-Από τον Πόντο στο Μακρονήσι

Ψάχνοντας κάποια παλιότερα κείμενα έπεσα πάνω σε μια εκτύπωση με τίτλο «Η Μακρόνησος των Προσφύγων» και υπότιτλο: «Από τον Πόντο στο Μακρονήσι». Είναι ένα κείμενο που το είχα ξεχάσει κυριολεκτικά. Φαίνεται ότι γράφτηκε με αφορμή ένα Διεθνές Συνέδριο για τη Μακρόνησο, που έγινε στις 6 και 7 Μαρτίου 1998 κι απ’ όπου απουσίαζε πλήρως κάθε αναφορά στο γεγονός ότι από το Μακρονήσι είχαν «περάσει» και Πόντιοι πρόσφυγες. Θα πρέπει να δημοσιεύτηκε τότε στην εφημερίδα «Εύξεινος Πόντος».  

 Με αφορμή την υπενθύμιση του ιστορικού γεγονότος από τον «Πόντο κι Αριστερά» αναρτώ τα κείμενα αυτά. Το αντίγραφο αυτό είναι το μόνο που έχει απομείνει στο δικό μου αρχείο, εφόσον πολλά παλιά κείμενα χάθηκαν από τη μνήμη του υπολογιστή μου, ενός Olivetti (αλήστου μνήμης και απαράδεκτης υποστήριξης) που είχα μέχρι το 1998.

Στο κείμενο αυτό περιέχεται και μια μαρτυρία της Αγγελικής Μυρωνίδου (το γένος Αγτζίδη), που δημοσιεύτηκε στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο» σ’ ένα μεγάλο αφιέρωμα που είχα κάνει το ΄94.

Στη συνέχεια, η μαρτυρία αυτή συμπεριλήφθηκε στο συλλογικό έργο που βασιζόταν στο αφιέρωμα του ’94 και είχε ως τίτλο: «Οι άγνωστοι Ελληνες του Πόντου», Αθήνα, εδ. Εταιρεία Μελέτης Ελληνικής Ιστορίας, 1997.  

Το δικό μου κείμενο, που ακολουθεί τη μαρτυρία της Μυρωνίδου, συμπεριλαμβάνει επίσης τη μαρτυρία αυτή….. 

«Μυρωνίδου Αγγελική

«Γεννήθηκα στο Αμιρχάν του Καρς. Ο γονείς μου είχαν πάει στο ρωσοκρατούμενο Καύκασο το 1877. Η πατρίδα τους ήταν η Χερίανα του Πόντου. Εφυγαν για να γλυτώσουν από την καταπίεση των Τούρκων. Στην περιοχή του Καρς ζούσαν 70.000 Ελληνες. Είμασταν μια ανθούσα κοινότητα. Στα μέρη μας έγιναν οι φονικότερες συγκρούσεις μεταξύ του ρωσικού και του τουρκικού στρατού στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Θυμάμαι, μικρό παιδί ήμουν τότε, τους χιλιάδες Τούρκους στρατιώτες που είχαν βρει το θάνατο από το πολύ κρύο καθώς προσπαθούσαν να ανέβουν από τα βουνά μας για να αιφνιδιάσουν τους Ρώσους. Μετά το 1918 στην περιοχή του Καρς εμφανίστηκαν ελληνικά στρατιωτικά σώματα από τους ντόπιους Ελληνες. Υπήρχε μεγάλος ενθουσιασμός. Τα τραγούδια τους ήταν πατριωτικά και μιλούσαν συνέχεια για την Ελλάδα. Περίμεναν ότι σύντομα θα έρθει ελληνικός στρατός. Ολοι τότε πιστεύαμε ότι ήρθε η ώρα να ελευθερωθούμε. Τα πράγματα όμως ήρθαν αλλοιώτικα. Στη Ρωσία, λόγω της μεγάλης φτώχειας και της αθλιότητας, πήραν την εξουσία οι μπολσεβίκοι. Τα δικά μας μέρη τα έδωσαν στους Τούρκους. Ετσι γίναμε πρόσφυγες. Για τέσσερα χρόνια γυρνούσαμε μέσα στη Ρωσία, στη φωτιά του εμφυλίου πολέμου. Πολλοί Ελληνες πρόσφυγες πέθαναν από τις κακουχίες και τις αρρώστειες. Εμείς ζήσαμε τον πιο πολύ χρόνο στην Ανάπα. Στην Ελλάδα ήρθαμε την άνοιξη του 1922. Αιτία ήταν η γιαγιά μας που έλεγε «Στην Ελλάδα θέλω να πάω και ας πεθάνω!». Και πράγματι μόλις φτάσαμε στην Ελλάδα μας έβαλαν για δύο μήνες καραντίνα στο Μακρονήσι. Η γιαγιά μου δεν άντεξε πολύ. Πέθανε και τη θάψαμε εκεί. Μετά κάτσαμε σε αντίσκοινα στα Λιπάσματα στον Πειραιά. Από `κει πήγαμε στο Αγρίνιο. Η φτώχεια μας ήταν πολύ μεγάλη. Στην αρχή ζητιανεύαμε για να ζήσουμε. Από το Αγρίνιο πήγαμε στο Κιλκίς, σ’ ένα χωριό που το έλεγαν Σταυροχώρι. Ηταν πολύ δύσκολα χρόνια. Χιλιάδες πρόσφυγες πέθαναν. Μόλις συνήλθαμε λίγο οικονομικά έγινε ο πόλεμος. Ο άντρας μου σκοτώθηκε πολεμώντας στα βουνά της Αλβανίας…»

6 12

Μια εξαιρετική περιγραφή του κολαστηρίου της Μακρονήσου για τους ταλαιπωρημένους πρόσφυγες του 1922, δίνει ο Ευτύχιος Γιαρένης σε βιβλίο του που εκδόθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1933:

Οι μαούνες, μία-μία φόρτωναν και ξεφόρτωναν και ξαναγύριζαν πίσω να επαναλαμβάνουν το ίδιο μέχρι αργά το βράδυ.

Μα ποιό μέρος είναι αυτό, πώς το λέγανε; Δέν είχε ούτε ένα σπίτι, δέν είχε ούτε λίγο νερό να πιουν, να πλυθούν, να ξεβρωμίσουν, ένα δένδρο, λίγη βλάστηση;

Κράτα την αναπνοη σου, αγαπημένε μου αναγνώστη, κρατήσου καλά μην πέσεις, γιατί θα ακούσεις το φρικτό όνομα τού τόπου αυτού, τής γης αυτής, θα κρύψεις το πρόσωπό σου από ντροπή, διότι βρέθηκαν συνάνθρωποί σου να σκεφθούν να διαλέξουν τον τόπο αυτό γιά τα ξενιτεμένα τους αδέλφια, που τ’ όνειρό τους ήταν, αιώνες τώρα, πώς να έρθουν στη μάνα πατρίδα! «Φτούσου, άνθρωπε, και πάλι».

Χάθηκε τόσος τόπος, να βρεθεί μιά άκρη, μιά γωνιά σ’ ολόκληρη τη χώρα, που να έχει, αν όχι τίποτε άλλο, τουλάχιστον νερό! Να ξεδιψάσουν αυτοί, να βρέξουν και τα φλογισμένα απ’ τον πυρετό χείλη των αρρώστων! Κράτα την αναπνοή σου γιά να ακούσεις. Στηρίξου κάπου να μήν πέσεις! Μακρόνησος.

Έτσι λεγόταν ο τόπος, που πρωτόρθαμε στη μάνα γη. Μακρόνησος είναι το όνομα, που θυμίζει φρίκη και ντροπή. Γιατί μας φέρανε σ’ αυτό τον «τρισκατάρατο» τόπο; Ποιά εγκληματικά μυαλά το απεφάσισαν; Πουθενά, πουθενά δέν αναφέρεται, ότι εκεί πήγαν και πολλούς πρόσφυγες τής Μικράς Ασίας, τού Πόντου, γιά εξόντωση. Αυτό ας είναι μιά μαρτυρία γιά αυτούς, που θα γράψουν τη μελλοντική ιστορία. Ας μην κρύψει κανένας τη ντροπή εκείνη.

Λένε, πως τα παλιά χρόνια, στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία και κατοπινά στο Βυζάντιο, στέλναν γιά βέβαιη εξόντωση τους πολιτικούς τους αντιπάλους και στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο.

Μας έδωσαν λίγο νερό, που το φέρναν από την αντικρινή στεριά, το Λαύριο. Ένα νερό, που σε κάθε άλλη περίπτωση θα το έφτυνες. Μέσα σε κάτι βυτιοφόρα, που η σκουριά τους μύριζε. Ήταν ανυπόφορη! Όμως το ‘πιαν! το ‘πιαν! Και πού να ξεδιψάσουν!

(Ευτύχιος Γιαρένης, «Αυτούς που δέρνει ο άνεμος. Μιά ιστορία απανθρωπιάς τού ανθρώπου», Θεσσαλονίκη, 1933, σελ. 98-99).

29 comments so far

  1. doctor on

    Το πιο εντυπωσιακό στην όλη ιστορία είναι ότι κάποιοι πόντιοι επέστρεψαν στη Μακρόνησο, για …εθνική διαπαιδαγώγηση και για να «εξαγνιστούν»…

  2. […] 7-2-2010 – Δυο μαρτυρίες απ’ο τος επισκέπτες της Μακρονήσου που μας ξαναθύμισε ο Βλ. Αγτζίδης : […]

  3. ΚΑΥΚΑΣΙΟΣ on

    Δες και ένα κομμάτι της πορείας των Καυκάσιων:

    1920 Πατρίδα-Βατούμ-Μακρόνησο-Ελλάδα-Δυτική Μακεδονία
    (…τους βαφτίζουν …»φυγόπονοι, άρπαγες , μποσλεβίκοι, …»ή «…χειρότεροι των αυτονομιστών, κακούργοι»)

    1949 Δυτική Μακεδονία-Μακρόνησο ή Βατούμ-Ουζμπεκιστάν

    η δικαίωση των Χρύσανθου-Αδοσίδη-Κανελόπουλου- Φ.Δραγούμη…κλπ, κλπ

  4. Allu Fun Marx on

    Και τι δεν έχει δει αυτό το Μακρονήσι.
    Αν είχαν μιλιά τα χώματά του θα μαθαίναμε πιο πολλά.
    Πολύ ενδιαφέρον άρθρο Β.Α
    Και πολύ ενιδαφέρον και όλο το blog

  5. Kanali on

    ενός Olivetti απαράδεκτης υποστήριξης

    ..να σου θυμίσω οτι η υποστήριξη τότε γινόταν απο ατόφιο πόντιο, διευθυντή της olivetti hellas. «χρόνι α» και ζαμάνια θα μου πεις…

    Επίσης να σου θυμίσω να αγοράσεις την νέα version του antivirus σου γιατί η παλιά έχει λήξη, να κρατήσεις επι τέλους BACK-UP γιατί πάλι θα ψάχνεις τα data σου και να κάνεις ραντεβού με αυτόν που σου κάνει το site γιατί μέχρι να το ανεβάσεις θα έχει αλλάξει η τεχνολογία και πλέον δεν θα «λέει».😉

    κατά τα άλλα σου φταίει η υποστήριξη (έστω και από πόντιο)!!!

  6. Kanali on

    Άραγε πόση είναι πλέον η αξία του πίνακα με τον πόντιο;

    Κοντεύει, για την ώρα στην Ελλάδα, να είναι πιο αναγνωρίσιμος από τον πίνακα “Τα κάλαντα” του Νικηφόρου Λύτρα.

  7. Βλάσης Αγτζίδης on

    Έλα ντε; Φαντάσου ότι τον έχω δει τυπωμένο και σε μίνι-μπλουζάκι, αυτά που βάζουν στο πίσω παράθυρο του αυτοκινήτου (ποτέ δεν κατάλαβα γιατί).

    Δες δύο αξιοπρόσεκτες εκδοχές:

    —————-

  8. Βλάσης Αγτζίδης on

    Τον πίνακα αυτό τον είχα ζωγραφίσει (μάλλον) το 1987, ίσως το 1986. Τότε είχα αγοράσει έναν παλιό IBM AT από το συγκεκριμένο φίλο που αναφέρεις. [Γύρω στο ’92 τον είχα αντικαταστήσει μ’ έναν Olivetti.] Ήθελα όμως να αγοράσω και τον παλιό του εκτυπωτή. Ξέρεις εκείνους με τις ακίδες και το συνεχές χαρτί εκτύπωσης. Οπότε ζωγράφισα ένα αντίγραφο του πρώτου αυτού πίνακα με τον Πόντιο αντάρτη και τον αντάλλαξα. Ένας πίνακας για ένα μεταχειρισμένο εκτυπωτή!

    Πώς λέγαμε αυτή τη διαδικασία ανταλλαγής με όρους πολιτικής οικονομίας;

    Παντως τις εκτυπώσεις μου τις έκανα σ’ αυτόν για μερικά χρόνια. Νομίζω ότι και το κείμενο αυτό για το Μακρονήσι είναι τυπωμένο σ’ αυτόν τον εκτυπωτή. Δεν είμαι και τελείως σίγουρος!

  9. kanali on

    Δεν γνωρίζω αν είναι σε εκείνο τον εκτυπωτή. Γνωρίζω οτι είναι σε γραμματοσειρές του Πουλιάδη με χαρακτηριστικό όνομα όπως «Hellas Arial» ή «Hellas Times».
    Θυμάμαι μου είχες φέρει τα κείμενά σου πριν 10(;) χρόνια και δεν μπορούσες να τα διαβάσεις και είχα βρει τις γραμματοσειρές.

    «Ανταλλακτική οικονομία» το λέγαμε…

    Το site για έναν πίνακα με τον πόντιο αλλά σε αυθεντικό ξύλο απο παλιό παράθυρο με την τεχνική με τον γύψο και την παλαίωση! Έκλεισε!!!

  10. kanali on

    Έλα ντε; Φαντάσου ότι τον έχω δει τυπωμένο και σε μίνι-μπλουζάκι, αυτά που βάζουν στο πίσω παράθυρο του αυτοκινήτου (ποτέ δεν κατάλαβα γιατί).

    Ο άνθρωπος ήθελε να προειδοποιήσει τους άλλους οδηγούς.
    Όπως το άλλο που έχει ζωγραφισμένο ένα βρέφος και σημαίνει «ΠΡΟΣΟΧΗ!!! παιδί στο αυτοκίνητο».

  11. Βλάσης Αγτζίδης on

    Να το!

  12. kanali on

    Μα είναι προφανές τι θέλει να πει…

    ΠΡΟΣΟΧΗ!!! ΠΟΝΤΙΟΣ στο αυτοκίνητο!!!

  13. Ματσουκάτες on

    Μα τι κακία είναι αυτή!

  14. Βλάσης Αγτζίδης on

    Καναλιώτη πρόσεχε γιατί υπάρχει μέγα πλήθος…

  15. kanali on

    πω πω!!! 9 sites!!!

  16. sarantamilakokkina on

    +Βλασσίου ιερομάρτυρος, Θεοδώρας Αυγούστας.

    Λύσε μου μια απορία.
    Ο εν λόγω ιερομάρτυς τι σχέση είχε με την Αυγούστα ?
    ——————————-

    Τα δέοντα δια την ονομαστικήν σας εορτή.

  17. […] η ολοκλήρωση της μετακίνησης. Στα λοιμοκαθαρτήρια της Μακρονήσου, του Αγίου Γεωργίου Σαλαμίνας, του Καραμπουρνού στη […]

  18. Φάτσαλους on

    Αγαπητέ Βλάσιε,

    Μόλις διάβασα την ανάρτηση σου (και τα σχόλια) και στάθηκα στην αναφορά σου «… Ξέρεις εκείνους με τις ακίδες και το συνεχές χαρτί εκτύπωσης. Οπότε ζωγράφισα ένα αντίγραφο του πρώτου αυτού πίνακα με τον Πόντιο αντάρτη και τον αντάλλαξα. Ένας πίνακας για ένα μεταχειρισμένο εκτυπωτή! ».

    Πρέπει να είσαι δυσαρεστημένος για να το θυμάσαι μετά από είκοσι τόσα χρόνια. Ειλικρινά δεν θυμάμαι εάν μαζί με τον Epson FX80 σου έδωσα και τον IBM AT ή μόνο τον εκτυπωτή. Δεν θυμάμαι. Εκείνο όμως που θυμάμαι πολύ καλά είναι ότι και τα δυό τα πλήρωσα 1.100.000 δρχ. Πρέπει να αγοράσθηκαν περίπου το 1986. Κόστιζαν ακριβά τότε αυτά τα ριμάδια.

    Σε κάθε περίπτωση (εάν ακόμη νιώθεις ριγμένος), σου δίνω πίσω τον πίνακα αλλά θέλω τον FX80 !!!

    Χρόνης Κ.

  19. Βλάσης Αγτζίδης on

    Ήταν μια εξαιρετική ανταλλαγή με τις συνθήκες εκείνης της εποχής! Και πολύ πρωτοποριακή, αφού ξαναθύμιζε τις παλιές προκαπιταλιστικές συνήθειες ανταλλαγής των προϊόντων. Εγώ ζωγράφιζα πίνακες και εσύ είχες ένα τεχνολογικό αγαθό -τον εκτυπωτή- που το ήθελα. [Τον ΙΒΜ ΑΤ τον είχα αγοράσει προηγουμένως με άλλη διαδικασία…. Σημειωτέον ότι τον έχω κρατήσει στην αποθήκη μου, γιατί πλέον -με την απίστευτη εξέλιξη της τεχνολογίας- αποτελεί ένα σπάνιο μουσειακό είδος].

    Περιμένω να μου στείλεις τις φωτογραφίες!

  20. kanali on

    Σε κάθε περίπτωση (εάν ακόμη νιώθεις ριγμένος), σου δίνω πίσω τον πίνακα αλλά θέλω τον FX80 !!!

    Επειδή εγώ νιώθω ριγμένος Χρόνη μου, πότε να σου φέρω τον FX80;;;;; 😉
    και έναν Aviete με επεξεργαστή την ιλιγγιώδη των 4,77 Mhz έχω ίδιο με αυτό
    http://en.wikipedia.org/wiki/IBM_Personal_Computer
    με οθόνη με CGA Philips 14».😆

  21. […] η ολοκλήρωση της μετακίνησης. Στα λοιμοκαθαρτήρια της Μακρονήσου, του Αγίου Γεωργίου Σαλαμίνας, του Καραμπουρνού στη […]

  22. […] Ασίας, -οι ευθύνες για την ήττα, -η εγκατάσταση και οι πολιτικές αποκατάστασης των προσφύγων στην Ελλάδα, -η Δίκη των Εξ και […]

  23. […] η ολοκλήρωση της μετακίνησης. Στα λοιμοκαθαρτήρια τηςΜακρονήσου, του Αγίου Γεωργίου Σαλαμίνας, του Καραμπουρνού στη […]

  24. […] η ολοκλήρωση της μετακίνησης. Στα λοιμοκαθαρτήρια τηςΜακρονήσου, του Αγίου Γεωργίου Σαλαμίνας, του Καραμπουρνού στη […]

  25. Οι μαούνες, μία-μία φόρτωναν και ξεφόρτωναν και ξαναγύριζαν πίσω να επαναλαμβάνουν το ίδιο μέχρι αργά το βράδυ.

    Μα ποιό μέρος είναι αυτό, πώς το λέγανε; Δέν είχε ούτε ένα σπίτι, δέν είχε ούτε λίγο νερό να πιουν, να πλυθούν, να ξεβρωμίσουν, ένα δένδρο, λίγη βλάστηση;

    Κράτα την αναπνοη σου, αγαπημένε μου αναγνώστη, κρατήσου καλά μην πέσεις, γιατί θα ακούσεις το φρικτό όνομα τού τόπου αυτού, τής γης αυτής, θα κρύψεις το πρόσωπό σου από ντροπή, διότι βρέθηκαν συνάνθρωποί σου να σκεφθούν να διαλέξουν τον τόπο αυτό γιά τα ξενιτεμένα τους αδέλφια, που τ’ όνειρό τους ήταν, αιώνες τώρα, πώς να έρθουν στη μάνα πατρίδα! «Φτούσου, άνθρωπε, και πάλι».

    Χάθηκε τόσος τόπος, να βρεθεί μιά άκρη, μιά γωνιά σ’ ολόκληρη τη χώρα, που να έχει, αν όχι τίποτε άλλο, τουλάχιστον νερό! Να ξεδιψάσουν αυτοί, να βρέξουν και τα φλογισμένα απ’ τον πυρετό χείλη των αρρώστων! Κράτα την αναπνοή σου γιά να ακούσεις. Στηρίξου κάπου να μήν πέσεις! Μακρόνησος.

    Έτσι λεγόταν ο τόπος, που πρωτόρθαμε στη μάνα γη. Μακρόνησος είναι το όνομα, που θυμίζει φρίκη και ντροπή. Γιατί μας φέρανε σ’ αυτό τον «τρισκατάρατο» τόπο; Ποιά εγκληματικά μυαλά το απεφάσισαν; Πουθενά, πουθενά δέν αναφέρεται, ότι εκεί πήγαν και πολλούς πρόσφυγες τής Μικράς Ασίας, τού Πόντου, γιά εξόντωση. Αυτό ας είναι μιά μαρτυρία γιά αυτούς, που θα γράψουν τη μελλοντική ιστορία. Ας μην κρύψει κανένας τη ντροπή εκείνη.

    Λένε, πως τα παλιά χρόνια, στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία και κατοπινά στο Βυζάντιο, στέλναν γιά βέβαιη εξόντωση τους πολιτικούς τους αντιπάλους και στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο.

    Μας έδωσαν λίγο νερό, που το φέρναν από την αντικρινή στεριά, το Λαύριο. Ένα νερό, που σε κάθε άλλη περίπτωση θα το έφτυνες. Μέσα σε κάτι βυτιοφόρα, που η σκουριά τους μύριζε. Ήταν ανυπόφορη! Όμως το ‘πιαν! το ‘πιαν! Και πού να ξεδιψάσουν!

    (Ευτύχιος Γιαρένης, «Αυτούς που δέρνει ο άνεμος. Μιά ιστορία απανθρωπιάς τού ανθρώπου», Θεσσαλονίκη, 1933, σελ. 98-99).

  26. ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ TVXS:
    ——————————————————————–

    Ξεχασμένη η ιστορία των Ποντίων στην Μακρόνησο
    16:11 | 25 Φεβ. 2010
    Τελευταία ανανέωση 01:43 | 28 Ιουλ. 2011

    Στο blog του Βλάση Αγτζίδη «Und ich dachte immer» γίνεται αναφορά στην ξεχασμένη ιστορία των Πόντιων προσφύγων, που πέρασαν από την Μακρόνησο. Αφορμή του αφιερώματος είναι το κείμενο «Η Μακρόνησος των Προσφύγων» με υπότιτλο: «Από τον Πόντο στο Μακρονήσι», το οποίο γράφτηκε μετά από ένα Διεθνές Συνέδριο για τη Μακρόνησο, που έγινε στις 6 και 7 Μαρτίου 1998 χωρίς καμία αναφορά στο γεγονός ότι από το Μακρονήσι πέρασαν χιλιάδες Πόντιοι πρόσφυγες.

    Ο Βλάσης Αγτζίδης, παραθέτει μία μαρτυρία της Αγγελικής Μυρωνίδου, που η οικογένειά της, πρόσφυγες από τον Καύκασο, στάλθηκε για δύο μήνες σε καραντίνα στην Μακρόνησο. Η γιαγιά της ξεψύχησε εκεί. Αυτοί είναι οι Έλληνες του Καυκάσου, οι Καρσιώτες, από την Μακρόνησο όμως πέρασαν και χιλιάδες από τους Πόντιους πρόσφυγες, που ανταλλάχθηκαν με τη Συνθήκη της Λωζάνης, μεταφερόμενοι από το 1922 έως και το 1924 από την Τραπεζούντα στην Ελλάδα.

    «Το μοντέλο της Μακρονήσου συναντιέται σ’όλα τα ολοκληρωτικά καθεστώτα, τα οποία επιχειρούν τη δημιουργία του ‘’νέου ανθρώπου’’, απαλλαγμένου από τις αριστερές ή τις δεξιές επιρροές του ανάλογα με αυτόν που το επιχειρεί..», γράφει ο Βλάσης Αγτζίδης και συνεχίζει με σκοπό να προσθέσει άλλη μία ξεχασμένη ψηφίδα στην ιστορία της Μακρονήσου ότι οι πρώτοι Μακρονησιώτες ήταν Πόντιοι. Στην Μακρόνησο είχε δημιουργηθεί στρατόπεδο για τους εξαθλιωμένους πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής, όπως και στον Άγιο Γέωργιο Σαλαμίνας, στην Καλαμαριά και στο Χαρμάνκιοϊ της Θεσσαλονίκης. Πολλοί πέθαναν εκεί από τις κακουχίες και τις επιδημίες.

    Επίσης, αναρτάται μία άλλη μαρτυρία για τις συνθήκες ταφής όσων έσβηναν στην Μακρόνησο, σε ομαδικούς τάφους με την συνοδεία «του πένθιμου ήχου της καμπάνας και του μοιρολογιού των μαυροφορεμένων γυναικών». Η αποσιώπηση των στοιχείων αυτών από τις ελληνικές κυβερνήσεις μετά το 1922, δεν μπορεί παρά να είναι σκόπιμη και εν μέρει εξηγείται από την πολιτική αφαίρεσης της ιστορικής μνήμης των προσφύγων από τις ελληνικές κυβερνήσεις μετά από το 1922, ή και από την φιλοκεμαλική στάση της ελλαδικής αριστεράς.

    http://tvxs.gr/news/%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1/%CE%BE%CE%B5%CF%87%CE%B1%CF%83%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B7-%CE%B7-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%80%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%AF%CF%89%CE%BD-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CF%81%CF%8C%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%BF


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: