Σεμινάριο Ιστορίας και Λαογραφίας για τον Πόντο

Την Κυριακή 4 Μαρτίου [7.30 μ.μ. αίθουσα (7) των Παλαιών Σφαγείων Δήμου Μοσχάτου-Ταύρου οδός Επταλόφου] θα συνεχιστεί το Σεμινάριο Ιστορίας και Λαογραφίας που διοργανώνει ο δραστήριος Όμιλος Σέρρα, που εξειδικεύεται στον ποντιακό χορό.  

Η δική μου συμβολή έγκειται στη παρουσίαση της ιστορίας του ποντιακού ελληνισμού, ως τμήμα φυσικά ενός ευρύτερου πλαισίου, με τέσσερεις ομιλίες.

Στο παρακάτω πρόγραμμα, όπως συντάχθηκε από τους υπευθύνους της “Σέρρας”, παρουσιάζεται αναλυτικά η θεματολογία:

Φωτογραφίζοντας τον Αη Νικόλα στο Μανχάταν, στη σκιά των Δίδυμων Πύργων!

Το 1998 -τρία χρόνια πριν τη μοιραία επίθεση των εξτρεμιστών μουσουλμάνων-  βρέθηκα στη Νέα Υόρκη για ένα συνέδριο σχετικό με τη Γενοκτονία, που διοργάνωνε η Ομοσπονδία των Ποντιακών Συλλόγων ΗΠΑ-Καναδά. Στην παρέα μας ήταν ο ιστορικός Πολυχρόνης Ενεπεκίδης, οι νομικοί Βενιαμίν Καρακωστάνογλου και Χαρά Γαλανού, ο ερευνητής Χάρης Τσιρκινίδης κ.ά.. 

Στη βόλτα που έκανα στο Μανχάταν, σε κάποιο διάλειμμα των εργασιών, μου προκάλεσε εντύπωση  το ελληνορθόδοξο εκκλησάκι του Αγίου  Νικολάου. Ήταν έντονη η αντίθεση που υπήρχε με τον περιβάλλοντα χώρο, την οποία θέλησα και να αποθανατίσω. Έτσι, μετά την κάθοδό μου από έναν από τους Δίδυμους (το Διεθνές Κέντρο Εμπορίου, του οποίου τον τελευταίο όροφο επισκέπτονταν όλοι  για να θαυμάσουν την εκπληκτική θέα) φωτογράφισα το εκκλησάκι με φόντο τους Δίδυμους Πύργους. Πρόθεσή μου ήταν να τονίσω την αντίθεση και την έλλειψη μέτρου. Ήταν ένας φωτογραφικός σχολιασμός για την υπεροχή του απλού και της ανθρώπινης διάστασης σε σχέση με την υπερβολή και το υπερμέγεθες, που παρήγαγε η κοινωνία της αγοράς στην πλέον έντονη λειτουργία της.

Για το 1821 και τη σειρά του Σκάι

Οι φίλοι απ’ το μπλογκ “Πόντος και Αριστερά” ζήτησαν την άποψή μου για τη σειρά που προβάλλει αυτή την εποχή ο τηλεοπτικός σταθμός Σκάϊ και διαπραγματεύεται την Επανάσταση του 1821.

Την επιστημονική ευθύνη της παραγωγής έχουν δύο ιστορικοί που ανήκουν σε διαφορετικές γενιές αλλά και σε διαφορετικές ιστοριογραφικές σχολές, ο Θάνος Βερέμης και ο Ιάκωβος Μιχαηλίδης.

Η σειρά αυτή και ο τρόπος που προσεγγίζει την Επανάσταση έχει προκαλέσει μια μεγάλη συζήτηση και πλήθος απαξιωτικών σχολίων, που προέρχονται από ποικίλους χώρους που ελάχιστα συνδέονται μεταξύ τους πολιτικά.

Η δική μου άποψη, σε μια πρώτη γραφή, είναι η εξής:

-Συζητώντας για την (παράνομη) ισλαμική μετανάστευση

Στην Καθημερινή της 6ης Ιανουαρίου 2011, δημοσιεύτηκε το παρακάτω άρθρο μου με τίτλο “Εμείς και το ισλάμ“.  Αφορμή της δημοσίευσης υπήρξε η συζήτηση που πρόσφατα ξανάρχισε για την παράνομη μετανάστευση, εξαιτίας της πρόθεσης για ανέγερση ενός φράχτη παρά τον Έβρο ποταμό. Σύμφωνα με την άποψη των αρμοδίων, στόχος του φράχτη θα είναι  η αποτροπή της εισόδου στη χώρα των χιλιάδων, μουσουλμάνων κυρίως,  παράνομων μεταναστών από χώρες που βρίσκονται είτε ανατολικά ή νότια της Τουρκίας, είτε στη Βόρεια Αφρική.

Το πολυπαραγοντικό ζήτημα της σχέσης των Ελλήνων με το ισλάμ  με είχε απασχολήσει και παλιότερα, στο πλαίσιο της συγγραφής του βιβλίου Έλληνες του Πόντου. Η γενοκτονία απ’ τον τουρκικό εθνικισμό. Εκεί αναπόφευκτα, κατά την περιγραφή των συνθηκών για το μεσαιωνικό ελληνισμό, είχα συναντήσει το ισλάμ κατά την εποχή της βίαιης εξάπλωσής του στο χώρο της τότε καθ’ ημάς Ανατολης. Τα δημοσιευμένα κείμενα στην έκδοση εκείνη, μαζί με κάποια αδημοσίευτα στοιχεία είναι αναρτημένα στο μπλογκ…

Εμείς και το Ισλάμ

Οι ραγδαίες κοινωνικές εξελίξεις έφεραν ξαφνικά την ελλαδική κοινωνία μπροστά σε πρωτοφανείς αλλαγές και προκάλεσαν μια ιδιαίτερη αμηχανία που από πολλούς ερμηνεύτηκε ως δυσανεξία. Αυτό κυρίως φαίνεται στην περίπτωση των πολυάριθμων μουσουλμάνων που ξαφνικά τα τελευταία χρόνια «γέμισαν» το αθηναϊκό τοπίο. H Ελλάδα έχει ήδη μετατραπεί σε  αποθήκη «λαθραίων» ανθρώπων και ψυχών με την υπογραφή της Συνθήκη του Δουβλίνου ΙΙ (2003) και τη σχετική αδιαφορία των δυτικών μας συμμάχων. H Eλλάδα είναι πλέον και με την υπογραφή της  το buffer state της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

-εμείς και το ισλάμ

11η Σεπτεμβρίου σήμερα, μέρα που οι μουσουλμάνοι εξτρεμιστές της Αλ Κάιντα δολοφόνησαν 3.000 και πλέον αθώους άμαχους στ’ όνομα του Αλλάχ και του Ιερού τους Πολέμου. Ήταν σαν να επιβεβαίωναν τις απόψεις του Χάντιγκτον, περί της σύγκρουσης των πολιτισμών. Ότι δηλαδή μετά τη σοβιετική κατάρρευση η ανθρωπότητα μπαίνει σε μια περίοδο πολιτισμικού διχασμού όπου οι συγκρούσεις θα καθορίζονται από τις πολιτιστικές εντάξεις.

Δεδομένου ότι:

-στην Ελλάδα έχουν εισρεύσει χιλιάδες μετανάστες (νόμιμοι ή παράνομοι) από τις ισλαμικές χώρες οι οποίοι αγνοούν το ιστορικό βάθος της σχέσης των Ελλήνων με το ισλάμ, όπως επίσης και ότι

-η συλλογική εμπειρία του ελληνικού λαού από το ισλάμ προέρχεται αποκλειστικά και μόνο απ’ την ατυχή του συνάντηση με το τουρκικό ισλάμ και κορυφώθηκε με τις γενοκτονίες που έγιναν στην Ανατολή,  (από τον εθνικισμό μεν, στο όνομα του Αλλάχ δε),

καλό είναι να αποκτήσουμε μια ξεκάθαρη γνώση  περί του ισλάμ και της συνάντησης μ’ αυτό των Ελλήνων -αρχίζοντας από την εμπειρία της μεσαιωνικής ρωμιοσύνης- έως και στον 20ο αιώνα,  ώστε να αποφύγουμε τόσο την ισλαμοφοβία, όσο και την ισλαμολαγνεία…