Αρχείο για την κατηγορία ‘Ποίηση’
ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ 100 χρόνια από τη γέννησή του

Το 2011 κηρύχθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού έτος Ελύτη, καθώς φέτος συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από τη γέννηση του νομπελίστα ποιητή. Με αφορμή το γεγονός αυτό, στο πλαίσιο ενός ευρύτερου αφιερώματος στον ποιητή προσπάθησα να περιγράψω το περιβάλλον μέσα στο οποίο έζησε και δημιούργησε
Το πολιτιστικό περιβάλλον του Οδυσσέα Ελύτη
1911
Μεγάλη μεταρρύθμιση του Ελληνικού Πανεπιστημίου. Αναθεωρήθηκε το γερμανικό μοντέλο που ίσχυε από το 1837. Θεσμοθετήθηκε η αυτονομία του Πανεπιστημίου και καταργήθηκε η κρατική παρέμβαση στην εκλογή καθηγητών. Ο συμβολισμός επηρεάζει αρκετούς ποιητές (Φιλύρας, Ουράνης, Λαπαθιώτης, Καρυωτάκης, Άγρας, Παπανικολάου, Πολυδούρη κ.ά.) οι οποίοι συγκροτούν μια διακριτή τάση η οποία ονομάστηκε «νεοσυμβολιστική», «νεορομαντική» ή ακόμα και «μετασυμβολιστική». [Το ρεύμα του Συμβολισμού (Symbolism) δημιουργήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και εξέφρασε την αντίδραση προς την κυριαρχία της φυσιοκρατικής και πραγματιστικής ματιάς στη λογοτεχνία και την τέχνη. To μανιφέστο του (Manifeste du Symbolisme) συντάχθηκε από τον Έλληνα Jean Moréas. Ο συμβολισμός, στη θέση του ρεαλιστικού πρότεινε το φανταστικό, το όνειρο ίσως και το μεταφυσικό. Το κίνημα του συμβολισμού έχει τις ρίζες του στα Άνθη του κακού του Κ. Μποντλέρ]
Μια άγνωστη εκδοχή της Διεθνούς
Το 1990 είχα πρωτοδημοσιεύσει στο βιβλίο μου “Ποντιακός ελληνισμός. Από τη γενοκτονία και το σταλινισμό στην περεστρόϊκα“ δύο άγνωστες εκδοχές του ύμνου της Διεθνούς (στα ποντιακά και στη δημοτική), όπως δημιουργήθηκαν στην ΕΣΣΔ. Τα στοιχεία αυτά δημοσιεύτηκαν με πληρέστερη τεκμηρίωση και το 1997 στο βιβλίο μου με τίτλο “Παρευξείνιος Διασπορά. Οι ελληνικές εγκαταστάσεις στις βορειοανατολικές περιοχές του Εύξεινου Πόντου“.
Mε αφορμή την παρουσίαση στις 18 Σεπτεμβρίου του νέου μου βιβλίου “Κόκινος Καπνας και ο ελληνισμός του Καυκάσου” στο “Στέκι Πολιτών” στην Κατερίνη , ο φιλόλογος Νίκος Αποστολίδης ανέλαβε να παρουσιάσει τα άγνωστα πολιτικά ποντιακά τραγούδια με πρώτη την Κομμουνιστική Διεθνή, όπως τραγουδήθηκε από τους σοβιετικούς Πόντιους.
Η εκτέλεση του ύμνου της Διεθνούς από τον Αποστολίδη βασίστηκε στους στίχους που είχα εντοπίσει και δημοσιεύσει, σε μια προσπάθεια να παρουσιαστούν ενιαία οι δύο ελληνικές σοβιετικές εκδοχές της Διεθνούς: στα ποντιακά και στη δημοτική.
Από το βιβλίο “Παρευξείνιος Διασπορά” αντλήθηκαν τα παρακάτω ιστορικά στοιχεία:
-Η Κέρκυρα, ο κύριος Κόϊνερ, ο Δραγούμης και το τέλος των διακοπών
Ένα μέρος των διακοπών του φετινού καλοκαιριού έγινε στην Κέρκυρα. Οι διακοπές στην Κέρκυρα
είχαν έναν πιο προσωπικό χαρακτήρα αναζήτησης και υπέρβασης των πάγκοινων στερεοτύπων που χαρακτηρίζουν τη δικιά μας μεταπολιτευτική γενιά. Το νησί αυτό είναι ένας ιδιαίτερος τόπος, τόσο όσον αφορά τη φύση την ίδια, όσο κι αυτή των ανθρώπων. Θα άξιζε να μελετηθεί επισταμένως η διαφορά που δημιούργησε στο χαρακτήρα των κατοίκων της, αλλά και στα κοινωνικά πρότυπα, το ευτύχημα της μη ισλαμικής κατάκτησης της νήσου από τους Οθωμανούς. Παρότι βέβαια και οι Ενετοί κατακτητές υπήρξαν ιδιαιτέρως σκληροί και καταπιεστικοί κατά του ελληνορθόδοξου πληθυσμού.
Σχόλια (3)





