-Δίκη των Εξ: Κάθαρση σε Τραγωδία

Αφιέρωμα στη Δίκη των Εξ και στην απόπειρα αναψηλάφησής της έκανε το περιοδικό «Επίκαιρα» (εκδίδεται από τις εκδ. «Λιβάνη») στο 6ο τεύχος, που κυκλοφόρησε στις 27 Νοεμβρίου.  Δημοσιεύτηκαν οι αντιμαχόμενες απόψεις (Ν. Βασιλάτος, «Η αφορμή της αποκατάστασης και το τέλος του διχασμού», Ν.Ε. Παπαδάκης, «Η επανάληψη της δίκης των πρωταιτίων της Μικρασιατικής Καταστροφής»), το Εισαγωγικό Σημείωμα του αφιερώματος υπό τον τίτλο «Τα επίχειρα της μεγαλύτερης εθνικής καταστροφής» έγραψε  ο Παντ. Ζήλος. Το δικό μου κείμενο υπό τον τίτλο «Πώς φτάσαμε στην πράξη Κάθαρσης σε μια κορυφαία Τραγωδία», που παρατίθεται στη συνέχεια, κάλυψε το ιστορικό μέρος του  αφιερώματος.

Η εικόνα που παρατίθεται είναι φωτογραφία του πρωτοσέλιδου της τουρκικής εφημερίδας Yeni Giun (Gün), που εκδόθηκε στην Πόλη την εποχή της νίκης των κεμαλικών στρατευμάτων τον Αύγουστο του 1922.  Πάνω από τα πορτραίτα των Γούναρη και Στράτου που δημοσιεύει, αναγράφεται ο τίτλος:  “ΓΟΥΝΑΡΗΣ-ΣΤΡΑΤΟΣ: ΟΙ ΣΩΤΗΡΕΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ”

Kάθε τραγωδία είναι μίξη σφαλμάτων και ατυχημάτων… Ουδέποτε το φαινόμενο αυτό απεικονίστηκε εναργέστερα απ’ ό,τι  στην ιστορία της ελληνικής αποτυχίας στον πόλεμο».

Λόιντ Τζορτζ (Βρετανός πρωθυπουργός) αναφορά στο Κ. Δ. Σβολόπουλου, «Η απόφαση για την επέκταση της ελληνικής κυριαρχίας στη Μικρά Ασία», Αθήνα, εκδ. Ίκαρος, 2009

Η σημαντικότερη ιστορική περίοδος για τη νοτιοανατολική Ευρώπη, για την Ανατολική Μεσόγειο και την Εγγύς Ανατολή υπήρξε η δεκαετία 1914-1923. Ήταν η περίοδος της ριζικής αναμόρφωσης του γεωπολιτικού, αλλά και ανθρωπολογικού χάρτη, μετά από πολλούς αιώνες σχετικής στασιμότητας και ισορροπίας. Η προνεωτερική, πολυεθνική, ισλαμική Οθωμανική Αυτοκρατορία αποχωρούσε οριστικά από το ιστορικό προσκήνιο και τη θέση της καταλάμβαναν τα νέα εθνικά κράτη. Η Αυτοκρατορία των Οθωμανών ήταν μια μεγάλη ισλαμική αυτοκρατορία που περιλάμβανε ακόμα κομμάτια της Βαλκανικής, ολόκληρη τη Μικρά Ασία και τη Μεσοποταμία, τη Βόρεια Αφρική μέχρι και τη σημερινή Αιθιοπία.

Η βασική αλλαγή στο εσωτερικό της Αυτοκρατορίας θα γίνει μετά τις μεγάλες εσωτερικές μεταρρυθμίσεις (Τανζιμάτ) του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα. Το ισλαμικό απαρντχάιντ κατά των χριστιανών και των εβραίων θα υποχωρήσει. Νέες συνθήκες σχετικής ισονομίας και ισοπολιτείας θα δημιουργηθούν. Η νέα οθωμανική αστική τάξη που θα δημιουργηθεί, θα απαρτίζεται κυρίως  από τους παλιούς ραγιάδες, τους Έλληνες, τους Αρμένιους και τους Εβραίους. Θα δημιουργηθούν έτσι δύο ανταγωνιζόμενες οθωμανικές ελίτ. Ο στρατός και οι γραφειοκράτες των μουσουλμάνων από τη μια και τα νέα αστικά στρώματα των «ραγιάδων» απ’ την άλλη, που ελάχιστη σχέση έχουν με το κράτος. Οι πρώτοι, που έχουν τον έλεγχο του κράτους και βαθμιαία ολισθαίνουν σε αυταρχικές εθνικιστικές παραδοχές που θυμίζουν τις απόψεις που θα εκφραστούν και στους κύκλους των Ναζί 20 χρόνια αργότερα.

Η μοιραία πολιτική συνθήκη που θα αποτρέψει τη δημοκρατική μετεξέλιξη της Αυτοκρατορίας σε κράτος ανοχής και δικαίου, είναι η βίαιη κατάληψη της εξουσίας από τους Τούρκους εθνικιστές, τους Νεότουρκους, το 1908.  Οι Νεότουρκοι ακυρώνοντας τις βασικές εσωτερικές συμβάσεις, επέλεξαν ανοιχτά και ξεκάθαρα από το 1911 την πολιτική φυσικής εξόντωσης των χριστιανικών κοινοτήτων. Πορεύτηκαν ασκώντας στο εσωτερικό της χώρας πολιτική Γενοκτονίας κατά των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυροχαλδαίων. Όσον αφορά την εξωτερική τους πολιτική συμμάχησαν με το γερμανικό ιμπεριαλισμό, προσδοκώντας τη δημιουργία μιας εκτεταμένης Παντουρκιστικής Εθνικιστικής Αυτοκρατορίας που θα ξεκινούσε από της περιοχές των Ουιγούρων της Δυτικής Κίνας και θα έφτανε μέχρι την Αδριατική Θάλασσα.

Οι εκτιμήσεις για τα πληθυσμιακά μεγέθη εκείνης της εποχής ποικίλουν. Πάντως ο Θάνος Βερέμης υποστηρίζει ότι το 1914 στη Μικρά Ασία και στην Ανατολική Θράκη μαζί με την Κωνσταντινούπολη κατοικούσαν 2.450.000 Έλληνες, 8.000.000 Τούρκοι (εννοώντας το σύνολο του μουσουλμανικού πληθυσμού, συμπεριλαμβανομένων Κούρδων, Λαζών, Κιρκασίων κ.ά.) και 1.500.000 Αρμένιοι, Εβραίοι και Βούλγαροι.

«Μικρά πλην Έντιμος» εναντίον Εθνικής Ολοκλήρωσης

Ο ελληνικός κόσμος την κρίσιμη αυτή διεθνή περίοδο, δεν φαίνεται να χαρακτηρίζεται από ομοφωνία και ενιαία αντίληψη των συμφερόντων. Στη Ελλάδα κυριαρχούν οι κρατικοδίαιτες ελίτ με πολιτικό εκφραστή το Παλάτι και το Λαϊκό Κόμμα. Αντιθέτως τα προοδευτικά αστικά ελληνικά στρώματα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας θα επενδύσουν στο βενιζελισμό. Ο Ελ. Βενιζέλος εξέφρασε την τάση για Εθνική Ολοκλήρωση γιατί -προερχόμενος από το επαναστατικό κίνημα της «αλύτρωτης» Κρήτης- κατανοούσε καλύτερα την ιστορική στιγμή, τις μεγάλες προκλήσεις, αλλά και τους πόθους των εξωελλαδικών Ελλήνων.

Η εσωτερική πολιτική ζωή της Ελλάδας είχε μπει σε δοκιμασία με την εμφάνιση αντιδιαμετρικών στρατηγικών, που θα πάρουν τη μορφή ενός θανάσιμου  Διχασμού. Η αγγλοφιλία του Βενιζέλου και η γερμανοφιλία του Μονάρχη και του Δ. Γούναρη (ηγέτη του Κόμματος Εθνικοφρόνων και ιδρυτή  του Λαϊκού Κόμματος) θα εκφραστούν εν μέσω Α’ Παγκοσμίου Πολέμου με ακραίο τρόπο. Ο παλαιοκομματισμός της Μοναρχίας θα λάβει και αντιμικρασιατικό πρόσημο από το Νοέμβριο του 1916, όταν οι παρακρατικοί «Επίστρατοι» των Γούναρη και Μεταξά, θα εξαπολύσουν πογκρόμ κατά των Ελλήνων προσφύγων από τη Μικρά Ασία και την Ανατολική Θράκη, που είχαν καταφύγει στην Ελλάδα για να αποφύγουν την πολιτική Γενοκτονίας που υλοποιούσαν ήδη οι Νεότουρκοι από το 1914 κατά των χριστιανικών πληθυσμών. Δεκάδες θα είναι οι δολοφονημένοι πρόσφυγες με την κατηγορία του «βενιζελικού».

Η τελική συμπαράταξη της Ελλάδας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό των συμμάχων  θα επιτρέψει τη συμμετοχή στα μεταπολεμικά κέρδη. Προκειμένου η περιοχή της Σμύρνης να καταληφθεί από τους Ιταλούς, οι υπόλοιποι σύμμαχοι πρότειναν την κατάληψη από τους Έλληνες. Με τον τρόπο αυτό διαμορφώνονταν ένα νέο γεωπολιτικό σκηνικό στην περιοχή, με τους Έλληνες να ελέγχουν πλέον πλήρως το Αιγαίο ως κατέχοντες και τις δύο ακτές του. Παράλληλα στην Ελλάδα αποδόθηκε και η Ανατολική Θράκη, έως την Τσατάλτζα . Φαίνεται ότι την περίοδο γύρω στο Νοέμβρη του ’20 οι Βρετανοί άρχισαν συζητούν και τη πιθανότητα δημιουργίας ελληνικού κράτους στον Πόντο, όπου θα συγκεντρώνονταν οι Έλληνες της Ρωσίας που βρίσκονταν εν μέσω του σκληρού εμφύλιου πολέμου.

Η ανατροπή των δεδομένων

Με τη Συνθήκη των Σεβρών τον Αύγουστο του 1920 θα επισφραγιστούν οι ελληνικές επιτυχίες. Δείγμα όμως του κυρίαρχου ανορθολογισμού της εποχής ήταν η απόπειρα δολοφονίας του Βενιζέλου δύο μόλις ημέρες μετά τη μεγάλη επιτυχία της ελληνικής διπλωματίας. Στο σταθμό Λυών του Παρισιού δύο απότακτοι φιλομοναρχικοί αξιωματικοί θα επιχειρήσουν να δολοφονήσουν τον Βενιζέλο. Του προκάλεσαν επιπόλαια τραύματα, όμως, όπως φαίνεται, άνοιξαν το δρόμο για τις μοιραίες εκλογές του Νοεμβρίου του 1920. Μια από τις εκτιμήσεις για τους λόγους που ο Βενιζέλος αποφάσισε τη διενέργεια εκλογών, αγνοώντας τις απόψεις των συμβούλων του, ήταν η ψυχική κατάρρευση που του επέφερε η δολοφονική επίθεση και η πρόθεσή του να επιβεβαιωθεί η πολιτική του και η συμβολή του από τους ψηφοφόρους της Ελλάδας.

Στις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου του 1920 θα υπερψηφιστεί ο αντιπολεμικός φιλομοναρχικός συνδυασμός υπό τον Δ. Γούναρη, ο οποίος πολιτεύτηκε με συνθήματα «Μικρά πλην Έντιμος Ελλάς» και «Οίκαδε», υποσχόμενος αποχώρηση της Ελλάδας από τη Μικρά Ασία.

Η πρώτη πράξη της νέας κυβέρνησης ήταν η εν γνώσει της καταστροφή των λεπτών ενδοσυμμαχικών ισορροπιών με την επαναφορά του γερμανόφιλου Βασιλιά Κωνσταντίνου. Ο Κωσταντίνος υπήρξε το κόκκινο πανί για τους συμμάχους. Θεωρούσαν ότι με τη φιλογερμανική του πολιτική την περίοδο   1914-1916 οδήγησε στις συντριπτικές ήττες των συμμάχων στο νοτιοανατολικό Μέτωπο με αποκορύφωμα τη  συντριβή τους στην Καλλίπολη.

Τα αποτελέσματα της πολιτικής τους ήταν άμεσα. Οι Ιταλοί και οι Γάλλοι απεμπολούν τις συμμαχικές τους υποχρεώσεις και αναζητούν ως συνομιλητή το περιθωριακό και αδύναμο έως τότε εθνικιστικό τουρκικό κίνημα του  Μουσταφά Κεμάλ. Οι συμμαχικές πιστώσεις παύουν. Παράλληλα στο Μέτωπο εκδιώκονται οι εμπειροπόλεμοι αξιωματικοί ως βενιζελικοί και αντικαθίστανται από απειροπόλεμους βασιλικούς. Ουσιαστικά διαλύουν το αξιόμαχο του ελληνικού στρατού, όχι μόνο με τις αποτάξεις και τις διώξεις αλλά και με την παράλογη συνέχιση των επιχειρήσεων στα βάθη της Μικράς Ασίας. Στην απόφαση του Επαναστατικού Δικαστηρίου για τους Εξ διαβάζουμε: «Αφού εστέρησαν το στράτευμα ικανών και δεδοκιμασμένων αρχηγών μονάδων και άλλων αξιωματικών και ωδήγησαν αυτό από αποτυχίαν εις αποτυχίαν κατά τας διαφόρους επιχειρήσεις, επήλθε τελικώς η μάχη του Σαγγαρίου, καθ’ ην πλέον κατεδείχθη το αδύνατον της επιβολης της Συνθήκης εις τον εχθρόν δια των όπλων.»

Οι νέοι μοναρχικοί κυβερνήτες της Ελλάδας έθεσαν τα συμφέροντα του θρόνου πάνω απ΄ τα συμφέροντα του ελληνικού λαού και της πατρίδας. Στη συνέχεια προσπάθησαν να  γίνουν πιο φιλοβρετανοί και από τους Βρετανούς και να επιδείξουν μια δουλική στάση προς αυτούς. Μάταιη όπως φάνηκε ήταν η εκδήλωση του αγγλόδουλου πνεύματος απ’ τους παλιούς γερμανόφιλους. Οι Βρετανοί, δια του φιλέλληνα πρωθυπουργού τους Λόιντ Τζορτζ, τον Ιανουάριο του ’22, έθεσαν τον  Γούναρη ενώπιον των ευθυνών του. Του ζήτησε ανοιχτά να αποπέμψει τον Κωσταντίνο για να επανέλθει σε κάποιο βαθμό η συμμαχική υποστήριξη. Όπως είπε ο ίδιος ο Λόιντ Τζορτζ στον Πατριάρχη Μελέτιο λίγο αργότερα: «Ο Βασιλεύς Κωσταντίνος εξεμηδένισε  όλας τα συμπαθείας, τας οποίας είχε η Ελλάς… Ύστερα από την Άλωσιν της Κωσταντινουπόλεως υπό των Τούρκων, η πτώσις του Βενιζέλου και η επάνοδος του Κωσταντίνου εις τον θρόνον είναι το καταστρεπτικότερον γεγονός δια τον ελληνισμόν…»

Η ήττα και η Δίκη των ενόχων

Ο Γούναρης και οι συν αυτώ απέκρυψαν από τον ελληνικό λαό τις επισημάνσεις του Βρετανού πρωθυπουργού. Για να διατηρήσουν τον Κωσταντίνο στον θρόνο απαγόρευσαν κάθε διαμαρτυρία στο εσωτερικό και άσκησαν τρομοκρατική πολιτική κατά των αντιπάλων τους με αποτέλεσμα τη δολοφονία του δημοσιογράφου Ανδρέα Καβαφάκη. Ο Γούναρης ζητούσε ανοιχτά πλέον τη δημιουργία φιλομοναρχικών παρακρατικών ομάδων υπό την επωνυμία «Κυβερνητικοί Φασίστες», εμπνεόμενος από τους Μελανοχίτωνες του Μουσολίνι. Την ίδια στιγμή οι σκέψεις για την αποχώρηση από τη Μικρά Ασία φαίνεται να κυριαρχούν στο κυβερνητικό επιτελείο.

Αντιλαμβανόμενη τις αρνητικές εξελίξεις, η κορυφαία οργάνωση των Μικρασιατών υπό την επωνυμία  «Μικρασιατική Άμυνα» ζητά την αλλαγή πολιτικής με την ανακήρυξη ξεχωριστού Ιωνικού Κράτους και τη δημιουργία  Μικρασιατικού Στρατού. Ο στρατηγος Παπούλας υπολόγιζε ότι ο στρατός αυτός θα ανέλθει σε 80.000 άνδρες. Παρότι οι σύμμαχοι στη Διάσκεψη των Παρισίων του Μαρτίου του ’22, ζητούν απ’ την Ελλάδα να συνθηκολογήσει με τον Κεμάλ και να εγκαταλείψει τη Μικρά Ασία, οι κυβερνήτες της Ελλάδας αποφασίζουν την απόρριψη των μικρασιατικών αιτημάτων και τον μη εξοπλισμό του ελληνικού πληθυσμού. Επί πλέον με το νόμο 2870/1922,  που εξέδωσαν τον Ιούλιο με τις υπογραφές των Κωνσταντίνου, Γούναρη και Ρούφου, απαγόρευσαν την έξοδο από τη Μικρά Ασία των Ελλήνων και των Αρμενίων.

Αποκορύφωμα της πολιτικής αυτής που παρέδιδε τον αφοπλισμένο χριστιανικό πληθυσμό της Ιωνίας στα εθνικιστικά τουρκικά στρατεύματα, υπήρξε η  εντολή προς τον Αρμοστή Σμύρνης Στεργιάδη να απαγορεύσει την έξοδο των πληθυσμών μετά τη νίκη των Τούρκων τον Αύγουστο του ’22. Το μόνο που απασχολούσε την κυβέρνηση Πρωτοπαπαδάκη ήταν να μη δημιουργηθεί «προσφυγικό πρόβλημα» στην Ελλάδα.

Πράξη απελπισίας, αλλά και υπονόμευση του Μικρασιατικού Μετώπου υπήρξε η μεταφορά 30.000 περίπου στρατιωτών στο θρακικό μέτωπο με στόχο την ανέφικτη κατάληψη της Κωνσταντινούπολης παρά και ενάντια στη θέληση των συμμάχων. Έτσι, ο Χατζηανέστης και η κυβέρνηση Πρωτοπαπαδάκη, κατάφεραν να αποδυναμώσουν αναιτίως το Μέτωπο. Η πολιτική τους οδήγησε στη συντριπτική ήττα.

Τα όσα ακολούθησαν ήταν εν ολίγοις νομοτέλεια και μια ελάχιστη πράξη Κάθαρσης απέναντι στη μεγάλη ιστορική Ύβριν που είχαν διαπράξει οι καταδικασθέντες. Η  προσφυγοποίηση δεκάδων χιλιάδων εξαθλιωμένων προσφύγων από τη Μικρά Ασία, θυμάτων της πολιτικής που είχε ακολουθηθεί, η Επανάσταση του Πλαστήρα, η συγκρότηση Επαναστατικού Δικαστηρίου που καταδίκασε τους πρωταίτιους της πρωτοφανούς Καταστροφής, ήταν τα αποτελέσματα της πολιτικής που είχαν ακολουθήσει όλες οι μετανοεμβριανές κυβερνήσεις.

Διαβάζοντας σήμερα προσεκτικά τα πρακτικά της Δίκης των Εξ, καθώς και την αιτιολογία του Επαναστατικού Δικαστηρίου που τους καταδίκασε, εύκολα μπορούμε να ισχυριστούμε ότι πολλές από τις πράξεις που διαπράχθηκαν κατά του μικρασιατικού ελληνισμού ήταν με απόλυτη επίγνωση του τραγικού αποτελέσματος.

19 comments so far

  1. […] Υπήρξε μεγάλο ενδιαφέρον από τους αυτούς που παρακολούθησαν την ομιλία. Στη συνέχεια ακολούθησε  συζήτηση, όπου τέθηκαν καίρια  ερωτήματα. Σημαντική θέση στη συζήτηση είχε το ζήτημα του αντιπροσφυγικού αναθεωρητισμού και ο τρόπος που εκφράζεται στις μέρες, ειδικά με την απόπειρα αναψηλάφησης της Δίκης  των Εξ. […]

  2. […] Και ένα δεύτερο άρθρο του ιδίου -Δίκη των Εξ: Κάθαρση σε Τραγωδία […]

  3. […] Και ένα δεύτερο άρθρο του ιδίου -Δίκη των Εξ: Κάθαρση σε Τραγωδία […]

  4. Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2009

    Ο ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΑΝΑΨΗΛΑΦΗΣΗ 87 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ
    Ξανά η δίκη των «έξι»

    Της ΒΑΝΑΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

    Ανοίγει, ύστερα από 87 ολόκληρα χρόνια, ο φάκελος της δίκης των έξι. Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου σε διάσκεψη κεκλεισμένων των θυρών, αποφάσισε την αναψηλάφηση της ιστορικής δίκης των πέντε κορυφαίων πολιτικών και ενός αρχιστράτηγου που καταδικάστηκαν για έσχατη προδοσία και εκτελέστηκαν ως υπεύθυνοι της μικρασιατικής καταστροφής.

    Μία από τις σημαντικότερες ιστορικές στιγμές του 20ού αιώνα, με ιδιαίτερες πολιτικές και κοινωνικές προεκτάσεις, θα αποτελέσει αντικείμενο δικαστικής διαδικασίας, αφού κρίθηκε ότι πρέπει να γίνει δεκτό το αίτημα του Μ. Πρωτοπαπαδάκη, εγγονού του εκτελεσθέντος πρώην πρωθυπουργού Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη, σύμφωνα με το οποίο υπάρχουν νέα στοιχεία που καθιστούν πρόδηλη την πλάνη περί των πραγμάτων κατά τη διεξαγωγή της δίκης το 1922 και επιβάλλουν την επανάληψή της.

    Οι αρεοπαγίτες υιοθέτησαν την εισήγηση του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθ. Κονταξή, ο οποίος είχε υποστηρίξει ότι εσφαλμένα το Ποινικό Τμήμα του ανώτατου δικαστηρίου παρέπεμψε το ζήτημα της αναψηλάφησης της δίκης στην Ολομέλεια, επειδή η σχετική απόφαση είχε ληφθεί με οριακή πλειοψηφία 3 προς 2 ψήφων. Αυτό σημαίνει ότι αναβιώνει η απόφαση του Ποινικού Τμήματος που είχε πει ναι στην επανάληψη της δίκης, με το επιχείρημα ότι έχουν αποκαλυφθεί νέα άγνωστα στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι οι εκτελεσθέντες ήταν αθώοι. Οι τρεις ανώτατοι δικαστές που συγκρότησαν την πλειοψηφία επικαλούνται κυρίως δηλώσεις που είχαν κάνει μεταγενέστερα πολιτικοί και στρατιωτικοί της εποχής εκείνης και συγκεκριμένα ένα τηλεγράφημα του Ελ. Βενιζέλου, με το οποίο ζητούσε να μη γίνει η εκτέλεση (έφτασε στην Αθήνα καθυστερημένα, 14 ώρες μετά τον τουφεκισμό των έξι) καθώς και μια ομιλία του στη Βουλή που έγινε αργότερα και μια επιστολή του στην οποία υποστήριζε ότι οι έξι ήταν αθώοι για τα εγκλήματα για τα οποία καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν.

    Στις 15 Νοεμβρίου 1992 με απόφαση έκτακτου στρατοδικείου και ύστερα από συνοπτικές διαδικασίες, οι πρώην πρωθυπουργοί της Ελλάδας Π. Πρωτοπαπαδάκης, Δ. Γούναρης, Ν. Στράτος, οι υπουργοί Γ. Μπαλτατζής, Ν. Θεοτόκης και ο στρατηγός Γ. Χατζανέστης καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν στο Γουδή. Σήμερα, η δικαιοσύνη καλείται να γράψει από την αρχή ένα σημαντικό κομμάτι της Ιστορίας, με αφορμή το αίτημα του εγγονού του Πρωτοπαπαδάκη για την αποκατάσταση και δικαίωση των θυμάτων. *

  5. […] -Δίκη των Εξ: Κάθαρση σε Τραγωδία […]

  6. […] -Δίκη των Εξ: Κάθαρση σε Τραγωδία […]

  7. Βλάσης Αγτζίδης on

    Η Δίκη των Εξι και ο Κολοκοτρώνης | Της Χριστίνας Κουλούρη
    Δημοσιεύση από τον admin την Τετάρτη, 17 Φεβρουαρίου 2010Χωρίς Σχόλια

    Της Χριστίνας Κουλούρη*

    Τον Ιανουάριο του 2008 ο Μιχάλης Πρωτοπαπαδάκης, εγγονός του Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη, πρώην πρωθυπουργού που είχε καταδικαστεί και εκτελεστεί το 1922 ως ένοχος εσχάτης προδοσίας για τη Μικρασιατική Καταστροφή, υπέβαλε στον Αρειο Πάγο αίτηση επανάληψης της περίφημης Δίκης των Εξι. Η αίτηση αιτιολογείτο με το επιχείρημα ότι νέα στοιχεία αποδεικνύουν δικαστική πλάνη. Δύο χρόνια αργότερα, τον Ιανουάριο του 2010, η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου αποφάσισε ότι αρμόδιο είναι το Ποινικό Τμήμα, που είχε ήδη λάβει απόφαση, με διαφορά μιας ψήφου, να επαναληφθεί η δίκη όχι με νέα ακροαματική διαδικασία, αλλά με συνεδρίαση για το «διά ταύτα» της υπόθεσης. Επομένως, το Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου πρόκειται να συνεδριάσει για να επανεξετάσει τα στοιχεία που οδήγησαν στην εκτέλεση των Εξι, τον Νοέμβριο του 1922, δηλαδή 87 χρόνια πριν. Η πρωτοφανής αυτή απόφαση θέτει σειρά από ζητήματα που αξίζει να συζητήσουμε, έστω και εν συντομία: Πρόκειται για νομικό, πολιτικό ή ιστορικό ζήτημα; Είναι δυνατόν δικαστικοί λειτουργοί να (ξανα)γράψουν την ιστορία; Με ποια μέθοδο θα ελέγξουν την εγκυρότητα των στοιχείων; Είναι ενήμεροι της τεράστιας βιβλιογραφίας για τη Μικρασιατική Καταστροφή, των ποικίλων ερμηνειών, αλλά και των κοινών τόπων που υπάρχουν στην ελληνική ιστοριογραφία σχετικά με τη Δίκη των Εξι; Μήπως θα αρχίσουμε να επαναλαμβάνουμε όλες τις πολιτικές δίκες στις οποίες αποδεδειγμένα υπήρξε πλάνη λόγω των εμφύλιων διχασμών που έχουν ταλαιπωρήσει τη χώρα από την εποχή της ελληνικής Επανάστασης; Θα ξαναδικάσουμε τον Κολοκοτρώνη για να τον αθωώσουμε;

    Το αίτημα για τη δικαίωση των Εξι φαίνεται αλλά δεν είναι ατομικό. Στοίχειωσε τη μνήμη της αντιβενιζελικής παράταξης, σε όλους τους μετέπειτα πολιτικούς μετασχηματισμούς της, και οδήγησε, όταν η πολιτική συγκυρία ήταν ευνοϊκή, σε ονοματοδοσία δρόμων και πλατειών με τα ονόματα των εκτελεσθέντων. Επρόκειτο για μια έμμεση δικαίωση, που οι κατά καιρούς πολιτικοί τους φίλοι πέτυχαν. Βεβαίως, ουδείς ιστορικός αμφισβήτησε ότι η Δίκη των Εξι υπήρξε πράξη «εθνικής σκοπιμότητας», όπως ο ίδιος ο Θ. Πάγκαλος παραδέχτηκε αργότερα, πράξη κάθαρσης για την τεράστια εθνική καταστροφή στη Μικρά Ασία, η απαραίτητη «θυσία» που εκτόνωσε, εκείνη τη στιγμή της βαριάς ήττας, τη δυσαρέσκεια των κατώτερων αξιωματικών και της προσφυγικής πλημμυρίδας. Η «παραδειγματική τιμωρία των εχθρών της Πατρίδος», που προωθήθηκε από το στρατιωτικό καθεστώς της «Επανάστασης του 1922», ήταν η απάντηση στο σύνθημα «Θάνατος στους προδότες», που ακουγόταν σταθερά μετά την είδηση της ήττας. Εχει επανειλημμένως γραφτεί ότι το μέρος του κατηγορητηρίου που αναφερόταν στον δόλο των κατηγορουμένων και στην εσκεμμένη παράδοση στον εχθρό μέρους της (ελληνικής) επικράτειας δεν ευσταθούσε από ποινική άποψη. Η Σμύρνη και η Δυτική Μικρά Ασία δεν αποτελούσαν ελληνικό έδαφος τη στιγμή της συντριβής, εφόσον δεν είχε γίνει προσάρτηση αυτών των εδαφών στην ελληνική επικράτεια και η Συνθήκη των Σεβρών ήταν ακόμη μια υπόσχεση και όχι καθεστώς.

    Σε μια παρόμοια συγκυρία ωστόσο, η αξιολόγηση των πράξεων δεν γίνεται με βάση τυπικά ποινικά κριτήρια. Ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει τις τεράστιες πολιτικές ευθύνες των πρωταιτίων της Καταστροφής, έστω κι αν θα πρέπει να περιληφθούν ως υπαίτιοι και πολλοί άλλοι εκτός από τους Εξι. Προφανώς στη Μικρά Ασία δεν ηττήθηκαν μόνον ο Χατζανέστης και ο Πρωτοπαπαδάκης. Ηττήθηκε η ελληνική Μεγάλη Ιδέα και η απερίσκεπτη αλυτρωτική πολιτική· ηττήθηκε η χώρα που είχε εισέλθει στον πόλεμο διχασμένη, θυσιάζοντας στην εσωτερική πολιτική διαμάχη το κοινό συμφέρον.

    Αυτά είναι γνωστά. Τι καινούργιο λοιπόν μπορεί να φέρει μια απόφαση, η όποια απόφαση, ενός δικαστηρίου για ένα ιστορικό γεγονός που συνέβη τόσες δεκαετίες πριν; Οπωσδήποτε δεν θα προσθέσει κάτι στις ιστορικές μας γνώσεις. Εξάλλου, η απόφαση δεν θα έχει νομικό αλλά σαφώς πολιτικό περιεχόμενο, όπως ξεκάθαρα έχει φανεί από τις έντονες διαμαρτυρίες των προσφυγικών οργανώσεων, που θεωρούν ότι αναψηλάφηση της Δίκης των Εξι προσβάλλει τη μνήμη τους και αναβιώνει τον Διχασμό. Στην ουσία, πρόκειται για επαναδιαπραγμάτευση- για μία ακόμη φορά- της θέσης μέσα στην εθνική ιστορία ομάδων με διαφορετικές εθνοτοπικές αναφορές. Η εθνική ιστορία έχει συντεθεί μέσα από συμβιβασμούς που επιτρέπουν σε όλες τις τοπικές κοινότητες, από τον Μοριά μέχρι τη Θράκη, να αναγνωρίζουν τον εαυτό τους. Ολες αυτές οι κοινότητες ωστόσο διεκδικούν πρωταγωνιστική θέση στο εθνικό αφήγημα. Ας θυμηθούμε την επικράτηση των Καλαβρυτινών έναντι των Μανιατών ως προς τον τόπο έναρξης του Αγώνα του 1821. Δεν είναι τυχαίο ότι ακούστηκαν φωνές που ζητούσαν η πόλη της Πάτρας, τόπος καταγωγής του Δ. Γούναρη, να διεκδικήσει αυτή και τη δική του δικαστική δικαίωση. Η επανάληψη της Δίκης των Εξι ξαναφέρνει λοιπόν στο προσκήνιο τη σύγκρουση Ελλαδιτών και προσφύγων, μια σύγκρουση που έχει καθορίσει την προσφυγική μνήμη, καθώς και το αίσθημα αποκλεισμού της προσφυγικής μνήμης από την επίσημη ιστορία.

    Αφετέρου, η επανάληψη μιας δίκηςθέτει το εύλογο ερώτημα γιατί δεν έχει συμβεί κάτι ανάλογο με τόσες άλλες δίκες για «προδοσία» βάσει πολιτικών φρονημάτων στη μετεμφυλιακή Ελλάδα. Αλλά χρειάζεται άραγε ο Νίκος Μπελογιάννης, που οδηγήθηκε στο εκτελεστικό απόσπασμα το 1952, μια νέα δικαστική απόφαση που να τον αθωώνει; Εξαρτάται από ένα δικαστήριο η ετυμηγορία της Ιστορίας;

    *Η κυρία Χριστίνα Κουλούρη είναι καθηγήτρια Νεότερης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Πελοποννήσου.

    http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=72&artid=315345&dt=14/02/2010

  8. […] Ένα καλό άρθρο, για τη σημασία της αναψηλάφησης της Δίκης των Εξ και του δεξιού ιστορικού αναθεωρητισμού που μας […]

  9. […] -Δίκη των Εξ: Κάθαρση σε Τραγωδία […]

  10. […] 1.45 το μεσημέρι.  Οι προσπάθειες για αναψηλάφηση της Δίκης των Εξ, που συγκροτούν την πλέον προκλητική […]

  11. […] -Δίκη των Εξ:  Κάθαρση σε Τραγωδία […]

  12. Χ.Β.ΚΑΠΕΡΩΝΗΣ on

    Η ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΕΞΙ

    ΕΞ ΑΦΟΡΜΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΜΕΝΗΣ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΤΩΝ ΕΞΙ ,ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΗ ΜΟΥ ΓΝΩΜΗ ΩΣ ΑΠΟΓΟΝΟΣ ΚΑΙ ΕΓΩ [ΕΓΓΟΝΟΣ] ΑΝΑΠΗΡΟΥ – ΘΥΜΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΥ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΄
    ΕΛΥΣΕ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΑ ΤΡΕΧΟΝΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥ ΤΗΣ, ΚΑΙ ΒΑΛΘΗΚΕ ΝΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΥΣΤΕΡΟΦΗΜΙΑ ΣΥΓΓΕΝΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΩΝ ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΩΝ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΙΣΕΙ Η ΡΕΤΣΙΝΙΑ ΤΗΣ ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΔΙΑ ΤΟΥ ΤΥΦΕΚΙΣΜΟΥ.
    ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΚΥΡΙΟΙ ΖΗΤΩ ΝΑ ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΕΙ Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ, ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ[ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ] ΤΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ, ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ, ΤΟΥ ΠΑΥΣΑΝΙΑ ,ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΙΘΑΝΟΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΜΟΥ ,ΚΑΙ ΣΤΕΡΗΘΗΚΑΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ
    ΠΡΟΠΑΝΤΩΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥ ΕΦΙΑΛΤΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΗΛΙΟΥ ΓΟΥΣΗ. ΝΑ ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΟΥΝ ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΤΩΝ ΔΟΣΙΛΟΓΩΝ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ, ΤΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ ΠΟΛΕΜΟΥ, ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΙΚΑΣΑΝ ‘’ΑΔΙΚΑ’’ ΤΟΥΣ ΚΑΥΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΑΝΑΠΑΥΜΟ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ.
    ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΕΝΑ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΞΑΝΑΓΡΑΦΤΕΙ ΠΑΛΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΟΠΩΣ ΤΗ ΘΕΛΟΥΜΕ, ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΜΑΣ.. ΝΑ ΠΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΣΤΟΝ ΗΡΩΑ ΠΑΠΠΟΥ ΜΟΥ ΕΚΕΙ ΨΗΛΑ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ, ΟΤΙ ΓΙΑ ΤΑ ΟΣΑ ΠΕΡΑΣΕ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΗΣΕ ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΠΟΛΕΜΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΙΔΑΝΙΚΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ,ΟΤΙ, ΜΑΛΛΟΝ ΑΥΤΟΣ ΕΦΤΑΙΓΕ ΠΟΥ ΕΠΕΣΕ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ,ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΕΞΙ ΠΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΚΑΝ. ΕΦΤΑΙΞΕ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΔΕΙΛΟΣ ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΡΙΨΑΣΠΙΣ ΚΑΙ ΛΙΠΟΤΑΚΤΗΣ. ΕΦΤΑΙΞΑΝ ΟΙ ΞΕΡΙΖΩΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑΣ ΠΟΥ ΕΦΥΓΑΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΜΕΝΕΣ ΕΣΤΙΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΑΘΙΣΑΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΩΣΟΥΝ ΟΙ ΕΞΙ.
    ΓΙΑΤΙ ΤΟΥΣ ΞΥΝΕΤΕ ΠΛΗΓΕΣ? ΓΙΑ ΜΙΑ ΥΣΤΕΡΟΦΗΜΙΑ? ΜΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΚΡΙΝΕ ΚΑΙ ΣΕ ΕΝΑΝ ΕΚΑΣΤΟ ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΕ? ΜΕ ΠΟΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΔΙΚΑΣΟΥΜΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΓΕΝΙΑ? ΤΟΣΗ ΥΠΕΡΟΨΙΑ ΜΑΣ ΔΙΑΚΑΤΕΧΕΙ?
    ΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΚΑΠΟΙΟΙ ΝΟΜΙΣΑΝ ΟΤΙ ‘’ΞΕΧΑΣΤΗΚΑΜΕ’’ ΚΑΙ ΛΑΘΡΑ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΝΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΗΣΟΥΝ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥΣ. ΤΟΥΣ ΛΕΓΩ ΟΤΙ ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΟΥΣ ΝΑ ΤΟ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ‘’ΕΓΩ ΠΑΝΤΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΑΛΛΑΖΑ’’ ΘΑ ΤΟ ΤΙΜΟΥΣΑ ΟΠΟΙΟ ΚΑΙ ΝΑ ΗΤΑΝ, ΑΛΛΑ ΘΑ ΣΙΩΠΟΥΣΑ Η ΘΑ ΕΛΕΓΑ ΕΦΤΑΙΓΑΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΑΥΤΗ.
    ΘΕΛΟΥΝ ΜΑΛΛΟΝ ΝΑ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ ΑΤΑΡΑΧΑ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΚΑΚΗ ΦΗΜΗ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΤΟΥΣ. ΑΝ ΤΩΡΑ ΒΡΟΥΝ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΣΤΟ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑ ΤΟΥΣ -ΑΛΛΩΣΤΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΛΕΙΨΑΝ ΟΙ ΑΣΠΑΛΑΚΕΣ – ΤΟΤΕ ΙΣΩΣ ΘΑ ΤΟ ΠΕΤΥΧΟΥΝ ΕΥΚΟΛΟΤΕΡΑ ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΣΑΝ ‘’ΦΑΡΣΑ’’ ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΟΥΝ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ.
    ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΚΑΤΑΠΙΟΥΜΕ ΚΙ’ΑΥΤΟ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ‘’ΣΥΝΩΣΤΙΣΜΟΥ’’ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ. Ε ΟΧΙ ΔΑ.

    ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ . ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΡΩΤΑΤΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΞΙ ΑΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΞΑΝΑΔΙΚΑΣΤΟΥΝ? ΘΑ ΔΕΧΟΤΑΝ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΠΑΡΩΔΙΑ? ΚΑΙ ΠΟΙΟ ΞΕΡΕΙ ΑΝ ΜΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΔΕΝ ΛΥΤΡΩΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΥΨΕΙΣ ,Η ΕΘΕΣΑΝ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΩΣ ΘΥΣΙΑ ΕΞΙΛΕΩΣΗΣ ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ, ΘΕΩΡΩΝΤΑΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ. ΚΑΙ ΤΑ ΟΣΑ ΤΡΑΓΙΚΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ.
    ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΙΚΑΙΟΙ -ΝΟΜΙΖΩ- ΟΤΙ ΔΕΝ ΞΕΠΟΥΛΗΣΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΟΠΩΣ ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΔΙΑΔΟΧΟΙ ΤΩΝ ΑΛΛΑ ΝΟΜΙΣΑΝ ΟΤΙ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΩΣΟΥΝ .ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΟΥΛΗΣΑΝ ΟΜΩΣ. ΛΑΘΗ ΤΡΑΓΙΚΑ ΕΚΑΝΑΝ, ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΛΗΨΕΙΣ ΕΚΑΝΑΝ ,ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΛΑΒΩΣΑΝ, ΚΑΙ ΠΛΗΡΩΣΑΝ ΓΙ’ΑΥΤΑ . ΙΣΩΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΩΝ ΓΕΝΕΩΝ, ΙΣΩΣ ΝΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΘΕΙ ΤΟ ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΥ ΑΙΣΘΗΜΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΑΝ ΙΣΩΣ ΜΟΙΡΑΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΘΥΣΙΑ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ
    ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΟ ΥΠΝΟ ΚΑΙ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΤΑΡΑΖΕΤΕ. ΙΣΩΣ ΝΑ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΑΝΑΠΑΥΘΟΥΝ .ΤΟΣΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ ΝΟΙΩΘΕΤΕ?

    ΚΑΙ ΕΝΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ . ΑΝ ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΕΙ Η ΔΙΚΗ ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΝΑ ΚΑΛΕΣΕΤΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΕΜΑΛ ΝΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙ.
    ‘’ ΝΤΡΟΠΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ’’ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΚΑΙ Ο ΝΟΤΗΣ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ ΣΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ.
    Η ΄΄ ΕΒΓΑΛΕ ΒΡΩΜΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΟΤΙ ΞΟΦΛΗΣΑΜΕ’’

    ΟΧΙ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ,ΘΑ ΠΑΘΕΙ ΠΑΡΑΚΡΟΥΣΗ ΚΑΙ Η ΝΕΜΕΣΗ ΜΆΥΤΑ ΠΟΥ ΓΙΝΟΝΤΑΙ.-

    Χ.Β.ΚΑΠΕΡΩΝΗΣ

  13. […] σημασία της προσπάθειας αθώωσης διαβάστε το κείμενο: -Δίκη των Εξ: Κάθαρση σε Τραγωδία καθώς και το: -Ιδεολογικές αγκυλώσεις και η «δίκη […]

  14. mr-ίδης on

    Αναδημοσιεύτηκε στο Αντίβαρο:

    http://www.antibaro.gr/node/1786

    —————————————————

    Δείτε σε ένα ακροδεξιό ιστολόγιο του Λάος ένα μνημειώδες φιλο-γουαναρικο, φιλο-μεταξικό απολογητικό της πολιτικης των Εξ κείμενο:

    http://melostisneos.wordpress.com/2011/03/16/%CF%84%CE%BF-%CF%84%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%BF-%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%BF%CF%83-%CF%84%CE%B7%CF%83-%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B7%CF%83-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B5%CE%BE%CE%B9-%CE%B1%CF%80%CE%BF/

  15. […] “Δίκη των Εξ¨ και η επιτυχημένη προσπάθεια κάποιων κύκλων εντός […]

  16. […] ημάς Ανατολής.    Για άλλη μια φορά μας θυμίζει το έγκλημα που διεπράχθη τότε από τις κρατικοδίαιτες ελίτ της Παλαιάς Ελλάδας […]

  17. […] -Δίκη των Εξ:  Κάθαρση σε Τραγωδία […]


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: