-Και πάλι για τη Δίκη των Εξ… και τους Πόντιους της Αμερικής!

Μετά από πρόσκληση του καλού φίλου Γιώργου Μπέρτζου, διευθυντή του «Αδέσμευτου Τύπου»,  ο οποίος ήθελε να καλύψει το 19ο Συνέδριο της Παμποντιακής Ομοσπονδίας ΗΠΑ-Καναδά, σύνταξα το παρακάτω κείμενο, το οποίο και δημοσιεύτηκε,  κατά το μεγαλύτερο μέρος, την Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2009.

 Η εφημερίδα έκρινε καλό να προβάλλει ιδιαιτέρως το Ψήφισμα για την αναψηλάφηση της Δίκης των Εξ.

0002______

Το 19ο Συνέδριο των Ποντίων ΗΠΑ-Καναδά

Με αφορμή την πρόσκληση να συμμετάσχω ως εισηγητής στην εναρκτήρια τελετή του 19ου Συνεδρίου των ομογενειακών οργανώσεων, που είναι ενταγμένες στην Παν-Ποντιακή Ομοσπονδία Η.Π.Α. και Καναδά, βρέθηκα  στο Μοντρεάλ της γαλλόφωνης περιοχής του Καναδά. Το συνέδριο της Παμποντιακής Ομοσπονδίας ΗΠΑ και Καναδά αποτελεί την κορυφαία πολιτική εκδήλωση του οργανωμένου Ποντιακού Ελληνισμού των ΗΠΑ και Καναδά.

Τη διοργάνωση του συνεδρίου και την φιλοξενία των επισκεπτών και των συνέδρων ανέλαβε ο εξαιρετικός σύλλογος της πόλης, που φέρει τον τίτλο “Εύξεινος Πόντος” και η δραστήρια νεολαία του.

Στο συνέδριο, που έλαβε χώρα την περίοδο 9-11 Οκτωβρίου, συμμετείχαν οι εξής φορείς: 

  • Pontian Society “Akritai” of Philadelphia, PA
  • Pontian Society “Komninoi” of New York, NY
  • Pontian Society “Pontos” of Norwalk, CT
  • Association Pontiene de Montreal “Efxinos Pontos”, Quebec, Canada
  • “Komnini” Pontian Club of Ohio, OH
  • Pontian Society “Phoenix” of Cleveland, OH
  • Pontian Society of Chicago “Xeniteas”, IL
  • Holy Institution Panagia Soumela 
  • Brotherhood Pontion Toronto “Panagia Soumela”, Ontario, Canada

Ψηλό επίπεδο προβληματισμού

Η εισήγησή μου είχε τίτλο: Ποντιακός ελληνισμός και κρατικές συγκροτήσεις. Από την Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας έως το κίνημα για τη δημιουργία της ελληνικής Δημοκρατίας του Πόντου και τις Αυτόνομες Ελληνικές Σοβιετικές Περιοχές του Μεσοπολέμου.”

Την προγενέστερη ιστορική περίοδο κάλυψε ο επίτιμος πρόεδρος της Ομοσπονδίας ΗΠΑ-Καναδα Χρήστος Γαλανίδης, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα: «Το αρχαίο βασίλειο του Πόντου (363 π.Χ.–64 μ.Χ.)»

Κατά την διάρκεια αυτού του τριημέρου, συναντήθηκαν οι Πόντιοι της Βόρειας Αμερικής για να ενημερωθούν και να ενημερώσουν, για να σφυρηλατήσουν τους κοινωνικούς τους δεσμούς, για να παρουσιάσουν το έργο τους και να εκτιμήσουν το έργο των άλλων σωματείων και φορέων, και κυρίως για να αναλύσουν σκέψεις και απόψεις και για να συνθέσουν αποφάσεις και ψηφίσματα που θα οδηγήσουν τον Ποντιακό Ελληνισμό με σύμπνοια και όραμα σε δρόμους καταξίωσης και δικαίωσης.

 Ο προβληματισμός που αναπτύχθηκε ήταν καθαρός, απαλλαγμένος από τις στρεβλώσεις που συναντάς σήμερα στην Ελλάδα. Η έλλειψη εσωστρέφειας στην ομογένεια και η ύπαρξη συνολικής αντίληψης των πραγμάτων στο παγκόσμιο χωριό, χωρίς τις δικές μας γκρίνιες, μιζέριες και εγωισμούς,  οδηγεί στη διατύπωση των θέσεων με ξεκάθαρο, απροκατάλυπτο λόγο. 

Ένα από τα μεγάλα ζητήματα που απασχόλησε το Συνέδριο ήταν αυτό της αναγνώρισης της Γενοκτονίας που υπέστη ο ελληνισμός της Ανατολής από τον τουρκικό εθνικισμό στις αρχές του 20ου αιώνα.

Ζητήθηκε «…η διεθνής αναγνώριση της γενοκτονίας που υπέστη ο Ελληνισμός του Πόντου την περίοδο 1916-1923 και η ταυτόχρονη καταδίκη της Τουρκίας».

 –Ζητήθηκε από την ελληνική πολιτεία να ανεγείρει άμεσα εθνικό μνημείο για τα θύματα όλων των γενοκτονιών σε κεντρικό σημείο των Αθηνών. Έλληνες πολίτες, χριστιανικού ή εβραϊκού θρησκεύματος, έχουν υποστεί διαχρονικά τις πιο φρικαλέες εξοντώσεις. Πόντιοι, Μικρασιάτες, Θρακιώτες, κ.ά. στην πρώτη κατηγορία υπέστησαν το απεχθέστερο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, το έγκλημα της γενοκτονίας, από τους Τούρκους, Βουλγάρους, Ναζί και άλλους και Εβραίοι συμπατριώτες μας στην δεύτερη κατηγορία από τους Ναζί.  Η συνολική αντιμεπώπιση και καταδίκη της πρακτικής της Γενοκτονίας αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι ομογενείς συμπατριώτες μας  αντιμετωπίζουν τα μεγάλα αυτά ιστορικά γεγονότα μάσα από μια παγκόσμια ματιά, όντας απαλλαγμένοι από τα δεσμά του τοπικισμού.

 –Εκφράστηκε επίσης αλληλεγγύη στον κυπριακό λαό με λύση δίκαια και βιώσιμη, λύση που να εγγυάται την ειρηνική συνύπαρξη και πρόοδο όλων των αυτοχθόνων κατοίκων του νησιού, όλων των Κυπρίων. Κάτι βέβαια που απαιτεί την άμεση και μόνιμη απόσυρση όλων των κατοχικών στρατιωτικών δυνάμεων και όλων των εποίκων. 

Ζητήθηκε επίσης η άμεση αποκατάσταση του ιστορικού, εκκλησιαστικού, ηγετικού και πνευματικού ρόλου του Οικουμενικού Πατριαρχείου.  Ζητήθηκε η  άμεση επαναλειτουργία της Σχολής της Χάλκης καθώς και επαναλειτουργία της Αγίας Σοφίας ως εκκλησίας και η  αποκατάσταση όλων των ιστορικών Μονών του Πόντου, της Καππαδοκίας και άλλων περιοχών της Μικράς Ασίας. 

-Το συνέδριο επέδειξε μέριμνα για τον πολιτιστικό πλούτο που αποτελεί η ποντιακή διάλεκτος. Αφού διαπιστώθηκε ότι η ελληνική πολιτεία έχει παραγνωρίσει την ύπαρξη της ποντιακής διαλέκτου ζητήθηκε η δημιουργία και η προώθηση προγραμμάτων και κέντρων εκμάθησης και διατήρησης αυτής της διαλέκτου.

 Μια από τις εξαιρετικά σημαντικές παρεμβάσεις του Συνεδρίου υπήρξε το Ψήφισμα για την επιχειρούμενη « Επαναψηλάφηση της Δίκης των Εξ» από τους απογόνους των υπευθύνων της Καταστροφής του Ελληνισμού της Ανατολής.  

Ψήφισμα για την Επαναψηλάφηση της Δίκης των Εξ

 «Με αφορμή την προσφυγή στον Άρειο Πάγο με την οποία ζητείται η αναψηλάφηση της Δίκης των Εξ, θεωρούμε, εξαιρετικά άστοχη τη διαδικασία προκειμένου μάλιστα για δίκη που δεν είχε ποινικό αλλά πολιτικό χαρακτήρα. Διότι και σ’ αυτή την περίπτωση, η αναψηλάφηση θα έχει πολιτικό χαρακτήρα και θα διχάσει για άλλη μια φορά τον ελληνισμό. 

Δηλώνουμε ότι η απόπειρα αναψηλάφησης της Δίκης των Εξ που επιχειρείται στην Ελλάδα από διάφορους κύκλους είναι άτοπη και προσβλητική για τους απογόνους των θυμάτων της πολιτικής των Εξ. Η πολιτική που άσκησαν από τον Νοέμβριο του 1920 έως και το Σεπτέμβριο του 1922 χαρακτηριζόταν από εμπάθεια, συνειδητή υποβάθμιση της θέσης της Ελλάδος από το συμμαχικό στρατόπεδο, περιφρόνηση των Ελλήνων της υπό διάλυση Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που είχαν υποστεί ήδη την πολιτική γενοκτονίας από τους Νεότουρκους. Ως απόγονοι των θυμάτων της Γενοκτονίας που συνέβη στον Πόντο και της  Μικρασιατικής Τραγωδίας, θεωρούμε ιταμή και απαράδεκτη πρόκληση στη μνήμη των χιλιάδων νεκρών την επιχειρούμενη, μέσω δίκης, «αθώωση» των υπευθύνων της μεγαλύτερης καταστροφής, που υπέστη ποτέ το ελληνικό έθνος. Οποιαδήποτε παρόμοια διαδικασία μας βρίσκει αντίθετους και δηλώνουμε ότι θα προστατεύουμε τη μνήμη των προγόνων μας με κάθε νόμιμο μέσο. 

Κάνουμε έκκληση στην ολομέλεια του Αρείου Πάγου να απορρίψει κάθε εισήγηση για αναψηλάφηση της Δίκης, αφήνοντας την όποια απόφαση στην αδέκαστη κρίση της ιστορίας.»

P1050605__

7 comments so far

  1. Δημήτρης Μαυρίδης on

    Συμφωνώ,σε γενικές γραμμές,με το παραπάνω ψήφισμα.Παρακολούθησα και την εκπομπή του κ. Σαββίδη και είμαι βέβαιος ότι πρόκειται για συζήτηση «περί όνου σκιάς»,δεν υπάρχει δικαστική πλάνη και οι δικαστές δεν μπορούν να γίνουν ιστορικοί.Αλλά και η αναβίωση του διχασμού είναι κάτι παράλογο,ενώ τέτοια πάθη αποπροσανατολίζουν.Ας αφήσουμε το θέμα στους ιστορικούς.

  2. Κύριε Αγτζίδη,
    Όπως σας είπα, κατά τη συζήτησή μας πριν μερικές μέρες, η επαναφορά των όρων «προσφυγικός» και «αντιπροσφυγικός» μου φαίνεται ότι αναβιώνει ένα ακόμη διχασμό στη μόνιμα διχασμένη ελληνική κοινωνία. Ωστόσο, η ανάλυσή σας η σχετική με το «προσφυγικό κίνημα» και τον «αντιπροσφυγικό αναθεωρητισμό» είναι πολύ ενδιαφέρουσα και μάλιστα πολλαπλώς χρήσιμη, αν λάβουμε υπ΄ όψη τη διάδοση που απολαμβάνουν οι αναθεωρητικές της ιστορίας αντιλήψεις στην ελληνική κοινωνία.
    Το γεγονός είναι ότι παραμένουν ακόμη οι αντινομίες, που χαρακτήριζαν τον πάλαι ποτέ Ανατολικό Ελληνισμό σε σχέση με το Νέο Ελληνικό Κράτος, το οποίο όπως και σεις σωστά παρατηρείτε, ιδρύθηκε στις παρυφές και στο περιθώριο του τότε ελληνικού κόσμου. Οι αντινομίες σχηματοποιούνται ιδεολογικά από το γεγονός ότι το Νέο Ελληνικό Κράτος ιδρύθηκε κάτω από την ιδεολογική κυριαρχία των δυτικών, ως πραγμάτωση της ρομαντικής αντίληψής τους για αναβίωση της κλασσικής ελληνικής αρχαιότητας. Πρόκειται για ένα αλλοτριωτικό εκσυγχρονισμό εκ των άνω και την υιοθέτηση αλλότριων θεσμών και μορφών διοίκησης.
    Στην καθ΄ ημάς Ανατολή, όμως, συνεχίζεται και μετά την ίδρυση του Νέου Ελληνικού Κράτους, η ανάπτυξη ενός εκσυγχρονισμού ο οποίος δεν υποκαθιστά την παράδοση και συμβιώνει με αυτήν. Απέναντι, λοιπόν, στην πολιτική και εθνικιστική μορφή της Μεγάλης Ιδέας οι Ρωμηοί της Ανατολής προβάλουν τη βυζαντινή οικουμενική αντίληψη.
    Κατά τη γνώμη μου, λοιπόν, το θέμα, που έχει άμεση σχέση με την κατανόηση της ταυτότητάς μας και την υπέρβαση της κρίσης της, έχει πολιτισμική βάση. Στην ουσία πρόκειται για τη σχέση μας με τη Δύση και το πόσο είναι δυνατόν να προσεγγίσουμε την ιστορική παράδοση. Με άλλα λόγια, μπορούμε να πούμε ότι η πρόσληψη του Βυζαντίου και του λαϊκού πολιτισμού μας αποτελούν το κλειδί για να μπορέσουμε να αρχίσουμε να κατανοούμε το πρόβλημα. Πολλοί θα μας πουν ότι αυτά είναι πράγματα ξεπερασμένα, που σήμερα είναι δύσκολο να ανιχνευθούν. Ωστόσο, αν θέλουμε σοβαρά να προσεγγίσουμε την ταυτότητά μας και να διατηρήσουμε την ιστορική μνήμη οφείλουμε να τα αναζητήσουμε.

    • Βλάσης Αγτζίδης on

      Έχετε δίκιο στην επισήμανσή σας κ. Μαυρίδη. Όμως, δεν μπόρεσα να βρω καταλληλότερους όρους για να απεικονίσω τις συγκεκριμένεις σχέσεις, τα ρεύματα σκέψεις και τις δραστηριότητες που απορρέουν απ’ αυτά…

      Απ’ την άλλη, φαίνεται ότι ο διχασμός δεν έχει τελειώσει! Εφόσον δεν βιώνουμε μια νέα ιστορική αφήγηση για τη σύγχρονη ιστορία, βασισμένη σε κοινά αποδεκτές συμβάσεις. Δεν έχουμε ακόμα την ευτυχία να είναι οι συνθέσεις ο κοινός τόπος. Αντίθετα συναντάμε με διαρκώς αυξανόμενη ένταση την επαναφορά ακραίων εκδοχών, που υποβαθμίζουν τη σημασία του ελληνισμού της καθ’ ημάς Ανατολής και αναδεικνύουν απαράδεκτες ιστορικές ερμηνείες.

      Ακόμα και η προσπάθεια αναψηλάφησης της Δίκης των Εξ εντάσσεται στο κλίμα αυτό: Δηλαδή της εξάλειψης των ευθυνών για την Ήττα, την καλλιέργεια της εντύπωσης ότι υπεύθυνος ήταν η «ιμπεριαλιστική πολιτική» (όπως ισχυριζόταν το ΚΚΕ) ή «η αποικιακή πολιτική» (όπως υποστήριζε ο Ι. Μεταξάς) και την εν τέλει στρογγυλοποίηση της ιστορίας εις βάρος των Ελλήνων της Ανατολής με την εξαφάνισή τους από τη νεοελληνική αντίληψη περί σύγχρονων ιστορικών γεγονότων. Μ’ ένα περίεργο τρόπο το παλιό αντιπολεμικό “βασιλο-κομμουνιστικό” Μέτωπο του 1919-1920, επανέρχεται σήμερα με ιδιαίτερη σφοδρότητα και θράσος….

  3. […] -Και πάλι για τη Δίκη των Εξ… και τους Πόντιους της Αμε… […]

  4. […] -Και πάλι για τη Δίκη των Εξ… και τους Πόντιους της Αμε… […]

  5. […] -Και πάλι για τη Δίκη των Εξ… και τους Πόντιους της Αμε… […]


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: