσείς σκέφτεστε ανθρωπισμό, λχ με τους πρόσφυγες, κι εισπράττετε τρομοκρατική βαρβαρότητα και φόνους. Απλά και μόνο επειδή είσαστε Δυτικοί και όχι μουσουλμάνοι. Οφείλετε να κατανοήσετε κάποιες θεμελιώδεις ισλαμικές αρχές. Που δεν μπορεί να τις απεκδυθεί κανένας αφοσιωμένος στις παραδόσεις μουσουλμάνος, όπου κι αν βρίσκεται. Λ.χ. η αρχή της «μετακίνησης» (χαιζίρια). Σύμφωνα με το Κοράνι και πολλά «χαντίντ» (πράξεις κι ερμηνείας των εφαρμογής των κανόνων) αποτελεί ιερή υποχρέωση για κάθε πιστό η μετεγκατάσταση σε κομμάτια γης που δεν είναι, καθ’ όλον η εν μέρει, ελεγχόμενα από το Ισλάμ. Με βάση τις εντολές της «ντα’ ουα», που αποτελούν ένα είδος ισλαμικής επιταγής, όλοι αυτοί οφείλουν να εργασθούν για την διάδοση του μηνύματος του Ισλάμ και την εγκαθίδρυση ενός ισλαμικού κράτους».

    «Εννοείς δηλαδή πως η ροή μεταναστών ή προσφύγων γίνεται βάσει σχεδίου για την εσωτερική υπονόμευση των δυτικο- χριστιανικών χωρών;»
    «Αυτό που λέω είναι πως, ανεξαρτήτως προθέσεων, οι γραφές καθοδηγούν τον πιστό μουσουλμάνο σε τέτοια συμπεριφορά. Όλοι οφείλουν, με τον ένα η τον άλλο τρόπο, να ενταχθούν, αυτοί και ο κόσμος στον οποίο ζουν, στο ‘Νταρ αλ Ισλαμ’ –στον κόσμο δηλ. του Θεού. Ενόσω εσείς επιμένετε και ομιλείτε για ανθρωπισμό, υποδοχή προσφύγων με τρόπο ανοικτό και με στόχο την ομαλή αφομοίωση, αυτοί θα συνεχίσουν να δουλεύουν για την σταδιακή επιβολή της Σαρία (ισλαμικού νόμου) και την καθυπόταξη των καφίρων (άπιστων). Σε εποχές εντάσεων μάλιστα αυτός ο στόχος μπορεί να πάρει την μορφή τρομοκρατικών κινήσεων και ένοπλων συγκρούσεων. Όλος ο κόσμος αποτελεί δυνάμει προέκταση της εξουσίας του Ισλάμ. Η τζιχάντ (ο αγώνας) για την επιβολή του μπορεί να πάρει (καί να νομιμοποιείται γι’ αυτό) κάθε μορφή».

    Δυστυχώς η Δύση έχει τα μάτια κλειστά. Αντιδρώντας με την λογική και τον φιλελεύθερό της ανθρωπισμό υπογράφει την θανατική της καταδίκη. Οι φρικαλεότητες στο Παρίσι δεν αποτελούν παρά το ξεκίνημα μιάς σειράς τέτοιων αποτρόπαιων πράξεων. Εκκολάπτουμε μόνοι μας το φίδι που ετοιμάζεται να μας θανατώσει. Θα συνιστούσα δύο εντυπωσιακά (γαλλικά αλλά μεταφρασμένα στα ελληνικά) βιβλία. Τον «Γερμανό Μουζαχεντίν» και την Υποταγή που περιγράφουν γλαφυρότατα όσα συμβαίνουν στις δυτικές ισλαμοκρατούμενες γειτονιές. Και προδιαγράφουν μάλλον έντονα ανησυχητικές προοπτικές.

    Το πρόβλημα είναι το ίδιο το Ισλάμ κι όχι απλά οι τρομοκράτες. Θα σημειώσω μερικά πράγματα για να θεμελιώσω την άποψή μου.
    Έχετε διαπιστώσει καμία κινητοποίηση «μετριοπαθών» μουσουλμάνων σε ολόκληρο τον Δυτικό κόσμο εναντίον των φρικαλεοτήτων που διαπράττουν οι φανατικοί; Δεν σας προβληματίζει αυτή η περίεργη σιωπή;

    Γιατί η ροή των προσφύγων από τις εμπόλεμες περιοχές προς την Δύση πήρε τέτοια μεγάλη ένταση τους τελευταίους μήνες; Ο πόλεμος στην Συρία ξεκίνησε το 2010 – 2011. Γιατί τώρα; Μήπως συνδέεται με την δήλωση του ηγέτη του Ισλαμικού Χαλιφάτου τον Φεβρουάριο του 2015 πως «θα πλημμυρίσουμε την Δύση με μετανάστες ώστε να κυριαρχήσουμε στις κοινωνίες αυτές από μέσα» περνώντας το κυρίαρχο μήνυμα του Ισλάμ;
    Είναι υποχρεωμένοι ή όχι όλοι οι μουσουλμάνοι να ακολουθήσουν, μόλις υπάρξει ανάγκη, το μήνυμα του Μωάμεθ (μέσα από το Κοράνι και τα Χαντίντ [ιερές διδασκαλίες]) για μετακίνηση (Al Hijra) ώστε να καταληφθούν πλημμυρισμένες από μέσα περιοχές των απίστων;

    Οφείλουν να δείχνουν υποταγμένοι και υπάκουοι μέχρι να είναι σε θέση να κινητοποιηθούν και να εφαρμόσουν την Σαρία; Ηδη σε περιοχές που έχουν σημαντικά μεγάλους αριθμούς απαιτούν αλλαγές στις τοπικές συνήθειες και πρακτικές (στο Ντύσσελντορφ πέτυχαν μόλις την περασμένη εβδομάδα την κατάργηση στα σχολεία της χριστιανικής γιορτής του Αγίου Μαρτίνου και την μετονομασία της σε γιορτή του φωτός, στο Μόναχο ζήτησαν τον Οκτώβριο κατάργηση του Octoberfest διότι γυναίκες πίνουν δημόσια μπύρα, στο Montgomery County των ΗΠΑ απαίτησαν –και πέτυχαν– από τριετίας την κατάργηση του Χριστουγεννιάτικου δένδρου ενώ σε περιοχές της Γαλλίας απαιτούν να εξαιρούνται μουσουλμάνοι στα σουπερμάρκετ από τον χειρισμό ποτών και χοιρινού για εξυπηρέτηση πελατών.

    Γιατί ουδείς πρόσφυγας από Συρία, Ερυθραία και Αφγανιστάν δεν μετακινείται στις εύπορες μουσουλμανικές χώρες της Αραβίας και του Κόλπου. Και μετακινούνται όλοι μαζικά προς την Ευρώπη. Έχουν μετακινηθεί μοναχά σε Τουρκία, Ιορδανία, Λίβανο και Αίγυπτο. Όπου οικονομικά είναι αδύνατη η συντήρησή τους κι έτσι στοιβάζονται σε στρατόπεδα με στόχο την μετακίνησή τους μετά… προς την Ευρώπη!!!
    Η Ευρώπη επιμένει να πιστεύει πως θα λύσει όλα της τα προβλήματα «αγοράζοντας» την έξοδό της από την όποια κρίση. Με την λογική και νοοτροπία αυτή δεν έκανε τίποτα μετά τις σφαγές στην Μαδρίτη, το Λονδίνο και τις προηγούμενες εγκληματικές ενέργειες στο Παρίσι. Γεμίζοντας με μουσουλμάνους, που βαθιά όλοι τους πιστεύουν στην μελλοντική κυριαρχία του Ισλάμ, κι ανεξάρτητα τρόπων υποδοχής τους το ζήτημα της εσωτερικής υπονόμευσης εξακολουθεί να υπάρχει.

    Οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να δώσουν λύση. Όπως δεν έδωσαν μέχρι τώρα. Μόνο αν προσχωρήσουμε στην Ρωσική λογική αντιμετώπισης του Χαλιφάτου –χτυπήματα δηλ από το έδαφος– θα μπορέσει να γίνει κάτι. Η Ρωσική λογική είναι ξεκάθαρη. Χρησιμοποίηση των δυνάμεων του Ασσάντ –που είναι Αλεβίτες και δεν έχουν πρόβλημα να εντοπίσουν και να τσακίσουν τους Σουνίτες του ISIS– και Ιρανούς (πάλι Σιίτες) και Σιιτικές πολιτοφυλακές από το Ιράκ για να επιτευχθεί η αντίδραση στα κελεύσματα των Σαλαφιστών κι η εξολόθρευση των βάρβαρων φονιάδων του Χαλιφάτου.

    Διπλωματικά θα πρέπει να απαιτήσουμε (σαν Ελλάδα) από εταίρους και ΝΑΤΟ την υποχρέωση των συμμαχικών χωρών να κόψουν κάθε βοήθεια και οικονομική σχέση με χώρες που είτε δεν δέχονται επιστροφή μεταναστών στα εδάφη τους (λχ Πακιστάν, Μπανγκλαντές, Σομαλία, Ερυθραία κλπ) είτε διακοπή κάθε (οικονομικής κυρίως) σχέσης με χώρες ενίσχυσης των ακραίων (Κατάρ, Σαουδική Αραβία, Εμιράτα).

    Οι ηγέτες της Ευρώπης ανησυχούν ακόμη για το αν έχουμε οργανωμένες καλές υποδομές να δεχθούμε τους πρόσφυγες!!! Ουδείς ανησυχεί για το αύριο. Ποιες είναι οι προοπτικές ή και οι στόχοι αυτών των ανθρώπων. Η Δημοκρατία δεν θα κινδυνεύσει από την οργή μας. Συνθλίβεται από την περιφρόνηση των αρχών της και την εμμονή των μεταναστευτικών φύλων να επιβάλουν τις δικές τους αξίες κι αρχές. Αντί να ενσωματώνονται στην κουλτούρα της Ευρώπης οι μετανάστες / πρόσφυγες, απαιτούν να ενσωματωθεί η ευρωπαϊκή κουλτούρα στην δική τους! Και στις περιπτώσεις που η Ευρώπη αντιδρά, στο όνομα του Άλλαχ γίνονται εγκλήματα εναντίον απλών ανθρώπων.

    Η πρωταρχική υποχρέωση κάθε έθνους απέναντι στην ιστορία και τους νεκρούς του είναι ο πόλεμος για την υπεράσπιση του εαυτού του – με στόχο την κατανίκηση του εχθρού του μέχρι την τελική ολοκληρωτική επιτυχία. Η Δύση όμως εξακολουθεί να αρνείται να αντιδράσει έτσι. Κι ακούγονται φωνές για δικές της ευθύνες απέναντι στις εξελίξεις. Ποιες ευθύνες. Πότε είχε η Γερμανία, η Σουηδία, η Νορβηγία, η Δανία, η Ισπανία και τόσοι άλλοι αποικίες στη Μέση Ανατολή. Για να μην ξεχνάμε, αν πάμε ιστορικά όσο πίσω πηγαίνουν οι μουσουλμάνοι, πως δώσαμε μάχες και στην Ανδαλουσία, και στο Πουατιέ της Γαλλίας , και στον Τάρανδα και στη Βουδαπέστη και στη Βιέννη για να αποκρούσουμε τις κατακτητικές στρατιές του Ισλάμ.

    Η σωτηρία της Δύσης κρέμεται πλέον στην κυριολεξία από μια τριχιά. Και δεν φαίνεται να το συνειδητοποιεί. Ο Γιούνκερ δείχνει έτοιμος να τσιμπήσει το μαγουλάκι του Αλ Μπαγκντατί, αν τον συναντούσε!! Με το πορτοφόλι έτοιμο μάλιστα, για να τον στηρίξει αν χρειασθεί και οικονομικά…
    Ζούμε πλέον από τις αναθυμιάσεις των επιτευγμάτων των προγόνων μας, κι αυτωνών που πολέμησαν και πέθαναν στο βωμό της ελευθερίας και των ατομικών δικαιωμάτων.

    Η τριχιά όμως πλέον αδυνατίζει. Κι ο χρόνος τελειώνει…

    http://www.capital.gr/arthra/3081450/apo-mia-trixia-kremetai-i-epibiosi-tis-dusis

  17. ………………………………..
    ………………………………..

    Το απόλυτο μίσος

    Σε αντίθεση με άλλες κατηγορίες τρομοκρατών, που διατηρούν κάποιου είδους ηθικούς φραγμούς, η ισλαμική τρομοκρατία δεν έχει την παραμικρή αναστολή. Η πυροδότηση του απόλυτου μίσους καταλύει όλους τους περιορισμούς που η ανθρωπότητα έχει στην πορεία της Ιστορίας θέσει για τους τρόπους διεξαγωγής των εχθροπραξιών. Η ισλαμική τρομοκρατία δεν έχει ηθικούς ενδοιασμούς για τις απώλειες αθώων. Από τη στιγμή που οι ίδιοι οι δράστες θεωρούν ότι θυσιάζονται για έναν ιερό σκοπό δεν διστάζουν να συμπαρασύρουν στον θάνατο αμάχους, ακόμα και μικρά παιδιά.

    Το 2002 είχαμε την πολύνεκρη έκρηξη στο τουριστικό Μπαλί της Ινδονησίας. Το 2003 είχαμε τα δύο ζεύγη βομβιστικών επιθέσεων στην Κωνσταντινούπολη. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις μεταξύ των θυμάτων ήταν και μουσουλμάνοι. Οσοι τις σχεδίασαν και τις εκτέλεσαν απέδειξαν ότι θεωρούν αναλώσιμους ακόμη και ανύποπτους ομόθρησκούς τους που έτυχε να βρίσκονται στον τόπο των εκρήξεων. Οπως προαναφέραμε, την επόμενη χρονιά το μέτωπο του ασύμμετρου αυτού πολέμου μεταφέρθηκε στο εσωτερικό της Ευρώπης. Ηταν ένα μήνυμα ότι όποια ευρωπαϊκή χώρα είχε ευθυγραμμιστεί με την κυβέρνηση Μπους θα γινόταν στόχος.

    Παραλλήλως, αντίστοιχες επιθέσεις δέχτηκαν η Ρωσία (η αιματηρή κατάληψη του σχολείου στη Βόρεια Οσετία το 2004 και οι πολύνεκρες επιθέσεις των Τσετσένων στη Μόσχα) και η Ινδία (η αιματηρή επίθεση Πακιστανών τρομοκρατών στη Βομβάη το 2008). Κοινός παρονομαστής είναι ότι όλες αυτές οι επιθέσεις εντάσσονται στον «ιερό πόλεμο» (τζιχάντ) εναντίον όχι κάποιων κυβερνήσεων, αλλά εναντίον κοινωνιών.

    Επέκταση

    Η ισλαμική τρομοκρατία αντλεί από τη δεξαμενή του ισλαμικού φονταμενταλισμού, ο οποίος είναι η ακραία εκδοχή του σουνιτικού Ισλάμ. Μία εκδοχή που κερδίζει συνεχώς έδαφος στο μουσουλμανικό τόξο που αρχίζει από το Μαρόκο και τη Νιγηρία και φτάνει μέχρι τις Φιλιππίνες. Υπενθυμίζουμε ότι το Ισλάμ είναι η θρησκεία του 1/5 των κατοίκων της Γης.

    Αμερικανοί και Ευρωπαίοι, εγκλωβισμένοι αφενός στο παιχνίδι των γεωπολιτικών ανταγωνισμών, αφετέρου στον οριενταλισμό τους (βλέπουν την Ανατολή με δυτικούς παραμορφωτικούς φακούς), υποτίμησαν ανεπίτρεπτα τη θρησκευτική-πολιτισμική εχθρότητα του ισλαμικού φονταμενταλισμού προς τη Δύση και τον δυτικό τρόπο ζωής.

    Γάλλος στρατιωτικός παρακολουθεί από το κέντρο επιχειρήσεων τους βομβαρδισμούς της γαλλικής αεροπορίας στην πόλη Ράκα της Συρίας όπου βρίσκεται το στρατηγείο των τζιχαντιστών

    Στην πραγματικότητα, η ισλαμική τρομοκρατία αντιπροσωπεύει μία ασύμμετρη απειλή που παραπέμπει σε πόλεμο πολιτισμών. Εξ ου και το φαινόμενο δεν αποτελεί πτυχή του παραδοσιακού γεωπολιτικού ανταγωνισμού. Μπορεί ορισμένες φορές να διασυνδέεται με αυτόν, αλλά τακτικά και όχι στρατηγικά.

    Για τους τζιχαντιστές εχθρός δεν είναι μόνο οι φορείς και οι μηχανισμοί ενός κράτους. Εχθρός είναι τα ιδεολογικά και αξιακά παρακλάδια του Διαφωτισμού, αλλά και κάποια κράτη-κοινωνίες που έχουν ανακηρυχθεί εχθροί. Η χρήση κάθε μέσου που καλλιεργεί τον τρόμο στον εχθρό είναι θεμιτή. Γι’ αυτό και δεν διστάζουν να καταφεύγουν τόσο στην τυφλή μαζική βία, όπως οι πρόσφατες επιθέσεις, όσο και στην τελετουργική βία, όπως οι βιντεοσκοπημένοι αποκεφαλισμοί.

    «Iερός πόλεμος»

    Αξίζει να σημειωθεί ότι η πολιτική σπάνια από μόνη της οδηγεί σε τόσο ακραίες συμπεριφορές. Στη συγκεκριμένη περίπτωση καθοριστικό ρόλο παίζουν η ύπαρξη του θρησκευτικού υπόβαθρου και η νομιμοποιημένη από το Ισλάμ έννοια του «ιερού πολέμου». Αυτό δεν σημαίνει ότι αιτία της ισλαμικής τρομοκρατίας είναι το θρησκευτικό δόγμα. Μια τέτοια ταύτιση θα ήταν όχι μόνο άτοπη, αλλά και επικίνδυνη. Από την άλλη πλευρά, όμως, εθελοτυφλούν όσοι στο όνομα της πολιτικής ορθότητας αρνούνται την ύπαρξη οποιασδήποτε σχέσης μεταξύ των δύο. Δεν είναι τυχαίο, π.χ., ότι κανένας Σέρβος δεν πραγματοποίησε επίθεση αυτοκτονίας, παρότι η χώρα του βομβαρδίστηκε και ταπεινώθηκε από τις δυτικές δυνάμεις. Οπως δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι οι αιματηρές επιθέσεις των τζιχαντιστών γίνονται δεκτές με ικανοποίηση, αν όχι με ενθουσιασμό, από δεκάδες εκατομμύρια απλούς μουσουλμάνους σε όλο τον κόσμο. Η τάση ριζοσπαστικοποίησης των απανταχού μουσουλμάνων τροφοδοτεί τον ισλαμικό φονταμενταλισμό και αυτός με τη σειρά του την ισλαμική τρομοκρατία.

    Το υπόβαθρο της αντιπαράθεσης

    Δεδομένου ότι οι τρομοκράτες κινούνται στους κύκλους των φονταμενταλιστών σαν τα ψάρια στο νερό, έχουν εξασφαλίσει έναν ζωτικό χώρο αφενός κάλυψης και ενίοτε προστασίας, αφετέρου αναπαραγωγής τους και στο ιδεολογικό επίπεδο και στο επίπεδο της στρατολόγησης. Είναι άλλωστε εξαιρετικά δυσχερής η διάκριση ανάμεσα σε έναν φανατικό φονταμενταλιστή και έναν επίδοξο τρομοκράτη.

    Δεν είναι, όμως, μόνο αυτό. Οπως αποδεικνύουν τα γεγονότα, ενώ η πρώτη γενιά μουσουλμάνων μεταναστών είναι κατά κανόνα νομιμόφρων και εργάζεται σκληρά για να ριζώσει, η δεύτερη και η τρίτη έχουν συχνά την τάση να ριζοσπαστικοποιηθούν. Το σύνηθες είναι η προσχώρηση στον ισλαμικό φονταμενταλισμό και ενίοτε στην ισλαμική τρομοκρατία.

    Το πολιτισμικό χάσμα που χωρίζει τον μουσουλμανικό κόσμο από τη Δύση και το παρελθόν της ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας έχει δημιουργήσει το υπόβαθρο μιας αντιπαράθεσης. Την τάση ριζοσπαστικοποίησης των απανταχού μουσουλμάνων τις τελευταίες δεκαετίες, όμως, τροφοδότησαν αποφασιστικά οι σχετικά πρόσφατες επεμβάσεις της Δύσης και το αίσθημα ταπείνωσης που αυτές προκαλούν. Υπενθυμίζουμε ότι η επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 λειτούργησε ως καταλύτης για να τεθεί σε εφαρμογή η νεοσυντηρητική στρατηγική για την αναμόρφωση της Μέσης Ανατολής, η οποία είχε εκπονηθεί και δημοσιευτεί αρκετά χρόνια πριν. Ετσι, μετά τη στρατιωτική επέμβαση εναντίον των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν το 2001 είχαμε τη στρατιωτική επέμβαση εναντίον του Σαντάμ Χουσεΐν.

    Η απρόσμενη αντίσταση που συνάντησαν στο Ιράκ δεν επέτρεψε στον πρόεδρο Μπους να κάνει και τα επόμενα βήματα, να δρομολογήσει δηλαδή αντίστοιχες στρατιωτικές επεμβάσεις στη Συρία και στο Ιράν. Οταν, όμως, ξέσπασε το κίνημα της «Αραβικής Ανοιξης», η Δύση άδραξε την ευκαιρία για να ανατρέψει το καθεστώς Ασαντ στη Συρία, ενισχύοντας ποικιλοτρόπως τους αντιπάλους του, οι οποίοι κατά κανόνα είναι τζιχαντιστές.

    Με την ίδια ελαφρότητα, η Δύση ανέτρεψε με στρατιωτική δράση το καθεστώς στη Λιβύη παρότι ο Καντάφι ουσιαστικά της είχε πλήρως παραδοθεί. Σήμερα, η Λιβύη έχει μετατραπεί σε μαύρη τρύπα και η Συρία σε πεδίο ατελείωτων πολεμικών συγκρούσεων. Το αποτέλεσμα είναι διπλό:

    Πρώτον, έχουν γιγαντωθεί οι προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές, φέρνοντας την Ευρώπη αντιμέτωπη με μία μη διαχειρίσιμη πρόκληση.

    Δεύτερον, ως αντίδραση ενισχύεται ο ισλαμικός φονταμενταλισμός και κατ’ επέκταση η δεξαμενή από όπου αντλεί η ισλαμική τρομοκρατία.

    Η σφραγίδα

    Με τις επιθέσεις της, η ισλαμική τρομοκρατία επιδιώκει να προκαλέσει έναν ακήρυχτο πόλεμο πολιτισμών για να υποχρεώσει τον μουσουλμανικό κόσμο να περιχαρακωθεί και να εισέλθει μαζικά σε τροχιά αντιπαράθεσης και σύγκρουσης με τη Δύση. Παρά τις αντιστάσεις που υπάρχουν στις μουσουλμανικές κοινωνίες, θα ήταν σφάλμα να υποτιμηθεί η επιρροή του ισλαμικού φονταμενταλισμού στη συλλογική συνείδησή τους. Ταυτοχρόνως, οι πολύνεκρες και κατά κανόνα φαντεζί επιθέσεις των τζιχαντιστών μεγιστοποιούν την πολιτικοψυχολογική επίπτωση στη δυτική κοινή γνώμη. Λόγω της τεράστιας κάλυψης από τα διεθνή ΜΜΕ αφήνουν βαθύτερη σφραγίδα. Προκαλούν μεγάλο θόρυβο και ακόμα μεγαλύτερη ανασφάλεια. Οι Δυτικοί τείνουν να πιστέψουν ότι η ισλαμική τρομοκρατία είναι ικανή να πλήξει στόχους όπου και όποτε θέλει.

    Η ισλαμική τρομοκρατία δεν έχει επιδείξει μόνο φαντασία και πρωτοτυπία στις μεθόδους, αλλά και ένα πρωτοφανές για τα μέτρα του μουσουλμανικού κόσμου επίπεδο επιχειρησιακής οργάνωσης και πειθαρχίας. Και σ’ αυτό έχει συμβάλει η νέα γενιά τζιχαντιστών, η οποία έχει γεννηθεί ή εκπαιδευτεί στη Δύση και μπορεί να κινείται άνετα στους κόλπους της.

    Ο Mπιν Λάντεν είχε δηλώσει ότι εφεξής ο δυτικός κόσμος δεν θα μπορεί να κοιμάται ήσυχος. Πράγματι, η διάχυτη αόρατη απειλή μετατρέπει τους ανθρώπους στις δυτικές μεγαλουπόλεις σε έρμαια του φόβου και κατ’ αυτό τον τρόπο αποσταθεροποιεί την καθημερινότητά τους. Με άλλα λόγια, η ισλαμική τρομοκρατία είναι πρωτίστως εργαλείο ψυχολογικού πολέμου.

    http://www.protothema.gr/world/article/529954/tzihad-me-kefalaia-2-tris-apo-lathraia-petrelaia-/

  18. β on

    ΙΜΑΜΗΣ ΤΗΣ ΔΑΝΙΑΣ: «ΣΤΟΧΟΣ ΜΑΣ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ Η ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ»

    ΜΑΡΤΙΟΥ 13, 2016

    Σοκ προκαλεί το βίντεο που μεταδόθηκε από τηλεοπτικό σταθμό της Δανίας, καθώς δείχνει τον Mohamed Fouad al-Barazi, επικεφαλής ιμάμης του τζαμιού της Ισλαμικής Ένωσης στη Δανία, να δηλώνει ανερυθρίαστα πως ο στόχος των λαθρομεταναστών πρέπει να είναι ένας και μοναδικός: Η κατάκτηση της Ευρώπης.

    Το τηλεοπτικό κανάλι TV2 έχει ένα πρόγραμμα που ονομάζεται «Τζαμιά πίσω από το πέπλο».

    – Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε σε μια εποχή που «ανοίγουμε τις χώρες αυτές,» λέει ο Mohammad Fouad al-Barazi, σε μυστικές ηχογραφήσεις από το τρίτο επεισόδιο του «Τζαμιά πίσω από το πέπλο».

    Ο ιμάμης στο σχετικό απόσπασμα, δίνει οδηγίες στο πως πρέπει να δρα ένας μουσουλμάνος που έφθασε στη Δανία και εξηγεί οτι οι Μουσουλμάνοι τώρα πρέπει να «κατασπαράξουν» την Δανία και την Ευρώπη.

    Το βίντεο στο σχετικό λινκ που σας παραθέτουμε: http://nyheder.tv2.dk/samfund/2016-03-08-imam-paa-skjult-kamera-muslimer-er-ved-at-erobre-europa

    Σύμφωνα με τους ειδικούς στα θέματα του Ισλάμ που μίλησαν στο σταθμό, μεταξύ των οποίων η καθηγήτρια Tina Magaard και ο καθηγητής Thomas Hoffmann, η ισλαμική κατανόηση του όρου «ανοικτός» σημαίνει να «κατακτήσεις» .

    Σύμφωνα με την Τίνα Magaard, μερικά ισλαμικά κινήματα επιθυμούν να κατακτήσουν την Ευρώπη και έχουν την πεποίθηση ότι μπορεί να το πραγματοποιήσουν.

    Αυτό υποστηρίζει και ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, Thomas Hoffmann, ο οποίος έχει μελετήσει το Ισλάμ και τα ισλαμικά κινήματα.

    Ο Ιμάμης λέει επίσης στο βίντεο, ότι από τότε που ήρθε στη Δανία, πολλοί μουσουλμάνοι έχουν έρθει στη χώρα και είναι σημαντικό ότι οι μουσουλμάνοι δεν έχουν «συγχωνευθεί» με την υπόλοιπη κοινωνία.

    Ο ιμάμης επίσης ενθαρρύνει τους μουσουλμάνους που φτάνουν στη Δύση να μην ενταχθούν στην κοινωνία. «Όταν ήρθα στη χώρα αυτή πριν από 23 χρόνια, ήμασταν μόνο 55.000 μουσουλμάνοι. Τώρα είμαστε 300.000. Ο αριθμός των μουσουλμάνων είναι 300.000 τώρα.»

    Στο παρελθόν ένας άλλος ιμάμης, ο Σεΐχης Muhammad Ayed, είχε δώσει μια ομιλία στο Τέμενος Αλ Ακσά στην Ιερουσαλήμ στην οποία ισχυρίστηκε ότι οι μουσουλμάνοι θα πρέπει να χρησιμοποιούν την μετανάστευτική κρίση και να αναπαραχθούν με τους ευρωπαίους πολίτες ούτως ώστε να «κατακτήσουν τις χώρες τους.»

    Το σχετικό βίντεο εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=Bgrc1QIDLOo

    «Η Ευρώπη έχει γεράσει και έχει εξαθλιωθεί και χρειάζεται ανθρώπινη ενίσχυση», δήλωσε ο Ayed. «Σύντομα, θα τους ποδοπατήσουμε, αν ο Αλλάχ είναι πρόθυμος.»

    Όπως εξηγεί ο Robert Spencer, (διαβάστε περισσότερα εδώ: http://www.frontpagemag.com/fpm/260019/hijrah-europe-robert-spencer) η έννοια της Hijrah ή τζιχάντ μέσω της μετανάστευσης, γιορτάζεται στο Κοράνι ως άξια μέσο διάδοσης του Ισλάμ σε νέα εδάφη.

    «Kαι όποιος μεταναστεύει για την δόξα του Αλλάχ θα βρει στη γη πολλές θέσεις και αφθονίες,» αναφέρει το Κοράνι (4: 100). «Και όποιος φεύγει από το σπίτι του ως μετανάστης για τον Αλλάχ και σαν ο Αγγελιοφόρος Του τότε ο θάνατος θα τον προσπερνά. Και ο Αλλάχ θα είναι πάντα επιεικής και φιλεύσπλαχνος.»

    ==========================================================================

    A Muslim living in Sweden supports #ISIS calls #BrotherRachid

    ==========================================================================

  19. […] -Συζητώντας για την (παράνομη) ισλαμική μετανάστευση […]


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: